Knowladge

မေဧကရီ မှာ ယောင်္ကျား ရှိပေမဲ. သူ.ယောင်္ကျား ကိုဇော်ထွန်း က နယ်တွင် အလုပ်လုပ်နေတာမို. ၂ လတခါ လောက်သာ တွေ.ရပြီး သူ ကတော. ရန်ကုန် မှာပင် စတိုးဆိုင်ဖွင်.ကာဆိုင်မှာပင် အသက် ၁၅နှစ်ခန်.

အေး…ဟုတ်တယ်…..ငါလဲကြားဖူးတယ်…..စောက်ခေါင်းနက်တဲ့ မိန်းမကို ခေါင်းအုံး ခုပြီး လုပ်မှအားရဆိုဘဲ….ခါးအောက် ခေါင်းအုံးခုလိုက်တော့ သားအိမ်ဝက မြင့်တက်လာပြီး လီးထိပ်နဲ့ဆောင့်မိတော့ ပိုကောင်းဆိုဘဲကွ….” တူးတူးက သူကြားဖူးသမျှကို အားပါးတရပြောနေစဉ် အောင်ထွန်းက… “….ခေါင်းအုံးခုလိုးတာတော့ ဟုတ်ပါပြီ……မိန်းမတစ်ယောက် စောက်ခေါင်းနက် မနက် ဘယ်လိုလုပ်သိမှာလဲ…..သူ့ထမီလှန်ပြီး လက်နဲ့ထိုးကြည့်ရမှာလား…”

က်ဳပ္လည္း ႐ုံးပိတ္ရက္ပ်င္းပ်င္းရွိတာနဲ႔ လိုင္းေပၚဖြင့္ၿပီး ၾကည့္မိတယ္။ သူမ်ားေတြ ဘုရားဖူးပုံေတြ တက္လာေတာ့ ကိုယ္လည္းသြားခ်င္တာေပါ့။ ဘုရားဘူးရင္း ေရကူးခ်င္မိတာ ဒါေပမယ့္ တစ္ေဘြတည္း မသြားခ်င္ဘူး။ အဲဒီမြာပဲ မေတြ႕တာ ၾကာၿပီျဖစ္တဲ့သူငယ္ခ်င္းမေလးက မက္ေဆ့ လွမ္းပို့တယ္။ ‘ဘာလုပ္ေနလည္း’ တဲ့။

အိပ္ခန္းထဲမွာ မုန္တိုင္းက်ေနသလိုထင္ရသည္။ ဝါဝါမြန္တစ္ေယာက္ ကိုတင္ေမာင္ေက်ာျပင္ကို တင္းတင္းႀကီးဖက္တြယ္ၿပီး တဏွာျပင္းျပင္းႏွင့္ သူမကို တအုန္းအုန္း တဒိုင္းဒိုင္း အသံထြက္ေအာင္ လိုးေဆာင့္ေပးေနေသာ ကိုတင္ေမာင္၏ေဆာင့္ခ်က္မ်ားကို ေအာက္ကေန သူမဖင္ႀကီးေကာ့ကာတစ္မ်ိဳး ပင့္ကာတစ္သြယ္ျဖင့္ စည္းကိုက္ဝါးကိုက္ျဖစ္ေအာင္ ျပန္လည္ေညႇာင့္လိုးရင္း ပါရမီျဖည့္ေပးေနပါသည္။ ကိုတင္ေမာင္ကား ေန႔ခင္းေၾကာင္ေတာင္

” စိုးမြင့်ရေ ” ” ပြော … ကိုစံတင့် ” ဆောင်းအကုန် နွေအကူးမို့ လယ်ယာ လုပ်ငန်းခွင် ဝင်ပြီး ပြန်လာသော ရွာသူရွာသားများ လှုပ်လှုပ်ရှားရှားဖြင့် ဆူညံ နေသည်။ ” ည

သူမမှာ ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ် သွေးသားဆူဖြိုးတက်ကြွချိန်၌ လင်ဖြစ်သူ၏ စွန့်ခွာသွားမှုကြောင့် လောကစည်းစိမ်ကို ကောင်းစွာ မခံစားရရှာပေ။ သည့်အတွက်ကြောင့် အခြားယောက်ျားသားများနှင့် ထိတွေ့ဆက်ဆံခြင်းလည်းမရှိခဲ့။ အန္တရာယ်ကင်းသော၊ လုံခြုံသော စိတ်အာသာဖြေနည်းမျိုးနှင့်သာ ဖင်ကို လီးနဲ့အထောက်ခံ အတေ့ခံကာ စိတ်ဖြေရာရှာခဲ့ခြင်းဖြစ်လေသည်။ သူမ၏ စိတ်မှာ

အခ်ိန္က ည ကိုးနာရီခြဲလုၿပီ။ ရန္ကုန္ မအူကုန္းရပ္ကြက္သည္ ေန႔လည္ဘက္တြင္ လူစည္ကားသေလာက္ ညနက္လာလၽွင္ လူအသြား အလာက ျပတ္လာျမဲျဖစ္သည္။ သံုးဆယ့္ေလးလမ္းထဲရွိ ‘ထြန္းေတာက္’ ေဆးခန္းထဲတြင္ ေဒါက္တာကိုလတ္တေယာက္ထဲ စာထိုင္ဖတ္ေနမိ၏။ မိုးဖြဲဖြဲရြာေနသည္မို့ ညရွစ္နာရီေက်ာ္ေလာက္ကတည္းက ေဆးခန္းကို လူနာမလာေတာ့

အားးး … ေကာင္းလိုက္တာ … အင့္ အင့္ …… ခ်စ္တယ္ …… မမဝတီ ရယ္ ” ရွီးးး းးးး …… ဖယ္ေတာ့ … ေဇာ္သူ … နင္

ဆေးရုံကြီး အပြင်ဘက် မှန်ပြတင်းပေါက်ကနေ အပြင်ကိုလှမ်းကြည့် မိတော့ ကျေးငှက်သံလေးတွေနဲ့ အစိမ်းရောင် သစ်ပင်ကြီးများကြောင့် ဘဝ အမောတွေကို ခဏတာ မေ့ပျောက် သွား စေတာပဲလေ။ မနက် ၈နာရီ ကျော်ကျော် လေးပဲ ရှိသေးတာပါ။ ညက

ကျမအမည်က အိချောပါ။ အသက်က နှစ်ဆယ်ရှိပြီ။ အိမ်ထောင်နဲ့ဆိုပေမဲ့ ထန်နေတဲ့စော်လေးပါ။ ကိုမင်းမော် ခရီးထွက်သွားတာနဲ့ ကျမ ပိုလွတ်လပ်လာတယ်။ ဦးမောင်ကို ဖုန်းဆက်ခေါ်လိုက်တယ်။ ဦးမောင်ရောက်မလာခင် အဝတ်ဗလာချွတ်ပြီး ရေးချိုးခန်းထဲရေချိုးလိုက်တယ်။ ဆပ်ပြာမြုပ်တွေနဲ့ ကျမနို့တွေကိုပွတ်သပ်နေတုန်း ဦးမောင်ရောက်လာတယ်။ ဦးမောင်နဲ့ကျမ ကိုမင်းမော်