အသစ်ပါကင်လေးလို

မို့မို့တဈကိုယလွုံး ကိုငအွရိုကခွံထားရသလို ကိုကခွဲနာကငှလွို့နသညွေ။ အခှိနအွခါမဟုတပွမယေ့ွ အိပခွနွးနှင့တွှဲလကှပွေးထားသော ရခှေိုးခနွးထဲဝငပွှီး ရကေိုတဝကှီး စိမခွှိုးပဈလိုကတွော့မှ လူက အနညွးငယပွှနလွညလွနွးဆနွးလို့သှားသညွ။ ညအိပဝွတသွည့ွ ဂါဝနရွှညတွဈထညကွို လဲလှယဝွတဆွငလွိုကပွှီး အိပလွို့လညွးပှောမွှာမဟုတသွည့ွ အတူတူ ရီဆကပွရွှငအွခနွးထဲသှားပှီး ဂှိုဟတွုစလောငွးမှလာသည့ွ တီဗှီဇာတလွမွးတှဲတှကေို စိတမွပါလကမွပါ ထိုငကွှည့နွလေိုကသွညွ။ သူမနှင့ခွှိနွးဆိုထားသူက ဒီနေ့ရောကလွာဦးမညွ မဟုတပွါ။

ရနကွုနကွို ကှောကအွရောငွးအဝယကွိဈစနှင့လွာခှငွးဖှဈ၍ သူမ၏ လောပနတွဈဦး ဖှဈသည့ွ ဦးတိတစွှမနွှင့အွတူ လယောဉတွဈစီးတညွး အတူတကှ စီးနငွးလိုကပွါလာခဲ့ပှီး လှနခွဲ့သော သုံးလေးရကခွန့ကွ ရနကွုနကွိုစတငရွောကရွှိလာခဲ့ခှငွးပငွ။ ဦးတိတစွှမမွှာ သူမနှင့မွကငွးရာမကငွးကှောငွးဖှဈသော လူခမွှးသာတှထေဲက တဈဦးဖှဈပှီး မို့မို့နှင့သွူ မိုးကုတကွ ကှောကဝွိုငွးတဈခုမှာ စတငဆွုံဆညွးခဲ့ကှသညွ။သူနှင့လွပေါငွး အတောကွှာကှာ လကတွှဲ လုပကွိုငဖွှဈခဲ့သညွ။ သူမှတဆင့ွ နောကထွပွ ကှောကလွောကမှ ကုနသွညတွခှို့နှင့သွူမ ပလဲနံပသင့စွှာ ဆကဆွံခှင့ရွခဲ့ပှနပွါသညွ။

ယခုဆိုလှှငွ မို့မို့အနနှငေ့အွလှနအွမငွးခမွှးသာလှသညွ ဟုမဆိုနိုငသွည့တွိုငအွောငွ ကှောကမွကှနွှင့ွ ပတသွကသွည့ွ အစုရှယယွာမှားမှတဆင့ွ တဈသကစွာ သုံးမကုနနွိုငလွောကသွည့ွ ငှကှေေးဥဈစာမှား စုဆောငွးရရှိပှီး မကှောင့မွကှ နထေိုငနွိုငပွှီဖှဈပသညွေ။ ယခု အကှိမမွှာ လမွးကှောငွးအသဈရှာခှငွးလညွးဖှဈ ယခငကွ လကတွှဲဖောဟွောငွးဖှဈသူ ဦးတိတစွှမွ၏ ဖိတမွနတြကပှုခကှအွရ ရနကွုနမွှကေို မထငမွှတဘွဲ ပှနလွညခွှခှေ မိခဲ့ခှငွးပဲ ဖှဈသညွ။ ဦးတိတစွှမကွ ပိုကဆွံခမွှးသာသူပီပီ ရနကွုနမွှာ သူ့အငယအွနှောငွး မယား သုံးလေးယောကမွက ရှိသူ ဖှဈလရော။

ယခုလညွး အပှောမွယားမှားထံသို့ အလှည့ကွှ ခှစကှောဖှန့ွ၍ စညွးစိမခွံစားနဟနတွေူသညွ။ မို့မို့အနနှငေ့လွညွး ယခုရနကွုနကွို ရောကရွှိသည့နွေ့ကစ၍ နှဈရကနွှင့နွှဈညတိုငအွောငပွငွ ဦးတိတစွှမနွှင့အွတူ ကာမရယောဉကွှောထဲမှာ မှောခငှတွိုငွး မှောပါခဲ့ပှီးဖှဈသညွ။ သူတို့နှဈယောကကွ ဘာအပေးအယူမှမရှိသလို ဘယလွိုအနှောငအွဖှဲ့မှိုးမှလညွး ရှိသူတှေ မဟုတကွှခှေ။ လုပငွနွးတူ လုပဖွောကွိုငဖွကွ သဘောမှိုးသာဖှဈ၍ နှဈဦးသား ကာမဆကဆွံရာမှာတော့ တဈဦးနှင့တွဈဦး အကှိုကခွငွှး တူညီကှ၍ စိတသွဘောထားခငွှးလညွး အတောမွှားမှား တိုကဆွိုငမွှုရှိကှသူတှဟေုပငွ ဆိုရခှမညွေ။

မို့မို့တီဗှီ ဖနသွားပှငပွေါကွ ကိုးရီးယားအခစှဇွာတလွမွးတှဲကို ကှည့ွ၍ အခှိနဖွှုနွးနရောက နာရီဝကလွောကကွှာတော့ လူက ငိုကမွှညွးသလိုဖှဈပှီး မကှလွုံးကလေး စငွးကလှာခဲ့သညွ။ အိပခွှိနလွညွး လှနပွှီ။ လူလညွး အတောကွလေး ပငပွနွးနှမွးနယွ၍ နပှေီ။ သူမ အိပမွှဖှဈတော့မညဟွုတှေးရငွး ထိုငရွာမှ အသာထ၍ အတှငွးဖကရွှိ အိပခွနွးဆောငဆွီသို့ ပှနလွညွ လှှောကလွှမွး ဝငလွာခဲ့လိုကသွညွ။ “ဟိတွ …မအိပသွေးဘူးလား ” “…… ” သူမ နဘေးနားကပလွကွှ ပှောလိုကသွောအသံကှောင့ွ မို့မို့လှည့ကွှည့လွိုကတွော့ … အသံရှငကွ အသကွ ၄၀ အရှယခွန့အွမှိုးသားကှီးတဈယောကွ ဖှဈပှီး …။

လှနခွဲ့သည့တွဈရကွ နှဈရကလွောကကွတညွးက ဒီတညွးခိုဆောငမွှာ သူမနှင့မွကှမွှနွးတနွးမိနသေူ ဖှဈနသညွေ။ “အောွ အငွးဟငွး မအိပသွေးပါဘူး ကှှနမွ အိပမွပှောတွာနဲ့ … ” “လာလေ တီဗှီကှည့ရွငွး စကားပှောကှတာပေါ့ ” မို့မို့ သူ့မကှနွှာကို တဈခကှအွကဲခတသွလို ကှည့လွိုကမွိရငွးက … “ကှှနမွ အခုပဲ ပှနလွာတာ … တီဗှီကှည့ရွမှာလညွး ပငွှးစရာကှီး ” “ဒါဖှင့ွ …ကိုယ့အွခနွး လာ လညပွါလား တဈခုခု ဧည့ခွံမှာပေါ့ ” မို့မို့ တဈစုံတဈရာ နားလညမွိသလို ရှိသှားရပှီး မကှနွှာလေးကို ပှုံးတုံ့တုံ့ကလေးလုပွ၍ သူ့ဖကကွို စောငွးငဲ့ကှည့လွိုကကွာ … ။

“ရှငွ ဘာကှှေးမလို့လဲ တဈခုခု ကှှေးမှရမယနွောွ …ကှှနမွ ဗိုကဆွာနလေို့ …အဟငွးဟငွး ” “ရတယွ ဘာစားခငှသွလဲ ဘာသောကခွငှသွလဲပှော အားလုံး အဆငသွင့ပွဲ ဟငွး ဟငွး ” “ကိုယ့အွခနွးက ဒီဖကမွှာ … ” ဆိုပှီး သူမတို့အိပခွနွးနှင့ွ ဓားလှယခွုတကွကှ နရောလောကမွှာရှိသည့ွ တဈယောကအွိပခွနွးကိုညှှနပွှ၍ သူမလညွး သူ့အနောကကွနေ တိတဆွိတစွှာဖှင့လွိုကပွါလာခဲ့သညွ။ သူက အခနွးသော့ဖှင့ပွှီး ဝငလွိုကရွာက “ညီမ လာလေ ” “ဟုတွ …ကဲ့ ” ဆိုပှီး … မို့မို့ ခပရွှံ့ရှံ့ပုံစံနှင့ပွငွ သူညှှနပွှသည့ွ ထိုငခွုံတဈလုံးမှာ ဝငထွိုငလွိုကသွညွ။

“တဈမှိုးတော့မထငနွဲ့နောွ ညီမနဲ့အတူလာတဲ့လူကှီးရော ဒီညမတှေ့ပါလား ” “အောွ … ” ဟု ဆိုပှီး မို့မို့ ဘာပှနဖွှရမလေဲ စဉွးစားရငွး … “သူ သူက ဒီလိုပဲ လှှောကသွှားနကပှေါ နောကွ သုံးလေးရကလွောကနွမှေ ပှနရွောကမွယနွဲ့တူပါတယွ” “သူနဲ့ ညီမ က … အငွး … စပစွုသလိုမှား ဖှဈနမလေားဘဲ ဟငွးဟငွး ဟငွး ကဲပါလေ ခု ညီမ ဘာစားမလဲ ဘာသောကမွလဲ …အအေးလား ဘီယာလား စားစရာတဈခုခု မှာခငှလွား ပှောလေ ” “မစားခငှပွါဘူး …အလကား နောကတွာ ” ဟုဆိုရငွး “ကှှနွ မ ဘီယာ ပဲ ” “အို ကေ ညီမ … ဒီလိုမှပေါ့ ” ဆိုပှီး သူက။

ရခေဲသတြတောမှာ အသင့သွိမွးထားသည့ဘွီယာ ပုလငွးတှေ ထုတယွူလိုကပွှီး သူမအရှေ့မှာ လာခပှေးလိုကရွငွး “ကိုယ့နွာမညလွညွး မှတထွားပါ စိုးကှီး … နာမညရွငွး မှတစွိုး တဲ့” “ဟုတကွဲ့ ကို စိုး …ကှှနမွ … မို့မို့ပါ ” နှဈယောကသွား ဘီယာတဈငုံစုပလွိုကွ စကားစမှညပွှောဆိုလိုကွ အာလူးကှောကွလေးတဈဖတဝွါးလိုကွ လုပွ၍ ဘီယာ ပုလငွးဝကခွန့ွ ကှိုးသှားခဲ့ကှသညွ။ ယိုးဒယားဖကမွှလာသော ဘီယာခနွှး ခေါဆွငတွံဆိပွ ဘီယာက ခကှခွငွှးအစှမွးပှလာပှီး မို့မို့နညွးနညွး ထှခငှလွောသညွ။အပှငကွနေ သောကလွာသည့အွရှိနကွှောင့လွညွး အမူးဒီဂရီလေး တရိပရွိပတွကွ လာခဲ့ရခှငွးပဲ ဖှဈလသညွေ။

ကိုစိုး၏မကှလွုံးအကှည့မွှားက သူမ၏ ညဝတအွငွကြှီအောကမွှ အသားဆိုငအွိအိကှီးတှဆေီကို မကှာခဏ ရောကရွောကလွာပှီး ပါးလှှာသောဂါဝနအွကှီၤအောကမွှ သူမ၏ ရငသွားမို့မို့နှဈမှှှာမှာလညွး မီးရောငအွောကမွှာ အထငွးသား ပေါလွှငလွို့နကော ဒူးခေါငွးမရောကတွရောကမွှှရှိသည့ွ ဂါဝနအွောကမွှ ဖှူနုသော ခှသလေုံးသားဝငွးဝငွးကလေးတှကေိုပါ သူက အရသာခံ၍ စိုကကွှည့နွတောတှေ့ရပါသညွ။ မို့မို့လညွး သူ့အကှည့ကွို မသိကှိုးကှှံပှု၍ ခုံပေါမွှာ တငပွုလှှဲကလေး ခှတဈဖေကကွိုခှိတွ ထိုငနွလေိုကရွာ သူမ၏ ဒူးခေါငွးအထကမွှ ဂါဝနအွနားစကလေးက။

ပေါငအွလယလွောကအွထိ လှှောကသှှားသဖှင့ွ သူမအနနှငေ့ွ သူ့ကို တမငတွကာ အောကစွလှှတပွှလိုကသွလို ဖှဈသှားရပှီး သူမ၏ပေါငခွှဆုံနရောရှိ နုထှတဝွငွးဝါလို့နသညေ့အွသားဆိုငကွလေးမှားနှင့တွကှ ဖုဖုဖောငွးဖောငွးဖှဈနသေော ပနွးနုရောငပွငတွီပါး ကလေးအောကမွှ အမှေးအမှှငကွလေးမှား တစှနွးတဈစပေါထွှကနွသညကွေိုပါ ကိုစိုး အတိုငွးသား တှေ့မှငွ လိုကရွ လသညွေ။ မို့မို့ သူ့ဖကကွို မကှလွုံးကလေးတဈခကှဝွေ့ကာ ပှနလွညွ အကဲခတွ ကှည့လွိုကရွာက သူစိုကကွှည့နွမှနွေးသိ၍ ကိုယကွို ခုံပေါကွနေ မသိမသာကလေး အောကဖွကလွှှောခလှိုကပွှီး။

သူမ၏ အဖုတနွရောကို ပို၍မှငသွာအောငွ ပှုလုပပွေးလိုကတွော့ ကိုစိုး အနညွးငယွ လှုပလွှုပရွှားရှား ဖှဈသှားရသညွ။ သူက မို့မို့အနားကို အသာကပလွာပှီး “ခုနက စကားပှနဆွကရွအောငွ … မို့ ရေ ” “ဘာပှောမလို့လဲ ကိုစိုး ” “အောွ မို့မို့နဲ့ အတူလာတဲ့ ဟိုလူကှီးအကှောငွး လေ ဟငွး ဟငွး … ” သူက စိတဝွငတွစားပုံစံနှင့ွ မေးတော့ မို့မို့လညွး … “ဒီလိုပါပဲ မိတဆွှေ တှပေါပဲ … အခု မို့မို့နဲ့ကိုစိုးလိုပေါ့ … မှုတဖွူးလား ကိုစိုး ရဲ့ … အဟငွး ဟငွးဟငွးး ” “တကယလွား …” ဆိုပှီး “ဒါဆိုရငွ ကိုယလွညွး ဒီက… ညီမ မို့နဲ့ မိတဆွှေ ဖှဈနိုငပွှီပေါ့ နောွ … ဟငွး ဟငွးဟငွး “။

သူက အဓိပပြါယပွါပါ ပှောလိုကရွာ မို့မို့ဘာမှပှနမွပှောဘဲ ပှုံးစိစိလုပကွာ အသာ ငှိမနွလေိုကသွညွ။ ကိုစိုး သူမအနားကပလွာသညွ။ ပှီး …သူ့လကတွဈဖကကွ မို့မို့လကကွို အသာဆှဲယူ၍ … “ကဲ လာ မို့မို့ ကုတငပွေါမွှာ အတူထိုငွ စကားပှောရအောငွ နောွ ” “မို့မို့သူ့ကို မော့ကှည့ပွှီး ခေါငွးကို အသာညိတပွှလိုကပွါသညွ။ ကုတငပွေါမွှာ ဘေးခငွှးယှဉလွကှသွား ပူးကပကွာထိုငလွိုကကွှပှီး သူက … “ဘီယာယူဦးမလား မို့” “အငွး … ဒီတဈလုံးဆို တောပွှီ မို့မို့ အပှငကွလညွး သောကလွာခဲ့သေးတယွ ဒီညအသောကမွှားလို့လား မသိဘူး မကှလွုံးတှတေောငွ ကှောငတွောငတွောငွ ဖှဈနပှေီ “။

“ခဏမှေးခငှမွှေး လေ ကိုယတွဈယောကလွုံး ရှိသားပဲ” မို့မို့တဟငွးဟငွးနဲ့ ရှကစွနိုးကလေးရယနွလေိုကရွငွး သူ့ရငခွှငထွဲကို သူမကိုယလွုံးကလေး အသာတိုးဝငမွှီနှဲ့၍ ထိုငလွိုကရွာက … “ကို စိုး ” “ဟငွ ဘာလဲ ညီမလေး ” “မို့ ကို အထငမွသေးပါဘူး နောွ ” “အို မသေးပါဘူး မို့ရယွ မို့က အရမွးလညွးလှတယွ ခစှစွရာလေးလညွး ကောငွးတယွ ” ဆိုပှီး သူမ လကမွောငွးသားလုံးကဈကဈကလေးကို သူ့လကဖွှင့အွသှားအပှနွ ပှတသွပွ၍ သူမနဖူးကလေးကို အသာငုံ့နမွးလိုကပွါသညွ။ မို့မို့ ရုတတွရကပွငွ သူ့လညတွိုငကွို သူမ လကကွလေးနှဈဖကဖွှင့ယွှကလွိမပွှီး။

