weeklysnews

” မောငျဇောျ ရေ … ကလေး ကြောငျးပို့ရငျးနဲ့ မမမွငျ့ဖို့ … အပျခညြျအနကျလေး ဝငျဝယျခဲ့ဦး ” ” ဟုတျကဲ့ … မမမွငျ့ ” ဖွပွေီးတာနဲ့ နောကျဖေးရခြေိုးခနျးထဲ ဝငျသှားတော့ ကမြလညျး

” အားးး … ေကာင္းလိုက္တာ … အင့္ အင့္ …… ခ်စ္တယ္ …… မမဝတီ ရယ္ ” ” ရွီးးး းးးး …… ဖယ္ေတာ့ … ေဇာ္သူ

” အ … ကျွတ် ကျွတ် ” ” ဟင် … ကိုရဲနိုင် … ရလား … အိမ်သာသွားချင်တာလား ” ” အင်း … မမိုး ”

ရန်ကုန်တိုင်း အုတ်ဖို့မြို့လေးမှာ ကုန်းလမ်း ရေလမ်း ပေါက်ရောက်သဖြင့် စည်ကားလျက်ရှိသည်။ အုတ်ဖို မြို့စွန် ရပ်ကွက်လေးထဲ ! ဒို့ရိုးရာ … အရက်ဆိုင် ! လေးမှာ အနီးနား ရပ်ကွက်တွေက အစ အကုန်သိနေကြ၏။ အရက်ဆိုင်အား

ဆေးရုံကြီး အပြင်ဘက် မှန်ပြတင်းပေါက်ကနေ အပြင်ကိုလှမ်းကြည့် မိတော့ ကျေးငှက်သံလေးတွေနဲ့ အစိမ်းရောင် သစ်ပင်ကြီးများကြောင့် ဘဝ အမောတွေကို ခဏတာ မေ့ပျောက် သွား စေတာပဲလေ။ မနက် ၈နာရီ ကျော်ကျော် လေးပဲ ရှိသေးတာပါ။ ညက

နှင်းထည်ဝါ တယောက် ဧည့်ခန်းထဲ စာအုပ်တအုပ်အား အာရုံစိုက်ပြီးဖတ်သော ခင်ပွန်းဖြစ်သူဆီ ကော်ဖီခွက်လေး ကိုင်ကာ လျှောက်လာခဲ့၏။ ” မောင် … ကော်ဖီ ရပြီနော် ” ” အင်း … ခဏထိုင်ဦး ဝါလေး

အငှးကှုပဆှိုတဲ့ကောငကှ အသကကှှီးလေ ပကှဆှီးလလေေ ဆိုတဲ့ကောငဘှဲ ပှောရမယထှငတှယှ။ အခုဆိုဘာလိုလိုနဲ့ လေးဆယှ့ငါးတောငရှောကပှေါ့။ အခုထိမာနကှမကခှငှသှေးဘူး မာနထှကှ ဝါသနာဆိုရငှ ပိုမှနမှလား အခုထိ ခှောငှးရတာကို ဝါသနာက အပါသား တခါကလညှး အခှောငှးကောငှးပှီးသတေော့မလို့ ထားပါ အဲ့ဒါကနောကမှှပှောမယှ။ အခုလောလောဆယပှှောခငှတှာက