Knowladge

အခန္းတံခါး ကုိ ဖြင့္လုိက္တာနဲ႕ ခ်ဳီအီေမႊးပ်ံ႕ေနတဲ႕ အနံ႕တစ္ခုႏွင့္အတူ အျဖဴေရာင္ေမႊ႕ရာ ကုတင္ေပၚမွာ တဘက္အျဖဴ နံငယ္ပုိင္းေလးသာ ပတ္ထားသည့္ သူ … မ… လုိ႕ေခၚတဲ႕ သက္ထား က သူ႕ကုိလက္ေလးကမ္းကာ ဆီးျကုိေနသည္။ေမာင္… ျကာတယ္ကြာမီးပြဳိင့္ေတြမိေနလုိ႕ပါ… မ…ပရယ္တီကယ္လဲရွိလုိ႕ေက်ာင္းဆင္းတာလဲ

ကလင္…ကလင္ ေခါင္းေလာင္းသံေၾကာင့္ ေသာ္ေသာ္စမ္းတစ္ေယာက္ေကာင္းခန္းေရာက္မွမီးျပတ္သြားရသည္။အိမ္မွာဘယ္သူမွမရွိတုန္း ေအာကားၾကည့္ျပီး အမွန္အကန္သြားတိုက္ေနတာ ေခါင္းေလာင္းသံေၾကာင့္ဖီးငုတ္သြားရျခင္းပင္။“အေရးထဲဘယ္သူလဲမသိပါဘူး”တီဗီကိုပိတ္ျပီး အျပင္ကိုထြက္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ သူ ့အစ္ကိုဝမ္းကြဲ မင္းမင္းေရာက္လာတာျဖစ္သည္္။ ေသာ္ေသာ္စမ္း၏ အေဒၚဘက္မွ စပ္ပါမွ ေတာ္ေသာ ေဆြမ်ိဳးဆိုေပမယ့္ ငယ္ငယ္တည္းက သူ ့ကို အလိုအလိုက္ဆံုးမို ့အစ္ကိုေတြထဲမွာ

“ တီတီေလးေရ…တီတီေလး…လာပါအုံး…ျမန္ျမန္…အား…အား….” အိပ္ခန္းထဲမွ ‘ မိုင္မိုင္ ’ ၏ အလန႔္တၾကား အသံေၾကာင့္ သီတာျပဳံးလက္ထဲမွ စာေစာင္ကိုခ်၍ ကမန္းကတန္းထ၍ ေျပးလာမိသည္။ အိပ္ခန္းထဲလွမ္းဝင္လိုက္ေတာ့ မွန္ေရွ႕မွာရပ္ေနေသာ မိုင္မိုင္၏ ခႏၶာကိုယ္အေပၚပိုင္းတြင္ ဘာအဝတ္အစား မွမရွိ။ သူမေက်ာျပင္ေလးကို

နီနီမြင့်ရောက်ရှိနေသောနေရာမှာ မြေဧကအတော်ကလေးကျယ်ဝန်းသော ခြံကျယ်ကြီးတစ်ခြံဖြစ်သည်။ နှစ်ထပ်တိုက်တစ်လုံးရှိပြီး တိုက်နှင့်မလှမ်းမကမ်းမှာ ယခင်ကဆန်စက်ကြီး ဖြစ်ခဲ့ဟန်တူသော အဆောက်အဦဟောင်းတစ်ခု ရှိသည်။ တစ်စုံတစ်ရာ လျှို့ဝှက်လုပ်ဆောင်ရန်အတွက် ကောင်းမွန်သော နေရာတစ်ခုလည်းဖြစ်သည်။ ထွန်းမြင့်က သူမကို ဆန်စက်ဟောင်းအတွင်းရှိ သီးသန့်ပြုပြင်ထားသော အခန်းတစ်ခုထဲကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ထွန်းမြင့်လူတွေက

“ ငါ.. နင္နဲ႔အတူတူေနၾကည့္ခ်င္တယ္ဟာ…” လို႔ တည့္တည့္ေျပာခ်လိုက္ေတာ့ သူက ရွက္သြားၿပီး ေခါင္းေလးငုမ့္ၿပီးျပဳံးေနတယ္ ဆိတ္ၿငိမ္ျခင္းသည္ ဝန္ခံျခင္းတဲ့…. ကၽြန္ေတာ္လည္း အခ်ိန္ဆြဲမေနေတာ့ဘဲ မွတ္ပုံတင္ပါလား ေမးတယ္ သူကလည္း ေခါင္းၿငိမ့္ျပတယ္၊ ၿပီးေတာ့ သူက သူ႔သူငယ္ခ်င္းဆီဖုန္းဆက္ၿပီး ဒီညျပန္မေရာက္ေတာ့ဘူး

