နှစ်မွန်းစွာ
ကိုလာမောငဆြိုတာက တရားရုံးဘီလဈစာရေးကှီးတဈယောကပြေါ့။တိုငြးရငြးသားပါ။ဗမာလူမွိုးမဟုတပြါဘူး။ရိုးသားတယပြှင့လြငြးတယတြဏှာကှီးတယြ။တဏှာကှီးပမယေ့ြ..အရှကကြှီးတတပြှနတြယြ။ဖာလ ဲမလိုးရဲဘူး..ရှာလ ဲမရှာဘူး။မှို့လေးတဈမှို့မှာတာဝနကြတွော့သူ့အသကကြ ၃၀ကွေ ာြ…၃၁လောကရြှိပှီပေါ့..။ဆတကြော့လတကြော့ရှတတ ကောငမြလေးတဈယောကနြဲ့အိမထြောငကြပွါလရေော.။အ ဲဗွ ာ..ကောငမြလေးကငယငြယရြှယရြှယအြထနလြေး..လငရြတော့၁၅နှဈပှည့ခြါစ။မှို့လေးကလ ဲသေး..အမှုအခငြးကလ ဲပါး..ဆိုတော့…နေ့မအားညမနားလိုးလိုကတြာတဈနှဈလ ဲပှည့ရြော.ကလေးတဈယောကမြှေးရော..။မိနြးကလေး..မကှီးတ ဲ့။ကလေးတဈယောကရြလို့နားလားဆိုတော့မနားဘူးဗွ ား..။ဘ ှတတြာပဲ…။နောကတြဈနှဈနတေော့….မငယမြှေးတာပဲ။အ ဲ..ဒါလ ဲဆ ှဲတုနြးပဲ။လွှေ ာ့ကိုမလွှေ ာ့တာ။ညားပှီးသုံးနှဈနတေော့..မလေး တ ဲ့။သမီးခညွ့ပြဲသုံးယောကမြှေးတော့စိတကြတယမြသကသြာဘူး။ခါတိုငြးထကပြိုလိုးလာ တယြ။မှရငကြလဲ ခုမှအသကြ၁၈နှဈဆိုတော့ခံကောငြးတုနြး…လိုးပေါ့.။လိုးသာလိုး ပေါ့..။
နောကတြဈနှဈနတေော့…ယောကွ ာၤးလေးလားထငမြိပါတယြ..မိနြးမလေးပဲဖှဈနပှနေရြော..။မထေ ှး…တ ဲ့။မှရငရြေ…ငါတော့ယောကွ ာၤးလေးမမှေးမခငွြးလိုးမှာပဲ…ဆိုပှီးဆကျလိုးတယြ..။ဟ ဲ..ဟ ဲ..နံပါတငြါးရောကမြှ…ကိုရှကွေ ားလေးမှေးပါတယဗြွ ား..။အားလုံးစိတခြမွြးသာစလေို့မောငသြုခ…တ ဲ့။ က ဲ…မှရငရြေ…ယောကွ ာၤးလေးမှေးပှီဆိုတော့ငါလွှေ ာ့ပှီက ှာ…ဆိုလို့အဟုတလြားမှတနြတော..နေ့တဈ…ညနှဈ..လငြးဆ ှဲ သီးသန့ြ…တ ဲ့..။မှရငကြလဲ ဘယငြှငြးမှာလ ဲ…ဒီအလုပပြဲရှိတ ဲ့ဟာ။ကလေးတော့ထပမြယူတော့ဘူး ဆိုပှီး ဆေးပူကှီးတေ ှစားတယြ။လူလ ဲ ပိနခြွူံးကွ သ ှားတယြ။အသကကြ ၂၀..၂၁ ရှိသေး ။ကလေးတေ ှကငါးယောကအြစီအရီ။မောငသြုခ ကံကောငြးခကွကြအငယဆြုံးလ ဲဖှဈ..ယောကွ ာၤးလေးလ ဲဖှဈဆိုတော့..အားလုံးကဝိုငြးခစွကြှတာ။၁၁နှဈအရှယအြထိအမေ့နို့စို့တုနြး..။မပှတတြနြးစို့တာပှောတာနောြ….စိတလြာရငအြခုပှောအခုကောကစြို့တာ။အမကေ မအားရငပြဲဖှဈဖှဈ၊အမမရှေိရငပြဲဖှဈဖှဈ..မကှီးနို့ကိုစို့တယြ။တဈယောကမြှမရှိရငမြငယနြို့ကိုစို့တယြ။အ ဲလို..ကံကောငြးတာ…။
မတိုကလြို့မရဘူး..ကိုလာမောငကြဆူတယြ။နာမညပြေးလို့သာ မောငသြုခ..။အိမမြှာတော့…မောငြ..ပဲခေါတြယြ။ဟိုအဈမကလဲ..မောငြ၊ဒီအဈမကလ ဲ..မောငြ၊ကှာတော့..အမကေလ ဲ..မောငြ..။တဈအိမျလုံးမောငြ..ပဲခေါတြယြ။အ ဲဒါက ဇာတလြမြးပဲပွောရမယျထငျပါရဲ့။မကှီးနဲ့မောငြ…ငါးနှဈကွေ ာကြွေ ာလြောကအြသကကြ ှာသညြ။မကှီး ၈နှဈအရှယကြတညြးက မောင့ကြိုအပွေ ာတြမြး..အစမြး..ဆိုပှီးနို့တိုကခြဲ့ရသညြ။မောငနြို့စို့လငွရြှစိစိ.ယားတားတား ခံစားရတာလေးမကှီးအလ ှနသြဘောကွ သညြ။ဘယသြူ့ကြိုမှတော့မပှောပှခဲ့ပါ။သဘောကတွော့ခဏခဏ နို့ခေါတြိုကခြဲ့သညြ။နို့ရညကြ မထ ှကပြမယေ့မြောငကြတပှှတပြှှတစြို့နရလွေ ငကြွနပေသြညမြို့နို့ရညမြလိုပါ။ငယစြဉကြ ခံစားမှုကိုနားမလညခြဲ့ပမယေ့ြ.. အသကြ၁၂နှဈကွေ ာြ၁၃နှဈလောကရြောကတြော့…နားလညခြွ ငသြလိုလိုဖှဈလာသညြ။အ ဲဒီတုနြးက မောငြ..၈နှဈ..။နို့တေ ှစူပှီး ကှီးလာသညြ။နို့အကှိတကြလေးတညလြာသညြ။ခခြြ…စောကမြှေးလေးတေ ှ ပေါကလြာပှီး ရာသီလညြးဆငြးလာသညြ။နေ့လညပြိုငြးတေ ှမှာကွေ ာငြးသ ှားနရတေော့ညညဆိုမောင့ကြိုအခနြးထ ဲမှာနို့ခေါခြေါတြိုကရြသညြ။
အောြ…မကှီးတို့အိမကြ တဈထပြ..သ ှပမြိုး..သံမံတလငြးခငြး..ပဉွကြာ…နှဈဆောငပြှိုငြ။အဆောငနြှဈဆောငကြှားမှာ..အခနြးလေးဖှဲ့ပေးထားပှီး..အရှေ့ဖကအြခနြးက မကှီး…၊အနောကဖြကအြခနြးက..မငယတြို့အိပကြှသညြ။မလေးနှင့မြထေ ှးတို့က အမတေို့နှင့အြိပပြှီး မောငကြ ကှုံသလိုအိပသြညြ။မောငျနို့စို့လြ ငျလကျတဈဖကျက နို့ကနွနြို့တဈလုံးကိုအမှဲကိုငဆြော့နတတေသြညြ။နို့သီးခေါငြးလေးကိုလှိမ့ြ၍လှိမ့ြ၍နို့စို့မပှီးမခငွြးဆော့သညြ။နို့စို့ပှီးမည့အြခွိနကြိုတော့မခန့မြှနြးနိုငပြါ။ဆော့စရာ..စိတဝြငစြားစရာတေ ှလငွြ…ခဏလေး..ဒါမှမဟုတခြကွခြွ ငြးထ,သ ှားပှီး..အ ဲဒါတေ ှမရှိရငတြော့..အိပခြွ ငြ..အိပပြွေ ာသြည့အြခွိနထြိစို့သညြ။မကှီးအပွို ဖှဈဖှဈခငွြးတော့မောင့ကြိုနို့တိုကဖြို့ကှောကနြပှေီး မငယကြိုတိုကခြိုငြးသညြ။နောကတြော့..နိုအစို့မခံရတာကိုပဲ ရငထြ ဲမှာမပှည့စြုံသလိုဖှဈနေ၍ ခေါတြိုကမြိတော့…ကွနပေတြငြးတိမသြလိုဖှဈသ ှားတာမို့..ညတိုငြးနို့တိုကခြဲ့ပါသညြ။ မောငလြှိမ့ဆြော့ရငြးနဲ့နို့အကှိတကြလေးတေ ှလညြး ကွေ သ ှားရသညြ။
အ ဲ..နောကပြိုငြးမှာတော့မောငနြို့စို့နရငြေ..ဆော့နရငြေ…လှိုငြးပဲစီးနရသေလိုလို..မိုးတိမပြေါမြှာပဲပှေးလှားနရသေလိုလို..ရပေဲမှနြးနဈနသလေိုလို..ရငထြ ဲအသ ဲထ ဲ ကလီစာတေ ှပဲနှုတယြူခံလိုကရြသလိုလို…အ ဲလိုလိုလို..လိုလိုတေ ှ အခွိနပြှည့ခြံစားနရပှေီးသတိရလို့ကှည့လြိုကတြိုငြးစောကရြညတြေ ှ ရှဲနအေောငထြ ှကနြတောမှတမြှတရြရသိလာသညြ။စောကရြညတြေ ှကိုထမီနဲ့သုပရြငြး..စောကစြေ့လေးကိုပှတမြိတော့တဈကိုယလြုံးကှကသြီးဖဉွြးကနဲ.ဖဉွြးကနဲထ,ပှီးစောကရြညထြ ှကလြာပှနသြညြ။စိုပှီးရငြးစို…။ပေါငခြှံမှာရှဲ နသညြေ။အရသာရှိလ ှနြးလို့…ညမှောငစြ,ပွိုးပှီဆိုထမငြးစားပှီး..နို့တိုကဖြို့ပဲပှငတြော့သညြ။” လာ..မောငြ..” ဆိုလကဆြ ှဲပှီးအခနြးထ ဲပဲ အမှနဆြုံးဆ ှဲခေါသြ ှားတော့သညမြှာ..စာတောငမြကွ ကမြိတော့..။မောငကြလဲဘာရယမြဟုတြ…နို့မှမစို့ရလငွမြအိပတြော့ပါ။အမေ့နို့မစို့ရလငွြ..မကှီးနို့၊ဒီနှဈယောကျနို့မှမစို့ရလငြြ..မငယျနို့..။ပှောခဲ့သလိုပါပဲ..။နို့စို့ခံ..နို့ဆ ှဲခံရငြးစောကရြညတြေ ှတဈစိမ့စြိမ့ထြ ှကရြာက..ပထမတော့ထမီဲ့သုပရြငြး စောကစြေ့ပှတတြတလြာရော..။
နောကတြော့အဆင့တြကပြှီး စောကခြေါငြးထ ဲလကခြွေ ာငြး ထိုးထည့ဆြောင့တြတလြာသညြ။စောကခြေါငြးထ ဲလကခြွေ ာငြးထိုးထည့ပြှီးဟိုဟိုဒီဒီမှတေော့စောကခြေါငြးထ ဲကဘာမှနြးမသိတ ဲ့တဈခုခုကိုထိုးပှတမြိတိုငြးကှကသြီး အလိုလိုထ,ပှီးမူးမိုကမြေ့သ ှားအောငကြောငြးတာသိလာသညြ။ နို့ကလညြးအစို့ ခံလို့ကောငြး…စောကပြတကြလညြးအထိုး ခံလို့ကောငြး…အကောငြးတေ ှဆင့ပြှီး.. စောကရြညတြေ ှဗှကပြေါကအြောငထြ ှကြ သညြ။အထ ှတအြခေါငအြဖွ ားသို့ရောကြ သ ှားသလားထငပြှီးမကွစြေ့မှိတမြှိနြးနမေိ ရသညြ။ နောကတြော့ဆကစြပတြေ ှးရငြး..ဒီလို ကှောင့အြဖနေဲ့အမေ လိုးတာကိုး…ဟု ဖွ တကြနဲသဘောပေါကသြ ှားပှီး..လီးနဲ့အ လိုးခံကှည့ခြငွစြိတတြေ ှ အခွိနပြှည့ဖြှဈနေ သညြ။ယောကွ ာၤးမှငတြိုငြးအလိုးခံခငွလြာ မိသညြ။သူတို့လီးကိုမှငခြငွလြာမိသညြ။ လဈပှီဆိုလငွလြီးမှငရြဖို့..ပုဆိုးဆ ှဲခွှတခြွ ဖို့လောကပြဲကှည့မြိတော့သညြ။နို့စို့ခံနရေ တိုငြး နေ့လညကြ..ညနကေ..မနေ့က..ထိ တေ ှ့ဆကဆြံခဲ့မိသည့ယြောကွ ာၤးတဈ ယောကယြောကကြိုစိတကြူးနဲ့မှနြးပှီး.. စောကပြတထြ ဲလကထြိုးထည့ကြာအလိုးခံနရတေ ဲ့အရသာကိုဘယအြရာနဲ့မှမလ ဲခွ ငတြာပါ။
