ငတ်ပြတ်နေတဲ့မုဆိုးဖို

သူ့အသားရကေ ဖှူဝငြးနသညေ့အြတှကြ သူ့နာမညကြ မဖှူဝငြး။ မဖှူဝငြး ဒီရှာကိုရောကစြက အသကြ ၂၀ ကွောရြုံ ရှိအုံးမှာပါ။ သူ့ယောကြွားစိနထြှားက နယလြှည့ပြှီး လကသြမားအလုပြ လုပသြူဆိုတော့ အဲဒီလိုနယလြှည့အြလုပလြုပရြငြး မဖှူဝငြးနဲ့ ညားခဲ့တာပါ။ ကိုစိတထြှားအသကကြ ၃၀ ပေါ့။ မဖှူဝငြးက အခွောအလှကှီး မဟုတပြမေဲ့ ပလီပလာခရာတတတြဲ့ အမူအယာ၊ ညှို့အားကောငြးပှီး ကှညလြငတြဲ့မကွလြုံး ၊ ဆေးမဆိုးရပဲ အလိုလိုနီမှနြးနတေဲ့ နှုတခြမြးထူတှဲတှဲ။ ရီလိုကလြွှငြ အနညြးငယြ ခွိုင့ခြှကသြှားတဲ့ပါးခွိုင့လြေး။ ကှည့လြိုကလြွှငြ ညှို့အားပှငြးတဲ့ မကွလြုံးရှဲကှီးတှေ။ အရပအြမောငြး ဒေါငကြောငြးပှီး အမွားပှောတဲ့ ရှှဘေိုမငြးကှီးကှိုကြ လုံးကှီးပေါကလြှ ကိုယလြုံးကိုယထြညြ။ ပှည့ပြှည့ဖြှိုးဖှိုး စှင့စြှင့ကြားကား ထှားထှားအိအိ တငသြား။ တငြးရငြးမို့မောကနြတေဲ့ ရငသြားအစုံ။ အားလုံးခှုံလိုကတြဲ့အခါ မဖှူဝငြးရဲ့ ရူပါရုံဓါတကြ ယောကြွားတှကေို ဖမြးစားနိငစြှမြး ရှိလှပါတယြ။

သူ့ပုံကိုကှည့ပြှီး လူကှီးပိုငြး လူငယပြိုငြးတှဟော စိတနြဲ့ ပှဈမှား ဖေါကပြှနမြိတတကြှတာခညွြးပဲ ။ ဒါပမေဲ့ တောဆိုတော့ ဟိုငဲ့ဒီငဲ့ ဟိုတှေးဒီတှေးနဲ့ ကိုယထြိလကရြောကတြော့ မစရဲကှပါဘူး။ ဖေါကပြှနစြိတထြဲမှာပဲ ဖေါကပြှနသြောငြးကှမြးနကှတောပါ။ “ကိုစိနထြှား မိနြးမရလာလို့တဲ့” “ကောငမြလေးက ဖှူဖှူခွောခွောလေးတော့” “အံမယြ လူပွိုကှီးက ရမဲ့ရတော့ တကယ့ခြွောခွောလှလှ” တရှာလုံးနီးပါး ကလေးလူကှီး တရုံးရုံးနဲ့ပေါ့။ အဲဒီနေ့က ကိုစိနထြှားအိမမြှာ စညလြိုကတြဲ့ဖှဈခှငြး။ ပတဈေရာ ပတလြညလြောကရြှိတဲ့ အိမဝြငြးကှီးတဈခုလုံး ကလေးလူကှီး ယောကြွားမိနြးမ အပှည့ပြါဘဲ။ သီဟအသကကြ အဲဒီတုနြးက ၉ နှဈလောကပြဲ ရှိအုံးမှာပါ။ ကိုစိနထြှားတို့အိမနြဲ့ သီဟတို့အိမကြ တောငဖြကမြှောကဖြကြ ကပလြကွဆြိုတော့ သီဟက အစောဆုံး ရောကသြှားတာပါပဲ။ ကိုစိနထြှားနဲ့ သီဟအဖကေ ညီကိုတဝမြးကှဲဆိုတော့ သီဟက ကိုစိနထြှားရဲ့ အသဲပါပဲ။ ကိုစိနထြှားတို့က သားအမိ နှဈယောကထြဲနကှတော။ သူ့ညီမက အိမထြောငကြပွှီး ယောကြွားနဲ့ လိုကနြတယြေ။

ကိုစိနထြှား အဖကတေော့ သီဟကို မမှေးခငထြဲက ဆုံးသှားတယြ။ ရှိတဲ့မှယောတှကေို သူ့ညီမတို့ လငမြယားက လုပပြေးကှတယြ။ တခါတရံမှသာ ကိုစိနထြှားကိုယတြိုငြ တောလိုကလြေ့ရှိတယြ။ အမွားအားဖှင့တြော့ လကသြမားအလုပနြဲ့ပဲ ရှာစဉလြှည့နြရတော။ သူက လကသြမားအဖှဲ့ ခေါငြးဆောငပြါ။ ပညာလဲ တောပြါတယြ။ ရိုးသားဖှောင့မြတမြှုလညြး ရှိပါတယြ။ ကိုစိနထြှားရဲ့ ရိုးအမှု မဖှူဝငြးရဲ့ သှကလြကခြကွခြွာမှုကို ကှည့ပြှီး တောအရပထြုံးစံအတိုငြး မဖှူဝငြးက ကိုစိနထြှားကို အပိုငဖြမြးလိုကတြာလို့ ကှယရြာမှာ အတငြးပှောလိုပှော။ တခွို့ကတော့ တယစြှံတဲ့ ကိုစိနထြှားလို့ မှှောကလြိုမှှောကြ။ ကိုစိနထြှားရဲ့ နရောမှာနပှေီး မဖှူဝငြးရဲ့ စှဲမကစြရာအလှကို စိတကြူးယဉလြိုယဉြ။ အို.. တရှာလုံး လှုပခြတသြှားတာတော့ အမှနပြဲ။ အဆိုးဆုံးကတော့ ရှာတောငပြိုငြးက ကိုတငအြုံးဟာ အဆိုးဆုံးပဲ။ ကိုတငအြုံးက အသကြ ၄၅ နှဈ လောကြ ရှိပှီ။ မိနြးမဆုံးတာလညြး ၃ နှဈလောကြ ရှိပှီဆိုတော့ ကာမ ငတပြှတနြတေဲ့ မုဆိုးဖိုတယောကပြေါ့။

ရှာအနောကပြိုငြးမှာ အရကဝြိုငြးဖှဲ့မိရငြး “စိနထြှားတို့ကတော့ တယကြောတြာပဲဟေ့ မိနြးမဆူဆူဖှိုးဖှိုး ခွောခွောတောင့တြောင့ြ အယကြယနြတောပဲ မအလေို့း ဘယလြောကြ ဆောလြိုကမြယြ မသိဘူး” ဤသို့ ကိုတငအြုံးက အစဖေါပြေးလိုကတြော့ “အေးကှာ မိနြးမကတော့ ခပမြိုကမြိုကပြဲ၊ စိနလြှမှိုငဇြတထြဲက ပှဇတမြငြးသမီးနဲ့ အတောတြူတာပဲ မောငြ။ ဟငြး… တှယလြိုကရြရငတြော့ကှာ ဖငလြုံးကှီးက အယနြတောပဲ .. ဟဲ…ဟဲ..” ကိုတငအြုံး ခငြးပေးတဲ့လမြးပေါမြှာ ကိုမှရှိနကြ ဆကလြွှောကတြယြ။ ဒါပမယေ့ြ ကိုမှရှိနမြှာ အိမထြောငရြှိတယြ။ “အငြး.. ခွောလဲခွောပါရဲ့ ဒါပမယေ့ြ စိနထြှားထကြ ၁၀ နှဈလောကြ ငယတြယကြှ ပှီးတော့ တဏှာရာဂလဲ ကှီးမဲ့ပုံပဲ။ ဒီလို ကိုယ့ထြကငြယတြဲ့မိနြးမကို ယူထားတဲ့ ယောကြွားမွား ဘယတြော့မှ စိတခြလွကခြွ မနရဘေူး အမှဲတမြး စိတပြူနရတေယြ။ ဘယအြခွိနမြွား လငငြယနြမလေဲနဲ့ အမှဲတမြး တှေးပူနရတေတတြယြ။ လှတာနဲ့ညားတော့ သောကပှား.. ဗွာမွားရတာပေါ့ကှာ” ကိုမှရှိနရြဲ့စကားကို ကိုတငအြုံးက ထောကခြံတယြ။ “အငြး… စိနထြှားကှီး အတော့ကို ဖှိုရလိမ့မြယမြောငြ.. ဒီကောင့ငြပဲက ခပသြေးသေးရယကြှ.. မစို့မပို့လောကကြလေး ဆောနြိုငလြို့ကတော့ ၃ လတောငြ ခံမယမြထငဘြူး။

နောကမြီးတော့ သခွောပေါကြ လငြးမှာ” သညစြကားပှောလာသညကြ ကိုကှညစြိုး။ သူလဲ အိမထြောငနြဲ့ပါ။ တောသြေးရဲ့လို့ ပှောရမှာပဲ။ သူတို့ဝိုငြးက အရှေ့ဖွားက တမာပငကြှီးအောကမြှာမို့ ဘယသြူမှတော့ မကှားပါဘူး။ အရကရြှိနလြေးနဲ့ ယောကြွားသားတှပေီပီ ယောကြွားစကားတှကေို အားပါးတရ ပှောနကှတေယြ။တကယတြော့ ကိုစိနထြှားလဲ မဖှူဝငြးအကှောငြးကို ကောငြးကောငြးသိတာ မဟုတဘြူး။ မဖှူဝငြးဟာ တဏှာရာဂအားကှီးပှီး သှေးသားသောငြးကှမြးတာ အမှနပြါ။ သူ့ရှာမှာ သူနဲ့ညိဖူးတဲ့လူတှေ အတောမြွားတယြ။ ဘယသြူ့မှလဲ အတညမြယူဖူး။ သူ့စိတကြလဲ အတညယြူဖို့ထကြ အခုလိုလူပေါငြးစုံနဲ့ ကမငွြးကှောထနရတောကိုပဲ သဘောကွ ကွနပေနြတယြေ။ ဒီလို ရမြးခငွတြိုငြးရမြးလို့ ရနိငတြဲ့ အခှင့အြရေးကလဲ ရထားတယကြိုး။ အဲဒါကတော့ မဖှူဝငြးဟာ သားသမီး မရနိငတြဲ့ အမှုံဓါတြ ပါနတောပါပဲ။ စောစောကတော့ မသိဘူး။ တားဆေးမစားပါဘဲ ဟိုလူနဲ့ဖှဈ ဒီလူနဲ့ဖှဈ ထငသြလို သောငြးကှမြးခဲ့ပမယေ့ြ ဗိုကလြုံးဝ မကှီးဘူး။ ဒါကို ကောငြးကောငြးကှီးသိတော့ မဖှူဝငြးက ပိုပှီးရဲတငြးလာတယြ။ ဘယသြူနဲ့လိုးလိုး ဗိုကမြှမကှီးနိုငဘြဲကိုး။

အခု ကိုစိနထြှားနဲ့ မဖှူဝငြးတို့ ဖူးစာဆုံခဲ့တဲ့ရှာက မဖှူဝငြးရဲ့ အဒေါရြှာမှာပါ။ သူ့ရှာမှာ နာမညကြ ပကွလြှပှီ။ တောဆိုတော့ မှို့အရပလြို မဟုတဘြူး။ ဘာလေးပဲ ဖှဈလိုကဖြှဈလိုကြ တရှာလုံးက သိတော့တာပဲ။ ကလေးသိ ခှေးသိ ဆိုသလိုပေါ့။ ဒီတော့ မဖှူဝငြးတဈယောကြ ရှာမှာအခှမလှေလို့ အဒေါရြှာကို ခတျေတအလညြ ရောကလြာခိုကြ လကသြမားဆရာ ကိုစိနထြှားနဲ့ ငှိခဲ့ကှတာပါ။ဒီလိုနဲ့ ရှာကို ပါလာရောဆိုပါတော့။ သီဟဆိုတဲ့ကောငလြေးက တကယ့ြ လူရှုပလြေး။ အသကကြ ၉ နှဈ တဏှာကှောက မသေးဘူး ဘယဘြဝက တဏှာပါရမီတှေ ဖှည့ဆြညြးလာတယြ မသိဘူး သူ့လဗှှတကြို ခှေးပေါကစြတှေ ပါးစပထြဲထည့ပြှီး စို့ခိုငြးတဲ့ကောငြ။ ခှေးဖငပြူးတာကှည့ပြှီး သူ့အိမမြှ မှေးထားတဲ့ နီမဆိုတဲ့ခှေးမ ဝဝတုတတြုတလြေးကို လူကှီးတှအလေဈမှာ ခိုးခိုးလိုးတတတြယြ။ ကောငလြေးက စာတောြ ညဏကြောငြးလေး။ ဒီတဏှာရာဂ အတတပြညာတှကေိုလညြး အရှယနြဲ့မလိုကအြောငြ ဝါသနာထုံတယြ။

သီဟက ကိုစိနထြှားရဲ့အသဲဆိုတော့ ကိုစိနထြှားအိမဟြာ သီဟအတှကတြော့ တံခါးမရှိဓါးမရှိ အခွိနမြရှေး ဝငထြှကလြို့ရတဲ့အိမြ။ တနေ့ နေ့ခငြးကှောငတြောငကြှီး ကိုစိနထြှားတို့အိမဘြကြ သီဟက ရောကသြှားတယြ။ ကိုစိနထြှား အမကလေညြး နေ့ခငြးဘကမြှာ အိမလြညလြေ့ ရှိတယြ။ သီဟက အမှတတြမဲ့နဲ့ အပေါထြပကြို လှမြးကှည့မြိတော့ အနောကခြနြး အပေါထြပဆြီက ကွှိ…ကွှလိနဲ့ ခွိုးခွိုးခွှတခြွှတြ အသံတှေ ကှားလိုကရြတယြ။ အိမကြလဲ ဝါးကှမြးခငြးဆိုတော့ အလှုပလြှုပနြဲ့ပေါ့။ ဒါ… ဘာလဲဆိုတာ သီဟက ရိပမြိလိုကတြယလြေ။ ဦးလေးစိနထြှားတဈယောကြ မဖှူဝငြးကို လိုးနတောကလှဲလို့ ဘာမွားဖှဈရအုံးမှာလဲ။ အသံတှကေ တောတြောလြေး မှညနြတယြေ။ အသကကြသာ ၉ နှဈ ငယပြါက ပေါ့သေးသေးမဟုတြ။ အရှညြ ၄ လကမြ အတုတကြ ၃ လကမြပတလြညရြှိတယြ။ လူကောငကြလညြး ခပထြှားထှား။ ကိုစိနထြှား သူ့အိမလြှကေားက အတှငြးဘကကြ တပထြားတာ။ အဲဒီလှကေားထိပရြဲ့ ညာဘကဘြေး အခနြးမှာ အခု ကိုစိနထြှားနဲ့ မဖှူဝငြးတို့ လိုးနကှတေယလြေ။ သီဟတဈယောကြ ခှသေံဖေါ့ပှီး အပေါတြကခြဲ့လိုကတြယြ။

အခနြးကှမြးပှငနြဲ့ သူ့မကွနြှာတဲ့တဲ့ အရောကမြှာ ထရံပေါကကြနေ အထဲခွောငြးကှည့လြိုကတြယြ။ အားး လားးလားး ကိုစိနထြှားနဲ့ မဖှူဝငြးတို့ ကိုယတြုံးလုံးခွှတပြှီး အားရပါးရ လိုးနကှတောကို တှေ့လိုကရြတယြ။ မဖှူဝငြးက ပေါငတြံဖှေးဖှေး တုတတြုတကြှီးနှဈခွောငြးကို အထကမြှှောကထြားပှီး ကိုစိနထြှားက ပေါငကြှားထဲမှာဝငပြှီး အထကကြနေ ခှမှောကပြှီး အားရပါးရ ဆောင့ဆြောင့လြိုးနတယြေ။ မဖှူဝငြးရဲ့ ခါးအောကမြှာလညြး ခေါငြးအုံးတဈလုံး ခုထားတယြ။ ကိုစိနထြှားက အသားညိုသူမို့ သူ့ဖငကြှီးတှကေ မဲပှောငနြတယြေ။ မီးကုနရြမြးကုနြ ဆောနြလေို့နဲ့တူပါရဲ့ ကိုစိနထြှားရဲ့ ဖငမြဲမဲကှီးဟာ ဆောင့တြိုငြးဆောင့တြိုငြး ဖငကြှောကှီးတှေ ရှုံ့ခှကနြတယြေ။ မဖှူဝငြးဆိုတဲ့အတိုငြး အသားအရကေ ဖှူဝငြးနတောဆိုတော့ ဖငဆြုံ ပေါငတြံ ခှသလေုံးကစလို့ ဖှူဝငြးနတောပေါ့လေ။ သီဟက ဘေးတိုကအြနအထေားက ခွောငြးကှည့ရြတာမို့ စောကဖြုတတြှေ လီးတှတေော့ မမှငရြဘူး။ ဒါပမယေ့ြ နိ့အုံဖှေးဖှေး ဥဥကှီးကိုတော့ အထငသြား မှငနြရတေယြ။

ကိုစိနထြှားက အဲဒီနို့ကှီးတှကေို ကုနြးကုနြးစို့ပေးရငြး တအားကို ပဈပဈဆောင့နြတယြေ။ “ဖှတြ…ဖှဈ… ဇှတြ… ဇှပြ..ဖှပြ…ရှတြ.. ဖှတြ…ဖတြ.. ဖတြ…အား…အင့ြ… အငြး… အား..” မဖှူဝငြးက သူ့ဖငဆြုံဖှေးဖှေးကှီးကို ကော့ကော့ခံရငြး ကိုစိနထြှားရဲ့ ကွောပှငမြဲမဲကှီးကို တငြးနအေောငြ ဖကထြားတယြ။ အခကွပြေါငြး ၃၀ ကွောလြောကရြှိတော့ ကိုစိနထြှားရဲ့တဈကိုယလြုံး ဆတကြနဲ ဆတကြနဲ တုနခြါတကသြှားပှီး မဖှူဝငြးရဲ့ ကိုယလြုံးပေါြ မှောကကြသွှားတယြ။သီဟလဲ ကှည့ပြှီး လီးတောငနြတောပေါ့လေ။ သူ့လီးက ကလေးဆိုတော့ ဒဈက မပှဲသေးဘူး။ ဒီတော့ ဒဈအရပှေားကို သူ့လကနြဲ့ ပှတခြွပှေီး အရသာယူနတယြေ။ အတောလြာတဲ့ ကောငလြေး။ ကှီးလာရငြ အတောကြှောကစြရာကောငြးမယ့ြ အကောငြ။ ကိုစိနထြှားက ဆကမြဆောင့နြိငတြော့ဘဲ မှောကရြကကြှီး မှိနြးနတယြေ။ “ အငြး… ဖယစြမြးပါဦး လေးလိုကတြာ” မဖှူဝငြးက ကိုစိနထြှားရဲ့ ကိုယလြုံးကှီးကို တှနြးဖယလြိုကတြယြ။ ကိုစိနထြှားက သူ့ကိုယလြုံးကှီးကို မဖှူဝငြးရဲ့ တဖကမြှာ လှဲခလွိုကတြယြ။

