Lifestyle

အငွးလှားကနရွပှငကွေို ကှောခိုငွးကာ ဆောကလွုပထွားသည့ွ မာလာမှိုငဂွဟောနှင့ွ နှငွးဆီမှိုငဂွဟော တိုကနွှဈလုံးမှာ အထကတွနွးလှှာဟုခေါဆွိုအပသွည့ွ ပဈစညွဥဈစာ ခမွှးသာကှှယဝွသူမှားနထေိုငရွာ စံအိမဂွဟာမှားပမေို့ ခတွမေီလှပကာ နခငှေ့စွဖှယွ သာယာလှပပါပသညွေ။ မာလာမှိုငဂွဟောတှငွ အတှငွးဝနွ လူပှိုကှီး ဦးကှောမွငွးနှင့ွ တူဖှဈသူ ကှောငွးသာ မောငဝွငွးနိုငတွို့နှဈဦးသာ

ကျနော် အိမ်ထောင်ကျတော့ မိန်းမဖက်က အစ်မ မရီးတော်စပ်သူ အပျိုကြီးနဲ့ အတူတူအိမ်ကို ခေါ်နေရတယ်လေ..။ မရီးကလည်းကျနော့်ကို ချစ်ရှာပါတယ်.။ သူက တက္ကသိုလ်က ဆရာမဆိုတော့ မနက်ဆို ကားလေးမောင်းပြီး ကျောင်းကိုလိုက်ပို့ ညနေဆို သွားကြိုနဲ့ရင်းနှီးမှုတော့ အတော်ရှိလာတယ် .။

“ဒါ .. မဝငြးမတေို့ အိမပြါလား ခငဗြွာ” “ဟုတပြါတယြ . ဟုတပြါတယြ .. ဘာကိဈစရှိလို့ ပါလဲ” “မဝငြးမေ ကွှနတြော့ကြိုသိပါတယြ .. ခဏလောကြ ခေါပြေးပါလားဗွာ” “မဝငြးမေ ခရီးထှကနြတယေကြှဲ့” “ကွှနတြောကြ ဦးနစေိုးသား

ကျတော် ၈ တန်းကျောင်းသားဘဝက.. တောရွာလေးမှာ ကျောင်းတက်ရပါသည်။ ကျတော့ရွာနဲ့ ကျောင်းက.. ၁.နာရီလောက်.. လမ်းလျောက်ရသည်။တောသားတစ်ယောက် ဖြစ်ပေမယ့်.. အသားကဖြူသည်။ အရွယ်ရောက်တဲ့ လူပျိုတယောက် မဟုတ်ပေမယ့်.. ရင်ခုန်တက်သော .. အကြောင်းအရာများ.. ပေါ်လာပါသည်။ သူ့နာမည်က..မူယာ။ မူယာက.

ဆရာမမှတဝွတရွညကွို ကှောငွးစောင့ထွှနွးမောငဆွိုသူ နေ့တိုငွးလိုလို သူ့အခနွးထဲမှာ ဆှဲဆှဲစားနကှေောငွး ကှောမွှိုးနိုငတွဈယောကွ သူငယခွငွှးတှထေံမှ တဈဆင့စွကား ကှားဖူးခဲ့တာကှာပှီ။ ဆရာမမှတဝွတရွညမွှာ သူတို့ကှောငွးကို အရငနွှဈကမှပှောငွးရှှေ့လာသော အငွဂြလိပစွာပှဆရာမတဈယောကွ ဖှဈသညွ။ အသကွ ၃၀ ဝနွးကငှခွန့ရွှိပှီး ရုပရွညရွူပကာခှောမောလှပသလို သူမရဲ့ ကိုယလွုံးကိုယထွညွ

မောငမြငြးဆှနှယြေ အသကြ ၂ရနှဈ အထကပြါစာတမြးကပထြားတဲ့ ကားကှီးတှေ တနြးစီရပထြားတဲ့ အရှေ့က ကိုယပြိုငကြားလေးထဲမှာ ရှှစငြေ တဈယောကြ အရုပကြှိုးပကွထြိုငနြမေိသညြ။ မီးခိုခေါငြးတိုငကြ ထှကလြာတဲ့ မီးခိုးတှေ အဲ့ဒါ ကို မငြးဆှလေား ။ မကွရြညကြ ဝဲလာပှနပြါသညြ။