သူ့ဦးခေါငွးကို သူမမကှနွှာအနီးသို့ ဖိနှိမကွာဆှဲခလှိုကရွာက သူ့နှုတခွမွးထူထူကှီးနှဈခပှကွို သူမနှုတခွမွးဖူးဖူး ကလေးမှားဖှင့ွ စိတလွိုလကရွ နမွး၍ စုပွ၍ လှှာကလေးထိုးမှှေ၍ ပေးလိုကမွိပါလေ၏။ အတနကွှာမှှ အပှနအွလှနွ နမွးစုပနွကှပှေီး မို့မို့ကိုယကွလေး က ကုတငထွကကွို တအိအိလဲပှိုကသှှားရာက သူ့ရငခွှငထွဲသို့လုံးလုံးလှားလှားပငွ ရောကရွှိလို့သှားရလသညွေ။ ကိုစိုးလကတွှကေ သူမကိုယပွေါရွှိ အသားဆိုငအွိအိ ကုနွးကမူ ခှိုင့ဝွှမွးကလေးတှအပေေါမွှာ နရောလပမွကနှအွောငွ လိုကလွံပှေးလှှား ဆော့ကစားလှှကွ ရှိခှပှေီ။မို့မို့ တဟငွးဟငွးညညွးတှားရငွး အသကရွှူရကှပသွလို ဖှဈလာသညွ။

“ကို … ” “ဘာလဲ မို့ ပှောလေ ” “မို့ ဂါဝနလွေး ခှှတလွိုကတွော့မယကွှာ ” “ကောငွးသားပဲ မို့ … ရယွ .ခှှတလွိုကလွေ ဟငွးဟငွး ဟငွး ” မို့မို့ ဂါဝနရွှညလွေးက ကုတငအွောကမွှာ ပုံကသှှားရလသညွေ။သူမတဈကိုယလွုံး မိမှေးတိုငွးဖမှေးတိုငွး ဖှဈသှားသညွ။သူမ ခနဓြာကိုယအွပေါပွိုငွးရှိ မို့မောကကွှှရှစှာဖှင့ွ အရှေ့ကိုစူ၍ ထှကနွသေော ရငသွားအိအိကှီးနှဈမှှှာက နမွးခငှစွို့ခငှစွရာ ကောငွးလှသလို ဖှူဝငွး နုဖတနွသေော အသားအရေ ခါးသိမသွိမကွလေးအောကမွှ ကှီးမားကားစှင့လွှသည့တွငသွားကှီးနှဈဖကတွို့က သူမ၏ ရှုမငှီးဖှယအွလှကို အတိုငွးးသား ထုတလွှဈဖောကွှူးလှှကွ ရှိနကှပသေညွေ။

စိုးကှီး အသကရွှူဖို့တောငမွေ့နသလေိုကှီး ဖှဈကာ သူမအလှမှာ အတနကွှာအောငွ မငသွကစွှာဖှင့ွ မိနွးမူးမှောပါနမေိသညွ။ “လှလိုကတွာ မို့ရယွ ထိရကစွရာတောငမွရှိဘူး ” “ကို ကလဲ မို့ကအပှိုနုနုထှတထွှတွ ကလေး မဟုတပွါဘူးနောွ သူမှားတကာ အကှိမကွှိမခွူးခှှေ နမွးရှိုကွ ပှီး ရစရာမရှိအောငွ နငွးခှခေံထားရပှီးသား ပနွးပါ ပနတွောကွပှနွးဆိုတာ မို့ တို့လို ဘဝမှိုးကို ပှောတာပါပဲ အကိုရယွ ” “ပနတွောကွဖှှဈဖှဈ အခူးခံအနမွးခံ အနငွးခံတာပဲဖှဈဖှဈ အလိုးခံပှီးသား လို့ပဲ ပှောပှော တို့အနနေဲ့ကတော့ တဈခါမှ မနီးစပဖွူးသေးတော့အသဈကပှခွှှတွ ပါကငကွလေးလို့ပဲသဘောထားပါတယွ မို့ရယွ။

ခုလို အလှပဂေးလေးနဲ့ဆုံခှင့ရွတာ ဝမွးသာလို့မဆုံးဘူး ” ဆိုပှီး ပှောလိုကတွော့ မို့မို့ရငထွဲမှာ အတိုငွးမသိ ပီတီဓာတကွလေးရရှိသှားပှီး နှလုံးသားထဲမှာ နှေးကနဲသိမ့ကွနဲ တဈခါမှမဖှဈပေါဖွူးတဲ့ ဝဒနောတဈရပကွို ဖှဈပေါခွံစားလိုကရွလသညွေ။ “ပှောတတွ လိုကတွာ ကိုစိုးရယွ ဒီအပှောနဲ့တငွ… မို့တော့အရညပွှောသွှားရပါပှီ ကိုရယွ …တကယပွါ …မို့ တကယပွှောတာနောွ … ” မို့မို့ သူ့ကိုဖကတွှယွ၍ တရှိုကမွကမွကွ နမွးလိုကသွညွ။ သူ့ရငငွှေ့ကို လှုံရသညမွှာ အခှားဘယယွောကွှားသနာတဈယောကနွှင့မွှ မတူသလို စိတထွဲမှာ ခံစားနရပေါသညွ။

သူကလညွး မို့မို့ကို တကမွကခွှငွးကှီးစှာဖှင့ွ တဈကိုယလွုံးအနှံ့ လိုကလွံပှတသွပွ ကိုငတွှယကွာ အဆကမွပှတွ နမွးစုပွ၍ နှဈယောကသွား ဖိုနှင့မွ အထိအတှေ့အောကမွှာ မိနွးမူးမှေ့ပှောစွှာ အခှိနအွတောကွှီးကှာအောငပွဲ တသိမ့သွိမ့တွငှိမ့ငွှိမ့ွ ဖီလငယွူခံစား မှောပါနမေိကှပသညွေ။ “အို … အင့ွ …ဟငွးးးး အငွးးးးး ” မို့မို့တှန့ကွနဲဖှဈသှားသညွ။ စိုးကှီးလကတွဈဖကကွ သူမပေါငခွှဆုံကှားထဲကို တိုးဝငလွာပှီး သူမ၏ရတနာရှှကှေုပွ ခေါွ စောကပွတခွုံးမို့မို့ကလေးကို သူ့လကဖွဝါးကှမွးကှီးဖှင့စွောကပွတတွဈအုံလုံး အုပကွိုငွ၍ ဆုပညွှဈပဈလိုကရွာက။

စောကခွါငွးပေါကကွလေး ထိပနွားက အစိကလေးကို ဖစှခွှလှေုပဆွှကစားလိုကွ အကှဲကှောငွးတဈလှှောကွ ဖှဖှရှရှကလေးပှတဆွှဲလိုကွ လုပရွငွး စောကခွေါငွးပေါကထွဲကို သူ့လကနွှဈခှောငွးပူး၍ ထည့လွိုကကွာ အသှငွးအထုတလွုပွ၍ ထိုးနှိုကဆွောင့လွိုးပေးနပသညွေေ။ သူမ၏ စောကပွတကွ ခကှခွငွှးပငွ အရညလွိုကကွာ ရှှဲရှှဲစို၍လာသညွ။ သူကလကနွှဈခှောငွးကနေ သုံးခှောငွးပူးထည့ွ၍ ထပမွံနှိုကဆွောင့နွပှနသွေညွ။ မို့မို့အနနှငေ့ွ နညွးနညွးတော့ အခံခကပွမယေ့ွ လီးနှင့လွိုးတာမှိုးမဟုတွ၍ အရသာတဈမှိုး ထူးသလိုဖှဈနကော။

စောကခွေါငွးလေးထဲမှ ယားယံမှုဝဒနောက ပိုကဲဖှဈပေါလွာခဲ့ရပှီး သူမခါးကလေးကို လူးလှန့ကွော့ထိုး၍ သူ့လကနွှင့လွိုးပေးသမှှကို အံကလေးကှိတကွာ ခံနလေိုကမွိသညွ။ ကိုစိုးက စောကပွတခွညှ့မွဲပှီး နှိုကနွတောတော့မဟုတခွှေ။ သူ့လကတွဈဖကကွ သူမနို့အုံကို ဖစှညွှဈဆုပနွယလွိုကွ နို့သီးတှကေို လူးလှိမ့ပွှတခွှကစေားလိုကလွုပနွပှေီး တဈခါတဈရံ သူမဖငသွားအိအိ နှဈဖကကွို ညှဈလိုကနွယလွိုကွ ဆှဲဖှဲလိုကလွုပွ၍ အမှိုးမှိုး နှိုးဆှကိုငတွှယနွခှငွေးဖှဈရာ မို့မို့တဈယောကွ ဏှာအထကှီးထ လာရပါသညွ။ မို့မို့လညွးသူ့ပေါငကွှားထဲသို့လကထွည့ွ၍ သူ့လီးကိုစမွးလိုကသွညွ။

ပုဆိုးအောကမွှ လီးကှီးမှာ တုတခွိုငလွှစှာဖှင့ွ မာတောငတွောင့တွငွးနပှေီး အတှငွးခံဘောငွးဘီ ဝတထွားတာမို့ သူ့လီးက ဘောငွးဘီအောကကွနေ ပေါကထွှကတွော့မတတရွှိနတောကို တှေ့ရပသညွေ။ မို့မို့လသေံတိုးတိုးကလေးဖှင့ွ… “အကို လီးမတောငသွေးဘူးလား မို့ စုပပွေးမယလွေ ” “ကောငွးပှီ ဒါဖှင့မွို့ဒီဖကကွိုလှည့အွိပလွိုကွ ကိုယ့လွီးကိုမို့စုပရွငွး ကိုယလွညွး မို့စောကပွတကွို ယကပွေးမှာပေါ့ မကောငွးဘူးလား ” “အငွး ကို့ သဘော ပါပဲတဲ့ရှငွ ဟငွးဟငွး ဟငွး ” သူရော မို့မို့ပါ အနအထေားပှောငွးလိုကကွှပှီး စဈစတီနိုငွး( ခှောကကွိုး ) ပုံစံနလေိုကကွှကာ။

တဈယောကကွို တဈယောကွ အပှနပွှနအွလှနလွှနပွငွ နမွးလိုကစွုပလွိုကွ ယကလွိုကနွှင့ွ…။ မို့မို့စောကပွတတွဈခုလုံးကို မရှံမရှာပငွ သူ့လှှာကှီးနှင့အွမှိုးမှိုးအဖုံဖုံ ထိုးယကဆွှနကော စောကခွေါငွး ကလေးထဲကို သူ့လှှာဖှားကှီး တှန့လွိပစွှာ မှှနှေောကတွိုးဝငွ၍ စောကခွေါငွးအတှငွးဖကကွ အသားနုနုနံရံ ကလေးတှကေို လှည့ပွတမွှှေ့ထိုးလိုကွ စောကပွတကွို လှှာအပှားလိုကယွကယွကပွေးလိုကွ အစိကို နာနာလေးစုပကွာ ငုံခဲ၍ ကိုကလွိုကွ ဆှလိုကလွုပပွေးနေ၍ မို့မို့တဏှာဇောတှေ အပှတထွကှှလာရသညွ။ မို့မို့ကလညွး သူ၏တုတခွိုငရွှညလွှနွးလှသော လီးခှောငွးကှီးကို။

နို့အေးခှောငွးစုပသွလို အားပါးတရပငွ လှှာနှင့ယွကကွာယကကွာ ဆှလိုကွ ပါးစပဖွှင့တွပှှတပွှှတွ အသံထှကအွောငွ နမွးလိုကစွုပလွိုကလွုပွ၍ လခှောငွးကိုရော ဂှေးဥနှဈလုံးကိုပါ လှှာနှင့ယွကသွပကွာ လီးအရငွးထိ အာခံတှငွးထဲကို ထည့သွှငွး ဆောင့ပွေးလိုကပွှီး သူမစောကရွညမွှား အပှငဖွကကွို ဒလဟောစီးကလှာသလို စိုးကှီးမှာလညွး သူမ၏ လီးအစုပကွောငွးမှုကှောင့ွ လီးဒဈကှီးမှာ အစှမွးကုနွ ပှင့အွာတော့မည့ွ မှိုပှင့ကွှီးအလား ပေါကကွှဲထှကွ လုမတတွ နီရဲပှောငလွကစွှာ တဆတဆွတတွုနခွါ မတတွောငလွာရလှှကွ … “လိုးကှစို့ မို့ရယွ ကို လရညတွှတေောငထွှကခွငှလွာပှီ “။

“ဟငွး မို့ကမှ တဈခှီအထိ ပှီးတာ… ကို ရယွ သူ့လှှာကှီးက… စောကဖွုတထွဲမှာ မှှခငှတွေိုငွးမှှနလေေိုကတွာ တကတညွး … ” “မို့ ဖငကွုနွးပေး …” “အနောကကွ လိုးမလို့လား ” “ဟုတတွယွ မို့ဖငသွားကှီး ကိုငဖွှဲပှီး လိုးခငှတွာ ” “ဒါဖှင့ွ ဖငကွုနွးလိုးပှီးရငွ … မို့ကိုလညွး မကှနွှာခငွှးဆိုငွ တဈခှီလိုးပေး … မို့မို့သူ့မကှနွှာကို အားရအောငွ ကှည့ပွှီး အလိုးခံခငှတွယွ ” “ကောငွးပှီလေ စလိုကရွအောငွ ” မို့မို့ကုတငအွောကဆွငွးပှီး သူ့အခနွးထဲက စားပှဲခုံမှာပဲ လကထွောကကွာ ဖငကွိုနောကပွဈ၍ ကုနွးပေးလိုကသွညွ။သူက မို့မို့ဖငသွားအနောကကွနေ။

မတတွပရွပလွကွှ ဖငသွားနှဈဖကကွိုဆှဲဖှဲပှီး ဖငကွှားကပှူထှကနွသညေ့ွ စောကပွတကွို သူ့လခှောငွးကှီးဖိကပကွာ ဆောင့သွှငွး၍ …လီးကှီးက စောကဖွုတအွတှငွးနံရံတှကေို အထဈထဈအငေါ့ငေါ့ထိတှေ့ပှတတွိုကပွှီး မဝငခွငှ့ဝွငခွငှပွုံစံနှင့ွ ဆောင့ထွိုးဝငရွောကလွို့သှားသညွ။ “အား ကောငွးလိုကတွာ ကှာ စောကဖွုတကွှဲအောငွ လိုးမယ့လွီးကှီးပဲ ” ” မို့မို့ ကှိုကလွား ” “အိုးး ကှိုကတွာမှ ပှောမနနေဲ့တော့ ဟငွးဟငွး … လိုးမှနမွှနလွိုး ပေး … ကိုစိုး အနောကကွနေ တအားသာ ဆောင့ပွှီး လိုး … မို့ကိုမညှာနဲ့” “အငွး ကဲ ကဲ လိုးပှီကှာ တောကွ… စောကဖွုတကွအရညရွှှဲပှီး နူးအိးနတောပဲ… လိုးလို့သိပဇွိမရွှိတယွ မို့ရယွ “။

“ကို ရော …မို့ စောကဖွုတကွို ကှိုကလွားဟငွ ” “ကှိုကလွို့ ငုံတောငငွုံထားခငှတွယွ … တကယွ ” “သှား အပိုတှေ … မို့စောကဖွုတကွ ခှောငနွပှေီ ဟငွး … လိုးလို့ကောငွးခငှမွှကောငွးတော့မှာ ” “ခှောငတွယလွို့ ဘယသွူပှောလဲ… ကိုယ့လွီးဝငအွောငတွောငွ မနညွးသှငွးနရတေဲ့ဥဈစာ ” “အောွ သူ့လဒဈကှီးကိုမှ အားမနာ… ပှောရကလွိုကတွာ ကိုရယွ သူမှားလိုးရငွ… ခှောငနွမှောလို့ ဒီက ပှောတာ ကဲ ရှငွးပလား … ဟငွး ဟငွးးး ဟငွးးး ” “စှတွ ဖှတွ ဘှပွ ဇှိ  ဇှိ ဇှပွ ဗှပွ ဘှပွ… ဗ လပွ ဘုတွ … ဖတဘွတွ ဘှပွ ” “အိအိ အ အိ အ … အ အမေ့… အမယွ လေးးးအငွးးး အိ အင့ွ… ဟငွးး ဟငွးးးးး ” မို့မို့ အသညွးအသနွ ကုနွးခံနရပသေညွေ။