သီဟမကွစြိမှငကြှငြးမှာ ကိုစိနထြှားရဲ့ ကိုယလြုံးကှီးကို မဖှူဝငြးရဲ့ကိုယလြုံးက ကှယထြားတယြ။ “ဟှနြး… ဒီအတိုငြးခညွြးပဲ ကှာကှာလိုးပေးပါဆို ခဏလေးနဲ့ ပှီးပှီးသှားတာ အားကိုမရဘူး ”မဖှူဝငြးက ကိုစိနထြှားဘကြ တစောငြးလှဲအိပလြိုကရြငြး ကိုစိနထြှားရဲ့ ရငဘြတကြို လကနြှင့ပြှတရြငြး မကွမနေပြ ပှောလိုကတြယြ။ “ကှည့ပြါဦး.. တခါလေးလိုးရုံနဲ့ လီးကလဲ ဖှဈသှားလိုကတြာ” မဖှူဝငြးက ကိုစိနထြှားရဲ့ပေါငကြှားက ပွော့ခှငေိုကဆြငြးနတေဲ့ လီးငုတတြိုကို လကဖြဝါးနဲ့ ဆုတကြိုငရြငြး မကွမနေပြ ပှောလိုကတြယြ။ “လိုးပေးမှာပါကှာ ခဏလေး စောင့ပြါအုံး..” ကိုစိနထြှားက မောဟိုကသြံကှီးနဲ့ ပှောလိုကတြယြ။ သီဟတဈယောကြ သူ့မကွစြိတည့တြည့ြ အောကမြှာ မှငနြရတေဲ့ မဖှူဝငြးရဲ့ ခုံးထနတေဲ့ ဖငအြုံဖှေးဖှေးကှီးကိုကှည့ပြှီး အာခေါငတြှေ ခှောကလြာတယြ။ ဖငအြုံကှီးက ဧရာမဖငဆြုံကှီးကိုး။ ဒီရှာမှာတော့ မဖှူဝငြးရဲ့ ဖငဆြုံလောကရြှိတဲ့ မိနြးမဆိုလို့ အယောကြ ၂၀ ကွောလြောကပြဲ ရှိတယြ။ အအိုထဲကပှောတာနောြ ဒီအထဲ သီဟရဲ့အမလေဲ ပါတယလြေ။

ဒါပမယေ့ြ သီဟအမကေ မဖှူဝငြးလောကြ အသားမဖှူဘူး အသားဝါ အသားလတအြမွိုးအစား။ အရပအြမောငြးခငွြးတော့ သိပမြကှာဘူး။ ဒါပမယေ့ြ သီဟအမကေ မဖှူဝငြးထကြ သနမြာကစွလြဈတယြ။ တောငသြူအလုပတြှကေို ယောကြွားနဲ့ ရငဘြောငတြနြးပှီး လုပရြတာကိုး။ သီဟတဈယောကြ ဖငဆြုံစဈတမြး ပှုနလရေေဲ့။ မဖှူဝငြးရဲ့လကတြှကေ ကိုစိနထြှားရဲ့ပေါငကြှားထဲက ပွော့ခှနတေေဲ့လီးကို ဂှငြးတိုကပြေးနတောနဲ့ တူတယြ။ တလှုပလြှုပနြဲ့။ “လီးကလဲ ဖငွြးလိုကတြာ ခုထိ မတောငသြေးဘူး ဒီက မပှီးသေးဘူး” “အေးပါ မိနြးမရာ တောငတြော့မှာပါ” “ဘာတောငတြော့မှာလဲ ဒီမယြ ပွော့နတေုံး ” မဖှူဝငြးအသံတှကေ စိတမြရှညသြံ မကွနပေသြံတှေ ထှကနြပေါတယြ။ မဖှူဝငြးက ကိုစိနထြှားရဲ့လီးကှီးကို ဂှငြးတိုကပြေးနသလေို ဆှပေးနရမှေ… “အောြ… နေဦး… မနေ့ညက တောသြောကတြဲ့ ကှကြဥနဲ့စပထြားတဲ့ အရကယြူလိုကမြယြ..” “အေး.. ဟုတသြားပဲ” မဖှူဝငြးက တစောငြးအိပနြရောမှ ထလိုကပြှီး ခှရငြေးအနောကဖြကရြှိ ဗှီရိုပေါတြှငတြငထြားသော အရကပြုလငြးကို သှားယူလိုကတြယြ။

ဖငဆြုံပှည့ပြှည့ဖြှိုးဖှိုးကှီးက ထှားကားတငြးအိပှီး ဝငြးပှောငနြတယြေ ။ အရကပြုလငြးကို လှုပလြိုကတြော့ နို့အုံမို့မို့ဝငြးကှီးကလဲ လှုပရြမြးနတယြေ။ မဖှူဝငြးက အရကပြုလငြးကိုယူပှီး ကိုစိနထြှားရှိရာပှနလြာတော့ သီဟနဲ့ မကွနြာခငွြးဆိုငဖြှဈသှားတယြ။ ပေါငတြံရငြးက စောကဖြုတကြှီးက တငြးခုံးဖေါငြးကှှနပှေီး စောကမြှှေးတှကလေညြး မဲမှောငြ ပှောငလြကနြတယြေ။ စောကဖြုတကြှီးက အလိုးခံရတာ အားမရသေးတော့ ဟတတကှီး ဖှဈနပှေီး အတှငြးသားနုနုတှကေ ဟစိဟစိဖှဈနတောကို ထငထြငရြှားရှားကှီး မှငနြရတေယြ။ သီဟတဈယောကြ သူ့လီးတံလေးကို ခပတြငြးတငြးလေး ညှဈဆုတလြိုကမြိတယြ။ ကိုစိနထြှားရဲ့ပေါငကြှားက လီးတံက အခုတော့ ဆတကြနဲ တောငနြပေါပှီ။ ဟုတတြော့လညြး ဟုတပြါရဲ့ သူ့လီးက သီဟလီးထကြ နဲနဲပဲ ကှီးပုံရတယြ။ အရှညကြ ၅ လကမြလောကပြဲ ရှိမယြ ထငတြယြ။ ၉ နှဈသာရှိသေးတဲ့ သူ့လီးတောငြ လေးလကမြလောကြ ရှိတာကို သီဟက ရှာရှာဖှဖှေေ ပတေံနဲ့ တိုငြးကှည့ထြားတယြ။ ဒါတောငြ လီးတောငလြာရငြ နညြးနညြးတော့ ရှညလြာသေးတယြ။ တဆကတြညြး သူ့အဖလေီးကှီးကို မကွစြိထဲ မှငယြောငလြာတယြ။

သူ့အဖလေီးက ၈ လကမြကွောကြွောြ ရှိတယြ။ အတုတကြလဲ အမသေောကသြောကနြတေဲ့ ရုပပြွိုဆေးဘူးလောကြ ရှိတယြ။ ပှီးတော့ အကှောကှီးတှကလေဲ ပှိုငြးပှိုငြးထနတယြေ။ ဒဈကှီးကလဲ ပှဲလနနြပှေီး စဈသားတှဆေောငြးတဲ့ သံခမောကကြှီးစှပထြားသလို တငြးပှောငနြတယြေ။ သီဟတဈယောကြ သူ့အဖလေီးကှီးကို မဖှူဝငြးရဲ့စောကဖြုတြ ပှဲပှဲကှီးထဲ စိတကြူးနဲ့ မှနြးထည့ကြှည့နြေ တယြ။ အတောလြိုကဖြကညြီမှာပဲ။ အခု ဦးလေးစိနထြှားလီးက စောကဖြုတနြဲ့ မလိုကအြောငြ သေးနလရေေဲ့။ ကိုစိနထြှားက ပကလြကအြိပနြရောမှ ထထိုငလြိုကပြှီး အရကပြုလငြးကို ဆှဲယူပှီး မော့သောကလြိုကတြယြ။ အဲဒီအခွိနမြှာ မဖှူဝငြးက သီဟကို ကွောပေးပှီး ဆောင့ကြှောင့ကြှီး ထိုငနြတယြေ။ ကိုစိနထြှားက နောကတြခါ မော့သောကလြိုကပြှနတြယြ။ မဖှူဝငြးက အရကပြုလငြးကိုယူပှီး ဘီရိုပေါြ ပှနထြားတယြ။ သီဟက မဖှူဝငြးစောကဖြုတကြှီးကို နှဈခါမှငရြပှနပြှီ။ အခုမှ သခွောကှည့မြိတာက စောကဖြုတြ နှုတခြမြးသား ညိုညိုကှီးတှေ။