တဈခါတဈလအဖေေ့ကိုမွ ား ပငြ..မှနြးမိသညြ။အဖေ့လီးကှီးကိုအနီးကပခြဏခဏ မှငခြဲ့ရဖူးတော့အလိုလိုမှငလြာမိပှီး မှနြးဆအလိုးခံပဈတာပါ။အမနေဲ့ အဖတေို့လိုးနတောကိုငယကြတညြးက မှငဖြူးနတေော့လ ဲ…မကှီးအဖနေဲ့စိတကြူးထ ဲမှာ အမွ ားဆုံးအလိုးခံခဲ့ပါ သညြ။အဖေ့ ပုဆိုးခါးပုံစ,ကိုလညြး လေးငါးခါလောကဆြ ှဲဆ ှဲခွှတခြဲ့ဘူးသညြ။ဒါပမယေ့အြဖကေ ပုဆိုးကိုပှနပြှနဖြမြးသဖှင့ကြ ှငြးလုံးက ွှတမြကသွ ှားပဲ လီးကှီးမှငရြရုံလောကသြာက ွှတကြခွဲ့၍ စိတထြ ဲမတငမြကွ ဖှဈခဲ့ရသညြ။ မှရငကြ အဈကို့ရှာသ ှားလညသြညြ။အငယနြှဈယောကလြိုကသြ ှားတော့အိမြ မှာကိုလာမောငနြှင့မြကှီး၊မငယြ၊မလေးတို့ ပဲကနွရြဈသညြ။မကှီးကအဝတတြေ ှမီးပူ တိုကနြစဉေကြိုလာမောငဖြှတသြ ှားတော့ ပုဆိုးအောကနြားစ,ဆ ှဲပှီးခွှတခြသွညြ။ခါးပုံစ,ကိုဖမြးထား၍ က ွှတမြသ ှားပါ။လေး ငါးခါရှိပှီ..အလုပခြံရတာ။မကှီးကိုထိုငကြှည့နြရငြေး တေ ှးနမေိသညြ။လညဟြိုကအြ ငြျကွီဝတထြား၍ နို့တေ ှအပေါပြိုငြးကိုမှငနြေ ရသညြ။
ဝငြးဝငြးအိအိနဲ့ကိုငခြငွစြရာ..။ခဏ နတေော့မီးပူတိုကပြှီးသ ှား၍သိမြး ဆညြးနသညြေ။ကိုလာမောငအြခနြးထ ဲဝငြ မညလြို့သ ှားတော့..လီးကိုလှမြးဆ ှဲပှနရြော။လီးကတော့တောငမြနပေါ။ထိထိမိမိ အကိုငခြံလိုကရြသညြ။ ” ခိခိ…အဖေ့လီးကှီးက ပြေ ာ့ပြေ ာ့ ကှီးနောြ…ကိုငလြို့တော့ကောငြးသား “ “. မကှီး..လှတစြမြး..အဖေ့ကို…လူ တေ ှမှငကြုနရြငမြကောငြးဘူး..”. ” အိုး..အဖကလေ ဲ..သားအဖပဲ..မှငြ လ ဲဘာဖှဈလ ဲ…အ ဲ..အဖေ့လီးကတောငြ လာပှီ..ချခြ..အကှီးကှီးပဲ..” ” ဟ ဲ့ကောငမြလေး..လှတဆြို..လူမှငြ က ှငြးမှာ..စောကရြှကကြ ှဲအောငြ..” မကှီးကလီးကိုလှတြ..လွှ ာထုတပြှပှီး အခနြးထ ဲဝငသြ ှားသညြ။အရှယရြောကစြ, ဆိုတော့..နို့တေ ှကကှီးနသညြေ။အစို့ခံအ ကိုငခြံထားရတာကိုတော့ကိုလာမောငမြ သိပါ။ဘာပဲဖှဈဖှဈလီးကတောငလြာတာ မို့မကှီးအခနြးထ ဲနောကကြလိုကဝြငသြ ှားသညြ။အခနြးထ ဲရောကတြော့လညြးမကှီး က လီးဆ ှဲကိုငပြှနသြညြ။ကိုလာမောငမြ ကှီးကိုပုခုံးဖကျထားပှီးလကျတဈဖကျက နို့ကိုအုပကြိုငကြှည့သြညြ။ဗုဒျဓေါ…နို့အုံ ကှီးကအကှီးကှီးပါလား..။အသကနြဲ့မှမ လိုကြ..ကှီးလှသညြ။ဆုပနြယကြှည့တြော့ မကှီး ကော့လာသလိုလို..။
မကှီးက ပုဆိုးကိုက ှငြးလုံးက ွှတခြွှတပြှီးလီးကိုသသေေ ခွ ာခွ ာကှည့နြသညြေ။စကားတိုးတိုးပဲ ပှောသညြ…ရငခြုံသံကှားနရသေညြ.. ” အဖေ့လီးမှေးတေ ှက သမီးထကြ ရှညတြယနြောြ…” ” သမီးက စောကမြှေးပေါကပြှီလား “ ” ကှာပေါ့..အဖကလေ ဲ..ကှည့ဒြီမှာ “ ထမီခွှတခြပွဈလိုကသြညြ။မကှီး အ လိုးခံခငွနြပှေီ…ဒါကို..ကိုလာမောငကြ မ ရိပျမိ..။ “. ကိုငကြှည့ြ..အဖေ..” လကကြိုဆ ှဲယူပှီး စောကဖြုတပြေါသြို့ တငပြေးသညြ။စောကမြှေးမွ ားကမဲနကြ နပှေီး..စောကပြတကြိုဖုံးခငွသြလိုပငဖြှဈ နပှေီ။စောကပြတကြိုအုပကြိုငရြငြးစောကြ ခေါငြးထ ဲလကခြလယစြှတဆြိုဝငသြ ှား တော့စောကရြညတြေ ှရှဲစိုနပှေီ။အခုမှ မကှီးစောကပြတအြလိုးခံခငွနြမှနြေးသိ သညြ။ ” နင့အြမေ ပှနမြတိုငနြဲ့နောြ..” ” အဖကေ ဘာလုပမြလို့တုနြး “. ” လိုးမယလြေ..သမီးခံခငွနြတောမ ဟုတျဘူးလား..” ” မသိဘူးအဖေ..လိုးရငတြော့ခံလိုကမြှာပဲ…” ” ကုတငပြေါတြကြ..ပကလြကလြှနြ အိပျလိုကြ…”. ” သမီးခံတတျပါတယအြဖကေလ ဲ.. အဖတေို့လိုးတာ သမီးခဏခဏမှငနြရေ တာကှီးကို..” ကုတငပြေါပြကလြကလြှနအြိပနြေ သောသမီးဖှဈသူကိုကှည့တြော့ပီဘိ မိနြးမကှီးဖှဈနသညြေ။
သူ..မှရငနြဲ့ညား တုနြးက မှရငဒြီလောကပြဲ။နို့ကှီးတေ ှ စောကဖြုတကြှီးတေ ှက တကယ့မြိနြးမကှီးဲ့တနြးတူလိုကနြပှေီ။ကောငြးကောငြးလိုး လိုကမြညြ..။မကှီးပေါငကြှားမှာဒူးထောကြ ပှီးနရောယူလိုကသြညြ။လီးကိုကိုငပြှီး မကှီးစောကခြေါငြးပေါကကြိုတေ့တော့… ” ရတယအြဖေ…လိုး “ ” က ှဲပှဲကုနမြှာစိုးလို့သမီးရဲ့…”. ” က ှဲရငကြ ှဲ…ပှဲရငပြှဲ…လိုးအဖေ..” ကိုလာမောငြ..မကှီးစောကပြတထြ ဲ ဖှေးဖှေးဖိပှီး ဒဈကှီးကိုသ ှငြးသညြ။မဝငြ ပါ။စောကခြေါငြးကစေ့ပှီးတငြးခံနသညြေ။ လီးကိုလကနြှင့ကြိုငပြှီးဒဈဖွ ားဖှင့ဆြယ့ြ လေးငါးခွ ကထြပဆြောင့သြ ှငြးပှနတြော့ လညြးမဝငြ..။စောကရြညတြော့လိုကလြာ ပှီ။လီးထိပမြှာတောငခြွှဲနပှေီ။ဒါနဲ့စောကြ ပတထြ ဲ တံတေ ှးထေ ှးထည့ပြှီး တေ့ဆောင့ြ ပှနသြညြ။အခကွလြေးငါးခှောကဆြယြ.. ဆောင့နြသေောလြညြး မဝငြ။စိတဓြာတကြွ ပှီးဒီတဈခါမရရငတြော့တောပြှီဟုဆုံးဖှတပြှီးစောကပြတထြ ဲတံတေ ှးထပထြေ ှးထည့သြညြ။လီးကိုလကဖြှင့ထြိနြးကိုငတြေ့ဆောငြ့သ ှငြးတော့လေးငါးကှိမလြောကအြရောကမြှာ..ပလ ှတကြနဲအသံထ ှကလြာ ပှီးဒဈကှီးဝငသြ ှားသညြ။မကှီးမကွနြှာကှည့မြိတော့ဘာမှမဖှဈသလို..။
နှာဇောတေ ှထ,ပှီး နီနသညြေ။နှာခေါငြးပတဝြနြးကငွြ ကပိုပှီးနီနသညြေ။ ” ဝငပြှီအဖေ..ဝငပြှီ..ဝငပြှီ..” သူက ဝမြးမွ ားတောငသြာနသေေး သညြ။ကိုလာမောငလြီးကသိပမြကှီးပါ။ ငါးလကမြ..ငါးလကမြခှဲလောကတြော့ရှညမြညြ။တုတတြာလ ဲသိပမြတုတြ.။ပရုပဆြီဗူး ထ ဲထိုးထည့လြို့ရသညြ။မကှီးအတ ှကတြော့အကှီးကှီးပေါ့လေ..။ခေါငြးဝငကြိုယြ ဆန့ပြါပဲ..။ဆောင့ပြါလရေော..။ကိုယမြှေး ထားတ ဲ့သမီးလေးလ ဲဖှဈ…စောကပြတကြ လညြး ပါကငဆြိုတော့ကိုလာမောငသြိပြ ကှာကှာမဆ ှဲနိုငအြောငစြိတတြေ ှလှုပရြှား ပှီး ဆယမြိနဈလောကနြဲ့လီးရညတြေ ှပနြး ထ ှကသြ ှားသညြ။တောတြော့တောပြါသေးသညြ။မကှီးအခနြးထ ဲကအထ ှကမြှာ မှရငြ တို့အိမထြ ဲအဝငြ။ခပတြညတြညနြဲ့မကှီးကို အခနြးရှငြးထား..သန့သြန့ရြှငြးရှငြးနေ.. ဘာညာ..ဆူလိုကသြေးသညြ။အ ဲဒီတုနြးက မကှီး၁၄နှဈလောကြ..။မကှီးကကွေ ာငြး စာတော့တောသြညြ။စာမကကွလြ ဲအောငြ သညြ..။ရညြးစားတေ ှလ ဲထားပါသညြ။ဘယရြညြးစားမှအဖှဈမရှိ..။လိုးဖို့ဝေးလို့.နှုတခြမြးလေးတောငအြဆငပြှပှမေေ စုပတြတြ။နောကတြော့အားလုံးစိတညြဈ ပှီးအဖနေဲ့ပဲ တိတတြိတပြုနြးအလိုးခံနေ လိုကသြညြ။
ပှီးရော…. ဒီလိုပဲ…မငယလြ ဲ။နို့စို့ခံရငြး စောကြ ပတနြှိုကရြတာပဲ။ဒါပမယေ့သြူတဈခုသာ တာက..မောင့ကြိုစောကပြတယြကခြိုငြးခဲ့ တာ..စောကပြတယြကခြံခဲ့ရတာ မကှီး ထကသြာသညြ။အ ဲ…စောကပြတယြကခြံ ရဖို့အရေး..မောင့ကြိုလ ဲ လီးစုပပြေးခဲ့ရ တော့..ဒါလ ဲသာတာပါပဲ..။မောင့မြှာလ ဲ ငယငြယကြတညြးကစောကပြတအြနံ့ကို ကှိုကတြ ဲ့ရောဂါစှဲလာတာ အခုထိကုလို့မ ပွေ ာကနြိုငတြော့။ မမှရငအြသကသြုံးဆယကြွ ာရြောကလြာတော့..ဘောဒြီကအကိတဖြှဈလာ ပါလရေော.။ကလေးတော့ငါးယောကမြှေး ပှီးပှီ။ဒါပမယေ့ဘြယလြိုမှမထငရြ။သမီး တေ ှနှင့ညြီအဈမလို့ထငကြှသညြ။သူတို့က ဆငြးလ ဲမဆငြးရဲ..ခမွြးလ ဲမခမွြးသာ။ပငပြငြ ပမြးပမြးလညြးအသကမြမှေးရ။လိုတ,ရ လညြးမဟုတြ။ကိုလာမောငကြတော့ခွူ ခွ ာ ခငွလြာသညြ။တောငပြေါတြိုငြးရငြးသား ဆိုတော့ပနြးနာလိုလို..ဘာလိုလိုဖှဈခငွြ လာသညြ။မိနြးမလညြးတဈရကတြဈခွီ တောငအြနိုငနြိုငလြိုးရတော့သညြ။ဒီကှား ထ ဲအရကသြောကရြငကြှာကှာလိုးနိုငတြယဆြိုပှီးငယကြတညြးကအရကကြိုစှဲ စှဲမှဲမှဲသောကလြာခဲ့တာ..အရကရြော.. ပနြးနာရောနှိပစြကတြော့..မမှရငငြတပြါလရေော..။
