ဆွဲစားချင်စရာကြီး

ကံဆိုးမသှားလရော မိုးလိုကလြို.ရှာလို. ပှောမလား … မှစိမြး ဆငြးရဲတှငြး နကပြါပှီဆိုမှ အခကအြခဲတှကေ အမွိုးမွိုး ထပကြှုံလာတော သသောသလေိုကခြငွတြာဘဲ… စားစရာမရှိ နစရောက မိုးမလုံ အလုပတြဈခုခု ရလိုရငှား စွေးဖကကြို အိမကြနေ ထှကခြဲ့တာ စွေးထဲမှာ စခနြးမှူးခစွပြနြးနဲ ပကပြငြးတိုးသှားလို ” မှစိမြး… နငဘြာပွောကနြတောလဲ…. မှို့နယမြှူးက မေးနပှေီ.. နငြ ကတိပေးထားပှီး ပေါမြလာဘူး…” လို့ မကွနြှာပုတပြုတနြဲ့ပှောလို့ မှစိမြးလညြး” အဆငမြပှသေေးလို့ပါ… စခနြးမှူးကှီးရယြ.. ကမွ လာပေးပါမယြ . . ” လို့ တောငြးပနလြိုကရြသညြ။ အမေ့လငြ ပထှေးကိုသောငြးထှဋြ ထောငမြကဖွို့ စခနြးမှူးနဲ့ မှို့နယမြှူးကို လာဘထြိုးရလသညြေ။ ပေးတာနညြးလို့ သူတို့က ပထှေးကို သိပမြကူညီခငွကြှဘူး။

ထပတြောငြးနသညြေ။ မှစိမြးတို့က ကွူးကွောတြဲတှမှော နပှေီး ကဘွနြးလုပစြားနကှရေတဲ့ အခှခေံလူတနြးစားတှေ ဖှဈသညြ။ ဘာမှ အလကား မရဘူး။ အားလုံးကို ပေးကွှေးရတယြ။ အားလုံးကို ကှောကနြရတေယြ။ မှနေိမ့ရြာလှံစိုကြ နူရာဝဲစှဲ လဲရာ သူခိုးထောငြး ဆိုတဲ့ စကားတှလေိုဘဲ။ ရနဈေသူကို ကယမြယ့အြစား ဝါးနဲ့ ကူထိုးခငွကြှတယြ။ ပထှေးကိုသောငြးထှဋကြ လူကသာ အဖှဈမရှိတာ ဇာတကြ အတောရြှုပတြဲ့လူကှီး။ ခဏခဏ ဟိုဟာနဲ့ညိ ဒီဟာနဲ့ ညိ။ စွေးထဲမှာ ကုနစြုံဆိုငဖြှင့ထြားတဲ့ ဒေါခြွိုရီဆီကို မှစိမြး သှားလိုကတြယြ။ ပိုကဆြံခွေးခငွလြို့။ အလုပပြေးနိုငမြလားလညြး မေးမလို့။ ဝယသြူ ရှိနလေို့ မှစိမြး ခဏ စောင့နြရတေယြ။ ဒေါခြွိုရီက စွေးဝယသြူတှေ ရှငြးသှားတော့ မှစိမြးကို ဆိုငအြတှငြးထဲကို ခေါသြှားတယြ။

ဘာလဲ..မှစိမြး ….ငှလေိုပှနပြှီလား….. ဟုတတြယြ…အနတြီ …. ခကတြယြ…မှစိမြး…နငတြို့လညြး ဆနမြရှိ စောကစြားကှီးတှဘေဲ… ငါ့ကိုလညြး ငှကေို စကနြဲ့ လှည့ထြုတနြိုငတြယမြွား ထငနြကှသေလား… အတိုးလညြး မပေး… အရငြးလညြးမဆပနြိုငြ…ငါ နင့အြမေ မအေးစိနကြို မနကကြဘဲ ပှောလိုကသြေးတယြ… ငါ အရငတြဈခါ ပှောထားတာကို လုပဖြို့ နငတြို့ အကှှေးတှေ အကုနြ ကွသှေားမှာ… ခွောငလြညသြှားမှာ… စိတကြူးမလှဲနဲ့ မှစိမြး… ဒေါခြွိုရီက မှစိမြးရဲ့ ကိုယလြုံးကို မကွလြုံး ကစားလိုကပြှီး နငကြ ရငထြှား တငကြားနဲ့ မှငတြာနဲ့ ဆှဲစားခငွစြရာကှီး… မှစိမြး.. နင့ဖြငကြှီးတှကလေညြး ယောငြျကွားတှေ လီးတောငစြရာ.. ရုပကြလေး နုတုံး ကိုယလြုံးလေး တောင့တြုံး လကခြံလိုကြ… လို့ ထပပြှောပှနတြယြ။

