မလွန်ဆန်နိုင်

ဒီနေ့က ရတီနဲ့ ရတီရဲ့ခစွသြူတို့ ဒုတိယအကှိမြ ခွိနြးပှီးတှေ့တဲ့နေ့ပေါ့။ သူက ရတီ ပထမဆုံးခစွခြဲ့ရသူပေါ့။ ရငတြှကလေညြး ခုနနြလေိုကတြာ။ သူနဲ့ရတီ ပထမဆုံးအကှိမြ ခွိနြးတှေ့ခဲ့တဲ့နရောက ကွူရှငမြှာလေ။ တဈယောကနြဲ့တဈယောကကြ အရှကလြှနနြကှပှေီး စကားတောငြ လလေုံးကှဲအောငြ မပှောဖှဈခဲ့ကှပါဘူး။ အခုတဈကှိမတြော့ သူကရတီကို ကွူရှငမြတကနြဲ့လို့ ပှောတာနဲ့ ကွှနမြလညြး သဘောတူခဲ့တယလြေ။ သူက ရတီကို ကွူရှငရြှိတဲ့လမြးထိပမြှာ စောင့နြခေဲ့တယြ။ ရတီလညြး ကားပေါကြဆငြးပှီးတာနဲ့ သူရှိရာကို တနြးပှီးထှကလြာခဲ့တယြ။ သူက ကွှနကြမကို ပှုံးပှီးလှမြးကှည့နြလရေေဲ့။ အဲဒီခွိနထြိ ရတီတို့နှဈယောကြ လကခြငွြးတောငမြကိုငဖြှဈကှ သေးပါဘူး။ ‘ဘယသြှားခငွလြဲ’ ‘သူ့သဘောပဲလေ. . . အငြး..တဈနရောရာသှားစားကှရငကြောငြးမလား’ ‘ကောငြးပှီလေ သူ့ဆနျဒအတိုငြးပေါ့’ဆိုပှီး ပှောရငြးနဲ့ သူ့ရဲ့ကားပေါတြကပြှီး လဘကရြညဆြိုငတြဈဆိုကဘြကကြို ဦးတညမြောငြးခဲ့ကှတယြ။ ပှောရငြးယုံကှပါ့မလား။

အဲဒီအခွိနြ ထိ ရတီတို့နှဈယောကြ တဈယောကနြဲ့တဈယောကြ ဘယလြိုခစွသြူ နာမစြားမွိုးခေါရြမယြ ဆိုတာတောငြ မသိကှသေးဘူး။ ‘‘ကိုကို လို့ခေါရြမလား၊ မောငမြောငြ လို့…’’။ နာမညတြှကေိုပဲ ခေါပြှောနကှတောပေါ့။ ကားမောငြးနတေဲ့သူ့ကိုကှည့ရြငြး ရတီနဲ့လွောကသြှားရလု့ သူ့စိတတြှေ အရမြးလှုပရြှားပွောရြှငြှနတယေဆြိုတာကို ရတီ ခံစားရမိတယြ။ ရတီလား။ အငြး… ကွှနမြလညြး အရမြးကို စိတလြှုပရြှားနမေိတယြ။ ကားမောငြးနတေဲ့တဈလွောကလြုံးမှာ ရတီတို့ နှဈယောကလြုံး စကားကိုမပှောဖှဈကှဘူး။ နှဈယောကလြုံး အရမြးရှကနြကှလေို့ပေါ့။ ‘သူ ဗိုလအြောငကြွောလြမြးပေါကြ ှငူလနမ ဥေု ဃြနေ ကိုသှားဘူးလား’ ‘ဟင့အြငြး‘ အိမကြနအမှေဲတစကွေူရှငလြိုကပြို့ပေးနပှေီး သူငယခြငွြးတှနေဲ့လညြး အပှငထြှကလြညခြှင့ြ မွားမွားစားစား မရှိဘဲ ဘယမြှကိုမသှားဖှဈ မရောကဖြှဈခဲ့တဲ့ ရတီအဖိ့ သူမေးတဲ့နရောကိုလညြး သိနိုငစြရာမရှိတာ မဆနြးပါဘူး။ ှငူလနမ ဥေု ဃြနေ ရဲ့ရှေ့မှာ ကားကိုရပြ။

ကားပေါကြဆငြးပှီးတော့ ဆိုငရြဲ့ လှတနြေ့တဲ့ စားပှဲတဈလုံးမှာ ထိုငလြိုကကြှတယြ။ ဃသုန နှဈဘူးမှာတယြ။ မှာပှီးတာနဲ့စားပှဲထိုးကောငလြေးက ‘အဈကိုတို့ သီးသန့ခြနြးယူမလား’ ‘သူယူခငွလြား’ ‘သူ့သဘောဘဲလေ’လို့ ရတီက ပှနဖြှပှေီးတာနဲ့ သူက စားပှဲထိုးကောငလြေးကို. . ‘အေး. . ယူမယလြေ’ အခနြးလေးက ပုံမှနစြားသောကဆြိုငသြီးသန့ခြနြးလေးပါပဲ။ ရောကတြတရြာရာ စကားတှေ ခဏတဈဖှုတြ ပှောဖှဈကှတယြ။ ပှီးတော… ရတီကို ဘယလြောကခြစွတြယဆြိုတဲ့ အကှောငြး၊ ရတီဆီက အဖှကေို ဘယလြောကတြောငြ စိတလြှုပရြှားစှာနဲ့ စောင့ရြတယဆြိုတဲ့အကှောငြးတှကေို သူက ရတီကို ပှောပှတယြ။ ရတီရငတြှလေေ ခုနနြလေိုကတြာအရမြးပဲ။ ကိုယ့ကြိုကိုယတြောငြ မထိနြးနိုငဘြူးလို့ ထငရြတယြ။ ထူပူနတေဲ့ အဲဒီအခွိနလြေးမှာပဲ သူရတီရဲ့ပါးကို နမြးလိုကတြယြ ဆိုတာကို သိလိုကရြတယြ။ အရမြးကို ရှကပြှီးမှနြှထူသှားတာဘဲ။ တောပြါသေးရဲ့။

သီးသန့ခြနြးလေးထဲမှာ ရတီတို့ နှဈယောကတြညြးရှိပလေို့။ ‘…’ အတှေးလေးမဆုံးလိုကခြငမြှာပဲ သူ့နှုတခြမြးတှကေ ရတီနှုတခြမြးတှကေို လာပှီးထိကပတြာကို သိလိုကရြတယြ။ ဘယလြိုပှနတြုန့ပြှနရြမယဆြိုတာကို မသိဘူး ဖှဈနတယြေ။ သူက ရတီနှုတခြမြးတှကေို စုတယြူနမြးရှုပလြိုကပြှီး သူရဲ့လွှာက နှုတခြမြးသားတှကေို လာထိတယဆြိုတာကို ခံစားသိလေးနဲ့ သိလိုကတြယြ။ ဘယလြိုတုန့ပြှနရြမယဆြိုတာ ဦးနှောကကြ စဉြးစားနတေုနြး ရတီနှုတခြမြးတှကပေဲ သူ့နှုတခြမြးတှကေို အလိုအလွောကြ ပှနလြညြ စုပနြမြးနတယေဆြိုတာကို သိလိုကရြတယြ။ သူရဲ့လွှာက ရတီပါးစပထြဲကို ထိုးဝငမြှှနှေောကနြတောကို ခံစားရပှနရြော။ အဆုံးမတော့ ရတီနဲ့သူ လွှာခငွြးရောယှကြ နမြးရှုပကြှတယြ။ ‘အို . . .’ အရမြးကိုရှကမြိပါတယြ။ ကွှနမြခံစားနရတောကို ပှောမပှတတြ အောငပြါပဲ။ တဈခွိနတြညြးမှာပဲ သူ့ရဲ့လကတြှကေ ရတီရဲ့ ရှပအြငြျကွီအပေါပြိုငြးကို ရောကလြာတယြ။ ရတီရဲ့နို့တှကေို လှမြးကိုငပြှီး သာသာလေးဖစွညြှဈနယပြေးနပေါတော့တယြ။

