News

ဇန္နဝါရီလငါးရက္ေန႕ … စေနေန႕ ျဖစ္သည္..။ သည္ေန႕သည္ရက္ဟာ အျခားသူေတြ အတြက္ေတာ့ ထူးျခားမည္ မဟုတ္ေသာ္လည္း ကိုခင္ေက်ာ္ႏွင့္ မတင္ေမလွတို႕အတြက္ေတာ့ ထူးျခားသည္႕ေန႕ ရက္ တစ္ရက္ ျဖစ္သည္..။ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ အိမ္ေထာင္က်သည္မွာ ႏွစ္ ႏွစ္ေက်ာ္သာ ရွိေသးသည္..။

ညိဳမီသည္အသက္ ၂၇ ႏွစ္ရွိၿပီျဖစ္သျဖင့္အပ်ဳိႀကီးစာရင္းသို႔ဝင္စျပဳ ေလၿပီ။အရပ္ ၅ေပ ၄လက္မက်စ္လစ္ေတာင့္တင္းေသာကိုယ္လံုး ကိုယ္ေပါက္ရွိၿပီး မျဖဴမညိဳခပ္လတ္လတ္အသားျဖင့္ အလွႀကီးမဟုတ္ ေသာ္လည္းရြက္ၾကမ္းေရခ်ဳိထက္သာေသာရုပ္ရည္ရွိပါသည္။ဆံပင္မွာ ခါးလယ္ခန္႔ရွိၿပီးထူထဲသြယ္တန္းေသာမ်က္ခံုးမဲမဲကေလးႏွင့္အတူဝိုင္း စက္ေတာက္ပေသာမ်က္လံုးအစံုရွိပါသည္။ေျဖာင့္စင္းေသာႏွာတန္က ေလးႏွင့္ညီညာျဖဴေဖြးေသာသြားတန္းကေလးေၾကာင့္ၿပံဳးရီလိုက္လ်င္ ပို၍ခ်စ္စရာေကာင္းပါသည္။ႏႈတ္ခမ္းေလးကမူအနည္းငယ္ထူသလိုရွိ ေသာ္လည္း ထိုနခမ္းထူေလးမ်ားေၾကာင့္ပင္တနည္းတဖံုစြဲေဆာင္မႈရွိ ေသာမ်က္ႏွာေလးကိုပိုင္ဆိုင္ထားပါသည္။ အသက္ ၂၇ ႏွစ္ရွိၿပီျဖစ္ေသာ္လည္းႏုနယ္ပ်ဳိျမစ္ေသာမ်က္ႏွာေလး

“ဘယ္က ျပန္လာတာလဲ မိုးငယ္” “ေဈးက အမေရ ဆပ္ျပာ၊ သြားတိုက္ေဆး၊ အေမႊးေရေတြ သြားဝယ္တာ အမေရ ညေနေစာင္းေနၿပီ ဆိုေပမယ့္ ေတာ္ေတာ္ပူတယ္အမရယ္” “ဟုတ္တယ္ ပူလာၿပီ မိုးငယ္ေရ အျပင္ထြက္ရင္ ထီးယူသြားမွပါကြယ္” ေဘးအခန္းက အမႀကီးကိုေျပာရင္း

က်ဳပ္သမီး သူ႔သူငယ္ခ်င္းနဲ႔အတူ ၿခံထဲကားေမာင္း၀င္လာတာကိုက်ဳပ္အိမ္ဝရန္တာကေနရပ္ၾကည့္ေနမိတယ္။ သမီးေျပာခဲ့ဘူးတာကေတာ့ သူ႔သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့ဒီေကာင္မေလးက သူ႔အိမ္ကနယ္မွာတဲ့၊ ၿပီးခဲ့တဲ့၂လ ၃လေလာက္တုန္းက၊ သူ႔မိဘႏွစ္ေယာက္လံုးကား မေတာ္တဆမႈျဖစ္ၿပီးဆံုးပါးသြားၾကတယ္တဲ့၊ တျခားမွီခိုစရာေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းရင္းခ်ာကလဲမရိွဘူးတဲ့၊ ဒါေၾကာင့္သူနဲ႔ အေတာ္ေလရင္းႏွီးတဲ့သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူက်ဳပ္သမီးဆီမွာ ခဏအတူခိုလံႈေနထိုင္ခြင့္ေတာင္းတယ္။ ေလာေလာဆယ္သူ႔ချမာမွာလဲ ေငြေၾကးကမလံုေလာက္ရွာေတာ့ အေဆာင္ေလး အခန္းေလးငွားေနဖို႔ေတာင္မတတ္ႏိုင္ရွာဘူး။ အလုပ္တစ္ဘက္နဲ႔ေက်ာင္းတက္ႏိုင္ဖို႔ ေက်ာင္းခ်ိန္ျပင္ပ