လိုးလညြးမလိုးနိုငြ…လိုးပှနြ တော့လညြးအမောမခံနိုငလြို့မှနမြှနပြှီး.. အကိတကြှီးနေ့တိုငြးငတြ..။ ဒီကှားထ ဲ သားဖှဈသူကကှီးတောင့ြ ကှီးမားနဲ့နို့တောငြးတောငြးစို့နတေော့ မမှရငမြှာနို့စို့ခံပှီးရငြ..မနနေိုငမြထိုငနြိုငြ တေ ှဖှဈကုနရြော..။အ ဲ…ပှောရငြးကနွခြဲ့ လို့….မောငကြ အ ဲဒီအခွိနကြွ မိနြးမလိုး တတပြှီးနပှေီဗွ ား။မလေးတို့မထေ ှးတို့နဲ့ လငမြယားလုပတြမြးကစားရငြး တကယ့ြ တကယလြိုးတတခြဲ့ကှတာ။လူပွိူ မဖှဈခငြ ကလိုးတတတြာ။မလေးက အပွိုပေါကစြ ပေါ့။မလေးနို့လ ဲမောငကြစို့တာပဲ။သူစို့ခငွရြငဘြယသြူ့နို့ဖှဈဖှဈတောငြးစို့တာ။အားလုံးကလ ဲ ပေးစို့တာပဲ..အလိုလိုကြ တာပဲ..။အ ဲဒါ..မလေးကအပွိူပေါကြ။အဖနေဲ့အမေ ညဆိုလိုးကှတာကိုမှငနြကှတောဆိုတော့..ကစားတ ဲ့အခါ အပှောအဆိုကအစအတုယူတာ တကယ့ကြိုလိုးတာဗွ ား။ လီးလေးကလ ဲစောကခြေါငြးထ ဲ တကယဝြငသြ ှားတယြ။တံတေ ှးတော့ဆ ှတရြတာ ပေါ့လေ..။အဟ ဲဆောင့လြ ဲဆောင့တြယနြော..မယုံမရှိနဲ့။
အပှောအဆိုကအစ.. ” အို..အဈကိုကလ ဲ..ခြေ ာသြ ှားပှီ.. ပှနထြည့ြ..” ” ဟာ..မိနြးမ ထည့ပြေးက ှာ..” ” ဆောင့ပြါတောြ…ဘိနြးစားကနွေ တာပဲ…တအားဆောင့ြ..ဆောင့ြ..” ” အင့ကြ ှာ..အင့ကြ ှာ..အသလေိုးသတပြဈမယြ.. အင့ြ..” ” ဆယခြါပှနသြပေေ့စေ..ဆောင့ြ “ အောငမြယလြေး…အကုနအြတုယူ ပှီး လိုးတမြးကစားတာ။မကှီးတို့မငယတြို့ က မိတာပေါ့..။ဒါနဲ့ပဲ…ည.ထမငြးစားပှီး ရငမြကှီးနဲ့မငယြ..”. လာ..မောငြ” ဖှဈ သ ှားကှတာ။ အ ဲ….ဒီလိုနဲ့…လူပွိူ ဖှဈလာရတာ။လူ ပွိူ ဖှဈမှနြးမကှီးတို့မငယတြို့က မသိသေး ဘူး။အ ဲဒီရကပြိုငြးက အမနေဲ့အိပဖြှဈတာ မွ ားနတော။လူပွိူ စိတဖြှဈလာတော့.. စောကဖြုတကြ ဒီလောကမြဟုတဘြူး။နို့ကှီးတေ ှက မောင့စြိတကြိုဆ ှဲဆောငတြာ။ အငမြတနနြို့ကိုငခြွ ငတြယြ။အခွိနပြှည့နြီး ပါးနို့ကိုငခြငွတြယြ။အဈမတေ ှကလ ဲပေး ကိုငပြါတယြ..လူစိမြးမရှိရငြ..ကိုငပြဲ..။ အ ဲ..နို့ကိုငတြော့လီးကတောငတြယဗြွိူ့ ။ လီးကလ ဲတဈနေ့ထကတြဈနေ့ကှီးလာတာ..တဈရေးနိုးကိုငကြှည့ပြိုပိုကှီးလာ သလိုပဲ။အဈမတေ ှနို့မှမဟုတဘြူး..ဘယြ နို့တေ ှ့တေ ှ့ကိုငခြွ ငတြယြ။လီးကကှီးလာ တော့ကှောကလြ ဲကှောကတြယြ။
ဘာဖှဈ လာတာလ ဲ..ပေါ့နောြ..။ညရောကတြော့.. အမနေဲ့အိပရြော..။နို့တောငြးစို့ရော..နို့ တဈလုံးကိုငြ..တဈလုံးစို့ပေါ့..။  သားလေးသုခ ကသူ့အဈမတေ ှခေါနြကှတေ ဲ့ကှားက ဒီညအမနေဲ့ပဲအိပမြယအြမေ့နို့ပဲစို့မယဆြိုပှီးညကွ မမှရငနြှင့အြတူလာအိပတြယြ။ကိုလာမောငကြတော့ကုတငတြဈလုံးနှင့သြီးခှားအိပပြါတယြ။အသကကြလညြးငါးဆယနြီးပှီ၊ပနြးနာရောဂါကလ ဲရှိခငွပြှီ..မိနြးမနဲ့မလိုးနိုငတြာလ ဲကှာပှီဆိုတော့အခနြးထ ဲမှာပဲကုတငခြှဲအိပတြယြ။မမှရငကြ၃၃နှဈရှိသေး။သေ ှးသားကောငြးတုနြး..ကိုယလြုံးကိုယပြေါကခြပတြာင့တြောင့ြ.။ကလေးမှေးထားတာမို့ဗိုကကြလေးအဆီပဉွရြှိခငွခြငွပြမယေ့မြပေါလြှပါဘူး။ငယကြတညြးက ခါးစညြးကှိုးကပွကြပွစြညြးပှီးစောင့ရြှောကခြဲ့တ ဲ့ကွေးဇူးပေါ့။ပှောရဦးမယြ..စောကပြတကြလညြးကဉွြးကဉွြးပဲ။ကလေးမှေးတိုငြးအမကအေုတခြဲမီးဖုတကြပွပြူထိုးပေးထားတာ၊ရောငလြ ဲမရောငဘြူး၊စောကခြေါငြးလ ဲမကယွဘြူး။ခခြလြိုးလိုကရြငြ..စေးနတောပဲ..။အ ဲ..ဖငကြှီးတေ ှကတော့ကှီးတယြ..တုနခြါနတောပဲ။ဒါလ ဲနောကပြိုငြးမှပါ၊အစောပိုငြးလေးတုနြးကခပသြ ှယသြ ှယပြါပဲ။နောကြ..အသကအြစိတကြွေ ာလြောကမြှတဈနေ့တဈခှားကှီးလာတာ။ငယတြုနြးကတော့အလိုးခံလိုကရြတာမှဖနတြဈရာကိုတနတေောပဲ။
အနညြးဆုံးတဈရကခြုနဈခါတော့အလိုးခံရတယြ။ဒါလ ဲ..သူပှီးတာပှောတာနောြ..ကိုယပြှီးတာမဟုတဘြူး။ပှောခငွတြာက လီးနဲ့စောကပြတမြပှတအြောငအြလိုးခံရတာကိုပှောတာပါ။တဈခါတဈလေ ကိုးခါ ဆယခြါလောကကြိုလိုးတယြ။သားလေးသုခ မှေးပှီးတ ဲ့နောကတြော့လွေ ာ့သ ှားတယြ။ လေးခါ..ငါးခါလောကပြဲ။နောကတြော့..တဖှညြးဖှညြး လွေ ာ့လာတာပေါ့။အသကကြလ ဲရအမောကလ ဲမခံနိုငတြော့ဘူး..ဆိုတော့စိတဘြယလြောကရြှိရှိနေ့ပိုငြးဆိုမလိုးကိုမလိုးနိုငတြော့တာ။ညပိုငြးတော့နှဈခါလောကလြိုးပါတယြ။ကွ နြးမာရေးကတွာကတောတြောမြှနပြါတယြ..။လေးငါးလအတ ှငြးမှာပဲ တဈညတဈခါ…နှဈညတဈခါ..တဈပါတတြဈခါ နဲ့တောတြောမြှနတြယကြွ တာ။ရောဂါကလ ဲ..အရငကြမရှိတာတေ ှ အခုရှိခငွလြာတယြ။ဒီတော့..မမှရငအြလိုးမခံရတော့ဘူး။ခံလို့ကောငြးမယ့အြရှယမြှာမှလီးပှတသြ ှားတာ။ဒုကျခကိုရောကရြော..။အခွိနအြကှာကှီးဒီအရသာအားရပါးရခံခဲ့ရပှီး ရုတတြရကလြိုလိုပှတသြ ှားတော့..သာမနဒြုကျခထကပြိုတယြ။မခံဘူးတ ဲ့သူမွ ားကွ မထောငြးတာဘူး။အလိုးခံခငွလြ ှနြးလို့ယောကွ ာၤးတေ ှကိုခှပေုတလြကပြုတလြုပြ..စကားတေ ှနဲ့အထာပေးပှနတြော့လ ဲ..တကယလြိုးမယ့ယြောကြ ာၤးတေ ှ့ပါဘူး။
ဟိုပုတျဒီပုတျထိမိတာ..ပါးစပအြရသာခံတာလောကကြလ ှဲရငသြတျတိရှိရှိလိုးမယ့ယြောကွ ာၤးတေ ှ့ကိုမတေ ှ့ခဲ့ဘူး။ရှိခွ ငလြ ဲရှိမှာပေါ့လေ..ကိုယမြတေ ှ့တာကိုပှောတာ။လငကြှီးငုတတြုတရြှိနလေို့လ ဲဖှဈခငွဖြှဈမှာပေါ့နောြ..။ဘာပဲဖှဈဖှဈငတနြတောကတော့ငတနြတောပဲ။လီးမရှိတာတော့မရှိတာပဲ။ဒါကအဓိကပှောခငွတြ ဲ့အခကွပြဲ..။ည..ဆယနြာရီထိုးခါနီး..ကလေးတေ ှစာကကွပြှီးတော့အိပယြာဝငပြါတယြ။ မမှရငရြယြ။မထေ ှးရယြ၊သားလေးရယြ..သုံးယောကတြဈကုတငပြေါ့။မထေ ှးလေးက နံရံဖကကြပအြိပပြှီးမမှရငကြအလယကြ၊မောငကြ ဒီဖကအြစှနကြပေါ့။အိပယြာထ ဲဝငဝြငခြငွြး..မောငကြနို့ဆ ှဲတာပဲ။နပေါဦးဟ ဲ့..ပှောလ ဲမရဘူး။ပှီးတော့..ဇှတလြှနစြို့တာ။မှရငနြို့က သခွေ ာထိနြးသိမြးထားတ ဲ့နို့လေ။နို့ပဉွြးကကွှီးမဟုတဘြူး။မာခဲမနပမေယေ့တြငြးတငြးရငြးရငြး..ပှည့ဖြှိူ းနတော။တောရြုံမိနြးမနဲ့ယှဉရြဲတယြ။လုံးဝနြးမို့မောကပြှီး အိနတော။တ ှဲကွ နတောမွိူ းမဟုတတြော့..အာရုံခံစားရတာထိထိမိမိရှိတယြ..မီးတောကလြ ှယတြယပြေါ့။ပှီးတော့..ပှောဦးမယြ…မောငကြိုငတြာကလ ဲ ငယတြုနြးကလိုကလေးကိုငကြိုငတြာမဟုတဘြူး။
လူကှီးလို..လူပွိူ ပေါကလြို..နုနုရှရှ ထိထိမိမိဆုပနြယပြှတလြှိမ့ကြိုငနြတော။စို့ပှနတြော့လ ဲ..ကလေးလိုမဟုတပြှနဘြူး။နို့အုံကှီးကိုပါးစပထြ ဲဝငသြလောကြ..ဆန့သြလောကသြ ှငြးပှီးအာရှိပါးရှိစုပယြူလိုကြ..၊နို့သီးလေးတေ ှလွှ ာနဲ့ထိုးလှိမ့လြိုကြ..၊ပလ ှတြ..ပလ ှတနြဲ့.နှုတခြမြးထိုးစို့လိုကြ..၊သ ှားလေးနဲ့မထိတထိကိုကလြိုကအြ ဲလို..အ ဲလို…စို့တာ။နို့အကိုငအြဆ ှဲခံရတာရော..အစို့ခံရတာရော…အားလုံးဟာ သမီးရညြးစား..လငမြယား…မလိုးခငနြှူ းနတောနဲ့အတူတူပဲ။ဒီလိုအခံခဲ့ရတာ ကှာပှီလေ..။ဘယခြံနိုငမြလ ဲ..စောကရြညတြေ ှတဈစိမ့စြိမ့ယြိုထ ှကပြှီးစိတတြေ ှကရောကကြယကဖြှဈကုနတြာပေါ့။မောင့ခြေါငြးကိုလကနြှဈဖကနြဲ့အုပဆြ ှဲပှီး နို့နဲ့ကပဖြိထားပဈတာ..လှတကြိုမလှတနြိုငဘြူး။၏ခေါငြးကှီးကိုအထကနြဲ့အောကလြှုပလြှုပပြှီး နို့တေ ှကိုဖိခွေ ပဈ တာပဲ..။အကှာကှီးစို့တာ..။စောကရြညတြေ ှဆို..စိုရှဲနအေောငထြ ှကတြယြ။ရငထြ ဲမှာလ ဲ မောနတောပဲ။အ ဲ…စောကရြညတြေ ှ ပေါငကြှားထိစီးထ ှကစြိုအိနတေော့..သုပပြဈဖို့ထမီစ,ဆ ှဲတာပေါ့နောြ..။စောကပြတကြှား..ပေါငကြှားကိုထမီစ,ညှပထြားမယလြို့ဆ ှဲခါမှမောင့လြီးကှီးနဲ့လကခြုံနဲ့ထိမိပါလရေော။
