အချစ်ကခါးတယ်

” သား … ထတော့လေ … မှေးနေ့ ဘုရား သှားမှာဆို ” ” ဟုတွ … မာမီ … သားနိုးနပေါပှီ ” မာမီ အသံကှောင့ွ ကနှောွ ပငွှးကှော တခကှဆွန့ပွှီး အိပယွာထလိုကတွယွ။ ပှတငွးပေါကွ ဖှင့ကွှည့တွော့ အလငွးရောငွ စူးစူးနဲ့ ငှကကွလေးတှရေဲ့ အောမွှညွ သံ လေးတှေ ဆူညံနတော။ ကနှော့ွ နာမညွ ဟိနွးမငွးလတွ အသားဖှူဖှူ မကှခွုံးထူထူနဲ့ ရုပကွ သာမနွ ကှည့ကွောငွး ရုံပါ။ ထူးခှားခကှကွ ကမွှးမာ ရေး လိုကစွားလို့ ဘောဒီက ကစှကွစှလွဈလဈနဲ့မို့ ကှောငွးကတညွးက မကှနွှာတော့ ပှင့တွာပေါ့။ ဒယဒွီ နာမညကွ ဦးဇောဟွိနွး ဒယဒွီက မရှိ တော့ပါဘူး ဆုံးတာ ၅ နှဈကှောသွှားပှီ။

မာမီနာမညကွ ဒေါနွနွးသဇငွ ခုထိ ကနှောနွဲ့ အတူနတေုနွးပေါ့။ ကနှောွ က ဟိုးအရငွ ဘယမွိနွးမမှ မကှိုကခွဲ့ဘူး အပေါငွးသငွး မကတွာလညွးပါတယွ။ သူငယခွငွှး တှနေဲ့ ဘောလုံးကနွ ရကေူး ရုပရွှငွ ကှည့ကွှဒီလောကပွဲ။ အရပကွ ၅ ပေ ၉ လကမွမို့ သူငယခွငွှးတှထေဲ အရပွ မောငွး အကောငဆွုံးပဲ ကှောငွးပှီးတော့လညွး ဒယဒွီ မဆုံးခငွ ဒယဒွီ့ ကုမပြဏီ ဝငလွုပခွိုငွးပမယေ့ွ ကနှောွ ဝါသနာပါတဲ့ ကနထွရိုကလွုပငွနွးပဲ စိတတွူကိုယတွူ သူငယခွငွှးတှေ စုလုပကွှတာ။ ကနထွရိုကလွုပငွနွး လုပတွော့မှ ကနှော့ဘွဝမှာ ပထမဆုံး အခစှဆွိုတာ သိလာခဲ့တယွ။

ဒီနေ့ ကနှော့မွှေးနေ့မို့ မမသှငနွဲ့ ဘုရား အတူသှားဖို့ ပှောထားပှီးသား။ မမသှငဆွိုတာ နာမညွ အရငွးက ယမုံသှငွ တဦးတညွးသောသမီး ကနှော့ထွကွ အသကွ ၃ နှဈကှီးတဲ့ ရှေ့နမလေေး တယောကပွါ။ ကနှောွ က ၂၇ နှဈ ဒီနေ့ပှည့တွာ မမသှငကွ အသကွ ၃၀ အရပွ မနိမ့ွ မမှငနွဲ့ မကှနွှာက အရှယနွဲ့ မလိုကအွောငွ နုပှို နဆေဲပဲ။ ကနှောွ ခစှသွူမို့ ပှောတာ မဟုတပွါဘူးဗှာ မကှဝွနွး နကကွှီးတှနေဲ့ ဆံနှယတွှေ အမှဲတမွး စုခညှပွှီး ကှောဘွကွ ပို့ထားတတတွဲ့ မမသှငရွဲ့ တငွးမောကွ နတေဲ့ နို့အုံတှေ နဲ့ ခါးသေးကဉှလွေးအောကွ ကော့ ထှကနွတေဲ့ ဖငသွားစိုငကွှီးတှကေ မှငသွူ လညပွှနွ ငေးယူ ရတယွ။

ရှေ့နဆေိုတော့ စကားပှော ပါးနပပွှီး အပေါငွးသငွး ဆန့တွော့ လူခငှလွူခငလွညွး မှားတယွ။ ကနှောွ မမသှငွ အခစှကွို ရဖို့ အတောွ ကှိုးစား လိုကရွတာပါ။ ရခှေိုး အဝတစွားလဲပှီးတာနဲ့ မမသှငဆွီ ဘုရားသှားဖို့ ဖုနွးလှမွး ဆကလွိုကတွာ ပေါ့။ ” ဟဲလို ” မမသှငွး ဖုနွးထဲက ယောငွကြှားတဈယောကအွသံမို့ ကနှောွ စိတပွကှမွိတယွ။ ခုလို မနကခွငွး ဖုနွးက ခစှသွူ အိပခွနွးထဲ ရှိနတေဲ့ခှိနွ သူစိမွးယောငွကြှား လကထွဲ ဘယလွို ရောကနွတောလဲ။ ” ဒါ … မမသှငွ ဖုနွးမဟုတလွား ” ကနှောွ အသံကှောင့ွ တဖကကွ ခဏတော့ အသံ တိတွ သှားတယွ။

မမသှငရွဲ့ ဒီဖုနွးနံပတကွ vip လေ သူ့ အထကလွူကှီး ၃ ယောကလွောကနွဲ့ ကနှောပွဲ သိတာ။သူ့ဆရာမှားလား ကနှောွ တှေးနမေိတာ။ ” အောွ … ကိုဟိနွးမငွးလတွ … ထငတွယွ … ခဏကိုငထွားနောွ ” ကနှောွ ဘယသွူဆိုတာ ဖုနွးကိုငတွဲ့သူ သိနပေုံပါ။ ” ကိုဟိနွးမငွးလတွ … သူ မအားသေးဘူးတဲ့ဗှ … မိတကွပလွိမွးနလေို့ … ခဏနမှေ ပှနဆွကပွါတဲ့ ” ” ဟုတွ … ဟုတွ ” ပှောပှီးတာနဲ့ ကနှောလွညွး ဖုနွးပိတပွဈလိုကတွာ။ ” ဟူးးးး ” ” သူ မအားသေးဘူးတဲ့ဗှ မိတကွပလွိမွးနလေို့ ” ” သူ မအားသေးဘူးတဲ့ဗှ မိတကွပလွိမွးနလေို့ “။

ဘုရားသှားကာနီး ကနှော့နွားထဲ ဒီစကားသံပဲ ခဏခဏကှားနမေိတာ ကနှောနွာကငှမွိတယဗွှာ။ ခစှသွူရဲ့ အခနွးထဲ မိတကွပလွိမွးနခှေိနွ သူစိမွး ယောငွကြှားတယောကွ ရှိနတေဲ့ ပကသွကမွှု့က ဘယအွခှနလညွေေး ဘာတှလညွေး ဟူးးးး စိတတွှရှေုတထွှေးလာတယွ။ သူငယခွငွှးတှေ ပှောတဲ့စကား နားထဲ ကှားယောငလွာတာဗှ။ ကိုယကွ ဂီယာပဲထိုးထားရငွ သူမှားကတကမွောငွး သှားမယတွဲ့ဗှာ။ဒါပမယေ့ွ မမသှငကွို ခစှလွှနွးလို့ လကမွထပသွေးပဲ အဆုံးစှနထွိမသှားဖို့ ကနှောအွမှဲ တမွးထိနွးထားခဲ့တယွ။နှဈယောကသွား လှတလွှတွ လပလွပွ တှေ့ရငွ နို့လေးတှေ စို့တယွ အဖုတလွေးကို ပှတသွကပွေးတယွ။

မမ သှငကွလညွး ကနှော့ွ လီးကို ဆုပကွိုငွ ဂှငွးထုပေးပါတယွ ဒီလောကပွဲ ရှေ့ဆကွ မတကဘွူး။ ” ဟယွ … သားလေး … ဘုရားသှားမလို့လား … ခစှသွူနဲ့ ခှိနွးမလို့လား မသဲကှဲဘူး … အပှတွ သားနားနတော ခခွ ခခွ ” အိမရွှေ့ ဧည့ခွနွးလေးထဲ ကနှောွ တှေးနတေုနွး မာမီ အသံကှောင့ွ အတှေးစ ပကှသွှားခဲ့တယွ။ စိတရွှုပွ ထှေးနပမယေေ့ွ ကနှောွ မာမီကို အားတငွး ပှုံးပှ လိုကတွယွ။ ” ညနကှေ … သားအတှကွ … မာမီ့ လကဆွောငွ … အံအော သှားမယနွောွ ” ” အငွးပါ … မာမီ ” ကနှောွ မာမီ့ကို ပှနပွှောတဲ့ခှိနွ ကနှော့ွ စကားတှေ ခှောကကွပနွမှနွေး အလိုလို သိနပေါတယွ။

“တူတူ တူတူ တူ …… ” မာမီ အိမထွဲ ပှနဝွငသွှားတော့ ကနှော့ဖွုနွးက ဖုနွးသံလေး မှညလွာတယွ။ ” ဟဲလို မောငလွား … ခုန အလှပှငနွလေို့ … ကိုဖှိုးရောကနွတောနဲ့ ပှောခိုငွးလိုကတွာ … ပှောလေ … မောငွ ” မာမီက မမသှငွ ဖုနွးမှနွး သိတာနဲ့ ပှုံးစိစိလေး လုပပွှီး မကှစွိတဖကမွိတပွှရငွး အိမပွေါတွကသွှား တာပေါ့။ မမသှငနွဲ့ ကိုဖှိုးမောငွ တို့က ခှံခှငွးကပွ ငယသွူငယခွငွှးတှမေို့ ရငွးနှီးနမှနွေး ကနှောသွိတယွ။ ဒါပမယေ့ွ ကိုဖှိုးဆကဆွံပုံတှကေ ပိုငစွိုး ပိုငနွငွးမို့ ကနှောမွကှိုကခွဲ့တာ။ မမသှငွ မကှနွှာနဲ့ မေးထူး ခေါပွှော ဆကဆွံပမယေ့ွ တခါတခါ ကနှောရွှေ့မှာ တောငွ မမသှငွ လကမွောငွးတို့ ခါးတို့ကို ပုတပွှီး စကားပှောနတောဗှ။