နှုတခြမြးသားကှီးနှဈမှှာက အပှငစြှနြးထှကနြပှေီး ထူထူပှပှကှီး။ အသားဖှူသလောကြ စောကဖြုတြ နှုတခြမြးသားကှီးတှကေ အညိုရောငြ သမြးနတေဲ့အတှကြ သီဟစိတထြဲ အံ့သှောနလရေေဲ့။ သူထငတြာက အသားဖှူရငြ စောကဖြုတလြဲ ဖှူရမယပြေါ့။ အခုတော့ မဖှူဝငြးရဲ့ စောကဖြုတနြှုတခြမြးသားကှီးတှကေ သူ့အမရေဲ့စောကဖြုတြ နှုတခြမြးသားတှထကေတြောငြ ညိုမဲနသေေးတယြ။ ကိုစိနထြှားက ပကလြကလြှနအြိပပြှီး ဒူးနှဈခွောငြးထောငြ ကားထားသော မဖှူဝငြးရဲ့ ပေါငနြှဈလုံးကှားမှာ ဒူးထောကထြိုငလြိုကကြာ သူ့လီးကှီးကို စောကဖြုတထြဲ ထိုးသှငြးလိုကတြယြ။ လီးကှီးက ဗှှတကြနဲ ဝငသြှားတယြ။ စောကဖြုတကြကယွပြှီး လီးကသေးနလေို့ အခုလိုလွှောကနဲ ဝငသြှားတာနဲ့ တူပါရဲ့။ ကိုစိနထြှားရဲ့လကကြ မဖှူဝငြးကို ကွောခြှပှီး ထောကလြိုကတြယြ။ ပှီးတော့ တဈခကွခြငွြး ခပမြှနမြှနြ ဆောင့နြတယြေ။ “ဖှတြ…ရှှတြ…ဖှတြ…. ဖှတရြှှတဖြှပြ..ဖှတြ … ဖတြ ..ဖတြ…ဖတြ ..ဘှပြ…” ဆောင့ခြကွတြှကေ တစတစနဲ့ ပှငြးထနလြာပါတယြ။ ဒါပမယေ့ြ မဖှူဝငြးခမွာ အားမရဘူးနဲ့ တူတယြ။ “ခဏနေဦး ”ကိုစိနထြှား ဆောင့နြတောကို ရပခြိုငြးလိုကပြှီး ခေါငြးအုံးကို သူ့ခါးအောကြ ဆှဲခုလိုကတြယြ။ သညတြော့ ဖငကြှီးက မှောကကြော့ပှီး တကလြာတယြ။

ကိုစိနထြှားကလညြး အားရပါးရ ပဈပဈဆောင့တြယြ။ အရကနြဲ့ ကှကြဥသတျတိကှောင့ြ ထငပြါရဲ့။ သူ့ရဲ့ဆောင့ခြကွတြှကေ စောစောက တခွီလိုးတုနြးကထကြ ပိုပှီး ပှငြးထနလြာတယြ။ မဖှူဝငြးကလညြး ကောငြးလာပှီနဲ့ တူပါရဲ့။ သူ့ဖငဆြုံကှီးကို ဝိုကဝြိုကပြှီး ကော့ကော့ခံပါတယြ။ “ဖှပြ.. ဖှပြ.. ဖှတြ…ဘှတြ…” “အ.. .အ.. .အင့ြ. .အင့ြ.. အ ….အင့ြ..” မဖှူဝငြးရဲ့နှုတသြံက နာလို့ညီးသံမွိုး မဟုတပြဲ အားသိပမြရလို့ ညှဈညှဈပှီးတော့ ကော့ခံရငြး ထှကလြာတဲ့အသံမွိုး။ ဒီလို သီဟက ဘာလို့သိနတောလဲဆိုရငြ သူ့အဖနေဲ့ သူ့အမကေို ညညလိုးရငြ သူက မကှာမကှာ ခွောငြးကှည့ထြားတာကိုး။ သူ့အမဆေိုရငြ သူ့အဖကေ အားရပါးရ ဆောင့ဆြောင့လြိုးလိုကတြိုငြး စုတတြသပသြပနြဲ့ အမလေး အလိုလေးတပှီး တှန့လြိမကြော့ထိုးအောငခြံရတာကို သီဟက သိနတောကိုး။ ဒါကှောင့ြ အခု မဖှူဝငြးရဲ့ အင့ြ…အ အသံတှကေ နာလို့ထှကလြာတဲ့ အသံတှမဟေုတဘြဲ အားမရလို့ ထှကလြာတဲ့အသံတှလေို့ သိနတောပေါ့။ ကိုစိနထြှားရဲ့ ဆောင့ခြကွတြှကေ ဇောကပပြှငြးထနလြာတယြ။

အခုတော့ မဖှူဝငြးလဲ ကောငြးလာပှီနဲ့ တူပါတယြ။ ကိုစိနထြှားကို တငြးနအေောငဖြကထြားရငြး ဖငဆြုံကှီးကို ကော့ကော့ခံတယြ။ “အား…အီး… အငြး… ဟုတပြှီ… ဟုတပြှီ ဆောင့ြ.. ဆောင့ြ… ဆောင့ြ… အား.. ကွှတြ…ရှီး…အား.. ကောငြး… ကောငြး.. ကောငြးလာပှီ အမေ့… အင့ြ… အငြး… ဟငြး..” အရကအြရှိနြ သတျတိကလဲပှနပှေီမို့ ကိုစိနထြှားရဲ့ ဆောင့ခြကွတြှကလေဲ ကွားရိုငြးတကောငလြို အတငြးပဈပဈ ဆောင့ပြါတော့တယြ။ မဖှူဝငြးလဲ ကှမြးပှငပြေါြ ဆန့ပြဈလိုကတြယြ။ ပှီးတော့ စောကဖြုတကြှီးကို မှှောကကြော့လိုကပြှီး ဟီးကနဲ ငှီးသံကှီးနဲ့အတူ ငှိမကြသွှားတယြ။ ကိုစိနထြှားလညြး လေးငါးဆယခြကွြ ဆောင့ပြှီး မဖှူဝငြးရဲ့ရငဘြတလြေးပေါြ မှောကကြသွှားပါတယြ။ အဲဒီနောကြ နှဈယောကသြား အတောကြှာကှာ ဖကမြှိနြးနကှတေယြ။ ဒါကို ပှီးသှားပှီဆိုတာ သီဟက သိတာပေါ့။ ဒီတော့ လှကေားပေါကြ အသာလေး ဆငြးလာခဲ့ပှီး သူ့အိမဖြကလြဈခဲ့တယြ။

“ဟဲ့ ကောငလြေး ထမငြး မစားသေးဘူးလား ဟှနြး… တောတြောြ အဆော့မကြ ” သူ့အမကေ အဝတလြှမြးရငြး သီဟကို လှမြးပှောတယြ။ “ဟုတကြဲ့. ..အမေ ..” နှုတကြ ဤသို့ ပှောထှကလြိုကသြောလြညြး သီဟရဲ့ စိတထြဲက ပှောလိုကသြောစကားမှာ “ ဆော့တာ သားမဟုတဘြူး ဦးလေး စိနထြှားနဲ့ မဖှူဝငြးတို့ရယြ…” ကိုစိနထြှားက လကသြမားအလုပနြဲ့ ခရီးထှကသြှားပှနတြယြ။ သီဟကတော့ ထုံးစံအတိုငြး မဖှူဝငြးတို့အိမဖြကြ အမှဲရောကတြယလြေ။ သူ့ကိုယနြှိုကကြလညြး မဖှူဝငြးကို ကှိုကနြတောကိုး။ ကလေးဆိုပမယေ့ြ ဏှာကမသေးတော့ သီဟမှာ မဖှူဝငြးကှီးကို သှားသှားကှည့ရြတာ အမော။ တနေ့ အိမအြရှေ့ဖကမြှာ ဂှတလကနြဲ့ ငှကပြှဈနတေဲ့သီဟကို မဖှူဝငြးက လှမြးခေါတြယြ။ “သီဟရေ… သီဟ.. ခဏ ” မဖှူဝငြးက ထမီရငလြွားကှီးနဲ့ အဲဒီအခွိနမြှာ ကိုစိနထြှားရဲ့အမကလေဲ မရှိဘူး။ အိမမြှ သူတို့နှဈယောကထြဲရယြ အိမအြောကထြပရြောကတြော့ “လာစမြး… မမကို ဆေးလိမြးပေးစမြး..” မဖှူဝငြးက အိမအြောကထြပြ အနောကဖြကခြနြးထဲ ခေါသြှားပှီး ပကလြကလြှနအြိပလြွှကြ သူ့နို့ကှီးနှဈလုံးကို ဖေါထြားတယြ။