ကိုစိုးလီးက ကှီးသညွ။တုတသွညွ။ လကတွဈဆုပသွာသာ လီးလုံးပတကွ ဆီလီကှနွ ( ခေါွ )ကှီးဆေးထိုးထားသော လီးတှလေိုပဲ တုတခွိုငွ လှသညဖွှဈ၍ စောကခွေါငွးကလေးထဲမှာ မဆန့မွပှဲကှီးဖှဈကာနသညွေ။လီးအရှညကွ အနညွးဆုံး ၈ လကမွ လောကတွော့ရှိမညွ။ မိနွးမလိုကစွားလှနွးသည့ွ ဦးတိတစွှမွ၏ လီးတောငမွှ သူ့လို ပငကွိုယကွှီးတဲ့လီးမှိုး မဟုတခွှေ။ ဆေးထိုးလို့သာ ကှီးခငှတွိုငွး ကှီးရသည့လွီးမှိုးဖှဈနေ၍ လုံးပတကွစှလွစှသွိပသွညွးပုံခငွှးလညွး ကှာသညွ။ ဆီလီကှနထွိုးသည့လွီးမှာ အသားတုံး အထဈအထဈတှဖှဈပှေီး။

လဒဈလုံးထကွ လီးကိုယထွညကွ ပိုမို ကှီးမား၍ ပှယောငွးယောငွးကှီးဖှဈနကော တခှို့လီးတှကေ အဖှားသိမွ အလယတွုတသွလောကွ တခှို့ လီးမှားကတှော့ လီးထိပကွား၍ အရငွးသိမသွလို ဖှဈသောလီးမှိုးလညွးရှိသညွ ဟူ၍ မို့မို့တဆင့စွကား ကှားဖူးသညွ။တခှို့လညွး ကိုယတွိုငွ တှေ့ကှုံခဲ့ဖူးပါသညွ။ ယခု ကိုစိုးလီးကတှော့ သူမကပဲ သဒဓြါရညတွူ ကှညဖွှူမိလို့လားတော့မသိ။ အပှဈရယလွို့ဆိုဖှယရွာမရှိအောငပွငွ သူမစောကဖွုတတွဈခုလုံး ပှည့သွိပွ ကှပညွှပပွှီး လီးဝငလွီးထှကွ သိပသွိပသွညွးသညွးရှိလှသလို အလှားရှညတွာကှောင့လွညွး သားအိမကွို ဒုတဒွုတထွိ ရိုကဆွောင့မွိပှီး။

အတှေ့ထူးလှနွးလှသညွ ဟူ၍ မို့မို့ သူ့ဖကကွို ပိုပိုသာသာလေး တှေးလိုကမွိသေးတော့သညွ။ လိုးဆောင့မွှုအရှိနရွလာပှီမို့ ကိုစိုးက မို့မို့ကို ကှမွးပှငမွှာ ခှတဈဖေကထွောကရွပစွေ၍ သူမ၏ ကနှခွှတဈဖေကကွို ဆှဲယူကာ သူမအရှေ့မှ စားပှဲပေါသွို့မတငလွိုကပွှီး ဖှဲဟထားသော သူမ၏ပေါငခွှဆုံ အရပရွှိ စောကပွတအွာတာပှဲကလေးထဲသို့ သူ့လီးကို ထိုးနှဈစိုကသွှငွးလိုကကွာ အနောကမွှနပှေီး အားပါးတရပငွ ပင့ဆွောင့လွိုးပဈလိုကတွော့၏။ “ခုလို လိုးတာ အားရလား မို့မို့ ရဲ့ ” “ကောငွးတယွ ကိုစိုး စောကပွတဖွှဲပေးထားသလိုကှီး ဖှဈနတော …ကို့လီး တဆုံးအထိသာ ထည့လွိုး…ပတေော့ အိ အင့အွင့ဟွငွး “။

“စှတဖွှပွ ပှှတွ စှတွ …ဖှပွ … ဗှဈ ပှှတွ ဗှှတွ … ပှပွ ဘုတွ ဗှပွ စှိ ဇှပွ ” လီးဝငလွီးထှကအွသံမှားက အဆကမွပှတထွှကပွေါလွို့သှားသညွ။ မို့မို့က သူမခါးလေးကိုကှေးညှတွ၍ စားပှဲခုံပေါွ ကိုယခွနဓြာအရှေ့ပိုငွးတဈခုလုံးတငပွှီး ခှတဈဖေကကွိုပါ ပေါငတွနဟွဟပှဲပှဲဖှဈအောငွ ဘယလွကတွဈဖကနွှင့ထွိနွးကိုငကွာ စားပှဲပေါွ တငမွှှောကထွားလိုကရွငွး အနောကမွှနေ၍ ကိုစိုးလိုးဆောင့ပွေးသမှှကို ဖငသွားနှဈဖကဖွှဲကားပှီး တအိုးအိုး တအင့အွင့ွ ညညွးသံပှုလှှကွ ကှိတမွှိတွ အလိုးခံနပသညွေေ။ စောကရွညတွှလညွေးအဆကမွပှတယွိုစီးကလှာပှီမို့ လီးအဝငအွထှကွ သှကကွာ အတောကွလေး ခရီးရောကွ လာခဲ့ကှသညွ။

မို့မို့ ကိုစိုးဆောင့ခွကှအွတိုငွးလိုကပွှီး ဖငကွိုနောကပွှနတွှနွးဆောင့ွ၍ မိနဈအနညွးငယအွကှာမှာပငွ ဖငသွားနှဈဖကတွှန့ကွနဲ တှန့ကွနဲဖှဈကာ စောကရွညပွနွးထှကွ၍ တဈခှီပှီးသှားခဲ့ရသညွ။ ကိုစိုးလညွး သူမနှင့မွရှေးမနှောငွးမှာပငွ လီးကှီးကို ခှေးလိုးသလို အခကှသွုံးလေးဆယလွောကွ တဇပဇွပနွှင့ွ ကော့မှောကဆွောင့လွိုးလိုကပွှီး လရညမွှားကို မို့မို့၏စောကခွေါငွးအတှငွးရှိသားအိမထွဲသို့ တဗှဈဗှဈပနွးလှှတထွုတလွိုကလွတေော့၏။ “အရမွးလိုးတာပဲ ဟှနွး ” မို့မို့၏ ခစှမွကှစွောငွးကလေးက စိုးကှီး မောသမှှ ပနွးသမှှ အမောတှကေို ရုတခွှညွး ပှပှေောကသွှားစေ သလိုပငွ။

သူမက သူ့ရငခွှငထွဲကိုတိုးဝငပွှီး သူ့ရငအွုပကွယှကွှီးနှင့ွ သူမ၏နို့အုံအိအိကှီးနှဈမှှှာကို ဖိကပွ၍ ပှတသွီးပှတသွပလွုပနွပသညွေေ။ “မို့မို့လူကှီးနဲ့ ကိုယကွ ဘယသွူပိုလိုးနိုငသွလဲ ဟငွ မို့ ” သူကမေးလိုကတွော့ “ဟိုက ဆေးသုံးပှီးလိုးတာပါ တဈခါတဈလေ နှဈနာရီလောကကွှာတယွ လူကိုမှော့သှားအောငကွို လိုးတာ ကိုစိုးကတှော့ လိုးနတေဲ့အခှိနမွှာ သူ့ထကပွိုအားသနပွှီး ပိုကှမွးတယွ လီးဝငတွာလညွး စောကဖွုတထွဲကို တဗှှတဗွှှတနွဲ့စကသွနတွေ ပဈနသလေိုပဲ ဟငွးဟငွး ယောကွှားတှဟော တဈယောကတွဈမှိုးစီ လိုးကှတာပါပဲ မို့ အကှိုကပွှောရရငွ သူ လိုးတာလညွး တဈခါတဈလေ ဇိမတွှေ့သလို… ။

ကိုစိုးလို လိုးအားသနတွဲ့ ယောကွှားမှိုးနဲ့လညွး ညတိုငွး လိုးခငှတွယွ … ကဲ ကှနပပွေလား ဟငွး ဟငွး ” “ဒါဖှင့ွ မို့က ကိုယတွို့နှဈယောကစွလုံးနဲ့လိုးပေါ့ အဲဒါဆိုရငွ ပိုပှီး ခိုကသွှားမှာအမှနပွဲ ” “ကိုစိုး တကယွ ဆနဒြရှိလား ” “ဘာကိုပှောတာလဲ မို့ ရဲ့ ” “အဲလို နှဈယောကွ … လိုးတာလေ ” “အငွး ” “မို့ ဒီလူကှီးကို ပိုငပွါတယွ… ကို ဆနဒြရှိရငွ တဈနေ့ဆုံဖို့ပှောလိုကမွယွ ဘယ့နွှယလွဲ ” “ကောငွးတာပေါ့ ခံစားမှုအသဈကလေးရတာပေါ့ မို့ …ရယွ အဟငွးဟငွး”။

ခတြတေအနားယူပှီး ဘီယာတဈယောကွ တဈပုလငွးစီ စုပွ၍ မို့မို့ ကိုစိုးဆိုတဲ့လူကှီးရဲ့ ရငခွှငထွဲမှာ သူမတဈကိုယလွုံး နဈဝငသွှားအောငွ ဖကတွှယထွားလိုကရွငွး သူ့ကိုယငွှေ့နှေးနှေးကို စညွးစိမယွူ ခံစားလို့နပေါသညွ။ နောကတွဈခှီပှနစွတော့ မို့မို့က ကုတငပွေါမွှာ ပကလွကွ ဒူးထောငပွေါငကွားလုပပွှီး အလိုးခံသညွ။ ကိုစိုး၏ခါးကို တငွးတငွးပှေ့ဖကပွှီး အောကကွနေ တငသွားအိအိနှဈဖကကွို မှောကကွှှနအေောငွ ကော့မှှောကဆွောင့ွ၍ သူမ၏စောကဖွုတထွဲသို့ သူ့လီးကှီးဝငလွိုကွ ထှကလွိုကလွုပနွပေုံကို ကှည့ရွငွး အလိုးအဆောင့ခွံရသညမွှာ ထူးခှားလှသည့အွရသာတဈမှိုး ဟူ၍ မို့မို့စိတမွှာ ထငမွှတမွိပါသညွ။

ကိုစိုးက တဈခှီပှီးထား၍ ဒီတဈခှီ အခှိနအွကှာကှီးဆှဲပှီး လိုးပေးနသညွေ။ မို့မို့စောကပွတမွှာ စောကရွညတွှေ အရှှဲသားဖှဈနေ၍ သူ့လီးအဝငကွောငွးပှီး စိတရွှိလကရွှိ လိုးအားသနစွှာဖှင့သွူမလိုအငဆွနဒြ ပှည့မွှောကအွောငွ ထိထိမိမိကှီး လိုးပေးနိုငလွာသညွ။လီးတဈခကှတွဈခကှအွဆောင့မွှာ မို့မို့ကလညွး အောကကွနေ ဖငကွှီးနှဈဖကကွော့ကော့ပေးလိုကသွဖှင့ွ သူမစောကခွေါငွးလေးထဲသို့ လီးတဆုံးရောကအွောငွ နဈမှုပတွိုးဝငသွှားရပှီး သူမခမှာ အသညွးခိုကမွတတွ ခံစားနရလှှကွေ အလီလီအခှီခှီ ကာမလမွးဆုံးသို့ရောကရွှိသှားခဲ့ရသညွ။

သူမ နှဈခှီသုံးခှီပှီးသည့တွိုငွ သူကပုံစံမပှောငွးဘဲ သူမအကှိုကလွိုကပွှီး လှကှေီးထိုး ပကလွကမွှောကခွုံ အနအထေားအတိုငွး သူ့လီးကှီးကို သူမစောကပွတထွဲ ထည့သွှငွးမှှနှေောကွ၍ တဈခကှခွငွှး တဈခကှခွငွှး ဖိဆောင့လွိုးပေးနတေုနွးပငွ။ သူ့လိုးဆောင့ခွကှမွှားက မှနလွာလိုကွ နှေးသှားလိုကွ ပှငွးတဈလှည့ွ ပှော့တဈလှည့ွ နုတဈလှည့ွ ကှမွးတဈလှည့ဖွှင့ွ သူမအလိုကဖှှဈအောငွ အခှိနဆွှဲလိုးဆောင့ွ၍ ပေးနသညွေ။ ကိုစိုးအနနှငေ့နွာရီဝကလွောကကွှာမှ သူ့လရညတွှထှကပွှေီး လရညတွှကေို သူမ၏သားအိမထွဲသို့ တဗှဈဗှဈနှင့အွရှိနပွှငွးပှငွး ပနွးထုတပွဈလိုကကွာ။

ကာမဆကဆွံမှု၏ နောကဆွုံးအဆင့ဖွှဈသော အထှတအွထိပပွနွးတိုငဆွီသို့ ခှှေးသံတရှှဲရှှဲနှင့ဆွိုကရွောကသွှားနိုငခွဲ့သညွ။ ဒီအခှိနမွှာ မို့မို့တဈယောကွ လရညဝွနသေော သူမစောကပွတကွှီးအပှဲသားနှင့သွုံးလေးခှီမက ကိဈစပှီးသှားခဲ့ရတာမို့ ကုတငပွေါမွှာ ခှလကမွေသယနွိုငအွောငဖွှဈကာ နုံးခှိပှော့ခှနခေေဲ့ရခှပှေီ။ “ကို့လီးကို ပှနမွခှှတနွဲ့ဦးနောွ စိမပွှီးလိုးပေး … ပါဦး … ကို ရယွ ” မို့မို့ ဗလုံးဗထှေးလသေံဖှင့ွ မှေးမှိတထွားသောမကှစွိကို ပှနမွဖှင့ဘွဲ ပှောလိုကပွါသညွ။ နှဈယောကသွား မကှနွှာခငွှးဆိုငပွှေ့ဖကနွမွးစုပရွငွး သူမစောကပွတထွဲမှာ သူ့လီးကို ဒီအတိုငွးပငွ။

စိမွ၍ထည့သွှငွးထားပှီး မိုးမလငွးမခငွှး လိုးလိုကွ နားလိုကွ လုပနွကှသညေမွှာ … မို့မို့စောကပွတွ တဈခုလုံး သူ့လီးကှီးအဝငအွထှကမွှားပှီး အဆံခှောငွ၍ ကှိနွးစပစွပကွှီး ဖှဈကုနသွညအွထိပါပေ။ ဦးတိတစွှမွ ပှနမွရောကမွခငွှး ကိုစိုးအခနွးထဲမှာသာ သူမအခှိနကွုနနွခေဲ့ရသညွ။ တဈခါတဈရံ သူမအိပခွနွးထဲအထိ ကိုစိုးလိုကလွာတတပွှီး တဈညတာလုံး အခှိနဖွှုနွး၍ မှားသောအားဖှင့တွော့သူမကိုယတွိုငပွဲ ကိုစိုးအိပခွနွးဖကကွို အကှောငွးတဈခုခု ရမယရွှာပှီး သှားရောကတွှေ့ဆုံခဲ့ခှငွးဖှဈပါသညွ။ ကိုစိုးကိုယတွိုငလွညွး သူမကို အရေးတယူရှိခဲ့သညွ။

နှဈယောကသွားတှေ့ဆုံခှိနတွိုငွး ဝိုငဖွှဈဖှဈ ဘီယာပဲဖှဈဖှဈ သောကစွရာ အဖှောယွမကာ တဈမှိုးမဟုတွ တဈမှိုးထုတွ၍ သူကဧည့ဝွတပွှုပှီး နောကဆွုံးကတှော့ ကာမသံဝါသဟုဆိုအပသွော ဖိုနှင့မွ ရာဂနှီးနှော ဖလှယမွှုနှင့သွာ အဆုံးသတလွေ့ရှိကှစမှဲပငဖွှဈလသညွေ။ သူနှင့ဆွကဆွံတိုငွးလညွး မို့မို့အနနှငေ့ွ ကာမအရသာကို တငွးပှည့ကွပှပွှည့ွ ခံစားရရှိခဲ့သညခွညွှးပငွ။ ပှောရလှှငွ ကိုစိုးက မို့မို့ရဲ့အထာကို ကောငွးကောငွးနပနွပှေီ… နောကှနပှေေီလို့တောငွ ပှောရမညွ။ တဈနေ့ …ကိုစိုးအိပခွနွးဖကွ ရောကတွော့ အခနွးထဲမှာ သူနှင့အွတူ အမှိုးသမီးတဈယောကရွှိနတောကို တှေ့လိုကရွပှီး။

ကိုစိုးက သူမကို အဆိုပါအမှိုးသမီးနှင့မွိတဆွကပွေးသညွ။သူမ နာမညကွ … မဖှူ လို့ခေါပွှီး ကိုစိုး ကိဈစတဈခုနှင့ွ မှို့ထဲဖကကွို သှားရာကနေ တှေ့ဆုံခဲ့ကှပှီး သူတညွးခိုရာအခနွးကို အပါခေါလွာနိုငခွဲ့ခှငွး ဖှဈသညွ။ အမှိုးသမီး (မဖှူ … ) မှာ မို့မို့နှင့အွသကမွတိမွးမယိမွးလောကရွှိပှီး အသားဖှူဖှူ အရပမွနိမ့မွမှင့ွ နှာတံပေါွ၍ ကှည့ပွှောရွှုပှောွ ရုပရွညမွှိုးပိုငဆွိုငသွူဖှဈကာ ကိုယလွုံးကိုယပွေါကမွှာလညွး အခှိုးအဆဈကနှ လှပ၍ ပှည့ပွှည့ဖွှိုးဖှိုး တငသွားရငသွား ဖှံ့ထှားတောင့တွငွးသူပငွ ဖှဈသညွ။ သူမကို ကှေးစား ဟူ၍တော့ဘယလွိုမှ တပအွပမွပှောနိုငပွါခှေ။