အနတြီကတော့ ဒါဘဲ…လုပခြိုငြးနတောဘဲ ဟင့ဟြင့ြ…. မှစိမြး ရငထြဲမှာတော့ ကိုယ့ကြို လှတယြ… တောင့တြယြ ပှောတာကို ကွနပေမြိနတယြေ။ ဒါပမယေ့ြ ဒေါခြွိုရီ တိုကတြှနြးနတေဲ့ ဟာကိုတော့ မလုပခြငွပြါဘူး။ ဒေါခြွိုရီက အမေ့ကို တိုးတိုးတိတတြိတြ အကှံပေးတာက မှစိမြးကို ပကကြငဖြောကခြငွနြတေဲ့ ဘောစိကှီး တဈယောကနြဲ့ ဆကပြေးခငွနြတောကို လကခြံလိုကဖြို့။ အမကလေညြး ကှံရာမရ ဖှဈနတယြေ ဆိုတော့ ကိုယ့သြမီးကို ပကကြငဖြောကရြငြ ဘယလြောကြ ရမလဲ ဆိုတာကို ဒေါခြွိုရီကို ပှနမြေးခဲ့တယြ။ အိမရြောကတြော့ ဝမြးသာအားရ မှစိမြး…နငြ သဘောတူရငြ ငါးသိနြးပေးမယြ တဲ့….လို့ မှစိမြးကို လာပှောတယြ။ မှစိမြးက အနဆငြေးရဲပမယေ့ြ ရုပလြေးက သန့ပြှီး ကိုယလြုံးက လှတယြ။

ရငသြား မို့မို့လုံးလုံးတှေ ခပွတြဲ့ ဗိုကသြားနဲ့ သေးသှယတြဲ့ ခါးလေး စှင့ကြားတဲ့ တငပြါးလှလှတှကေ မှငသြူတကာ ယောငြျကွားသားတှေ ငေးမောကှရတဲ့ အလှအပတှေ ဖှဈသညြ။ မီးခှကစြွေး တဝိုကမြှာဆို မှစိမြးဆိုရငြ ရပကြှကထြဲက လူငယတြှတငေမြက လူကှီးပိုငြးတှကပေါ စိတဝြငစြားကှသညြ။ လမြးလွှောကတြာလေးက မှောကကြှှမှောကကြှှနဲ့ တငကြားကားလေးက တုနတြုနြ တုနတြုနနြဲ့ မဟုတလြား။ သူ့ကိုယသြူ ဂိုဏြးစတားလို့ နံမညပြေးထားတဲ့ လှိုငသြာယာလူမိုကြ မူဆာလေးကတော့ မှစိမြးကို သူကားတငပြှေးမယလြို့ ကှိမြးဝါးနသညြေ။ ဒါကှောင့လြညြး အမကေ လူမိုကခြေါငြးဆောငြ မူဆာလေး မုဒိနြးကငွ့တြာကို ခံရမယ့ြ အတူတူ စကမြှုဇုံထဲက ဘောစိ သူဌေးရဲ့ အောဖြာကို လကခြံလိုကဖြို့ တိုကတြှနြးနသညြေ။

အမရယြေ….တခှားနညြးလမြး မရှိတော့ဘူးလား… တတနြိုငရြငတြော့ မှစိမြး အဲဒါကှီး မလုပခြငွဘြူး …. လို့ မှစိမြးက အမေ့ကို ပှနပြှောခဲ့တယြ။ သူတို့သားအမိ တိုးတိုးတိုးတိုးနဲ့ တိုငပြငနြတောကို အိပခြငွယြောငဆြောငနြတေဲ့ ပထှေးသောငြးထှဋကြ အကုနကြှားတယြ။ နရငြေးထိုငရြငြး သောငြးထှဋြ ကှားက ရငခြုံနတယြေ။ မယားပါသမီးလေး မှစိမြးကို တဈအိမထြဲနတောကှောင့ြ အနီးကပြ ရှိုးနရတေဲ့ သောငြးထှဋြ တဈယောကြ ဆှဲစားခငွနြခေဲ့တာ ကှာပှီ ..။ သောငြးထှဋကြ ကှှကပြငွြး။ လှယလြှယရြရငြ အကုနဆြှဲတယြ။ ကှိုးစားပှီး လုပရြမယ့ြ အလုပဆြို မလုပခြငွဘြူး။ မယမြယရြရ အလုပမြလုပဘြဲ ဟိုယောငယြောငြ ဒီယောငယြောငနြဲ့။ မအေးစိနကြ ကားသမား မယား။ လငဖြှဈတဲ့ ကိုမူတူးက ကားတိုကလြို့ ပှဲခငွြးပှီးသှားတော့ မအေးစိနြ သမီးလေး တဈယောကနြဲ့ ကနွခြဲ့ပှီး အရကပြုနြးရောငြးတဲ့ဆိုငမြှာ အမှညြးရောငြးရသညြ။