မမသှငကွလညွး ကနှောရွှိတာ တောငွ မကှနွှာ တခကှမွပကှဘွူး ကိုဖှိုး လကမွောငွး ကို ဆှဲဆိတရွငွး ရယရွယမွောမော စကားပှနပွှော တတတွယွ။ ” ဟောတောွ … မောငွ … ဘာမှ ပှနမွပှောဘူး … စိတကွောကပွှနပွှီပေါ့ … ဟှန့ွ ” ” မဟုတပွါဘူး … ဒီနေ့ ဘာနေ့လညွး … မမသှငွ သိလား ” ” ဒီနေ့ ကှာသာပတေးနေ့လေ … မောငရွဲ့ … ဘာလို့ပါလိမ့ွ … ထူးထူး ဆနွးဆနွး ” ” ဟာ … မမသှငရွယွ … မောင့ွ မှေးနေ့လေ ” ကနှောွ နာကငှရွတယဗွှာ ဟိုတရကကွမှ ပှောပှထား တာ။ ” အိုးးး … ဆောရီး မောငရွယွ … ဒုကခြပါပဲ … ဒီနေ့ ကိုဖှိုးက … သူ့အဖေ ဆုံးတာ ၃ နှဈမှှောကမွို့ … ဘုနွးကှီးကှောငွး … သှားဖို့ မနကအွစောကှီး ကတညွးက … လာခေါနွတော “။

” ဟမွ ” ကနှော့ွ အသံ ကယှသွှားတယွ ထငတွယွ တပှိုငွ တညွး လိုလို စိတထွဲ နှင့ကွနဲ့ ခံစားလိုကရွတာဗှ။ ခစှသွူက ကှိုပှောထားတာ သတိမရပဲ ငယွ သူငယခွငွှးရဲ့ ကိဈစကို အလေးထားနတောဗှာ။ ” ဟိုလေ … စိတမွကောကပွါနဲ့ … မောငရွယွ … သှငွ ဘယခွှိနလွာရမလညွးဟငွ ” ” ခုကစပှီး နောကွ မိနဈ ၃၀ အတှငွး … ဘုရားကှီး ရှေ့က အအေးဆိုငွ လာခဲ ” ” Ok လေ … သခှောပေါကွ လာပါ့မယွ – အရမွးခစှတွယွ … မောငရွေ … မှမ့မွှမ့ွ ပှှတဈွ ” ရှေ့နပေီပီ မမသှငရွဲ့ ပလီပလာစကားလေးက ကနှော့ွ ရှုပနွတေဲ့စိတကွို ခဏလေးနဲ့ ပှောကကွှယွ သှားစတယွေ။

ဘုရားရှေ့ မှနထွရီ အအေး ဆိုငလွေး ထဲ ကနှောရွောကနွတော နာရီဝကွ ရှိပှီ ခုထိ မမသှငွ ရောကမွလာသေးဘူး။ ကနှောွ ရငထွဲစူးကနဲ့ နာကငှရွတယဗွှာ။ မှာထားတဲ့ အအေးခှကလွေး ထိတောငမွထိမိဘူး။ ကနှောပွှနတွော့မယဗွှာ။ မနေ့က တနေ့လုံး စဉွးစားထားတဲ့ အရာအားလုံး တခဏတှငွးပဲ အားလုံး ပှောကသွှားရပှီ။ ကှိုတငွ စိတကွူးထားခဲ့သမှှ ဘာမှ ဖှဈလာမှာ မဟုတတွော့ပါဘူး။ ဘုရားက အပှနွ သူငယခွငွှး ခှံထဲ အိမသွော့လညွး တောငွးထားပှီးပှီ မမသှငရွဲ့ ဆှဲဆောငမွှု့ရှိတဲ့ ကိုယလွုံးလေးကို ဖကမွယွ တကိုယလွုံး အဝတတွှေ ခှှတခွိုငွးပှီး ခှဖဝေါးကနေ ဆံဖှားထိ နမွးမယွ ။

မမသှငရွဲ အဖုတနွီတာရဲလေးကို အရညပွနွးထှကွ အောငွ ယကပွေးမယွ ကနှော့ွ လီးကိုလညွး လရညွ ထှကအွောငွ စုပခွိုငွးမယွ။ အငွးးး စီအစဉတွှေ ဘယရွောကသွှားမှနကွို မသိတော့တာ။ ဒီထကဆွိုးတာက ခုထိ မမသှငွ ရောကမွလာသေး တာပဲဗှာ။ နာရီကှည့တွော့ ကနှောွ စောင့နွတော မိနဈ ၅၀ ရှိပှီ။ ဟူးးး ခစှသွူ သကတွမွး တလှှောကွ ခှိနွးလိုကတွိုငွး လေးစားမှု့ မရှိတာလား ဂရုမစိုကတွာ လား မသိဘူး။ သူမလာရငွ ကနှောတွဈယောကထွဲ အထီးကနှနွမှောကို မစာနာတဲ့ ခစှသွူအပေါွ ကနှော့ွ ဘကကွ မှားယှနွးစခေဲ့တာလဲဗှာ။ မမသှငွ ဘဝမှာ ကနှောကွ သူ့ငယသွူငယခွငွှး ကိုဖှိုးမောငလွောကွ အရေးမပါသလိုပဲ။

ခုလညွး ကနှောကွ သူ့ခစှသွူပါဗှာ။ ကနှော့ွ မှေးနေ့ ဦးစားမပေးပဲ ကိုဖှိုးမောငနွဲ့ ဘုနွးကှီး ကှောငွး လိုကသွှားပှီနမှော။ သူငယခွငွှးရဲ့ ဆနဒြတှအေောကွ အခှိနပွိုမှ ကနှောွ အတှကွ ထငတွယွ။ အအေးခှကကွို ကိုငွးကနေ ကိုငပွှီး ပေါကခွှဲပဈမလို့ဗှုံးဆို ကနှော့နွဖူးလေးပေါွ ခပနွှေးနှေး အသားစိုငလွေး ထိကပလွာတာ။ ရမှေှေး နံ့သငွးသငွးနဲ့ အတူ ကနှောစွှဲလမွးရတဲ့ မိနွးမ တယောကရွဲ့ ကိုယနွံ့လေးရောပဲ။ ” သှငွ … တောငွးပနပွါတယွ … မောငရွယွ … ကိုဖှိုးက တယောကထွဲမို့ … ဘုနွးကှီးကှောငွး … သှငွ က အဖေါွ အဖှဈ ဖှဈ …… ” ကနှောွ စကားပှနမွပှောပဲ ခေါငွးငုံနလေို့ မမသှငွ စကားလုံးတှေ ရပတွန့ကွုနတွာ။

ကနှောခွှိနွးတိုငွး ကိုဖှိုးဆနဒြတှေ ဖှည့ဆွညွးရငွး အမှဲနောကကွှ နတတတွောလဗှော။ စဉွးစားကှည့ွ ကနှော့ွ အတှကွ က မောငကွလေ ဆိုပှီး နာမစွားတခါပဲသုံးပှီး ထပခွါ ထပခွါ ကိုဖှိုးဆိုတာ မပါရငမွပှီးတတတွဲ့ ကနှော့ွ ခစှသွူ။ ကိုဖှိုးဆိုတဲ့ မမသှငွ သူငယခွငွှးနဲ့ ယှဉတွိုငွ ကနှောကွ ဒုတိယ လူပါ။ ကနှော့ွ အပှုမူ တှရေဲ့ နာကငှခွံစားမှု့ကို မမသှငွ ရိပမွိသှားတာလား မသိဘူး ဒုတိယ အကှိမွ ကနှော့ွ ပါးပှငလွေးပေါွ မမသှငရွဲ့ နှုတခွမွးလေး ကရှောကလွာတယွ။ ” မောငရွယွ စိတမွဆိုးပါနဲ့ … သှငွ ဆငခွှငပွါ့မယွ နောမွောငွ … အဟင့ွ ဟင့ွ “။

ငိုသံပါလေးနဲ့ ပှောနတေဲ့ မမသှငကွို ကနှော့ကွို တကယခွစှရွဲ့လားလို့ မေးခငှမွိတယွ။ နောကဆွုံး အသဲနှင့အွောငွ ခစှတွဲ့ ကနှောွ စိတကွိုပဲ အပဈပုံခှ မိလိုကတွယဗွှာ။ သူငယခွငွှးလောကတွောငွ အရေး မပါပဲ မမသှငရွဲ့ ခစှသွူဆိုတဲ့ ခေါငွးစဉအွောကမွှာ အနမွးတခကှနွဲ့ အပှောလေးတှကှေား ပုံမှနအွတိုငွး စိတကွ ပှနဖွှဈသှားဦးမှာပါ။ မမသှငွ မကှနွှာကို မော့ကှည့ပွှီး ကနှောွ အားတငွးပှုံးပှလိုကတွယွ။ဘုရား မဝငဖွှဈတော့ပါဘူး မမသှငနွဲ့ လမွးခှဲပှီး ရောကခွငှရွာ ရောကဆွိုပှီး ကားလေးနဲ့ မောငွးထှကွ လာတာ။ ဘယရွောကလွို့ ဘယပွေါကမွှနွးတောငွ မသိဘူး။

ကှောကလွမွး အရှေ့ဘကွ လယကွှငွးတှေ မှငမွှ မှို့ပှငလွမွးမကှီးပေါွ ရောကမွှနွး သတိထား မိလာတယွ။ ပုံမှနလွေး မောငွးလာရငွး လမွး အနောကွ ဘကခွှမွး မှကခွငွးစိမွးလေးတှနေဲ့ သီးသန့ခွနွးလေးတှေ ဖှဲ့ထားတဲ့ ဘီယာဆိုငွ တဆိုငွ မှငလွိုကရွတာ။ အလိုလို လကကွ ကှေ့မိလကွှ သားပေါ့။ ဆိုငရွှေ့ နရောအလှတထွဲ ကားလေးထိုးပှီး သီးသန့ခွနွးလေးထဲ ဝငလွာလိုကတွယွ လမွးမပေါကွို ကှည့လွို့ရတဲ့ နရောလေးပေါ့။အဲခှိနွ ကနှော့ွ မှငကွှငွးထဲ ကား အဖှူလေး တစီး မောငွး ဝငလွာတယွ။ ကားက မမသှငွ သူငယခွငွှး ကိုဖှိုးကားလေးပါ။

