ထကြွနေရသည်

နှငြးထညဝြါ တယောကြ ဧည့ခြနြးထဲ စာအုပတြအုပအြား အာရုံစိုကပြှီးဖတသြော ခငပြှနြးဖှဈသူဆီ ကောဖြီခှကလြေး ကိုငကြာ လွှောကလြာခဲ့၏။ ” မောငြ … ကောဖြီ ရပှီနောြ ” ” အငြး … ခဏထိုငြဦး ဝါလေး … မှေးနေ့က နောကအြပတထြဲ မလား ” ” အငြးလေ … မောငရြဲ့ … ဝါလေးရဲ့ ၃၀နှဈမှှောကြ မှေးနေ့ပေါ့ ” ခငပြှနြးသညြ နိုငြဦးအား ပှုံးပှရငြး ဘေးနားဝငထြိုငလြိုကသြညြ။ အိမထြောငသြကြ ၅နှဈအတှငြး မှေးနေ့ ရောကတြိုငြး တနှဈပှီး တနှဈ မတူညီသော လကဆြောငမြွား ပေးရငြး ဆကပြရိုကလြုပတြတသြော လငတြောမြောငြ၏ လကဆြောငအြား ကှိုတငရြငခြုနြ နမေိသညြ။ လငဖြှဈသူမှာ သူမထကြ အသကြ၁နှဈသာ ကှီးသောလြညြး လေးစားခှငြး ဂါရဝတရားထားရှိခှငြး တို့မှာ အိမထြောငသြကတြမြး တလွှောကြ အနညြးငယမြွှလွော့မသှားခဲ့ပဲ ပို၍တြိုးလာခဲ့သညြ။

အရငလြမှ နိုငြဦး သူငယခြငွြးတယောကြ မှေးနေ့ပါတီအား အတူသှားခဲ့ကှပှီး အပှနတြှငြ တလမြးလုံး စကားမပှောပဲ တိတဆြိတလြာခဲ့၏။ အိမရြောကသြညနြှင့တြပှိုငနြကြ အိပခြနြးထဲသို့ တနြးဝငကြာ တစုံတခုကို စဉြးစားနပေုံ ရသော ခငပြှနြးသညအြား ကှည့နြမေိသညြ။ ခဏ အကှာမှ ညဝတအြငြျကွီ လဲလညြ ဝတဆြငကြာ ကုတငပြေါြ နိုငြဦးဘေးနား ဝငလြှဲ လိုကတြော့၏။ နိုငြဦးမှာ သူငယခြငွြးဖှဈသူပှောပှသော သူ့မိနြးမ အတှကြ မှေးနေ့လကဆြောငြ အကှောငြး တှေးကာ စိတလြှုပရြှားမှု့ ပှငြးထနနြရသေညြ။ ” အို့ … မောငြ ” နှငြးထညဝြါ တယောကြ ကာမ မဆကဆြံခငြ တဦးနှင့တြဦး ရမျမကစြိတလြေးမွား နိုးဆှပှီးမှ ဆကဆြံလာရာ ခုလို မတို့မထိပဲ မာကွော တငြးပှောငနြသေော လငတြောမြောင့ြ ပေါငကြှားမှ လီးအား ကှည့ကြာ အံအောမှငသြကြ နမေိသညြ။ အိမထြောငြဦးအစ မီးပှငြးမတတြ လိုးခကွမြွား ပှနလြညရြရှိလိုကြ၏။

ထူးဆနြးနသညေကြ ၂ခွီဆကတြိုကြ မနားတမြး လိုးနသဖှေင့ြ အောကမြှ ဖငကြှီးကှှပေးကာ လငတြောမြောင့ြ ကာမအရှိနအြား မှင့ပြေး လိုကတြော့သညြ။ သို့သောြ အဲဒီ တညလေးသာရှိလိုကပြှီး နောကရြကမြွားတှငြ အနညြးငယြ အေးစကသြှားကာ ပုံမှနလြေးသာ လိုးဖှဈခဲ့ကှ၏။ ” ဝါလေး … ဒီတခါ မှေးနေ့လကဆြောငကြို … အရငနြှဈတှလေိုပဲ … လကခြံပါစလေို … မောငြ ဆုတောငြးတယြ ” နိုငြဦးမှာ ဘေးနား ကပထြိုငလြိုကသြော ဇနီးသညြ၏ ကိုယလြုံးအိအိလေးအား သိုငြးဖကကြ နားနားလေး ကပပြှီး ပှောဆိုလိုကသြညြ။ ” အငြးပါ … မောငရြဲ့ … မောငပြေးတဲ့ မှေးနေ့လကဆြောငြ တှေ … ဝါလေးအမှတတြနိုးနဲ့ … တနဖြိုးထားပါတယြ ” တကယလြညြး နှငြးထညဝြါမှာ လငဖြှဈသူပေးသော မှေးနေ့လကဆြောငြ ဆှဲကှိုး လကကြောကြ ဆံတိုးမွားအား သူမ ဗီဒို အံဇှဲထဲ သော့ခတသြိမြးကာ သှားမှလာမှ ထုတဝြတလြေ့ရှိ၏။

” ခုမှေးနေ့ ပေးမယလြကဆြောငကြိုလညြး … တနဖြိုးထားပါလို့ ကှိုပှောပါရစေ ” ” ဟငြ … ဘာလကဆြောငမြို့လို့ … မောင့ြ အသံတှေ တုနနြတောလဲ ” နိုငြဦးတယောကြ ဧည့ခြနြးထဲ ညအိပမြီးရောငအြောကြ နကမြှောငနြသေော ဆံနှယမြွား ဖုံးအုပနြသေော ဇနီးခွော မကွနြှာလေးအား စိုကကြှည့လြိုကြ၏။ ဆံနှယမြွား ကှားမှ အသကအြရှယထြကြ နုနယခြွောမော လှပသော မကွနြှာလေးမှာ သိခငွစြိတြ ပှငြးပှနသညေကြို မှငနြရသေညြ။မကွဝြနြးရှဲကှီးမွား မကွတြောငလြေး ပုတကြာ လငဖြှဈသူဘကြ လှည့ကြှည့မြိ၏။ နှုတခြမြးပါးပါးရဲရဲလေး ဟလာကာ တစုံတခု ပှောမည့ဟြနြ ပှငပြှီးမှ နှုတခြမြးလေး ပှနစြိသှားပှနသြညြ။ လအေေးစကဖြှင့ထြားသညမြို့ အမှောငထြု ကှီးစိုးခွိနြ ဧည့ခြနြးလေးထဲ တဖှညြးဖှညြးခမွြးစိမ့စြိမ့ဖြှဈလာရ၏။ နိုငြဦးမှာ ရုတတြရကြ ထရပကြာ နှငြးထညဝြါရှေ့ ကှမြးပှငပြေါြ ဒူးထောကြ ထိုငခြလွိုကပြှနသြညြ။

ဒူးဖုံးဂါဝနြ အပွော့သားလေးအား ပေါငရြငြးသို့ မတငစြဉြ နှငြးထညဝြါ ညဝတအြငြျကွီအပါးလေး အောကြ လကမြောငြးသား ဖှေးဖှေးလေးနှဈဖကပြေါြ ကှကသြီးဖုလေးမွား ထလာတော့၏။ ဂါဝနလြေး ပေါငရြငြးသို့ လိပတြကစြဉြ ဇနီးခွော၏ ပေါငကြှားသို့ မကွနြှာအပလြိုကပြှနသြညြ။ နှငြးထညဝြါမှာ လငဖြှဈသူ ခေါငြးတိုးဝငြ လာသညနြှင့ြ ပေါငတြနြ နှဈဖကအြား ဖှဲပေးထား၏။ အမှှေးပါးပါးနှင့ြ ဖုံးအုပထြားသော စောကပြတနြီတာရဲလေးမှာ နိုငြဦး နဖူးဖှင့ြ ထိကပမြိတော့သညြ။ ” အ …… ရှီးးးး …… အခနြးထဲ … သှားမလား မောငြ ” နိုငြဦးဆီမှ မညသြည့အြသံမှ ထှကမြလာပဲ ၅နှဈခန့ြ စှဲစှဲ မှဲမှဲ လိုးလာသည့ြ နှငြးထညဝြါ စောကပြတြ လေးအား ကှည့ကြာ နှာခေါငြးဖှင့ကြပပြှီး အားရပါးရ ဖိနမြးနေ၏။ နှငြးထညဝြါ ပေါငတြနနြှဈဖကြ ဆကကြနဲ့တုနကြာ နိုငြဦး မကွနြှာအား ညှပထြားမိသညြ။ စောကပြတတြအုံလုံး အယကခြံရငြး အစိလေးအား ဆှဲစုပခြံရစဉြ ခေါငြးလေးမော့ကာ ထိုငလြကွအြနထေားဖှင့ြ ဖငသြားစိုငနြှဈဖကြ ကှှတကလြာတော့၏။