“ အင့ြ… မမရဲ့ နို့တှကေို ဆေးလိမြးပေးစမြး ပှီးရငြ မမက မုန့ဖြိုးပေးမယြ…” သီဟက မဖှူဝငြးပေးမှာ ထိုငလြိုကပြှီး မဖှူဝငြးပေးသောဆေးကို လှမြးယူလိုကသြညြ။ “အဲဒီပုလငြးထဲက အဆီတှကေို မငြးလကဖြဝါးထဲ ထဲ့ပှီး လကဖြဝါးခငွြး ပှတလြိုကြ ပှီးတော့မှ လိမြးပေး မမရဲ့ နို့တှေ ကိုကကြိုကနြလေို့..” သီဟကလဲ မဖှူဝငြးခိုငြးသည့အြတိုငြး လုပပြေးတယြ။ နုထှတတြငြးအိနတေဲ့ နို့ကှီးတှကေ ပှတရြကိုငရြတာ အရသာ ရှိလှပါတယြ။ ဆုတဆြုတညြှဈလိုကြ ဖိဖိပှတလြိုကြ ဆှဲဆှဲပှတလြိုကြ လုပပြေးနရော မဖှူဝငြးတယောကြ အရသာ တှေ့တှေ့လာပှီး စောကဖြုတကြှီးတခုလုံး ကှှဖေါငြးလာသညြ။ ငယသြေးတဲ့ သီဟကိုတော့ ဘာမှအသုံးခလွို့ မရမှနြးသိနတေဲ့အတှကြ နို့ကှီးတှကေို ဆေးလူးပှီး ပှတခြိုငြးဆုတခြိုငြးရုံမှအပ ဘာမှမခိုငြးပါ။ တကယတြော့ မဖှူဝငြးက လိမြးခိုငြးသညမြှာ ဆေးမဟုတဘြဲ အုနြးဆီတှသောဖှဈကှောငြး သီဟက ကောငြးကောငြးသိနပေါတယြ။ ဒါပမယေ့ြ သူ့အဖို့လဲ အခုလို လုပပြေးနရတောကိုက အရသာ တှေ့နပေါတယြ။ မဖှူဝငြးကလညြး သီဟက နို့အုံကှီးနှဈလုံးကို အုနြးဆီတှနေဲ့ ပှတပြှတလြူးပှီး ဆုတခြွပေေးနတောကိုပဲ အကွနပေကြှီး ကွနပေလြွှကြ သူ့လကမြောငြးတဖကကြို ပေါငကြှားထဲသှငြးပှီး ခပရြှရှလေး ပှတပြေးနမေိပါတယြ။

စောကဖြုတကြှီးက ရှကှှတကလြာပှီး ခုံးခုံးကှှကှှ ပှဲပှဲဟဟကှီး ဖှဈလာပါတယြ။ မဖှူဝငြးက လကခြလယကြို စောကခြေါငြးထဲ တဆုံးသှငြးပှီး ထိုးဆှ မှှနှေောကနြပေါတယြ။ စောကရြတှကေလေညြး စိုရှှဲအိုငထြှနြးနပေါတယြ။ ပှီးတော့ စောကဖြုတအြကှဲကှောငြးထိပမြှာရှိတဲ့ စောကစြိပှူးပှူးကှီးကို လကခြလယထြိပနြဲ့ ခပဖြိဖိလေး ပှတခြွပေေးလိုကပြါတယြ။ အင့ကြနဲ အင့ကြနဲ အသံထှကသြှားပှီး တှန့တြှန့သြှားတာမို့.. “မမ… နာလို့လား ဟငြ..“ သီဟက သူဆေးလိမြးပေးတာကို နာလို့တှန့သြှားတာထငပြှီး စိုးရိမတြကှီး မေးလိုကတြယြ။ “မ … မဟုတဘြူး မောငလြေး နာနာသာ ဆုတလြိမြးပေး..” “ဟုတကြဲ့ မမ ..” သီဟက ခပကြှမြးကှမြး ဆုတဆြုတညြှဈပှီး ပှတလြိမြးပေးပါတယြ။မဖှူဝငြးကလညြး သူ့စောကစြိ ပှူးပှူးကှီးကို ခပကြှမြးကှမြး ပှတခြွဖေိဆှနပေါတယြ။ စောကရြတှကေလေညြး အဆကမြပှတြ စိမ့ထြှကနြပေါတယြ။ သူ့ခနျခာကိုယကြလဲ တဆတဆြတနြဲ့တုနနြတော တခါတခါ ရငဘြတကြှီးကို ကော့ကော့ထိုးပှီး အီးကနဲ အီးကနဲအသံတှေ ထှကနြပေါတယြ။ နောကမြကှာခငမြှာပဲ ဟင့ကြနဲ ဟင့ကြနဲဖှဈသှားပှီး ဆေးလိမြးပေးနတေဲ့ သီဟရဲ့လကတြှကေို တငြးနအေောငြ ဆုပထြားလိုကပြါတယြ။

ဆုတထြားတဲ့လကတြှကေ ပှလွေော့သှားပှီ မဖှူဝငြးတယောကြ ငှိမသြကသြှားပါတယြ။ သီဟလညြး ဆကမြပှတတြော့ပဲ သညအြတိုငြးကှီး သူ့လကဖြဝါးကို နို့အုံတငြးတငြးအိအိကှီးပေါြ အုပထြားရငြး ငှိမနြလေိုကတြယြ တောတြောကြှာမှ မဖှူဝငြးက ခေါငြးအုံးထဲလကလြွှိုပှီး “ရော့ .. မငြးအတှကမြုန့ဖြိုး နောကလြဲ လိမြးပေးနောြ ” “ဟုတကြဲ့.. မမဖှူ..” သီဟ မဖှူဝငြးပေးသော မုန့ဖြိုးကိုယူပှီး အိမပြေါကြ ပွောရြှငစြှာ ဆငြးပှေးလာခဲ့ပါတော့တယြ။ သီဟဆိုတဲ့ ကောငလြေးက ရှာရိုးကိုးပေါကြ အကုနလြွှောကလြညပြတနြတေဲ့ ကောငလြေး။ သူ့လကထြဲမှာ အမှဲတမြး သားရဂှတေလကပြါတယြ။ အဖိတြ-ဥပုသြ ကွောငြးပိတရြကြ ၂ ရကမြှာ သူ့ လှတလြပရြေးရကဖြှဈသညြ။ ဒီနေ့တော့ မဖှူဝငြးတို့အိမဖြကြ မရောကတြော့။ ရှာအနောကပြိုငြးက တောခှုံတှမှော လှည့ပြတပြှီး ငှကပြှဈနသညြေ။ စာသုံးကောငနြှင့ြ ကွီးကနြးတကောငြ ရထားပှီးဖှဈသညြ။ ဟိုးးး လှနခြဲ့သော တပတလြောကကြ စာတကောငြ ၂ ကပွပြေးမညဟြု ဦးတငအြုံးက မှာထားသဖှင့ြ စာလိုကပြှဈနရော အခု ၃ ကောငြ ရပှီ။

၆ ကပွဖြိုးရပှီမို့ သီဟမှာ ပွောရြှငအြူမှူးနသညြေ။ သူ့အတှကြ ကွီးကနြးတကောငြ အပိုဆုပါ ရလိုကသြေးသညြ။ ကွီးကနြးကိုတော့ မဖှူဝငြးကို ကှောခြိုငြးမညြ။ ဦးတငအြုံးအိမကြ ရှာတောငဖြကဖြွားမှာ ဖှဈသညြ။ ထို့ကှောင့ြ ရှာအပှငဘြကြ လမြးကပတပြှီး ဦတငအြုံးအိမရြှိရာ လာခဲ့သညြ။ တောငဖြကစြညြးရိုးက တိုးဝငခြဲ့ပှီး အိမဝြငြးထဲ ဝငလြာသညြ။ တအိမလြုံး တိတဆြိတနြသညြေ။ သီဟရဲ့ အတှေ့အကှုံအရ ယခုလို တိတဆြိတနြလွှငြေ တခုခု ထူးခှားနတတေသြညကြို သဘောပေါကထြားသညြ။ ယခုလညြး ဦးတငအြုံးအိမမြှာ လူမရှိသလို တိတဆြိတနြသညြေ။ ဦးတငအြုံးက သူ့အမနှငေ့ြ မောငနြှမတဝမြးကှဲ တောသြဖှင့ြ ဘကှီးတငအြုံးဟု သီဟက ခေါသြညြ။ သူ့ဝါသနာအတိုငြး အိမအြနောကခြနြးဘကကြ ပတပြှီး အတှငြးကိုခွောငြးကှည့သြညြ။ လားးးလားးး သူထငသြည့အြတိုငြး ဖှဈနတော့၏။ ဦးတငအြုံးနှင့ြ မဖှူဝငြးတို့ အနောကခြနြးထဲမှာ လိုးနကှသေညြ။ အဝတအြစားတော့ မခွှတကြှ။ မဖှူဝငြးက ထမီကို ခါးအထိလှနပြှီး ဒူးထောငပြေါငကြား အနအထေားဖှင့ြ အောကကြခံနသလေို ဦးတငအြုံးကလညြး သူ့ပုဆိုးကို ပင့လြှနပြှီး အပေါကြတကခြှ၍ လိုးနခှငြေး ဖှဈသညြ။ သီဟက ကံကောငြးသညဟြု ဆိုရမညြ။

ဦးတငအြုံးမှာ ဘကှီးဝမြးကှဲ တောသြောလြညြး အနဝေေးသဖှင့ြ ဦးစိနထြှားလောကြ မရငြးနှီး။ သံယောဇဉမြရှိ။ အခု ဦးစိနထြှားရဲ့ မိနြးမက ဦးတငအြုံးကို အလိုးခံနသေောအခါ သီဟရဲ့စိတထြဲ မကွမနေပဖြှဈသှားသညြ။ ယောကြွားရှိပါလွှကြ တခှားယောကြွားကို အလိုးခံလွှငြ လငငြယနြခှငြေး နောကမြီးလငြးခှငြး ဖှဈကှောငြး သီဟက ကောငြးကောငြးကှီး နားလညထြား၏။ ရှာအရှေ့ပိုငြးကနေ ရှာတောငပြိုငြးအထိ ရောကလြာပှီး အလိုးခံသညဆြိုတော့ ဦးတငအြုံးထကြ မဖှူဝငြးက ပိုအပှဈရှိသညြ။ပှီးတော့ ဦးစိနထြှားလညြး မရှိခိုကြ ဖှဈသညြ။ သီဟက အခှအနေကေို ဆကကြှည့သြညြ။ ဦးတငအြုံးက ဆောင့လြို့ကောငြးတုနြး မဖှူဝငြးကလညြး သူ့ဖငဆြုံကှီးကို ကှှကှှပှီး ကော့ကော့ခံေ၏။ “ဖှတြ… ဖှတြ… ဖှပြ….ပှှတြ…ဖတြ…” “ဖှတြ…ပှှတြ…. .ဒုတြ….ပလှတြ…. ဖတြ .. ဖတြ …ဗှဈ…” “အင့ြ… အင့ြ… အ. ..အင့ြ.. . .အဈ . . .အီး … အ .. . အ .. . အင့ြ.. . အ. .” မဖှူဝငြးအသံက ဦးစိနထြှားနှင့ြ လိုးတုနြးကလို အားမရ၍ တအင့အြင့နြှင့ြ ကော့ကော့ခံနသေောအသံ ဖှဈသညြ။