ကားတံခါးကိုလော့ခပှှီး လူ နှဈယောကဆွငွးလာတာ ကနှော့ွ စိတထွဲ ဒိတကွနဲ့ပဲ မမသှငကွို ဘုရားမဝငတွော့ပဲ အအေးဆိုငမွှာတငွ ထားခဲ့ပှီး လူခငွှးလမွးခှဲခဲ့တာ မှားသှားလား ဆိုတဲ့ အတှေး ဝငလွာမိတာ။ ဆိုငအွဝတံခါးကနေ စေ့ထား တဲ့ တံခါးလကကွိုငကွို တှနွးပှီး ဝငလွာတဲ့ လူ နှဈယောကကွို ကှည့မွှ ကနှော့ွ အမှငတွှေ တကတွကွ စငအွောငွ လှဲနမှနွေး သိရတယွ။ ကိုဖှိုးလညွး မဟုတဘွူး ဘေးက မိနွးမကလညွး မမသှငလွို ကိုယလွုံး တောင့ပွမယေ့ွ အရပကွ ပုနတော။ အဲဒီလူက ဆိုငထွဲ မကှစွိ ဝှေ့ကှည့ရွငွး ဖုနွးတခကှခွေါလွိုကတွယွ။

အပှငဘွကွ ထိုငဖွို့ စီစဉပွေးထားသည့ွ ခုံတှဆေီလှှောကမွသှားပဲ ကနှောထိုငနွတေဲ့ သီးသန့ခွနွးလေးတှဘကွေ လှှောကလွာနတော။ ” ဟှောင့ွ … ငမငွး … ဒီမှာဟ ” ကနှော့ွ ဘယဘွကခွှမွး သီးသန့ခွနွးလေးထဲက အသံထှကလွာတော့ ရငွးနှီးတဲ့ အသံမို့ သခှော အားစိုကွ နားထောငလွိုကတွယွ။ ” အေး … ကိုဖှိုး … ရော့ မငွးကားသော့ ” ” အဆငပွှတယမွေလား … ခိခိ ” ” ဒီလိုပေါ့ကှာ … ကိုဖှိုးရာ … မငွးလို အိမနွီးနားခငွှး ခစှသွူလေး … မရှိတော့ … ကား နဲ့ သှားခေါပွှီး တှေ့ရတာပေါ့ ” ” ဟာ … မဟုတပွါဘူး ကှာ ” ” အောငမွှာ … မငွး စားပှီးသှားပှီ မလား … ဘာဂှာ ကိုငပွှီးမှတော့ … ပှီးပှီပေါ့ … ကိုဖှိုးရာ ” ” အာ … သူမှားကိဈစကို ကိုမငွးကလညွး … မပှောရဘူးလေ “။

ကိုဖှိုးသူငယခွငွှး စကားကှောင့ွ ကနှောွ ခေါငွး နဘမွး ကှီးသှားရတယွ။ ဆကပွှောမယ့ွ စကားတှေ တောငွ နားထောငရွမလိုလို ထပှနရွ မလိုလို ဖှဈနေ ခဲ့တာ။ ကိုဖှိုးသူငယခွငွှးရဲ့ ကောငမွလေးက ဝငဟွန့ွ လိုကလွို့ စကားစ ပှတသွှားတော့တာ။ ကနှောလွညွး မမသှငွ အကှောငွး စဉွးစားရငွ အမှဲပဲ ဖိစီးမှု့ မှားနေ ရပှီ။ နောကဆွုံး အိမကွိုပဲ ပှနလွာခဲ့လိုကွ တယွ။ အိမရွောကတွော့ ဆငဝွငအွောကွ ကားအနကွ လေး တစီး ရပထွားလို့ ကနှော့ွ ကားကို ဂိုဒေါငဘွကွ သှားရပထွားလိုကတွာ။ ” အငွးဟငွး … အ အ … အရမွး ဆိုးတာပဲ ” ။

အိမထွဲရောကတွာနဲ့ ဧညခွနွးနဲ့ ကပလွကွှ မာမီ အိပခွနွးထဲက ညညွးသံကှားလိုကရွတယွ။ တယောကယွောကွ ကို ပှနပွှောနတေဲ့ အသံမှိုး အိမရွှေ့မှာလညွး ကားအနကွ တစီး ရပထွားသေး တယွ ။ကနှော့ွ စိတထွဲ သိခငှစွိတတွှေ မှားလာတာ ပေါ့။ အသံလာတဲ့ဆီ လှှောကလွာတော့ ယောငွကြှား တယောကွ အသံဗှ ပီပီသသ ကှားလိုကရွတာ။ ” ဒီတိုငွးကှီး နတေော့မှာလား … နနွးရယွ ” ” ခုလညွး … ကိုကှော့ွ စိတတွိုငွးကှ … နပေေး နတောလေ … အ … ရှီးးးးးး ” မာမီ အိပခွနွး တံခါးက စိထားတယဆွိုရုံလေး လကွ၂ လုံးစာလောကွ ဟနတောနဲ့ အသာရပကွှည့ွ လိုကတွယွ။

မှငကွှငွးက အပှငမွှာ စိတရွှုတလွာတဲ့ ကနှောွ ပိုပှီး မှနွးကပှစွတယွေ။ မာမီတို့ လငမွယား အိပတွဲ့ ကုတငပွေါွ မာမီ နို့သီးခေါငွး တှကေို ဦးကှောမွောငကွ မကှနွှာခငွှးဆိုငွ ထိုငလွကွှ အနထေားနဲ့ တဖကပွှီး တဖကစွို့ပှီး လကတွဖကကွ ပေါငကွှားထဲ နိူကနွတောဗှာ။ မာမီကလညွး ဦးကှောမွောငွ ပုဆိုး အပေါကွနေ ပေါငဂွှထဲ ပှတသွပပွေးနတယွေ။ မာမီက အသားဖှေးတယွ ။အသကွ ၄၅ ကှောလွာပေ မယ့ွ မကှခွုံးထူထူ နှာတံစငွးပှီး ပါးပှငွ ဖေါငွးဖေါငွး လေးနဲ့ စကားပှောရငွ အမှဲပှုံးရငွး ပှောတတတွဲ့ မိနွးမ တဈယောကပွေါ့။ နူတခွမွးဖူးဖူး လေးနဲ့ အရှယနွဲ့ မလိုကအွောငွ ပှည့တွငွးနတေဲ့ ခနဓြာကိုယွ ပိုငဆွိုငွ ထားတာ။

ထမိနစွကပွ အပှော့သားတှေ ဒေါကမွထည့ပွဲ ဝတရွငတွောငွ ကော့ထှကနွတေဲ့ မာမီ့ ဖငသွားတှေ မှငသွူ ငေးယူရတယွ။ဒယဒွီ ရှိနစဉွေ က တောငွ မသိမသာ ပိုးပနွးကတှဲ့ စီးပှားရေး ထိပတွနွး ပညာရှငတွှေ ကုမပြဏီ ပိုငရွှငွ သူဋဌြေးတှေ အမှားကှီး အဲခှိနွ မာမီ ကလညွး ဒယဒွီမှ ဒယဒွီပေါ့။ ခုလို ခှိနွ ဒယဒွီမှား သရောက ထလာပှီး မှငရွငွ ဘာဖှဈမလဲ မသိဘူး။ ” အတူ နခငှပွှေီ … နနွးရယွ … သားလေး ကိုဟိနွး ကိုလညွး … ကိုကှော့ွ သားအရငွးလို သဘော ထားပါ့မယွ ” ” အမွ … ဒီ အရှယကွှီး ကမှှ ကိုကှောရွယွ … နနွး အိမထွောငွ မပှုခငွှ တော့ပါဘူး … ။

ကိုကှော့ွ သံယောစဉကွို သိလို့ … အစှမွးကုနွ လိုကလွှော ပေးတာလေ  စကားပှောရငွး မာမီက အပေါအွငွကြှီလေး ခှှတတွော့ နို့အုံ ကားကားမို့မို့လေးကို ထိနွးထားတဲ့ ဇာဘောလွီ အနကလွေး ပေါလွာတယွ။ ဦးကှောမွောငကွ မာမီ ဘောလွီခှိတွ ဖှုတတွာတောငွ မစောင့ဘွူး ဘောလွီ ကို အောကဆွှဲခပှှီး ရုနွးထှကလွာတဲ့ နို့သီးခေါငွး လေးတှကေို တဖကပွှီး တဖကွ ကုနွးစို့နတော။ ဘောလွီ ခှှတပွှီးတော့ စကပထွမိနွ ခှိတလွေး ထပဖွှုတပွှီး ဖငကွှီးကှှရငွး လိပခွှှတပွဈတယွ။ ပေါငတွဖကွ ကှေးရငွး တံခါးဘကွ လှည့ထွားတော့ အနညွးငယွ ထှကနွတေဲ့ ဗိုကခွေါကွ လေးနဲ့ ။

ဆီးခုံး အောကဖွကွ တငွးမောကနွတေဲ့ အဖုတရွာကှီးက အတိုငွးသားပဲ။ အတှငွးခံ ဘောငွးဘီ သားရညကွှိုး အပှော့လေးထဲ ဦးကှောမွောငွ လကတွဖကွ ဝငသွှား ခှိနကွှ မာမီ မကှနွှာလေး မော့တကလွာပှီး တအီးအီး ညညွးနတေော့တယွ။ ” အ … ကိုကှောွ ……… ရှီးးးးး းးးး ” တိုးတိုးလေး ညညွးလိုကတွဲ့ မာမီ့ အသံက အိပခွနွးထဲ အတိုငွးသား ကှားနရတယွေ။ တလောကလုံး ၂ယောကထွဲ ရှိတဲ့ပုံစံနဲ့ အခနွးလေးထဲ ဦးကှောမွောငွ ရဲ့ အပှုစု အယုယ အောကွ မာမီက သာယာစှာ ခံယူနတော။ မာမီ့ ပေါငတွနွ ဖှေးဖှေး ၂ ဖကကွှား စောကပွတွ အုံလေးထဲ ဦးကှောမွောငွ လကတွဖကွ က အုပကွိုငွ ပှတသွပပွေးရငွး။

ကနှတွဖကကွ နို့အုံတဖကကွို ညှဈပေးနတယွေ။ အိပခွနွးလေးထဲ ရမမြကသွှေးကှှယနွတေဲ့ မာမီ့ မကှနွှာလေးက အသကအွရှယထွကွ အမှားကှီး နုပှိုနသလေိုပါပဲ။နူတခွမွးခငွှး တေ့စုပရွငွး မာမီ့ လကတွဖကကွ ဦးကှောမွောငွ ရငဘွတကွို ပှတသွပွ ပေးရငွး ခါးဆီက ပုဆိုး ခါးပုံစကို ဖှညခွလှိုကတွာ။ အတှငွးခံဘောငွးဘီ အနကရွောငွ ထဲ အမှှောငွးလိုကွ ရုနွးကနနွတေဲ့ လီးပေါွ မာမီ့ လကဖွဝါး နုနုလေးက အုပကွိုငွ ပှတသွပပွေးတော့ ဦးကှောမွောငွ လညွး တရှီးရှီး စုပသွပနွရတယွေ။ကနှောွ ကှည့နွတေုနွး ဦးကှောမွောငရွဲ့ အတှငွးခံ ဘောငွးဘီကို မာမီက အရငခွှှတပွေးပှီး။