” အားလား … ရှီးးးးးး းးးးးးး …… လိုးပါတော့ မောငရြယြ ” သို့သောြ နိုငြဦးမှာ ကှှတကလြာသော ဖငကြှီးအား လကဖြှင့ြ ညှဈခွကော ဇနီးဖှဈသူအား စောကရြညမြွား ထောငပြနြး လာသညအြထိ ယကပြေးလိုကသြညြ။ ” အ အ …… ဆောရီး မောငြ …… အမလေးးး … ဝါ … ဝါ … ဝါလေး … မထိနြးနိုငတြော့ဘူး မောငရြယြ “လငဖြှဈသူမကွနြှာအား စောကရြညမြွားဖှင့ြ ပနြးမိသဖှင့ြ တုနရြီမောဟိုကစြှာ တောငြးပနမြိနေ၏။ နောကြ ၂ရကခြှားတှငလြညြး ညပိုငြး အိပယြာဝငစြဉြ အရညထြှကသြည့ြ အထိ ယကပြေးပှနသြညြ။ နှငြးထညဝြါ တယောကြ လငဖြှဈသူ လွှာစှမြးအောကြ ကော့ပွံရငြး ပှီးခဲ့ရ၏။ ကာမစိတြ ထကှှတိုငြး လိုးပေးဖို့ တောငြးဆိုရာ နိုငြဦးမှာ လိုးမပေးသဖှင့ြ နားမလညနြိုငအြောငြ ဖှဈနမေိသညြ။  🎶 ဟယပြီဘတဒြေး ဒူးယူ …. ဟယပြီဘတဒြေး  ဒူးယူ …… ဟယပြီဘတဒြေး ဟယပြီ ဘတဒြေး  ဒူးယူ …… ” ဖွောငြး ဖွောငြးးး ဖွောငြးးးးး ” ” ဟေးးးး … ဖွောငြး ဖွောငြးးး ဖွောငြးးးး ” နိုငြဦး မှာ ဇနီးခွောလေး မှေးနေ့တှငြ ထုံးစံအတိုငြး စီးပှားရေး နယပြယမြှ လူရငြးတခွို့အား ဖိတကြာ ပါတီလေး ကငွြးပပေးနေ၏။

ဇှနြးသံ ခရငြးသံ ဖနခြှကသြံမွား နှင့ြ ရယမြောသံမွား တဖှညြးဖှညြး တိုးတိုးလာရငြး ငှိမသြကသြှား တော့သညြ။ ည ၁၀ လောကတြှငြ ခှံဝငြးထဲ အလုပသြမားမွားမှ အပ ဧည့သြညမြွား တဈဦးတလေ မှ မရှိတော့ပေ။ နှငြးထညဝြါ မှာ ဧည့သြညမြွား ပေးသော လကဆြောငပြဈစညြးမွား အား မဖေါကနြိုငပြဲ စိတလြှုပရြှားနရေ၏။ မနေ့ညကမှ လငတြောမြောငြ၏ အထူးလကဆြောငြ အကှောငြး သိရကာ စိတထြဲ ဝမြးနညြးသလို ခံစားလာရသညြ။ ဝမြးနညြးစိတြ တဖကြ နှင့ြ လငဖြှဈသူ နိုငြဦး ခွော့မော့ ပှော နသညေကြို နားထောငနြရေ၏။ ” လုပပြါ ဝါလေးရယြ … မောငြ လကဆြောငကြို … မငှငြးပါနဲ့နောြ … ရော့ ဒီမှာကှည့ြ ” လငတြောမြောငြ၏ ဖုနြးထဲ သူစိမြးယောငြျကွား တယောကြ၏ လီးကှီး မှငနြရေ၏။ တခါမှမမှငဘြူးသော အညိုရောငသြနြးနသညေ့ြ လီးကှီးအား ကှည့ရြငြး လငဖြှဈသူ နိုငြဦး စကားမွား နားထောငကြာ အဖှဈအပကွအြားလုံး နားလညလြာရငြး ခှဖွေားလကဖြွားမွား အေးစကလြာတော့သညြ။

ညဘကြ နှငြးထညဝြါ အိပပြွောနြစဉြေ နိုငြဦးမှာ မယားဖှဈသူ ထမိနလြှနြ၍ စောကပြတအြား ဓတပြုံရိုကကြာ ဗိုကပြါမှ သူ့မိတဆြှအေား ပို့ပေးခဲ့၏။ နိုငြဦး မိတဆြှမှော သူမ စောကဖြုတအြား ကှည့ရြငြး ဂှငြးထုနသညေ့ြ ပုံတပုံ ပှနပြို့ထားပှနသြညြ။ ထိုမိတဆြှေ၏ လီးကှီးမှာ လငဖြှဈသူ နိုငြဦး လီးထကြ တုတခြိုငြ ထှားကှိုငြးကာ ဒဈကှီးမှာ ကားထှကနြေ၏။ နှငြးထညဝြါတယောကြ ခံစားမှု့ တမွိုးလေး ဖှဈလာကာ နိုငြဦး အား ခပတြိုးတိုး ပှနမြေးနတေော့သညြ။ ” ဒါ ဒါ … ဒါတှေ … လိုငြးပေါတြငရြငြ … သှားပါပှီ … မောငရြယြ … အဟင့ြ ဟင့ြ ” ” အဲတာတော့ … စိတမြပူပါနဲ့ … ဝါလေးရယြ … အဲဒီ ညီလေးက သနားစရာပါ … အိမထြောငကြပွှီး ၃လ အကှာ သူ့မိနြးမ ဆုံးသှားရှာတာ … အပှငလြညြး မိနြးမ မလိုကစြားခငွဘြူးတဲ့ … ရောဂါပိုးထိမှာ ကှောကပြုံရတယြ … မောငနြဲ့ စကားစပမြိရငြး … ဝါလေး ပုံတှေ ပို့ပေးတော့ စိတပြါလာတာ … ခုလိုပဲ ကှည့ပြှီး ဂှငြးထုနရတောပေါ့ “။

” တောကြှာ … လိုငြးပေါတြငရြငြ … ဝါလေး ရှကတြယြ … မောငရြဲ့ ” ” မတွနြှာမပှဘူးလေ … အရငထြဲက … ဝါလေး စောကပြတပြုံပဲ … ပို့ပေးတာပါ … ဝါလေး ရှကမြဆိုးလို့ မပှောမိတာ ” ” အာ … မောငကြလညြး နောြ ” နှငြးထညဝြါမှာ နိုငြဦးနှင့ြ စကားပှောရငြး ဝမြးနညြးစိတြ ရှကစြိတမြွား လွော့ပါးလာကာ ရမျမကစြိတလြေး မသိမသာ ထကှှလာရသညြ။ ” ခု … သူက သူ့အိမမြှာပဲလား … မောငြ ” ” အဲတာတော့ … မပှောတတဘြူး ဝါလေးရဲ့ … လူလှတဆြိုတော့ … အပှငရြောကခြငွလြညြး ရောကနြမှောပေါ့ … ဘာလို့လဲ ” ” ဟို လေ … သူ့ သူ့ … သူ့ ဟာကို … ခုပှခိုငြး လိုကပြါ့လား ” နိုငြဦးပှသော လီးပုံမှာ တပုံထဲမို့ အားမလို အားမရ ဖှဈကာ ထပရြိုကပြှခိုငြးနေ၏။ ” ခဏနောြ … ဝါလေး မောငဖြုနြးဆကြ ကှည့မြယြ ” နိုငြဦးမှာ အားရကွနပေကြာ ဖုနြးလှမြးဆကြ တော့သညြ။ ” ဟဲလို … ကိုမိုးလား … ခု အိမမြှာလား … ဘယရြောကနြလေဲ “။

