Lifestyle

“ဘယ္က ျပန္လာတာလဲ မိုးငယ္” “ေဈးက အမေရ ဆပ္ျပာ၊ သြားတိုက္ေဆး၊ အေမႊးေရေတြ သြားဝယ္တာ အမေရ ညေနေစာင္းေနၿပီ ဆိုေပမယ့္ ေတာ္ေတာ္ပူတယ္အမရယ္” “ဟုတ္တယ္ ပူလာၿပီ မိုးငယ္ေရ အျပင္ထြက္ရင္ ထီးယူသြားမွပါကြယ္” ေဘးအခန္းက အမႀကီးကိုေျပာရင္း

အိမ်ပြန်ရောက်တော့ စက်ဘီးဒေါက်ထောက်ကာ အိမ်ထဲဝင်လိုက်သည်။ အန်တီငယ်က ဇာတ်လမ်းတွဲကြည့်နေရင်း ပြန်လာသောသူ့ကို လှမ်းပြောပါတော့သည်။ …ပြန်လာပြီလား နေဝင်း… …ဟုတ် အန်တီငယ်… …အေး ရေချိုးပြီးရင် ဟိုအဝတ်လှန်ကြိုးတန်းပြုတ်နေတာ လုပ်ပေးစမ်း… …ဟုတ် အန်တီငယ်… …မင်းဦးလေးကလည်း ရှိတာမဟုတ်ဖူး အပြင်ထွက်လဲ

ကျနော်ဒီရက်ထဲအတော်စိတ်ညစ်နေတယ် အိမ်ကအမေနဲ့မမ တီးတိုးပြောတာကို ကြားရပြီး ကတည်းကပေါ့ ဘာတဲ့ မမရယ် ဗိုက်ကြီးနေတယ် ဆိုပဲ မမကရည်းစားများတော့ ဘယ်သူနဲ့ရမှန်း အတတ်မပြောတတ်တာကို အမေကဒေါသဖြစ်နေတာ ” မိခိုင် နင်ထားတဲ့ကောင်လေးတွေတိုင်းကို နင်ကပေးလုပ်နေတာလား ဟင်ပြောစမ်း” ” ဟီးးအဟင့်

ကျွန်တော်နာမည်က အောင်ကျော်သန်းပါ.. အပေါင်းအသင်းတွေကတော့ အောင်ကြီး လို့ခေါကြတာပေါ့…. တက်ဆီ သမားလေးအောင်ကြီးပေါ့ဗျာ…. ကျော်အသက် ၂၅မှာအိမ်ထောင်ကျတဃ်… သူနာ့မည်က ခင်လေးပေါ့.. ဒါနဲ့ကျော်က အားကစားလိုက်စားတော့ ဗလကတောင့်တောင့် လီးက ရှစ်လက်မရှိတာပေါ့ဗျာ… ခင်လေးလေးကတော့ လုံးကြီးပေါက်လှကြီးပေါ့… မင်္ဂလာဦးညမှာ ခင်လေးကိုချစ်ဖို့သူငဃ်ချင်းတွေနဲ့

မင်းမင်းသည် ဆင်းရဲတွင်းနက်တဲ့ အခြေခံလူတန်းစား မိသားစုထဲမှာ ပေါက်ဖွားလာတဲ့ ကောင်လေးတယောက် အဖေက စက်ရုံတရုံကအလုပ်သမား ။ အမေက ဈေးရောင်းသည် ။ တဦးတည်းသော သား ငဆိုးလေး ။ ပိန်ပါးလို့ အရပ်မြင့်တယ်လို့ ပို ထင်ရသည်