သောငြးထှဋကြ အရကအြမှဲလာသောကရြငြး မအေးစိနကြို တှေ့လသညြေ။ ကလေး အမပမေယေ့ြ မအေးစိနကြ အလတကြှီး ရှိသေးတယြ။ ဖငကြှီးကှီး နို့ကှီးကှီးနဲ့ မအေးစိနကြို သောငြးထှဋြ ကှံစညတြယြ။ မအေးစိနကြ အလကား စားသှားခငွတြဲ့ ငမူးတှကမွေားတော့ လှယလြှယကြူကူနဲ့တော့ အာပုံကို မပေးခငွဘြူး။ အတညယြူမယ့လြူ ဆိုရငတြော့ အားကိုးအားထား အမှီပှုခငွလြို့ ပေးမယ့သြဘောရှိတယြ။ သောငြးထှဋကြ မအေးစိနကြို လိုခငွလြို့ အလုပကြောငြးတဲ့ ပှဲစားတဈယောကလြို ဟနဆြောငလြသညြေ။ မအေးစိနြ အထငကြှီးအောငြ အရငလြို အရကြ အကှှေးသောကတြာတို့ အမှညြး အကှှေးစားတာတို့ မလုပတြော့ဘူး။ မအေးစိနကြိုလညြး ငှခွေေးတာတို့ စားစရာ ဝယလြာပေးတာတို့ လုပလြာသညြ။ အမှညြးဝယစြားရငြး နေ့တိုငြးလို မအေးစိနကြို ရညြးစားစကား ပှောလသညြေ။ မအေးစိနကြလညြး သောငြးထှဋြ အကှောငြးကို မသိတော့ အထငကြှီးခဲ့သညြ။

အားကိုးအားထား လုပဖြို့ သောငြးထှဋကြို ခေါငြးညှိမ့လြိုကသြညြ။ သောငြးထှဋရြဲ့ လိုဘပှည့သြှားတယြ။ ဖငကြားကားနဲ့ မအေးစိနကြှီးကို စိတရြှိလကရြှိ တကဆြောခြှင့ရြသှားသညြ။ လိုးတာမှ တဖှောငြးဖှောငြး နေ့ရောညပါ…. ထမငြးမစား ရမသေောကဘြဲကို လိုးလသညြေ။ မအေးစိနကြလညြး လငသြကတေညြးက ငတပြှတနြတော ဆိုတော့ သောငြးထှဋြ လိုးတာတှကေို တအားကှိုကသြှားသညြ။ ညားခါစမှာတော့ မအေးစိနြ အတှကကြ လီးကှီးကှီးနဲ့ အလိုးကှမြးတဲ့ သောငြးထှဋကြို စှဲသှားရလသညြေ။ သောငြးထှဋနြဲ့ ညားပှီး နညြးနညြး ကှာလာမှ သောငြးထှဋကြ လကကြှောမတငြးတဲ့ ငပငွြးဆိုတာ မအေးစိနသြိရသညြ။ အလုပကြလညြး မယမြယရြရ မရှိ ပတဝြနြးကငွကြ လူတှနေဲ့လညြး အဆငမြပှတေဲ့ သောငြးထှဋကြ အခွိနတြနြ မူးမူးနဲ့ တကညြှောင့တြာက လှဲရငြ မအေးစိနအြတှကြ အကွိုးမရှိ။ အားမကိုးရ။ နောကပြိုငြးမှာ သူရှုပတြဲ့ အရှုပထြုပတြှကေို မအေးစိနကြ လိုကရြှငြးပေးရတာတှတေောငြ အလုပပြိုလာသညြ။ နဈသထကနြဈလာလသညြေ။

မအေးစိနလြညြး အထညခြွုပစြကရြုံမှာ ဝငလြုပရြငြး အဲဒီက လုပဖြောကြိုငဖြကြ မမှနရြညြ အဆှယကြောငြးလို့ သုံးလေးကှိမလြောကြ တိတတြိတပြုနြး အောဒြါလိုကခြဲ့သညြ။ သောငြးထှဋြ လိုးတာလညြး ခံနရတောဘဲလေ။ ပေးလိုးလို့ ပိုကဆြံရတဲ့နရောမှာ သှားကုနြးပဈလိုကသြညြ။ မမှနရြညြ ဆကပြေးတဲ့ ဘဲကှီးတှကလေညြး ကှားပေါကြ အောကဆြိုကရြလို့ ထောနတေဲ့ နှုတခြမြးစိုနတေဲ့ အစိုးရ ဝနထြမြးတှေ ဆိုတော့ ပေးသင့တြာထကတြောငြ ပိုပေးကှသညြ။ သမီးလေး မှစိမြးကလညြး အပွိုဖှဈလာတယြ။ မအေးစိနလြညြး ဝလာလို့ မမှနရြညရြဲ့ အဆကအြသှယြ ဘဲကှီးတှကေ သိပမြခေါခြငွတြော့ဘူး။ အငယလြေးတှကေ ပိုပှီး စွေးကောငြး လူကှိုကမြွားသညြ။ ဒါကှောင့ြ ငှကှေေး အခကအြခဲ ဖှဈလှနြးလာတဲ့အခွိနြ ကိုယကြိုယတြိုငကြလညြး ဖာခံလို့ မရတော့လို့ အပွိုဖနွြးကလေးဖှဈလာတဲ့ သမီးမှစိမြးကို ပကကြငဖြောကဖြို့ မအေးစိနြ တိုကတြှနြးရလသညြေ။ ရငလြေးထှားထှား တငလြေးက ကားကားနဲ့ မှစိမြး ရခွေိုးတဲ့အခါ သောငြးထှဋြ အမှဲလို ခွောငြးလသညြေ။