” ဟုတြ … ကိုနိုငြဦး အိမမြှာပဲဗွ … ဘာရှိလို့လညြး ” ” ညီ … အားရငြ … ဗိုကဘြာ ဖှင့ကြှာ ” ” ဟုတြ ” နိုငြဦး ဖုနြးခပွှီး ဗိုကဘြာ ဖှင့ကြာ ခဏစောင့နြစဉြေ ဘေးမှ နှငြးထညဝြါ တယောကြ မကွနြှာလေး ပနြးရောငြ သနြးကာ ရငခြုနနြရေ၏။ ခဏအကှာ တဖကမြှ တခွှငခြွှငနြှင့ြ စာပို့လာတော့သညြ။ ” hi … ကနွောြ ရောကပြှီ … ကိုနိုငြဦး ” ” အငြး … အိပခြနြး ထဲမှာလား ” ” ဟုတြ … ဘာလဲ … အကို့ မိနြးမ စောကပြတပြုံ … ပို့မလို့လား ” တဖကမြှ စာကှောင့ြ နှငြးထညဝြါ မကွနြှာလေး ရဲတှတလြာစဉြ လငဖြှဈသူ နိုငြဦးမှာ စိတထြဲ ပွောရြှှငနြေ၏။ ” ဗှီဒီယို ကောလြ … ခေါလြိုကမြယြ ညီ … မငြး ဟာကှီး ပှပေးကှာ … အကို့ မိနြးမက ကှည့ခြငွလြို့တဲ့ ” ” အိုးးး … မောငကြလညြး … ဘာလို့ အဲလို ပှောရတာလဲ … ဟှန့ြ ” နိုငြဦး ဗိုကဘြာမှ စာရိုကပြို့ရာ ဘေးနာမှ နှငြးထညဝြါ တယောကြ ရှကသြှေးကှှယကြာ ရနလြုပနြပှနေသြညြ။

” နကဖြနဆြို … ကိုမိုးနဲ့ လိုးကှတော့မှာပဲ … ဝါလေးရယြ … ရှကမြနပေါနဲ့ … ဟော … သူပှနပှေီ … ကှည့ြ ရော့ … ဝါလေး ” လငမြယား စကားပှောနစဉြေ တဖကမြှ ဗှီဒီယို ကောလြ ဖှင့ကြာ လီးအား ပှနသဖှေင့ြ နိုငြဦးမှာ မယားဖှဈသူ နှငြးထညဝြါအား ဖုနြးပေးလိုကြ၏။ ” အမလေး … ကှီးလိုကတြာ ရှညလြညရြှညတြယနြောြ … မောငြ ” ” အငြး … မောင့ြ လီးထကြ တုတပြှီး ရှညတြယြ … မိနြးမ … အားရတယြ မလား ” ” အာကှာ … မောငနြောြ ”  နှငြးထညဝြါမှာ စကားပှောရငြး ဖုနြးစခှငပြေါြ သူမ မကွနြှာ မပေါစြရနြေ ဖုနြးထဲမှ လီးကှီးအား ခိုးကှည့နြသညြေ။ လီးအရညပြှား တလွှောကြ အကှောပှိုငြးပှိုငြးထကာ ပှဲလနနြသေော ဒဈကှီးက သူမအား ဖမြးစားထား၏။ နိုငြဦးတယောကြ မယားဖှဈသူ၏ တကကြှှနပေုံအား ကှည့ရြငြး အားရကွနပေနြသညြေ။ ” ကိုနိုငြဦး မိနြးမ စောကဖြုတပြုံ … ပှပေးဦးလေ ” တဖကကြ တောငြးဆိုလာသောကှောင့ြ နိုငြဦးမှာလညြး နှငြးထညဝြါ ထမိနလြေး လှနကြာ ပေါငဖြှဲခိုငြးရငြး ပှနပြှပေးလိုကြ၏။

နှငြးထညဝြါ မှာလညြး သူမ စောကပြတလြေးအား လငဖြှဈသူမှ ဗှီဒီယိုရိုကကြာ ပှနပြို့ပေးနရော စိတထြဲ တရှိနြးရှိနြးဖှင့ြ အဖုတလြေး တငြးကနဲ့ဖှဈကာ အရညကြှညမြွား စောကခြေါငြးဝ စိမ့ထြှကလြာတော့သညြ။ ” လှလိုကတြာဗွာ … ကိုနိုငြဦး မိနြးမ စောကပြတကြို ကှည့ပြှီး ကနွောြ မှနြးလိုးရငြး … ဂှငြးထုပှီဗွာ … အားးး အ … ဘတြ ဘတြ ဘတြ … အငြးဟငြး ” ” ထုကှာ … နကဖြနကြွ … အပှငမြှာ တကယတြှေ့ပှီး … မငြး လိုးရမှာပါ ” ” မိုကတြယြ … ကိုနိုငြဦးရာ … အားဟား …စောကဖြုတကြ … ရဲပှီး … ဖေါငြးကှှနတော … အင့ြ အင့ြ ” နိုငြဦးတယောကြ တဖကမြှ မယားဖှဈသူ စောကဖြုတအြား စိတကြူးဖှင့ြ လိုးကာ ဂှငြးထု ပှနသညေကြို ကှည့ရြငြး ပုဆိုးအောကမြှ လီးက တငြးမာလာတော့၏။ နှငြးထညဝြါမှာလညြး ပေါငတြနလြေးအား မသိမသာ ထပဖြှဲကာ ဖုနြးထဲမှ လီးအားကှည့ရြငြး အလိုးခံခငွသြည့ြ စိတမြွား ဖှဈပေါနြသညြေ။

” ဟငြ … ကှည့ြဦး … မောင့ြ သူငယခြငွြး … လီးကှီး ပိုပှီး … ရှညထြှကလြာပှီ ” နှငြးထညဝြါ တယောကြ ဖုနြးထဲမှ လီးကှီး သူမ အဖုတလြေးထဲ ဝငလြာသညဟြု တှေးမိရုံနှင့ြ ကိုယလြုံးလေး ဆကကြနဲ့ တုနလြာကာ စောကခြေါငြးပေါကလြေး ဟလာပှီး အရညမြွား ပှကကြနဲ့ လွှံကလွာရ၏။ လငဖြှဈသူရှေ့မို့ ရှကမြိသောလြညြး အတှေးလေးထဲ သာယာ နမေိပှနသြညြ။ ” အ အ … ကိုနိုငြဦး … ကနွောြ … မ ရ တော့ ဘူး … ထှကြ ထှကြ … ထှကပြှီ … ရှီးးးး းးးး အားးး အ … ဟူးးးးးးး ရှီးးးးး ” ဖုနြးထဲမှ စကားသံကှောင့ြ နှငြးထညဝြါ ပေါငနြှဈဖကြ ကစွနြအေောငြ စိကာ ထိနြးလိုကသြောလြညြး စောကရြညမြွား အလိုလို စီးကလွာတော့၏။ နိုငြဦးမှာ မယားဖှဈသူ အပှုမူအား ကှည့ရြာ နှငြးထညဝြါမှာ ဖုနြးထဲမှ လရညမြွား တဖွောဖွော ပနြးနသေော လီးအား ကှည့ြ၍ ကိုယလြုံးလေး တဇပဇြပတြုနကြာ အထှဋထြိပြ ရောကသြှားသညကြို မှငလြိုကရြသညြ။