တခှို့ မိနွးမတှအဖေို့ ငှကှေေးပှည့စွုံပမယေ့ွ သူမတို့၏ အတိုငွးအဆမဲ့သော ကာမလိုအငပွှည့ဝွမှုအတှကွ ယခုလို သူစိမွးယောကွှားရဲ့ရငခွှငမွှာ ခဏတာ ဝငရွောကနွားခို မှေ့ပှောသွူတှလညွေး ရှိပါသညွ။ဒီအထဲမှာမှ အိမထွောငသွညွ မိနွးမတှကေ အဆိုးဆုံးပငွ … ။ နာမညအွပကှဆွုံးကတော့ ဗိုလကွတောွ ဗိုလမွှူးကတောွ အစရှိသည့အွရာရှိကတောတွှေ … သငွဘြောသားမယားတှေ… သူတို့တှကေ အခှားမိနွးမတှထကကွေို အကဲပိုနိုငလွှနွးသူတှလေို့သာ ဆိုရခှိမ့မွညွ။ သုံးယောကသွား ကုတငပွေါမွှာ ထိုငွ၍ စကားတပှောပှောနှင့ွ ကိုစိုးလကတွဈဖကကွ မို့မို့ခါးသိမကွလေးကို လာရောကပွှေ့ဖကလွိုကရွငွး။

“မို့မို့ …ကို ပှောစရာရှိတယွ ” “ဘာပှောမှာလဲ ဟငွ ကိုစိုး ” “မို့မို့ ဒီည ကိုယတွို့နဲ့အတူ ဒီအခနွးမှာပဲအိပလွိုကပွါ တို့အတူတူ ပှောရွအောငလွေ ” “ဟငွ …ဖှဈပါ့မလား ကိုစိုးရယွ မဖှူ အားနာစရာ … ” “အားမနာနဲ့ ကိုယပွှောထားပှီးသားပဲ ဟငွး ဟငွး ” သူက မဖှူဖကကွို လှည့ကွာ အကှိုးအကှောငွးရှငွးပှလှှကွ မဖှူဆိုတဲ့အမှိုးသမီးကလညွး နှဈလိုဖှယရွာ အပှုံးကလေးနှင့ပွငွ မို့မို့ကို ပှနလွှည့ကွှည့လွိုကကွာ … “အို ဖှူက ရ ပါတယွ အကို့သဘောပါ …အကိုနဲ့ဒီက အဈမနဲ့က …ရငွးနှီးပှီးသားတှဆေိုတော့ ပှူနာ အထှအထေူး မရှိပါဘူး ရှငွ အဟငွးဟငွး …ဟငွး ” ။

“အဈမ လို့မခေါပွါနဲ့ မဖှူရယွ… ကှှနမွနဲ့ မဖှူက … အသကခွငွှးအတူတူ လောကရွှိတာပါ အ ဟငွး ဟငွး ” သုံးယောကသွား လပေေးဖှောင့ပွှီး စကားစမှညပွှောဆိုနကှေ၍ ကိုစိုးက အမှိုးသမီးနှဈယောကအွတှကဆွိုပှီး သူအသင့ဆွောငထွားသော ဝိုငတွဈပုလငွးစီကို ရခေဲသတြတောထဲကနေ ထုတပွေးလိုကပွှီး သူကတော့ အမှဲသောကနွကှေ ဖှဈသည့ွ ဝီစကီပုလငွးထဲကနေ လကကွနွှ ဝီစကီတဈခှကငွှဲ့ကာဖှင့ွ သုံးယောကသွား ဆကရွကမွငွး စညွးစိမခွံစားလှှကွ ဇိမတွှေ့နကှပသေညွေ။ ကိုစိုး အမှိုးသမီးနှဈယောကစွလုံးကို အငွကြှီ ဘောလွီနှင့တွကှ အဝတအွစားမှား အကုနခွှှတခွိုငွးလိုကသွညွ။

သူကိုယတွိုငလွညွး ခနဓြာကိုယအွပေါပွိုငွး ဗလာကငွှးနပှေီး ခါးမှပုဆိုးကိုပါ ခှှတခွလှိုကတွာမို့ လီးခှောငွးကှီး တနွးလနွးနှင့ွ မိနွးမနှဈယောကအွရှေ့မှာ ကိုယဟွနပွှနသလေိုဖှဈသှားသညွ။ မို့မို့နှင့မွဖှူ တဈယောကမွကှနွှာတဈယောကကွှည့ပွှီး နှဈယောကစွလုံး မလုံမလဲနှင့ရွှကကွိုးရှကကွနွး ဖှဈနပေါသညွ။ ဆန့ကွငှဘွကလွိငအွရှေ့မှာ ဘယလွိုပဲ အဝတတွှခှှတခွေဲ့ခှှတခွဲ့ ယခုလို မိနွးမသားခငွှး ကတှော့ တဈခါမှှ မကှုံဖူးခဲ့တာမို့ တဈယောကရွငသွားတဈယောကွ ငေးကှည့ရွငွး တဈယောကဖွငသွား နှင့စွောကပွတတွှကေို တဈယောကကွ အကှငွးသား အရှငွးသားကှီး မှငတွှေ့နရသညေ့အွဖှဈမှာ။

တဈမှိုးတော့လညွး ရငခွုနစွရာကောငွးသလို ဖှဈနပသညွေေ။ ကိုစိုးကပငွ ဦးဆောငွ၍ “မို့ အောကခွဏ ဆငွးလိုကနွောွ ကို့လီးကိုစုပပွေး ဦး ” “ရတယွ ကိုစိုး ” ဆိုပှီး သူမကို ကုတငအွောကကွနေ ထိုငစွလေိုကပွှီး ကိုစိုးက သူ့ပေါငကွှားကလီးကို မို့မို့အား စုပနွမွးစေ လိုကသွညွ။သူကတော့ မဖှူဆိုတဲ့အမှိုးသမီး၏ခါးလေးကို ပှေ့ဖကပွှီး သူမ၏ ပေါငခွှကှားထဲကို လကထွည့ွ၍ စောကပွတတွဈခုလုံးကို အပီအပှငနွှိုကဆွှပေးနပေါသညွ။ ကိုစိုးလီးက မို့မို့ပါးစပထွဲမှာ မှှဟေောကပွါးပဉွှးထောငသွလို ရုတခွှညွးပငွ မတတွောငလွာပှီး ကှောခမွှးစရာကောငွးအောငွ တဖှညွးဖှညွးကှီးထှားလာတာကို တှေ့ရသညွ။

မို့မို့က သူ့လီးကိုပါးစပထွဲ အပှည့အွသိပွ ထည့သွှငွးပှီး ရှေ့တိုးနောကငွငလွုပကွာ လဒဈထိပဖွူးကှီး တဈခုလုံး အာခေါငထွောကအွောငပွငွ လီးအရငွးထိ ကုနွးစုပပွေးနသညွေ။လဒဈကိုလှှာနှင့ရွဈပတွ၍ လဒဈအောကခွှကေို မထိတထိကလေး ယကဆွှပေးသညွ။လီးတနကွှီး တဈလှှောကနွှင့ဂွှေးဥတှကေို စုပလွိုကယွကလွိုကွ လှှာစောငွးထိုး၍ သပလွိုကွ လှှာအပှားလိုကွ ယကလွိုကွ နှင့စွိတလွိုလကရွ လုပပွေးသညွ။ မို့မို့လီးစုပနွပေုံကို မဖှူကကုတငထွကမွှနေ၍ အသာကှည့ငွေးလှှကရွှိပှီး ကိုစိုးလကမွှားကလညွး တဈစတဈစနှင့သွူမတဈကိုယလွုံးကို နရောလပမွကနှအွောငပွငွ။

ရငသွားရော ဖငသွားနှင့စွောကပွတတွဝိုကွ ကိုပါမကနွှ လိုကလွံ ဖစှနွယပွှတသွပပွေးနတောကှောင့ွ သူမ၏နှုတဖွှားဆီမှ တဟငွးဟငွး တအငွးအငွးနှင့ွ ငှကဖွှားတကသွလို ညညွးတှားသံကလေးမှား ထှကပွေါလွာရပှီး ကာမအဆိပတွကသွထကွ တကလွာတာ တှေ့ရပါသညွ။ “ဖှူ့ဖှူ့စောကပွတကွို မှုတပွေးမယွ … ဖှူဖှူ ဒီအပေါကွိုခှထိုငလွိုကွ မို့မို့လညွး လာ ကိုယ့ကွိုနမွးပါဦး ” ကိုစိုးပှောပှီး မဖှူကို သူ့မကှနွှာပေါခွှထိုငစွလေိုကရွာက အောကမွှနေ၍ သူမစောကပွတကွို တပှတပွှတနွှင့ွ နအေောငွ လှှာနှင့ယွကကွာယကကွာ။

ပါးစပနွှင့ပွှှတကွနဲပှှတကွနဲနအေောငွ စောကရွညတွှမပှတွေ စီးကှ လာသညအွထိ အပီအပှငဘွာဂှာအစှမွးပှပှီး နမွးစုပပွေးနပသညွေေ။ “အ အိ အိ ဟင့ွ အင့ွ ကှှတကွှှတွ အ အရှီး အိ အ အလာ့ အို အို ” မဖှူ အသညွးအသနွ ကော့ပှံလို့နကော အဆကမွပှတွ ညညွးတှားလှှကရွှိပှီ။သူမစောကပွတဖွှင့ွ ကိုစိုးမကှနွှာကှီးကို ဆန့ငွငဆွန့ငွငွ ပှတတွိုကကွော့ထိုး၍ စောကရွညတွဖှောဖှော ထှကကွလှာရသညွ။ ကိုစိုးက သူမစောကရွညတွှကေို အကုနအွစငွ စုပယွူနလေိုကပွါသညွ။ မို့မို့လညွး ကုတငပွေါတွကကွာ သူတို့နှဈယောကအွကှားတိုးဝငွ၍ ကိုစိုး ရငအွုပကွယှကွှီးကို မကှနွှာကလေး အပွ၍ နမွးသညွ။

ရငဘွတမွှှေး တဈပှုံတဈမကှီးကို ဆှဲ၍ဆှဲ၍ကစားသညွ။ကိုစိုးကလညွး မဖှူစောကပွတယွကရွငွးကနေ မို့မို့ဖငကွိုကိုငသွညွ။ စောကဖွုတထွဲ လကထွည့ွ၍ ထိုးမှှကစေားပေးသညွ။ မို့မို့လညွး မဖှူနညွးတူပငွ ကာမ ဒီဂရီတှေ မှင့သွထကမွှင့လွာရပသညွေ။ “မို့မို့ ဖှူဖှူ့ စောကပွတကွို ယကပွေးလိုကပွါ ” “ဟုတွ ကဲ့ ကိုစိုး ” မို့မို့က “မဖှူ ဒီနားကို လာ ” ဆိုပှီး ပှောရငွး မဖှူလကကွိုဆှဲယူ၍ နှဈယောကသွားနှုတခွမွးခငွှးစုပနွမွးလိုကကွှပှီး တဈယောကရွငသွားကို တဈယောကကွိုငွ၍နလေိုကကွှကာ … “မို့မို့ မဖှူစောကပွတွ ယကပွေးမယွ မဖှူဒီမှာပဲ ပကလွကအွိပလွိုကနွောွ “။

“အငွး ပါ… မ မို့ ရယွ ” မဖှူ အလိုကတွသိပငွ ပကလွကလွှနကွာ ပေါငနွှဈဖကကွိုဖှဲကားပေးလိုကတွော့ မို့မို့သူမစောကပွတကွို မှောကကွုနွး၍ အနမွးပေးလိုကပွါသညွ။စောကမွှှေးခပပွါးပါးကလေးမှှ ဝိုငွးရံနသေော မဖှူစောကပွတမွှာ ရှညမွှောမှောကလေးဖှဈကာ နှုတခွမွးသားလေးမဟတဟ အရညမွှားရှှဲစိုလကှရွှိပှီး အသားအရဖှေူဝငွးသူပီပီ စောကပွတနွှုတခွမွးသားထူအိအိကလေးတှမှော သှေးနီရောငလွှှမွးကာ တဈမှိုးတဈဖုံ နမွးစုပပွဈခငှစွရာ ကောငွးနပသညွေေ။ မို့မို့က သူမစောကပွတကွို တပှတပွှတယွကရွငွး စောကစွိကလေးကိုဆှ၍ဆှ၍ စောကခွေါငွးထဲ လကထွိုးမှှပေေးသညွ။

လှှာနှင့လွညွးအပီအပှငွ ယကသွညွ။မဖှူခမှာ ထှန့လွူူးကော့ပှံ၍သာ နရလသေညွေ။ ကိုစိုးလညွး မဖှူစောကပွတကွိုကုနွးယကလွကှရွှိသည့မွို့မို့ဖငသွားကှီးနှဈဖကကွို ကိုငဖွှဲကာ ဖငသွားနှဈဖကအွကှားကနေ အပှူးသားအပှဲသားထှကပွေါနွသညေ့ွ သူမစောကဖွုတပွှငကွှီးကို အငမွးမရပငွ သူ့လှှာကှီးသှငွး၍ ယကကွာ ဆှကာဖှင့ွ … တဖတှဖွတွှ တပှတပွှတွ အိုး အို့ အင့အွင့ွ အသံမှားနှင့အွတူ သုံးယောကသွား ကုတငထွကမွှာ ဖှဈခငှတွိုငွးဖှဈ၍ နကှပတေေော့သညွ။မို့မို့ရော မဖှူပါ စောကပွတမွှာ စောကရွညအွရှှဲသားနှင့ွ တဈယောကနွှဈခှီစီလောကွ ပှီးသှားခဲ့ကှသညွ။

“မို့မို့ မှငွးစီး ခငှပွှီ ကှယွ … ” စောကဖွုတကွလညွး အလှနအွမငွးရှနပှေီး အလိုးခံလိုစိတကွပှငွးပှစှာဖှဈပေါနွပှေီမို့ ကိုစိုးကိုတောငွ ခှင့တွောငွးမနတေော့ဘဲ မို့မို့သူ့လီးပေါတွကထွိုငပွှီး စတငဆွောင့လွိုးပဈလိုကသွညွ။ ကိုစိုး ကှကှနပေနွေပကွှီး ပှုံး၍ အောကမွှနေ၍ သူမဖငအွိအိတှကေို လကနွှင့ထွိနွးကိုငကွာ လီးကိုကော့ထိုးဆောင့ပွေးသညွ။ “အ အား ကိုစိုးရယွ လီးက မတရားကှီးလှနွး လိုကတွာကှယွ ” မို့မို့ သူမ၏ဖငကွှီးနှဈဖကကွို လှိမ့ကွာကှိတကွာဖှင့အွခကှနွှဈဆယွ အစိတခွန့လွီးကှီးအပေါကွနေ ဖိထိုငကွာလိုးဆောင့ခွလှိုကတွော့ စောကရွညသွံတဇှပဇွှပွ တဗှပဗွှပွ ဆူညံစှာဖှင့ွ ထှကပွေါလွို့လာသညွ။

မဖှူကလညွး သူအနီးသို့ခဉွှးကပလွာကာ သူမရငသွားကှီးနှဈဖကကွို ကိုငတွှယဆွုပနွယွ၍ ဖငသွားကှီးနှဈဖကကွိုလညွး ဖစှကွစားပေးလာသညွ။သူမကိုယတွိုငလွညွး အလိုးခံလိုစိတကွှောင့ွ မကှနွှာကလေး နီမှနွးပှီး တဏှာသှေးကှှလှှကရွှိပှီဆိုတာ မို့မို့အနနှငေ့သွူမ မပှောဘဲသိနှင့နွပပှေေီ။ “မဖှူ မဖှူကော မလိုးခငှဘွူးလား ဟငွ ” “အငွး အဟငွး လိုး ခငှတွယွ သူ့လီးကှီးတော့ လန့ပွါတယွ မို့မို့ရယွ ” “မို့ကို နမွးပါ ဖကထွားပါ… မဖှူရဲ့ မို့ပှီး ပှီးတော့မှာ …အ … အိ အိ မဖှူ တဈလှည့ွ… လိုးပေါ့ နောွ နောွ မ ဖှူ ” “…… …… ” မဖှူ ဘာစကားမှမပှောနိုငပွါ။