အထက္တန္းျပဆရာမေလးေဒၚမိုးမိုးဇင္ ေက်ာင္းကျပန္ေရာက္ျပီးဆြဲျခင္းေလးခ်ကာ အဝတ္လဲရန္အိပ္ခန္းထဲဝင္သြားသည္နွင့္ အထပ္ခိုးေပၚမွအိပ္ခန္းေလးထဲရွိစည္သူကသူ ့ဖုန္းကိုဖြင့္လိုက္သည္။အိပ္ခန္းထဲမွာသူလ်ိဳ႕ဝွက္တပ္ဆင္ထားေသာစပိုင္ကင္မရာေလးေတြက ေဒၚမိုးမိုးဇင္၏လွဳပ္ရွားမွဳေတြကို ဗီဒီယိုအေနျဖင့္ပို ့ေပးေနသည္။ ဒီေန ့မွကင္မရာတပ္ျဖစ္တာမို ့ ေဒၚမိုးမိုးဇင္၏ရိွဳက္ဖိုၾကီးငယ္ေတြကိုျမင္ေတြ႕ရေတာ့မည္ဟူေသာအသိေၾကာင့္ ဖုန္းဖြင့္တာေတာင္စည္သူလက္ေတြတုန္ေနသည္။အေဒၚအရင္းျဖစ္သူ၏ခႏၵာကိုယ္အလွအပေတြေၾကာင့္ တပ္မက္စိတ္ဝင္ေနခဲ႕တာၾကာျပီျဖစ္သည္။ကိုယ့္အေဒၚအရင္းေခါက္ေခါက္ကိုမွန္းျပီးကြင္းထုခဲ႕ရေပါင္းလည္းမနည္းေတာ့။ေယာက်္ားနွင့္ကြဲသြားတာငါးနွစ္ရွိျပီျဖစ္ေသာအေဒၚျဖစ္သူလည္းဆာေလာင္ေနလိမ့္မည္ဟုမွန္းမိသည္။ ေက်ာင္းဆရာမဟူေသာဂုဏ္ပုဒ္ေၾကာင့္သာေဒၚတပ္ေခၚေနရေသာ္လည္း။ အသက္ ၃၆ နွစ္သာရွိေသးေသာေဒၚမိုးမိုးဇင္၏ခႏၵာကိုယ္မွာ အမို ့အေမာက္အစြင့္အကားေတြကပုရိသတို

သူ့နာမည်က မိဖြိုး ယောကျ်ားရှာ ဘောပြားပေါ့ အခုအသက်၁ရ ထဲမှာ ငယ်ငယ်လေးထဲကယောကျ်ားလို ဝတ်စားနေလာ တာ အပျိုဖော်ဝင်လို့များ မိန်းခလေးစိတ်ပြောင်းလာ မလားထင်တာ မပြောင်းဘူး ကိုယ့်မျက်စိအောက်တင်ကြီးပြင်းလာတဲ့မိဖြိုး ဝါသနာပါတာကျတော့လည်း ပိုက်ကျော်ခြင်း သူခြင်းခတ်နေတာကိုကြည့်လိုက်တိုင်း ရင်သားက သိပ်မထွားပေမယ့် အားကစားဘောင်းဘီတို

ေဒၚတင္မမက သံပန္းတံခါးကို လူပ္ကိုင္ရင္း အိမ္ထဲသို႔လွမ္းေခၚလိုက္သည္။ ‘စုစုေရ…စုစု’ ‘ရွင္၊ လာပါၿပီအန္တီမမ’ ေျပာသံႏွင့္အတူ အသက္၁၃ႏွစ္ခန႔္ မိန္းခေလးတဦးအိမ္ေရွ႕သို႔ ေျပးထြက္လာသည္။ ‘ဘာလုပ္ေနလဲ စုစု’ ‘မီးပူတိုက္ေနတာပါ အန္တီမမ’ မိန္းကေလးက ရိုေသစြာျပန္ေျဖရင္း တံခါးေသာ့ကိုဖြင့္ေပးလိုက္ေလသည္။ ေဒၚတင္မမက လက္ဆြဲအိတ္ကို

မိုးကလေးက တစိမ့်စိမ့် အေးနေသည်။ ထိုတစိမ့်စိမ့်ရွာနေသော မိုးရေထဲတွင် စိုင်းသူတစ်ယောက် စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ဖတ်ရင်း ဇိမ်ယူနေသည်။ လူကသာ စာအုပ်ဖတ်နေသော်လည်း ညီတော်မောင်က ငြိမ်ငြိမ်မနေ။ အစာတောင်းနေသည်။ စိုင်းသူလည်း မိုးကရွာနေသဖြင့် စိတ်ကညစ်နေရသည့်အထဲ ညီတော်မောင်က အစာတောင်းသလို ထောင်နေတော့

အသက် ငါးဆယ် မုဆိုးဖို ဦးခင်မောင်။မန္တလေး ရန်ကုန် ဟိုက်ဝေးကားစီးပြီး ရန်ကုန်သွားနေပါသည်။ အသက်လေးရ သားသမီးတွေလည်း အိမ်ထောင်တွေနဲ့ ခွဲကုန်ကြပြီ။တကိုယ်တည်း ငြီးငွေ့လှ၍ရန်ကုန်ကညီကျောင်းမှာဘုန်းကြီးဝတ်ဘို့ဖြစ်သည်။ တ ရိပ် ရိပ် ပြေးနေ သောကား က တ နေရာရပ်သည်။