နှငြးထညဝြါ ဆီမှ အံကှိတသြံလေး ထှကလြာကာ အိပယြာခငြးအား လကနြှဈဖကမြှ ကစွနြအေောငြ ဆှဲဆုပထြားတော့၏။ ” ဝါလေး ” ” ဟငြ … မောငြ ” လငဖြှဈသူ နိုငြဦး အသံကှောင့ြ အတှေးစလေး ပကွကြာ သတိပှနဝြငလြာ၏။ ” သွားစို့ ” ” အငြး နိုငြဦး လကအြား တှဲကာ နှဈဦးသား အိမအြပေါထြပြ တကခြဲ့ကှ၏။ လှကေားအတိုငြး ရငခြုနစြှာဖှင့ြ တကလြာရာ ပထမ ဆုံး တှမှငေရြသော အိပခြနြးမှ ကွောကြာ ဒုတိယ အိပခြနြးသို့ ဝငလြာခဲ့ကှသညြ။ အိပခြနြးထဲတှငြ စားစရာ သဈသီး သဈနှံ အခွို့နှင့ြ ဝိုငပြုလငြးမွား ဖနစြားပှဲ ခုံလေးပေါြ အစီအရီ ပှငဆြငထြား၏။ စားပှဲခုံဘေး တဖကတြခကွတြှငြ လူနှဈယောကစြာ ကွောမှီ ဆိုဖာခုံလေး ၂ခု နှင့ြ အိပခြနြးဒေါင့တြှင့ြ အမှင့ြ ၁ပခနေ့ြ ရမှေုပြ မှေ့ယာ တခု သာ ရှိ၏။

” ဝါလေး … စိတြ အေးအေးထားနောြ … မကှောကနြဲ့ … ဒါက … မောင့ြ လကဆြောငပြဲ ” ခုံပေါြ ထိုငလြကွအြနထေားဖှင့ြ ခငပြှနြးဖှဈသူ နိုငြဦး မကွနြှာအား မော့ကှည့ကြာ မကွရြညြ လညနြရှောသညြ။ ” ဝါလေး … စိတမြပါရငြ … မောငြ အခုဖကွလြိုကမြယနြောြ … မငိုပါနဲ့ ” ” ဟင့အြငြး … မောငြ … မောငပြေးတဲ့ လကဆြောငကြို … ဝါလေး ယူမှာပါ … ဘာနနေေ … ဝါလေး ရငဆြိုငမြယြ ” မကွတြောငမြွား ပုတကြာ မကွရြညစြမွား သိမြးဆညြးရငြး လငဖြှဈသူ စိတခြမွြးသာစရနြေ ပှောနလေိုကြ၏။ ” တူတူ … တူတူ … တူ …… ” ” ဟဲလို … ကနွောြ မိုးမှင့အြောငပြါ … ကိုနိုငြဦး ပှောတဲ့ လိပစြာ အတိုငြး မောငြးလာခဲ့တာ … ခှံရှေ့ ရောကပြါပှီ ” ” အေး … ညီလေး အကို … လာပှီ … ခဏ ” နိုငြဦးမှာ ဇနီးဖှဈသူ နဖူးလေးအား ကုနြးနမြးကာ ပုခုံးနှဈဖကအြား ညှဈရငြး အားပေးလိုကသြညြ။ နှငြးထညဝြြါမှာလညြး လငဖြှဈသူအား ပှုံးပှကာ လညပြငြးအား ဆှဲဖကရြငြး ပါးပှငအြား ရှှတကြနဲ့ ပှနနြမြးနေ၏။

ဟူးကနဲ့ သကပြှငြးရှညကြှီး ခကွာ မကှာခငြ ရငဆြိုငရြမည့ြ အရာအတှကြ အားမှေးထားလိုကတြော့သညြ။ ၁၀မိနဈခန့ြ အကှာ တံခါဖှင့သြံ ကှားလိုကရြသဖှင့ြ နှငြးထညဝြါ ကိုယလြုံးလေး ဆကကြနဲ့ တုနသြှားရ၏။ ” ကလဈ … ကွှိ ကွှီ ……… ကွှိ ” တံခါး ပိတသြံဖှင့ြ ခှသေံ သဲ့သဲ့ ကှားရာ အသံလာရာဆီ လှမြးကှည့လြိုကတြော့သညြ။ လငဖြှဈသူ နိုငြဦးနောကမြှ အရပမြနိမ့မြမှင့ြ ခနျဓာကို ကစွလြဈတောင့တြငြးသော အသကြ၂၅နှဈခန့ြ လူငယတြဈဦး ဝငရြောကလြာ၏။ ” ဟဲလို … မမဝါ… မငြျဂလာပါ ” လူငယြ၏ နှေးထှေးသော အပှုံးနှင့ြ နူတဆြကစြကားသံ ကှောင့ြ ထိတလြန့နြသေော စိတမြွား အနညြးငယြ ပှလွေော့သှားရသညြ။ ” အငြး … ဒါ ဒါ ဒါနဲ့ ” ” ကနွော့ြ နာမညြ မိုးမှင့အြောငပြါ … လူရငြးတှကေ ကိုမိုး လို့ ခေါကြှတယြ ” မိုးမှင့အြောငမြှာ နှငြးထညဝြါ ဘေးနား ကပထြိုငရြငြး သူ့ကိုယသြူ မိတဆြကလြိုကသြဖှင့ြ နိုငြဦးမှာ မကွနြှာခငွြးဆိုငြ ခုံတှငြ ဝငထြိုငလြိုကရြ၏။

” အောြ ” ” မမဝါ … မကွနြှာမှာ ခွှေးတှေ … ရော့ … ဒါနဲ့ သုတြ ”  ခဏလေးဖှင့ြ လူခငွြးရငြးနှီးဖို့ မိုးမှင့အြောငြ၏ အလိုကသြိမှု့က အသုံးဝငသြှားခဲ့သညြ။ နှငြးထညဝြါ ခွှေးသုတနြစဉြေ သူမ နူတခြမြးလေးအား ဆှဲစုပခြံလိုကရြတော့သညြ။ ” ပှှတြ … ပလပြ … ပှှတပြှှတြ ” ” အု … ဖလု … အိုး … ” ခေါငြးနောကဆြုတကြာ ရှောငလြိုကသြောလြညြး မိုးမှင့အြောငြ လကတြဖကကြ လငွမြှနစြှာ နှငြးထညဝြါ လညပြငြးအား သိုငြးဖကကြာ ဆှဲကပရြငြး နူတခြမြးဖူးဖူး လေးအား မိမိရရ ဆှဲစုပပြဈ၏။ ကှိုးစားရုနြးပမယေ့ြ မိုးမှင့အြောငြ၏ သနမြာသော လကမြှ ရုနြးထှကမြရခဲ့ပေ။ အနမြးမွားအောကြ ရုနြးကနနြစဉြေ အပေါအြငြျကွီလေးအား ဆှဲခွှတခြံလိုကရြသညြ။ ” ခဏ … နပေါဦး … ဟို ဟို … အို့ အာကှာ ” လငဖြှဈသူရှေ့မို့ ရှကစြိတနြှင့ြ အတူ မကွနြှာလေးရဲတှတြ နရော စကားမဆုံးသေး အတှငြးခံ ဘောလြီ အနကလြေး ခွိတဖြှုတခြံရကာ ဖှေးဥနသေော ရငသြားစိုငနြှဈဖကကြ ဘှားကနဲ့ ပေါလြာတော့၏။