မှစိမြး အိမသြာတကပြှီ ဆိုရငလြညြး အိမသြာထဲကို နံစောနြတေဲ့ကှားက သူ ခွောငြးသညြ။ ညအိပနြတေဲ့ အခွိနလြညြး အောကစြမွား လှတလြိုလှတငြှား ဓာတမြီးနဲ့ ထိုးကှည့ရြတာ အမောဖှဈသညြ။ မှစိမြးကလညြး ပထှေးသောငြးထှဋကြ စားခငွဝြါးခငွလြို့ ခွောငြးမှောငြးနတယြေ ဆိုတာကို သိလသညြေ။ ဒီသနောကောငကြှီးရဲ့ ဆှဲစားတာကို မခံရအောငြ အမှဲ သတိထားနသညြေ။ မှစိမြး ကှောကတြာက ဆေးခပလြို့ အိပပြွောသြှားတဲ့အခွိနြ တကပြှီး ဝုနြးမှာကို ။ မှစိမြးတို့နတေဲ့ နရောလေးက တကယ့ြ ကွူးကွောရြပကြှကြ အစဈ။ အသားလှတကြှီး ကွူးကွောဆြောကထြားတဲ့ ဖှဈကတတဆြနြး တဲလေးတှေ။ အမိုးတောငြ ကောငြးကောငြး မမိုးနိုငလြို့ ပလပစြတဈစတှနေဲ့ ဖာထေးထားရတဲ့ အဖှဈ မအေးစိနနြဲ့ သောငြးထှဋတြို့ အိပခြနြးနဲ့ မှစိမြး အိပတြဲ့ အခနြးလေးက အပေါကတြှနေဲ့ သုံးထပသြားခပွလြေးဘဲ ခှားထားတယြ။

တံခါးဆိုလို့ ဘာတံခါးမှ မရှိတဲ့ တဲစုတလြေး။ တဈခါမဟုတတြဈခါ မှစိမြး အောကစြလှတတြာတို့ ထမီပှလွေော့နတောတို့ကို သောငြးထှဋကြ တှေ့ရတာပေါ့။ သောငြးထှဋကြ မှစိမြးကို ဆှဲစားခငွနြတော အရူးတပိုငြး ဖှဈနသညြေ။ တဈနေ့နေ့တော့ ဂေါလြီပတလြညြ ထည့ထြားတဲ့ သူ့လီးကှီးနဲ့ မှစိမြးကို ထည့ဖြှဈအောငြ ထည့မြယလြို့ သောငြးထှဋကြ ဆုံးဖှတထြားလသညြေ။  မနကအြစောကှီး။ မအေးစိနြ ကိုနီ ခေါထြားဖှင့ြ စွေးထဲကို သှားလသညြေ။ ဝလေီဝလငြေးအခွိနြ စွေးထဲမှာ ဝါကငွှကငွှမီးလုံးလေးတှဘေဲ ထှနြးထားသညြ။ မှောငနြတေုံး ရှိသေးသညြ။ စွေးမဖှင့သြေးဘူး။ စွေးသညတြှတေောငြ အမွားကှီး မရောကသြေးဘူး။ တဈယောကစြ နှဈယောကစြဘဲ ရောကသြေးသညြ။ မအေးစိနြ ကိုနီဆီက ငှခွေေးထားသညြ။ သူက မနကအြစောကှီး စွေးထဲကို လာခဲ့လို့ ပှောသညြ။ ကိုနီတော့ ရောကနြပှေီ။ ကိုနီ့ကို အဝေးက လှမြးမှငနြရသေညြ။