သူ့ကိုစနမြးကတညြးက ခံစားနရတောတဈမွိုးကှီး။ ခံစားရမှုက အခုပိုတိုး . .လာတယြ။ ‘အ. .ဟ. .’။ ဒီလိုမွိုး တဈခါမှကို မခံစားခဲ့ရဘူး။ အခုအခွိနထြိ ရတီခံစားခဲ့ရတာကို အတိအကွ ပှနကြိုပှောမပှ တတပြါဘူးရှငြ။ ထူးထူးခှားခှားခံစားခဲ့ရတာကိုတော့ အမှတရြနဆေဲပါ။ သူ့ကို ‘တောပြှီ. ရပတြော့’ လို့ပှောခငွပြမေဲ့ ခှနအြားတှမရှေိသလိုမွိုးခံစားရလို့ ပှောမထှကခြဲ့ပါဘူး။ ‘အိုး. . တောပြှီဆို. . ရပပြါတော့’ ‘ဟင့အြငြး . . မရပလြိုကပြါနဲ့ရှငရြယြ’ လို့ စိတထြဲမှ ပှောနမေိရငြး ရငထြဲမှာ ခံစားနရတောတှေ သကသြာလိုသကသြာငှား သူ့ကိုပဲ အကှိမကြှိမဖြိနမြးလိုကမြိပါတော့တယြ။ ရငထြဲမှာခံစားမှုတှကေ ပိုပိုဆိုးလာတယြ။ ကတုံကယငနြဲ့ တဈကိုယလြုံး ရှိမြးတိမြးဖိနြးတိမြးတှေ ဖှဈလာတယြ။ ‘အဲဒါ ခစွအြရသာလားဟငြ’ ‘ဒါကှောင့လြူတှခစွေနြကှတောလား’ . . . ရတီနို့လေးတှကေို သူ့လကတြှရေဲ့ညှဈနယမြှုတှကေ တဖှညြးဖှညြးပိုကှမြးလာတယြ။ လကတြှကေ နို့ကို ညှဈနယနြပမေေဲ့ သူအနမြးတှကေ ရတီရဲ့ နှုတခြမြးတှပေေါကြ မစဲဘူး။

သူလွှာကှီးက ပါးစပထြဲမှာ ပယပြယနြယနြယဝြငရြောကဗြိုလကြနွပှေီး ရတီရဲ့လွှာကို အတငြးလိုကဖြမြးနတယေလြေ။ လွာခငွြးလိုကတြမြးပှေးတမြးကစားနကှတေယလြို့ ပှောရငရြမလား။ သခွောတာတဈခုကတော့ ကမျဘာကှီးရဲ့အပှငဘြကကြို ရောကနြသလေိုပါပဲ။ ‘အိုး . .’ ရတီလညြး အားကမွခံ သလွှာကို ပှနလြိုကထြိ။ နို့ပေါကြလကတြှကလေညြး အဆကမြပှတကြို လှုပရြှား။ ရတီစိတတြှလညြေး အရမြးကိုလှုပရြှား၊ ရတီရဲ့ အတှငြးခံဘောငြးဘီလေးမှာလညြး စိုစိစိနဲ့ဖှဈ။ ဘာဖှဈလို့ဖှဈနမှနြေးကို စဉြးစားဖို့ အခွိနမြရှိသလိုပါပဲရှငြ။ ‘ဟင့အြငြးကှာ . . မလုပပြါနဲ့’ လို့ပှောခငွြ ပမေဲ့ သူကိုပှောလို့မရနိုငဘြူးဆိုတာကို သိနတယြေ။ ရတီရဲ့ရှပအြငြျကွီ ကှယသြီးတှကေို သူဖှုတလြိုကပြှနပြှီ။ ဘရာဇီယာလေးနဲ့ မရတီပေါ့။ နို့တှကေို ဘရာအပေါကြနငေုံခဲပှီးစုပယြူ တယြ။ ’အ. ဟင့ြ. .အား…’ ရတီပါးစပကြ ငှီးငှူသံလေးတှထှကေကြလွာတယြ။ ဒီလိုအရသာမွိုး တဈခါမှကို မခံစားခဲ့ရဘူးပါဘူး။ ရတီရဲ့ ဘရာဇီယာကှိုးတှကေို ပုခုံးပေါကြလွောခွှတနြတောကို သိလိုကရြပှနတြယြ။

သူရတီကို အတငြးအကှပတြိုးဖကပြှီး ဘရာဇီယာကို အောငမြှငစြှာနဲ့ ခွှတလြိုကပြါတော့တယြ။ သူရှေ့မှာ အပေါပြိုငြးဝတလြဈစလဈနဲ့ မရတီလေးပေါ့။ ရတီရဲ့ နို့သီးခေါငြး နီနီလေးကို သူက စုပယြူငုံခဲလိုကပြှီး လကတြဈဘကကြ လှတနြတေဲ့ နို့တဈလုံးကို ပှတသြပြ ဆော့ကစားနတယေလြေ။ ‘အိုး. . အား. လား. လား’ သူက အရမြးရမြးကို မရပတြမြး အကှမြးပတမြးကို စုပယြူနတောပါပဲ။ အစုပကြောငြးလှနြးလို့ နို့သီးခေါငြးလေးတှကေ တောငပြှီးမာလာကှတယြ။ ရတီလေ ရှကလြိုကတြာ . . . ‘ကွေးဇူးပှုပှီး ရတီကို မကှည့ပြါနဲ့ရှငရြယြ’ မပူပါနဲ့။ သူမှာ အလုပတြှမွေားလို့ တကယပြဲ ရတီကို မကှည့နြိုငအြားပါဘူး။ သူ့လကတြှကေ ရတီရဲ့ စကတအြောကကြိုရောကလြာပှနတြယြ။ ပှီးတော့ အတှငြးခံ ဘောငြးဘီလေးကို လာစမြးတယြ။ ‘စိုရှှဲနပေါလား’ လို့ သူက ငှငငြှငသြာသာလေးပှောတယြ။ တကယ့ကြိုတိုးတိုးလေး. . .။

