weeklysnews

သူ႔နာမည္က သဇင္။ကြၽန္ေတာ္ ပထမဆုံး လိုးခဲ့ဖူးတဲ့မိန္းမတစ္ေယာက္ေပါ့။ သူက ကြၽန္ေတာ္၈ တန္း ႏွစ္တုန္းက သခ်ၤာက်ဴရွင္ ဆရာမေလ။ အဲဒီတုန္းက ေန႔တစ္ေန႔ကို ခုထိျပန္သတိရေနတုန္းပဲဗ်ာ။စေနေန႔ေတြဆိုရင္ မသဇင္ကကြၽန္ေတာ္ကို မနက္ ၉ နာရီကေန ၁၁ နာရီထိ လာသင္တယ္။အဲဒီစေနေန႔ကေတာ့

ဒီတစ္ေခါက္ၿခံထဲကိုလာတာဦးစိုင္းလုတစ္ေယာက္ထဲျဖစ္လို႔ခမ္းအံ့ေအာေနသည္။ခါတိုင္းေတာင္ႀကီးကေနဟဲဟိုးေကာ္ဖီၿခံကိုလာတိုင္းေစာ္တစ္ေပြအၿမဲတန္းပါလာတတ္လို႔ခမ္းကခ်က္ျပဳတ္ေပးၿပီးတာနဲ႔အိမ္ျပန္ၿပီးေရွာင္ေနရသည္။ ဦးစိုင္းလုကခမ္းကိုဝက္လက္ေပါင္းစားခ်င္တယ္ဆိုလို႔မီးဖိုထဲမွာအလုပ္႐ြဳပ္ေနတုန္းဦးစိုင္းလုဝင္လာလို႔”ဟဲဟဲဒီတစ္ေခါက္အန္ကယ္လာတာထူးဆန္းေနပါလား”လို႔ေျပာလိုက္သည္။ဦးစိုင္းလုက”ဘာကိုထူးစမ္းတာလဲ”လို႔ျပန္ေမးလို႔ရွမ္းသံဝဲဝဲေလးနဲ႔”ေစာ္မပါေတာ့တာေလ” လို႔ေျပာအၿပီးမွာဦးစိုင္းလုက”ဒီမွာရွိေနတာဘဲ”လို႔ခမ္းကိုလက္ညႇိဳးထိုး ျပသည္။ခမ္းရင္ေတြတုန္ၿပီးမ်က္လုံးေတြျပာသြားသည္။ခမ္းကသူရဲ႕အလုပ္သမားျဖစ္သည့္အျပင္တစ္ခုလပ္ျဖစ္တာကိုသူသိရက္နဲ႔ခမ္းကိုသူကမယားလိုေနမယ္ေျပာတာျဖစ္လို႔အ့ံေအာၿပီးရင္တုန္သြားတာျဖစ္ေလသည္။”ဟာအန္ကယ္ကလည္းခမ္းကအလုပ္သမားပါ”လို႔ညႇိဳးငယ္စြာေျပာလိုက္သည္။ ဦးစိုင္းလုကတကယ့္ကိုခ်မ္းသာၿပီးအလုပ္သမားေတြကိုလည္းျပည့္စုံေအာင္ထားသူျဖစ္သည္။သူ႔ဖာသူမိန္းမေပြေပမဲ့လူတန္စားမခြဲျခားလို႔ခမ္းအပါအဝင္အလုပ္သမားအားလုံးကေလးစားၿပီးခ်စ္ၾကသည္။ဒီေကာ္ဖီၿခံကလည္းသူမလုပ္ရင္ျဖစ္ရဲ႕သားနဲ႔အလုပ္သမားေတြအလုပ္လက္မဲ့မျဖစ္ေအာင္သူလုပ္ေနတယ္ဆိုတာလည္းအားလုံးသိသည္။ သူ႔အက်ိဳးကိုေရွ႕မထားဘဲသူအပန္းေျဖရန္အတြက္သာရည္စူးၿပီးဘန္ဂလိုေလးတစ္လုံးေဆာက္ကာတပါတ္တစ္ညအိပ္ေလာက္လာအပန္းေျဖျခင္းျဖစ္သည္။ ဦးစိုင္းလုကခမ္းကိုဖက္ထားၿပီး”ခမ္းကေခ်ာတယ္ေစတနာလည္းေကာင္းတယ္ဒါေၾကာင့္ေနာက္လာတိုင္းေစာ္ေခၚမလာဘဲခမ္းနဲ႔ေနမယ္”လို႔ေျပာၿပီးခမ္းႏြဳတ္ခမ္းကိုနမ္းလိုက္သည္။ခမ္းအတြက္လုံးဝမထင္ထားတာမို႔ထပ္အ့ံေအာေနရျပန္ေတာ့သည္။”အန္ကယ္ရယ္ဟင္းခ်က္အုံးမယ္ေလ”ဆိုေတာ့ဦးစိုင္းလုအားမလိုအားမရျဖစ္သြားၿပီးလြြတ္လိုက္သည္။ ခမ္းကအိမ္ေထာင္ကြဲၿပီးကတည္းကဦးစိုင္းလုေကာ္ဖီၿခံမွာဝင္လုပ္ခဲ့တာႏွစ္ႏွစ္ေက်ာ္ၿပီ။ၿခံထဲမွာအလုပ္သမားေတြေနဘို႔တန္းလ်ားေဆာက္ေပးထားလို႔လည္းအေတာ္အဆင္ေျပသည္။လစာတစ္သိန္းဆိုေပမဲ့ ဆန္ဆီဆားကိုအခမဲ့ေထာက္ပ့ံလို႔စားဝတ္ေနေရးပူစရာမလို။ခမ္းလိုတစ္ဦးတည္းေနတဲ့ဘဝကသာသာယာယာျဖစ္သည္။ ခမ္းကတစ္ခုလပ္ဆိုေပမဲ့ကိုယ္လုံးကအေတာ္ေတာင့္သည္။အလုပ္ၾကမ္းလုပ္ေနလို႔ျဖဴတဲ့အသားကေနေလာင္ထားေပမဲ့အေတာ္ၾကည့္ေကာင္းသည္။ အသက္ကလည္းသုံးဆယ္ဝန္းက်င္မို႔ငယ္ဂုဏ္ကမေပ်ာက္ေသး။ဦးစိုင္းလုေတြးေနရင္းခမ္းကိုစားမယ္လို႔ေတြးမိသည္။ဒါေၾကာင့္ဒီ အပါတ္ေဂါက္ကြင္းကေစာ္ေတြကိုေခၚမလာဘဲတစ္ဦးတည္းလာခဲ့တာျဖစ္သည္။ ဟင္းခ်က္ေနတဲ့ခမ္းကိုေနာက္ကေနၾကည့္ရင္းဦးစိုင္းလုစိတ္ပိုႂကြၿပီးလီးကေတာင္လာသည္။ ခမ္းမက်က္ေသးဘူးလားကြာ လို႔ေမးေတာ့ “ဟယ္ကေလးက်ေနတာဘဲကြယ္”လို႔ခမ္းကေျပာသည္။ဦးစိုင္းလုက”ခမ္းနဲ႔ဆိုကေလးေလးလိုဘဲေပါ့”လို႔သူေဌးႀကီးေႂကြေနရွာၿပီ။ခမ္းကတခစ္ခစ္ရီၿပီး”ၿပီးမွခိိ်ဳခ်ိဳ တိုက္မယ္ေနာ္”လို႔လွည့္ေျပာသည္။ ခမ္းမီးဖိုထဲကေနထမင္းစားစားပြဲေပၚဟင္းေတြတင္ၿပီးအုပ္ေဆာင္နဲ႔အုပ္သည္။ၿပီး”အန္ကယ္ခမ္းေရျပန္ခ်ိဳးအုံမယ္”လို႔ေျပာသည္။ဦးစိုင္းလူက”ခ်ိဳးမေနပါနဲ႔ကြာ”ဆိုကေလးလိုထပ္ပူဆာျပန္သည္။ခမ္းက”ေခြၽး ေတြနဲ႔ကြာ႐ြံစရာႀကီး”လို႔ေျပာၿပီးဆင္းေျပးသြားသည္။ဦးစိုင္လုလည္းေရခ်ိဳးလိုက္သည္။ခမ္းျပန္ေရာက္ၿပီးထမင္းဝိုင္းျပင္ေနတုန္းဦးစိုင္းလုကခမ္းကိုဖက္ၿပီးႏြဳတ္ခမ္းကိုနမ္းရင္းတစ္ကိုယ္လုံးပြတ္သပ္ေလသည္။ခမ္းက”ထမင္းစားပါအုံး”ေျပာေတာ့”ခ်စ္ခ်င္ၿပီခမ္းရယ္”ဆိုထမီကိုအတင္းဆြဲခြၽတ္သည္။”အိုကြာ”ဆိုဘဲေျပာရေသးသည္ဦးစိုင္းလုလက္ကေစာက္ပတ္ႀကီးထဲေမြြေနွာက္ေနေလၿပီ။ခမ္းေစာက္ဖုတ္ကအရည္ေတြစမ္းမိေတာ့ဦးစိုင္းလုကလည္းခမ္းစိတ္ပါေနတယ္ဆိုတာကိုသိသြားသည္။ခမ္းရဲ႕ေျခတဖက္ကိုဦးစိုင္းလုကဆြဲမၿပီးထိုင္ခုံေပၚတင္ကာ ဘာဂ်ာကိုင္ဘို႔လုပ္သည္။ခမ္းက”အန္ကယ္ခမ္းကသူမ်ားလိုးၿပီးသားေနာ္”လို႔ေျပာေပမဲ့မရ။ေစာင့္ေၾကာင့္ထိုင္ၿပီးလ်ာႀကီးကခမ္းေစာက္ဖုတ္ေပၚထိလာသည္။”႐ြြီးကိုႀကီးရယ္႐ြံစရာႀကီးကိုကြာ”ဆိုခမ္းေကာ့ေပးလိုက္သည္။

ည 12 နာရီေက်ာ္ေနၿပီ ေယာက်ၤားျဖစ္သူျပန္အလာကို ေစာင့္ေနရတာ သီရိတစ္ေယာက္ သစ္ကုလားအုပ္ျဖစ္ေတာ့မယ္ အခုတေလာစီးပြားေရးကလည္းသိပ္အဆင္မေျပ အဲ့ဒါကိုအေၾကာင္းျပၿပီး လင္ေတာ္ေမာင္ကမြဳးမြဳး႐ူး႐ူးနဲ႔ ျပန္လာ ၿပီးရင္တခါထဲအေသေကာင္လိုတန္းထိုးအိပ္ သီရိခမ်ာ အရက္နံ႔ကတေထာင္းေထာင္း အိပ္ရင္းေဟာက္လိုက္တာကလည္း မီးရထားစက္ေခါင္းႀကီးအလား သူ႔ေဘးမွာလွဲရင္း အိပ္မရတဲ့ညေတြလည္းမ်ားေနပါၿပီ အိပ္လို႔မရတိုင္း ကိုယ့္အဖုတ္ကေလးကိုယ္