ကိုနီ …. ကှကခြှငြးတှကေို စဈနတေဲ့ ကိုနီကို တှေ့လို့ ခေါလြိုကတြော့ ကိုနီ လှည့ကြှည့လြသညြေ။ အံမယြ…အေးစိနကြ စောသားဘဲ… ငှရမေယဆြိုတော့ ဝိရိယက ရှိသကိုး . . . ကိုနီက ဟောငပြှာတဲ့လူကှီး။ သဘောကောငြးပမယေ့ြ အပှောက ကှမြးတမြးပှီး ပကစြကသြညြ။ ကမွ အရေးတကှီး လိုနလေို့ပါ ကိုနီရယြ… ရတယလြေ..အတိုးတော့ ပေးရမှာနောြ… အောြ…ပေးမှာပေါ့တောြ….. ဟဲဟဲ…..အတိုးက ဘာလဲ ဆိုတာ နငြ သိတယမြဟုတလြား..အေးစိနမြ …. ကိုနီရဲ့ လကကြှီး မအေးစိနရြဲ့ ဖငတြုံးကှီးတှေ အပေါကြို ရောကလြာသညြ။ လူတှေ မှငကြုနမြယြ….ကိုနီ …. ဘယသြူမှ မရှိပါဘူး…မှောငမြဲနတေဲ့ဟာ ကဲလာ… စွေးခေါငြး ရုံးခနြးထဲ သှားရအောငြ… အေးစိနြ…… ဘာသှားလုပမြလို့လဲ….. ဟီးဟီး….လာသာလာစမြးပါ …. ကိုနီရဲ့ လကကြှီးက ဖငတြုံးကှီးတှကေို အားရပါးရ ပှတသြပြ ဆုပနြယနြသညြေ။

ငှရဖေို့ သူခေါရြာကို လိုကသြှားမိသညြ။ စွေးခေါငြး ဦးစိနရြဲ့ ရုံးခနြးလေးက မဲမဲမှောငနြသညြေ။ မီးရှိပမယေ့ြ ကိုနီက မီးမဖှင့ဘြူး။ အမှောငထြဲမှာ စမြးတဝါးဝါး ဖှဈနသညြေ။ အထဲကို သူတို့နှဈယောကြ ဝငလြိုကကြှပှီးတဲ့နောကြ ကိုနီက တံခါးလေးကို ဆှဲပိတလြိုကသြညြ။ လာ..အေးစိနြ …. မအေးစိနရြဲ့ လကတြဈဖကကြို ဆှဲယူပှီး သူ့ပုဆိုးကှားကို သှငြးလိုကသြညြ။ ဟယြ…..ပူနှေးနှေးကှီးတော့….. ကိုနီရဲ့ ရယလြိုကလြသညြေ။ ခှီး…တဲ့ မအေးစိနြ ကိုငမြိတဲ့ သူ့လီး တုတတြုတခြဲခဲကှီးကို ခပဖြှဖှ ကိုငပြှတပြေးလိုကသြညြ။ အူး . . . ကိုနီ ဖီးလတြကသြှားသညြ။ တောတြောလြေး ကှာအောငြ ကှငြးထုပေးပှီး သူက တဆင့တြိုးလာတယြ စုတပြေးပါဟာ…. လို့ ပှောလိုကတြော့ ဟာ.. ထုပေးရငြ တောရြောပေါ့ လို့ စွေးဆဈလိုကသြညြ။

နငကြလညြး…နငလြိုသလောကြ ပိုကဆြံပေးမယလြို့ ငါပှောထားတာ…. အငြး….အငြး…ခွှတလြေ…ရှင့ပြုဆိုး……. ကိုနီက ပုဆိုးကို ခွှတခြလွိုကတြဲ့အခါ မအေးစိနလြညြး ဆောင့ကြှောင့ထြိုငခြလွိုကပြှီး မတမြတတြောငနြတေဲ့ သူ့ တုတခြိုငခြိုငြ လီးခွောငြးကှီးကို ပါးစပနြဲ့ ငုံပဈလိုကသြညြ။ လီးကှီးက ပူနှေးငံကွိနသညြေ။ အငြး ….. ကိုနီ့ပါးစပကြ အသံထှကလြာသညြ။ ပှှတြ ပှှတြ…ပှှတြ ပှှတြ ပှှတြ…. ပှှတပြှှတြ……. အား…ဟငြး……အငြး……. ပှှတြ ပှှတြ ပှှတြ ….ပှှတြ…… အား……ဟငြး . . .. ကိုနီရဲ့ ညညြးသံကှီး ထှကလြာသညြ။သူ မအေးစိနရြဲ့ ခေါငြးကိုလညြး လှမြးကိုငလြိုကသြညြ။မအေးစိနြ ပါးစပထြဲမှာ ငံကွိကွိ အရသာ ရလိုကသြညြ။ သူ့ ကာမရှေ့ပှေး အရညကြှညတြှေ ဖှဈလိမ့မြညြ။ မအေးစိနလြညြး စွေးခေါငြးဦးစိနြ ရောကလြာတော့မှာမို့ အခွိနြ ဆှဲနလေို့ မဖှဈဖူး ဆိုတာကို သိလို့ မှနမြှနပြှီး ပှီးရော ဆိုပှီး တအားဖိစုတပြဈလိုကသြညြ။ တှကထြားတဲ့ အတိုငြးဘဲ ကိုနီ မခံနိုငပြါဘူး။

