အကောင်းဆုံး

မမဖြူ သည် သူမ ယောက်ျားက မယားငယ် တ ယောက်နဲ့ ဖောက်ပြန်နေတယ် ဆိုတာ ကြားရ၍ သိပ်ကို စိတ်ဆိူးနေ၏။ ပြီး ထိုမယားငယ်က ဘာအဆင့်မှမရှိ။ ရုပ်ဆိုးမ တ ယောက်။ အ ပေါစားဆန်ဆန်။ သူ့ခြေဖျားလောက်တောင် တန်ဘိုးမရှိတဲ့ဟာ ကိုများ ဒီသေနာက ဘာကြောင့် စွဲနေရသလဲ လို့ တွေးမရ။ ဟုတ်ပါ့မလားလို့လည်း ဇ ဝေဇဝါ။ သူ့ကိုလာ သတင်းပေးတဲ့ အိမ်နီးချင်း ကျော်ဦး က သေချာသိချင် ရင် လိုက်ချောင်းကြည့်လေ။ ကျွန်တော်လာခေါ်မယ်တဲ့။ မမဖြူ က … အေး သေချာတဲ့ည လာပြော။

အဆင်ပြေရင် လိုက်ကြည့်ပြီး ၂ ယောက်လုံး ဘိနပ်နဲ့ ဆွဲချမယ် လို့ပြန်ပြောလိုက်သည်။ လဆန်း ၁၀ ရက်ည။ တရွာလုံး မင်္ဂလာပွဲကပြတဲ့ ဗီဒီယို သွားကြတဲ့ အချိန် ။မမဖြူဆီကို ကျော်ဦး ရှပ်ကနဲ ရောက် လာသည်။ ခမျ လင်ကြီး ဟိုဟာမ အိမ်ဘက် သွားပြီ။ ဒီည အချိန်းအချက် ရှိလောက်တယ်။ လိုက်ချောင်းကြမလား တဲ့။ မမဖြူ သိချင် စိတ်တွေ တဖွားဖွားပေါ်လာ၏။ ယောက်ျားက သူ့ကို စစ်ကားမို့ဗီဒီယိူ သွား ကြည့်ဦးမယ်။၂ ကားပြီးမှ ပြန်လာမယ် လို့လှိမ့် ခဲ့တာကိုး။

ကျော်ဦးကို လာရမဲ့နေရာမေးပြီးတခြားစီ ထွက် လာခဲ့သည်။ တွေ့ကြ သေးတာပေါ့။ ၂ ယောက် လုံး အရှက်ကွဲစေရမယ်လို့ မမဖြူ စိတ်ထဲက ကြိမ်းဝါးမိသည်။ ရွာအစွန်က သနခါးခြံ။ တိတ်ဆိတ်နေသည်။ မှောင်ပေမဲ့ လ ရောင် ရှိလို့ မြင်တော့ မြင် ရသည်။ မမဖြူ ခြံပေါက်ဝ ရပ်နေ တော့ ခြုံတခုထဲက ကျော်ဦး ထွက်လာ၏။ လာ လာ မမဖြူ။ သူတို့အထဲ ရောက်နေပြီ။ ခြေသံ မထွက်စေနဲ့ လို့ခေါ်သည်။ ခြံထဲ ဝင် ဘို့က ခြုံတွေ ရှုပ်နေသည်မို့မမဖြူ မဝင် ရဲ။ ကျော်ဦးက တွေဝေ နေ သော မမဖြူကို လက် မောင်းဆွဲကာ ခြံထဲ ကိုခေါ်သွားသည်။