သီဟလညြး ခွောငြးနသညေမြှာ အတောကြှာပှီဖှဈသညြ။ သူမရောကခြငထြဲက လိုးနပေုံထောကတြော့ ဦးတငအြုံးတယောကြ အတောကြှာကှာ လိုးနိုငကြှောငြး သတိပှုမိသညြ။ သူခွောငြးနတောပငြ မိနှဈ ၂၀ ကွောြ လောကရြှိပှီမို့ အနညြးဆုံး နာရီဝကြ ကွောလြောကပြှီ။ သညတြော့ ဦးစိနထြှား ၂ ခွီလိုးခွိနနြှင့ြ ဦးတငအြုံး ၂ ခွီလိုးခွိနမြှာ တူမွှနသညြေ။ သညအြခကွကြ ဦးစိနထြှားထကြ ဦးတငအြုံးက မွားစှာသာနသညြေ။ ဦးတငအြုံးက မဖှူဝငြး၏ ခွိုငြးနှဈဖကအြောကတြှငြ သူ့လကနြှဈခွောငြးကို လွှိုသှငြးပှီး ပုခုံးနှဈဖကကြို တငြးနအေောငြ ဖကထြားခှငြးဖှဈ၏။ ထိုသို့ဖကထြားရငြးက အပေါအြငြျကွီ ကှယသြီးမွားကို ဖှုတလြှနပြှီး အတှငြးခံ ဘရာစီယာကို အထကသြို့လိပတြငလြွှကြ ဖေါထြားသော ဖှေးဖှေးနုနုဝငြးဝငြးအိအိ နို့ကှီးနှဈလုံးကို ပါးစပဖြှင့စြို့၍ လိုးနခှငြေးဖှဈရာ ဤအခကွကြလညြး ဦးစိနထြှားထကြ သာသညြ။ “ပှှတြ….ဖှတြ… ပှှတြ…ပလှတြ..” “ပှှတြ…ပှှတြ…ပှှတြ…ဖှတြ … ပလှတြ…” ဤသို့ နို့ကိုစို့ပေးရငြး လိုးနသညေဖြှဈရာ မဖှူဝငြးအဖို့ အတောလြေး အရသာတှေ ရနပေုံရသညြ။

အောကကြနေ ဖငဆြုံကှီးတို့ ကှှကှှပှီး ကော့ကော့ခံနရောမှ သူ့ရငဘြတကြှီးကို ကော့ကော့ပေးနသညြေ။ သညတြော့ နို့ကှီးနှဈလုံးက အတော့ကို ကော့တကလြာပှီး ပိုမိုတငြးရငြးလာသညြ။ ဦးတငအြုံးက နို့သီးဖွားလေးတှကေို လွှာဖှင့လြှည့ပြတြ၍ လွှကပြေးလိုကရြာ “အား…ကွှတြ .. ကွှတြ… အားလားလား.. ရှီး…အင့ြ ” တကိုယလြုံး ကော့ထိုးတကသြှားပှီး ဖပွဖြပွလြူးသှား၏။ဦးတငအြုံးရဲ့ ဆောင့ခြကွတြှကေ ပိုမို၍ အရှိနပြှငြးထနလြာသညြ။ အလားတူ မဖှူဝငြး၏ အောကပြေးကလဲ ကှမြးရမြးလာသညြ။ “ဖှတြ…ဗှဈ….ဖတြ…ဘှတြ..” “ကောငြးရဲ့လားဟ…” “ဖှတြ…အင့ြ… အမေ့… ကောငြး .. ကောငြးတယြ… အမေ့… ဆောင့ြ…အ .. ဆောင့ပြါ….အမေ့…” “ဖှတြ…ဘှတြ…..ဖတြ ..နင့ယြောကြွားနဲ့ ဘယသြူက ပိုကောငြးလဲ… ဖှတြ…ဗှဈ….ပလှတြ…” “တောြ.. တောကြ …ကောငြးတယြ… အမယလြေး…အီး…ရှီး ..ကွှတြ..ကွှတြ.. ဟုတပြှီ…ဟုတပြီ.. ဆောင့ြ.. အ…. အင့ြ.. ဆောင့ြ အင့ြ.. အင့ြ. ..” မဖှူဝငြးက ဒူးထောငပြေါငကြား အနအထေားမှ သူ့ခှဖဝေါးကို ကှမြးပေါထြောကလြိုကပြှီး ဖငဆြုံကှီးကို အတငကြော့မှှောကထြားပှီး ဦးတငအြုံး၏ဆောင့ခြကွကြို ရငဆြိုငအြံတု၍ ခံလိုကသြညြ။

၃ ၄ ခကွလြောကြ ဆောင့ပြှီးသည့နြှင့ြ ဦးတငအြုံးရဲ့ ဖငကြှောကှီးမွား ရှုံ့ခှကသြှားပှီး ဆတကြနဲ ဆတကြနဲ တုနသြှားပှီး မဖှူဝငြးရဲ့ကိုယပြေါြ မှောကကြသွှားသညြ။ မဖှူဝငြးကလညြး ဦးတငအြုံးရဲ့လညပြငြးကို တငြးနအေောငြ ဖကထြား၏။ ခတျေတမွှ မှိနြးနကှပှေီးနောကြ ဦးတငအြုံးက ဦးစှာ မဖှူဝငြးရဲ့ကိုယပြေါကြ ခှါလိုကသြညြ။ ထို့နောကြ သူ့လီးကှီးကိုဆှဲနှုတြ၏။ လီးကှီးက အရှိနသြသှေားပှီး ပွော့ခှေ ငိုကဆြငြးနသညြေ။ လီးအရှညကြ ဦးစိနထြှားလီးနှင့ြ သိပမြကှာပါ။ ယောငယြောငလြေးပဲ ရှညပြါသညြ။ အတုတကြတော့ သိသိသာသာ တုတသြညြ။ သို့သောြ သီဟရဲ့ အဖလေီးကို မှီဖို့ အပုံကှီး လိုပါသေးသညြ။ မဖှူဝငြးက ကွနပေအြားရသှားခှငြးမှာ ကှာကှာလိုးနိငလြို့ဟု သီဟက မှတခြကွခြလွိုကမြိသညြ။ မဖှူဝငြးက သူ့နို့ကှီးနှဈလုံးကို အတှငြးခံအငြျကွီနှင့ြ ဆှဲဖုံးလိုကပြှီး အပေါကြှယသြီးမွားကို အိပရြငြးတနြးလနြးမှ တပလြိုကသြညြ။ သူ့ထမီကိုဆှဲဖုံးလိုကပြှီး လူးလဲထသညြ။ ဦးတငအြုံးက သူ့အိပထြောငထြဲမှ အစိတတြနတြရှကြ ထုတပြေးလိုကသြညြ။

မဖှူဝငြးက အစိတတြနကြိုလိပြ၍ သူ့ရငဘြတထြဲ ထိုးထည့လြိုကသြညြ။ “နောကလြဲ …ခံဦးနောြ…” “အငြးပါ…” “ကောငြးတယြ မဟုတလြား..” “ကောငြးသားပဲ… တောရြော ကောငြးလား..” “အေး.. နင့စြောကဖြုတကြှီးက အသားထူတော့ လိုးရတာ အရသာသိပရြှိတာပဲ…” “တောကြလဲ ကှာကှာလိုးနိငတြာပဲ အာဂလူကှီး ဘာဆေးတှမွေား စားထားလို့လဲ..” “စာကလေးနဲ့ ပဒကနြဲ့ ဖေါထြားတဲ့ဆေးလေ ဒီဆေးက အကှာကှီး စိမြးလိုးနိငတြဲ့ဆေးဟ..” “ကွုပကြို ဆေးနညြးပေးစမြးပါ အိမကြလူက မှနလြှနြးလို့ လေးငါးဆယခြကွလြောကြ ဆောင့ရြုံနဲ့ လရထှကေပြှီး လူက ဖလကပြှသှားပှီ ” “ အေးပါ နောကရြကလြာဦးလေ ဆေးနညြးရေးပေးထားမယြ…” “ဟုတကြဲ့… ဟုတကြဲ့..” မဖှူဝငြးက သူ့ထမီကိုပှငဝြတသြညြ။ ထိုအခိုကကြလေးမှာပငြ သီဟက အိမအြရှေ့ဖကြ ဖောငြးတဲ့အောကရြှိ ခုံရှညပြေါတြှငြ ပကလြကလြှနြ အိပနြလေိုကသြညြ။