အိုး… အား… အီး… အီး….ဆိုတဲ့ အသံကှီး ထှကလြာပှီး သုတရြညတြှေ တဖွောဖွော ပနြးထှကသြှားလသညြေ။ မအေးစိနရြဲ့ ပါးစပထြဲ လရညတြှေ တပုံကှီး ပှည့သြှားသညြ။ အို့ … စွေးခေါငြးရဲ့ ရုံးခနြးလေးထဲ သုတတြှေ မထှေးပဈခငွတြာနဲ့ အကုနလြုံးကို မှိုခပွဈလိုကသြညြ။ သူ့ဒဈဖူးကှီးကိုလညြး ဆကပြှီး လွှာနဲ့ မှှကော သန့ရြှငြးရေး လုပပြေးလိုကသြညြ။ ကဲ…ပှီးပှီ…ကိုနီ…သှားစို့…. အငြ…ဒို့…လိုး…လိုးကှမလား…အေးစိနမြ.. ဟာ စွေးခေါငြး ရောကခြွိနနြီးပှီ… နောကမြှ နောကမြှ… ကဲ…..ပေး….ပေး… ရှငပြေးမယြ ဆိုတဲ့ ပိုကဆြံ … ခဏလေးပါဟာ…လိုးကှရအောငပြါ… ကိုနီ…နောကမြှ…နောကမြှ….. ကမွ စုတပြေးတာ ကောငတြယြ မှုတလြား… လရညတြှတေောငြ မှိုပေးလိုကတြာ …. အငြး…..ပေးလိုးနောြ…..ဒီညနေ … အငြး…အငြး…ပေး..ပိုကဆြံ …. စွေးခေါငြး အခနြးလေးထဲက ခပသြုတသြုတြ ထှကခြဲ့ကှသညြ။

ကိုနီဆီက ရခဲ့တဲ့ ပိုကဆြံတှကေို ကစွကြစွပြါအောငြ ဆုပရြငြး စွေးထဲက လှမြးထှကလြိုကသြညြ။ လရညတြှေ မှိုထားလို့ ပါးစပထြဲ ဖနတြနတြနနြဲ့ အနခြငွသြလို ဖှဈမိသညြ။အမေ အိမသြာသှားတကတြယြ…. မှစိမြးက သူ့ကို မကှည့ဘြဲ မကွနြှာလှှဲပှီး ပှောလိုကသြညြ။ အာ…အိမသြာတကလြာတဲ့ လကနြဲ့ သုပပြေးတာ မစားခငွပြါဘူး… မှစိမြး သုပပြေး….. မူဆာလေးက ညုသလိုလို ခွှဲသလိုလို အသံလေးနဲ့ ပှောတော့ မှစိမြးလညြး ဟငြးကနဲ သကပြှငြးခပွှီး ကှကသြဲကှကမြှဈတှကေို သံပုဂံပှားထဲ ပါးပါးလှီးထားတဲ့ ကှကသြှနနြီရယြ ငရုပသြီးမှုန့တြှရယြေ ထည့ြ ပဲရညဆြမြးပှီး သုတပြေးလိုကတြယြ ….. မူဆာလေးက ဇှနြးနဲ့ ခပယြူပှီး စားလိုကပြှီး… မှစိမြး …. လို့ ခေါလြိုကသြညြ။ သူ့အသံက မငြးသားကှီး ဦးကွောဟြိနြးရဲ့ အသံမွိုး၊ ဂနွြးဂဲလဟြကကြို ငိုကငြိုကဆြောငြးပှီး အိုကတြငပြေးနတော….. ဘာလဲ….. မှစိမြး အသံက တိုတိုပှတပြှတြ … ” ကှကသြားသုတကြ ကောငြးလိုကတြာ… မှစိမြး လကကြလေးနဲ့ သုတတြာကှောင့လြား… မူဆာလေးအပေါြ ထားတဲ့ မှစိမြးရဲ့ စတနောတှကှေောင့လြား… ခွိုနတောဘဲ . . “။