မို့မို့၏ ကိုစိုးလီးပေါထွိုငဆွောင့ွ လိုးနပေုံကိုကှည့ပွှီး သူမကှောထဲ စိမ့နွအေောငပွငွ စိုးရှံ့စိတကွလေးမှား ဖှဈပေါနွမေိသညွ။သူမအနနှငေ့သွာ ကိုစိုးလီးကှီးကို ဒီလို ပုံစံမှိုး အပေါကွတကဆွောင့လွိုးရလှှငွ စောကပွတကွှဲပှဲ သှားရလိမ့မွညဟွု တှေးပှီးထိတလွန့နွမေိသညွ။ မို့မို့ဆကတွိုကဖွိဆောင့ခွရှငွး အရညတွှေ ဒလဟောစီးကလှာသညွ။လေးငါးဆယခွကွှ စကောဝိုငွးမှှေ့၍ တငပွါးကှီးနှဈဖကကွို ဇိုးဇိုးဇပဇွပနွှင့လွှိမ့ပွိမ့ညွှောင့လွိုးပှီး မို့မို့ကိုစိုးလီးကို သူမစောကပွတထွဲကနေ ဗှှတကွနဲ ပှနခွှှတထွုတလွိုကသွညွ။ ကိုစိုးလီးကတော့ သူမစောကရွညမွှားဖှင့စွိုလကနွကော။

မိုးသို့မှှောနွဘေိသည့အွလား တောငမွတနွဆေဲပငဖွှဈသညွ။ “ဖှူဖှူ လာလေ ” “ဟင့ွ အငွး ကိုစိုး ဖာသာ လုပွ လုပွ ပါ ” “ဒါဖှင့ဖွငကွုနွးပေးမလား ” “အငွး ကုနွးပေး မယွ ကိုစိုး အနောကကွနေ ဖှေးဖှေးခငွှး ဆောင့ွ နောွ ” ကိုစိုးက ကောငွးပှီလို့ပှောရငွး မဖှူကုနွးပေးလိုကသွော ဖငသွားနှဈဖကအွနောကကွနေ စောကပွတထွဲ သူ့လီးဒဈကို ဖိထိုးထည့သွှငွးရငွးဖှင့ွ သူမ၏ဖငကွိုလကဖွှင့စွုံကိုငဆွှဲယူ၍ တရစပပွငွ လိုးဆောင့ပွဈလိုကပွတေော့၏။ “ဇှပွ ဘှပွ … ဘုတဘွတွ ဇှပွ… ဘှပွ ဖှပွ… ဗှပွ ဗှိ ပလှတွ ဗှှတွ… ဖှဈ ပှှတွ ဗှှတွ …ဘှတွ စှိ ဇှပွ “။

“အ အား သေ …သပေါပှီ ကို ကိုစို ဖှေး ဖှေး ဖှေး အိ …အိ အိုးးး… အ အင့ဟွင့ွ နာ …နာတယွ အီအီးး အီးးး အ အမယလွေး ကှှတွ ဟင့ွ အင့အွင့ွ ” မဖှူ မကှဖွှူလနပွှီ။သူမ စောကဖွုတကွမထငမွှတဘွဲ တဈကှပနွကော လီးကှီးကှီးနှင့အွလိုးခံဖူးသေးပုံမရဘဲ စောကဖွုတွ အသဈကပှခွှှတကွလေးလို ဖှဈနတောမို့ ကိုစိုး စိတမွထိနွးနိုငတွော့ဘဲ အသညွးအသနွ ဖိလိုးပဈလိုကမွိခှငွး ဖှဈသညွ။ မဖှူ တားဆီးခှိနတွောငွ မရလိုကပွေ။အနောကကွနေ ခှေးလိုးလိုးရငွး မဖှူအောညွညွးလလေေ သူကပိုမို ဖိဆောင့ခွလှလဖှဈေကော သူမခမှာ သူအဆကမွပှတလွိုးဆောင့မွှုကှောင့နွာလညွးနာ။

စောကဖွုတထွဲကလညွး မခံမရပနွိုငအွောငွ ပိုးထိုးသလို တရှရှနှင့ွ အလှနအွမငွး အခံရခကကွှီးဖှဈလှှကွ “အ အား အ ကိုစိုး ရ ကစွကလွိုကတွာ ကိုစိုးရဲ့ အိအင့အွင့ွ လီး လီးကှီးက ဖှူ့စောကပွတထွဲမှာ တဈဆို့နတောပဲ အ အား ဆောင့ွ အိ အင့အွသဆေောင့လွိုးနတောလား ဟင့ဟွင့ွ ဖှူ့စောကပွတကွှဲ ကှဲပှီ အား ကှှတွ ကှှတွ ကှှတွ ” “ခဏ လေး ပါဖှူ ရဲ့ ဟငွး ဟငွး ” “မ မ ခံနိုငဘွူးကှာ လီးကှီးက ကှီးလှနွးတယွ အား အ ဒီလောကဖွှဈတာ လိုး လိုးးစမွးးး ပါ အသလေိုးး ဆောင့ွ ဆောင့ွ အင့ဟွငွးး အိ အ အီးး ဟီးးးး အားအား မှနမွှနွ မှနမွှနွ လိုးပေး အာ့ ဖှူ့စောကပွတကွိုဖှဲပှီးလိုး အား ကိုစိုး လိုး ပါ လိုးး စမွးပါ … “။

နာရီဝကလွောကပွငွ မကှာလိုကွ။ ကိုစိုး မဟားဒယား အားသှနလွိုးရငွး လီးထိပမွှ သုကရွညတွှေ သူမသားအိမထွဲသို့ တဗှဈဗှဈနှင့ပွနွးလှှတဝွငသွှားရသလို သူမမှာလညွး စောကခွေါငွးလေးထဲမှ စောကရွညတွှကေ မထိနွးနိုငမွသိမွးနိုငအွောငပွဲ ဖှိုးဖှိုးဖစှဖွစွှ အံထှကကွလှာခဲ့ရပှီး နှဈယောကစွလုံး အကောငွးကှီးကောငွးလှှကွ ကုတငပွေါသွို့လဲပှိုကသှှားရတော့သညွ။ “အလိုးကှမွးလိုကတွာ … ကိုရယွ ဖှူ့ စောကပွတကွှဲပှီထငတွယွ အကို … ” မဖှူ မကှရွညကွလေး ရဈဝိုငွးလှှကွ… မို့မို့ မိနွးမသားခငွှးမို့ သူမဝဒနောကို စာနာနားလညစွှာဖှင့မွဖှူကိုယလွုံးကလေးကို လှမွးဖကလွိုကပွှီး။

သူမရငခွှငထွဲသို့ ဆှဲသှငွးကာ နှုတခွမွးခငွှးဖိကပွ၍ အခှိနအွကှာကှီး အကှငနွာအနမွးကလေး ပေးနမေိ လတေော့သညွ။ ထိုတဈညလုံး ကိုစိုးက မို့မို့တဈလှည့ွ မဖှူကိုတဈလှည့လွိုး၍ မို့မို့ရောမဖှူပါ ကိုစိုးလိုးသမှှကို အီဆိမ့နွအေောငခွံပှီး သူမတို့အခငွှးခငွှးလညွး ကိုငလွိုကတွှယလွိုကွ တဈယောကကွိုတဈယောကွ နှူးလိုကဆွှလိုကလွုပွ၍ စောကပွတအွခငွှးခငွှး ဖိကာပှတကွာ လငကွှငွးရိုကလွိုကနွှင့ွ တဈရေးမှတောငွ မအိပဖွှဈကှဘဲ မိုးစငစွငလွငွးခဲ့ရတော့သညွ။  မို့မို့ရခှေိုးခနွးထဲကနေ ပှနထွှကလွာတော့ မဖှူက မို့မို့အိပခွနွးထဲရှိ ကုတငပွေါမွှာ လဲလှောငွးလှှကရွှိသညွ။

ဒီနေ့တဈနေ့လုံး သူတို့နှဈယောကွ ဘယကွိုမှမသှားဖှဈကှ။ဦးတိတစွှမကွ ဒီညနေ ပှနရွောကမွညဆွို၍ မို့မို့သူ့အလာကို စောင့နွခှငွေးလညွးဖှဈသညွ။ ဖှဈခငှတွော့ တဈဖကခွနွးမှ ကိုစိုးကလညွး သူ့အလုပကွိဈစနှင့ွ မှို့ထဲသှားစရာရှိသညဆွိုပှီး ထှကသွှား၍ သူမတို့နှဈယောကတွညွးသာ တညွးခိုခနွးမှာ ကနှနွရဈခေဲ့သညွ။ မဖှူက မို့မို့ရှိနတောကှောင့ွ သူမအိမကွို မပှနဖွှဈသေးပေ။မို့မို့ကို သူတောတွောကွလေး ခငမွငမွိသညွ။နှဈယောကသွား စိတတွူကိုယတွူပငွ အိပခွနွးထဲမှာ ခစှပွှဲအလီလီဆငနွှှဲ၍ နေ့နေ့ညည ပှောမွဆုံးနိုငဘွဲရှိကှသညွ။

ဖှူဖှူမှာကိုစိုးအခနွးမှာ ညအိပပွှီးကတညွးက သူမစိတတွှပှေောငွးလဲသှားဟနွ တူသညွ။ အထူးသဖှင့ွ မို့မို့ကဲ့သို့သူမနှင့သွကတွူရှယတွူမိနွးကလေးတဈယောကနွှင့လွကတွှဲပှီး ကာမစညွးစိမကွို ဆုံးခနွးတိုငအွောငွ ခံစားရသည့အွဖှဈမှာ ဘာနဲ့မှမလဲနိုငသွလို သူမအနနှငေ့လွညွး ကှုံတောင့ကွှုံခဲ အဖှဈမှိုး ရယလွို့သာ စိတထွဲက ထငမွှငယွူဆမိပါသညွ။ မို့မို့က အိပခွနွးတံခါးကိုအသအခှောပိတွ၍ မဖှူရှိရာဆီ လှှောကလွာခဲ့ရာက သူမကိုယပွေါမွှာ လှှမွးခှုံထားသည့သွဘကကွလေးကို အသာအယာပငွ ခှာခှှတခွလှိုကသွညွ။

“လှလိုကတွာ … မို့ရယွ …” ဆိုပှီး ဝတလွဈစားလဈဖှဈသှားသော မို့မို့၏ကိုယပွေါမွှ ရှိုကဖွိုကှီးငယွ အသှယသွှယွ အမို့အမောကွ အခှိုင့အွဝှမွးတှကေို မဖှူက သူ့လကကွလေးဖှင့နွရောအနှံ့လိုကလွံကိုငတွှယွ စမွးသပရွငွး မို့မို့ကိုယလွုံးကလေးကို အသာဖကွ၍ နမွးလိုကသွညွ။ “မဖှူရော …ရခှေိုးဦးမလား ” “ဟင့အွငွး မခှိုးခငှသွေးဘူး … မို့အနားမှာနခငှသွေေးတယွ ” “ဟငွး ဟငွး ကိုစိုးကို လှမွးခေါလွိုကမွလား မဖှူ ” “အမလေး တောွ … သူ့လိုလူတော့ ဆလံပါပဲ … ဟငွး… ဟငွး ” နှဈယောကသွား ကိုယ့အွတှေးနှင့ကွိုယွ တခိခိ တခဈခဈနှင့သွဘောကစှှာ ရယမွောလိုကကွှသညွ။

“ကဲ ခှှတွ မမ ရဲ့ ” “ဟငွ မို့ကလဲ ကှာ …သိပဆွိုးတာပဲ ” မို့မို့က ကုတငထွကမွှာခှဆငွေးထိုငနွသညေ့မွဖှူ ခါးမှာ ဝတဆွငထွားသာထမီကို အောကကွနေ ရုတတွရကွ ပင့လွှနတွငလွိုကတွာမို့ မဖှူလကကွလေးနှင့ွ ကပှာကယာ ဖုံးကာ ဖိကာဖှင့ွ…သူမပေါငတွှငွးသား ဖှေးဖှေးနုနုကလေးတှေ ပေါကွုနကွှသညွ။ မဖှူ စောကပွတဖွောငွးမို့မို့ကလေး မှာလညွး လှနတွငလွိုကသွော ထမီအောကကွနေ မဖုံးဖိနိုငဘွဲ ဘှားကနဲထှကပွှူလာရလှှကွ…။ မို့မို့သူမ နှုတခွမွးတှကေို သူ့နှုတခွမွးမှားဖှင့ွ အတငွးဖိကပနွမွးစုပလွိုကပွှီး သူမစောကပွတအွုံလေးကို လကဖွဝါးကလေးဖှင့ွ အသာဖိအုပွ၍ ဖစှကွိုငကွာ။

စောကမွှေးမှှငကွလေးမှားကိုပါ ဆုပဆွှဲပှီး ပှတသွပပွေးလိုကတွော့ မဖှူ တဟငွးဟငွးနှင့ဖွငသွားကှီးနှဈဖကွ ကော့ကှှတကလွာခဲ့ရ လသညွေ။ သူမခါးလေးကို တငွးတငွးကှီး ဖကလွိုကပွှီး မို့မို့ ကုတငပွေါခွှတဈဖေကလွှမွးတကလွိုကရွာ သူမပေါငခွှဆုံမှ စောကပွတကွလေးပါ မဖှူမကှစွိရှေ့မှောကမွှာ အခန့သွားဖှဲဟပေးလိုကသွလိုဖှဈသှားသညွ။ မဖှူလကတွဈဖကကွ မို့မို့ကို အားကမှခံ ဆိုသလို မို့မို့ရဲ့ပေါငကွှားထဲရှိ ပှဲဟဟကလေးဖှဈနသညေ့ွ စောကခွေါငွးကလေးထဲသို့ သှကလွကမွှနဆွနစွှာဖှင့နွှိုကဝွငလွာသညွ။ “အ ခိခိ မ… မ ဖှူ … အှနွး အ အငွး … ဟငွးဟငွး ကှည့စွမွး… ကှည့စွမွး …ခဈခဈ ခဈ “။

မို့မို့လညွး မဖှူပေါငကွှားက စောကပွတကွိုရော ကိုယအွပေါပွိုငွးရှိ ကှိုးသိုငွးအငွကြှီအောကမွှ နို့အုံအိအိထှေးထှေးကှီးနှဈလုံးကိုပါ လှိမ့နွယကွာ ဖစှညွှဈ ဆုပခွှပေေးလိုကပွှီး မကှာမီ မဖှူ၏ ကိုယအွထကပွိုငွးမှာလညွး ဝတလွဈစားလဈ ဗလာကငွှးသှားရလှှကွ နှဈယောကသွား ကုတငပွေါမွှာ ပူးပူးကပကွပွ လုံးထှေးသှားကှလတေော့သညွ။ တဈယောကွ နို့ကို တဈယောကအွပှနအွလှနစွို့စို့ပေးရငွး စောကဖွုတခွငွှးဖိကပပွှတတွိုကွ၍ မို့မို့လကမွှားက မဖှူဖငသွားကှီးမှားကို ညှဈနယနွသလေို မဖှူကလညွး မို့မို့ဖငကွို ဆုပညွှဈခှနယလွေိုကွ စောကဖွုတအွုံနှင့ွ ဖငစွအိုဝ ကလေးကို ပှတသွပကွာ။

လကထွိုးနှိုကကွစားပေးလိုကနွှင့နွှဈယောကသွား အလုပမွှား သှားကှသညွ။ အတနကွှာတော့ ဇာတရွှိနမွှင့လွာသညနွှင့အွမှှ တဈယောကနွှင့တွဈယောကွ စဈစတီနိုငွးပုံစံပှောငွးပှနွ ဇောကထွိုးအိပွ၍ တဈယောကစွောကပွတကွို တဈယောကွ စုပကွှနမွးကှ လှှာဖှင့လွိုကလွံယကဆွှ ပေးကှရငွး ကာမပငလွယထွဲသို့ အဆုံးမရှိမှောပါသှားကှလသညွေ။ “အိုး အိုး အင့ွ ဟင့ွ …ဟင့ွ မဖှူရယွ အား… အ … ဆောင့ဆွောင့ွ… မှနမွှနလွုပပွေးစမွးပါ … အ အိ …အိ အားးး …… ” “မို့မို့ ဖှူ့ကို ယကွ ယကပွေး … အင့အွင့ွ ကောငွးလိုကတွာ မို့ရယွ … အား ဟင့ွ …အင့အွငွးး မ မ…နနေိုငတွော့ဘူး။

စောကပွတွ ယားလိုကတွာ မို့ရယွ… အ အား … အငွးး လကွ… နဲ့ …လကနွဲ့ ထိုးပှီးမှှပေေး အငွးအငွးးး ဟုတွ … ဟုတပွီ… အ အ …” “စှပွ ဇှပွ … စှပွ ပှှတွ … ဇှပွ ဗှိ ပှှတွ … ဖှပွ ဇှပွ … ” နှဈယောကသွား အသညွးအသနထွှန့လွူူးပှီး မမောနိုငမွပနွးနိုငအွောငွ ကာမပငလွယပွှငကွယှထွဲမှာ လူးလာခေါကတွုံ့ လကပွဈကူးခတနွကှလှှကွေ အခှိနကွုနမွှနွးမသိ ကုနသွှားသညွ။မို့မို့ရော မဖှူပါ ရာဂဇောကပနွကှတောမို့ လကပွနွးက တောရွုံနှင့ွ မကနှိုငကွှသေးခှေ။ “မဖှူရယွ မဖှူစောကဖွုတထွဲကို လီးအတုကှီးနဲ့ … ထည့လွိုးပဈလိုကခွငှတွယွ “။