ရတီလေ ရှကရြလို့ လဲသတေော့မယအြတိုငြးပဲ။ ‘တောပြှီကှာ. .မလုပနြဲ့တော့နောြ’ လို့ပှောပမေဲ့ ဘာမှကိုစကားပှနမြရပဲ ရတီရဲ့ အဖိုးတနပြဈစညြးလေးကို ထိဖို့ သူ့လကတြှကေ လှုပရြှားနကှပေါတော့တယြ။ သူ့လကညြှိုး (ရတီအထငနြောြ)နဲ့ ရတီလေးကို အထကအြောကပြှတသြပပြေးနတယြေ။ ရတီ ဘယလြိုမှကို မခံရပနြိုငတြော့ပါဘူးရှငရြယြ။ ‘အိုး . . အား. . ကောငြးလိုကတြာ.. ကောငြးတယြ. . အား . ဟင့ြ အင့ြ အ.’ ရငထြဲမှာ တဈဆို့ဆို့ကှီးဖှဈပှီး မှနြးကှပလြာတယြ။ တဈခုခုဆာင့တြကလြာသလိုပဲ။ တငြးတငြးကှပကြှပကြှီး။ ရငထြဲမှာ တငြးကှပနြတေဲ့အတှကြ တဈခုခုကို စနှ့ထြုတပြဈခငွနြမေိတယြ။ တဈခွို့ပှောတာတော့ ပှီးတယလြို့ ကှားဘူးတယြ။ အငြး အဲဒါဆိုရငြ ‘အား. .အငြး .. ရတီပှီးခငွြ.’ သူ့လကခြွောငြးနဲ့ပှတပြေးရငြးနဲ့တငြ ရတီတဈခါပှီးသှားပှီလေ။ ဒါပမေဲ့ သူ့လကတြှကေ မရပသြေး ပါဘူး . . . ရတီပှီးသှားတာကို သူသိပုံရပါတယြ။ သူ့လကတြှကေို ရတီအတငြးဆှဲယူပှီး ဖိကပထြားမိတာကိုး။ မီးတောငကြှီးတဈခု ရငဘြတထြဲကနေ လှင့စြငပြေါကကြှဲသှားသလိုပါလား။ ဒီလိုခံစားမှုမွိုးကို ဘယသြူဆီကမှ ဘယတြုနြးကမှ မရဘူးခဲ့ပါဘူးရှငရြယြ။

ရငထြဲမှာ ဘာတှဖှဈေနတယေဆြိုတာကို ရတီမစဉြးစားတတအြောငပြါပဲ။ သခွောတာတဈခုကတော့ အရမြးကို အသညြးခိုကမြိအောငကြောငြးတာပါပဲရှငြ။ ရတီကို ပါးစပခြငွြးလာနမြးပှနတြယြ။ နှုတခြမြးသားတှကေို စုပယြူပှီးတော့ ရတီရဲ့လညတြိုငကြွော့ကွော့လေးဆီကို ဦးတညပြှနတြယြ။ တဈခါ ပါးစပကြိုနမြးပှီး လွာခငွြးစုတယြူပှနတြယြ။ ခစွသြူလွှာစဈပှဲလေး တဈခုခငြးဖှဈကှသေးတယြ။ သူနဲ့အဲဒီလို နရတောကို ရတီပွောရြှငြှကှညနြူးမိပါတယြ။ လွှာစဈပှဲလေးဖှဈနတေုနြး သူ့လကကြို ရတီရဲ့ အဖိုးတနပြဈစညြးလေးပေါကြနေ ဖယခြှာသှားတယြ။ ‘အ အ. အား’ ရငထြဲမှာ ဖှတကြနဲကငွသြလိုဖှဈသှားတယြ။ ဒါပမေဲ့ ကှာကှာကှီးမခံစားလိုကရြပါဘူး လွှာခငွြးစဈခငြးနတောကှောင့ပြေါ့။ သူ့လကကြလေးက ရတီရဲ့ အဆီမရှိတဲ့ ဗိုကကြလေးပေါြ၊ ရငဘြတကြနေ. . . နို့သီးလေးကို ဆှဲယူလိုကပြါတော့တယြ။ ဖှညြးဖှညြးလေးနှိပနြယပြေးရငြး သူ့လကခြွောငြးလေးနဲ့ နို့သီးခေါငြးလေးကို ဆော့ကစားနတယြေ လေ။

‘အ. .အို . . ဟင့အြငြ . အ. .အဟ အား’ ‘ဘာထပလြုပနြတောပါလိမ့ြ’ ရငထြဲမှာ တဈမွိုးကှီးပှနခြံစားလာရပှနပြှီ။ သူ့နှုတခြမြးတှနေဲ့ ရတီရဲ့နှာခေါငြးနဲ့ နှာဖူးကို ဖှဖှလေးနမြးတာကို သိလိုကတြယြ။ သူ့ရဲ့ငှငသြာပှီးသိမမြှေ့တဲ့အပှုအမူတှရယြေ၊ ရငထြဲမှာဖောမြပှတတအြောငြ တဈမွိုးကှီး ခံစားရတာတှရယေကြို အရမြးကိုကှညနြူးကွနပေပြွောရြှငြှမိရတယြ။ ရတီလညတြိုငကြို နှုတခြမြးနဲ့နမြးပှီး လညတြိုငတြဈလွောကလြကွလြကွပြှီး ဆငြးသှားလိုကတြာ နို့သီးလေးတှဆေီကို ရောကတြဲ့အထိပေါ့။ နို့သီးခေါငြးလေးကို နမြးပှီး လကွပြေးနပှနေပြါတယြ။ နို့သီးခေါငြးလေးကို ပါးစပနြဲ့စုပယြူတော့ နှေးနှေးလေးနဲ့ ကောငြးလိုကတြာ။ ‘အမေ့. . အား’ ပါးစပထြဲမှာတငြ လွှာနဲ့လကွနြပှနေပြှီ။ လကွပြှီးတော့ စုတယြူ။ စုပလြိုကြ လကွလြိုကနြဲ့ ရတီတဈကိုယလြုံးကို တုနယြငလြာပါတော့တယြ။ တဆကတြညြးမှာပဲသိလိုကတြာက သူအမိန့တြှကေို မလှနဆြနနြိုငြ တော့တဲ့ ရတီခနဓြာကိုယြ . . . သှောြ သူပှုသမွှနုရတော့မှာပါလားရှငရြယြ။

သူ့လကတြဈဘကကြ ရတီပဈစညြးလေးရှိရာကိုဦးတညလြာပှီး ဆုပကြိုငထြားလိုကပြါတယြ။ ရတီ အရညတြှနေဲ့စိုရှဲတှာကို သူသိသှားပှနပြါပှီ။ ပှီးတော့ . . ရတီရဲ့ မှေးရာပါအကှောငြးလေး ထဲဆီကို တဈခုခုဝငလြာသလိုမွိုး . . . ‘အိုး . . အမေ့’။ သူ့လကတြဈခွောငြးကို ထိုးသှငြးနတော ကိုး။ ‘အား. ရှီး . .ရှီး . . နာလိုကတြာ’ ‘ကောငြးသှားမှာပါ . . ခဏလေးနရငေမြနာတော့ဘူးနောြ’ လို့သူကပှောပှီး ထိုးသှငြးနတောကို ရပလြိုကပြမေဲ့ တဈခုခုဝငနြသလေိုမွိုးခံစားရတာ အနရခေကပြါတယရြှငြ။ ထိုးသှငြးထားတဲ့ သူ့လကခြွောငြးကို ရှေ့တိုးနောကဆြုတလြုပပြှနတြယလြေ။ ‘အား. .အမေ့. .ဟား အား’ တဈခွိနတြညြးမှာပဲ ရတီရဲ့ခနဓြာကိုယလြေးပေါမြှာ ခံစားမှုသုံးမွိုးကို ရနတယြေ။ နို့တှကေိုလကနြဲ့ပှတသြပဆြုပနြယနြရောကနေ၊ နှုတခြမြးခငွြးစုပ ြ လွာခငွြးစဈခငြးနရောကနေ၊ ပှီးတော့ အောကပြိုငြးနရောလေးကနပေေါ့ . .‘အိုး တကယ့ကြို ပှောမပှတတအြောငပြါပဲ’ ကောငြးလိုကတြာ။ ‘အ . . အာ.. အဟား. .အား . .အိုး’ တဈကိုယလြုံးလှုပခြါနတယြေ။