” အပိုတှေ ပှောမနပေါနဲ့ ..” မှစိမြးရဲ့ မဲ့ရှဲ့ပှီး ပှောလိုကတြာကို သဘောကသွှားတဲ့ပုံနဲ့ မူဆာလေးက တဟားဟား အောရြယလြိုကသြညြ။ သိပလြှတာဘဲ……မှစိမြးရယြ….. နင့အြမကေို နငသြှားပှော….. ဟ…ဟ…စှာလိုကတြာ မှစိမြးရယြ…. မူဆာလေးကို ဒီလိုအပေါကမြွိုး မခွိုးနဲ့လေ… သိတယြ မဟုတလြား…မူဆာလေး စိတထြှကလြာရငြ ရှုပကြုနမြယြ… အားလုံး ရှုပကြုနမြယြ… စောကဂြရုမစိုကဘြူး…. မှစိမြးက မကွနြှာကို တဈဖကကြို လှည့ပြှီး ပှောလိုကသြညြ။ ” ဘာ ” ဒီအခွိနမြှာ မအေးစိနြ ဆိုငကြို ပှနရြောကလြာသညြ။ ဟဲ့ ဘယသြူလဲလို့ မူဆာလေးပါလား… ဟုတတြယြ မအေးစိနရြယြ… ခငဗြွားသမီးက ကနွော့ကြို လစေိမြးတှေ တိုကနြလေို့ ဟငြးဟငြး… ကှည့ပြှောထားအုံး…. ။

ဟဲ့ သမီး မှစိမြး…. မူဆာလေးကို ကောငြးကောငြးမှနမြှနြ မဆကဆြံဘူးလား….. ညညြးကလဲ…. ဆကဆြံပါတယြ အမကလေညြး..အောြ.. အမေ ပနသြု ခေါနြတယြေ.. မှစိမြး ခဏ သှားလိုကအြုံးမယြ….. မူဆာလေးက ကှကမြှဈကှကသြဲသုပြ ပုဂံကို ဆိုကကြားဆရာ လကထြဲကို ထည့လြိုကပြှီး မှစိမြး…မူဆာလေးလိုကပြို့ပေးမယလြေ… နဒီဧရာလမြး သှားမှာ မှုတလြား… လို့ ပှာပှာသလဲ ပှောလိုကသြညြ။ မှစိမြးက နပေါစေ…မလိုဘူး….. လို့ လှည့မြကှည့ဘြဲ ပှောရငြး ခပသြှကသြှကြ လှမြးထှကသြှားသညြ။ မူဆာလေးက ကဲ….မအေးစိနြ တှေ့တယြ မဟုတလြား… ခငဗြွား သမီး လုပခြသွှားတာ… မူဆာလေး ကောငြးသလောကြ မှစိမြးက သဈစိမြးခွိုးခွိုးတယဗြွာ… ဟငြး… ခကတြယြ… ခကတြယြ……. လို့ မအေးစိနကြို ပှောလိုကသြညြ။ မူဆာလေးက မှစိမြးရဲ့ လှုပသြှားတဲ့ ဖငတြုံးတှကေို စိုကကြှည့နြတောကို မအေးစိနြ တှေ့ရသညြ။

မအေးစိနကြ မူဆာလေးကို အခွိုသပပြှီး ပေါငြးထားရသညြ။ ဒီကောငကြ မကောငြးတာဆို အကုနလြုပသြညြ။ ဒီနယမြှထေဲ ခိုးဆိုးနှိုကတြိုကတြှေ လုပနြတေဲ့ ကောငတြှရေဲ့ ခေါငြးဆောငြ ဖှဈသညြ။ အဓိက,က မူဆာလေးကို အီစီကလီ လုပပြှီး ဆီဖိုးဆနဖြိုးလေး ဖနဖြို့ကို မအေးစိနကြ အခှင့အြလမြး ခွောငြးနသညြေ။ မအေးစိနြ …ခငဗြွား သမီးက တောတြောြ မောကမြာတယြ… မလေးမစား အမှဲလုပတြယြ… တငြးနတေဲ့ မူဆာလေးကို မအေးစိနကြ အေးပါဟာ… ငါသိပါတယြ…ငါ သူ့ကို ပှောပါအုံးမယြ …. လို့ ပှောလိုကတြဲ့အခါ မူဆာလေးက သူက ခငဗြွားလို မဟုတဘြူး… ရိုငြးတယြ … လို့ ပှောရငြး ခှေးခှလေေးနဲ့ ထိုငနြတေဲ့ မအေးစိနရြဲ့ ကားစှင့နြတေဲ့ ဖငတြုံးကှီးတှကေို ရှိုးနသညြေ။ မူဆာလေးက ငါးမရ ရခွေိုးပှနမြယြ ဆိုတဲ့ လူစားမွိုး ဖှဈသညြ။ မှစိမြးကို မရနိုငတြော့ မှစိမြးရဲ့ အမေ မအေးစိနကြိုဘဲ ခှီးလိုကရြငြ ကောငြးမလားလို့ စဉြးစားနသညြေ။