နှငြးထညဝြါ ခှဖွေား လကဖြွားမွား အေးစကကြာ စိတလြှုပရြှား နသလေောကြ မိုးမှင့အြောငမြှာလညြး ရမျမကသြှေး ကှှနရသေညြ။ နှငြးထညဝြါ လညတြိုငြ ဖှေးဖှေးလေးအား လွှာဖှင့ြ ပင့ယြကကြာ လကနြှဈဖကကြ အဆကမြပှတလြှုပရြှား နပှနြေ၏။ ထမိနြ အထကဆြငလြေးအား ဆှဲဖှညကြာ မတတြပထြရပရြငြး ခုံပေါထြိုငနြသေော နှငြးထညဝြါအား ပှေ့ခွီ၍ ရမှေုပြ မှေ့ယာနား လွှောကလြာခဲ့သညြ။ မှေ့ယာပေါြ ပှေ့ခစွဉြ ထမိနအြောကနြားစအား ဆကကြနဲ့ ဆှဲခွှတရြာ နှငြးထညဝြါ လကဖြှင့ြ လှမြးဆှဲလိုကသြညကြို မမှီတော့ပေ။ နှငြးထညဝြါ မကွနြှာလေး ပနြးရောငသြနြးကာ နို့အုံ နှဈဖကအြား လကဖြှင့ြ သိုငြးယှကကြာထားလိုကရြပှနသြညြ။ ” အားပါး … လှလိုကတြာ … မမဝါရာ … ကိုနိုငြဦး … တအား ကံကောငြးတယဗြွာ ” မှေ့ယာပေါြ ပကလြကအြနထေားနှင့ြ ပေါငတြနနြှဈဖကအြား စိထားသော နှငြးထညဝြါ ကိုယလြုံးအားကှည့ကြာ မိုးမှင့အြောငြ မကွလြုံးမွား အရောငတြောကလြာ တော့၏။

နှငြးထညဝြါမှာ အပေါပြိုငြး ဗလာဖှင့ြ အောကပြိုငြး အတှငြးခံ ဘောငြးဘီ အနီလေး တထညသြာ ကနွတြော့၏။ အိကားနသေော ဖငကြှီးနှင့ြ ပေါငတြနတြုတတြုတြ ဖှေးဖှေး ကှားထဲ အတှငြးခံ ဘောငြးဘီလေးမှာ စောကပြတအြုံလေး ဖုံးရုံသာ တတနြိုငပြှီး ပွောကနြရှောသညြ။ မိုးမှင့အြောငြ နမြးကတညြးက အဖုတနြူတခြမြးသား နှဈဖကမြှာ ဖေါငြးကှှလာသဖှင့ြ ပေါငြ၂လုံး စိထားခွိနြ အတှငြးခံလေးအောကြ ခုံးမှောကနြတေော့၏။ နိုငြဦးတယောကြ မိုးမှင့အြောငြ၏ လှုပရြှားမှု့မွားအား ငေးကှည့ရြငြး စိတလြှုပရြှားနရသေညြ။ မိုးမှင့အြောငမြှာ နှငြးထညဝြါ ခနျဓာကိုယအြား အားရအောငြ ကှည့ပြှီးမှ အပေါအြငြျကွီခွှတရြာ ကစွလြဈသော ခနျဓာကိုယပြေါြ ရငအြုပြ ကှှကသြားမွား မို့နကော လကမြောငြးအိုး ကှှကသြားမွားက ဖုထဈစှာ ပေါထြှကလြာသညြ။

နှငြးထညဝြါ ခိုးကှည့နြစဉြေ မတတြပရြပကြာ ဘောငြးဘီ ဇငဖြှင့လြိုကသြဖှင့ြ ပေါငကြှားမှ အတှငြးခံလေးထဲ အမှှောငြးလိုကြ ကပနြသေော လီးကှီးအား မှငလြိုကရြတော့၏။ မိုးမှငအြောငြ ပေါငကြှား ကှည့ရြငြး နှငြးထညဝြါ မကွလြုံးလေး ပှူးကာ နူတခြမြးလေး ဟသှားမိသညြ။ နှငြးထညဝြါ နှုတခြမြး နှဈလှှာ ဟလိုကသြညနြှင့ြ မိုးမှင့အြောငမြှာ မှေ့ယာပေါြ ခေါငြးရငြးဘကြ ဒူးထောကတြိုးကပရြငြး ညာလကနြှင့ြ အတှငြးခံ ဘောငြးဘီထဲမှ လီးအား ထုတကြာ လီးထိပကြို ကိုငပြှီး ပါးစပထြဲ ဇပကြနဲ့ ထိုးသှငြးပဈ၏။ တဆကတြညြး မကွနြှာလှဲကာ ရှောငလြိုကသြော နှငြးထညဝြါ နဖူးပှငလြေးအား ဖြိရငြး လီးနှင့နြူတခြမြး လေးအား ဆှဲကပထြားလိုကပြှနသြညြ။ နှငြးထညဝြါ ဖုနြးထဲ မှငခြဲ့သော မိုးမှင့အြောငြ လီးအား အနီးကပြ ကှည့နြစဉြေ ပါးစပထြဲ အသှငြးခံရကာ ဒဈဖူးမှ အာခေါငြ ထောကမြိသဖှင့ြ ဝေါ့ကနဲ့ ပွို့တကလြာတော့၏။

” အု … ဝု …… ဖလူးးးး … ဝေါ့ ” လငတြောမြောငြ နိုငြဦးရှေ့ သူစိမြးယောငြျကွား တယောကကြ ပါးစပကြို လိုးနပေါလား ဆိုတဲ့ အသိနဲ့ ခံစားမှု့ တမွိုးလေး ဖှဈနရပှေနသြညြ။ မိုးမှင့အြောငမြှာ နှငြးထညဝြါ နူတခြမြး ဖူးဖူးလေးအား မညှာမတာလိုးရငြး ရမျမကစြိတြ တောကလြောငြ စသေော စကားလုံးမွား တရစပြ ပှောနတေော့၏။ ” အင့ြ … ဘယလြိုလဲ … မမဝါရဲ့ … ဖုနြးထဲကနဲ့ အပှငနြဲ့ တူရဲ့လား … ကနွော့ြ လီးက … ဟငြးဟငြး … ကှည့ပြါဦး … ရော့ အင့အြင့ြ ” ” အု ဝူးးးး … ဖူး ပလှပြ … ဝူး ဖလူး ” ပါးစပထြဲ အလိုးခံရသဖှင့ြ တဝူးဝူး တဖူးဖူးဖှင့ြ အနရခေကနြပှနြေ၏။ လညပြငြး ကှှကသြားမွား လွော့ကာ လီးအား ကှိတမြှိတြ မွိုစဉြ အတှငြးခံဘောငြးဘီ လေးအောကြ စောကဖြုတလြေးထဲမှ အရညလြေးမွား စိမ့ထြှကနြသညေကြို ခံစား သိရှိလိုကသြညြ။ ရှေ့တည့တြည့မြှ လငတြောမြောငြ နိုငြဦး၏ မကွနြှာမှာ အားရကွနပြေ နသညေကြို တှေ့မှငနြရပှေနြ၏။

” ဒါလား … လငမြယား သံယောစဉြ … မောငရြယြ … ကှည့ပြါဦး … မောင့ြ မိနြးမကို … သူစိမြးယောငြျကွားက … မောင့ရြှေ့မှာ … ပိုငစြိုး ပိုငနြှငြး လုပပြှနတော … မောငြ သဝနမြတိုဘူးလား … ဘာမှ မခံစားရဘူးလား … မခစွတြော့ တာလား … အခစွရြော့တာလား မောငြ ” စိတထြဲမှ စကားလုံးမွား အပှငထြှကမြလာတော့ပေ။အိပခြနြးထဲ ထှနြးထားသော မီးရောငအြောကြ အသကရြှုသံ ရှိုကသြံမွား ခပတြိုးတိုး ထှကပြေါနြသညြေ။ မိုးမှင့အြောငမြှာ ပါးစပအြား လိုးရငြး ညာလကမြှ သူမ ပေါငကြှားထဲ အတှငြးခံဘောငြးဘီ အပေါမြှ စောကပြတလြေးအား ဖိပှတနြကော ဘယလြကကြ နို့အုံအား ညှဈခွနပှေနေသြညြ။ ” အ …… ကွှတြ … ကွှတြ …… အငြးဟငြး “အသကရြူမှားလာပှီး စိတလြှုပရြှား နရငြေး လငဖြှဈသူ နိုငြဦး ကှည့လြိုကတြော့လညြး မကွလြုံးမွားက စိတဝြငတြစားနှင့ြ အရောငလြဲ့နကော တားခိုငြးမည့ြ အရိပအြရောငြ မမှငရြပေ။

