Knowladge

ကောငြးခန့ရြေ သှားပှီဟေ့..နောကနြေ့စောစောလာခေါမြယြ..။ အိမရြှေ့မှာ ဆိုငကြယရြပသြံကှားတော့ ကခေိုငြဦးတဈယောကြ မတဖြှဈသူ ကောငြးခန့တြဈယောကွူရှငကြပှနလြာပှီဆိုတာသိလိုကသြညြ.။ ကောငြးခန့ကြား သူမယောငြျကွား၏ညီဖှဈပှီး သူမတို့နရောမှိုငသြာမှို့မှာနေ့ကွောငြးလာတကခြှငြးဖှဈသညြ။ သူမယောငြျကွား ကောငြးဟိနြးထှနြးကား တောရှာလေးတဈရှာမှဖှဈပှီး သူ၏ ညီဖှဈသူကောငြးခန့ကြို ပညာတတဖြှဈစခငွေသြောစိတဖြှင့ြ မှို့ကိုလှမြးခေါကြာ ပညာသငကြှားစခှငြေးဖှဈသညြ။ ကောငြးဟိနြးထှနြးကိုယတြိုငကြလညြးမှို့မှာကွောငြးလာတကရြငြး ကခေိုငြဦးနှင့ရြခဲ့ခှငြးဖှဈသညြ။

ပေးစှမြးတဲ့အရသာ (အဆကြ) – ထူးသဈ အိပရြာကနိုးလာတော့ အခနြးထဲမှာ မှောငမြညြးနပှေီ။ ကှည့ရြတာ သူနဲ့ အပရေယြ၊ ဂွူလိုငတြို့ အတူတူကုနဆြုံးခဲ့တဲ့အခွိနကြ တောတြောကြှာသှားခဲ့ပှီ ထငပြါရဲ့။ သူ သတိရသလောကတြော့ သူအိပပြွောမြသှားသေးခငကြ ဂွူလိုငကြ သူ့ဘေးမှာ လှဲနခေဲ့တာပါ။ ခုတော့

ခငလြေးဆိုတာလငသြုံးယောကရြပှီးသား ခါးတငရြငမြှငသြူငေးလောကတြယြ။အသားကညိုခွော မကွလြုံးကလေးကမဲနကနြတောဘဲ။သူ့ရဲ့နောကပြိုငြးအလှကဆန့ကြငွဘြကလြိငတြှကေိုစိမခြေါြ နေ သလိုဘဲ။အိုးကလဲအလှနကြှီး ဒီအိုးနဲ့ယောကွြားတှကေိုစှဲစတောလို့ကှားသာကှားဘူးတာမကှုံ ဘူးဘူး လေ။ပှီးတော့ခငလြေးမှာသူ့လိုလှတဲ့သမီးတဈယောကရြှိသေးတယသြူ့နာမညကြဌေးဌေးတဲ့။ သူကတွော့ငါးရံ့ကိုယလြုံး နှုတခြမြးကလေးကတနကေုနငြုံထားခငွလြောကအြောငဖြူးရှနတောဘဲ။ သူကကနွောကြိုတှေ့ရငအြတငြးဖကထြားလေ့ရှိတယြ။ကနွော့မြှာလဲအလှနတြောင့တြဲ့မိနြးမရှိပါတယြ။ ညတိုငြးလိုးဖှဈပါတယြ။ ဒါပမေဲ့သူကရှကတြတတြာရယြ ရိုးတာရယကြှောင့ပြကလြကလြှနပြှီး လိုး နရတေော့တဈခါတဈလဆနြေးဆနြးပှားပှားလိုးခငွပြမေဲ့မရဘူးဖှဈနတယြေ။ ဒီဆနျဒကိုဖှည့ဆြညြးပသေူတော့ကနွောခြစွတြဲ့ခငလြေးပေါ့။ခငလြေးနဲ့ကနွောခြစွနြကှတောကှာပါ ပှီဒါပမယေ့ပြါးကလေးကိုနမြးတာကလှဲပှီးတဈယောကနြဲ့တဈယောကမြလိုးဘူးသေးဘူး။ကနွောြ ကလညြးမတောငြးဘူးသေးဘူး။ သူ့ကှည့ရြတာတော့ခံခငွနြပေုံဘဲ

ဘုန်းခန့်တစ်ယောက် နိုင်ငံခြား တိုင်းပြည် တစ်ခုမှာ အလုပ်လုပ်ရင်း Facebook သုံးလာတာ ဘယ်စော်မှလည်း ကြူ မရ ။ သူငယ်ချင်း ဖြစ်တဲ့ ထွန်းဝေနဲ့ နိုင်ဦးက တော့ အကြူ ဇယား ပေါမှပေါ ။