မအေးစိနြ …. ဟေ ဘာတုံး မူဆာလေး …… ခငဗြွား ကှကသြယကြိုနီနဲ့ ညိနတယေဆြို… ဟယြ…ကှံကှီးစီရာ… မဟုတတြမြးတရားတှေ ဘယသြူပှောလဲ မူဆာလေးရယြ…. ရပကြှကထြဲ ဟိုးလေးတကွောြ ဖှဈနတောကှီးကို ခငဗြွား မုနလြာဥ လုပမြနနေဲ့….. ဘာမှ မညိပါဘူးဟာ…ခငမြငကြှတာပါ… ကိုနီက သိတဲ့အတိုငြးဘဲ ပါးစပကြ အပှောကှမြးတယြ… မူဆာလေးလညြး မအေးစိနရြဲ့ ဘလောကဈြ ကှပကြှပကြှောင့ြ ဖူးကော့နတေဲ့ ရငစြိုငကြှီး နှဈလုံးကို ရှိုးနပှနေသြညြ။ မဆိုးဘူး.. အလတကြှီး ရှိသေးတယြ… ဆှဲစားခငွစြိတတြှေ ပေါကလြာသညြ။ မအေးစိနြ…ကွုပနြဲ့ ခဏ လိုကခြဲ့ပါလား… အငြ…ဘယကြို လိုကရြမှာလဲ မူဆာလေးရယြ… ဆိုငကြို ပဈထားခဲ့လို့မှ မရတာ… ခဏလေးပါဗွာ….တိုငပြငစြရာ ရှိလို့ …. ဆိုငကြို ဘယသြူနဲ့ ထားခဲ့ရမလဲ ကှည့လြိုကအြုံးမယြ …..”။

အဆငပြှတယြေ…မှစိမြး…နင့ဓြာတပြုံတှေ ထုတပြှတော့ ဂွာကှီးက စိတဝြငစြားတယြ… နင့ကြို သူ အလုပသြှငြးပေးနိုငတြယြ… ငါတို့ အလုပမြှာတော့ မဟုတဘြူး… ငါတို့ ဆိုငတြှကေို ပိုငတြဲ့ သူဌေးဆီမှာ” ” ဟယြ….ဟုတလြား . ” ” အေး..နင့ရြုပကြ သန့တြယတြဲ့…ဒါကှောင့ြ သူဌေး အိမမြှာ ခန့ပြေးနိုငတြယတြဲ့…သူဌေးက သူ့အိမမြှာ ရုပရြညြ ခွောခွောသန့သြန့မြှ ကှိုကတြယတြဲ့….” ” ဘာ…ဘာ….လုပရြမှာတဲ့လဲဟငြ…. ” ” သူဌေး ထမငြးစားတဲ့အခါ ပှငဆြငပြေးဖို့… သူဌေး လိုအပတြာလေးတှကေို ကူညီမစဖို့တဲ့….” ” အိမအြကူ အလုပလြား…. ” ” အဲလိုလညြး မဟုတဖြူး မှစိမြး… သူ့အိမကြ အကှီးကှီး… နနြးတောကြှီးလိုဘဲ ကှီးတာ… အိမအြကူတှေ အမွားကှီး ရှိထားပှီးနပှေီ…။

နငလြုပရြမှာက သူ့အနားမှာနပှေီး လိုအပတြာလေးတှေ ဖှည့ဆြညြးပေးရမှာ အိတဆြှဲပေးတာတို့ တံခါးဖှင့ပြေးတာတို့…” ” ငါနဲ့ ဖှဈပါ့မလား ပနသြုရယြ…ငါက ဆငြးရဲသား ရပကြှကမြှာ ကှီးလာတဲ့ကောငမြ… သူဌေးတှနေဲ့ ပတသြကပြှီး ဘာမှ သိတာ မဟုတဘြူးဟဲ့…. ” ” ဘာလို့ မဖှဈရမှာလဲ မှစိမြးရယြ… ဂွာကှီးက နင့ကြို သငပြေးမယြ ပှောတာဘဲ… အဝတအြစားတှလညြေး ပေးမယြ ပှောတယြ သူဌေးက စုတစြုတပြှတပြှတြ ဝတတြာကို မကှိုကဖြူးတဲ့…. ” ” ဟယြ….စိတဝြငစြားတယြ…ပနသြုရေ…. ” ” ဒါဆို နငြ ဂွာကှီးနဲ့တှေ့ဖို့ ငါ အလုပသြှားရငြ လိုကခြဲ့လိုကြ… လူတှေ့…နင့ကြို ကှည့ဖြို့…. ” ” အေး…အေး….ငါ လိုကခြဲ့မယြ… ” မှစိမြး အရမြးပွောသြှားသညြ။ ပနသြု ပှောတာကတော့ ” နင့ကြို လခ ကောငြးကောငြး ပေးလိမ့မြယြ….မှစိမြး… ” တဲ့။ ဆငြးရဲတှငြးက လှတမြှောကဖြို့ လမြးစ တဈခုလား . . . ပနသြုနဲ့ လိုကသြှားကှည့မြယလြို့ ဆုံးဖှတလြိုကလြတေော့သညြ …..ပှီး။