မှောင် မဲသော ခြံစည်းရိုး အရိပ်အတိုင်း ဆွဲခေါ်လာပြီး ရှားပင် ရိပ်က ခြုံပုတ်လေးနောက် မှာရပ်သည်။ ပြီးတော့ မမဖြူကိုယ်လုံးကို နောက်က ဖက် ၊ ရှေ့ငုံ့စေပြီး ခြုံထဲသွင်းကာ ဟိုမှာ တွေ့လား လို့ပြ၏။ ကျော်ဦး ပြရာကို လှမ်းကြည့်တော့ လ ရောင် ဝင်းဝင်းအောက်မှာ သူ့ယောက်ျားနဲ့ ရုပ်ဆိုးမ တို့ပလူးနေကြကို အထင်းသားမြင် ရပါပြီ။ ကောင် မ ကြီးက ယောက်ျားရဲ့ဟာကို မြိန်မြိန် ရှက် ရှက် စုပ်ပေးနေသည်။ သူ့ကောင် က ကောင် မကြီးရဲ့ ဧရာမနို့အုံ ကြီးတွေကို ဆုပ် ညှစ်နေသည်။

ခနကြာတော့ သူ့ယောက်ျားက တခုခုပြော သည်။ ကောင် မက လေးဘက်ကုန်းပေး၏။ ယောက်ျားက လုပ်သည်။ အ တော်ကို အား ထည့်ဆောင့်သွင်းပေမဲ့ ကောင် မက ပြိုကျ မ သွား။ လှုပ်တောင်ပေးသည်။ လုပ်အားကောင်းအောင် ညည်းသံပေးတာ လည်းကြားနေရသည်။ မမဖြူ ဝင် ရိုက်ဘို့မေ့ပြီး ဝမ်းနည်းသလိုလို ဖြစ်သည်။ တကယ်တော့ သူမက သူ့ယောက်ျား ကို ရုပ်ဆိုးမလို ကောင်းအောင် မ ပေးဖူး။ ပက်လက်ပဲ။ လုပ်ချင် လုပ် မလုပ်ချင်နေ။ မမဖြူ ဟိုအတွဲလုပ်နေကြတာကို ငေးမောနေခိုက် သူမ ဖင်ကြားကို ပူနွေးမာတောင့်နေတဲ့အရာတခု က နောက်က နေ ဖိထိုးလာသည်။

ကျော်ဦး။ ပုဆိုးတောင် ချွတ်ပြီးနေပြီ။ မမဖြူက အသံမထွက် အောင် သူ့ဟာကို လက် နဲ့ပြန်ဖယ်သည်။ ဒါပေမဲ့ မရ။ ကျော်ဦး မွှန်နေပြီ။ သူမကို နောက်က နေ သိုင်းဖက်ကာ နို့တွေကို အတင်း ကိုင် ဆုပ်၏။ ပြီးတော့ တွန်းလှဲကာ လုံချည်ကို ဆွဲချွတ်သည်။ မမဖြူ ငြင်းတဲ့သ ဘော ရုန်းပေမဲ့ မရ။ ပေါင်ကြားထဲ ခေါင်းသွင်းပြီး လျှာနဲ့အတင်းလျက် သည်။ သူကလည်း အကျွမ်းသား။ မမဖြူလက်ကို ဆွဲပြီး သူ့ဟာကို အကိုင် ခိုင်းပြန်သည်။ မမဖြူ မရုန်းချင်တော့။

စိတ်တွေကလည်း တအားထလာသည်။ ကျော်ဦး သူမအ ပေါ်တက်ခွကာ စလုပ်သည်။ ပထမ တော့ စိတ်မပါသလို ငြိမ်နေ သေး၏။ နောက့့့့်မရ တော့ ။ ပြန်ပြီး အ ကောင်းဆုံးပေး လိုက်မိသည်။ ကောင်းလိုက်တာကွာ ဟူ၍လည်း ကျော်ဦး နားနားကပ်ပြီး တိုးတိုးပြောလိုက်သည်။ ဒီလိုနဲ့ ကျော်ဦး ကပုံစံ အမျိုးမျိုးနဲ့ လုပ်တာကို မမဖြူကလည်း တက်တက်ကြွကြွ လိုလိုချင် ချင် ခံလိုက်ပါ၏…. ပြီး။