ဘာတှဖှဈေနမှနြေးကို မသိအောငပြါပဲ။ ရတီလေ သူ့ခေါငြးတှရေော၊ ထိုငခြုံဆိုဖာတှရေော တှေ့ရာဆှဲယူနတယြေ။ လထေဲမှာလှင့နြသလေို မွိုးဆိုတာမွားလား။ သူ့နှုတခြမြးတှကေ ရတီရဲ့ခနဓြာကိုယလြေးတဈလွောကရြှေ့လွားနတယြေ။ ရတီဗိုကသြား ခပွခြပွလြေးတှေ အပေါမြှာ သူ့နှုတခြမြးအနမြးတှကေ ပှေးလှှားခုနပြေါကဆြော့ကစားနလရေေဲ့။ နောကတြော့. . . သူ့နှုတခြမြးတှေ ရတီရဲ့နူးညံ့မို့မောကနြတေဲ့ အဖိုးတနပြဈစညြးလေးပေါကြို ရောကလြာတာကို သိလိုကရြတယြ။ ရှကလြှနြးလို့ အရမြးကိုထူပူသှားရငြးနဲ့ . . ‘သူ ရတီ ဟာလေးကို နမြးတော့မလို့လား’ဆိုတဲ့ အတှေးလေးတောငြ မဆုံးသေးဘူး. . ‘အို သူ သူ တဈကယကြို နမြးနပေါလား. . .’ ရတီရဲ့ အမှှေးလေးတှနေဲ့ထူထပနြတေဲ့ မို့မောကဖြောငြးှှကနတေဲ့ တဈဝိုကကြို သူနမြးနပေါတော့တယြ.. ရှကပြှီး ရတီတဈကိုယလြုံး တဈမွိုးကှီးဖှဈလာတယြ။ သူ့လကတြှကေ ရတီခနဓြာကိုယလြေးတဈခုလုံးကို ပှတသြပပြေးရငြးနဲ့ ရတီရဲ့နို့သီးလေးကို ရောကလြာပှီး အသာအယာ နယပြေးနပေါတော့တယြ။

လကညြှိုးနဲ့လကမြလေးကိုသုံးပှီး ထိပသြီးခေါငြးလေးတှကေို ဖှညြးဖှညြးခငွြးပှတလြိပပြေးနပှနေတြယြ။ အောကနြှုတခြမြးအကှဲကှောငြး လေးထဲကို သူ့လွာကှီးထည့လြိုကတြယဆြိုတာကိုသိလိုကရြပှနတြယြ။ ရတီရဲ့အတှငြးနှုတခြမြး သားလေးတှကတေဈဆင့ြ သူ့လွာကှီးရဲ့ပူနှေးစှတစြိုနမှေုတှကေို ခံစားမိပှနတြယြ။ နှုတခြမြးသား အထကနြဲ့အောကကြို လကွပြေးနတောကို ခံလိုကရြတော့ . . ’အ..အ.အား. . ရှီး. .အား..’ လကတြဈဖကကြ ထိုငခြုံက ဆိုဖာကိုညှဈမိပှီးတော့ ရတီရဲ့အခှားလကတြဈဖကကြ သူ့ခေါငြးကို ဆှဲကိုငမြိပါတော့တယြ။ ဘာနဲ့မှမတူတဲ့ခံစားမမှု ွိုးကို ခံစားမိနတေဲ့ ရတီခနဓြာကိုယလြေး နတပြူးသလို တုနတြုနလြှုပလြှုပဖြှဈလာတယြ။ မအောမြိအောငြ တအားတငြးထားရတယလြေ။ ဘယလြိုမှ ထိနြးခွုပနြိုငစြှမြးမရှိတဲ့ အဆုံးမတော့ . . .‘အိုး . . အား..ရှီး.ရှီး. .ဟဟဟား . .အိုး’ အသံတဈခွို့ ထှကကြလွာတယြ။ ထကအြောကပြှတသြပပြေးရာကနေ အထဲဝငလြာတဲ့ သူ့လွာကှီးနဲ့ မှှနှေောကထြိုးကလိနတောလိုကတြာ. . . ‘အား . .. အမေ့ . .ကောငြး အ.’ ဘာမှနြးတော့မသိဘူး။

ရတီရဲ့စိတထြဲမှာ တဈခုခုလိုသလိုခံစားလိုကမြိတယြ။ အဲလိုရတီ တဈခုခုလိုအပပြါတယဆြိုတဲ့ခဏမှာပဲ သူကလညြး လွာနဲ့စုပယြကပြေးနခှငြေးကိုရပလြိုကတြယလြေ။ ဘယလြိုပှောရမှနြးတောငမြသိတော့ဘူး။ ရတီနှုတခြမြးတှကေို သူပှနနြမြးတယြ။ ရှပအြငြျကွီနဲ့ ဘောငြးဘီတှကေို သူခွှတပြှဈနတောသတိထားလိုကမြိတယြ။ အောကခြံဘောငြးဘီကိုခွှတတြော့ အနမြးခံနရတေဲ့ကှားက ခွောငြးကှည့မြိတော့ တောင့တြငြးပှီးမာထနနြတေဲ့ သူ့ရဲ့ ဖိုအငြျဂါ လိငတြံကှီးကို တှေ့လိုကရြတယြ။ တဈဦးတညြးသောသမီးဖှဈတဲ့ ရတီဘယမြှာလာပှီး ယောကွြားအငြျဂါအကှောငြး ဘယလြိုလုပြ သိမှာလဲ။ တောင့တြငြးကှီးထှားတဲ့ သူ့ဟာကှီးကို တှေ့ရတော့ ရတီ နညြးနညြးတော့လန့သြှားမိတယြ။ ခနဓြာကိုယြ ဗလာကငွြးနဲ့တဲ့ ရတီနဲ့သူ ကိုယခြနဓြာခငွြးရော အောကပြိုငြးခငွြးရော အကာအကှယမြရှိ ထိတှေ့နကှတေဲ့ အရသာကို ခံစားရ မိတယြ။ သူနဲ့ရတီနှုတခြမြးခငွြးနမြးနတေုနြး သူ့လကတြဈဖကကြ သူ့ဟာကိုကိုငပြှီး ထိပနြဲ့ အကှဲကှောငြးလေးတဈလွောကြ ထကအြောကပြှတကြစားနတယြေ။