ကှီးမား တုတခွိုငွ တဲ့ လီးကှီးကို မကမွကမွောမော စုပပွေး နတော။ ကနှောွ မကှည့ရွကွ တော့လို့ အကှည့လွှဲ တုနွး ဦးကှောမွောငကွ လီးစုပနွတေဲ့ မာမီခေါငွး လေးကို ဆှဲမပှီး ကုတငပွေါွ ပကလွကအွနထေား လှဲခပှဈတယွ။ မာမီ ပေါငကွှားထဲ ဦးကှောမွောငကွ ဒူးထောကွ နရောယူပှီး ပေါငတွနနွှဈဖကွ ဆှဲမှှောကွ ရငွး ခါးညှတွ မကှနွှာ အပလွိုကတွာပဲ။ မာမီက ပကလွကွ အနထေားနဲ့ နို့အုံတှေ ညှဈရငွး တအီးအီး ညညွးနရှောတာ။ ဦးကှောမွောငွ ခေါငွးက မာမီ့ ပေါငကွှားထဲ တလှုပလွှုပနွဲ့ အတောလွေး ကှာ တော့ မာမီ့ ခါးလေး ကော့တကလွာပှီး အားကနဲ့ မှညသွံရှညကွှီး ဆှဲရငွး။

အိပယွာပှငကွို တဘုံးဘုံး ထုရိုကနွတယွေ။ ” အ … အမလေး ထှကွ ထှကွ … ထှကကွုနပွှီ … အားးးး အ … အဟင့ွ ဟင့ွ ” ဦးကှောမွောငကွ စကားပှနမွပှောပဲ မာမီ့ပေါငကွှားထဲ မကှနွှာ အပထွားတုနွးပဲ။ လညစွလုပကွ ဖေါငွးလိုကွ လှော့လိုကနွဲ့ စောကရွညတွှေ မှိုခပှဈတဲ့ ပုံပါ။ ” ကနတွော့နောွ … ကိုကှောွ ” မာမီ ထထိုငရွငွး မကှနွှာလေး ရဲတကလွာပှီး အားနာ သလိုနှင့ွ ဦးကှောမွောငကွို တောငွးပနနွတယွေ။ ” ရပါတယွ … နနွးရယွ … ကိုကှောကွ ဒီလို အမှဲတမွး ဖှည့ဆွညွး ပေးခငှတွာပါ ” ” အိုရွ … ကိုကှောရွယွ ” ပှောပှီးတာနဲ့ မာမီက ဦးကှောမွောငွ မကှနွှာကို ဆှဲကပပွှီး နူတခွမွးနား တဝိုကွ လှှာနဲ့ ပတယွကပွေး နတောပေါ့။

စောကရွညတွှေ ဦးကှောမွောငွ ပါးစပွ ပကပကွေုနတွာ နမယွေ။ယကပွေးပှီးတာနဲ့ မာမီက ကုတငပွေါမွှာပဲ ဖငဗွူးတောငွးလေး ထောငပွေး နတေော့တာ။ မာမီ အရှကကွုနွ နပေုံ ကှည့ရွတာ ဒီတကှိမထွဲတော့ မကလောကဘွူး ဘယခွှိနွ ကတညွးက ဦးကှောမွောငနွဲ့ ခိုးလိုးနတောလဲ မသိဘူး။ ဒီနေ့လညွး ကနှော့ွ မှေးနေ့မို့ မမသှငနွဲ့ အပှငွ တနကေုနွ လညတွယထွငပွှီး ဦးကှောမွောငနွဲ့ ခှိနွး လိုးကှတာ နမှော။ ” နနွးရယွ ……လှလိုကတွာ ဖငကွှီးက … စောငဖွုတကွှီးကလညွး … ကလေးသာ ထှကထွားတာ … ဖေါငွးအိနတေုနွး … ဒီနေ့ …… ကိုကှောွ တောငွးထားတာ … ပေးမှာမလား “။

“အငွး … တအား နာရငွ … ပှနထွုတပွေးနောွ … သှားလသေူတောငွ … မပေးဖူးဘူး ” ” ခါးကို … နညွးနညွးနှိမ့ပွှီး … ဖငကွိုကော့ပေးထား … နနွး ” မာမီ့ ဖငနွောကကွနေ ဖငသွားစိုငတွှေ ပှတရွငွး ဦးကှောမွောငကွ ခါးကိုဖိခပှှီး ပေါငဂွှထဲ လကထွဲ့ပှီး ဖငကွို ရသလောကွ ထပကွော့ခိုငွးနတယွေ။ သူ့စိတကွှိုကွ အနထေားလေးရောကမွှ ဖငကွှားထဲ မကှနွှာအပပွှီး ယကပွေးနသေေးတာ။ လေးဖကွ ထောကွ ကုနွးကတညွးက မာမီ ဖငဝွလေးကို လကတွဖကကွ နိုကကွလိနတောပါ။ ဖငပွေါကလွေး ထဲ လှှာထိုးထဲ့တော့ မာမီ့ ခနဓြာကိုယွ တခုလုံး တှန့လွိမွ နတော ဖငကွှီး နောကကွော့ထိုးရငွး တအီးအီး ညညွးနပှနရွေော။

“နနွး … ခဏလေး … အောင့ခွံနောွ ” ဖငပွေါကလွေး လကွ ၂ ဖကနွဲ့ ဖှဲပှီး တံတှေးထှေးခရှငွး ဗစှိကနဲ့ လိုးတော့ မာမီ အသံ စူးစူးဝါးဝါးလေး ကှားလိုကရွတယွ။ ” အား … အမေ့ … အား အားးး … ဖငကွှဲသှားပှီလား … မသိဘူး … နာလိုကတွာ … ကိုကှောရွယွ ” မာမီက လေးဖကထွောကွ အနထေားနဲ့ ကိုယလွုံးကို ရှေ့တိုးပှီး ဖငထွဲက လီးကို ထုတဖွို့ ကှိုးစားပမယေ့ွ ဦးကှောမွောငကွ မာမီရဲ့ ခါးလေးကို လကနွှဈဖကနွဲ့ ဖမွးဆှဲထိနွးထားတာ။ ” အဟင့ွ ဟင့ွ … မရဘူး နာတယွ … ကိုကှောွ ရဲ့ … ဖငအွပေါကကွို … မလုပနွဲ့တော့ … အ … ကှှတကွှှတွ “။

ဦးကှောမွောငွ လီးတဝကကွ မာမီ့ ဖငထွဲ ရောကနွေ ပါပှီ။ လညပွှနကွှည့ရွငွး ငိုယို တောငွးပနနွတေဲ့ မာမီ မကှဝွနွးထဲ မကှရွညဝွဲ နရှောတယွ။ ” ဗစွှ … အမလေးးး … သပှေီ သပှေီ … အဟင့ွ ဟင့ွ ဟင့ွ ” မာမီက ဖငကွို ရမွးခါပှီး လီးကို ထုတဖွို့ကှိုးစားတုနွး ဦးကှောမွောငွ အတှကကွ ဖငထွဲ လီးဝငအွောငွ နှဲ့ပေး သလို ဖှဈသှားရတယွ။ ဦးကှောမွောငွ က အားမလို အားမရ ဖှဈလာရငွး ခါးဆှဲပှီး ဘှတကွနဲ့ ဆောင့လွိုး ပဈတာ။ ” ဘှတွ … အ … အဟင့ွ ဟင့ွ ” မာမီ့ လကွ ၂ ဖကကွ အိပယွာခငွးတှေ ကစှနွအေောငွ ဆုပကွိုငရွငွး တဟင့ဟွင့ွ နဲ့ ငိုနတေော့တယွ။

” ဗှိ … ဘှတွ … နနွး ဖငကွို … ပထမဆုံး လိုးခှင့ရွတာ … ကိုကှောွ ပေါ့ နောွ … ဟုတလွား နနွး … ဖှပေါဦး … အားဟား … ရှီးးးးးး ” အီးးးး … အအ … ဟုတတွယွ … နနွး ရဲ့ စောကပွတကွို … သှားလသေူ ကို အရငလွိုးပှီး … ဖငကွ ရှငွ အရငဆွုံး လိုးခှင့ွ ရတာပါ … အမလေးးး အ အားးးး ” ” ကှနပတွေယွ … နနွးရယွ … ခစှတွယကွှာ … အင့ွ … ဗစွှ … ဘှတဘွှတွ ” စကားပှောရငွး ဦးကှောမွောငကွ မာမီ့ ဖငကွို တုနခွါနအေောငွ ဆောင့ဆွောင့ွ လိုးတော့တာပဲ။ မာမီမကှနွှာက အစပိုငွးလောကွ နာကငှဟွနွ မပှတော့ပါဘူး။ ” အငွး … ဟုတတွယွ … ရှီးးးး ရှီးးးး … အစိလေး ဖိခှပေေး … ကိုကှောွ …။

အ အားးး … ကောငွးတယွ … ဖငလွဲ သိပမွနာတော့ဘူး ” ဦးကှောမွောငကွ ဖငလွိုးရငွး မာမီ့ ပေါငရွှေ့ကှားထဲ လကဝွိုကသွှငွးပှီး စောကစွိကို ခှပေေးတော့ ကှနပွေ အားရတဲ့ အသံလေးနဲ့ ညညွးနရှောတာ။ဖငအွလိုးခံ ရငွး တဖှညွးဖှညွး လီး အရသာ တှေ့လာပုံနဲ့ ဦးကှောမွောငွ ပဈလိုးတိုငွး ဖငကွှီး ကော့ပှီး နောကပွှနွ ဆောင့ပွေးနတယွေ။ ” ဘှတွ … အ … အင့ွ … ဗစွှ ” အခကွှ ၅၀ လောကွ မနားတမွး ဆှဲလိုးရငွး ဦးကှောမွောငဆွီက အားကနဲ့ ညညွးသံရှညကွှီး ထှကပွေါလွာပှီး ကိုယလွုံးကှီး တဇပဇွပွ တုနနွတေုနွး မာမီလညွး အိပယွာခငွး အစလေးကို ပါးစပနွဲ့ ကိုကပွှီး စောကရွညတွှေ တဗှနွးဗှနွး ပနွးထုတွ နတော။