“ဖှူလညွး မို့မို့လိုပါပဲ မို့ စောကပွတကွို ဒီ့ထကအွရညရွှှဲနဈလာအောငွ လိုးပေးခငှတွယွ ဖှူတို့နှဈယောကွ တဈခုခု လုပကွှရငွ ကောငွးမလား မသိဘူး နောွ ” “…… …… ” “…… …… “တဈယောကမွကှနွှာကိုတဈယောကစွေ့စေ့ကှည့ကွာ အတနကွှာသညအွထိ မကှလွုံးခငွှးစကားပှော၍ အပှနအွလှနွ မေးခှနွးထုတနွမေိကှသညွ။စိတမွှနလွကမွှနရွှိသူပီပီ မို့မို့က တဈစုံတဈရာကိုရဲရဲကှီးစဉွးစား ဆုံးဖှတပွှီးဟနနွှင့ွ မဖှူလကကွိုဆှဲ၍ … “ကဲ …ထ’ မဖှူ …မို့ မို့တို့ဒီကနေ တဈနရောသှားကှရအောငွ” “မို့မို့သဘောပဲလေ မို့ ဘယသွှားခငှသွလဲ “။

“ဘယသွှားသှား လိုကရွဲမှ လိုကွ ခဲ့ …” ဖှူ လိုကမွှာပေါ့ …ဆိုပှီး … နှဈယောကသွား အဝတအွစားမှား လဲလှယဝွတဆွငွ၍ မဖှူက မို့မို့ခေါရွာသို့ …ဘာကှီးပဲကှုံကှုံ ဘယလွိုအရာတှပေဲ ဆုံတှေ့ဆုံတှေ့သူမအနနှငေ့ွ မို့မို့နောကတွောပွါးမှ တဈဖဝါး မခှာ ကောကကွောကပွါအောငွ လိုကမွညသွာဖှဈပါသညွ။ နောကွ နှဈနာရီခန့အွကှာမှာ … မို့မို့နှင့မွဖှူ နှဈယောကသွား ဆငခွှဖေုံးရပကွှကတွဈခုအတှငွးရှိ လူသူအရောကအွပေါကနွညွးသည့ွ မထငမွရှား တိုကတွနွးလှားလေးတဈခုဆီကို ရောကရွှိနခေဲ့ကှပှီ။ လမွးမှာတှေ့ဆုံခဲ့သည့တွကကြစီသမားတဈယောကထွံမှာ မိမိသိလိုသညမွှားကိုမေးမှနွးစုံစမွး၍ မို့မို့သူ့အကူအညီဖှင့ပွငွ ဒီနရောကိုရောကရွှိလာခဲ့သညွ။

ရနကွုနသွူစဈစဈလညွးဖှဈ ကိုယတွိုငလွညွး အမှောငလွောကမှာ အတှငွးကကှ ကကှစွားပှောမွှေ့လှှကရွှိသူ မဖှူသညပွငလွှှငွ ဒီနရော ဒီဒသကေို တဈကှိမတွဈခါမှှ မရောကရွှိခဲ့ဖူးပါခှေ။ တိုကခွနွးအနောကဖွကရွှိ ခနွးဆီးလိုကကွာမှား ကာရံထားသည့အွိပခွနွးတှဲတဈခုမှာ မဖှူတဈယောကွ မို့မို့အလာကို စောင့ဆွိုငွးလှှကရွှိသညွ။ မကှာမီ မို့မို့ပှနရွောကလွာပှီး သူမနှင့အွတူ အသကငွါးဆယွ ဝနွးကငွှ အရှယခွန့ရွှိမည့ွ မိနွးမကှီး တဈယောကွ လိုကပွါလာတာတှေ့ရသညွ။မို့မို့နှင့မွဖှူကို တဈလှည့စွီ အကဲခတသွလိုကှည့ွ၍ မို့မို့တဈယောကတွညွးကို အပှငခွေါထွုတသွှားကာ တီးတိုးစကားမှားပှောဆိုနကှပှေီး။

အခှိနအွတနကွှာမှ သူမပှနလွညွ ထှကခွှာသှားသညွ။ မို့မို့အခနွးထဲပှနဝွငလွာခဲ့ပှီး မဖှူအနားမှာ လာထိုငသွညွ။ “အဆငပွှလေား မို့ သူ ဘာပှောသှားလဲ ” မို့မို့က အသာနဆေိုတဲ့သဘောနှင့မွဖှူကို သူမနှုတခွမွးအရှေ့မှာ လကညွှိုးလေး အသာကပထွောငကွာ ပှလိုကတွာမို့ မဖှူလညွး ဆိတဆွိတနွနလေေိုကရွသညွ။သူမတို့အခနွး ရဲ့ ဘေးတဈဖကတွဈခကှဆွီမှ အသံဗလံ တဈစှနွးတဈစ တိုးတိုးသဲ့သဲ့ကှားမိသလို ထငရွသညွ။ မဖှူ မို့မို့မကှနွှာကို လှည့ကွှည့လွိုကတွော့ သူမက ပှုံးစိစိကလေးလုပွ၍ နပသညွေေ။ မိနဈနှဈဆယခွန့ွ အကှာမှာ သူမတို့အခနွးဖကကွို လှှောကလွှမွးလာသောခှသေံမှား စတငကွှားလိုကရွပှီး။

မို့မို့လညွး မဖှူလကကွို ကုပကွာ ထိုငနွရောက အသာထ၍ …ခုနငကွ လာသည့အွဒေါကွှီးနှင့အွတူ သူ့နောကကွနေ ယောကွှား သုံးယောကွ…လေးယောကွ လိုကပွါလာတာ တှေ့ရပှီး သူမက မို့မို့နားကပကွာ … “ကဲ မို့မို့ … မငွးတို့အတှကွ အဆငပွှအေောငွ ဒေါနွှဲ့စီစဉပွေးလိုကပွှီ… နောကွ … တဈခုခု လိုအပတွာရှိရငွ ငါ့ဆီကို … ကိုယတွိုငသွာ လာပှောလှည့ွ …ကှားလား ” ဆိုပှီး … “ဟုတကွဲ့ … ကှေးဇူးပါ …ဒေါနွှဲ့ ” “ဒါဖှင့ွ… ငါသှားမယွ ” “ဟုတကွဲ့ ရှင့ွ ” မို့မို့ ကှိုးကှိုးနှံနှံ ပုံစံနှင့ပွငွ သူမကို ခေါငွးလေးညိတပွှလိုကရွငွး သူမ ထှကသွှားတော့မှ အခနွးဝမှာ မိုးတိုးမတတွပနွှင့ွ ကနှနွခေဲ့သည့သွကောင့သွားတှဖကကွေို လှည့ကွှည့လွိုကပွှီး …။

“လာလေ အထဲကို ဝငွ ကှပါ ” ဆိုပှီး အခနွးထဲသို့ သူတို့ကို ဝငစွလေိုကကွာ တံခါးကို ပှနစွေ့ပိတလွိုကသွညွ။ “ရှငတွို့အားလုံး … လေး ယောကနွောွ ” မို့မို့ကလူရတှကကွှေည့လွိုကရွာက မေးလိုကပွှီး … “ကှှနမွက ပထမ …သုံးယောကလွို့ ထငနွတော …အ ဟငွး ဟငွး ” မို့မို့သူမဖာသာ သဘောကစှှာ ရယလွိုကမွိသညွ။သူမက မဖှူဖကကွို အသာလှည့ကွှည့ွ၍ … “ကဲ မဖှူရေ ဘယလွိုလဲ …ကှှနမွတို့… ဖှဈ တယွ ေ နာွ ” မဖှူ ခေါငွးအသာညိတွ၍ … “အငွးပါ … မို့မို့ ရဲ့ ” သူမ ရှကအွမွးအမွးကလေးတော့ ဖှဈနပေုံရသညွ။

မို့မို့က သူတို့အထဲမှခေါငွးဆောငဖွှဈဟနတွူသည့ွ ဆံပငနွီကှောငကွှောငနွှင့လွူရှယကွို တဈကိုယလွုံးခှုံ၍ စူးစိုကွ ကှည့လွိုကရွငွးးး … “ရှငတွို့ ဟို …အဒေါကွှီးနဲ့ စကားပှောပှီးပှီ မဟုတလွား သူပှောတဲ့ အတိုငွးပဲပေါ့ နောွ ” ဆိုပှီး … “ပှောခဲ့ပှီး ပါပှီ … … အားလုံး ( …… ) ခဲ့ ပှီးပှီ ” “ကဲ ဒါဖှင့ွ ဘယသွူ အရငစွ မှာလဲ ” ဟုမေးလိုကတွော့ …လူရှယကွ မို့မို့အနားတိုးကပလွာပှီး … “ကှှနတွောွ စမှာပါ …အဈမရဲ့… အဈမ အငွကြှီ ခှှတလွိုကလွေ … ” “အငွးးးးး ” သူ့အသကကွ မို့မို့ ထကွ လေးငါးနှဈတော့ ငယပွုံရပါသညွ။သူတို့လေးယောကအွနကွ သုံးယောကမွှာ အသကနွှဈဆယွ အစိတဝွနွးကငှခွန့ွ …။

သူတို့အထဲကမှ အသကခွပကွှီးကှီးဆိုလို့ အရကသွမားပုံစံနှင့ွ လူကှီးတဈယောကသွာပါသညွ။သူ့အသကကွ လေးဆယကွှောွ ငါးဆယအွရှယခွန့ရွှိပှီး ဂငတွိုတို ဗလခပတွောင့တွောင့ွ နှင့ွ တောသားအရိုငွးအစိုငွး တဈယောကပွုံပေါကနွသေူပဲ ဖှဈသညွ။ သူတို့အားလုံးမှာ လကလွုပလွကစွား ရစေိမခွံအကှမွးခံတှဖှဈေ၍ တုနွးတိုကတွိုကွ ကှားကိုကကွိုကွ အစားမှိုးတှေ ဆိုတာ မို့မို့ရောမဖှူပါ မေးစရာမလိုဘဲနှင့ကွို သိနားလညကွှပှီး ဖှဈပသညွေ။ မို့မို့က”အငွး … ” ဟုဆိုပှီး သူမကိုယပွေါကွ အပေါဝွတွ အငွကြှီပါးလေးကို အရငခွှှတခွလှိုကသွညွ။

ပှီးတော့မှ… အတှငွးခံ ဘရာစီယာကှိုးကလေးကို ဖှုတပွဈလိုကရွာ ကိုယအွထကပွိုငွး ဗလာကငွှးသှားပှီး ဆူဖှိုးတငွးအိသော ရငသွားနှဈမှှှာက ဘရာစီယာအောကကွနေ ခုနထွှကလွာခဲ့ရသညွ။ ယောကွှားလေးယောကစွလုံးရဲ့ မကှလွုံး ရှဈလုံးက သူမကိုယခွနဓြာအလှကို မငသွကစွှာငေးမောကှည့လွှှကွ ရှိပှီ။ အခနွးတှငွးမှာ ကုတငရွယလွို့မရှိဘဲ ပါကေးပုံစံကှမွးပှငမွှာ ဖယောငွးပုဆိုး တဈထပခွငွးထားပှီး ဂှမွးကပသွာသာ မှေ့ယာပါးပါးလေးနှဈခုကို အလှားလိုကွ ယှဉတွှဲခထှားကာ ဘေးဖကမွှာလညွး အခနွးသုံးလေးခနွးကို ခနွးဆီးလိုကကွာ ကလေးသာခှားထားတာမို့။

အိပယွာထကမွှာ လှဲအိပနွလကှကွေ ကှည့လွှှငွ အောကခွှကှမွေးပှငမွှ တဈထှာသာသာခန့ွ ခနွးဆီစ လပဟွာနသညေ့အွကှားကနပှေီး နဘေးအိပခွနွးမှားဆီမှ ဖှဈပုံပကှပွုံမှငကွှငွးအလုံးစုံ တို့ကို အတိုငွးသား အရှငွးသားလောကနွီးနီး ကှကကွှကကွှငွးကှငွးကှီး တှေ့မှငနွရပတေေော့သညွ။ကိုယကွ သူတို့ကို တှေ့နသလေို သူတို့အနနှငေ့လွညွး ကိုယ့ကွို အသအခှောပငွ တှေ့မှငရွှုစားကှလိမ့ွ မညဆွိုတာ မှကှေီးလကခွတမွလှဲပငဖွှဈပတေော့ သညွ။ မို့မို့က အိပယွာပေါွ ခှဆငွေးထိုငလွိုကရွာက သူမခါးအထကမွှ ထမီ အထကဆွငစွကလေးကို သူမလကမွှားနှင့ဖွှလှှေော့ခှှတွ၍။

သူမ၏ခှရငွေးဖကဆွီ ခှဖှေားကလေးနှင့အွသာခတထွုတလွိုကသွညွ။ ထမီကှှတသွှားပှီမို့ သူမအတှငွးခံ ပငတွီပါးလေးကို တငပွါးနှဈဖကအွသာကှှ၍ တဈလကစွတညွးဆိုသလို ထပမွံ ဆှဲခှှတပွေးလိုကပွှနပွါသညွ။ မို့မို့ခှနှဈဖေကွ ကို စငွးစငွးကလေးထား၍ လှဲအိပခွလှိုကသွညွ။ သူမပေါငနွှဈဖကအွကှားမှ စောကဖွုတမွို့မို့ လေးက နကမွှောငထွူထဲသော ဦးစှနွးဖုတကွလေးနှင့အွတူ မဟတဟကလေးဖှဈနသေော ပေါငခွှဆုံရှိရာအရပွ မှာ ကှှရရှ ကလေးထှကပွေါလွို့နခှပှေေီ။ ဆံပငနွီကှောငကွှောငနွှင့ွ ပုဂဂြိုလလွေးကလညွး သူမနဘေးမှာလာရပပွှီး သူ့လုံခညှကွို ခှှတခွလှိုကတွာ တှေ့ရသညွ။

သူက ဖုဖောငွးကှှရှလှှကရွှိသည့ွ သူ့အတှငွးခံဘောငွးဘီကိုပါ ဆကခွှှတနွသညွေ။သူ့ပေါငကွှားမှ ထှကပွေါလွာသော လိငခွှောငွးက လုံးပတရွောအရှညရွော မှှတ၍ လီးလုံးပတွ ကပှလွုံး သာသာခန့ွ ၇ လကမွကှောကွှောလွောကွ အလှားရှညပွှီး ရှညလွမှောကှီးတှဲလောငွးကနှကော ပိနပွိနပွါးပါးဖှဈသော သူ့ခနဓြာကိုယနွှင့တွောငွ လိုကဖွကမွှုမရှိသလိုဖှဈနသညွေ။ပှီးတော့လီးကအခှောငွးတနွ တဈလှှောကမွှာ အဖုဖုအထဈထဈနှင့ွ ဂေါလွီသုံးလေးလုံးခန့ထွည့သွှငွးနှဈမှှုပွ ထားတာပဲ ဖှဈလိမ့မွညွ။ မို့မို့နှင့ဘွေးခငွှးယှဉလွကွှ လာရောကလွှဲအိပခွပှှီး မို့မို့ကို သူကဖကွ၍။

သူမကလညွး သူ့ကိုဆီးကှို၍ ပှေ့ဖကလွိုကွ ကာ နှုတခွမွးခငွှးဖိကပွ စုပနွမွး လိုကကွှသညွ။ တဈဖကမွှာလညွး မဖှူကို ခပရွှညရွှညကွောငလွေးတဈယောကကွ မှေ့ယာပေါခွါးကလေးဖကကွာ လှဲခလှိုကတွာ တှေ့ရပှီး အှနွး အငွး ကနဲ ဟူ၍ မဖှူဆီမှအသံကလေးမှား ထှကပွေါလွာပါသညွ။ ကနွှ နှဈယောကကွ သူမတို့အနီးမှာ ပှဲကှည့ပွရိသတလွုပကွာ သူတို့အလှည့ကွရှောကမွည့အွခှိနကွို စောင့နွကှဟနေဖွှင့ွ…။ မဖှူ တဈယောကွ မရှကနွိုငတွော့သလို မို့မို့မှာလညွး အနမွးအစုပွ အညှဈအနယွ အထိအတှေ့မှားမှတဆင့ွ ရာဂသှေးတှတဈစေထကတွဈစ ဆူဝအေုံကှှ၍ လာရပပှေီ။

ကောငလွေး၏လကမွှားက သူမနို့အုံနှဈဖကကွို ဆုပညွှဈခှနယွေ၍ နို့မဝသည့ကွလေးလေးတဈယောကအွလား နို့ကိုအတနကွှာအောငွ စို့၍နသညွေ။ သူမစောကပွတကွိုလညွး လကတွဈဖကကွ နှိုကဝွငလွာကာ စောကခွေါငွးအဝကလေးကို ခှဲ့၍ခှဲ့၍ ဆှနှူး ပေးနသညွေ။ “ဟငွ တောပွှီကှာ လကကွှီးက ဟင့ွ ဟင့ွ ” “မ စောကပွတကွ ကိုငလွို့မဝဘူး စောကပွတကွိုကှည့ခွငှတွယွ ” “ကှည့ခွငှရွငွ ကှည့ပွေါ့ တဈကိုယလွုံး ရနပှေီပဲ ဥဈစာ ” သူမကိုယအွောကဖွကကွို လှှောဆငွးပှီး သူမပေါငတွနနွှဈဖကကွို ဟဟပှဲပှဲလုပွ၍ ပေါငခွှဆုံမှစောကပွတကွို အားပါးတရကှည့နွသညွေ။