ထိုစဉြ မိုးမှင့အြောငြ ဆီမှ စကားသံလေး သူမနားထဲ တိုးဝငလြာရာ မကွနြှာလေး ရဲတှတနြတေော့သညြ။ ” အိုရြ … ဝါလေး … မ လုပြ နိုငြ ဘူး … မ လုပြ ……… ” မိုးမှင့အြောငမြှာ နှငြးထညဝြါအား အပေါမြှ ခှလိုးပေးရနြ ပှောရငြး နူတခြမြးဖူးဖူးလေးထဲမှ လီးအား ဆှဲထုတြ ပေးလိုကပြှနသြညြ။ နှငြးထညဝြါ တယောကြ ပါးစပထြဲမှ လီးအား ဆှဲထုတလြိုကသြညနြှင့ြ ခကွခြငွြး စကား ပှနပြှောလိုကြ၏။ သူမ စကားမဆုံးခငြ မိုးမှင့အြောငြ၏ သနမြာသော လကနြှကဖြကကြ စောကပြတလြေးနှင့ြ နို့အုံ ဆီမှ ခှာကာ ခွိုငြးမှ မပှီး မှေ့ယာပေါြ မကွနြှာခငွြးဆိုငြ ဒူးထောကြ ထိုငခြိုငြးကာ ပုခုံးနှဈဖကအြား ဆုပကြိုငြ ထားလိုကြ တော့သညြ။ ” စိတလြှတကြိုယလြှတြ ခံစားလိုကပြါ … ဝါလေး ရာ … မောင့ကြို ခစွရြငြ … ရှေ့ဆကပြေးပါ ကှာ ” ” ဟမြ … မောငြ ” နှငြးထညဝြါ မှာ လငဖြှဈသူ စကားကှောင့ြ မကွနြှာလေး ရဲကာမကွလြုံးလေး ပှူးသှားရ၏။

သူမ မကွနြှာပေါတြှငြ ဝမြးနညြးစှာဖှင့ြ ခံစားခကွပြေါငြးစုံ ဖှဈပေါနြပှေီး ပှနလြညြ အရှဲ့တိုကြ ခငွသြော စိတမြွား အခွိနြ ခဏလေးတှငြး ပှောငြးလဲသှားတော့သညြ။ ” ကိုမိုး … အဆုံးထိ ကှိုးစားပေးပါကှာ … တကယကြို အကို့မိနြးမ … ကာမသုခလေး အပှည့အြဝ ခံစားစခငွေတြာပါ ” ” ဟုတြ … ကိုနိုငြဦးက စိတစြောနတော … တကယတြော့ … မမဝါက … အဆငသြင့ြ မဖှဈသေးဘူးဗွ ” နှငြးထညဝြါ တယောကြ ခငပြှနြးဖှဈသူနှင့ြ မိုးမှင့အြောငြ စကားကှောင့ြ သူမ စိတမြွား ကှှလာကာ ပှနလြညတြုံ့ပှနရြနြ အားယူလိုကတြော့၏။ အရှဲ့တိုကကြာ သူစိမြး ယောငြျကွားတယောကနြှင့ြ လငဖြှဈသူ စိတတြိုငြးကွ အလိုးခံရနြ ဆုံးဖှတခြကွြ ခလွိုကသြညြ။ ” ဝါလေး … အဆငသြင့ြ မဖှဈသေးဘူး လို့ ဘယသြူ ပှောလဲ ” ” ဟမြ ” ” ဟငြ ” နိုငြဦးရော မိုးမှင့အြောငပြါ အံအောမှငသြကြ သှားရတော့၏။ အထူးသဖှင့ြ နိုငြဦးမှာ နှငြးထညဝြါ နောကတြယောကြ ဖှဈလာတာလား သခွောကှည့ယြူ နရသေညြ။

နှငြးထညဝြါမှာ စကားဆုံးသညနြှင့ြ မကွဝြနြးရှဲကှီးမွားဖှင့ြ လငတြောမြောငနြိုငြဦးနှင့ြ မိုးမှင့အြောငကြို ကှာပါပါကှည့ရြငြး ဒူးထောကလြကွြ အနထေားမှ အတှငြးခံ ဘောငြးဘီ လေးအား ဆှဲခွှတြ လိုကသြညြ။ ဒူးတဖကဆြီကှှကာ ခွှတရြငြး အတှငြးခံဘောငြးဘီ ကွှတသြှားသညနြှင့ြ ပေါငကြှားမှ စောကပြတအြုံလေး ကားထှကလြာ၏။ သူမရှေ့ ဒူးထောကထြိုငနြသေော မိုးမှင့အြောငြ ပေါငခြှံအား ညာဘကြ လကဖြဝါး လေးဖှင့ြ ပှတသြပရြငြး ထောငမြတနြသေော လီးအား လကခြလယြ လကမြ ကှေးကာ ဂှငြးထု ပေးလိုကပြှနသြညြ။ ထောငမြတနြသေော မိုးမှင့အြောငြ လီးအား မယားဖှဈသူ ဂှငြးထုပေးစဉြ နိုငြဦးမှာ ဆကကြနဲ့တုနကြာ ကှကသြီးတဖှနြးဖှနြး ထရငြး ရငထြဲ တဒိုငြးဒိုငြးဖှင့ြ စိတလြှုပရြှားနရေ၏။ ” ကိုမိုး … ဘောငြးဘီ … ခွှတလြိုကြ ” မိုးမှင့အြောငမြှာ နှငြးထညဝြါ စကားကှောင့ြ ဘကကြီဘောငြးဘီအား ထခွှတလြိုကသြညြ။

ကှှကသြားမွား ထှကနြသေော ပေါငတြနနြှဈဖကြ ကှားမှ လီးကှီးမှာ နှငြးထညဝြါ ဂှငြးထုပေးထားသဖှင့ြ တဇပဇြပြ တုနခြါနေ၏။ မှေ့ယာပေါြ ပှနထြိုငစြဉြ ခနျဓာကိုယြ ဗလာဖှဈသှားသော မိုးမှင့အြောငြ လီးအား လီးတနတြလွှောကြ သှားလေးဖှင့ြ ဖိကိုကြ ပေးလိုကတြော့သညြ။ နှငြးထညဝြါ လကနြှဈဖကမြှာ ကှှကသြားမွား ဖုထဈနသေော မိုးမှင့အြောငြ ပေါငတြနအြား ပှတသြပရြငြး လီးအရညပြှားအား လွှာဖှင့ြ အပှားလိုကယြကပြေးလိုကပြှနြ၏။ မိုးမှင့အြောငြ ဘယဘြကြ ခှထေောကြ ဘေးတှနြး ကပကြာ လငဖြှဈသူ နိုငြဦး မှငစြရနြေ မိုးမှင့အြောငြ လီးကှီးအား ဆုပကြိုငရြငြး လီးအရညပြှားအား စုလိုကြ ဖှဲလိုကြ လုပပြှလိုကသြညြ။ နိုငြဦးတယောကြ မယားခွောလေးမှ သူစိမြးယောငြျကွား၏ လီးကှီးအား ပှတသြပပြှရာ ပုဆိုးအတှငြးမှ လီးက တငြးကနဲ့ တငြးကနဲ့ ဖှဈလာတော့သညြ။