ဦးကှောမွောငကွ ခါးကိုငထွားတဲ့ လကွ နှဈဖကကွို လှတတွော့ မာမီ့ ကိုယလွေး ပှော့ခှပှေီး ကုတငပွေါွ လှဲခပှဈတယွ။ ” နနွး … ကိုကှော့ွ ကို … တကယွ ခစှတွယပွေါ့ နောွ ” ” အိုရွ … အဖုတရွော ဖငရွော … ခံပှီးမှ … ဘာပှောရဦးမှာလညွး … ကိုကှောရွယွ ” မာမီနဲ့ ဦးကှောမွောငွ မကှနွှာခငွှးဆိုငွ အနထေားနဲ့ လှဲပှီး ဖကရွငွး စကားပှောတုနွး ကနှောလွညွး မာမီ့ အိပခွနွးရှေ့က အသာပှနထွှကပွှီး ကားပှနထွုတရွငွး ခဏရှောငနွလေိုကတွာ။နာရီဝကွ လောကွ နမှေ ပှနလွာတော့ မာမီနဲ့ ဦးကှောမွောငကွ ဧည့ခွနွးထဲ စကားထိုငပွှောနကှတယွေ။ ” ဟော … သားလေး တောငွ … ပှနလွာပှီ “။

” ဟုတွ … မာမီ … ဧည့သွညွ ရောကနွတောလား ” ” ဟုတတွယွ … သားရဲ့ … သူက … သား ဒယဒွီရဲ့ … လုပဖွေါကွိုငဖွကွ … ဦးကှောမွောငတွဲ့ … မှနမွာပှညကွို … ပှနရွောကတွာ မကှာသေးဘူး ” ” အောွ … ဟုတကွဲ့ ဦး … ကနှော့ွ နာမညွ … ဟိနွးမငွးလတပွါ ” ကနှောလွညွး မာမီတို့ အဖှဈပကှကွို မသိခငှယွောငွ ဆောငပွှီး မိတဆွကလွိုကတွာပါ။ ဦးကှောမွောငွ က စငွကြာပူကနေ အိမဆွောကပွဈစညွးတှေ မှနမွာပှညကွို သှငွးပှီး တပှညလွုံး ပှနဖွှန့တွဲ့ လုပငွနွးရှငွ တယောကပွါ။ရပထွားတဲ့ ကားအနကကွ ကနှော့ွ အတှကွ မှေးနေ့လကဆွောငတွဲ့။

မာမီ့ လိုခငှတွော့ သားဖှဈတဲ့ ကနှော့ကွို ဖားတာနမယွေ။ ဘာနနဗှေော မာမီလညွး သှေးသားကောငွးတုနွးဆိုတော့ ကာမ စညွးစိမလွေး လိုခငှရွှာမှာ။ သူတို့ လကထွပလွညွး ကနှောွ ကန့ကွှကစွရာ မရှိပါဘူး။ ဒါပမယေ့ွ မာမီ မရှိရငွ ကနှောွ သိပကွို အထီးကနှမွှာ သိနခေဲ့တယွ။ ဒါပမယေ့ွ မာမီနဲ့ ဦးကှောမွောငတွို့ လကမွထပွ ဖှဈသေးပါဘူး။ ကနှော့ွ တောငွးဆိုမှု့ကှောင့ွ မမသှငနွဲ့ ကနှောွ လကထွပွ ဖှဈခဲ့ကှတာ။ အိမထွောငွ ရေးက မှှောလွင့ွ ထားသလို မသာယာခဲ့ဘူးဗှာ။ ” တောကွ … ကှာ ” ” ဒုနွး အုံး … ခလှမွ … ခလှှမွ … ခလှမွ လှမွ ” ပှနွ စဉွးစားတိုငွး ပှနတွှေးတိုငွး ဒေါသတှေ ငယထွိပရွောကလွာတယဗွှာ။

မမသှငနွဲ့ စကားမှားတယွ။ ယူကာစကတော့ ကနှောွ သိပကွို ဂုဏယွူခဲ့တာဗှ။ သိပပွှည့စွုံတဲ့ မိနွးမလဗှော။ ခစှလွှနွးလို့ အလိုလိုကွ အကှိုကဆွောငခွဲ့တာပါ။ ကနှောွ သဘောထား ကှီးခဲ့တာတှကေို အခှင့ကွောငွး ယူပှီး ဆိုးခငှတွိုငွး ဆိုးလာတယွ။ ကနှောကွ ဒယဒွီ ထားခဲ့တဲ့ ကုမပြဏီ ရှယယွာတှရေော ကိုယပွိုငွ ကနထွရိုကလွုပငွနွးနဲ့ တခှားလုပငွနွးတှလေဲ အမှားကှီး။ မမသှငွ သဘောအတိုငွး ရှေ့နေ အလုပွ ဆကလွုပခွငှတွယွ ဆိုလို့ လှတထွား ပေးတာ။ သူ့လုပငွနွး တိုးတကလွာတော့ ကနှော့ကွို မထီမဲ့မှငွ လုပပွှီး လငယွောငွကြှား တယောကလွိုတောငွ မသတွ မှတတွော့ဘူးး။

အလုပနွားရကတွောငွ အိမမွကပဘွူးဗှ။ သှားခငွှ သလိုသှား စားခငှသွလိုစား ဝယခွငှတွာဝယွ ကနှောွ ဘာမှ မပှောခဲ့ဘူး။ မာမီ စိတဆွငွးရဲ မဆိုးလို့ပါ။ မာမီက ကနှော့ငွှဲ့ပှီး ဦးကှောမွောငွ လကထွပဖွို့ ပူဆာတာတောငွ အခှိနဆွှဲနခေဲ့တာလဗှော။ သူစိမွး ယောငွကြှားတှနေဲ့ အလုပကွို ဘမွးပှပှီး ညအိပွ ခရီးတှေ ထှကတွာတော့ လှနလွာပှီဗှာ။ မရှကတွမွး ပှောရရငွ လငမွယား သဘာဝ လိုးတာတောငွ ငှငွးဆနခွဲ့တာ ကှာပါပှီ။ ကှာတော့ ကှုပလွညွး သူစိမွး ယောငွကြှား တယောကနွဲ့ ဖေါကပွှနနွလေား ဆိုပှီး သံသယ ဝငလွာတာပေါ့။ မကှနွှာခငွှး ဆိုငတွာနဲ့ နတေိုငွး လိုလို စကားမှား ရတယဗွှာ။

ဟော ပှနလွာပါပှီ သူတဈယောကထွဲမဟုတဘွူး ဘေးက လူတဈယောကွ ပါလာသေးတာ။ မှငဖွူး ပါတယဆွိုပှီး သခှော ကှည့နွမေိတာ အဲဒီလူ မကှနွှာ အနီးကပွ မှငတွော့ ကနှောွ ဒေါသ တအားထှကလွာ တယဗွှာ။သူ့နာမညကွ ဇောသွိုကွ အသားဖှူဖှူ ရုပဖွှောင့ပွှီး ရလှှေံတဲ့ လငရွှိမယားတှကေို ကှာကူလီ ရိုကနွတေဲ့ကောငွ။ လူကှည့ရွငွ အေးဆေးနတတတွေဲ့ စတိုငနွဲ့ ကနှော့ွ လုပဖွေါကွိုငဘွကွ တယောကရွဲ့ မိနွးမတောငွ ဒီကောငွ ကှာကူလီ ရိုကလွို့ လငမွယား ကှဲသှား ကှတာ။ စိုးရိမစွိတတွှေ သဝနတွိုစိတတွှနေဲ့ အကှီးအကယွှ ပေါကကွှဲပဈတာပေါ့။

ဇောသွိုကွ ကတော့ ကနှော့ွ အခှနေေ ကှည့ပွှီး လဈထှကွ သှားပှီ။ ” ကိုဟိနွး … တအား မိုကရွိုငွးတာပဲ … ကိုဇောသွိုကွ အပေါကွို … အဟင့ွ ဟင့ွ ” ” အောွ … ကိုဟိနွး တဲ့လား … ကနှောကွ … ခငဗွှား လငပွါ … အရငကွ တမောငွ ထဲ မောငနွတေဲ့ … လငကွှီးပါဗှာ ” ” မောငလွို့ … ခေါရွအောငွ … တနလွို့လား ” ” ဘာ … ခုန ထှကသွှားတဲ့ … ကှာကူလီကောငမွှိုးမှ … မောငွ ခေါခွငှတွာလား ” ” ဟာ … မငွး မငွး … မငွးကှာ … မူးရငွ အိပတွော့ … သှငွ … စကားမမှားခငှဘွူး ” ” စကားမှားအောငွ … မမသှငွ လုပနွတောလေ … အဲဒီကောငွ အကှောငွး ဘယလွောကသွိလို့လဲ … ကှောကစွိမွးလုပငွနွး ဘမွးပှပှီး … သူမှား မယား ဖကှစွီးနတေဲ့ ကောငဗွှ “။

” အောွ အောွ … တောတွောွ တရားကစှရာ ကောငွးပါလား … ကိုဟိနွး … မငွးဘေးက မိနွးမတှလေို … သှငွ ကို အပေါစား ထငနွတောလား … ဟငွးဟငွး ” ” ဟာ … ကသေီနဲ့ ကိဈစ … မမသှငွ ထငသွလို မဟုတဖွူး … အကှိမကွှိမွ ရှငွးပှပှီးပှီ ” ” သှငွ … ဘယသွူစိမွး ယောငွကြှားနဲ့မှ … မဖေါကွ ပှနွ ဖူးဘူး ” ” ဒီမှာ မမသှငွ … ကနှောွ ရှငွးပှတယလွေ … ပရောဂကွှ … တခုအတှကွ မှအလှတေတွှေ … လလေံဆှဲတော့ … မဖှဈမနေ သူနဲ့ အတူ ခရီးထှကရွတာ … ၂ ယောကထွဲ မဟုတဖွူး… တခှား ပါတနာတှရေော … အကုနပွါတယွ ” ” တောစွမွးပါကှာ … သှငွ အခု … မငွး အကှောငွး စိတမွဝငစွားတော့ဘူး … မငွးဟာမငွး နခငှသွေလို နေ … သှငွ လညွး နခငှသွေလို နမှော … မကှေ နပရွငွ … လမွးခှဲ ရုံပဲ “။

