weeklysnews

က်ေနာ္မႏၲေလးကေနရန္ကုန္ကိုေရႊမန္းသူအိပ္စ္ပရက္စ္ကားနဲ႔လာခဲ့တယ္။ကားကညေန၅း၄၅မွာကားႀကီးဝင္းကစထြက္တယ္ဗ်။က်ေနာ္ကခုံနံပါတ္၁၅ဆိုေတာ့ျပဴတင္းေပါက္ေဘးမွာေလ။ခုံနံပါတ္၁၄ကလြတ္ေနလို့စပါယ္ယာကိုေမးေတာ့ေက်ာက္ဆည္ကတက္မွာတဲ့။က်ေနာ္လည္းေမွးၿပီးလိုက္လာတာေပါ့။ကားထဲကမီးေတြလင္းသြားလို့က်ေနာ္မ်က္လုံးဖြင့္ၾကည့္ေတာ့က်ေနာ္ခုံေဘးကခရီးသည္အစ္မတစ္ေယာက္ ျဖစ္ေနတယ္။သူနဲ႔က်ေနာ္အျပန္အလွန္မိတ္ဆက္ၾကတယ္။ေဆာင္းတြင္းမို့အေအးဒဏ္ခံနိုင္ေအာင္ေဆာင္ေတြေပးထားတယ္။”ေမာင္ေလး-မေအးဘူးလား–ေဆာင္ျခဳံေလ”ဆိုအဲ့ဒီအစ္မႀကီးကေစတနာနဲ႔ေျပာရွာတယ္။က်ေနာ္တို့ကငေပငေတလိုေနတဲ့ေကာင္ေတြမို့လား။ဒါနဲ႔က်ေနာ္ေဆာင္ျခဳံထားလိုက္တယ္။အဲ့ဒီအစမႀကီးအသက္ကခန္႔မွန္းရင္၃၀ဝန္းက်င္ေလာက္ရွိၿပီ။က်ေနာ္ထက္၈ႏွစ္ေက်ာ္ေလာႀကီးမယ္။ညိဳေခ်ာဗ်။ရီလိုက္ရင္ပါးခ်ိဳင့္ကပါေသးတယ္။ေက်ာက္ဆည္ကေနကားဆက္ထြက္ေတာ့က်ေနာ္လည္းအိပ္လာတာေပါ့။က်ေနာ္တေမွးအိပ္ေပ်ာ္ေနတုံးမွာဘဲက်ေနာ့္လီးကိုတစ္ေယာက္ေယာက္ကကိုင္စြေနသလိုခံစားရလိုက္လို့မ်က္လုံးဖြင့္ၾကည့္ေတာ့ေဘးကအစ္မကျပဳံးျပတယ္။ ”အဆင္ေျပလားတဲ့”ေမးတယ္။က်ေနာ္လည္းေခါင္းၿငိမ့္ျပလိုက္တယ္။ဒါမိန္းမေတြရဲ့အားသာခ်က္ဘဲေနာ္။သူတို့စိတ္ထလို့ဘယ္ေယာက်ာ္းကိုမဆိုစလိုက္ရင္ဘယ္သူကမွညင္းတာမရွိဘူးေလ။ေယာက်ာ္းသာႏွာထၿပီးတစ္စိမ္းမိန္းမကိုဒီလိုသြားလုပ္လို့မွမရတာေနာ။သူလက္ကက်ေနာ္ေစာင္ထဲလၽွို သြင္းၿပီးပုဆိုးေပၚကေနကိုင္စြေနတာေလ။က်ေနာ္ပုခုံးကိုမွီလာလို့သူအသက္ရွုျမန္ေနတာကိုသိလိုက္တယ္။သူလည္းအေတာ္စိတ္ထေနပုံဘဲ ဗ်။က်ေနာ္လည္းေဘးကေစာင္ျခဳံထဲလက္လၽွိုသြင္းၿပီးဖက္လိုက္တယ္။ေနာက္နို့ေတြကိုပြတ္ကစားေပးလိုက္တယ္။သူဝတ္ထားတာဘေလာက္အက်ီမို့ေက်ာေအာက္ကေနမတင္လိုက္ၿပီးဘရာခ်ိတ္ကိုျဖဳတ္ဖို့ လုပ္ေတာ့သူေရွ႕ကိုနဲနဲကုန္းေပးတယ္။ဘရာစီယာခ်ိတ္လည္းျပဳတ္ေရာ နို့ကိုကိုင္ေတာ့တာေပါ့။အိုတင္းေနတာဘဲဗ်ာ။နို့သီးေခါင္းကလည္း ေျပာင္းဖူးေစ့ေလာက္ေလးဗ်။တအင္းအင္းညီးသံတိုးတိုးေလးထြက္လာတယ္။သူလက္ကလည္းလီးကိုစြေနရာကေနပုဆိုးကိုေျဖၿပီးကိုင္ထားတယ္။လီးရည္ၾကည္ေတြနဲ႔လီးထိပ္ကိုပြတ္တာဗ်ာ။က်ေနာ္ၾကင္ကနဲျဖစ္ျဖစ္သြာတာေပါ့။ေနာက္ဂြင္းထုေပးေတာ့တာဘဲဗ်။ က်ေနာ္ကိုသူ႔ဘက္လွဲ႕ခိုင္းၿပီးကစ္ဆင္ဆြဲေသးတယ္။တစ္ကားလုံးလည္းအိပ္ေန ၾကၿပီေလ။က်ေနာ္လည္းဖက္ၿပီးနို့ကိုင္ေနတဲ့ဘယ္လက္႐ုတ္ၿပီးထမီထဲလက္လၽွိုသြင္းလိုက္တယ္။ဟာဗ်ာအရည္ေတြမွရႊဲနင့္ေနေရာဘဲ။က်ေနာ္လည္းလက္ခလယ္နဲ႔ေစာက္စိကိုဖြဖြေလးကုတ္ဆြဲလိုက္တာေပါ့။ “ေမာင္ေလးရယ္–“ရင္ခြင္ထဲတိုးဝင္လာတယ္။သူလက္ကလည္းဂြင္းထုေပးတာျမန္လာတယ္။ၿပီး”ေမာင္ေလးဒစ္က–အႀကီးႀကီးဘဲေနာ္”လို့ေျပာေသးတယ္။က်ေနာ္လည္းၿပီခ်င္လာၿပီေလ။ဒါေၾကာင့္လီးရည္ေတြပန္းထြက္ရင္ကားကေပးထားတဲ့ေစာင္မွာေပမွစိုးလို့ပုဆိုးကိုျပန္အုပ္လိုက္တယ္။”ၿပီးေတာ့မွာလား”တဲ့ေမးတယ္။က်ေနာ္ေခါင္းညိမ့္ ျပေတာ့သူ႔ဆလင္းဘက္အိပ္ထဲကလက္ကိုင္ပုဝါေလးထုတ္ၿပီးလီးရည္ ေတြသုတ္ေပးဘို့လုပ္တယ္ေလ။က်ေနာ္ၿပီးသြားတယ္။သူကၿပီေနတာ ေတာင္ဆက္ထုေပးေနတာဗ်။အရမ္းေကာင္းတယ္ဗ်ာ။ေနာက္”ေမာင္ေလးအရည္ေတြကအမ်ားႀကီးေနာ္တဲ့။က်ေနာ္အလွဲ႕ၿပီးေတာ့သူ႔အလွည့္ျပန္ေရာက္ၿပီ။က်ေနာ္ထမီေအာက္ကလက္လၽွိုၿပီးေစာက္ဖုတ္ထဲ လက္နဲ႔ထဲ့ေဆာင့္ေပးလိုက္တယ္။သူအရမ္းေကာင္းေနတယ္ေနာ္မွီကိုေခင္းတျခမ္းေစာင္းမွီရင္းဖီးလ္ယူေနတယ္ဗ်။က်ေနာ္လည္းမရပ္မနားေဆာင့္တာေပါ့။ ဆယ္ငါးမိနစ္ၾကာမယ္ထင္တယ္။”ေတာ္ၿပီေမာင္ေလး” လို့ေျပာလာတယ္။က်ေနာ္လက္ျပန္ထုတ္ေတာ့သူလက္ကိုယူၿပီးလက္ကိုင္ပုဝါနဲ႔သုပ္ေပးတယ္။က်ေနာ္က”မမလည္းအရည္ေတၽြအမ်ားႀကီး ေနာ္”လို့ေျပာေတာ့”အရမ္းေကာင္းတာကိုေမာင္ေလးရယ္-ေမာင္ေလးဒါႀကီးနဲ႔လုပ္တာကိုခံခ်င္လိုက္တာ”လီးကိုပုဆိုးေပၚကအုပ္ကိုင္ရင္းေတာင္းေတာင္းတတေလသံေလးနဲ႔ေျပာလာတယ္ဗ်ာ။၁၁၅မိုင္ေရာက္ေတာ့မွသူနဲ႔က်ေနာ္စကားေတြေျပာျဖစ္တယ္။ “ေမာင္ေလးကလူပ်ိဳလား”တဲ့။က်ေနာ္ကဟုတ္တယ္လို့ေျပာေတာ့”မမလည္းအိမ္ေထာင္မရွိပါဘူး”တဲ့။သူသုံးႏွုံးသြားတဲ့စကားကအရမ္းလွတယ္ေနာ္။ေနာက္”မမကိုအထင္မေသးပါနဲ႔–မမေမာင္ေလးအိပ္ေပ်ာ္ေနတဲ့–မ်က္ႏွာေလးကိုၾကည့္ရင္း–ဖီးလ္အရမ္းဝင္လာလို့ပါ”တဲ့။ၿပီး”မမ ဆႏၵကိုလက္ခံေပးလို့ေက်းဇူးပါ”တဲ့။ရန္ကုန္က်ရင္က်ေနာ္နဲ႔အတူေနဘို့ပါေျပာတယ္။

ကၽြန္ေတာ္သည္ ညပိုင္း (၉) ထိုးသျဖင့္ ထိုးေနက်ဟိုတယ္မွ ကားျဖင့္အိမ္သို့ျပန္လာကာ မအိပ္ခ်င္ေသးေသာေၾကာင့္ က်ဳံးေတာင္ဘက္ေဘးတြင္ ကားရပ္ကာ ပလက္ေဖါင္းေပၚသြားထိုင္ေနလိုက္သည္။ ဟိုအေၾကာင္း, ဒီအေၾကာင္းမ်ားေတြးရင္း သြားေနက်မာဆက္သြားရင္ ေကာင္းမလားဟု စဥ္းစားမိသည္။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့္က်န္းမာေရးကလည္း ေန႔လည္ေလာက္ကတည္းက ေညာင္းညာေနကာ ဖ်ားခ်င္သလိုျဖစ္ေနသည္။

ေမာင္ေမာင္……အရပ္က (၅)ေပ (၉)လက္မ၊ ရင္အုပ္ကားကားႏွင့္ ေယာက္်ားပီသ ခန္႔ညားသူ။ အသက္ က(၂၇)ႏွစ္၊ ရန္ကုန္တြင္ တစ္ဦးတည္း ေနထိုင္သူ။ တကၠသိုလ္မွ ဘြဲ႕ရရွိၿပီးသား……။ ဘာဆိုဘာမွ ပူပန္စရာမရွိ သူ။ မိဘမ်ားေပးပို့ေသာ ေငြအလုံအေလာက္ႏွင့္ ဝါႆနာပါရာ ပန္းခ်ီပညာကို