ပူနှေးနှေး အကှီးကှီးမို့…ငါ့သားလီး ဟုတသြေးပါဘူးဆိုတ ဲ့အတေ ှးနဲ့စမြးပှီးဆုပကြိုငမြိမှ..မှှခေေါငြးကိုငမြိတာထကဆြိုးသေး..ခကွခြွ ငြးလှတခြွ မိတယြ။တကယ့ကြိုအကှီးကှီး ရှငြ….။နှဈခဲထိုးဓာတမြီးလောကမြရှိတရှိပေါ့။ရှညလြိုကတြာကလ ဲ လကနြဲ့ဆုပကြိုငထြား တာ..လကအြပှငကြိုပိုထ ှကနြတယြေ။ဦးဏှောကထြ ဲ ပှာသ ှားတာပဲ။အောငမြယလြေး…ငါ့သားလူပွိူ ကှီးဖားဖားဖှဈနပေါရော့လား..လို့တေ ှးပှီးရငထြ ဲဖိုကနဲဖှဈသ ှားမိတာ…နောကတြဈခါပှနခြံစားလိုမရနိုငတြော့တ ဲ့ခံစားခကွပြေါ့..။နောကပြိုငြးနို့စို့ခံရငြးနဲ့မှအလိုးခံခငွစြိတဖြှဈလာတာ။ခကွခြွ ငြးတော့မဖှဈသေးပါဘူး။ကယောငကြတမြးနဲ့လီးကှီးလှတခြပွှီး ကယောငကြတမြးနဲ့ပဲခကွခြွ ငြးပှနဆြ ှဲကိုငမြိတာ..။လကထြ ဲမှာ..ခုနနြတောလေ..တဈဆတဆြတနြဲ့.သေ ှးကှောတေ ှထ ဲသေ ှးတေ ှတိုးဝငနြတောဖှဈမှာပေါ့။တုတခြကွကြ သူ့အဖထကေနြှဈဆမကဘူး။ရှညတြာလ ဲ ဒီလိုပဲ။ဒီလိုလီးကှီးနဲ့မွ ားအလိုးခံလိုကရြရငတြော့…လို့တေ ှးပှီးပုခုံးတ ှန့မြိတယြ။ အာငမြယလြေး..အ ဲဒီပေါကတြတကြရ အတေ ှးတေ ှဝငလြာမှ..စောကပြတထြ ဲကစောကရြညတြေ ှဒလဟောထ ှကလြာပှီး သားနဲ့အလိုးခံခငွလြာတာရှင့ြ…။စဉြးစား ကှည့လြေ..။
အရှယကြ တကယ့နြှာကှ ှတ ဲ့ ၃၃နှဈအရှယြ…သေ ှးသားကတောင့တြငြး လငဖြှဈသူကမလိုးနိုငြ..လိုးမယ့လြူကမရှိ.. သားဖှဈသူလီးကစံခွိနမြီ…ဆိတကြ ှယရြာ လ ဲဖှဈ..သားအမိမို့ဘယနြရော ဘယကြို တ ှဲသ ှားသ ှားအမှငကြတင့တြယြ..ဆိုတ ဲ့ အခှအနေမှော..သားနဲ့အလိုးခံခငွစြိတြ တေ ှဖှဈလာရတာ..သဘာဝကွ ပါတယြ။ ဖွဈမလာရငသြာ သဘာဝမကြ မှာ..။ သားကတော့နို့စို့တုနြးပဲ။ဆုပနြယြ တုနြးပဲ။ဒီမယြ…ပှောပါရစတေော့..သား ရဲ့လီးကှီးကိုပုဆိုးပေါကြအုပကြိုငဆြုပပြှီး ဂှငြးတိုကပြေးလိုကတြာ.ဆယခြကွတြောငြ မဆ ှဲရဘူး လီးရညတြေ ှပနြးထုတပြါလရေော…။သူလ ဲလီးရညတြေ ှပနြးထုတရြော ကိုယလြ ဲလီးကှီးကိုအားကုနကြိုငဆြုပလြို့ တငြးတငြးကှီးအံကှိတညြှဈထားလိုကတြာ ကိုယလြ ဲပှီးတယရြှင့ြ…ကိုယလြ ဲ တဈကိုယြ လုံးတဈဆတဆြတတြုနခြါစောကရြညတြေ ှ ပနြးထ ှကပြှီးအထ ှတအြထိပထြိကိုရောကသြ ှားတယြ..ယုံလား ။လီးရညတြေ ှသာ ထ ှကသြ ှားတယြ…သူ့လီးကှီးကပွေ ာ့ခှမေ သ ှားဘူး။မတောငတြော့ပမယေ့မြာနတေုနြးပဲ။အားရလိုကတြာလေ..လကထြ ဲကကိုမလှတလြိုကခြွ ငတြာ။သားကလ ဲလေ..နို့ သီးခေါငြးကိုရှေ့သ ှားလေးတေ ှနဲ့တေ့ကိုကြ ပှီးကောငြးနတော.. ..မေးကို.တဈဆတဆြတခြါနတောပဲ။
နို့သီးခေါငြးလ ဲပှတထြ ှကမြလားတောငထြငမြိတယြ။တကယကြ မပှတပြါဘူး..သူလ ဲအသိနဲ့ထိနြးသ ှားတာ ပါ။နို့ကိုကိုငဆြုပထြားတ ဲ့လကကြလ ဲညှဈ ထားလိုကတြာ စှနကြုတထြားတ ဲအတိုငြး ပဲ။ပှနတြညငြှိမနြိုငတြော့မှပဲစကားပှော နိုငတြော့တတယြ။မထေ ှးကိုကှည့တြော့ အိပပြွေ ာနြပှေီပေါ့..တရှူ းရှူ းနဲ့။ ” သားသေးတေ ှပေါကမြိသ ှားလား မသိဘူးအမေ “ ” သေးမဟုတဘြူးသားရဲ့..အ ဲဒါလီးရညတြေ ှထ ှကတြာ “ ” ဟငြ..သားတဈခါမှမထ ကျဖှူးဘူး အမေ “ ” လူပွိူဖှဈမှလီးရညထြ ှကတြာသားရဲ့ အခုသားလူပွိုူဖြှဈပှီ..မိနြးမလိုးလို့အထ ှတြ အထိပကြောငြးတ ဲ့အခါ အ ဲလိုလီးရညတြေ ှ ထ ကျတှယြ” ” အခုသားမှမိနြးမ မလိုးပဲအမေ..” ” ဒါဂှငြးတိုကတြာခေါတြယသြား . ယောကွ ာၤးတေ ှသူတို့လကနြဲ့သူတို့ဂှငြးတိုကရြငလြ ဲပှီးတ ဲ့အခါလီးရညထြ ှကတြယြ အခုသားထ ှကသြလိုပေါ့..” ” ကောငြးတာအမရော..ကတုနကြယငနြဲ့..” ” အ ဲလိုကောငြးလိုမိနြးမယူတာ.မိနြးမ လိုးတာပေါ့သားရဲ့..မိနြးမတေ ှလ ဲအ ဲလို ကောငြးလို့ယောကွ ာၤးယူပှီးအလိုးခံတာ အ ဲလိုလိုးလို့သားတို့မှေးလာတာ..” သားကိုလိုအပတြာတေ ှပှောပှ ရှငြး ပှရငြး..နှာစိတတြေ ှပှငြးပှလာတယြ၊ အ လိုးခံခငွလြိုကတြာမှရှရှတကပြဲ။
ဒါပမယေ့ြ ဟိုဘကကြုတငကြ ကိုလာမောငခြွေ ာငြး တဈဟ ှတဟြ ှတဆြိုးပှီး ခဏခဏထ,နေ တော့ပေါတြငမြခံရဲဘူး။ ဒါနဲ့နရောခငွြးလ ဲအိပပြှီးစောငလြေး တဈထညနြှဈယောကအြတူခှုံ..စောငထြ ဲ မှာပဲ ပုဆိုးတေ ှထမီတေ ှခွှတပြေါ့။အောကြ ပိုငြးဗလာနဲ့သားကိုခှအိပလြိုကတြော့သား လီးကှီးကစောကပြတထြ ဲတနြးနတောပဲ။ အ ဲဒါ..သားလီးကှီးကိုလကနြဲ့ကိုငပြှီးမှရငြ စောကခြေါငြးထ ဲ တေ့ပေးတာပေါ့..။ ” ကော့သ ှငြးလိုကသြား..” သားကကော့သ ှငြးတော့တငြးတငြး ကပွကြပွထြိုးပှီးဝငလြာတယြ။ပူပူနှေးနှေး မာမာတောငတြောငကြှီး..။ကောငြးလိုကြ တာလေ..ဖငကြှောတေ ှတောငရြှုံ့ထားမိတယြ။လီးကရှညပြမယေ့အြ ဲလိုလိုးတော့ ခံနိုငတြယြ။အ ဲ..သားလကမြောငြးကိုခေါငြး မငြးသားငယြ အုံး..သားလကျတဈဖကျကပုခုံးကိုဆ ှဲပှီး ဆောင့လြိုးတာပဲ။ကောငြးလိုကတြာလေ.။ တဈညလုံးလိုးတာ..။လီးကိုမခွှတျပဲလိုး တာ။လီးရညတြေ ှ စောကရြညတြေ ှဆိုရှဲ နတောပဲ။ခဏခဏ သုတပြဈပေးရတာ ပေါ့။လိုးခကွကြ ကိုလာမောငနြဲ့ညားခါစ, တုနြးကတောငဒြီလိုမလိုးနိုငဘြူး။မှရငြ ဘဝမှာ ပထမဆုံးကောငြးတ ဲ့ညပဲ။မနကြ မိုးစငစြငလြငြးတ ဲ့အထိလီးကှီးကတောငြ နတေုနြးပဲ။ ဘယနြှဈကှိမြ..ဘယနြှဈခါပှီးလ ဲတော့ မေးမနနေဲ့..တဈညလုံးလိုး..တဈညလုံးပှီး နတောပဲ..။
ရငထြ ဲမှာတဈငှိမငြှိမ့ပြေါ့.။ကိုယမြှေးထားတ ဲ့သားက ကိုယ့ကြိုပထမဆုံးလိုးတာလေ..။အလိုးခံရလို့ကောငြးတာက တဈမွိုး၊လိုးတ ဲ့လူကကိုယမြှေးထားတ ဲ့ကိုယ့သြားဖှဈနတောကတဈမွိုး၊သူ့ကိုပါကငြ ဖှင့လြိုကရြတာကတဈမွိုး…လငကြိုနောကြ ကွေ ာမှာထားပှီးအလိုးခံနရတောကတဈ မွိူ း…နောကနြောငဆြကပြှီးအလိုးခံသ ှား ခငွတြာကတဈမွိူ း…အိုး..ခံစားခကွတြေ ှ နဲ့ကောငြးနတော…လီးကှီးကအခွိနပြှည့ြ မာနတေော့ကွှိုကသြလိုညှဈ..ကှိုကသြလိုဆ ှဲစုပြ..ကောငြးနတောပဲ..၊ လာမောငြ ၆ မနကလြငြးတော့လ ဲအေးအေးဆေး ဆေးပါပဲ။သားအမိအိပယြာပုံစံအတိုငြးပါ ပဲ။စိတထြ ဲမှာတော့ရှိတာပေါ့နောြ။မလုံမ လ ဲတော့မဖွဈပါဘူး။အားလုံးကမိသားစု လေ။ပုံမှနပြဲပေါ့။မထေ ှးလ ဲ..လငြးမှနိုးတာပဲ။တဈညလုံးဘာမှသိလိုကတြ ဲ့ပုံမပေါဘြူး။ မကွနြှာသ ှားသဈတော့သားနဲ့တူတူပဲ။ အိမမြှာကရတေ ှငြး၊အုတရြကနြေ၊ရခွေိူ း ခနြးသီးသန့ရြှိတယလြေ။ ” အမေ..သားလီးနဲနဲစပဖြဉွြးဖဉွြးဖှဈ နတယြေ.”” ရကနေရြောကရြငပြှ..သား” ရကနေရြောကတြော့..အုတခြုံနဲ့က ှယြ ပှီးသားကလီးလှနပြှပေးတယြ။ညကတဈ ညလုံးလိုးထားတော့..မေးသိုငြးကှိုးနဲနဲ ပှနြးနတောပေါ့။
ဘာမှမဟုတပြါဘူး။သား ကိုပှောပှရှငြးပှရငြး လီးကှီးကိုကိုငထြား နမေိတယြ။တဈညလုံးသာအလိုးခံခဲ့တာ လီးကိုမမှငခြဲ့ရဘူး။အခုမှမှငရြတာမို့ကှည့ြ မဝ,နိုငျဘူး။တုတျတုတျခဲခဲကှီး..အပွဈအ နာအဆာဆိုစရာမရှိဘူး.။အကောကအြကေ ှးမရှိဘူး။ဖှောင့တြနြးမော့တကနြတောပဲ။အရငြးကယောငယြောငသြေးပှီး သနမြာ တောင့တြငြးတယြ။အဖွ ားကကှီးကား ပှီးဒဈဖူးကှီးကိုကတဈလကမြကွေ ာတြယြ၊အရဈအမှောငြးကှီးကလ ဲအသ ဲယားစရာ သေ ှးကှောကှီးတေ ှကလ ဲထောငပြှီးထငြး နတယြေ..အထဈတေ ှလိုပဲပေါ့၊လီးမှေးကဆီးခုံမှာရောဂှေးဥမှာရော..ဖငကြှားတေ ှမှာ ရောနုနုလေးတေ ှပေါကနြပှေီ၊ဂှေးဥ ကှီးနှဈလုံးလ ဲတ ှဲကနွတောအကှီးကှီး မဲညိုညိုနဲ့။လီးတနကြ သန့ရြှငြးပှီးပငကြိုယအြ ရောငထြကရြင့ပြမယေ့ထြိပဒြဈဖူးကှီးက နီရဲနတော ခစွစြရာကှီး..ခခြြ။ ” ဘာမှမဖွဈပါဘူးသားရဲ့..တဈည လုံးအမေ့စောကခြေါငြးပေါကနြဲ့ပှတတြိုကြ နတေော့မေးသိုငြးကှိုးပှနြးတာလောကြ ဖှဈတာပါ..စိတမြပူနဲ့..ဆကလြိုးသိလား” ” အခုလိုးလို့ရလားအမေ..” ။