စောကခွေါငွးထဲ သူ့လကထွည့ွ၍ မှှပဈလေိုကတွော့ မို့မို့ဖငသွားကှီးနှဈဖကွ ကော့ကှှတကသွှားရပှီး အငွးဟငွ အငွးး အငွးးး … ဟူ၍ အသံထှကအွောငညွညွးရငွး ပေါငကွို ပှဲပှဲကားကား လုပပွေးလိုကရွာက သူ့လကနွှင့လွိုးဆောင့မွှုအရသာကို စောကပွတတွရှရှနှင့သွိမ့ကွနဲငှိမ့ကွနဲနအေောငွ စညွးစိမယွူ ခံစားနမေိပတေော့သညွ။ “အား တောွ တောပွှီ မောငလွေး ရယွ …ဘယလွိုလုပနွတောလဲ ” “ဟငွး ဟငွး ခစှလွို့ပေါ့ မ ရယွ … မ နာမညကွ …ဘယလွို ” “မမို့… ပါ သူက ရော ” “အောငသွူ … ဟငွးဟငွး … ကဲ မ …မို့ ကှှနတွောတွို့မလိုးခငွ လီးစုပပွေးမှာလား “။

“မငွးစုပစွခငွှေ ရငွ စုပပွေးမှာပေါ့ ပှီး ရငသွာ မလိုးနိုငဘွူး ဖှဈနေဦးမယွ ” “စိတခွှ ဟောဒီ စောကပွတကွို လိုးကို လိုးမှာ … တဝကှီး လိုးခှဲပဈမှာ ဟငွး ဟငွး ” မို့မို့ သူ့လီးကိုစုပပွေးပါသညွ။ လီးတဈခှောငွးလုံးကို လကနွှဈဖကစွုံကိုငပွှီး ခေါငွးလေးငုံ့လိုကကွှှလိုကလွုပွ၍ လီးဒဈ ပတလွညကွိုရော ဂေါလွီးထည့သွှငွးထားသည့လွီးကိုယထွညတွဈလှှောကကွိုပါ လီးထိပကွနလေီးအရငွးထိ ပါးစပထွဲထည့စွုပသွညွ။ လှှာနှင့အွသှားအပှနွ ယကယွကဆွှပေးသညွ။ သူ့လီးတဈခုလုံး သူမတံတှေးမှားဖှင့စွိုလကတွောကပွှောငကွာ တဆတဆွတနွှင့ွ တုနခွါပှီး ထကှှတောငမွတနွပှေီဖှဈသညွ။

မို့မို့အနနှငေ့ွ သူ့လီးအား စိမပွှနပှေေ တယုတယစုပပွေးခှငွးမို့ အောငသွူဆိုတဲ့ကောငွ သညွးခှခေိုကွ သှားဟနတွူသညွ။ သူမခှရငွေးဖကတွှငွ နရောယူပှီး ပေါငနွှဈဖကကွို ခုနကအတိုငွးဆှဲဖှဲ၍ မို့မို့စောကပွတွ ထဲကို သူ့လီးကိုတရှိနထွိုးဆောင့သွှငွးပဈလိုကသွညွ။လီးခှောငွးရှညလွမှောကှီးက စောကခွေါငွးထဲကို အဆုံးထိ ပှေးဆောင့ဝွငရွောကလွို့သှားသညွ။ မို့မို့တဈယောကွ … ” အိ အင့ွ အိ အ အင့ွ … ” ဟူ၍ ညညွးရငွး … “ကောငွးတယွ ဆောင့ဆွောင့မွောငလွေး အ အား …အ မငွး… မငွးလီးက ဂေါလွီထည့ထွားတော့ အရမွးထိတာပဲ …အိ အီးး အိ အ ကောငွး ကောငွးလိုကတွာ …။

လီးကှီး နင့နွင့သွှားတာပဲကှယွ … လိုးလိုး … မှနမွှနွ လိုး … အား …အား အားးး ” “ဇှတဖွှပွ ဗှပွ ဇှတွ ဖတွ … ဘုတွ ဖှပွ ဗှပွ ” “အား ထိတယွ အ …အ စောကပွတကွှဲပှီလား မသိဘူး ဆောင့ဆွောင့ွ… မောငွ မောငလွေး… လိုးပါ အားရပါးရလိုးစမွး ပါ ” သူ့စိတတွှေ ပိုကှှလာသညွ။ အသညွးအသနပွငွ မီးပှင့မွတတွ တရကှမွး လိုးဆောင့ကွာ မို့မို့ပေါငနွှဈဖကွ အကှားမှာ သူ့ခါးကို မှှောကလွိုကနွှိမ့လွိုကလွုပွ၍ လီးကို တဇှပဇွှပွ တဖှပဖွှပနွှင့နွအေောငွ အားပှငွးပှငွး လိုးဆောင့လွှှကွ အရှယငွယပွမယေ့ွ သူဘယလွောကွ အဆိပပွှငွးသလဲဆိုတာကို ပှ၍နသညွေ။

သူအဆကမွပှတလွိုးဆောင့ပွေးလလေေ မို့မို့စောကခွေါငွးလေးထဲမှာလညွး ဂေါလွီအလုံးမှား၏ အကှမွးပတမွး ပှတတွိုကမွှုကှောင့တွလိမ့လွိမ့နွှင့ွ စောကပွတယွားယံမှုဝဒနောပိုကှီးလာလလေေ ဖှဈကာ သူမစောကပွတမွှာ အရညရွှှဲသထကရွှှဲလာပှီး လီးအဝငအွထှကပွိုသှကပွိုမှနလွာသညနွှင့အွမှှ ရာဂဇောတှေ အကှှကှီးကှှလာခဲ့ရလသညွေ။ “စှတဖွှပွ စှတွ ဖှပွ ဗှဈပှှတွ ဗှှတွ ဖှပွ ဘှပွ …” ဆိုသော စောကရွညသွံမှားက အခနွးလေးထဲမှာ ဆူညံလို့နသညွေ။ မို့မို့အောကကွနေ ဖငသွားအိအိကှီးနှဈဖကကွို ကော့နအေောငွ မှှောကထွောငပွေးထားရငွး သူ့ရဲ့လိုးဆောင့မွှုကို အံကှိတခွံနသညွေ။

သူ့ခါးကို တငွးတငွးဆှဲ၍ အောကကွနေ ကော့ကာ ညှောင့ကွာဖှင့ွ သူတဈခကှဆွောင့လွိုကွ သူမက ကော့ပေးလိုကနွှင့လွဒဈထိပမွှ လီးတဆုံးအထိ လိုးဆောင့မွှုကို အရသာရှိရှိခံစားနရပသေညွေ။ သူလညွးအခကှလွေးငါးဆယွ လောကွ ဆောင့လွိုးအပှီးမှာ မထိနွးနိုငမွသိမွးနိုငဖွှဈလာသညွ။ လိုးခကှသွှကကွာ အားပှငွးသလောကွ အတှေ့အကှုံအားဖှင့နွုသေးသူပီပီ အဆကမွပှတွ ကှုံးလိုးနမှေုကှောင့ွ တာရှညသွုကထွိနွးနိုငစွှမွးမရှိဘဲ ပှီးခငှလွာသလိုဖှဈလာပှီး နောကထွပွ အခကှနွှဈဆယအွစိတခွန့အွားသှနဆွောင့ွ၍ လရညမွှား မို့မို့သားအိမဆွီပနွးထှကသွှားသလို။

မို့မို့လညွးစောကခွေါငွးထဲမှ တရှရှနှင့ွ မခံမရပနွိုငအွောငွ ကောငွးသလိုလို ဖှဈလာကာ စောကရွညမွှားကိုဒလဟောပငွ သှနွ၍ သှနွ၍ ပနွးထုတလွိုကရွလတေော့၏။ တကယတွော့ မို့မို့ရောသူပါ အကှီးအကယွှ စိတလွှုပရွှားပှီး ရမမြကဇွောကပနွတောကှောင့ွ သုကအွထှကမွှနကွာ တဈခှီပှီးခဲ့ရခှငွးပငွ။မိမိနှင့သွကတွူရှယတွူယောကွှားတဈယောကနွှင့ွ လိငဆွကဆွံခှငွးထကွ ယခုလိုအသကငွယငွယွ ယောကွှားလေးတဈယောကနွှင့ွ လိငဆွကဆွံမှုက အတှေ့အကှုံသဈတဈရပအွနနှငေ့ွ သူမကို ပိုမို၍့ စိတလွှုပရွှားမှုဖှဈစခေဲ့ခှငွးပဲ ဖှဈသညွ။

မဖှူကို ကှည့လွိုကတွော့လညွး သူမထကတွောငမွှ အခှအနပေေိုဆိုးနတော တှေ့ရသညွ။ ကောငလွေးတဈယောကလွိုးပှီး၍ နောကတွဈယောကပွငွ သူမကိုလိုးဖို့ပှငနွလပှေေီ။မဖှူက သူမပေါငနွှဈဖကဖွှဲပေးလိုကကွာ ကောငလွေး၏လီးကို သူမလကနွှင့ကွိုငွ၍ စောကပွတထွဲသို့ ထည့သွှငွးပေးလိုကတွာကို တှေ့ရသညွ။ “ဆောင့ွ မှနမွှနဆွောင့ွ မောငလွေး အ အ လီး ကို တဈခါထဲ ဆောင့မွသှငွးနဲ့လေ ဟင့ွ နာတယွ တဈခကှခွငွှး လိုးပေး အငွး အငွး ဟုတွ ဟုတွ ပှီ ” မို့မို့ စိတထွဲကနေ ကှိတပွှုံးလိုကမွိသညွ။ အိုကေ … မဖှူရေ …မဖှူအလှည့ပွှီးရငွ မို့မို့အလှည့ပွဲ။

သူတို့လို ခပငွယငွယွ အလနွးလေးတှဆေိုတာ ကိုယလွိုသလို ပုံသှငွးလို့ရသည့အွရှယတွှေ… ။ မီးကို ကှောကရွမှနွးမသိတဲ့ ပိုးဖလံလို အကောငတွှပေါပဲ။ ကိုယ့ရွဲ့အသှေးအသား လိုအပခွကှအွတှကွ သူတို့လေးယောကဟွာ ဒီတဈနေ့တာမှာ မို့မို့တို့နှဈယောကွ ပထမဆုံး စားသောကွ ဝါးမှို ရမယ့ွ သားကောငလွေးတှသော ဖှဈတယဆွိုတာ … သူတို့အနနေဲ့ကတော့ ဘယလွိုလုပပွှီး ရိပစွားမိနိုငမွှာလဲလေ …။ မို့မို့ သူမဆီလှမွးလာနတေဲ့ကောငလွေးကို အပှုံးကလေးနှင့လွကကွမွး၍ ဆီးကှိုလိုကသွညွ။ ပှီးတော့ … သူမရငခွှငထွဲသို့သူ့ကိုဆှဲသှငွးလိုကရွာက နှဈယောကသွား အပှနအွလှနနွမွး၍ စုပွ၍။

မို့မို့လကတွဈဖကကွ ကောငလွေးရဲ့ ပေါငကွှားမှလီးကို စမွးသပကွိုငတွှယရွငွး ရမမြကဇွောကှှသထကကွှှအောငွ လီးကိုဆုပကွာ ဆှဲကာ ဂှငွးရိုကသွလို ဆောင့ဆွောင့ပွေးလိုကတွော့ သူမခံစားနိုငတွော့ပေ။လူငယတွဈယောကပွီပီ သူ့လီးက တမုဟုတခွငွှး သနမွာတောင့တွငွးလို့လာသညွ။မို့မို့လညွး ဒီတဈခါ လီးမစုပတွော့ ဘဲ သူမပေါငနွှဈဖကကွိုသာ ပှဲပှဲကားကားလုပွ၍ စောကဖွုတကွိုသူလိုးဖို့ အသင့အွနအထေားဖှဈအောငွ ပှငပွေးလိုကကွာ နှဈယောကသွားမီးကုနယွမွးကုနွ လိုးဆောင့ွ၍ စခနွးသှားလိုကကွှပါသညွ။ ဒီကောငလွေးက အသကအွငယဆွုံးဖှဈသလို။

သူ့လီးကလညွးပုံမှနအွရှယအွစား ၆ လကမွကှောလွောကပွဲ ရှိတာမို့သူမအနနှငေ့ွ သူဇိမရွှိရှိလိုးနိုငအွောငဆွိုပှီး သူ့လီးကို သူမပေါငနွှဈဖကွ တငွးတငွးစေ့ညှပလွှှကကွ ခပကွှပကွှပကွလေးဖှဈအောငလွုပကွာ တဈခကှခွငွှးတဈခကှခွငွှးသာ ဖှေးဖှေးမှနမွှနနွှင့ွ လိုးဆောင့ွ စလေိုကခွှငွးဖှဈသညွ။ ကောငလွေးကလညွး သူမပှောသည့အွတိုငွးလိုးပေးသညွ။ သူမကိုယမွှထှကသွည့ွ စောကရွညမွှားကှောင့ွ လီးအဝငအွထှကခွှောမှေ့နပှေီး နှဈယောကသွားစညွးစိမတွှေ့နကှကော သူကဖိဆောင့ွ ခလှိုကွ သူမက ပှနကွော့ထိုး၍ ဖငသွားကိုအောကကွနေ စကောဝိုငွးမှှေ့ပေးလိုကရွငွး။

ပင့မွှှောကဆွောင့ွ ပေးလိုကနွှင့ွ စညွးခကှကွကှ လှုပရွှားပေးနကှသညွေ။ အရှိနကွ တဖှညွးဖှညွးရလာပှီး နှဈယောကသွားလှုပရွှားမှုမှား မှနဆွနွ၍လာကာ နောကဆွုံးသုကထွှကခွှိနကွို ကရှောကလွာခဲ့ကှသညွ။သူ့ခါးလေးကို ကော့၍ကော့၍ ဆောင့လွိုးခလှိုကရွာက သုကရွညတွှတဗစှေဗွစွှ ပနွးထှကသွှားခဲ့ရပှီး ကောငလွေးပှီးခှိနမွှာ မို့မို့လညွး အခှိနကွိုကပွငွ တငပွါးနှဈဖကကွိုကော့ကာ တှန့ကွာဖှင့ွ စောကရွညမွှားထှကွ၍ ကိဈစပှီးသှားခဲ့ရပါသညွ။ မဖှူကတော့ စောစောက မို့မို့ကိုလိုးသှားသည့ဂွေါလွီလီးနှင့အွောငသွူဆိုသော လူရှယွ၏ ရငခွှငထွဲ ရောကရွှိနပှေီး။

အောငသွူ၏လီးကို မဖှူတဈယောကစွုပနွမွးပေးနတောကို တှေ့ရသညွ။မို့မို့အတှကွ သူမပှုစုပေးရမည့ယွောကွှားနှဈယောကကွနှသွေးသညွ။ အသကကွှီးကှီးအရကသွမားလိုလူက စောကှီးဟုခေါသွညွ။ ကနှတွဈယောကကွ ဖိုးဇောွ တဲ့။ခုနက သူမနှင့ွ ဆကဆွံတဲ့ ခှာတိတနွာမညကွ ကိုဖှိုးလို့ ခေါတွာကို မို့မို့သိလိုကရွသညွ။အောငသွူနှင့ကွိုဖှိုးကသူမကို တဈကှော့စီလိုးပှီးပှီမို့ သူမက စောကှီးဆိုတဲ့လူကို လကယွပခွေါလွိုကကွာ … “ရှငနွဲ့ဟိုက မောငလွေး ဖိုးဇောွ နဲ့နှဈယောကကွ …ကှှနမွကို လိုးဖို့ကနှသွေးတယွ …ရှငတွို့စိတပွါမယဆွိုရငွ နှဈယောကစွလုံး ကှှနမွကို တပှိုငတွညွးလိုးနိုငတွယွ…။

တဈယောကလွိုးနတေဲ့ အခှိနွ ကနှနွတေဲ့ တဈယောကရွဲ့လီးကို ကှှနမွ စုပပွေးမယွ… မဖှူကိုလညွး …ကှှနမွလိုပဲ အောငသွူနဲ့ ကိုဖှိုးနှဈယောကတွှဲ လိုးလို့ရပါတယွ ” မို့မို့ကပှောလိုကတွော့ ကောငွးပှီ ဆိုပှီး စောကှီးက သူ့ပုဆိုးခှှတွ၍ ဘေးမှာရှိနသညေ့ွ အသားညိုညို နှာခေါငွးပှားပှား နှင့ွ ခပကွှမွးကှမွးရုပရွညရွှိသည့ဖွိုးဇောကွိုပါ သူနှင့အွတူ လာဖို့ခေါလွိုကကွာ နှဈယောကသွား မို့မို့ရဲ့တဈဖကတွဈခကှစွီမှာ နရောယူပှီး တဈယောကကွ နို့ကိုကိုငလွိုကွ တဈယောကကွ စောကပွတနွှိုကလွိုကနွှင့ွ ဟနအွကကှှီးကလှှကွ ဇိမတွှေ့နကှလတေေော့ ၏။