‘အိုး..အငြး.. ကောငြးလိုကတြာ’ ရတီဘယလြိုမှကို မနနေိုငတြော့ဘူး။ တဈခုခုကို အရမြးလိုခငွလြာတယလြို့ခံစားရတယြ။ ဘာကိုလိုခငွမြှနြးလဲမသိဘူး။ တဈခုခုလိုနတောကတော့ကွိနြးသပေါပဲရှငြ။ သူ့ဟာနဲ့ အထကအြောကြ ကလိပေးနတောကို ရပလြိုကရြငြး၊ ‘မီးလေး . . ကိုယ့ဟြာကှီးကို မီးလေးထဲ ထည့လြိုကရြတော့မလားဟငြ’ ဆိုပှီး တိုးတိုးလေး လာမေးတယြ။ ‘အာ. . ဘာတှလောမေးနမှနြေးလဲမသိဘူးကှာ’. ဆိုပှီး တကယ့ကြိုတိုးတိုးလေးရှကရြှံ့စှာနဲ့ ပှနပြှောမိတယြ။ ‘မီးလေး လိုခငွနြတယေဆြိုတာ သိပါတယကြှာ’ ‘တောပြှီကှာ.. အဲလိုမပှောပါနဲ့ဆို’ ‘အိုး အဲဒါဆိုရငြ ဆောရီးနောြ’ ဆိုပှီး ရတီနှုမြးခမြးတှေ ရှိရာကို သူကုနြးနမြးလိုကတြယြ။ ရတီးပေါငတြဈခွောငြးကို သူကဘေးကိုကားထုတပြှီး နောကတြဈခွောငြးကိုတော့ သူ့ပုခုနြးပေါတြငြ လိုကတြယလြေ။ သူ့ဟာကှီးက ရတီရဲ့ဟာလေးကိုလာထိနတောကို သိလိုကတြယြ။ ဒါပမေဲ့ ခုနတုနြးကလို ထကအြောကပြှတပြေးနတောမဟုတဘြဲ သူ့ဟာကှီးက ရတီဟာလေးထဲကို တှနြးထိုးဝငရြောကလြာတော့တယြ။

ရတီကိုယလြုံးလေးတောင့တြငြးသှားပှီး ရငခြုနသြံတှကေ ဗုံတီးကုနကြှတယြ။ ဖှညြးဖှညြးခငွြးထိုးဝငလြာနတောကို ခံစားသိနတယြေ။ ရတီဟာလေးထဲမှာ တအားကို ပှည့ကြှပတြငြးနတယြေ။ ဒါတောငြ ထိပပြိုငြးပဲရှိသေးပှီး ဆကဝြငလြာမယဆြိုတာသိနေ တယြ။ သူထပပြှီး ထိုးထည့လြိုကတြယြ။ ‘အား…အ..အား’ နာလှနြးလို့ ရတီအောလြိုကမြိတယဆြိုရငပြဲ သူ့လကတြဈဖကြ ရတီပါးစပဆြီကို လာအုပပြှီး . . ‘မီးလေးအောတြာနဲ့ တခှားလူတှေ ကိုယတြို့ဘာလုပနြတယေဆြိုတာ သိကုနကြှမယလြေ’ ရတီအတောလြညြးလန့သြှားတယြ။ ငါတို့လူတှရှေိတဲ့ စားသောကဆြိုငထြဲမှာပဲ ဆိုတာကို သတိရလိုကမြိလို့လေ။ နာလှနြးလို့အောမြိသှားတာပါ။ မကွရြညတြှကေ မကွဝြနြးအိမကြနလေိမ့ြ ဆငြးလာတယြ။ သူ့ဟာကှီးက ဝငလြိုကထြှကလြိုကနြဲ့ပေါ့။ ဒါပမေဲ့ အဆုံးထိမဝငသြေးဘူးလေ။ ရတီဟာလေးထဲက အရညလြေးတှစေိမ့ထြှကလြာသလိုခံစားရပှီး တငြးကှပမြှနြးသိပနြတေဲ့ အာသီ သတှေ အနညြးငယပြှလွေော့လာသလိုမွိုးခံစားရမိတယြ။

အထဲမှာ စိုရှှဲခွောမှေ့လာတော့ သူ့ဟာကှီး က ရတီထဲကို ပိုဝငလြာတယလြေ။ ‘အား . .အမေ့ . . နာတယြ. .နာတယြ . . ’ လို့အောလြိုကပြမေဲ့ သူ့လကနြ ဲ့ ပိတထြားမှုကှောင့ြ အပှငကြို အကယွကြှီးထှကမြလာပါဘူး။ ‘အား. . အ. ဟုတြ .တယြ မီးလေးက အရမြးကိုကှပနြတောပဲကှာ’ သူကငှီးငှူသံတဈဝကနြဲ့ပှနဖြှတေော့ ရတီတောတြောလြေးရှကသြှားတယြ။ သူ့ဟာကှီး ကလညြး ပိုပိုတိုးဝငလြာတယြ။ ‘မီးလေး အဆုံးထိဝငသြှားပှီ’ ‘ဘာဖှဈတယြ’ အရမြးနာကလညြးနာ တဈခကွဆြောင့လြိုကတြိုငြးတဈမွိုးကှီးခံစားနရတေော့ ရတီ သူပှောတာကို ကောငြးကောငြးမကှားလိုကမြိဘူး။ ‘လီးကှီးအဆုံးထိဝငသြှားပှီ’ ဆိုပှီး ရတီကို တဈအားဆောင့သြှငြးပါတော့တယြ။ ‘အား. .အား. .အာ. ဟား’ ဆောင့ခြကွတြှကလေညြး အရမြးကိုကှမြးလာတယြ။ ရတီတဈမွိုးကှီးခံစားလာရပှနတြယြ။ သူ့ဟာကှီး အဆုံးထိဝငသြှားရငြ ဆီးသှားခငွြ သလိုမွိုး (အနီးစပဆြုံးပှောတာနောြ) ဖှဈလာတယြ။ ဒါပမေဲ့ ခံလို့ကောငြးတယြ။

အသံမထှကြ မိအောငြ အတတနြိုငဆြုံးထိနြးပါတယြ။ ဒါပမေဲ့လဲ . . ‘အိ ..အ.အိ..ဟား’ ရတီခှထေောကနြှဈခွောငြးကို ဘေးကိုကားပှီး ဆောင့ပြှနတြယြ။ ရတီတဈကိုယလြုံးကို သူလုပခြငွသြလိုလုပနြတေော့တာပါပဲ။ နောကခြှထေောကနြှဈခွောငြးလုံးကိုကိုငပြှီး မိုးပေါထြောငြ ပှနတြယြ။ ဘာပုံဖှဈလို့ဖှဈနမှနြေးကို ရတီမသိပါဘူး။ တဈခှားကမျဘာတဈခုမှာ ရောကနြသလေို မွိုးဖှဈနတယြေ။ ‘အိုး. .ကောငြးတယကြှာ..မီးလေး..အရမြးကိုကောငြးလိုကတြာကှာ. .’ဆိုပှီး ရတီကို ဖှညြးဖှညြးခငွြးဆောင့လြိုကြ မှနမြှနဆြောင့လြိုကနြဲ့ပေါ့။ တဈခကွဆြောင့လြိုကတြိုငြး ရတီကတော့ လထေဲမှာဝဲပွံနတေော့တယြ။ အဲလိုမိနဈအနညြးငယဆြောင့ပြှီး သူ့ဟာကှီးတဈခွောငြးလုံးကို ရတီထဲကနေ ဆှဲထုတလြိုကတြယြ။ ‘အအအအား..’ ရတီအရမြးနာသှားပှီး တဈခုခုလိုနသေေးတယဆြိုတာကို ခံစားရမိတယြ။ ဘယလြိုပှော ရမလဲ မသိဘူး။ တဈခုခုလိုနတောတေ့ာအမှနပြါပဲ။ ရတီကိုသူကနှုတခြမြးခငွြးနမြးစုပပြှနတြယြ။