” လီးကလိုးလို့ရတယသြားရဲ့..လိုးစ ရာနရောလ ဲမရှိသေးဘူး..သားတို့ကွေ ာငြး လ ဲသ ှားရဦးမယြ..နောကတြော့လိုး..” ” ဟုတြ..ညတော့ထပလြိုးလို့ရတယြ မဟုတျလား အမေ..” ” ရတယြ..သား.။နင့အြဈမတေ ှခေါြ အိပရြငလြိုကမြသ ှားနဲ့..အမနေဲ့အိပမြှာလို့ ပွောလိုကြ” ” ဟုတြ…” ” အမနေဲ့လိုးတာဘယသြူ့မှလွှေ ာကြ မပှောနဲ့ဦးနောငြါ့သား..နင့အြဈမတေ ှလ ဲ မပှောနဲ့..”နေ့လညထြမငြးစားကွေ ာငြးဆငြး ပှနလြာတော့..အမကနေေ့ဝကခြှင့တြငြ ပေးပှီးရှာကိုခေါသြ ှားတယြ။ရှာကနှဈမိုငြ ပဲဝေးတာပါ။လမြးလွှေ ာကသြ ှားရငနြာရီ ဝကပြေါ့။ရှာမှာအမေ့အဈကိုရှိတယြ။ဆနြ စကလြုပတြာပေါ့။ခါတိုငြးလ ဲသ ှားနကပွေါ။ ဒီတဈခါတော့စကဘြီးနဲ့သ ှားတယြ။စကြ ဘီးကိုတ ဲမှာထား..ဘကှီးနဲ့စကားနညြး နညြးပါးပါးပှောပှီးစပါးကညွတြ ဲသ ှားကှတာ။အမကခေေါသြ ှားတာပေါ့..။တ ဲထ ဲမှာ စပါးကညွတြေ ှကအမွ ားကှီး၊ပဉွခြငြးပဉွြ ကာ..သ ပျမှိုး။စပါးကညြျနှဈခုကှားမှာအမေ ကပုဆိုးပိုငြးတဈထညခြငြးရငြး.. ” သား..အမေ့ကိုလိုးမှာမဟုတျလား” ” လိုးမှာအမေ..အခုလား..” ” ခုပေါ့သားရဲ့…ခုလိုလိုးတာ ဘယသြူ့ကိုမှမပှောရဘူးနောြ..သားတဈသကြ လုံးမှတျထား..” ” ပှောပါဘူးအမရေဲ့..သားသိပါတယြ စိတျခြ “ အ ဲဒါနဲ့အမကေ အခငြးပေါပြကလြကြ ြှအိပပြှီး ထမီအောကနြားစ,ကိုခါးပေါထြိဆ ှဲ တငပြဈလိုကတြယြ။
မိနြးမစောကပြတမြှငြ ဖူးတာတော့မွ ားပါပှီ။အဈမတေ ှအားလုံး ရဲ့စောကပြတတြေ ှမှငဖြူးတယြ။အမေ့ကို လ ဲမှငဖြူးပါတယြ။ဒါပမယေ့ြ..အ ဲဒါတေ ှက လူပွိူ မဖှဈခငကြမို့သိပလြ ဲရငိမခုံဘူး၊လီး လ ဲခကွခြွ ငြးမတောငဘြူး။ခုဟာကကိုယြ လိုးရမယ့ကြိုယ့အြမစေောကပြတဆြိုတာ သိနတေော့လီးကခကွခြွ ငြးတောငတြာ ထူးဆနြးတယြ..။ ထမီဆ ှဲလှနပြှီးအမကေ ခှထေောကြ နောကဆြ ှဲ ဒူးထောငပြေါငကြားထားပေး တယြ။ ” ဒူးထောကထြိုငလြိုကသြား” ဆိုလို့အမေ့ပေါငနြှဈလုံးကှားဒူးထောကထြိုငလြိုကတြော့..အမေ့ပေါငတြေ ှနဲ့ခါးကိုခွိတပြှီးဆ ှဲယူတယြ။အလိုလိုအမေ့နံဘေးလကထြောကလြကွဖြှဈသ ှားရော..။ ဒီတော့မှအမကလေီးတနကြိုလကနြဲ့ကိုငြ ပှီးသူ့စောကခြေါငြးပေါကတြေ့ပေးတာပဲ။ ” ဖှညြးဖှညြးထိုးထည့ြ…စိတမြလော နဲ့..ပှီးရငဖြှညြးဖှညြးခငွြးပဲအထုတအြသ ှငြး ဆောင့ြ..တအားမဆောင့နြဲ့…” အမပှေောတ ဲ့အတိုငြးဖှညြးဖှညြးခငွြး ပဲထိုးသ ှငြးလိုကတြယြ။ပူပူနှေးနှေး..ခွှဲခွှဲ ပွ ဈပွ ဈ..စေးစေးပိုငပြိုငဝြငသြ ှားတယြ ဗွ ာ..။လီးတဈခွေ ာငြးလုံးဝငသြ ှားတော့ အမကသေူ့ခှထေောကတြေ ှနဲ့ခါးကိုခွိတဆြ ှဲပှီးဖငကြှီးကော့ကပထြားတယြ။
လှု ပြ လို့မရတော့ဘူး။စောကပြတထြ ဲက လီးကို တစဈစဈဆ ှဲစုပတြယဗြွ ာ..။ဒဈကှီးကရော..လီးအခွေ ာငြးလိုကကြှီးကပါသိနေ တယြ။ဂှေးဥကလ ဲ အမေ့စောကပြတကြှီး နဲ့ထိကပနြတေော့အစုပခြံရတာပဲ။မှစိမှစိ နဲ့အကှာကှီးဆ ှဲစုပထြာ။စောကရြညတြေ ှ လ ဲအမေ့စောကပြတထြ ဲမှာဖှိုငဖြှိုငထြ ှကနြေ တယြ။ဖငကြှီးလ ဲကော့ကော့ပှီးညှောင့နြေ တာ။မရဘူး..။ဘယလြိုမှမထိနြးထားနိုငဘြူး။စောကပြတထြ ဲတငဇြတဇြတဇြတဇြတြ နဲ့ဆယခြကွလြောကဆြကတြိုကဆြောင့ပြှီး လီးရညတြေ ှပနြးထုတတြာပဲ။ပါးစပကြလဲ အောတြာပဲ..။ ” အား…အမရေေ..ကောငြးတာ… ထ ကျကှုနျပီ…ထ ကျကှုနျပီ..လရတေေ ှ ထ ှကကြုနပြီ..ကောငြးတယအြမရေေ…တ အားကောငြးတယြ…” အမကပေါးစပကြိုလကဝြါးနဲ့လိုကပြိတတြာပဲ။လသေံနဲ့.. ” မအောနြဲ့..မအောနြဲ့..ခခြြ..သူမွ ား ကှားမယြ..မအောနြဲ့.. သားအမိခိုးလိုးပါ တယျဆိုမှ..ချခြ..” လာမောငြ ၇ လီးရညတြေ ှပနြးထ ှကသြ ှားပမယေ့ြ ဆကဆြောင့နြတေုနြးပဲ။လီးကလ ဲပွေ ာ့မသ ှားဘူး။အသံတေ ှကတော့ပှှတြ..ပှတြ.. စှတြ..ပတြ..ပှှတြ..ပှတြ..နဲ့ထ ှကနြတယြေ။
အမကစေောကရြညတြေ ှ လီးရညတြေ ှကို သူ့ထမီနဲ့သုတရြငြး.. ” ဖှညြးဖှညြးဆောင့ြ..ဖှညြးဖှညြး.. ဖှညြးဖှညြး…အငြး..ဟုတတြယြ…အငြး…. ဟုတပြှီ…အ ဲလိုဆောင့ြ..အ ဲလိုဖှညြးဖှညြး ခငွြးဆောင့ြ..ဟုတပြှီ…ကောငြးတယမြဟုတလြား..အငြး..” အမပှေောမှသတိရပှီး အရှိနကြိုလွှေ ာ့ ရတယြ။ဖှညြးဖှညြး တဈခကွခြငွြးလိုးတော့ စောကပြတနြဲ့လီးထိနတေ ဲ့အထိအတေ ှ့ကို အာရုံပှုပှီးသတိထားမိတယြ။နူးညံ့တာတေ ှ..ပူနှေးတာတေ ှ..ခွေ ာငတြာတေ ှ.. ကပွတြာတေ ှ..အားလုံးကိုသိနရတေယြ။ အ ဲဒီလိုက ှဲပှားခကွတြေ ှကိုသိလာတော့ မှနြုမှနဆြောင့လြိုးဖို့အာသီသနညြးသ ှား တယြ။ဖှညြးဖှညြးပဲထုတတြယြ..ဖှညြး ဖှညြးပဲသ ှငြးတော့တယြ။ဒီတော့မှအမလေ ဲ မှိနြးပှီးတော့အလိုးခံတာ..။ အမေ့စောကပြတကြလ ဲစုပတြယြ၊ညှဈ တယြ…အားလုံးကိုသိနတယြေ။ဒီလိုနဲ့.. အမကေ တဈနေ့လုံးအလိုးသငပြေးတာ။ တောတြောကြောငြးကောငြးလေးလိုးတတြ သ ှားတယြ။နှေးသင့တြ ဲ့အခွိနြ..အခှအနေေ၊မှနသြင့တြ ဲ့အခွိနြ..အခှအနေေ၊သ ှကြ သ ှကလြိုးသင့တြ ဲ့အခွိနြ..အခှအနေတေေ ှ ကိုအမကေ အလိုးခံရငြးသငသြ ှားတာ။
နလေ ဲဝငရြော..ဗှကလြ ဲပေါကရြော။အမေ ဆိုဒီလောကဖြငကြှီးတာ.လမြးလွှေ ာကြ တော့က ှတက ှတဖှဈနပှေီ။ဆနလြေးတဈ ပိုငြးလောကယြူပှီးသားအမိနှဈယောကြ စကဘြီးတဈစီးနဲ့အိမပြှနခြဲ့ကှတယြ။လူပွိူ ပေါကဆြိုတော့မောရမှနြးလ ဲမသိဘူး၊ပမြး ရမှနြးလ ဲမသိဘူး။မောလ ဲမမောဘူး၊ပမြးလ ဲ မပမြးဘူး။တဈခွိနလြုံးပဲ လိုးခငွနြတယြေ။ လိုးတတခြါစ,ဆိုတော့ပိုဆိုးတယြ။တကကြှ ှပှီး..တတကြှောငြးလေးပှခငွနြတယြေ။ ” ညတော့…မကှီးနဲ့ဖှဈဖှဈ..မငယြ နဲ့ဖှဈဖှဈအိပတြော့…အမနညြေးနညြးနား လိုကမြယြ..နောငြါ့သား..” ” ဟာဗြ ာ….” မကွမနေပနြဲ့အိမပြှနရြောကသြ ှားရ ရော..။ မကှီးကဆယတြနြးအောငပြှီးသမဝါ ယမမှာအလုပရြသ ှားပှီ။မငယကြဆယြ တနြး။စာတေ ှဘာတေ ှကကွပြှီးတော့မကှီး အခနြးထ ဲကထ ှကလြာပှီးခေါတြယြ.. ” လာ မောငြ” မငယကြ မခေါလြိုကရြလို့ဒေါပှသ ှား တယြ။မတတနြိုငဘြူး…ခေါတြ ဲ့လူနောကြ လိုကရြမှာပဲ။ မကှီး အလိုးခံဖူးသညြ။အဖကနွြေးမာ ရေးကောငြးစဉအြမေ့အလဈ..မောငနြှဈမ တေ ှအလဈကိုခွေ ာငြးပှီးခိုးလိုးရသညကြ အရသာတဈခု။ရငတြဈဖိုဖိုနဲ့အလိုးခံခဲ့ရ သညြ။
