ကေန႔ေမာင္ေမာင္ကင္းမေစာင္ေတါ့။အိမ္မွာမမေအးႏွင့္ဦးေလးတို႔ႏွစ္ဦးစစ္ကိုင္းဘက္ကေဆြမ်ိဳးတေယာက္ ဆုံးလို႔သားအဖႏွစ္ေယာက္သတင္းေမးရင္းညအိပ္ၾကမယ္လို႔၊ အိမ္မွာကဦးေလးမိန္းမအေဒၚႏွင့္မိမိသာရွိေနသည္၊အိမ္ေစာင့္ရင္းသင္ခန္းစာမ်ားကိုထမင္းစားၿပီးကထဲကၾကည့္ေနလိုက္သည္မွာညေနစာထမင္းစားကထဲကအခုည ၉ နာရီထိတိုင္ပင္၊ ပတ္ဝန္းက်င္တခုလုံးမိုးေတြအုံ႔ၿပီးေလေတြလာေနသည္၊ေမာင္ေမာင္ကအခန္းထဲမွေျပးထြက္လါၿပီးအိမ္ေရွ႕မွသိမ္းစရာရွိသည္မ်ားကိုအေဒၚျဖစ္သူႏွင့္ကူညီ၍သိမ္းဆည္းေပးေနသည္၊ “ဟဲ့ေမာင္ေမာင္ အိမ္အေပၚထပ္တံခါးေတြတက္ပိတ္လိုက္အုံး” “ဟုတ္ကဲ့ ေဒၚေလး” ေမာင္ေမာင္အေပၚထပ္သို႔အေျပးအလြြားတက္သြားသည္၊ေမာင္ေမာင္၏အေဒၚ ေဒၚေထြးေထြးအိမ္ေရွ႕တံခါး ပိတ္ၿပီးအိမ္အေပၚထပ္သို႔တက္သြားျပန္သည္၊မိမိတို႔အိမ္ခန္းတြင္းဝင္ၿပီးေခါင္းရင္းတံခါးကိုဆြဲပိတ္လိုက္သည္၊ အျပင့္ေလတိုက္ေနသည္မွာဝုန္ဒိုင္းႀကဲေနသည္၊အိမ္မွာလည္းရိမ္းထိုးလြဳပ္ခါေနသည္ဟုေဒၚေထြးေထြးျမင္မိလိုက္သည္။ ဒီၾကားထဲလွ်ပ္စစ္မီးကျပတ္သြားသျဖင့္ေမွာင္နဲ႔မဲမဲစမ္းတဝါးရွိလြန္း၏။ “ဝုန္း ဂ်ိန္း ဒလန္း” “အား ေမာင္ေမာင္”
Read More