မဖှူဝငြးမှာ သီဟကိုမှငလြိုကတြော့ မကွလြုံးပှူးသှားသညြ။ စိတထြဲလညြး ထူပူသှားသညြ။ ဦးတငအြုံးလညြး သီဟကိုတှေ့လိုကရြာ အံ့သှသှားသညြ။ သို့သောြ ဟနဆြောငြ၍ “ငါ့တူကှီး ဘယအြခွိနကြ ရောကနြတောလဲ ” “တရေးတောငရြပှီ ဘကှီးရ…” “ဟေ… ဟုတလြား ဘကှီးကို ခေါလြိုကရြောပေါ့…”“ငါ့တူကှီး ဘယအြခွိနကြ ရောကနြတောလဲ ” “တရေးတောငရြပှီ ဘကှီးရ…” “ဟေ… ဟုတလြား ဘကှီးကို ခေါလြိုကရြောပေါ့…” “သိဘူးလဗွော ဘကှီးက အိပနြတော မှတလြို့…” သညတြော့မှ မဖှူဝငြးမကွနြှာ အနရေ သကသြာသလိုဖှဈသှား၏။ “မမ.. ဘာလာလုပတြာလဲ…” “မနကြွီးရှကြ လာခူးတာပါကှာ…” မဖှူဝငြးက ပုဆိုးနှင့ထြုတထြားသော မနကြွီးရှကမြွားကို ပှလိုကသြညြ။ “ဒီမယြ .. စာသုံးကောငြ..” သီဟက သူ့ခါးပိုကထြဲက စာသုံးကောငကြို ထုတလြိုကပြှီး စားပှဲပေါတြငလြိုကသြညြ။ “အောြ…အေး အေး..” ဦးတငအြုံးက သူ့အိပထြောငထြဲမှ ငါးကပွတြနတြရှကနြှင့ြ ကပွတြနတြရှကြ ထုတလြိုကပြှီး သီဟကိုပေးသညြ။

သီဟက မယူ.. “မရဘူး ဘကှီး အခုခွိနကြစပှီး စာ စွေးတကသြှားပှီ တကောငတြဆယပြဲ မဝယခြငွနြေ ကွုပကြ ဦးကှညစြိုးကို ရောငြးလိုကမြှာ…” မဖှူဝငြးက သူ့တို့နှဈယောကြ အရောငြးအဝယလြုပနြတောကို ကှည့ရြငြး အတှေးမွိုးစုံတှေးနသညြေ။ ဘာကှောင့ြ သီဟက စာစွေး တကသြှားသနညြး။ သူတို့နှဈယောကြ အခနြးထဲမှာလိုးအပှီးတှငြ စာကလေးအကှောငြး ပှောမိကှသညြ။ ဒါကိုသိ၍ စွေးတကလြိုကသြလား။ ဒါပမယေ့ြ သီဟစကားအရ ဦးကှညစြိုးကလညြး ကှိုကစြွေးပေး၍ မှာထားလား။ ဇဝဇဝေါတော့ ဖှဈသှားမိသညြ။ ဦးတငအြုံးက သီဟရဲ့ တောငြးဆိုသည့အြတိုငြး ဆယတြနြ ၃ ရှကြ ထုတပြေးလိုကသြညြ။ သီဟက ဘေးအိပထြဲ ကောကထြည့ပြှီး “မမ. မပှနသြေးဘူးလား..” “အေး.. ပှနတြော့မှာ..” “လာ.. သှားကှစို့… သှောြ ..ဘကှီး..ဒီမှာ ကွီးကနြးတကောငြ ရှိသေးတယြ ဒါကတော့ ပိုကဆြံမပေးပါနဲ့ ကိုယ့ဘြကှီးမို့ အလကားပေးခဲ့မယြ… ရော့…” သီဟက ခါးပိုကထြဲမှာရှိနသေော ကွီးကနြးအသကေို စားပှဲပေါတြငထြားခဲ့ပှီး မဖှူဝငြးနှင့အြတူ ပှနလြာခဲ့သညြ။

စာကလေးတနဘြိုးကို သူကောငြးကောငြး သိလိုကြ၏။ ဒီလူကှီးတှေ သူ့ကို ဘာကှောင့ြ စာကလေးရှာခိုငြးတာ ဘာကှောင့ဆြိုတာ ကှငြးကှငြးကှကကြှကြ သိလိုကပြှီ။ သိကှသေးတာပေါ့ကှာ သီဟတဲ့.. ဟေ့..။ သီဟနှင့မြဖှူဝငြးတို့ ဦးတငအြုံးခှံထဲက ထှကခြဲ့ကှသညြ။ ရှာလယလြောကြ အရောကတြှငြ “ကွှနတြောကြ မမကှီးထကြ ပိုနေ့တှကကြိုကတြယြ ငါးကပွပြိုရတယလြေ ဟား..ဟား…ဟား…” သီဟစကားကှောင့ြ မဖှူဝငြးက ထိတလြန့အြံ့သှသှားသညြ။ သီဟကိုလညြး မကွလြုံးအပှူးသားနဲ့ ကှည့နြသညြေ။ “မကှောကပြါနဲ့ မမရ… ဘယသြူ့မှ မပှောပါဘူး တကယပြှောတာ ဒါပမယေ့ြ…” သီဟက စကားကို မဆကဘြဲ ရပထြားလိုကရြာ “ဘာ..ဘာလဲ ပှောလေ မောငလြေး..” “မမ… ဖဖေေ့ကို အလိုးခံရမယြ…” အလှနထြူးဆနြးသော တောငြးဆိုမှု ဖှဈသည့အြတှကြ မဖှူဝငြးမှာ အံ့သှသှားသညြ။ ပှီးတော့ ပှုံးသှားသညြ။ ရငထြဲကအလုံးကှီးလညြး ကသွှား၏။

သို့သောြ သီဟရဲ့ စိတကြူးကိုသိခငွြ၍ “ဘာလို့ မငြးအဖအလေိုးကို ခံစခငွေတြာလဲ…” “တနေ့က မမနဲ့ ဦးကှီးစိနထြှားတို့ လိုးနကှတော ခွောငြးကှည့နြတယေလြေ မမက ဘီရိုပေါကြ အရကပြုလငြးယူလာတော့ မမရဲ့ စောကဖြုတကြှီးကို မှငလြိုကရြတယြ။ စောကဖြုတကြှီးက အကှီးကှီးပဲ အသနီကှီးကိုထှကလြို့..” မဖှူဝငြးက သီဟရဲ့စကားကို သဘောကသွှား၏။ “ဒီတော့ ဘာဖှဈ..” “ဘာဖှဈရမှာလဲ မမကှီးရ.. ဦးကှီးစိနထြှားလီးက သေးနတေော့ မမကှီးစောကဖြုတနြဲ့ ဘယလြိုကမြှာတုနြး” “အဲဒီတော့…” “ဖဖေေ့လီးကှီးက အကှီးကှီး ဦးကှီးစိနထြှားနဲ့ ဘကှီးတငအြုံးလီး ၂ ခွောငြးစာမကဘူး ပှီးတော့ ၈ လကမြလောကြ ရှညတြယြ ကွူပကြ စိတနြဲ့မှနြးပှီး ဖဖေေ့လီးကှီးနဲ့ မမရဲ့ စောကဖြုတကြှီးကို ပေးစားကှည့တြယြ တကယလြိုကတြာဗွ…” “ဟှနြး… ကိုယ့ဖြကကြိုယကတြဲ့ လိပကြလေး..” “ဟာ.. ဘယကြယကရြမှာလဲ မမအတှကြ ဥဈစာ..” “အလိုတောြ… ဘာဆိုငလြဲ..” “ဆိုငတြာပေါ့ဗွ… မမက လီးသေးတော့ အားမရဘူးလေ ဖဖေေ့လီးမွိုးနဲ့မှ အားရမှာမို့ အကောငြးနဲ့ အကှံပေးတဲ့ ဥဈစာ..” “တော့အဖနေဲ့ ကွုပနြဲ့က ခငမြှ မခငသြေးဘဲ…” ။

“အံမယြ ..မပူနဲ့ သီဟတဈယောကလြုံး ရှိတယြ… မမသာ ဖီးလိမြးပှငဆြငထြား ဖဖေေ့ကို ဒီညလှတလြိုကမြယြ..” “အမယြ.. ဘယသြူက ခံမယပြှောလို့ လှတရြမှာလဲ… ခဈ…ခဈ…ခဈ..” မဖှူဝငြးမှာ သဘောတှကွေ၍ တခဈခဈနဲ့ ရယနြသညြေ။ “ခံလိုကပြါမမရာ… အဟုတကြိုပှောတာ ဖဖေေ့လီးကှီးက အကှီးကှီးဗွ…” “မမမှ မမှငဖြူးသေးဘဲ မငြးပှောတာ ယုံရမှာလား..” “ရော့ ဟောဒီမယြ ပိုကဆြံ ၃၀ ယူထား.. ကွုပပြှောတဲ့အတိုငြး မဟုတရြငြ ပှနမြပေးနဲ့ ဟုတရြငတြော့ ၆၀ ပှနပြေးရမှာ ရော့…” မဖှူဝငြးက သီဟကို မကွစြောငြးလေးထိုး၍ “တကယစြိမပြှီနောြ…” “အငြး… တကယြ..” *** “တကယပြှောတာအဖေ အဖေ့ကို မဖှူဝငြးက ညလာခဲ့ပါတဲ့..” သီဟအဖေ ကိုထှနြးတငမြကွနြာမှာ သကာရတှေေ လောငြးထားသလို ပှုံးဖှီးဖှီးကှီးနှင့ဖြှဈ၏။ ကိုထှနြးတငလြညြး မဖှူဝငြးကို စိတဝြငစြားပါသညြ။ အိမနြီးခငွြးမို့ အသာရှောငနြေ၏။ စိတကြူးနှင့ြ ပှဈမှားခဲ့သောညတှေ မနညြးတော့။ အိမကြမိနြးမကို လိုးလွှငတြောငြ မဖှူဝငြးအမှတနြှင့ြ စိတကြူးယဉြ လိုးခဲ့သညြ မဟုတလြား။ သီဟ ရှာထဲလညနြခေိုကြ လငမြယားနှဈယောကြ ခစွဗြွူဟာ ခငြးနကှသေညြ။