အိမပြှနခြငွတြယြ …အု …ဝူး…ဝူး  ဝူး (သီခငွြးဆိုသံ) ဖောငြး… ခှပြ!!… အောငမြလေး အိမပြှနခြငွတြာကိုယ့ဖြာသာပှနပြါလားကှ ခှေးအူသလိုငါ့အိမ့ရြှေ့လာအူနရလေား သူကှီးဘခကြ သူ့အိမရြှေ့ညကှီးအခွိနမြတောဂြီတာတီးသီခငွြးလာဆိုကှသောရှာမှကာလသားမွားကိုလေးဂှဖှင့ထြုလှတနြသညြေ။ အပွိုဖှနြးလေးဖှဈလာသော သမီးဖှဈသူ အိဝါကိုလာပိုးပနြးကှတယဆြိုတာသူသိပှီးသား ။ ဦးဘခကြ မကှာခဏဆိုသလိုယခုလိုပငဂြှနဲ့ထုလှတရြလသညြေ။ အမှတမြရှိတဲ့ကာလသားမွားကလဲ အထုခံပှီးတရကနြှဈလောကငြှိမနြပှေီးရငြ

ဘေးခန်းက စော်ကြီး ကို က သူသတိထားမိနေတာ ကြာပြီ ထိုသို့ သတိထားမိရလောက်အောင်လည်း စော်ကြီးက အိုးတောင့်လေသည် ။ ဖင်ကြီးတွေများ မွုတ်ပြီးလိုးလိုက်လို့ကတော့ အို ဘာပြော ကောင်းမနည်း … သို့သော် ထိုစော်ကြီးက ယောင်္ကျား

လူ့လောကဇာတ်ခုံပေါ်မှာ ဇာတ်လမ်းတွေက အဖုံဖုံ တချို့ဆိုမယုံချင်စရာ။ကိုယ်တိုင်ကြုံမှ ယုံရမယ့်အဖြစ်မျိုးတွေလည်း ရှိကြစမြဲပါ။ ကျနော်သည်ပင် သူများတွေကိုပြောရင် ထွင်ပြီးပြောတာပါလို့ အပြောခဲ့ရမယ့် ဇာတ်လမ်းလေးတစ်ခု ရှိခဲ့ဖူးပါတယ် ။ ယုံချင်မှယုံပါ ကြုံခဲ့ဖူးတာတော့အမှန်။ တစ်ခုသော တနဂ်နွေကျောင်းပိတ်ရက်။မှတ်မိနေပါတယ် ကျနော်လေးတန်းနှစ် ကျောင်းစနေတော့ အဲ့ဒီခေတ်ရဲ့

သူ့အသားရကေ ဖှူဝငြးနသညေ့အြတှကြ သူ့နာမညကြ မဖှူဝငြး။ မဖှူဝငြး ဒီရှာကိုရောကစြက အသကြ ၂၀ ကွောရြုံ ရှိအုံးမှာပါ။ သူ့ယောကြွားစိနထြှားက နယလြှည့ပြှီး လကသြမားအလုပြ လုပသြူဆိုတော့ အဲဒီလိုနယလြှည့အြလုပလြုပရြငြး မဖှူဝငြးနဲ့ ညားခဲ့တာပါ။ ကိုစိတထြှားအသကကြ ၃၀ ပေါ့။

မှသီ ဟာ ဆိုကကြားနငြးတဲ့ ကိုဘမှင့နြဲ့ လှနခြဲ့တဲ့ နှဈလလောကကြ လကထြပလြိုကတြယြ။ မိဘမွားဆုံးပါးသှားပှီးကတညြးက မှသီတို့မှာ မှသီနဲ့ မောငလြေးလူခန့ြ မောငနြှမနှဈယောကတြညြးရှိတော့တာ။ ဒါ့ကှာင့ြ ကိုဘမှင့ဟြာ အရငကြ ဘုနြးကှီးကွောငြးမှာ ကပနြပမေယေ့ြ မှသီနဲ့ လကထြပပြှီးနောကပြိုငြး မှသီတို့အိမမြှာပဲ

” အ …… အားးး ……… အီးးး ……… အ အ ” ” လှိုငြးတှလှေိုငြးတှေ … မူးရိပရြိပြ နဲ့ ” ” အားးး … ရှီးးးး