Knowladge

ေလဆိပ္ က ေန အရိုက္ဗယ္ ကို ထြက္ လိုက္တာနဲ႕ မ ကို ေတြ႕ ရတယ္၊ …ကို ရယ္ ..လြမ္းတယ္ ကြာ.. …ကို လည္း တူတူ ပါပဲ မရယ္

ဆရာမဒေါ်ညိုစိမ့်ရဲ့ ခပ်ကုန်းကုန်း လုပ်ပေးထားသည့် ဖင်ခေါင်းထဲကို အဆက်မပြတ် ဝင်လိုက်ထွက်လိုက်လုပ်ကာ လိုးဆောင့် ပေးနေသော ကြက်ကုလားစိုးမြင့်ရဲ့ ပြောင်ချောနေသော လီးဒစ်ကြီးကို ချောယုစံ တအံ့တသြ ငေးစိုက်ကြည့်နေမိသည်။ လီးကြီးတုတ်ခိုင် သလောက် အလျားရှည်ပြီး သူမစိတ်ထင် ၈ လက်မ

ညက တညလုံး အိပ်မရတာ အတော်ကို ဆိုးတယ်ရှင်။အိမ်ထောင်သည် ဘဝမို့ အလိုလို တောက်လောင် လာတဲ့ ကာမမီးကို ငြိမ်းမရတဲ့ ခံစားချက်ပေါ့။ကျမနာမည် ဇာဇာလှိုင်ပါ အသက်က ၃၇ထဲမှာ အိမ်ထောင်ရှိတယ် အိမ်မှာပဲ ကုန်စုံဆိုင် ဖွင့်ထားတာပါ အလှကုန်

” မောငျဇောျ ရေ … ကလေး ကြောငျးပို့ရငျးနဲ့ မမမွငျ့ဖို့ … အပျခညြျအနကျလေး ဝငျဝယျခဲ့ဦး ” ” ဟုတျကဲ့ … မမမွငျ့ ” ဖွပွေီးတာနဲ့ နောကျဖေးရခြေိုးခနျးထဲ ဝငျသှားတော့ ကမြလညျး

” အားးး … ေကာင္းလိုက္တာ … အင့္ အင့္ …… ခ်စ္တယ္ …… မမဝတီ ရယ္ ” ” ရွီးးး းးးး …… ဖယ္ေတာ့ … ေဇာ္သူ

” အ … ကျွတ် ကျွတ် ” ” ဟင် … ကိုရဲနိုင် … ရလား … အိမ်သာသွားချင်တာလား ” ” အင်း … မမိုး ”

ရန်ကုန်တိုင်း အုတ်ဖို့မြို့လေးမှာ ကုန်းလမ်း ရေလမ်း ပေါက်ရောက်သဖြင့် စည်ကားလျက်ရှိသည်။ အုတ်ဖို မြို့စွန် ရပ်ကွက်လေးထဲ ! ဒို့ရိုးရာ … အရက်ဆိုင် ! လေးမှာ အနီးနား ရပ်ကွက်တွေက အစ အကုန်သိနေကြ၏။ အရက်ဆိုင်အား

ဆေးရုံကြီး အပြင်ဘက် မှန်ပြတင်းပေါက်ကနေ အပြင်ကိုလှမ်းကြည့် မိတော့ ကျေးငှက်သံလေးတွေနဲ့ အစိမ်းရောင် သစ်ပင်ကြီးများကြောင့် ဘဝ အမောတွေကို ခဏတာ မေ့ပျောက် သွား စေတာပဲလေ။ မနက် ၈နာရီ ကျော်ကျော် လေးပဲ ရှိသေးတာပါ။ ညက

နှင်းထည်ဝါ တယောက် ဧည့်ခန်းထဲ စာအုပ်တအုပ်အား အာရုံစိုက်ပြီးဖတ်သော ခင်ပွန်းဖြစ်သူဆီ ကော်ဖီခွက်လေး ကိုင်ကာ လျှောက်လာခဲ့၏။ ” မောင် … ကော်ဖီ ရပြီနော် ” ” အင်း … ခဏထိုင်ဦး ဝါလေး

အငှးကှုပဆှိုတဲ့ကောငကှ အသကကှှီးလေ ပကှဆှီးလလေေ ဆိုတဲ့ကောငဘှဲ ပှောရမယထှငတှယှ။ အခုဆိုဘာလိုလိုနဲ့ လေးဆယှ့ငါးတောငရှောကပှေါ့။ အခုထိမာနကှမကခှငှသှေးဘူး မာနထှကှ ဝါသနာဆိုရငှ ပိုမှနမှလား အခုထိ ခှောငှးရတာကို ဝါသနာက အပါသား တခါကလညှး အခှောငှးကောငှးပှီးသတေော့မလို့ ထားပါ အဲ့ဒါကနောကမှှပှောမယှ။ အခုလောလောဆယပှှောခငှတှာက