ဒီကောငကြ ၈ နာရီ ကွောမြှ ပှနလြာတတသြညမြို့ လှတလြှတလြပလြပြ ခစွစြခနြး ဖှင့နြသညြေ။ကိုထှနြးတငကြ သူ့မိနြးမကို စိတကြွနပေအြောငြ လိုးပေးပှီးသောအခါ ရနှေေးကှမြးထဲ အိပဆြေးခတတြိုကလြိုကြ၏။ အငအြားစိုကြ၍ ခံလိုကရြသညမြို့ သီဟအမေ ပငပြနြးသှားသညြ။ ဒါ့အပှငြ အိပဆြေးက သတျတိပှလိုကသြောအခါ သီဟအမေ တခွိုးထဲ အိပမြောကသွှား ပါတော့သညြ။ ကိုးနာရီထိုးတော့ ကိုထှနြးတငြ မဖှူဝငြးတို့အိမဖြကကြို ကူးခဲ့သညြ။ ဦးရနှငေ့ြ ကှကြဥစပထြားသော အရကတြပိုငြး ခခွဲ့၏။ မဖှူဝငြးတယောကြ ကိုထှနြးတငကြို လညတြဆန့ဆြန့နြှင့ြ မွှောနြမေိ၏။ သီဟပှောစကားအရပငြ ကှကသြီးထစရာကှီးမို့ ကိုထှနြးတငရြဲ့ လီးကှီးကို စိတကြူးနှင့မြှနြးကှည့ရြငြး ရာဂစိတတြှေ ထကှှလာပှီး စောကဖြုတကြှီးမှာလညြး မို့မောကကြာ တငြးအာလာသညြ။ ကိုယတြောခြွောက တောတြောနြှင့ြ ပေါမြလာသညမြို့ လူလညြး ဂဏာမငှိမဖြှဈနသညြေ။ ရမေိုးခွိုး ဖီးလိမြးပှငဆြငထြားသညြ။ မဖှူဝငြးအလှက သန့ရြှငြးဝငြးဖန့နြပှေီး လူကလညြး သမငလြေးလို မှူးကှှနသညြေ။

လာခဲလှသညမြို့ အိမနြောကဖြေးထှကအြမွှောြ အမှောငထြဲတှငြ တရိပရြိပလြှမြးလာသော လူရိပကြို တှေ့လိုကရြ၏။ ကိုထှနြးတငကြလညြး အိမဒြေါင့တြှငြ ရပနြသေောအရိပကြို အမှောငထြဲတှငြ ခပရြေးရေးမှငနြရပေါ၏။ နှဈယောကသြား နီးကပလြာ၏။ ကိုထှနြးတငကြ မဖှူဝငြးကို သိုငြးဖကလြိုကပြှီး ပါးနှဈဖကကြို နမြး၏။ သနပခြါးနံ့သငြးသငြးလေးက သူ့စိတကြို နှိုးဆှလိုကသြညြ။ ထို့နောကြ ဖူးရှနှေးထှေးသော နှုတခြမြးအစုံကို စုပလြိုကသြညြ။ မဖှူဝငြးရဲ့တကိုယလြုံး ကငွစြကနြှင့ြ အတို့ခံရသလို တုနသြှားသညြ။ ရငကြော့ခါးကော့၍ ကိုထှနြးတငရြဲ့ ရငခြှငထြဲရောကနြသေော မဖှူဝငြးမှာ စိတထြဲတှငြ နေ့လညကြ သီဟစကားကို ကှားယောငလြာ၏။ “ဖဖေေ့လီးကှီးနဲ့ မမစောကဖြုတကြှီးကို ပေးစားကှည့တြယြ.. ဟာ.. တကယလြိုကတြာဗွ…” မဖှူဝငြးရဲ့လကတြှကေ တောငစြပှုနသေော လီးတနကြှီးကို စမြးမိ၏။ နှလုံးသှေးတှေ ဒိနြးကနဲ ဆောင့ခြုနသြှားသညြ။

အမယလြေး မတမိရုံတမယြ တုတလြိုကသြည့ြ လီးကှီးက လကတြဆုပမြက။ လီးတနအြရငြးကနေ အောကသြို့ ပှတဆြှဲကှည့သြညြ။ သညတြခါ အမလေးး တမိ၏။ သို့သောြ စိတထြဲမှာမို့ ကိုထှနြးတငြ မကှားပါ။ ကိုထှနြးတငကြ မဖှူဝငြးရဲ့ လကကြိုဆှဲပှီး ထိုငခြိုငြးလိုကသြညြ။ ပှီးတော့ တိုးတိုးလေးမေးလိုကြ၏။ “ဘယနြရော လုပကြှမလဲ..” “အောကထြပြ အနောကခြနြးထဲလေ..” “အဖှားကှီးရော…” “သိုးနတော ကှာပေါ့..” “စိတခြရွပါ့မလား…” “စိတခြရွပါတယြ သောကနြကဆွေေးထဲ အိပဆြေးထည့ထြားတာ သူ့ဘေးမှာ ကပလြိုးနရငေတြောငြ သိမှာ မဟုတဘြူး အဟငြး…ဟငြး…” ကိုထှနြးတငကြ မှကှေီးပေါြ ဖငခြထွိုငလြိုကပြှီး ခှနှဈေခွောငြးကို စငြးကာ ခပကြားကားလုပထြားရငြး ပုဆိုးကိုမလှနလြိုကပြှီး “ဖှူဝငြး ထမီလှနလြိုကြ ပှီးတော့ အကိုကှီးလီးပေါခြှထိုငပြှီး စောကဖြုတထြဲ အဆုံးထိရောကအြောငြ သှငြးလိုကြ..” မဖှူဝငြးက ဆောင့ကြှောင့ထြိုငနြရောမှ သူ့ထမီကို ခါးအလယအြထိ ပင့လြှနလြိုကသြညြ။ အမှောငထြဲမှာမို့ မကွနြှာပူ ရှကသြှေးဖနွြးစရာ မလိုဘူးလေ။

ထို့နောကြ ကိုထှနြးတငရြဲ့ ပေါငနြှဈလုံးပေါြ ခှထိုငလြိုကပြှီး လီးကှီးကိုစမြးကာ စောကဖြုတအြဝတှငြ တေ့ထားလိုကသြညြ။ ဒဈနှေးနှေးကှီးက အဖုတဝြသို့ တိုးဝငလြာသညြ။ ခံခငွစြိတကြလညြး ပှငြးပှ။ အဖုတကြှီးကလညြး အလှနအြမငြး ရှကှှ။ စောကရြတှကေလေညြး ဗှကထြနသဖှေင့ြ မဖှူဝငြးက တဖှေးဖှေးခငွြး ဖိဖိထိုငလြိုကရြာ လီးကှီးက တရဈခှငြးဝငနြသညြေ။ “ဗှဈ…ဖှိ…ဖှတြ..ဗှဈ…ဗှဈ…ဖှိ…ဖှတြ..” “ကွှတြ…ကွှတြ…အား…အ…ကွှတြ…ရှီး…အ..” ဤမွှကှီးမားသောလီးမွိုး သူ့တသကြ မခံဖူးသေး ကောငြးလိုကသြည့ဖြှဈခှငြး တကိုယလြုံး တဖှိုးဖှိုးတဖငွြးဖငွြး ဖှဈနသညြေ။

လီးကှီးက အဆုံးထိ ဝငသြှားသောအခါ.. “ဖှူဝငြး အကိုကှီးလညပြငြးကို ဖကထြား မတတြပရြပမြှာနောြ ခှထေောကနြှဈခွောငြးကိုလညြး ခါးခွိတထြားအုံး…” မဖှူဝငြးက ကိုထှနြးတငြ ပှောသည့အြတိုငြး လုပပြေးသညြ။ ကိုထှနြးတငကြ ဘယလြကနြှင့ြ ညာခှထေောကကြို အားယူထောကရြငြး ဆတကြနဲ မတတြပရြပလြိုကသြညြ။ လီးတံကှီး မှုပလြွှကသြားနှင့ြ မဖှူဝငြးရဲ့တကိုယလြုံး မှောကပြါလာသညြ။ ကိုထှနြးတငကြ ထိုအတိုငြးပှေ့ခွီ၍ အိမအြောကထြပြ အနောကခြနြးဆီသို့ ခပသြှကသြှကြ သှားသညြ။ ဘယတြုံးကမှ မကှုံဖူးသေးသော အရသာထူးကှီးကို ခံစားရငြး မဖှူဝငြးလညြး တငှိမ့ငြှိမ့နြှင့ြ ပါလာသညြ။ အခနြးတှငြးရှိ ပုတကြှီးဘေးတှငြ ဝပလြွှကခြွောငြးနသေော သီဟကို ဘယသြူမှ မသိကှ။ ပှီးပါပှီ။