ရတီဟာလေးထဲကနေ စိမ့ပြှီးယားသလိုှှကသလိုဖှဈပှီး တဈခုခုလိုသလိုခံစားလာရတယလြို့ ထငလြိုကတြယြ။ လှဲနတေဲ့ရတီကိုဆိုဖာခုံပေါကြနဆှေဲမလိုကတြယြ။ ရတီတဈကိုယလြုံး ကိုငရြိုကထြားသလိုပါပဲ။ ပွော့ခှနှမြေးလပွှီး အားအငခြွိနဲ့နတယြေ။ ရတီက လေးဘကကြုနြးနဖေို့ သူကပှငပြေးနတယြေ။ နောကမြှဒီပုံစံက ခှေး-ိုးပုံစံမွိုးဆိုတာရတီသိရတယြ။ အဲလိုကှီးနရတော ရတီရှကပြမေဲ့ (ရတီခှေးဖှဈသှားလို့လေ)၊ ဘယလြိုမှ ငှငြးဆနနြိုငစြှမြးမရှိပါဘူး။ အဲဒီခွိနမြှာ ရတီရငထြဲကဆနျဒတှပှညေ့ဝြဖို့ဆိုရငြ ဘာပဲလုပရြလုပရြဆိုသလိုမွိုးဖှဈနလေို့ပေါ့။ သူ့အလိုကွ အလှယတြကူကို လိုကလြွောနမေိတော့တာပါပဲ။ လေးဘကထြောကလြကွနြဲ့ စောင့မြွှောနြရတေော့ တာပေါ့။ ရှကခြှငြး၊ ကှောကခြှငြး၊ လိုခှငြးခှငြးစတဲ့ ခံစားမှုပေါငြးစုံကို ှှပတသြိပပြှီခံစားနရတေယြ။ ဘာလို့ ငါ အဲဒီလောကတြောငြ လိုကလြွောနလညြေးဆိုပှီး တှေးနမေိတယြ။ တှေးနတေုနြး ရတီနောကဘြကကြနပှေီး ပုခုံးတှဆေီကို လှမြးကိုငလြိုကတြယြ။ ပှီးတော့ သူ့ဟာကှီးကို ရတီဟာလေးထဲ ထိုးသှငြးလိုကတြာကို ခံလိုကရြတယြ။

သိပအြနာကှီးမဟုတတြော့ ပမေဲ့ သူ့ဟာကှီး အဝငအြထှကအြတိုငြးမှာ ရတီပါးစပကြနေ အသံတှထှကေကြလွာတယြ။ ‘အား. .အ..အ .အား.ရှီး….အာ.ရှီးဟာ .ဟား. .’ သူ့ဟာကှီးကလညြး အဆုံးထိကိုဝငဝြငနြတယြေ။ သူ့ဟာကှီးဝငလြာတိုငြး ခုန ခံစားနရတေဲ့ ဆီးသှားခငွသြလိုမွိုး ခံစားမှုက ပိုပှီးပှငြး ထနလြာတယြ။ ရတီပခုနြးနှဈဖကကြိုကိုငပြှီး သူ့ဟာကှီးကို အဆုံးထိ ဆောင့ဆြောင့သြှငြးနတယြေေ လ။ ရတီကိုယလြုံးလေးတုနယြငနြပှေီးတော့ သူ့တိုးတိုးလေးအောငြှီးနတောကိုလညြး သတိထားမိတယြ။ ရတီလညြး အသံကိုအတတနြိုငဆြုံး ထိနြးပှီး တိုးတိုးလေးငှီးငှူနမေိတယြ။ ‘အား ..မီးလေး..ကောငြးတယကြှာ..တကယပြဲ. .ရှီး. .အား ..ဟား’ ‘ဟင့အြင့ြ .ရှီး. .အားအား. .အ.အ.ဟား. .ရှီးအား’ ရတီကိုယလြုံးလေးရော၊ အဖိုးတနပြဈစညြးလေးပါ ရှေ့တိုးနောကငြငနြဲ့ အရမြးကို လှုပရြမြး နပေါတော့တယြ။ သူမဆောင့ခြငမြှာပဲ ရတီက ကုနြးကုနြးပှီးပေးနောကကြို ကော့ထိုးပေးနေ မိတယလြေ။ အဲလိုလုပပြေးမိတာကို ရှကပြမေဲ့လညြးမတတနြိုငပြါဘူး။ ရတီက ကှိုကတြာကိုး။

သူ့လကတြှကလေညြး ရတီတဈကိုယလြုံးမှာ ပှတသြပဆြော့ကစားနကှတေယြ။ ရတီ ဖငကြှီးကိုပှတပြေးလိုကြ ဆုပနြယလြိုကြ၊ နို့သီးခေါငြးလေးတှကေို နယပြေးလိုကနြဲ့ပေါ့။ ရတီ နတပြှညရြောကနြတယြေ။ ရတီကိုလှဲခခွိုငြးပှနတြယြ။ ခှထေောကနြှဈခွောငြးကိုမပှီး သူ့ပုခုံးပေါကြိုမတငတြယြ။ ရတီဖငကြှီးမှောကြှှကနတယေလြို့ထငမြိတယြ။ ဘာလုပအြုံးမလဲမသိဘူးဆိုပှီးစပစြုနမေိတယြ။ ဒီတဈခေါကတြော့ အသှငြးအထုတကြို သူကဖှညြးဖှညြးလေးလုပနြတယြေ။ အဝငတြဈခါ အထှကတြဈခါတိုငြး ကောငြးလိုကတြဲ့ အရသာကိုခံစားနမေိတယြ။ အဝငအြထှကြ အကှိမတြိုငြးမှာ ရတီကို ဆီးသှားစခငွေသြလိုမွိုးကိုဖှဈစတယြေ။ ‘ခစွလြေး . . ခံရတာကောငြးလားဟငြ’ ‘မသိဘူး’ . .ရတီရှကလြှနြးလို့ပှောမထှကပြမေဲ့ . . အသံတှကထှေကကြလွာတယြ။ ‘.ရှီး. .အားအား. .အ.အ.ဟား. .ရှီးအား’ ‘ဘာလို့ ကိယကြိုလိမပြှောရတာလဲကှာ‘ ‘ဘယမြှာလိမပြှောလို့လဲ’ ‘ခစွလြေး ခံလို့ကောငြးတာသိနတောပဲကိုး’ ‘သှား. . .ဘာမှနြးလဲမသိဘူး.’ ရတီရှကရြှကနြဲ့အောမြိသလို ကိုယ့ကြိုကိုယြ အသံမထှကအြောငြ မထိနြးနိုငလြို့လညြး အပှဈတငမြိတယြ။