ကြၽန္ေတာ္ ့နာမည္ မင္းေနာင္ပါ ကြၽန္ေတာ္ကဆရာဝန္တစ္ေယာက္ပါ ကြၽန္ေတာ့္ ဘဝက အခုခ်ိန္မွာ အေကာင္းဆံုးအခ်ိန္ကို ေရာက္ေနၿပီလို႔ေျပာလို႔ရတယ္ဗ် ဘာလို႔ဆို အခုခင္ဗ်ားၾကည့္ေလ ကြၽန္ေတာ့္မွာ ဆရာဝန္ဆိုတဲ့ဂုဏ္လည္း႐ွိတယ္ကိုယ္ပိုင္တိုက္ေတြ တိုက္ခန္းေတြနဲ႔ကိုယ္ပိုင္ကားေတြ႐ွိတယ္ မိန္းမလည္း႐ွိတယ္ နိုင္ငံျခားမွာ ပါရဂူ ဒီဂရီဘဲြ႔ေတြဆက္တက္ဖို႔လည္း႐ွိတယ္ …..ဆရာဝန္အေပါင္းအသင္းေတြ ၊

မံုရြာၿမိဳ ႕နဲ႔ ေရႊဘိုၿမိဳ ႕ၾကား အရာေတာ္ဆိုတဲ႔ ၿမိဳ ႕ ငယ္ေလး တၿမိဳ ႕ရွိပါတယ္။ အရာေတာ္ၿမိဳ႕နယ္ရဲ႕ အုပ္စုဝင္ ရြာေလးတရြာျဖစ္တဲ႔ က်ီေတာဆိုတဲ႔ ရြာကေလးက ကြမ္းေတာင္ပန္းေတာင္ကိုင္မေလး မေထြးၾကည္ … … အညာေဒသရဲ႕

ဟဲ့ .. မိုးဇာ .. နင္က ပစၥည္းေတြ မသိမ္းပဲနဲ႔ အျပင္ထြက္ဦး မလို့လား .. သြားခါနီးမွ ဟိုဟာက်န္ခဲ့ ဒီဟာက်န္ခဲ့ ျဖစ္ဦးမယ္. . မနက္ျဖန္တြင္ ေခ်ာင္းသာသြားရေတာ့မွာမို့ လိုအပ္မည့္ ပစၥည္းေတြကို ခရီးေဆာင္အိတ္ထဲ

မိန်းမတစ်ယောက်ဟာ အနားမှာ အားကိုးအားထားပြုစရာ ယောက်ျားသားတစ်ယောက်မရှိရင် မတင့်တယ်လှပါဘူး။ ဒါကြောင့်လည်း ရှေးလူကြီးတွေက “ အလံ မရှိတဲ့ရထား ” ဟာ မသင့်တော်ဘူးရယ်လို့ အဆိုရှိခဲ့ကြတာကိုး။ မိန်းမတွေထဲက မိန်းမတစ်ယောက်ဖြစ်နေတဲ့ ကျမဟာ အားကိုးအားထားပြုစရာ ယောက်ျားတစ်ယောက်ကို အပျိုဖြစ်ခါစကတည်းက

လြန္ခဲ့ တဲ့ ……. ေလာက္က ကၽြန္ေတာ္ဆယ္တန္းေအာင္တယ္ ဗ် နယ္မွာပဲေအာင္တာပါ..ဆယ္တန္းေအာ င္ေတာ့ ရန္ကုန္ မွာ ေက်ာင္းတက္ခြင့္ေလးရတယ္ ….. ေမဂ်ာက ေက်ာက္ေတြအေႀကာင္းသင္တာေပါ့ဗ်ာ..ကၽြန္ေနာ္က ေက်ာက္ေတြအေၾကာင္း အဲ့ေလာက္စိတ္မဝင္စားဘူးဗ်ာ…တကယ္တန္း မိန္းမေတြ အေၾကာင္းသင္ရတဲ့ ဘာသာေတြဘာေတြရွိရင္ ေကာင္းမယ္လို႕

ေအာင္ ..မင္းနဲ႕ငါ ထပ္ေတြ႕စရာ အေၾကာင္း မရွိေတာ႕ဘူး…. မမရိန္ရဲ႕စကားလံုးေတြက က်ေနာ္႕ရင္ဘတ္ကို ၿပင္းၿပင္းထန္ထန္ နာက်င္သြားေစပါတယ္ ။ “ မမ…က်ေနာ္႕ကို ဒင္နာစားဖို႕ ေခၚတာကေကာ အက္ဆီးဒင္႕ဘဲလားဟင္……” “ အိိုကြယ္…မင္း ထင္ခ်င္ရာထင္….မေတာ္တဆၿဖစ္သြားတာ..အက္ဆီးဒင္႕.ၿဖစ္သြားတာ…..လူဆိုတာ အမွားမကင္းဘူး… တသက္တခါ