” အဖေ..မှနမြှနလြိုးနောြ..” ” အငြးပါ သမီးရဲ့..မကောငြးလို့လား” ” မဟုတဘြူးအဖရေဲ့..တဈယောကြ ယောကမြိသ ှားမှာစိုးလို့..” အဖကလေညြးအလိုကသြိပါသညြ။ ငါးမိနဈလောကအြတ ှငြးပှီးအောငအြမှနြ လိုးပှီးထ ှကသြ ှားတတသြညြ။အကှာဆုံး ဆယမြိနဈပေါ့။အိမမြှာက လူမွ ားသညြ။ တဈယောကယြောကမြိသ ှားမှာစိုးတော့ အမှနလြိုး အမှနလြဈရသညြ။အခှင့အြရေး ကလညြးသိပမြရပါ။တဈလမှတဈခါပေါ့။ ဒီတော့..မောငလြေးကိုခေါအြိပြ..ညဆိုနို့ စို့ခိုငြးရငြးစိတဖြှရသေညြ။မောငလြေးလီး သေးသေးလေးနှင့အြလိုးခိုငြးရငြး ရသေိ့တဖြှလေုပရြသညြ။မကှီးသငပြေးထား လို့မောငလြေးလ ဲလိုးတတနြပှေီ။ဒီအခှင့ြ အရေးလေးရဖို့တောငမြငယနြှင့လြုနရေ သညြ။နောကကြလွငွမြငယစြားသ ှားမညြ ဖှဈ၍ အလဈမပေးရဲ ။ မောင့လြကကြိုဆ ှဲ၍မကှီးအခနြးထ ဲသို့ ဝငခြဲ့သညြ။လုပရြိုးလုပစြဉပြါပဲ။ဘာတဈခုမှ တုနလြှုပမြှုမရှိပါ။အခနြးထ ဲရောကတြော့နဲနဲလညြးအိုကသြလိုဖှဈနေ၍အဝတတြေ ှ ခွှတပြှီးထမီတေ ှရငလြွှ ားလိုကတြော့ပငြ ကိုယကြှီးည့နြို့ကှီးတေ ှဖောငြးစူမို့တကနြေ တာကှည့ပြှီးမိမိကိုယမြိမိကွေ နပနြမေိပါ သညြ။
စိတလြ ှတလြကလြ ှတအြခှအနေမေို့ လကနြှဈဖကနြှင့ဆြုပနြယခြွေ မှနလေိုကမြိ ပှီးမှမောင့ကြိုကှည့မြိသညြ။မောငသြညမြိမိ၏စပါယရြှယနြို့ကှီးတေ ှကိုမကွတြောငမြခတစြူးစူးစိုကစြိုကကြှည့နြပေါပေါ့လား။ မောငြးလေးနို့စို့ခငွနြရှောရော့မညြ..ဟုသတိတရအတေ ှးဖှင့လြကကြိုဆ ှဲ၍နို့အုံ ကှီးပေါတြငပြေးလိုကသြညြ။မောငထြမီအ ပေါမြှနို့အုံကှီးတဈလုံးကိုဆုပနြယနြပှေီး ကနွလြကတြဈဖကဖြှင့မြလေးလကကြိုဆ ှဲ ယူကာကုတငပြေါအြတူထိုငလြိုကသြညြ။ပှီးတော့..နို့ကိုဆုပနြယနြသညေ့လြကကြ ထမီကိုဖှညလြွှေ ာ့နသညြေ။စို့ခငွလြှပှီထငပြါရဲ့။ ” မကှီး…နို့စို့မယနြောြ..ထမီဖှညလြိုကတြော့မယြ..” ” အငြးအငြး..စို့မောငြ..စို့. “ မကှီးနို့ကိုဆုပခြွခေံနရပှေီးထူးခှားမှု တဈခုကိုအာရုံကခံစားသိရှိနသညြေ။နို့အုံ ကိုကိုငဆြုပနြသညေ့မြောင့ြ၏လကမြှာခှနြ အားတဈခုခုစီးဝငနြသလေိုလို..ခံစားရ၍ ထိတကြနဲရငဖြိုမိသ ှားသေးသညြ။မောငကြ ထမီရငလြွှ ားကိုဖှညလြွှေ ာ့လိုကတြော့နို့အုံကှီးနှဈလုံးပှူးကားကားကှီးပေါလြာသဖှင့တြဈလုံးကိုအောကကြပင့မြ,ကာ မောင့ခြေါငြးကိုလကတြဈဖကဖြှင့နြှိမ့ခြပွှီး ပါးစပထြ ဲထည့ပြေးသညြ။ထမီကခါးထိပှေ ကသွ ှားပှီဖှဈပှီး လကနြှဈဖကဖြှင့ကြုတငြ ကိုနောကပြှနထြောကခြါ နို့ကှီးတေ ှကို ကော့ထားပေးတော့ဖငကြကောကခြွိတြ နသညြေ။
” စို့…မောငြ..၊အားရပါးရစို့..စို့လို့ဝ,ပှီ ဆိုရငဒြီည မကှီးတို့လိုးရအောငြ..” လကနြောကပြဈဖငကြော့ပှီးနို့ကှီး တေ ှကိုမှှင့တြငပြေးထားသဖှင့မြောငကြနို့ ကှီးတဈလုံးကိုပါးစပထြ ဲအပှည့သြ ှငြးပှီး အားရပါးရစို့လိုကတြော့..မကှီးစိတတြေ ှ တနှာပှောငြးပှီး “.အား.က ွှတကြ ွှတကြ ွှတြ ကောငြးတာမောငရြာ..အားရပါးရပဲ..စို့စို့ ကှိုကသြလိုစို့”ဟုနှုတမြှပငဖြှင့ပြှောမိသ ှား သညြ။ လာမောငြ ၃  မောငကြကနွလြကတြဈဖကဖြှင့နြို့ကှီးတဈလုံးကိုအခှမှပေင့ကြာဆုပနြယခြွမှသေညြ။နို့ကှီးတေ ှမှာမာတငြးနပှေီးနို့သီးခေါငြးလေးတေ ှထောငနြသဖှေင့လြကညြှိုးလကမြ လကခြလယတြို့ကိုအသုံးပှုပှီးလှိမ့ပြေးနမေိတယြလီးရညတြေ ှပနြးထ ှကသြ ှားပမယေ့ဆြကဆြောင့နြတေုနြးပဲ။လီးကလ ဲပွေ ာ့မသ ှားဘူး။အသံတေ ှကတော့ပှှတြ..ပှတြ..စှတြ..ပတြ..ပှှတြ..ပှတြ..နဲ့ထ ှကနြတယြေ။အမကစေောကရြညတြေ ှ လီးရညတြေ ှကိုသူ့ထမီနဲ့သုတရြငြး..” ဖှညြးဖှညြးဆောင့ြ..ဖှညြးဖှညြး..ဖှညြးဖှညြး…အငြး..ဟုတတြယြ…အငြး….ဟုတပြှီ…အ ဲလိုဆောင့ြ..အ ဲလိုဖှညြးဖှညြးခငွြးဆောင့ြ..ဟုတပြှီ…ကောငြးတယမြဟုတလြား..အငြး..”အမပှေောမှသတိရပှီး အရှိနကြိုလွှေ ာ့ရတယြ။ဖှညြးဖှညြး တဈခကွခြငွြးလိုးတော့စောကပြတနြဲ့လီးထိနတေ ဲ့အထိအတေ ှ့ကိုအာရုံပှုပှီးသတိထားမိတယြ။
နူးညံ့တာတေ ှ..ပူနှေးတာတေ ှ..ခွေ ာငတြာတေ ှ..ကပွတြာတေ ှ..အားလုံးကိုသိနရတေယြ။အ ဲဒီလိုက ှဲပှားခကွတြေ ှကိုသိလာတော့မှနြုမှနဆြောင့လြိုးဖို့အာသီသနညြးသ ှားတယြ။ဖှညြးဖှညြးပဲထုတတြယြ..ဖှညြးဖှညြးပဲသ ှငြးတော့တယြ။ဒီတော့မှအမလေ ဲမှိနြးပှီးတော့အလိုးခံတာ..။အမေ့စောကပြတကြလ ဲစုပတြယြ၊ညှဈတယြ…အားလုံးကိုသိနတယြေ။ဒီလိုနဲ့..အမကေ တဈနေ့လုံးအလိုးသငပြေးတာ။တောတြောကြောငြးကောငြးလေးလိုးတတသြ ှားတယြ။နှေးသင့တြ ဲ့အခွိနြ..အခှအနေေ၊မှနသြင့တြ ဲ့အခွိနြ..အခှအနေေ၊သ ှကသြ ှကလြိုးသင့တြ ဲ့အခွိနြ..အခှအနေတေေ ှကိုအမကေ အလိုးခံရငြးသငသြ ှားတာ။ နလေ ဲဝငရြော..ဗှကလြ ဲပေါကရြော။အမဆေိုဒီလောကဖြငကြှီးတာ.လမြးလွှေ ာကတြော့က ှတက ှတဖှဈနပှေီ။ဆနလြေးတဈပိုငြးလောကယြူပှီးသားအမိနှဈယောကစြကဘြီးတဈစီးနဲ့အိမပြှနခြဲ့ကှတယြ။လူပွိူပေါကဆြိုတော့မောရမှနြးလ ဲမသိဘူး၊ပမြးရမှနြးလ ဲမသိဘူး။မောလ ဲမမောဘူး၊ပမြးလ ဲမပမြးဘူး။တဈခွိနလြုံးပဲ လိုးခငွနြတယြေ။လိုးတတခြါစ,ဆိုတော့ပိုဆိုးတယြ။တကကြှ ှပှီး..တတကြှောငြးလေးပှခငွနြတယြေ။
” ညတော့…မကှီးနဲ့ဖှဈဖှဈ..မငယနြဲ့ဖှဈဖှဈအိပတြော့…အမနညြေးနညြးနားလိုကမြယြ..နောငြါ့သား..”” ဟာဗြ ာ….”မကွမနေပနြဲ့အိမပြှနရြောကသြ ှားရရော..။မကှီးကဆယတြနြးအောငပြှီးသမဝါယမမှာအလုပရြသ ှားပှီ။မငယကြဆယတြနြး။စာတေ ှဘာတေ ှကကွပြှီးတော့မကှီးအခနြးထ ဲကထ ှကလြာပှီးခေါတြယြ..” လာ မောငြ”မငယကြ မခေါလြိုကရြလို့ဒေါပှသ ှားတယြ။မတတနြိုငဘြူး…ခေါတြ ဲ့လူနောကလြိုကရြမှာပဲ။မကှီး အလိုးခံဖူးသညြ။အဖကနွြေးမာရေးကောငြးစဉအြမေ့အလဈ..မောငနြှဈမတေ ှအလဈကိုခွေ ာငြးပှီးခိုးလိုးရသညကြအရသာတဈခု။ရငတြဈဖိုဖိုနဲ့အလိုးခံခဲ့ရသညြ။” အဖေ..မှနမြှနလြိုးနောြ..”” အငြးပါ သမီးရဲ့..မကောငြးလို့လား”” မဟုတဘြူးအဖရေဲ့..တဈယောကယြောကမြိသ ှားမှာစိုးလို့..”အဖကလေညြးအလိုကသြိပါသညြ။ငါးမိနဈလောကအြတ ှငြးပှီးအောငအြမှနလြိုးပှီးထ ှကသြ ှားတတသြညြ။အကှာဆုံးဆယမြိနဈပေါ့။အိမမြှာက လူမွ ားသညြ။ တဈယောကယြောကမြိသ ှားမှာစိုးတော့အမှနလြိုး အမှနလြဈရသညြ။အခှင့အြရေးကလညြးသိပမြရပါ။တဈလမှတဈခါပေါ့။ဒီတော့..မောငလြေးကိုခေါအြိပြ..ညဆိုနို့စို့ခိုငြးရငြးစိတဖြှရသေညြ။မောငလြေးလီးသေးသေးလေးနှင့အြလိုးခိုငြးရငြး ရသေ့စိတဖြှလေုပရြသညြ။
မကှီးသငပြေးထားလို့မောငလြေးလ ဲလိုးတတနြပှေီ။ဒီအခှင့အြရေးလေးရဖို့တောငမြငယနြှင့လြုနရသေညြ။နောကကြလွငွမြငယစြားသ ှားမညဖြှဈ၍ အလဈမပေးရဲ ။မောင့လြကကြိုဆ ှဲ၍မကှီးအခနြးထ ဲသို့ဝငခြဲ့သညြ။လုပရြိုးလုပစြဉပြါပဲ။ဘာတဈခုမှတုနလြှုပမြှုမရှိပါ။အခနြးထ ဲရောကတြော့နဲနဲလညြးအိုကသြလိုဖှဈနေ၍အဝတတြေ ှခွှတပြှီးထမီတေ ှရငလြွှ ားလိုကတြော့ပငကြိုယကြှီးည့နြို့ကှီးတေ ှဖောငြးစူမို့တကနြတောကှည့ပြှီးမိမိကိုယမြိမိကွေ နပနြမေိပါသညြ။စိတလြ ှတလြကလြ ှတအြခှအနေမေို့လကနြှဈဖကနြှင့ဆြုပနြယခြွေ မှနလေိုကမြိပှီးမှမောင့ကြိုကှည့မြိသညြ။မောငသြညမြိမိ၏စပါယရြှယနြို့ကှီးတေ ှကိုမကွတြောငမြခတစြူးစူးစိုကစြိုကကြှည့နြပေါပေါ့လား။မောငြးလေးနို့စို့ခငွနြရှောရော့မညြ..ဟုသတိတရအတေ ှးဖှင့လြကကြိုဆ ှဲ၍နို့အုံကှီးပေါတြငပြေးလိုကသြညြ။မောငထြမီအပေါမြှနို့အုံကှီးတဈလုံးကိုဆုပနြယနြပှေီးကနွလြကတြဈဖကဖြှင့မြလေးလကကြိုဆ ှဲယူကာကုတငပြေါအြတူထိုငလြိုကသြညြ။ပှီးတော့..နို့ကိုဆုပနြယနြသညေ့လြကကြထမီကိုဖှညလြွှေ ာ့နသညြေ။စို့ခငွလြှပှီထငပြါရဲ့။ ” မကှီး…နို့စို့မယနြောြ..ထမီဖှညလြိုကတြော့မယြ..”” အငြးအငြး..စို့မောငြ..စို့. “မကှီးနို့ကိုဆုပခြွခေံနရပှေီးထူးခှားမှုတဈခုကိုအာရုံကခံစားသိရှိနသညြေ။