‘ခစွလြေး သေးပေါကခြငွနြတယေမြဟုတလြား’ ‘၊ ၊ ၊ ဘယလြိုလုပသြိလဲဟငြ’ ‘ဂွီ-စပေါ့လို့ခေါတြဲ့နရောကို ကိုယကြသှားသှားထိအောငလြုပနြတောကိုး’ တကယတြော့ ဂွီ-စပေါ့လို့ခေါတြဲ့နရောအမွိုးသမီးတှဆေီမှာရှိမှနြး ရတီသိပါတယြ။ ဘာအတှကနြဲ့ ဘယလြိုအသုံးဝငလြဲဆိုတာသာမသိတာပါ။ အခုတော့ရတီ သခွောသိသှားပှီ – ရတီကိုနတပြှညပြို့ပေးတဲ့နရောပေါ့။ ‘ . . အား. .အာ.အ အ အိုး အို. .ရှီး. .အားအား. .အ.အ.ဟား အား’ သူခပပြှငြးပှငြးဆောင့လြေ ရတီကတော့ပိုပှီးတော့ကို အသံထှကခြငွလြဖှဈေလာတယြ။ အဲဒီနောကမြှာတော့ ရတီရဲ့ကိုယလြေးကတုနခြါသှားပှီး မီးတောငအြသေးစားလေးတဈခု ခနဓြာကိုယထြဲမှာ ပေါကထြှကသြလိုမွိုးခံစားလိုကရြပှီး . စိတတြှကေိုလှတြှပေးလိုကမြိတယြ။ အရမြးကိုလှတလြပပြေါ့ပြါးသှားပှီး မကှာခငမြှာပဲ သူ့ရဲ့ဟာကှီးကနေ အရညတြဈခွို့ ရတီဟာလေး ထဲကို ပနြးထုတတြာကိုခံစားရတယြ။

ပှီးတော့သူ့ဟာကိုဆှဲထုတလြိုကပြှီး ရတီတို့နှဈယောကြ တဈယောကနြဲ့တဈယောကြ ဖကထြားလိုကကြှတယြ။ ပငပြနြးလိုကတြာ။ ရတီကိုသူ နမြးပှနတြယြ။ ပှီးတော့ တငြးတငြးကပွကြပွကြှီးဖကထြားလိုကတြယြ။ ဒါပမေဲ့ သိပမြကှာခငမြှာဖှဈလာမယ့ြ တဈစုံတဈခုကိုတှေးပှီးရတီစိုးရိမြးပူပနမြိလိုကတြယြ။ တကိုယလြုံး ဓါတလြိုကသြလို ခံစားရပှီးမှာတော့ အောကပြိုငြးကပူကနဲခံစားလိုကြ ရသလို သူကလညြး ကိုယ့ကြိုယပြေါကြို ဖှညြးဖှညြးလေးမှောကခြလွိုကတြယြ။ ဘာစကားမှ မပှောပဲငှိမနြမေိတယြ။ ဒါပမေဲ့ သူကော ကိုယရြော အောကပြိုငြးမှာ ထိကပထြားတုံးပဲ။ ရတီတကိုယလြုံးကိုငရြိုကထြားသလိုပဲ တကိုယလြုံးနာနတယြေ မရညရြှယပြဲမကွရြညတြှေ ပါးပေါမြှာလာတယြ။ မှားသှားပှီလား။ ကှောကလြညြးကှောကသြလို ရငထြဲကလညြး ကှိုကသြလို ဖှဈနသညြေ။ သူကတော့ ကိုယ့အြပေါမြုာ . . . ကိုယအြတှေးနဲ့ကိုယမြွောနတေုံး ပါးပေါကြို သူ့အနမြးတှေေှှကကလွာသညြ။ သူ့အနမြး တှကေ နှေးထှေးနသညြေ။

တယောကထြဲနမြးနတေဲ့ သူ့ကိုကိုယ့နြှူတခြမြးတှကေ အလိုကသြင့ြ တုန့ပြှနလြိုကတြယြ။ သူ့နှုတခြမြးတှကေ ပါးပေါကြနေ ကိုယနြှုတခြမြးဆီကိုကူးလာပှီး တယောကနြဲ့တယောကြ အနမြးတိုကပြှဲလေး ဆငနြှှဲနကှတေယြ။ ‘သိပခြစွတြယမြောငရြယြ’ သူကော ကိုယကြော အနမြးကှောထဲမှာနဈမွောနတော အခွိနဘြယလြောကကြှာသှားလညြး သတိမထားမိပမယေ့ြ ကိုယသြတိထားမိခွိနမြာှ တော့ သူ့လကတြှကေ ကိုယ့တြကိုယလြုံး ပှေးလှှားနပှေီ။ ‘မောငရြာ . .တောတြော့ကှာ. . .နောြ၊ ခစွပြှနခြငွပြှီ’ ‘ခဏလေးပါခစွရြာ။ ကဲ မောငမြေးမယြ၊ ခစွကြောမကှိုကဘြူးလား။’ ‘မသိဘူးကှာ၊ ဘာတှလောမေးနတောလဲ။’ ‘ကှိုကပြါတယြ. . . ဟုတတြယဟြုတြ’ ‘ရှကစြရာတှလောမမေးနဲ့ကှာ….တောပြှီ’ ‘ဟိတြ’ ‘ကိုယ့ကြိုကှည့ပြါအုံးကှ’ ခစွရြတီမကွနြှာတဖကလြှည့ထြားရာမှ မောင့ကြိုကှည့မြိလိုကသြညြ။ မောင့ကြို ခစွမြိတာလညြး သိပတြော့ထူးဆနြးလှတာမဟုတြ မောင့မြှာသူမတူတဲ့ဆှဲဆောငအြားရှိတဲ့ မကွလြုံး တဈစုံရယြ။ ခစွဖြို့အရမြးကောငြးတဲ့ နှုတခြမြးတဈစုံရယြ။

‘အိုး. . .မောငြ..ခစွကြိုစိတပြါအောငလြုပပြှနပြှီကှာ’ မောငရြဲ့မကှီးမသေးလိငတြံက ရတီရဲ့ အောကနြှုတခြမြးသားကို အထကအြောကြ ဆုနကြာဆနကြာပှတပြေးနတယြေ။ တဈခကွတြဈခကွပြှတလြိုကတြိုငြး ပှတလြိုကတြိုငြးမှာ ရငထြဲမှာလှပခြနဲလှပခြနဲ။ မရညရြှယပြဲနှင့ြ အောကကြနပေေါငနြှဈခွောငြးကို အလိုကသြင့လြေးကားပေးမိနပေါလား။ မောင့ရြဲ့နှိုးဆှမှုက တကိုယလြုံးမှာရှိတဲ့ သှေးသားတှကေို ှှကှလာအောငြ ဆှဲဆောငနြသညြေ။ ခစွရြတီလညြးအသှေးနဲ့အသားနဲ့လူပဲမောငရြယြ။ ဘာသားနဲ့ထုထားတာမို့လဲ။ တဖှညြးဖှညြးနဲ့ မောင့အြလိုကိုလိုကနြမေိတယြ။ ‘တီ….တီ…တီ….တီ……’ မောင့ရြဲ့အနမြးကှောမှာမှောနတေုံး လှယအြိတထြဲမှာရှိတဲ့ ဖုနြးက ထမှညနြသညြေ။ မောငကြတော့ စိတထြဲကနေ ဖုနြးကိုကွိနဆြဲနမှောသခွောသညြ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ခစွရြတီ ကိုယတြိုငလြညြး ဒီလိုပဲကွိနဆြဲမိတာပဲလေ။ ဖုနြးဘဲလသြံကိုမောငနြဲ့ ခစွရြတီကအတူတူထားတော့ ဘယသြူ့ဖုနြးလာမှနြး ရုတတြရကမြသိ။ မောငကြဖုနြးရှာဖို့ ခစွရြတီကိုယပြေါကြဆငြးလိုကပြှီး အငြျကွီပုံနား သှားကာ သူ့ဖုနြးကိုထုတကြှည့သြညြ။