ကလင်…ကလင်…ကလင်…ကလင် အလုပ်တက်ဘဲလ်သံနဲ့အတူ လုပ်ငန်းခွင်သို့ အပြေးလေးလှမ်း ဝင်ခဲ့ပြီး တနေ့တာအလုပ်ခွင်ကိုစတင်လိုက်ပါသည်။ အော်မေ့နေလို့ ကျနော့်နာမည်နဲ့ မိတ်လိုက် အဲလေ မိတ်ဆက်ပေးရဦးမှာပဲ ကျနော်နာမည်က ‘မိုးမခ’ ခင်မင်သူအများစုကတော့ ကိုမိုးပဲခေါ်ကြတာပေါ့ သချာင်္နဲ့ကျောင်းပြီးထားပြီး ရေသန့်စက် ရုံလေးတခုမှာ လခစား ဝန်ထမ်းလေးတဦးပေါ့ဗျာ………

နင္ဘယ္ေလာက္လိုးမလဲ ၾကည့္စမ္းမယ္ ထူးခန္႔ … ငါ့တစ္ကိုယ္လုံးလည္း နင္ တစ္ညလုံးေဆာ္ခ်င္သလို ေဆာ္ေနတာနဲ႔တင္ … ၿငီးေစာ္နံေနၿပီ … လိုးစမ္း … ဒီေလာက္လိုးခ်င္ေနတာ နင့္ အိမ္ မျပန္နဲ႔ ေတာ့ … ဒီမွာပဲ

မနက္ငါးနာရီထိုးၿပီ။ ၿခဳံထားေသာ ေစာင္အႏြမ္းေလးကို အသာအယာခြာလိုက္ၿပီး ကြၽန္ေတာ္ကား အိပ္ယာမွ အလူးအလဲထလိုက္သည္။ ဒီအိမ္မွာကႏွပ္ေနလို႔မရ။ ႏို႔မဟုတ္လွ်င္ အိမ္ႀကီးရွင္မျဖစ္ေသာ ေဒၚျမတ္သီေမာ္၏ ႀကိမ္လုံးက ကြၽန္ေတာ့ေက်ာေပၚက်လာမည္။ ထိုသို႔ စဥ္းစားမိလွ်င္ အလုပ္ေကာင္းသည္ဟု ညာၿပီးေခၚလာေသာ ပြဲစားမိန္းမႀကီးကို စိတ္နာမိသည္။ ႐ြာမွာ

တစ္နာရီနီးပါးေလာက္လိုးၿပီး ႏွစ္ေယာက္သား လရည္ႏွင့္ေစာက္ရည္မ်ား ၿပိဳင္တူပန္းထြက္ကာ ကိစၥၿပီးလိုက္ၾကရသည္။ ေဒၚနီနီျမင့္ ဒီတစ္ႀကိမ္တြင္လည္း ႏွစ္ခ်ီဆက္တိုက္ၿပီးလိုက္ရျခင္းျဖစ္၍ အားေတာ္ေတာ္ေပ်ာ့သြားကာ ထူးေက်ာ္ရင္ခြင္ထဲ အသာဝင္ေရာက္ကာမွိန္းေနလိုက္ရေလသည္။ “ထူးေက်ာ္ရယ္ မမ ဘယ္လိုေတြ ျဖစ္ကုန္သလဲဆိုတာ ျပန္စဥ္းစားလို႔ေတာင္မရဘူးကြယ္ အေပ်ာ္ကေနအပ်က္ျဖစ္တယ္ဆိုတာ ဒါမ်ိဳူးပဲ ထင္ပါတယ္ ”

ေဆာင္းဦးေပါက္ကာစ ညေနခင္းသည္ သာယာ ညြတ္ႏူးဖြယ္ေကာင္းလွသည္။ေကာင္းကင္သည္တိမ္မၽွင္ တိမ္စတစ္ခ်ိဳ့ကလြဲၿပီး လင္းရွင္းေနေတာ့သည္။ အေမွာင္လည္းမဝင္ေရာက္ေသး။အလင္းေရာင္လည္း မဆုတ္သာေသးေပ။ေနဝန္းနီနီသည္လည္း ဟိုးးးမိုးကုတ္စက္ဝိုင္း အေနာက္ဘက္ယြန္းယြန္းဆီမွာ နစ္ျမႇုပ္ေပ်ာက္ကြယ္လုနီးပါးျဖစ္ေနသည္။ ဒီလို ေဆာင္းဦးေပါက္စ ညေနခင္းေတြကို ဇင္မာ အလြန္သေဘာက်သည္။ဒီလို ညေနခင္းရွုခင္းေတြကို ထိုင္ၾကည့္ရတာ စိတ္ထဲမွာေပ်ာ္သည္။ ၿပီးေတာ့