“ဘာ … တောကွ ” ” သှငွ … ပငပွနွးလာတာ … နားတော့မယွ ” ကနှောလွညွး တဖှညွးဖှညွးနဲ့ အိမထွောငရွေးကို စိတကွုနလွာတယွ။ ဒါပမယေ့ွ မမသှငွ အပေါထွားတဲ့ ကနှော့ွ ခစှခွငွှးမတြတောတှေ ရှငသွနနွတေုနွးပါ။ ၁ လ လောကနွတေော့ နပှညတွေောကွ ဒယဒွီ ပါတနာ တယောကွ ဆုံးတာ ဖိတစွာ ရောကလွာလို့ မာမီ လညွး မသှားမဖှဈ သှားဖို့ ပှငဆွငရွတာပေါ့။ နောကရွကမွနကွ ကနှောွ လိုကပွို့တော့ အစီအစဉကွ ပှောငွးသှားပှနရွော။ မှို့ပှငွ အမှနလွမွးပေါွ တောငွ မရောကသွေးဘူး မာမီ့ ပိုကဆွံအိတွ ထဲက ဖုနွးသံ လေး မှညလွာတော့တယွ။

“ဟဲလို … နနွးလား ” ” အငွး … ကိုကှောွ … ပှောလေ ” ” ခု … ဘယမွှာလညွး ” ” နပှညတွေောွ … နာရေး သှားပို့မလို့ … ကိုကှောရွဲ့ … အမှနလွမွးပေါွ … ရောကတွော့မှာ … အဝိုငွးပတွ မီးပှိုင့နွား … ရောကနွပှေီ ” ” ကိုကှောနွဲ့လညွး … ရငွးနှီးတယွ … နနွးရဲ့ … ခု ရောကတွဲ့ နရောက ခဏစောင့ွ … ကိုကှောွ ထှကခွဲ့မယွ ” ဒါနဲ့ ဦးကှောမွောငကွို မနကစွာ ကောဖွီနဲ့ ရှမွး ခေါကဆွှဲ စားရငွး လကဖွကရွညဆွိုငွ တဆိုငကွ စောင့နွရတော။ မိနဈ ၂၀ လောကကွှ ဦးကှောမွောငွ ရောကလွာပှီး ကနှောတွို့နဲ့ မုန့အွတူ စားရငွး စကား ထိုငပွှောနတယွေ။

ကနှောလွညွး ကောဖွီ သောကပွှီး ဆီးပုံး တငွးလာလို့ လကဖွကရွညဆွိုငွ နောကဖွေး ဝိတသွှားလှော့တာ ပှနလွာတော့ အစီစဉကွ ပှောငွး သှားရောပဲ။ မာမီက ဦးကှောမွောငနွဲ့ အတူ နပှညတွေောွ လိုကသွှားဖို့ ပှောနတော။ ဦးကှောမွောငွ ကတော့ ကနှော့ကို မကှနွှာပူတဲ့ ပုံနဲ့ ခေါငွးငုံ့ထားရှာတယွ။ ကနှောွ နားလညွ ပါတယဗွှာ မာမီနဲ့ ဦးကှောမွောငကွို နူတဆွကပွှီး အိမပွှနလွာခဲ့ လိုကတွယွ။ အိမပွှနရွောကတွော့ မမသှငွ ကားဘေးမှာ တခှား ကား တစီ ရပထွားတာ။ ကနှောလွညွး ကားကို အဲဒီကားဘေး အသာရပပွှီး စကပွိတရွငွး အိမထွဲ တနွးဝငလွာတယွ။

အိမထွဲ ရောကတွော့ မမသှငွ လညွး မတှေ့ဘူး ဧည့သွညွ လညွး မတှေ့ဘူး။ သိပွ စဉွးစားမနတေော့ပါဘူး သူ့ဆီ လာတဲ့ အမှု့သညပွဲ နမှောပါ။ အိမအွပေါထွပွ တကလွာပှီး ကနှောတွို့ လငမွယား အိပခွနွးဘကွ တနွးလှှောကွ လာတယွ။ အပေါထွပမွှာ အိပခွနွး အလှတွ ၂ ခနွးနဲ့ ဘုရားခနွး ၁ခနွး ကနှတွာကတော့ ဒယဒွီ ရှိစဉကွာလ ကတညွးက ထားတဲ့ ပရိဘောဂ ပဈစညွးတှနေဲ့ ပနွးပုရုပထွု တှပေါ။ ” ဟိနွးမငွးလတွ … ခရီးထှကတွာလား … သှငရွဲ့ ” ” အငွး … သူတို့ သားအမိ … နပှညတွေောွ … အသိ နာရေးတခု သှားကှတာ … ည မိုးခှုပမွှ ပှနရွောကွ မယွ ထငတွယွ “။

ရုတတွရကွ ကနှောတွို့ အိပခွနွးထဲက ထှကလွာတဲ့ အသံကှောင့ွ ခှလှမွေးတှေ တုံ့ကနဲ့ ရပသွှားမိတယွ။ တံခါး တှနွးဖှင့မွလို လုပပွှီးမှ မဖှင့တွော့ပဲ ဟနတေဲ့ တံခါးကှားက ခှောငွးကှည့လွိုကတွာ။ ” ဇောွ … ဘာဖှဈတာလဲ … မကှနွှာလညွး … မကောငွး ဘူး ” ကုတငပွေါမွှာ ဘေးခငွှး ကပထွိုငတွဲ့ အနထေားနဲ့ မမသှငကွ ဇောသွိုကွ မကှနွှာကို မော့ကှည့ရွငွး လသေံ လေးနဲ့ ပှောနတောပါ။ ” အရငလွက … ကှောကွ … အဝယမွှားတာ … သှငရွဲ့ … သှင့ွ ပိုကဆွံတှရေော … ဇော့ွ ပိုကဆွံတှပေါ … သှားရောပဲ … ဟူးးးး ” ” အောွ … စီးပှားရေး လုပတွာပဲ … ဇောရွယွ … အရှုံး အမှတတွော့ … ရှိမှာပေါ့ …။

အကောငွးကို မှှောလွင့ွ ထားသလို … အဆိုးကိုလညွး … ရငဆွိုငွ ရဲရမယွ … ဇောရွဲ့ ” ” ဒါတော့ … ဒါပေါ့ … သှငရွယွ ……ဒါပမယေ့ွ … သှင့ွ ပိုကဆွံတှေ … အတှကွ … ဟို ဟို …… ” ” ကဲပါ ဇောရွယွ … သှငွ ကူညီတဲ့ … ပိုကဆွံက … သှငကွိုယတွိုငွ ရှာထားတဲ့ … ပိုကဆွံတှပေါ … စိတထွဲမထားနဲ့ ” ” အငွးပါ … ကှေးဇူး အကှီးကှီး တငတွယွ … သှငွ … ဇော့ွ အပေါွ … နားလညွ ပေးလို့ ” ဇောသွိုကကွ ပှောရငွး မမသှငွး ခါးလေးကို ကိုငပွှီး သူ့ရငခွှငထွဲ ဆှဲသှငွးနတယွေ။ ဇောသွိုကွ မမသှငွ ဆီက ပိုကဆွံတှေ ခှူစားနတော ကနှောွ ရိပမွိတာ ကှာပါပှီ။

ရငွးနှီးတဲ့ မိတဆွှတှကေေ သတိပေးပမယေ့ွ ကနှောတွို့ အိမထွောငရွေးက အကနွတော ကှာပှီ လေ။ ဇောသွိုကွ ရငခွှငထွဲ ကလေးတဈယောကလွို ခေါငွးတိုးနတေဲ့ မမသှငကွို ကှည့ရွငွး ကနှော့ွ ရငတွှေ နာကငွှ လိုကတွာ ဗှာ။ ဒီအိပခွနွးလေးက ကနှောနွဲ့ မမသှငရွဲ့ မငွဂြလာဦး အိပခွနွးလေးပါ။ လကထွပပွှီးကာစ မမသှငနွဲ့ အိပခွနွး လေးထဲ စိတလွှတကွိုယလွှတွ လိုးခဲ့ကှတာ။ ကနှော့ွ အတှကွ အမှတတွရတှေ အမှားကှီးပါ။ ” သှငွ ” ” ရှငွ ” ” ခစှတွယွ … သှငရွယွ ” ” သှငလွညွး … ခစှတွာပေါ့ … ဇောရွယွ ” ဇောသွိုကွ ရငခွှငထွဲ ရောကနွတေဲ့ မမသှငွ အငွကြှီကို ဇောသွိုကကွ ဆှဲခှှတတွော့ အလိုကသွင့လွေး အခှှတခွံ နတယွေ။

ခှိုငွးအောကကွနေ လကလွှှို သှငွးပှီး ဘောလွီခှိတွ ဖှုတတွော့လညွး လကမွောငွး အိုးလေး ကို ကားပေးနတော။ကနှောနွဲ့ မကှနွှာခငွှး ဆိုငရွငွ စကား မှား ရနဖွှဈတတတွဲ့ မမသှငကွ ဇောသွိုကရွှေ့ကှ အမိန့ွ နာခံတတတွဲ့ ကလေး တဈယောကလွိုပါဗှာ။ ဘောလွီ ခှိတွ ပှုတပွှီး အိခနဲ့ကလှာတဲ့ နို့အုံ ဖှေးဖှေး လေးက အထိနွးအကှပွ မဲ့နတောပေါ့။ ဇောသွိုကွ လကတွှကေ မနားပဲ မမသှငရွဲ့ ပတထွမိနွ ခှိတကွို ထပဖွှုတနွတော။ မမသှငွ ဖငကွှီး တခှမွးဆီ ကှှပေးတော့ ပတထွမိနကွ ကုတငအွောကွ ကှမွးပှငမွှာ ပုံလကှလွေးပဲ။ တဆကထွဲ မမသှငွ လကနွှဈဖကကွလညွး ဇောသွိုကွ ပုဆိုး ခါးပုံစ ဖှညပွှီး ဆှဲခှှတပွေးနတောပါ။

ဇောသွိုကွ အငွကြှီ ကို သူ့ပါသာ ခှှတပွှီး ကုတငခွှရငွေး ပဈတော့ ၂ ယောကစွလုံး အတှငွးခံ ဘောငွးဘီလေးပဲ ကနွှ တော့တယွ။ ဇောသွိုကွ က ကုတငစွောငွး ဘေးတိုကွ အနထေားနဲ့ပဲ မမသှငွ ကိုယလွုံးလေး ဆှဲဖကတွော့ နို့အုံ အိအိလေးတှကေ ခနဓြာကိုယနွှဈခုကှား ပှားကပွ သှားတာ။ ” လှလိုကတွာ … သှငရွယွ ” နူတခွမွးခငွှး စုပနွရောက ခှာပှီး ဇောသွိုကကွ မမသှငွ နို့အုံနဲ့ ပေါငဂွှလေး ကှည့ပွှီး ပှောတော့ မမသှငွ မကှနွှာ လေးက ပနွးရောငသွနွးနပှနတွေယွ။စကားပှောရငွး ကိုယလွုံးလေးကို ကုတငပွေါွ လှဲခတှော့ ပကလွကအွနထေားဖှဈသှားတဲ့ မမသှငွ ကိုယပွေါွ ဇောသွိုကကွ ခှလိုကပွှီ။