သက်ထွေး ရင်တွေ ခုံနေမိသည်။ သူတကယ်ပဲ ကြုံရတော့မည်လား။ ဒါမှ မဟုတ် သူ့ကို အင်သွားတာလား၊ မကြာခင် အဖြေပေါ်တော့မှာပဲလေ။ သူဆိုင်ကယ် အစုတ်ကလေး နှင့် စစ်ကိုင်းတံတားကို ဖြတ်ကာ သူငယ်ချင်းတယောက်ညွှန်လိုက်သော ဟက်ပီးဟော်တယ် လေးသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

နို့ဝလို့ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်နေတဲ့ သားလေးရင်ဘတ်ပေါ်ကို စောင်လေးဖိပေးပြီး ပါးလေးကို အားရပါးရ နမ်းလိုက်မိတယ်။ ကျမအနမ်းကြောင့် တစ်ချက်လူးလွန့်ပြီး ပြန်အိပ်သွားတဲ့ သားလေးကိုကြည့်ရင်း နားစွင့်မိတော့ ”အမလေးး.. အ ဘွတ် ဘတ် ဟင့် အင့်” သံစုံတီးဝိုင်းလို့

မသနြးဆိုတာကွှနတြော့မြိနြးမရဲ့သူငယခြငွြး အပွိုတော့မဟုတဘြူး ကလေးနှဈယောကအြမပေေါ့ဗွာ။ကလေးနှဈယောကအြမဆေိုမှ တော့နို့လုံးကှီးကှီးနဲ့ ဖငလြုံးကှီးကှီးဘယဟြုတမြလဲ။မသနြးမှာထူး့ခှားပှီးဆှဲဆောငမြှုရှိတာကသူ့ရဲ့မကွနြှာဗသွူ့ရဲ့မကွနြှာကကှာရုပြ ပှောရရငြ မကွနြှာမှငတြာနဲ့လီးတောငပြှီးလိုးခငွစြရာဖှဈနတယြေ မကွနြှာမှငလြိုးခငွပြါစဆေိုတဲ့ဆုမွားတောငြးခဲ့လသလေားပေါ့ဗွာ ဟဲဟဲမသနြးရဲ့ခနျတာကိုယအြခွိုးအစားကနို့တှကရှေိသင့သြလောကြ ရှိပမယေ့နြဲနဲတှဲကှနတယြေ။ ဖငလြုံးတှကလေမြးလွှောကရြငရြမြး ခါနတယြေ အသားကတော့ဖှူဖှေးနတောပဲ ကွှနတြောဆြိုသူ့ကိုစ မှငဖြူးထဲက လိုးခငွနြတော။ မသနြးအသကကြ ၃၅လောကရြှိမယြ။ မနကဖြကဆြိုသူ့ယောငြျကွားလကမြောငြးလေးကိုခွိတလြို့ သူရဲ့

ဆောင်းဦးပေါက်ကာစ ညနေခင်းသည် သာယာ ညွတ်နူးဖွယ်ကောင်းလှသည်။ကောင်းကင်သည်တိမ်မျှင် တိမ်စတစ်ချို့ကလွဲပြီး လင်းရှင်းနေတော့သည်။ အမှောင်လည်းမဝင်ရောက်သေး။အလင်းရောင်လည်း မဆုတ်သာသေးပေ။နေဝန်းနီနီသည်လည်း ဟိုးးးမိုးကုတ်စက်ဝိုင်း အနောက်ဘက်ယွန်းယွန်းဆီမှာ နစ်မြှုပ်ပျောက်ကွယ်လုနီးပါးဖြစ်နေသည်။ ဒီလို ဆောင်းဦးပေါက်စ ညနေခင်းတွေကို ချိုဇင် အလွန်သဘောကျသည်။ဒီလို ညနေခင်းရှုခင်းတွေကို ထိုင်ကြည့်ရတာ စိတ်ထဲမှာပျော်သည်။ ပြီးတော့