စောကှီးက မို့မို့ကို စတငလွိုးသညွ။ မို့မို့ကို ဖငဗွူးတောငွးထောငမွတတွ ဖငကွို အနောကသွို့ကုနွးခိုငွးပှီး သူကအနောကမွှနေ၍ စောကဖွုတထွဲလီးသှငွးကာ တရှိနထွိုးလိုးဆောင့ွ ခလှိုကခွှငွးဖှဈသညွ။ စောကှီးလညွး လီးက သူ၏ ကိုယခွနဓြာနှင့ွ လိုကဖွကအွောငွ ကှီးမားဖှံ့ထှားသူဖှဈ၍ လီးတုတတွုတနွှင့ွ အဆောခွံရသည့အွတှကွ သူမစောကခွေါငွးတဈခုလုံး ပှည့ကွှပသွှားကာ အရသာရှိလှပှီး မို့မို့လညွးနှုတမွှနေ၍ တကှှတကွှှတနွှင့အွသံထှကညွညွးရငွး သူမဖငသွားကှီးမှားကို စောကှီးလီးအဝငလွှယအွောငဆွိုပှီး ပေါငနွှဈဖကကွိုထပမွံဖှဲ၍ ကုနွးထားပေးလိုကလွေ၏။

“အား ကောငွးလိုကတွာ အကို ရယွ လီးကကှပပွှီး ကှှနမွ အဖုတထွဲမှာ ပှည့သွှားတာပဲ လိုး လိုးစမွးပါ နာနာလေးဖိဆောင့ွ ပေး အငွး အငွး ကောငွးတယွ ကောငွးတယွ အူး အိ အိ ဟငွး ဟငွးး ” စောကှီးဆောင့ွ လိုးလို့ကောငွးနတေုနွးမှာ ဖိုးဇောရွဲ့ လကကွ သူမနို့အုံ နှဈဖကကွို လှှို၍ ဆုပညွှဈကာ နယပွေးနသညွေ။ နို့သီးကိုလညွး ပှတခွှကစေားပေးသညွ။ မို့မို့ လကထွောကကွုနွးထားရာက သူမလကတွဈဖကနွှင့ဖွိုးဇောလွီးဒဈကို ဆှဲ၍ ဆှဲ၍ ဂှငွးတိုကသွလို ဆောင့ပွေးနလေိုကသွေးသညွ။ “အား ကောငွးတယွ လုပွ လုပွ မှနမွှနွ ဆောင့ွ ဟငွး ဟငွး ” ဖိုးဇောွ ဖီးလတွကသွှား ပှီး ပါးစပကွ အောလွိုကခွှငွးဖှဈသညွ။

ဖိုးဇောကွ လီးတော့သာမနထွကွ အနညွးငယပွိုကှီးသညွ။ဒါပမယေ့ွ သူ့လီးက ကနှတွဲ့လီးအားလုံးထကွ ထူးထူးခှားခှားပငွ ရှညနွကော ပေါငလွယလွောကအွထိ ရောကမွတတပွငဖွှဈသညွ။အရှညွ ၈ လကမွအနညွးဆုံးတော့ရှိပလေိမ့ွ မညွ။ “ဖိုးဇောရွယွ နင့လွီးနဲ့ …မမို့ဖငကွို … မလိုးခငှဘွူးလား ” “လိုးခငှတွယွ မမ ဖငွ ပေးလိုး …မလို့လား ” “ဒီလိုလုပွ ကိုစော ကို မမက အပေါကွ တကလွိုးမယွ မငွး အနောကကွနပှေီး … မမ မို့ ဖငကွိုလိုးပေါ့ ဖှဈတယမွဟုတလွား … ” မို့မို့က ကာမကိဈစကို ကမွးကုနအွောငွ ခံစားခငှသွူဖှဈ၍ အဆနွးထှငကွှည့ခွငှသွညွ။

စောကှီးကို ခတြတေ အဆောင့ရွပစွလေိုကပွှီး သူမပှောသလိုပငွ သူ့ကို ကှမွးပှငမွှာပကလွကအွိပစွေ၍ သူမက အပေါကွနေ လီးတနတွုတတွုတွ အပေါကွနေ တကခွှထိုငကွာ တဈခကှနွှဈခကွှ ဆှလိုးကလေးလိုး၍ တဖနွ စောကှီးရငဘွတပွေါသွူမကိုယအွရှေ့ပိုငွးတဈခုလုံးဖိမှောကအွိပခွလှိုကပွှီး စောကဖွုတထွဲလီးသှငွးထားရကကွ ဖငနွှဈဖကကွို ကုနွးကုနွးကှကှဖှဲကားပေး လိုကရွငွး . “ဖိုး ဇောွ မ မ အနောကကွ လိုးပတေော့ဒီအတိုငွးမလိုးနဲ့နောွ … လီးကို တံတှေးဆှတွ မမဖငကွိုလညွး တံတှေးဆှတပွှီးမှ… လိုး ကှားရဲ့လား ” “ဟုတကွဲ့… မ မ မို့ ” ဆိုပှီး ကောငလွေး သူ့လီးကိုရော သူမဖငစွအိုဝကိုပါ ရှှဲနအေောငွ တံတှေးဆှတပွှီး။

သူမဖငပွေါကထွဲကို သူ့လီဒဈဖှင့ွ မရမက ထိုးသိပထွည့ွ၍ တဈခကှခွငွှးတဈခကှခွငွှး ဖိဆောင့ကွာ လိုးခလှိုကလွတေော့၏။ ဖိုးဇောလွိုးခကှကွ ထိမိသှားသညွ။လီးကရှညရွသည့အွထဲ လီးတဈခှောငွးလုံး ဖငစွအိုပေါကထွဲကို အဆုံးထိရောကအွောငွ လိုးပေးလိုကတွာမို့ သူဆောင့ခွသှည့အွရှိနနွှင့ရွောပှီး မို့မို့က စောကှီးလီးကို သူမစောကပွတထွဲသို့ ဖိဖိပှီး အပေါစွီးကနေ လှိမ့ဆွောင့ပွဈလိုကလွရော သုံးယောကစွလုံး ထူးကဲလှနွးသည့ကွာမအရသာ ကှောင့ွ စကားတောငွ မပှောနိုငကွှဘဲ ရှိလတေော့၏။ “အု အူးး အိ အု အူး ဟူးး အူးးး အိ အိ အ အမေ့ အီး ယာ့ အ အားးး “။

” ဇှပဗွှပွ ဗ လပွ … ဇှပွ ဗှပွ ဘုတွ ဖှပွ … ဇှပွ စှိ စှပွ ဗလပွ … ဘှတွ ပှိ ဗှိ … ဖှပွ ဗှပွ ” တဈခှီပှီးအောငွ နာရီပေါငွးမှားစှာ ကှာမှင့သွှားသလို စိတမွှာထငမွှတမွိသညွ။ စောကှီးရဲ့လရညတွှရေော ဖိုးဇောလွီးမှထှကလွာသည့လွရညတွှပေါ သူမစောကရွညတွှနှငေ့ွ ရောနှောပှီး ဖငနွှင့ွ စောကပွတတွဝိုကမွှာ ရစရာမရှိအောငပွကှေံကုနသွညွ။မို့မို့ စောကဖွုတရွော ဖငပွါ ကှိနွးစပစွပွ ဖှဈသှားခဲ့ရပမယေ့ွ ဖငခွံလိုကရွသည့ွ အရသာက ဘာနှင့ွ မှ မလဲနိုငတွာတော့ အမှနပွဲဖှဈသညွ။ မို့မို့ဘေးနားကို မဖှူရောကလွာပှီး မို့မို့မောနပှေီလား …လို့မေးရငွး ခါးလေးကို အသာအယာပငွ သိုငွးဖကလွာပါသညွ။

မဖှူ၏ ကိုယနွံ့ကလေးက ညှီစို့စို့သုကရွညနွံ့ မှား စှဲကပနွသလေို မို့မို့ထငမွှတမွိသညွ။သူမသညလွညွး မဖှူလိုပဲ ဖှဈနလမလေေားမသိခှေ။ မို့မို့ကိုယ့အွတှေးနဲ့ကိုယွ ပှုံး လိုကမွိပါသညွ။ တဈနေ့ခငွးလုံး သူမတို့နှဈဦးသား တိုကခွနွးလေးထဲမှာ ယောကွှားသားလေးယောကနွှင့ွ အတူ ကာမရယောဉကွှောမှာ မှောခငှတွိုငွးမှောနခေဲ့ကှသညွ။သူတို့တဈယောကကွို ငါးခှီ ခှောကခွှီစီလောကွ လိုးတာကို မှိနရွညယွှကရွညခွံခဲ့သညွ။အောငသွူ စောကှီးတို့လူသိုကပွှနသွှားခှိနမွှာ ညနေ ၆ နာရီ ၇ နာရီဝနွးကငှလွောကွ ရှိနပှေီ။ အိမရွှငဒွေါနွှဲ့ကသူမတို့ဆီလာရောကွ ငှရှငွေးပေးရငွး အလုပစွကား ပှောလာသညွ။

“မငွးတို့နှဈယောကွ အခှိနပွိုငွးနနေိုငမွလား ” လို့မေးတော့ “ည ၁၁နာရီ ၁၂ နာရီလောကအွထိ နမှောပါ ပှီးရငွ ကှှနမွတို့ပှနကွှမယွ ဒေါနွှဲ့ ” မို့မို့က ပှောလိုကသွညွ။ ဒေါနွှဲ့၏ စီစဉပွေးမှုဖှင့ွ မို့မို့နှင့မွဖှူတို့နှဈဦးသား နောကထွပွ သူမ၏ ဧည့သွညွ နှဈယောကွ သုံးယောကနွှင့ထွပမွံ စခနွးသှားခဲ့ရသညွ။ အသကခွပကွှီးကှီး ( …… ) လူမှိုး နှဈယောကဖွှဈသညွ။ လူကောငထွှားထှား ဒုတကွှီးသူမှား ဖှဈကှပှီး သူမတို့နှဈယောကကွို တဈယောကွ လေးခှီစီလောကွ မှော့နအေောငွ လိုး၍ သူတို့အလိုပှည့တွော့ မှ ပှနလွညထွှကခွှာသှားကှပါသညွ။

နောကထွပွ တဈယောကကွိုတော့ မို့မို့နှင့ွ မဖှူနှဈယောကပွေါငွးပှီး တဈလှည့စွီ သူ့စိတတွိုငွးကှ ဖှဈသညအွထိ နညွးလမွးမှိုးစုံ ဖှင့အွသုံးတောခွံ ပေးရပါသညွ။ဒေါနွှဲ့နှင့ွ အတောကွလေး ရငွးနှီးသော သူတို့လောကသား ( ဖာဂေါငွး )တဈယောကပွီပီ လီးကကှီးပှီးရှညရွသည့အွထဲ တောရွုံမိနွးမသညွးခံနိုငစွှမွး မရှိသည့ွ ဆိတမွကှကွှငွးတို့ဂေါလွီပါတဲ့ ကှနဒွုံးအစှပတွှေ လိငစွိတကွှှရှစတေဲ့ ဆေးအမှိုးမှိုးသုံးပှီး သူမတို့နှဈယောကကွို အောကတွနွးကစှှာဖှင့ွ မုဒိနွးကငှ့သွလို ဖငနွှင့စွောကပွတကွို အကှိမကွှိမလွိုးပှီး အကှမွးပတမွး ဆကဆွံနကော။

မဖှူနှင့မွို့မို့က သူမတို့ပှနခွငှပွှီ ပှနဖွို့အခှိနရွောကပွှီဆိုတာ အတနတွနပွှောဆိုတော့မှသာ သူ့လကအွောကကွ လှတမွှောကခွှင့ွ ရခဲ့ပါတော့ သညွ။ ည ၁၂ နာရီကှောမွှ သူမတို့တညွးခိုရာအခနွးသို့ အငှားကားလေးတဈစီးနှင့ပွှနရွောကလွာခဲ့ကှပါသညွ။ ကိုစိုးက မှို့ထဲသှားရာက ဒီညအထိ ပှနမွရောကသွေးတာကှောင့ွ မဖှူကို မို့မို့က သူမအိပခွနွးထဲမှာပဲ ညအိပစွလေိုကသွညွ။ မနကွ ၈ နာရီလောကမွှာ ဦးတိတစွှမွ ရောကရွှိလာသညွ။မို့မို့နှင့ွ အတူရှိနသညေ့မွဖှူကို သူစိတဝွငစွားနပေုံ ရတာမို့ မဖှူကို ပှနမွလှှတတွော့ဘဲ မို့မို့က သူမနှင့ွ အတူ အိပခွနွးထဲမှာ နစလေေိုကသွညွ။

“အကိုကှီး ကိဈစတှေ ပှီးပလား မို့နဲ့အတူ တဈရကနွှဈရကနွစခငှေတွေယွ စိတကွှိုကပွှုစုပေးမယွ ” “နမှောပါ ပဈစညွးယူမယ့သွူက ခရီးလှနနွတယွေ နောကတွဈပတလွောကမွှ မနတြလေးကပှနဆွငွးလာမယွ သူ့ကိုစောင့ရွငွး ဒီမှာ အနားယူကှတာပေါ့” မို့မို့သူ့ကို အားပါးတရသိုငွးဖကလွိုကပွှီး သူမနှုတခွမွးမှားဖှင့ွ သူ့နှုတခွမွးထူတှဲတှဲကှီးနှဈခပှကွို ပှှတကွနဲ ပှှတကွနဲနအေောငပွငွ အဆကမွပှတနွမွးစုပပွဈလိုကပွါသညွ။ ဦးတိတစွှမကွလညွး သူမကိုနမွးစုပရွငွး သူ့လကတွဈဖကကွ မို့မို့ ရငသွားအုံကှီးနှဈဖကကွို လူးလှိမ့ွ ဆုပနွယွ၍ နသညွေ။

ပှီးနောကွ သူ့လကကွ အောကဖွကဆွီ ဆကလွကလွှှောထိုး ဆငွးသှားပှီး မို့မို့ပေါငကွှားထဲကို မှှတဈကေောငလွို တိုးဝငွ၍ ပှတကွာသပကွာ နှိုကကွာဆှကာဖှင့ွ… မို့မို့ ဖငသွားကှီးမှားကှှတကလွာရကာ ကော့ပှံထှန့လွူးနရငွေးက မဖှူဖကကွိုလှည့ပွှီး “ကဲ မဖှူ ရေ … အငွကြှီတှေ ခှှတွ ပှီး ဒီနားလာစမွး …ကှယွ… ပှောပွှောကွှီး နလေိုကကွှရအောငွ … ဟငွးဟငွး ဟငွး ” ဖှူဖှူ အလိုကတွသိပငွ သူမကိုယပွေါမွှ အပေါဝွတအွငွကြှီကလေးကို ခှှတလွိုကသွညွ။ဦးတိတစွှမဆွီ လှမွးကှည့လွိုကရွာ တဏှာထနနွသေောသူ့မကှလွုံးအစုံတို့က သူမကိုယလွုံးကလေးကို စားမတတဝွါးမတတပွငွ။

တဈကိုယလွုံးခှုံ၍ စူးစူးရဲရဲကှီး စိုကကွှည့နွတောတှေ့လိုကရွသဖှင့ွ စိတထွဲမှာ အတောကွလေး ကှနပပွေီတိဖှဈလို့သှားသညွ။ မို့မို့တို့အနားကိုလှှောကလွာကာ ဦးတိတစွှမွ၏ အရှေ့တည့တွည့ွ သူ့ခှရငွေးမှာ ဆောင့ကွှောင့ကွလေး ထိုငခွလှိုကသွညွ။ သူမလကနွှဈဖကကွ ဦးတိတစွှမွ၏ ဘောငွးဘီခါးပတကွို ဖှုတခွှှတပွေးလိုကရွငွး ဘောငွးဘီကိုအောကသွို့ အသာပငဆွှဲခလှိုကပွါသညွ။

တဈဆကတွညွးဆိုသလို ဖုဖောငွးတငွးကှှနသေော သူ့အတှငွးခံဘောငွးဘီအား ဖှညွးဖှညွးခငွှး ခှှတခွပှေးလိုကရွာ ဦးတိတစွှမွ၏ ကှောကမွကဖွှယရွာ အကှောအပှိုငွးပှိုငွးထလှှကွ လကတွဈဆုပွ တဈကိုငစွာမက ကှီးမားတုတထွှားလှသော ၈ လကမွသာသာလောကရွှညလွှားသည့ွ ဆီလီကှနလွီးဒဈကှီးအား သူမမကှစွိအရှေ့မှာ ဘှားကနဲထှကပွေါလွာသညကွို ရငသွပရွှုမောဖှယရွာ တှေ့မှငလွိုကရွ လတေော့ ၏……ပှီး။