” ပှှတွ ပှှတွ … အငွးဟငွး … ပှှတွ ပှှတွ ပှှတွ ” နူတခွမွးခငွှး ခပပွှငွးပှငွး စုပယွူသံတှေ တိတဆွိတွ နတေဲ့ အိပခွနွးထဲ အဆကမွပှတွ ထှကပွေါလွာ တယွ။ မမသှငွ ပေါငဂွှလေးထဲ အတှငွးခံ ဘောငွးဘီ အောကွ ဖေါငွးကှှနတေဲ့ စောကပွတအွုံလေးပေါွ ဇောသွိုကွ အတှငွးခံဘောဘွီထဲက အမှှောငွးလိုကွ ထနတေဲ့ လီးက ခါးအားလေးနဲ့ ကှိတပွှတပွေး နတော။ မကှာပါဘူး ဘောငဘွီခှကှားလေးထဲ စိုစှတလွာပှီး ဘောငွးဘီ ဘေးအနားသား ကှားက အရညကွှညလွေးတှေ စီးကလှာတယွ။ မမသှငွ လကတွဖကကွ ဇောသွိုကွ ဂုတကွို ဖိဆှဲထားရငွး ကနှလွကတွဖကကွ ဆံပငတွှကေို လကခွှောငွး ဖှူဖှူလေးတှနေဲ့ ထိုးဖှပေးနတောပါ။

ဇောထွိုကွ နူတခွမွးတှကေ တေ့စုပနွရောက အောကရွှေ့သှားရငွး ဗိုကသွား အိအိလေးပေါွ လှှာဖှားလေးနဲ့ ထိုးစှ ပေးနပှနရွေော။ တဖှညွးဖှညွး အောကဆွငွးသှားရငွး ဆီးခုံးနား အရောကွ မမသှငွ ခေါငွးလေး ထောငလွာပှီး ပေါငဂွှနား ရောကနွတေဲ့ ဇောသွိုကွ မကှနွှာကို ရီဝဝလေေေးနဲ့ စိုကကွှည့နွေ တာ။ ခပမွို့မို့လေး ဖောငွးနတေဲ့ အတှငွးခံ ဘောငွးဘီ ပေါွ ဇောသွိုကွ မကှနွာ အပလွိုကတွော့ မမသှငွ ကိုယလွုံးလေး တဆတဆွတွ တုနနွရှောတယွ။ ဇောထွိုကွ လကနွှဈဖကကွ အတှငွးခံဘောငွးဘီ မှှော့ကှိုးလေး ခါးကနေ လိပဆွှဲခတှော့ မမသှငကွ ဖငကွှီး မသိမသာ ကှှပေးလိုကတွာ။

“အား … အ အ … ဇောရွယွ ” မမသှငကွ ကနှောတွို့ လငမွယား အကှိမကွှိမွ လိုးခဲ့တဲ့ ကုတငပွေါမွှာ ကနှောွ မဟုတတွဲ့ သူစိမွး တဈယောကရွဲ့ ပှုသမှှ နုနပေါပှီဗှာ။ အကာအကှယွ မဲ့သှားတဲ့ စောကပွတလွေးထဲ ဇောသွိုကွ လှှာဖှား လေး ထိကပသွှားပှီး ခဏကှာတော့ ရမမြကစွိတတွှေ တောကလွောငွ လာပှီး သူကိုယတွိုငွ တောငွးဆို နတောဗှ။ ကနှောနွဲ့ဆို ကနှောကွပဲ ဦးဆောငွ တောငွးဆိုတာ မှားပါတယွ။ ” အားဟား … ဇောရွယွ … အ … အို့ အိုးးး … သှင့ကွို … လိုးပါတော့ … သှငွ … မခံနိုငတွော့ဘူး … အားးးး ” ကနှောွ တောငွးဆိုးတိုငွး မကှနွှာလေးလှဲပှီး စိတမွပါ တဲ့ ပုံစံနဲ့ မမသှငလွေ ခုတော့ သူစိမွး ယောငွကြှား တယောကကွို လိုးဖို့ တောငွးပနနွတော။

ကနှော့ွ ရငထွဲ စူးကနဲ့ နာကငှမွိတယဗွှာ။ဝငပွှီး ဝုနွးဒိုငွး ကှဲလိုကွ ရမလား ရှောကထွှကွ သှားရမလား ဝခှေဲ မရ ဖှဈနတေုနွး ထပမွှငလွိုကရွတဲ့ မှငကွှငွးကှောင့ွ ကနှောွ ခေါငွးတှေ ခှာခှာ လညပွှီး ဒူးတှေ တုနလွာ ရတာ။ ကနှောွ စို့နကှေ မမသှငွ နို့သီးခေါငွး နီတာရဲ လးကို လီးထိပနွဲ့ ဖိပှတနွတယွေ။ ရငဘွတပွေါွ ခှ ထားတဲ့ ဇောသွိုကွ အတှငွးခံ ဘောငွးဘီကို မမသှငွ ကိုယတွိုငွ ခှှတပွေးလိုကတွာဗှ။ နို့အုံကို ဘယလွကနွဲ့ ညှဈပှီး ဒူးထာကွ ခှထားတဲ့ ဇောထွိုကွ ပေါကကွှားက လီးကို ညာလကနွဲ့ ဆှဲနိမ့ရွငွး လီးထိပနွဲ့ နို့သီးခေါငွးကို ပှတပွေးနတော။

” သှငွ … ပါးစပလွေး ဟထားနောွ ” ” အငွး ” စကားဆုံးတာနဲ့ ဟပေးတဲ့ မမသှငွ နူတခွမွးဖူးဖူးလေး ထဲ ဇောသွိုကွ က ဒဈဖူးမှုတပွှီး လီးအရငွးထိ ဖိသှငွး ပဈတယွ။ မမသှငွ ခါးလေး ကော့ပှီး ခေါငွးလေး မော့တကသွှားရငွး ဇောသွိုကွ ပေါငနွှဈဖကကွို လကွ နှဈဖကနွဲ့ ပုတပွှီး တားနရှောတာ။ ဒါပမယေ့ွ ဇောသွိုကကွ မရပါဘူး မမသှင့ွ မေးစိလေး လဥ နှဈလုံး ကပတွဲ့အထိ လီးတဆုံး ဖိလိုးပဈတယွ။ကနှောွ အမှတတွနိုး နမွးခဲ့တဲ့ နူတခွမွးလေးထဲ သူစိမွး ယောငွကြှား တယောကရွဲ့ လီးကှီး ဝငထွှကွ နတယဗွှော။ အလိုလို ကလှာတဲ့ မကှရွညတွှေ လကခွုံနဲ့ သုတပွဈ လိုကတွယွ။

” ဝု … အု ဖလူးးး … ဝူးးး အု … အဟှတွ ဟှတွ ” ပါးစပလွေးထဲ မညှာမတာ လိုးလို့ မခံမရပနွိုငပွဲ အောနွတေဲ့ မမသှငွ အသံလေးကှောင့ွ မကှရွညကွ ထပကွလှာပှနရွော။ အဲဒီ ကုတငပွေါမွှာပဲ ကနှောွ အကှိမကွှိမွ လိုးခဲ့တဲ့ မမသှငွ အဖုတလွေး ခုတော့ သူစိမွး ယောငွကြှား လီးကှီးက ဝငထွှကနွတောကို မကှလွုံးလေး မှိတပွှီး အရသာခံယူနတော။ ” သှငွ ” ” ဇောွ ” ” သှင့ွ ယောငွကြှား လိုးတာနဲ့ … ဇောွ လိုးပေးတာ ဘယသွူ ပိုကောငွးလညွး ” ” သှငွ … သူ့ကို မပေးတာ … ကှာပှီ … သူလညွး အပှငွ မှာ စားနမှောပါ ” မမသှငွ စကားကှောင့ွ ကနှောွ ခံဗငွှးလိုကတွာဗှာ ကနှောွ အပှငမွှာ မရှုပပွါဘူး။

“တကယွ ” ” တကယပွေါ့ … ဇောရွယွ … လိုးစမွးပါ နာနာလေး … စကားမပှောနဲ့ ” ” လိုးနပေါတယွ … သှငရွဲ့ … အားမရဘူးလား ” ” အငွး … ဖှဈနိုငရွငွ … ဇော့ွ လီးကှီးကို … သှင့ွ အဖုတထွဲ … တခှိနလွုံး စိမထွားခငှတွာ ” မမသှငွ ရာဂစိတကွှောင့ွ စိတတွှလှတနွေတယွေ ထငတွယွ။ နရောတခုမှာ သိတခွါရှိရှိ နနရတေေဲ့ လုပငွနွးရှငွ တဈယောကရွဲ့ ဇနီး တယောကွ ရှေ့နမေ တဈယောကွ ဆိုတာ မေ့နပေုံပါ။ ” အင့ွ အင့ွ … ဗစွှ … အားးးး … လိုးပါဇောွ ရယွ … ဇော့ွ လီးက … သှင့ွ အဖုတထွဲ … ပှတဆွှဲနတော … အား …ကာငွးလိုကတွာ ” ” သှငွ …. အာ …. ရှီးးးး းးးး … ဘှတွ ဖှပဖွှပွ ” မမသှငွ ဒီလောကွ စိတအွရမွးကှှနတော ကနှောွ မကှုံဖူးသေးဘူး ဇောသွိုကွ ဖိအလိုးကို ဖငကွှီး ကော့ပေးတော့ ဆီးခုံးခငွှး ဆောင့မွိတဲ့ တဈဖတဖွတွ ရိုကသွံက အခနွးလေးထဲ ဆူညံလာတယွ။