နှငြးထညဝြါမှာ ရမျမကစြိတြ အစှမြးကုနဖြှင့ကြာ လငဖြှဈသူအား သူမ ဘယလြောကြ ရမကပြှငြးထနတြတကြှောငြး ပှသလိုကြ၏။ ဆံနှယမြွား ပုခုံးပေါမြှ နောကကြွောဘကသြို့ လှတနြသေော လကတြဖကဖြှင့ြ သပခြကွာ ခါးညှတြ ခေါငြးငုံရငြး လဥမွားအား ဆှဲစုပပြှီး လီးအရငြးမှ အဖွားသို့ ပင့ယြကပြေးပှနသြညြ။ မိုးမှင့အြောငမြှာ ထငမြှတမြထားသော နှငြးထညဝြါ၏ တုံ့ပှနမြှု့ကှောင့ြ ခေါငြးမော့ကာ တရှီးရှီးဖှင့ြ စုပသြပနြရေ၏။ လွှာဖွားလေး ဒဈဖူးအောကြ မေးသိုငြးကှိုးနား အရောကြ လီးထိပအြား နူတခြမြးလေးဟကာ ဆှဲစုပရြငြး လငဖြှဈသူ နိုငြဦးအား မကွလြုံးလေး ဆှကှညေ့လြိုကပြှနသြညြ။ ဇနီးခွောလေး၏ နူတခြမြးလေးထဲ မိုးမှင့အြောငြ လီးတဝကလြောကြ ဝငသြှားသညနြှင့ြ နိုငြဦးမှာ လှုပလြှုပရြှားရှား ဖှဈလာခဲ့၏။ ထငမြှတမြထားသော ဇနီးခွောလေး၏ အပှုမှုကှောင့ြ အသကရြှုရနြ မေ့လွော့ကာ မလှတတြမြး စူးစိုကကြှည့နြေ တော့သညြ။

နှငြးထညဝြါမှာလညြး သူစိမြး ယောကြွားတယောကြ၏ လီးအား လငဖြှဈသူရှေ့ စုပပြှနမေိသဖှင့ြ ဖေါမြပှနိုငသြော ဝဒနောလေး တခု ခံစားလာရ၏။ ရှကစြိတတြဝကြ ကာမစိတတြဝကဖြှင့ြ လီးကှီးအား ပါးစပထြဲ ရသလောကသြှငြးကာ ခေါငြးလေး နိမ့လြိုကြ မှင့လြိုကနြှင့ြ စုပပြေးနသညြေ။ တခကွတြခကွြ မိုးမှင့အြောငြ ခါးကော့ထိုးနသဖှေင့ြ လီးထိပကြ အာခေါငပြွော့လေး ထောကမြိကာ ပွို့နရေ၏။ ခဏ ရပကြာ လီးအား ပါးစပမြှ ထုတပြှီး အသကဝြအောငြ ခိုးရှုခွိနြ လီးထိပြ၌ နှငြးထညဝြါနူတခြမြးမှ သှားရညြ အကွိခွှဲလေးမွား တှဲလဲခိုနတေော့သညြ။ နိုငြဦး တယောကြ ပုဆိုးအပှငမြှ လီးအား ဆုပကြိုငပြှတသြပြ နသညေကြို မှငသြညနြှင့ြ နှငြးထညဝြါတယောကြ နူတခြမြးလေး တှန့ကြာ ပှုံးလိုကပြှနြ၏။ သူမ စိတပြါလာလငွြ ထိထိမိမိနှင့ြ စုပပြေးတတကြှောငြး လငဖြှဈသူ အသိဆုံးပငြ ဖှဈသညြ။ မိုးမှင့အြောငြ လီးကှီးအား ညာလကလြေးဖှင့ြ အထကအြောကြ ပှတတြိုကရြငြး လီးအရငြး အောကဖြကြ လဥနှဈလုံးအား ပှှတကြနဲ့ ပှှတကြနဲ့ အသံမှညအြောငြ ပှနြ စုပပြှ လိုကသြေး၏။

” မောငြ … ကိုမိုး ကှည့ပြါဦး … အသကရြှုဖို့တောငြ သတိရသေးရဲ့လားလို့ ” မိုးမှင့အြောငြ လဥ၂လုံးအား တလှည့ဆြီ စုပကြာ ပါးစပမြှ ဆှဲထုတလြိုကပြှီး လငဖြှဈသူ နိုငြဦးအား လှမြးပှောနသညြေ။ မိုးမှင့အြောငမြှာ မကွလြုံးမွား မှိတကြာ လီးစုပပြေးနသညေကြို ငှိမသြကစြှာ ခံယူနေ၏။ ” ဝါလေး … စောကပြတလြေးလညြး … အရညတြှေ စို့ပှီး ဖေါငြးကားနတော ကှည့စြမြး ” နှငြးထညဝြါ ဘေးတိုကြ ဒူးထောကလြကွြ အနထေားနှင့ြ လငဖြှဈသူအား ပေါငလြေး ဖှဲပှလိုကပြှနြ၏။ သူမ ပေါငကြှားထဲ အမှှေးပါးလေး ဖုံးအုပထြားသော စောကပြတနြီတာရဲလေးမှာ သိသိသာသာပငြ ဖေါငြးကှှနသညြေ။ နိုငြဦး သူမပေါငကြှားထဲ လှမြးကှည့သြညနြှင့ြ လွှာဖွားလေးဖှင့ြ တဇပဇြပတြုနနြသေော မိုးမှင့အြောငြ လီးထိပအြား မထိတထိလေး ယကပြှလိုကြ၏။ ” ကိုမိုး … လီးကှီး ကှည့ပြါဦး … ရမြးခါနတော … သနားစရာလေး ” နှငြးထညဝြါမှာ လငဖြှဈသူ နိုငြဦးအား ပှောလညြးပှော မမှငြ မှငအြောငြ မိုးမှင့အြောငြ လီးအား ညာလကဖြှင့ြ ဖှဲကာ ဒဈဖူးအား ပါးစပဖြှင့ြ ဖမြးငုံလိုကပြှနသြညြ။

မိုးမှင့အြောငြ တယောကြ ဘာစကားမှ ပှနမြပှောနိုငပြဲ ကာမမီးမွား ပှငြးပှငြးထနထြနြ တောကလြောငြ နရေ၏။ နှငြးထညဝြါမှာလညြး လငဖြှဈသူ နိုငြဦးအား ခနဲ့ရငြး မိုးမှင့အြောငြ လီးအား မကမြကမြောမော စုပပြေးနမေိသဖှင့ြ စိတလြှုပရြှားနရလေသညြေ။ ညာလကဖြှင့ြ ဂှငြးထုပေးကာ လီးထိပအြား ပါးစပထြဲမှ အကွှတမြခံပဲ ပါးခှကအြောငြ စုပရြငြး လငဖြှဈသူ နိုငြဦးအား မကွဝြနြးရှဲကှီးနှင့ြ လှမြးကှည့လြိုကပြှနြ၏။ မိုးမှင့အြောငြ နူတခြမြးမှ တအီးအီး ငှီးရငြး နှငြးထညဝြါခေါငြးအား ဆှဲလိုးတော့သညြ။ ခဏအကှာ ကိုယလြုံးတီး အနထေား ဖှင့ြ ပကလြကလြှနကြာ နှငြးထညဝြါအား ခှခိုငြးလိုကပြှနြ၏။ နှငြးထညဝြါမှာ လငဖြှဈသူ နိုငြဦးအား ကွောပေးလကွအြနထေားဖှင့ြ မိုးမှင့အြောငြ လီးပေါြ တကခြှကာ စောကခြေါငြးပေါကနြှင့ြ ဒဈဖူးအား တေ့ရငြး ဖိခလွိုကသြညြ။ နိုငြဦး တယောကြ သူ့အား ကွောပေးကာ မိုးမှင့အြောငြ ခါးပေါြ ခှလိုးနသေော မယားဖှဈသူ နားလေး အနီးကပြ ကှည့ရြငြး ဖေါမြပှနိုငသြော ကာမစိတမြွား ထကှှနရေ၏။