နို့အုံကိုကိုငဆြုပနြသညေ့မြောင့ြ၏လကမြှာခှနအြားတဈခုခုစီးဝငနြသလေိုလို..ခံစားရ၍ထိတကြနဲရငဖြိုမိသ ှားသေးသညြ။မောငကြထမီရငလြွှ ားကိုဖှညလြွှေ ာ့လိုကတြော့နို့အုံကှီးနှဈလုံးပှူးကားကားကှီးပေါလြာသဖှင့တြဈလုံးကိုအောကကြပင့မြ,ကာမောင့ခြေါငြးကိုလကတြဈဖကဖြှင့နြှိမ့ခြပွှီးပါးစပထြ ဲထည့ပြေးသညြ။ထမီကခါးထိပှကသွေ ှားပှီဖှဈပှီး လကနြှဈဖကဖြှင့ကြုတငကြိုနောကပြှနထြောကခြါ နို့ကှီးတေ ှကိုကော့ထားပေးတော့ဖငကြကောကခြွိတနြသညြေ။” စို့…မောငြ..၊ အားရပါးရစို့..စို့လို့ဝ,ပှီဆိုရငဒြီည မကှီးတို့လိုးရအောငြ..”လကနြောကပြဈဖငကြော့ပှီးနို့ကှီးတေ ှကိုမှှင့တြငပြေးထားသဖှင့မြောငကြနို့ကှီးတဈလုံးကိုပါးစပထြ ဲအပှည့သြ ှငြးပှီးအားရပါးရစို့လိုကတြော့..မကှီးစိတတြေ ှတနှာပှောငြးပှီး “.အား.က ွှတကြ ွှတကြ ွှတကြောငြးတာမောငရြာ..အားရပါးရပဲ..စို့စို့ကှိုကသြလိုစို့”ဟုနှုတမြှပငဖြှင့ပြှောမိသ ှားသညြ။မောငကြကနွလြကတြဈဖကဖြှင့နြို့ကှီးတဈလုံးကိုအခှမှပေင့ကြာဆုပနြယခြွမှသေညြ။နို့ကှီးတေ ှမှာမာတငြးနပှေီးနို့သီးခေါငြးလေးတေ ှထောငနြသဖှေင့လြကညြှိုးလကမြ လကခြလယတြို့ကိုအသုံးပှုပှီးလှိမ့ပြေးနမေိတော့..မကှီးကမောင့လြကကြိုသူ့လကတြဈဖကဖြှင့အြုပကြိုငဖြိပေးထားသညြ။
နို့သီးခေါငြးကိုညှဈဆော့တော့စောကပြတထြ ဲကစောကရြညတြေ ှတစိမ့စြိမ့ထြ ှကလြာပှီးဖငကြှီးကိုဘယဘြယညြာညာ လူး နသညြေ။အလိုးခံခငွလြာပှီ။မောငနြှင့နြှမ မေးနကွေ မို့မကှီးမရှကမြကှောကပြဲပှော ပါသညြ.. ” မောငြ..မကှီးစောကပြတရြှနပှေီက ှ မကှီးကိုလိုးပေးရငြး စို့က ှာနောြ..” ပှောပှောဆိုဆိုပါပဲ..မကှီးခေါငြးအုံး ပေါလြှဲခွ အိပလြိုကပြှီးဒူးထောငပြေါငကြား ပေးထားခါ လကနြှဈဖကကြိုခေါငြးနောကြ ပဈ၍ပတျတာယှကထြားလိုကသြညြ။နို့ကို လညြးပင့ကြော့ထားပေးသဖှင့ဖြငကြောကပြှီးစောကခြေါငြးပေါကကြအောကဖြကြ ရောကသြ ှားသညြ။မောငကြမကှီးပေါငနြှဈ လုံးကှားဒူးထောကထြိုငတြော့အလိုကတြသိပဲ မကှီးပေါငတြေ ှကေ ှးပှီး မှှင့ထြားပေး လိုကသြညြ။အလိုးခံနကမွေို့လီးသေးသေး လေးဝငလြာမှာကိုသိနှင့နြပှေီးရငသြိပမြခုံ မိပါ။သူအလိုးခံခဲ့ဖူးသည့အြဖေ့လီးကှီးကိုမှနြးဆတေ ှးလိုကတြော့စောကရြညတြေ ှ စိမ့လြာပှနသြဖှင့မြကွစြေ့မှိတပြှီးအရသာခံနလေိုကသြညြ။ မောငမြကှီးပေါငကြှားမှာဒူးထောကြ ထိုငပြှီးလီးတနကြိုကိုငြ၍ မကှီးစောကပြတအြက ှဲကှောငြးနှဈလှာကှားထ ဲထိုး ထည့သြညြ။
စောကခြေါငြးထ ဲမထည့သြေးပဲ..အက ှဲကှောငြးအထကြ..အောကြ..ကို ခေါကတြုန့ခြေါကပြှနပြှတထြိုးသညြ။အမေ နဲ့လိုးထားတာတဈနာရီကွေ ာနြှဈနာရီနီးနီး ကှာပှီမို့လီးကှီးမှာခှနအြားပှနပြှည့နြပှေီး ဒဈကှီးဖူးကားပှောငတြကနြသညြေ။မကှီး စိတထြ ဲလီးသေးသေးလေးတိုးဝငလြာမှာ လိုယုံကှညမြွှေ ာလြင့ထြားခဲ့ပှီးအဖေ့လီး ကှီးကိုစိတကြူးယဉနြစဉြေ..တကယ့လြီးအ ကှီးကှီးကစောကပြတအြက ှဲကှောငြးကို လာပှတထြိုးနတောသိလိုကတြာကှောင့ြ အဖမြေ ားလာလိုးတာလားဟုအတေ ှးမှား ယောငယြမြးတေ ှးပှီးမကွလြုံးဖှင့ကြှည့မြိပါ သညြ။မဟုတသြေးပါဘူး…မောငပြါ…ဟု အတေ ှးမှမဆုံးသေး…စောကခြေါငြးထ ဲသို့ လီးအကှီးကှီးတိုးဝငလြာသညမြို့ပှည့ပြှည့ြ နင့နြင့ဖြှဈလာသညြ။မယုံမကှညဖြှင့လြကြ တဈဖကကြလီးကိုစမြးကိုငကြှည့ပြှီးမှလန့ြ ပှီးပှနလြှတကြာ..တိုးတိုးမေးမိသညြ.. ” မောငြ….လီးအကှီးကှီးဟ ဲ့…နင့လြီးကဟုတမြှဟုတသြေးရဲ့လား..သေးသေးလေးမဟုတတြော့ဘူးလား..” ” ဟုတျပါတယြ.မကှီးကလ ဲ..သားလီး ကှီးလာတာ…သားလူပွိူ ဖှဈပှီ..” ” ဖူးဟူးဟူး…ကှီးလိုကျတာ သားလီး ကှီးက..က ဲ.လိုး.လိုး..ဆကလြိုး..ဆကပြှီးထည့ြ ။
“ မောငြ..မကှီးကိုယတြဈဖကတြဈခကွြ မှာလကထြောကလြိုကပြှီးအမသငေပြေးခဲ့ သလိုစောကခြေါငြးထ ဲသို့လီးတနကြှီးကို ဖှညြးဖှညြးခွ ငြးထိုးထည့နြသညြေ။မကှီး စောကပြတမြှာစောကရြညတြေ ှခွှဲနသညေ့ြ အပှငအြဖေ့လီးနှင့လြညြးအလိုးခံဖူးထားခဲ့ သဖှင့လြုံးဝမထိတလြန့ခြဲ့သောလြညြး ဒဈဖူးကှီးစောကခြေါငြးထ ဲအမှုတတြ ှငမြကှီး ထိတကြနဲဖှဈသ ှားသညြ။အားပါး.စောကြ ပတထြ ဲပှည့ကြပွပြိတဆြို့သ ှားပါလား…။ တဈအိအိနဲ့ဆကတြိုးဝငလြာတော့ပူပူနှေး နှေး မာမာခဲခဲ ဒဈဖူးကှီးကစောကပြတအြ တ ှငြးသားမွ ားကိုထုတကြနဲ ထုတကြနဲ တိုးတိုကြ၍ဝငလြာတာကိုသိနရသေညြ။ အား…ကောငြးလှခညွ့လြား..။ကောငြးထာ ကောငြးထာ..အားဟား..ကောငြးလိုကထြာ…ဟုခံစားရငြး လီးကှီးကိုစောကပြတြ ကှ ှကသြားမွ ားဖှင့ညြှဈစုပဆြ ှဲယူနမေိသညြ။စောကရြညတြေ ှတစဈစဈထ ှကနြတော ကိုတောငသြတိမထားမိ။လီးကှီးကမဆုံး နိုငသြေးပါလား…အ ဲ တောတြောရြှညတြာ ပဲ..။ထုတြ..ဆိုစောကပြတအြခေါငြးထံမှာ လီးထိပိဖူးဒဈကှီးကသားအိမခြေါငြးဝ,ကို ထိုးတိုကမြိတာကိုခကွခြွ ငြးသိလိုကပြှီး ဆကတြိုးဝငလြာတော့သားအိမခြေါငြးပှင့ြ ပှီးအောင့လြာသညြ။
မောင့ရြငဘြတကြိုလကဖြဝါးဖှင့တြ ှနြးပှီးတားရသညြ။ ” ခဏနေဦးဟ…သားအိမထြောကြ နပှေီ..အောင့တြယြ…ဖှညြးဖှညြးသ ှငြးပေး နောြ…” မောငဆြကမြသ ှငြးသေးပဲစိမထြားလိုကတြော့မကှီးစောကပြတထြ ဲက စုပနြေ.. ညှဈနပှနေတြာကိုလီးတနကြှီးကခံစားသိ နသညြေ။လီးတဈခွေ ာငြးလုံးမှစိမှစိနဲ့ပုရှကဆြိတအြုံတုတထြိုးသလိုရှစိတကပြှေး နသညြေ။ကှာတော့မခံနိုငမြှာစိုး၍ လီးကို အဆုံးထိထိုးထည့ပြှီးဆီးခုံခွ ကြးဖိကပထြိ ထားလိုကသြညြ။နောကမြှပှတပြေးရတယြ ဟုအမသငေပြေးသံကိုနားထ ဲကှားယောငြ ကာ..မကှီး၏စောကစြေ့နရောလောကကြို မှနြးဆဖိကပပြှီး ဝနြးဝိုကပြှတနြလေိုကသြညြ။ညှောင့ညြှောင့ထြိုးပေးနလေိုကသြညြ။မကှီးမှာ မမွှေ ာလြင့ပြဲစောကစြေ့ ကိုဆီးခုံလီးအရငြးပိုငြးဖှင့ဖြိကပခြွမှခေံနေ ရသည့အြပှငလြီးတနကြှီးကလညြးစော ကပြတထြ ဲအပှည့ြ..သားအိမခြေါငြးလညြး ပှင့ြ..ဒဈကှီးကလညြးမာမာ အိအိဖှင့ထြိုး ထည့ထြားခှငြးကိုမခံစဖူးခံနရသေောကှောင့အြရသာထူးကိုမူးမေ့မတတခြံစား နရပှေီး စောကရြညတြေ ှဖှိုငဖြှိုငထြ ှကကြာ ခဏခဏအထ ှတအြထိပရြောကမြွှခံစား နရသေညြ။
ပါးစပကြလညြးလညခြွေ ာငြး သံဖှင့ကြှိတပြှီးငှီးနရသေညြ။အီး..အား. အု.အူး.ဟီး..ရှီး..က ွှတကြ ွှတကြ ွှတြ..ဟူး အီးဟီး…အာဟား…ကောငြးထာမောငရြာ ကောငြးထာ…ကောငြးထာ….အား… တ ှန့လြိနကြောကကြေ ှးပှီး ဖငကြှီးတဆတဆြတပြင့တြငပြေးသညြ။မောငကြ ဖိထည့သြညြ။ဖိညှောင့လြလေေ ဖငကြှီးကမှှင့ြ မှှင့တြကလြလေေ..။လေးငါးမိနဈခန့ပြင့ြ တငထြားပှီးမှအား..ဟား…..ကနဲလသေံ ဖှင့အြားရပါးရတိုးတိုးအောကြာ..တဆတြ ဆတတြုနပြှီးအိပယြာပေါပြှုတကြလွာသညြ။ မမကှီးတဈခါမှဒီလိုမခံစားဖူးပါ။အဖသေူ့ကိုမကှာခဏလိုးခဲ့ဖူးပါသောလြညြး တဈကှိမမြှဒီလိုအရသာမခံစားခဲ့ဘူး။ဒီလို အရသာမွိူ း ရှိတယဆြိုတာတောငမြသိခဲ့ဖူးပါ။စောကပြတထြ ဲလီးဝငြ၊ဆောင့ြ၊လီးရညထြ ှကြ၊ဖုတဖြကခြါထသ ှား…ဒီလောကြ ဆိုရငလြိုးမှုကိဈစပှီးပှီလို့သာသိခဲ့သညြ။ ခုတော့မဟုတပြါလား…။လိုးတယဆြိုတာ ရဲ့နောကကြ ှယမြှာ ဒီလိုအရသာတေ ှပုနြးက ှယနြတောပါလား..ဟုသိလာရ၊လကခြံလာရသညြ။တေ ှးနဆေ ဲ တဈငှိမ့ငြှိမ့ဖြှဈ လာလို့ပဈစုပျပနကြိုအာရုံလှည့လြိုကတြော့.. မောငကြသူ့လီးကှီးကိုတဈဝကကြွေ ာခြန့ြ ဆ ှဲဆ ှဲထုတပြှီးဆောင့ပြေးနတောသတိပှု မိသညြ။အို…တဈငှိမ့ငြှိမ့ကြောငြး…။ဆိမ့ြ ဆိမ့အြီအီလေးကောငြးနတောပါလား။
