News

ကၽြန္မနာမည္ကနာမည္က ေမဣေျႏၵေအာင္ .. ကၽြန္မက တစ္ဦးတည္းေသးသမီးဆိုေတာ့အိမ္ကလဲအရမ္းခ်စ္ၾကတာေလ ..ငယ္ငယ္တည္းကပတ္ဝန္းက်င္အနီးအနားမွာ ကစားေဖာ္ကစားဖက္က ေယာက်္ားေလးေတြခ်ည္းပဲဆိုေတာ့ ကၽြန္မလဲသူတို႔နဲ႔ေပါင္းပီး ေယာက်္ားေလးတစ္ေယာက္လိုပုံစံျဖစ္ေနတာ က်ားက်ားယားယားေပါ့…အိမ္ကလဲတစ္ဦးတည္းေသာသမီးေလးဆိုေတာ့ခ်စ္လို႔ ကၽြန္မေနခ်င္သလိုပဲေနခိုင္းခဲ့ၾကတာ …သူတို႔လဲ ကၽြန္မကိုသားတစ္ေယာက္လိုပဲသေဘာထားၾကတာေလ….ကၽြန္မကလဲ ကိုယ့္ကိုကိုလဲ ေယာက်္ားေလးတစ္ေယာက္လိုပဲ ခံယူထားတာ….ေယာက္ကလ်ာေပါ့…မိန္းကေလးကေယာက်ာ္းစိတ္ေပါက္တာ ျမတ္ေသးတယ္ …….တခ်ိဳ႕ဆို ျမင့္ျမတ္တဲ့ေယာ်က္ားဘဝကိုရတာေတာင္

ေဒၚမီမီတင့္ အိပ္ရာက ထၿပီး ေရခ်ိဳးခန္း ထဲကို ၀င္လိုက္တယ္ ။ သြားတိုက္ရင္း ၀တ္ထားတဲ႕ ည၀တ္ ၀တ္ရံုကို ေၿဖခြ်တ္ပစ္လိုက္တယ္ ။ တကိုယ္လံုးကို ၿမင္ေနရတဲ႕ ကိုယ္လံုးေပၚ မွန္ၾကီးထဲမွာ အ၀တ္မဲ႕ ေနတဲ႕ ကိုယ္႕ကိုယ္ကို

ေဒၚျမတ္တင္ေမကုိ ထြန္းကိုသိတာေတာ့ၾကာျပီ။ ဒါေပမဲ့ ရင္းႏွီးတာေတာ့အရမ္းၾကီးမရင္းႏွီး။ ထြန္းကိုကား အသက္ (၂၇)ႏွစ္ခန့္ရွိသည့္ လူလတ္ပုိင္းတစ္ဦး။ ေယာက်ၤားဆန္ဆန္ႏွင့္ ေခ်ာေမာေသာ ရုပ္ရည္ပုိင္ရွင္တစ္ဦး.။ စကားေျပာလည္းေကာင္းေသာ ေၾကာင့္ ခ်စ္သူခင္သူမ်ားသည္။ ဘြဲ့ရျပီးေနာက္ပုိင္းတြင္ ျမိဳ႕မွာလာျပီး ကုမၸဏီတစ္ခုတြင္အလုပ္လုပ္ကိုင္ေနသူ။ ေဒၚျမတ္တင္ေမကား သူငွားေနသည့္ အေဆာင္မွ

ျမိဳစြန္တေနရာ အေဝးေျပးလမ္းမျကီး အေနာက္ဖက္ ပ်ံက်ေစ်းေလးက ေရာင္းသူဝယ္သူ အသံေပါင္စံုနဲ႔ ဆူညံေနတာဗ်ိဳ႕။က်ဳပ္လည္း မိန္းမကို ေစ်းခင္းေပးျပီး အိမ္ျပန္ဖို့ နုတ္ဆက္လိုက္တယ္။ ” မတင္ ငါျပန္ျပီ ေန့လည္က်မွ လာေတာ့မယ္ “ ” အင္းပါ ကိုထြန္းကို

လက်ထဲမှာ ပူခနဲဖြစ်သွားသဖြင့် ခန့်မင်း တစ်ယောက် ငေးမောပြီး အတွေးနွံထဲနစ်နေရာမှ သတိဝင်လာသည်။ သူ့လက်ထဲကစီးကရက်မီးက အစီခံကို ထိလာပြီးသူ့လက်ကို အပူဟပ် သွားသည့်တိုင်အောင် သူ့အသိစိတ်တွေက ဆုံးစမဲ့လွင့်မျှောနေခြင်းဖြစ်သည်။ ဝမ်းနည်းစိတ်တွေကြောင့် သူ့ရင်ထဲမှာပြည့်ကျပ်နေသည်။ ဖေဖေ၊မေမေရဲ့သားအရင်းမဟုတ်ဖူးဆိုသော အသိကသူ့ရင်ထဲမှာ လွမ်းမိုးနေသည်။ ဒါပေမဲ့

ကၽြန္မက ဆိုရွယ္က်တဲ့မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ပါ။ ဒါကိုလည္း ဖုန္းကြယ္မထားပါဘူး။ ေမာင္နဲ႔ လက္ထပ္ၿပီးေနာက္မွာလဲ ေယာက္က်ားေလး သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး စစေနာက္ေနာက္ သြားသြားလာလာပါပဲ။ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာရရင္ ေယာက္က်ားေလးေတြနဲ႔ ပလူးပလဲေနတတ္တယ္ေပါ့။ အဲလိုေနရတာကို ကၽြန္မ ႀကိဳက္တယ္။ ကၽြန္မ အဲဒီလိုေနတတ္တာကို ေမာင္ကသိပါတယ္။