မောငတြော့ ဘယလြိုနမှနြေးမသိပမေဲ့ ခစွရြတီရငထြဲ မှာတော့ ဟာတာတာကှီးဖှဈနတယြေ။ မောငကြတော့ သူ့အမနေဲ့ဖုနြးပှောနဆေဲ။ ဖုနြးပှောပှီးတော့ မောငကြရတီကို ‘ခစွလြေး. . မောင့အြမခေေါနြလေို့ကှာ မောငသြှားခငွပြှီ။’ ‘ဒါဆိုလညြး သှားမယလြမေောငရြဲ့’ သှောမြောငရြယြ။ ရတီရငထြဲမှာ ဘာတှဖှဈေနတယေဆြိုတာကိုတော့ ဂရုမစိုကတြော့ ဘူးလား မောငရြယြ။ မောငကြ ခစွရြတီအပေါြ အတောမြွားမွားကောငြးလှသညြ။ ကိုယကြငွ့တြရားအပိုငြး ပှောရရငလြညြး စိတပြူစရာမရှိ။ ဒါပမေဲ့ ဒီခစွတြဲ့သုံးလေးလမှာတော့ မောင့အြမကေ အမှဲလို ဝငရြှုပနြတတေသြညြ။ ကောဖြီသောကနြရငြေးနဲ့လညြး မောင့အြမဖေုနြးလာလို့ ထပှေးရတာလညြး ရှိသလို သှားဖို့ပှောထားပှီးမှ ဖကွလြိုကရြတာတှလညြေး မနညြးတော့။ ကှာလာတော့ ဒီအကှောငြးနဲ့ပဲ စကားတှမွေားလာကှသညြ။ ဒါပမေဲ့ မောင့ဘြကကြတော့ သူ့အမကေိုတနဖြိုးထားတာကတော့ မလွှော့။ ခစွရြတီကိုယတြိုငမြှာလညြး အဖရေောအမရေောရှိပမေဲ့ သူနဲ့ပတသြကလြာရငြ အရာရာကို ရငဆြိုငဖြို့ဆုံးဖှတထြားခဲ့သညြ။

အခုကတွော့ မောင့လြုပပြုံတှကေ ခစွရြတီကိုယတြိုငကြ မနနေိုငမြထိုငနြိုငြ တဈခွိနလြုံးတှေ့ခငွသြလိုမွိုး ဖှဈနသညြေ။ ခစွတြော့လညြး သညြးညညြးခံရတယလြေ။ ရညြးစားသကတြမြးသာ ခှောကလြသာရှိသှားသညြ သုံးလေးနာရီလွှောကလြညတြာ လကခြွိုးရလေို့ရသညြ။ အကှာဆုံးဆိုလို့ ရှငတြို့ကိုရေးပှတဲ့အဖှဈအပကွကြအကှာဆုံး။ ဒီလိုနဲ့ ခစွရြတီနိုငငြံခှားမှာ ကွောငြးတကဖြို့ဖှဈလာသညြ။ မောငနြဲ့အဖှဈတှကဒေီမှာပှီးသှားပမေဲ့ နောကအြဖှဈအတှကေော သိခငွကြှသေးလား။ ရှငတြို့သိခငွရြငြ ဆကပြှောမယလြေ။ ဒီလိုနဲ့ပဲ ခစွရြတီနိုငငြံခှားသှားရမဲ့ အခွိနကြ နီးလာသညြ။ ကိုယ့အြလုပနြဲ့ကိုယရြှုပနြတောမို့ မောငနြဲ့တှဖေို့မပှောနှင့ြ။ ဖုနြးတောငမြပှောအား။ ထငထြားသည့အြတိုငြး ခစွရြတီဖုနြးမဆကမြခငွြး ကိုယတြောခြွောကလညြးမဆကြ။ သှားရတော့မှာမို့လို့လညြး ပှောမနခငွေတြော့။ ဒီလိုနဲ့ပဲခစွရြတီသှားမဲ့ညမှဖုနြးပှောဖှဈသညြ။ ရှေးလူကှီး စကားမွားလှဲတယမြရှိ။ ငယခြစွကြို ဘယတြော့မှမမေ့ဆိုတာ။

ဘယလြောကပြဲကိုယ့အြပေါဆြိုးပါစေ သူ့အသံလေးကှားရလိုကတြာနှင့ြ ဆိုးတာတှေ ဘယကြိုမေ့သှားပှီလညြး မသိတော့။ ရနတြှေ့မယ့စြကားတှလညြေး ဘယဆြီကိုလှင့သြှားမှနြးမသိ။ ဖုနြးပှောပှီးသိပမြကှာသေးခငြ အခွိနမြှာပဲ သူဖုနြးဆကတြဲ့ အဖှကေိုသိလိုကရြပှီ။ ‘ခစွြ. .မောငမြနကဖြှနမြအားလို့မလိုကပြို့နိုငဘြူးကှာ။ မောင့ကြိုခှင့လြှတြှနောြ။’ ‘မောငကြ ဘာလို့မအားတာလဲဟငြ’ ‘မောင့မြှာ အရေးတကှီးသှားစရာလေး ပေါလြာလို့ပါခစွရြာ။’ ‘ဒီမယမြောငြ။ အခုမောငလြိုကပြို့ရမှာ မောငရြဲ့ရညြးစားဆိုတာ သတိမှထားမိရဲ့လား။’ ‘သိပါတယကြှာ။ ဒါကှောင့မြို့လညြး မောငတြောငြးပနနြတောပေါ့။’ ‘မောင့ရြဲ့တောငြးပနမြှုက ဘာမှအရာမရောကတြာသိရဲ့လားမောငြ။’ ‘ကဲ . .ဒါဆိုအရာရောကအြောငြ မောငဘြာလုပပြေးရမလဲ။’ ‘ဘာလုပပြေးရမလဲ ဟုတလြား။ မောငလြုပပြေးနိုငရြငြ အခုလို စကားမွားစရာတောငြ မလိုဘူး မောငြ။ တောပြါပှီမောငြ ဖုနြးခလွိုကပြါတော့။ သှားခါနီးလာခါနီး ခစွမြငိုပါရစနေဲ့။’ ‘သဘောပဲလေ။’ ‘စကားအဆုံးမှာတော့ တဈဘကကြ ဖုနြးခသွံကို ပီပီသသကှားလိုကရြသညြ။’ မငိုနဲ့ရတီ။ ယောကြွားတဈယောကအြတှကနြဲ့ မငိုနဲ့…….ပှီး။