လီး ကှီး၏ သနမြာတောင့တြငြးမှု၊ပူနှေးကှံ့ခိုငြ မှု၊ထိုးဖောကနြောကဆြုတရြှေ့လွ ားမှု၊ပှည့သြိပတြငြးကွ ပမြှုတို့ကိုစောကပြတမြှတဆင့အြခကွကြကွ သိနရပှေနသြညြ။ကောငြး ပှနပြှီနောကတြဈမွိူ းပေါ့။အကောငြးတေ ှ ခံစားရငြး ဆောင့ခြကွနြှင့အြညီစောကပြတကြဆုပညြှဈစုပဆြ ှဲ တုန့ပြှနပြေးနလေိုကမြိသညြ။ညှဈတာမွ ား…ကောငြးလ ှနြး လို့အံတေ ှကှိတပြှီးစအိုပေါကလြေးပါရှုံ့ ထားမိသညြ။မောငရြယြ…လိုးတတပြါပေ ရဲ့..ဟုလညြးခွီးမှမြးကွေးဇူးတငနြမေိပှီး အခွ ဈတေ ှပိုလာ၍ မောင့နြှုတခြမြးတေ ှ ကိုအငမြးမရစုပနြမြးနမေိသညြ။ ပှှတစြှတဖြတပြှှတပြှှတစြှတပြတြ ဆောင့ခြကွလြိုးခကွမြွ ားအလိုကသြံစုံလေးတေ ှကစညြးခကွလြိုကပြေးနပှေီး ဆောင့ထြည့လြိုကတြိုငြးမမကှီးလညခြွေ ာငြးထ ဲမှအင့ကြနဲ အင့ကြနဲ အသံထ ှကနြသညြေ။နို့ကှီးနှဈလုံးကလညြးဆောင့လြိုး လိုကတြိုငြးခုနပြေါကစြုံဆနလြှုပရြှားနကှေ သညမြှာ ရမကကြှီးသူအဖို့မှငရြရုံနှင့ပြှီး သ ှားနိုငသြညြ။ အခွိနကြှာလာတော့မောငကြလီးကှီး တဈခွေ ာငြးလုံးကိုစောကပြတထြ ဲကထုတြ ပှီးဆောင့ဆြောင့လြိုးပေးသညြ။ဆောင့လြိုးခကွတြေ ှမှနလြာလလကေေောငြးလေ လေ..သ ှကလြလေေ..ကောငြးလလေေ.. အကှိမကြှိမအြခါခါစောကရြညတြေ ှပနြး ထုတမြိသညြ။
မောငရြေ..ဆောင့ြ..ဆောင့ြ..ပှငြးပှငြးဆောင့ြ..အား…တအားသာဆောင့ြ.. အင့ြ..ဆောင့မြောငြ…ကောငြးတယြ.. အားးး..လိုးပါမောငရြဲ့…လိုး…အင့ြ..အင့ြ. ကောငြးထာက ှာ…အင့ြ..အင့ြ..ဆောင့ြ.. အား… အပေးနှင့အြယူမွှနသညြေ။မောငကြ ဆောင့လြိုးပေးလွှငမြမကှီးကကော့ခံ ပှနလြိုးသညြ။စောကပြတကြှ ှကသြားမွ ား ဖှင့လြီးကှီးကိုအဆကမြပှတဆြ ှဲညှဈပှီး ပှနပြှနကြော့လိုးသညြ။နှဈယောကလြုံးက တဈယောကအြလိုကိုတဈယောကသြိပှီး ဖှည့ဆြညြးပေးနကှသေညြ။မမကှီး၏ လကသြညြးမွ ားမှာမောငြ၏ပုခုံးမွ ားအ တ ှငြးစူးနဈဝငနြတောမသိနိုငလြောကသြညအြထိနှဈဦးသားနဈမှနြးစှာလိုးနကှသေညြ။ ကောငြးတယြ..ကောငြးတယမြောငြ ဆောင့ြ..ဆောင့ြ..အားရပါးရဆောင့ြ..အင့ြ ဟင့ြ..ဟင့ြ..အု..ဆောင့ြ..တအားကောငြး လာပှီ….ဆောင့ပြေးပါ…အင့ြ.. မမကှီးမရှကမြကှောကအြောသြညြ။ ဆောင့ခြိုငြးသညြ။မမကှီးပှီးခါနီးပှီ။မောငြ ဒဈဖူးကှီးကိုစောကပြတအြပှငဆြ ှဲထုတပြှီး စောကခြေါငြးဝမှာ ဆ ှဆ ှလိုးပေးတော့ ဖငကြှီးမှှင့မြှှင့ပြေးပှီး ဆောင့ပြေးမောငရြေ…ဆောင့တြော့ ဆောင့ထြည့လြိုကပြါဟ ဲ့…ဆောင့ထြည့ြ.. ဆောင့ထြည့ြ…အီး…ဆောင့ြ..ဆောင့ြ. အား…ပှီးပှီဟ ဲ့မောငရြဲ့..ပှီးပှီ…ပီးပီ.. အား…အား…ဟား…ပှီးပှီ…။
စောကခြေါငြးဝကိုဆ ှဆ ှလိုးနရငြေး လီးအဆုံးထိဆောင့ဆြောင့လြိုးတော့ မမကှီးစောကရြညတြေ ှတဖစွဖြစွထြ ှကြ ပှီးအကှောတေ ှတဆတဆြတတြုနခြါ အထ ှတအြထိပသြို့ရောကသြ ှားမှမောငြ လီးထ ဲကလီးရညတြေ ှပနြးထ ှကလြာသညြ။ မမကှီးမထိနြးနိုငမြသိမြးနိုငမြောင့ပြုခုံးကို ဆ ှဲကိုကထြားမိသညြ။ဖငကြှီးကလညြး အိပယြာထကမြှတဘုနြးဘုနြးခုနတြကနြေ သညြ။ ဆယမြိနဈဆယ့ငြါးမိနဈလောကကြှာသညအြထိစကားမပှောနိုငြ၊မမကှီးပကြ လကလြနနြသလေိုမောငကြလညြးအပေါြ မှာမှောကလြကွမြှိနြးနသညြေ။ခဏနမှေ မမကှီးကမောင့ပြါးနှဈဖကကြိုလကနြှင့အြအုပကြိုငမြ,ပှီးမကွနြှာကိုစေ့စေ့ကှည့ပြှီး ပှောသညြ။ ” မောငြ…မမကှီး တအားကောငြး တယြ…မောငျဘယျလိုလိုးလိုကျတာလ ဲ.. ဘယျကတတျလာတာလ ဲ ဟငြ..” ” မမကှီးပဲသငပြေးပှီးတော့..”” မမကှီး သငပြေးတာ ဒါတေ ှမပါဘူး ဒါတေ ှမမကှီးလ ဲမတတဘြူး..” ” စောကပြတထြ ဲ..လီးထိုးထည့ပြှီး ဆောင့တြာပဲ..မမကှီးရဲ့..” ” မဟုတဘြူး…မောငညြာတာ..ဘယြ ကတတျလ ဲပွော..စာအုပျထ ဲကလား..ဖူး ကားတေ ှထ ဲကလား…မောငစြာအုပတြေ ှ ဖတနြပှေီလား ပှော..” ။
” မမကှီးစောကဖြုတကြသငပြေးတာ မမကှီးစောကဖြုတကြိုကှည့ကြှည့ပြှီးစိတြ ကူးတည့သြလိုလိုးတာ..” မကှီးမယုံပါ။ဒါပမယေ့ြ..မောငကြအ မှနအြတိုငြးဖှတောလညြးဖှဈခငွဖြှဈနိုငပြါ သညြ။ ” လီးကဘယတြုနြးက ကှီးလာရတာ တုနြး..မမငယကြိုရော..ဒီလီးကှီးနဲ့လိုးပှီး ပှီလား…” ” မမငယျကိုမလိုးရသေးဘူး…သူသိ တောငမြသိသေးဘူး..လီးကှီးလာတာက လေးငါးရကပြဲရှိသေးတယြ..” ” မမငယကြိုရော..လိုးဦးမှာလား..” ” သူပေးလိုးရငလြိုးမှာပေါ့မကှီးရဲ့.. ကိုယလြိုးခငွတြိုငြး လိုးလို့ရတာမှမဟုတြ တာ..ပေးလိုးရငလြိုးမှာပေါ့..” ” အမေ့ကိုရော..” ” ဟာ…မကှီးကလ ဲ…သားအမိကို” ” သားအမိလ ဲ..လိုးလို့ကောငြးတယြ ဟ ဲ့…နငဘြာသိလ ဲ….ငါဆိုဟိုတုနြးက အဖနေဲ့လိုးနတော..” ” ဟငြ…” လာမောငြ ၁၀ နောကတြဈရကမြနကြ..မမငယအြိပြ ခနြးထ ဲကအပှငထြ ှကမြယပြှငနြတေုနြးမကွနြှာခငွြးဆိုငအြခနြးမှမောငမြောငနြှင့မြမကှီးထ ှကလြာကှသညြ။မောငမြောင့လြကြ မောငြးကိုမမကှီးကမှီဆ ှဲကိုငထြားပှီးထမီ မှာလညြးအရညတြေ ှအက ှကလြိုကအြက ှကလြိုကရြှဲစိုနတောမှငရြတော့တိတတြိတြ ကှိတပြှုံးမိသေးသညြ။မမကှီးတောတြောြ နှာထနတြာပဲ..ကလေးကိုဘယနြှဈခွီမွ ား လိုးပဈတယမြသိဝူး…ဟုတေ ှးပှီးရကနြေ သို့နောကကြလိုကသြ ှားသညြ။
မမကှီးမှာ တဈညလုံးအလိုးခံထားရ၍စောကပြတကြ ကွိမြးနသဖှေင့လြမြးတောငမြလွှေ ာကခြငွြ မောင့ကြိုမှီပှီးလွှေ ာကခြဲ့ရသညြ။သူ့ရငထြ ဲ မှာတော့ကစားစရာအရုပကြလေးကောကရြသည့ကြလေးတဈယောကလြိုပွေ ာြ ရှငတြကကြှ ှနသညြေ။မောင့လြီးကှီးကို မကွစြေ့ထ ဲ မှငယြောငနြဆေ ဲ။ ” မမကှီး…ဘယနြှဈခွီလိုးပဈလိုကြ လ ဲ…ကလေးကိုမဟားဒယားမလုပနြဲ့နောြ လီးကွိူ းသ ှားဦးမယြ..ခခြြ..” ” ချခြ…လိုးပါဘူး…နငျကလဲ..အသာ လုပျပါ…ချခြ..” ” နင့ထြမီမှာ..စောကရြညတြေ ှရှဲ လို့. နငကြလဲ ညီအဈမခငွြးရှို ပှနပြှီ..” ” တဈခွီ..နှဈခွီပါဟယြ..နငကြလဲ “ ” လီးသေးသေးလေးနဲ့..နငအြားရလို့ လားဟယြ…ငါ ဖှင့မြရှိလို့သညြးခံနရတော သိပအြားမရဘူး ..နဲနဲပိုကှီးရငကြောငြးမှာ မောငမြှနမြှနလြူပွိူဖှဈစခငွေပြှီ..” ” ခခြြ..မောငလြူပွိူဖှဈရငနြငကြအလိုး ခံမလို့လား..” ” ခံမှာပေါ့ဟ ဲ့…ကိုယ့မြောငလြိုးတာ ကိုယခြံမှာပေါ့..ဘာဖှဈလ ဲ..ခခြြ.နငတြောငြ ခံသေးတာပဲ..” ” နင့စြောကပြတပြှဲသ ှားရငကြော..” ” ခခြြ..ပှဲနိုငပြါဘူး..နငကြလဲ..ငါ့ဖငလြ ဲကှည့လြိုကြဦး..အကိတြ..ခခြြ..စောကြ ပတလြ ဲ ဟ ဲဗီးပဲ..တောရြုံလီးတော့ဆောရီး ခခြတြောကပြဈလိုကမြယြ”” ခခြြ..ဘာနဲ့တောကမြှာလ ဲ.ဟ ဲ့ “ ” စောကစြေ့နဲ့..ခခြြ…ထားပါ..ဒီည ငါမောင့ကြိုခေါအြိပမြယြ..နငတြဈညပှီးပှီ ဟုတပြှီနောြ..” ” ဟငြ….ငါမဝ,သေးဘူး ဟ ဲ့” ” နငကြလ ဲဟာ..ညီအဈမခွ ငြး တဈ ယောကတြဈလှည့ြ…ဟုတပြှီလား..ငါလ ဲ စောကပြတတြအားရှတယဟြ ဲ့..” ” အေးလေ…သဘော..သဘော “ မမှရငကြတော့မမကှီးပေါငကြ ှနေ တာကိုမှငပြှီးပှုံးနလတေေော့သညြ…..ပှီး။