မိုးမှင့အြောငြ လီးကှီး ဝငထြှကနြသေော စောကပြတနြီတာရဲလေး အထကြ ဖငဝြနီညိုလေးအား ကှည့ကြာ ပဈလိုးခငွသြည့ြ စိတမြွား တဖှားဖှား ပေါလြာတော့သညြ။ ထိုခွိနြ နှငြးထညဝြါမှာ လီးအရငြးထိ အားပှငြးပှငြး ဖိဆောင့ခြမွိသဖှင့ြ သားအိမဝြလေးအား လီးထိပကြ ထောကမြိရာ အားကနဲ့ အောလြိုကရြ၏။ ခေါငြးလေးမော့တကကြာ စောကပြတလြေးထဲ ကငွသြှားသဖှင့ြ ဖငကြှီး ပှနမြကှှပဲ ခဏငှိမနြရော မိုးမှင့အြောငမြှ ဖငသြားစိုငြ နှဈခှမြးအား လကဖြှင့ြ ပင့မြှကာ လီးပေါြ ဆောင့ခြနွပှနေသြညြ။ နိုငြဦးမှာ တအားအား ညညြးကာ အောဟြဈနသေော မယားခွောလေး၏ ဖငဝြနီညိုလေးအား လွှာဖွားလေးဖှင့ြ ယကပြေးလိုကြ၏။ ခဏအကှာ နှငြးထညဝြါ တယောကြ ဖငကြှီးကော့ကာ တဘှတဘြှတဖြှင့ြ ဖိဆောင့နြတေော့သညြ။

သူစိမြး ယောငြျကွားလီးကှီး စောကခြေါငြးထဲ ထည့လြိုးရငြး လငဖြှဈသူမှ ဖငဝြလေး ယကပြေးသဖှင့ြ နာကငွမြှု့မွား လွော့ကာ ရမျမကစြိတမြွား ထကှှလာရ၏။ မိုးမှင့အြောငြ လဥနှဈလုံး ကွူံ့ဝငသြညအြထိ ဖငသြားစိုငကြှီး မှှောကကြာ အားရှိသလောကြ ဖိဆောင့နြရော နိုငြဦးမှာ ဖငဝြလေး ယကပြေးနရောမှ ရပလြိုကတြော့သညြ။ မိုးမှင့အြောငြ ကလညြး နှငြးထညဝြါဖိခတွိုငြး အောကမြှ ပှနပြှီး ပင့လြိုးပေး၏။ နှငြးထညဝြါ ဖိအခွ လီးကှီး စောကပြတြ နီတာရဲလေးထဲ တိုးဝငသြှားပှီး အဖုတြ နူတခြမြးသားလေးမွား လိပဝြငသြှားရာ ဖငကြှီးပှနအြကှှ လီးပတပြတလြညြ အဖုတြ နူတခြမြးသားမွား အပှငစြူထှကြ ကနွနြပှနေသြညြ။ နိုငြဦးတယောကြ တုနတြုနရြီရီဖှင့ြ ထရပကြာ ပုဆိုးခွှတခြပွဈလိုကတြော့၏။ ဖငကြှီး မှှောကလြိုကြ ဖိခလွိုကဖြှင့ြ မိုးမှင့အြောငအြား ခှလိုးနသေော မယားဖှဈသူ ခါးလေးအား ဖမြးထိနြးရငြး နောကဖြကမြှ ဒူးထောကနြရောယူကာ ဖငဝြလေးထဲ လီးထိပဖြှင့ြ တေ့ပှီး မရမက ဖိသှငြးပဈသညြ။

ခကွခြငွြး လီးဝငြ လီးထှကြ သံမွား ညညြးသံမွား ဆူညံသှားတော့၏။ အထူးသဖှင့ြ နှငြးထညဝြါ အောသြံလေး စူးထှကနြသညြေ။ ” အားးးး အားးးး … သပှေီ သပှေီ … သပေါပှီ မောငရြယြ … အမလေးးး ကွှတကြွှတြ … အဲတာ … ဖငြ ဖငြ …… ဖငပြေါကကြှီး … မောငရြဲ့ “မိုးမှင့အြောငြ လီးကှီးအား အရသာခံပှီး အပေါမြှ ခှလိုးနရော နောကကြွောဘကမြှာ လငဖြှဈသူ နိုငြဦးက ဖငပြေါကလြေး ဆောင့လြိုးနသဖှေင့ြ လီးအရသာ ပွောကကြာ နာကငွမြှု့မွား အစားထိုး ဝငရြောကြ လာတော့၏။ မိုးမှင့အြောငမြှာ နှငြးထညဝြါ အောသြညနြှင့ြ အောကမြှ ပါးစပခြငွြး တေ့စုပကြာ နို့အုံလေး ညှဈခွပေေးရငြး ဆကမြလိုးပဲ ရပထြားလိုကသြညြ။ နိုငြဦးမှာ မယားဖှဈသူ နှငြးထညဝြါ၏ အောသြံလေး ကှားနသေောလြညြး ရမျမကစြိတြ ထကှှနသညေမြို့ ခါးလေးအား ဆှဲကာ မနားတမြး ဆှဲလိုးနေ၏။ နှငြးထညဝြါ တယောကြ ခေါငြးလေး ယမြးကာ အောဟြဈနရငြေး အံကှိတခြံနရသေညြ။

တဖှညြးဖှညြး ဖငအြတှငြး ကှှကသြားမွား လွော့ခကွာ အလိုကသြင့ြ ဖှင့ထြားမှ လီးဒဏအြား ခံနိုငလြာ၏။ မိုးမှင့အြောငြ နူတခြမြးအား ဖိစုပပြေးရငြး အောကမြှ ပင့လြိုးပေးရနြ ကပပြှောလိုကပြှနသြညြ။ မိုးမှင့အြောငြ ကလညြး နှငြးထညဝြါ ဖငခြံနိုငလြာကှောငြး ရိပမြိသဖှင့ြ နိုငြဦး လီး ဖငထြဲမှ ပှနအြထုတြ အောကမြှ ပင့လြိုးကာ ဖငထြဲ လီးပှနဝြငလြာသညနြှင့ြ သူ့လီးအား တဝကခြန့ြ ထုတထြားပေး၏။ နှငြးထညဝြါမှာ ပထမဆုံးအကှိမြ လီးနှဈခွောငြး တပှိုငထြဲ အလိုးခံရငြး ကာမစညြးစိမမြွား ထူးထူးကဲကဲ ရှိနသညြေ။ စောကရြညမြွား ခဏတိုငြး ပနြးထှကကြာ တခွီးပှီးတခွီ မွော့နအေောငြ ခံစားနရေ၏။ ထူးဆနသြညကြ ရမျမကစြိတြ ကမွသှားပဲ လီးနှဈခွောငြးလုံး ဖငရြော အဖုတရြော တပှိုငထြဲ အလိုးခံနရသေညကြို နှဈခွိုကစြှာ ခံယူခငွနြေ တော့သညြ။ မိုးမှင့အြောငြ ပှနသြှားသညနြှင့ြ လငမြယား ၂ယောကြ သန့ရြှငြးရေးလုပကြာ အိပခြနြးထဲ နှဈနှဈခွိုကခြွိုကြ ဖကအြိပြ လိုကကြှ၏။

မနကခြငြး နရေောငဖြွော့ဖွော့လေး ပှတငြးပေါကမြှ ဝငရြောကလြာပှီး ကွေးငှကသြံလေး မွားကှောင့ြ နှငြးထညဝြါ အိပယြာနိုးလာခဲ့သညြ။ ဘေးနား နှဈနှဈခွိုကခြွိုကြ အိပပြွောနြသေော လငတြောမြောငြ၏ ပါးပှငအြား နမြးက အိပယြာ ထလိုကတြော့၏။ စူးကနဲ့ ဖငဝြလေးမှ နာကငွြ သှားသဖှင့ြ ခဏ ပှနထြိုငြ လိုကရြပှနသြညြ။ တဆကထြဲ မနေ့ည မှေးနေ့ လကဆြောငြ အကှောငြး ပှနတြှေးမိရငြး မကွနြှာလေး ပနြးရောငြ သနြးလာခဲ့၏။ သူမ ဘဝတှငြ အထူးခှားဆုံး လကဆြောငလြေးမို့ စိတထြဲ တသိမ့သြိမ့ဖြှင့ြ ရှကရြှံ့ကှညနြုး နရပှေနသြညြ။ ” မှေးနေ့ လကဆြောငအြတှကြ … ကွေးဇူးပါ မောငရြယြ ” စိတထြဲမှ တီးတိုး ရှတဆြိုရငြး ကုတငပြေါမြှ ဆငြးကာ ရခွေိုးခနြးထဲ ဝငလြာခဲ့တော့၏……ပှီး။