“ၿဖိဴး” “စားေလ…ေရာ့” စားပြဲေပၚရိွ ပန္းကန္ထဲက ဘူးသီးေက်ာ္တစ္ခုကို ေကာက္ယူၿပီး ၿဖိဳးဆိုတဲ့ ခ်စ္သူေလးကို ဖိုးေက်ာ္က ခြံ႕ေႂကြးလိုက္သည္။ ၿဖိဳးကို ဖိုးေက်ာ္ ျမတ္ျမတ္ႏိုးႏိုးကို ခ်စ္ရွာသည္။ ခ်စ္သူသက္တမ္း(၂)ႏွစ္ အတြင္းမွာ လက္ကိုင္႐ံု ပါးေလးနမ္း႐ံုကလြဲၿပီး က်န္တာဘာမွ မလုပ္ေပ။

မျိုးကို ဘားအံကိုရောက်တာ တစ်လကျော်ပြီ။ လုပ်ငန်းတို့းချဲ့နိုင်ရန်ကုမ္ပဏီမှ သူ့ကို စေလွှတ် လိုက်သည်။လုပ်ငန်းလုပ်ရန်နှင့် ရုံးခန်းဖွင့် နိုင်ရန်အဆင်ပြေမပြေ သူ့ကို ကွင်းဆင်းရန် စေလွှတ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။မြေနေရာက ရှိပြီးသားမို့ အဲ့နေရာတွင် ရုံးတစ်ခုဆောက်ပြီး လူနေနိုင်ရန် အဆောင်ဆောက်ဖို့အတွက် အဆင်ပြေသည်။လတ်တလောက ဘာမှမ ဆောက်ရသေးတာမို့

ဒေါ်ပိုးပန်းချီလို့ခေါ်တဲ့ကျမအ ရွယ်တော်တဆိတ်ဟိုင်းလို့လေး ဆယ်ကျော်ထဲဝင်ခဲ့ပြီ။မုဆိုးမ တစ်ယောက်ဆိုတဲ့ဂုဏ်ပုဒ်ရှိပေမယ့် အနေအစားကတော့အထက်တန်းလွှာထဲမှာပဲရှိပါတယ်။ယောက်ကျားရှာခဲ့တဲ့စည်းစိမ်ဥစ္စာတွေအများကြီးကျန်ခဲ့ပေမယ့်တတ်သည့်ပညာမနေသာဆိုသလိုစိန်ကောင်းကျောက် ကောင်းကိုင်တဲ့ပညာတတ်တာမို့စိန်ပွဲစားဆိုတဲ့နာမဂုဏ်လေးရထား ပါသေးတယ်။ဒီတော့လဲအပေါင်းအသင်းတော့ဆန့်ပြီးသားလေ။သားသမီးရယ်လို့မရခဲ့တော့လဲတစ်ယောက်တည်းပေါ့။တစ်ခုတော့ရှိတယ်။အသက်လေးဆယ်ကျော်လာရင်နည်းနည်းဝလာတာကလွဲရင် ကျန်တာတွေကတော့လတ် ဆတ်သေးတာပေါ့လေ။အားတဲ့အ ချိန်ဂျင်ဆာ့ကစားထားတဲ့အ တွက်ယိုယွင်းမှု့သိပ်မရှိသေးတာ လည်းပါတယ်။ အပျင်းပြေလုပ်နေတဲ့ပွဲစားဘဝမှာ ကြုံလာသူမောင်လေးကြောင့်မမပိုးပန်းချီရဲ့စိတ်တွေလှုပ်ရှားလာခဲ့ရ တယ်။သူ့နာမည်ကကျော်ကျော်။ ရုပ်ရည်သနားကမားလေးနှင့်မို့အ ချစ်တွေပိုခဲ့ရတယ်လေ။ အခုလဲ ကြည့်လေအနားမှာလာပြီးကပ် ချွဲနေပြီ။တဏှာလို့မမြင်တဲ့

မှောင်မိုက်နေသောကောင်းကင်ပြင်ထက်မှာ ကြယ်ရောင်တချို့က စိန်ပွင့်လေးများကြဲပက်ထားသကဲ့သို့ တလက်လက်ဖြင့် လင်းတခါမှိန်တလှဲ့ ဖြင့် သူတို့တတ်နိုင်သော အလင်းကလေးဖြင့် ကမ္ဘာမြေထက်သို့ လင်းချပေးနေသည်။ ပူလောင်ပြင်းပြသော နွေလယ်ညရဲ့ မှောင်မိုက်မှု့အောက်မှာပတ်ဝန်းကျင်တခုလုံး တိတ်ဆိတ်လို့နေသည်။ သုတ်ကနဲတိုက်ခတ်လိုက်သော လေပြည်ညင်းတစ်ချက်ကြောင့် အမှောင်အောက်မှာအိပ်ငိုက်နေသော သစ်ပင်တို့လူးလွန့်လှုပ်ရှားသွားကြသည်။ “ရှဲ….” ကနဲတိုက်ခတ်လိုက်သော