အားထည့ွ လိုးလိုကတွိုငွး မမသှငွ နို့အုံနှဈဖကကွ ပှိုငတွူ ယိမွးခါ နတော။ ” ဘှတွ … အ … အ … ဇောွ … ပှီးခငှတွယွ ” ” အ … ရှီးးးးး ရှီးးးးး … အငွး ဇောွ … ပှီးလိုကွ … သှင့ွ စောကပွတလွေးထဲ … ပှီး ပှီး … အာ အ ရှီးးးး … သှငွ လညွး … ပှီးခငှပွှီ … ဇောွ ရဲ့ … အားးး အားးးး ” အားရကှနပတွေဲ့ ညညွးသံလေးနဲ့ မမသှငွ ဖငကွှီး လပေေါွ ကော့တကလွာပှီး ခှဖှေား ထောကထွားတဲ့ ပေါငတွနွ ဖှေးဖှေး တုတတွုတလွေး တဆကဆွကွ တုနခွါနတယွေ။ ” အားးးးး … ကောငွးလိုကတွာ… ဇောရွယွ ” ၂ ယောငသွား အထှဋထွိပွ ရောကသွှားပှီး ပှေ့ဖကွ နမွးရှိုကွ နကှတော။

ကနှော့ွ ခှလှမွေးတှေ မမသှငတွို့ အပှငွ ထှကမွလာခငွ ကားဆီ မနဲကှိုးစား လှှောကခွဲ့ ရတယွ။ ကားပေါရွောကတွာနဲ့ မောငွးထှကလွာခဲ့တာ ဘယရွောကနွမှနွေး မသိဘူး။ ရုတတွရကွ အလငွး တနွး တခု ကနှော့ွ ကားလေးရှေ့ ပေါလွာတယွ။ ခကှခွငွှး လမွးဘေး ကှေ့ခလှိုကပွမယေ့ွ နဲနဲ နောကကွှ သှားတယွ။ ” ကှှီ ကှှီ … ဒုနွး ဝုနွးးး … ဒုနွးးး ဝုနွးးး ဝုနွးးး ” ” ဟာ … ကားတိုကပွှီဟေ့ ” ” လာဟေ့ … ကားလေးထဲက လူ လှုပနွသေေးတယွ … ဝိုငွးထုတရွအောငွ ” ကနှော့ွ နားထဲ လူသံတှေ တဖှညွးဖှညွး ဝေးသှားပှီးတော့ မှောငအွတိ ကသှှား ခဲ့တယွ။ ….. ” ပီ ပေါွ … ပီး ပေါွ … ဝီး … ဝီး … ဝီး …… ပီ ပေါွ ” အရေးပေါွ ဝိုငယွာလကွ သံတှနေဲ့ ကားလေး ဟိုးအရငကွ ကနှော့ွ ရှေ့က တဝီဝိ မောငွးနတော ကှုံဖူးပါတယွ။

ခုခှိနွ ကနှောကွ အရေးပေါကွားထဲ မှာပါ ကနှော့ွ ခနဓြာကိုယွ ဘေးနားမှာ မမသှငကွ မကှရွညတွှေ ကပှှီး စိုကကွှည့နွတော။ ” မောငွ … ဘာမှ မဖှဈပါဘူးနောွ ” ” အဲဒါတော့ ဆေးရုံ ရောကမွှ … ဆရာဝနတွှေ … မေးကှည့ပွါ အမ ” ကားပေါွ ပရဟိတ အကှိုးဆောငနွတေဲ့ လူငယွ တယောကကွို မမသှငကွ မေးနရှောတယွ။ မောငွ လို့ခေါတွော့ ကနှောွ အံအောမိနတောဗှ။ ဆေးရုံ ရောကတွော့ ကနှော့ွ ခနဓြာကိုယကွို လူ၂ယောကကွ ဘီးပါတဲ့ လူနာတငွ ကုတငပွေါွ ပှေ့ပှီး အရေးပေါွ ခနွး သညသွှားနတယွေ။ ” ရှောမှာပါ … ကှာ … ခေါငွးက စုတပွှတွ သတနွတော “။

” အေးကှာ … ကားစီးနိုငတွယွ ဆိုပှီး … မဆငမွခငွှ … မောငွးတော့ ဖှဈရောပေါ့ ” လူနာတငွ ကုတငကွို တှနွးနတေဲ့ ဝတစွုံပှာ ဝနထွမွး ၂ ယောကကွ ကနှော့ကွို ကှည့ပွှီး ပှောဆိုနကှတော။ စိတထွဲ တငွးကနဲ့ ဖှဈသှားရတယွ။လူတှဗှော ကိုယ့ွ အလုပွ ကိုယမွလုပပွဲ သူမှား ကိဈစ စပစွုပှောခငွှ ကှတာ။အခှိနွ ဘယလွောကွ ကှာသှားလဲ မသိဘူး ကနှော့ွ ခနဓြာကိုယကွို တငထွားတဲ့ ကုတငဘွေးနား ရှိုကငွိုနတေဲ့ အသံတသံ ကှားလိုကရွတယွ။ ” အဟင့ွ ဟင့ွ … သားရယွ … အဖှဈဆိုးလှခညှလွား ” မကှနွှာလေး အုပပွှီး ငိုနတေဲ့ မာမီ့ အသံနဲ့ ပုံစံကှောင့ွ ဘေးနား သူနာပှု အကူတှနေဲ့ ဆရာဝနတွှေ သနားပှီး ကှည့နွကှတော။

“ဘာတောတွာလဲ … အနတွီ ” ” သားပါ … ဆရာရယွ … ကားတိုကမွှု့ ဖှဈလို့ … မနေ့က ကမှ နပှညတွေောွ ရောကနွတောပါ … ခှှေးမက … ဖုနွးဆကလွို့ ခကှခွငွှး ပှနလွာခဲ့တာ … ဒီရောကတွော့ … ခုလို မှငရွတော့တာပဲ … အဟင့ွ ဟင့ွ ” ဆရာဝနွ တယောကကွ မာမီ့ကို မေးလို့ ဖှနရှေော တာ။ ခဏအကှာ ကနှော့ကွို သီးသန့ခွနွး ပို့ကှတော့ ဘေးနား မမသှငွ ပှနရွောကလွာတယွ။ ” မာမီ … မောင့ွ အခှအနေေ … ဘယလွိုလဲ … ဆရာဝနကွ … ဘာတဲ့လဲ ” ” အဟင့ွ ဟင့ွ … အတတနွိုငဆွုံး ကှိုးစားပေးမယတွဲ့ … သမီးရယွ ” ” ဟာ … မောငရွယွ “။

” မငိုပါနဲ့ … နနွးရယွ … ကိုယတွို့ … သားလေး အတှကွ … အကောငွးဆုံး အခှနေေ ရောကအွောငွ … ဆုတောငွး ပေးရအောငွ ” ရုတတွရကွ ယောငွကြှားသံ ကှားလိုကလွို့ အသံလာတဲ့ ဆီ ကနှောွ ကှည့တွော့ ဦးကှောမွောငပွါ မာမီ ပုခုံး လေး ဖကပွှီး နှဈသိမ့ွ ပေးနတယွေ။ ” နနွး … ဘယလွို နရမလေဲ … ကိုကှောွ ရယွ … သားလေးက … နနွးရငနွဲ့ … လှယမွှေးထားရတာလေ ” မာမီနဲ့ ဦးကှောမွောငွ စကားပှောတုနွး ရုတတွရကွ မမသှငွ လှယထွားတဲ့ အိတထွဲက ဖုနွးသံလေး မှညလွာတော့ ဖှင့ကွှည့ပွှီး မမသှငွ မကှနွှာလေး ပကှနွရှောတာ။ ” မာမီနဲ့ အနကွယွ … ခဏလေးနောွ … သမီး အပှငွ ခဏထှကွဦးမယွ ” ကနှော့ွ မကှနွှာ တခကွှ ခိုးကှည့ပွှီး အခနွးပှငွ လှည့ွ ထှကသွှားတာ။

ကနှော့ွ စိတထွဲ မသငွကြာလို့ ကုတငွ ပေါကွ ထထိုငလွိုကတွော့ တကိုယလွုံး ပေါ့ပါးနေ တယွ။ အရငကွထကွ ခနဓြာကိုယကွ ပေါ့ပါး နတော ပဲဗှာ။ မမသှငွ ဆေးရုံ အဝငပွေါကနွား အရောကွ လူတယောကွ တိုးကပွ လာတယွ။ တခှားသူ မဟုတဖွူး ဇောသွိုကဗွှ။ ကနှော့ွ စိတတွှေ ထိနွးမရ တော့ဘူး ကနှောွ ဒီလို ကားတိုကမွှု့ ဖှဈတာ ဒီကောင့ွ ကှောငလွေ။ ဇောသွိုကွ အငွကြှီ ကောလွံကို ဆှဲပှီး မကှနွှာတည့တွည့ွ ပဈထိုးလိုကတွယွ။ ” ဟာ ” အံအော သှားရတယွ ကနှော့ွ လကတွှကေ လကေို ဖမွးပှီး ထိုးလိုကရွသလိုပဲဗှာ။ ကနှောွ ယူကှိုးမရ ဖှဈလာခဲ့တယွ။

ကနှောွ သပှေီလား ဘာလို့ သူတို့ ပှောဆို လုပကွိုငွ နတောတှေ ကှားနေ မှငနွေ ရတာ ပါလိမ့ွ။စဉွးစားရငွး ခှှေးပှနလွာတယဗွှာ။ မှငသွမှှ ဒီတိုငွးပဲ ကှည့နွရတယွေ။ သူတို့ ဆေးရုံဝငွး အပှငွ ထှကွ တော့ ကနှော့ွ လိုကမွရတော့ပါဘူး။ မမှငရွတဲ့ တစုံတခု က ကနှော့ကွို ဆှဲထားသလိုပဲ ခနဓြာကိုယွ တခု လုံး ပူလာလို့ ကနှော့ွ အခနွးလေးထဲ ပှနလွာခဲ့ ရတာ။ ” သူ တဖှညွးဖှညွး … ရှောမယထွငတွယွ ” ” ဆရာဝနတွှကတေော့ … စောင့ကွှည့ဖွို့ပဲ … ပှော နတော ” ” သူသတိပှနရွလာရငွ … သင့ဗွိုကထွဲက …ကလေးက … သူ့ကလေး မဟုတမွှနွး သိရငွ … ဘယလွိုနမလေဲ … မသိဘူး “။

” အာ … မပှောနဲ့ … ဇောရွယွ ” ” ဘာဖှဈလဲ … သှငရွယွ … သူ သတိမရတာ … ၂ရကွ ရှိပှီ ” ” တောကွ … ငါ သတိရနပှေီ … ခှေးကောငရွ … ငါ့ခနဓြာကိုယထွဲ … ဝငမွရသေးတာ ” ကနှောွ စကားပှောရငွး အသံတှေ တိမဝွငလွာပှီ။ မမသှငမွှာ ကိုယဝွနရွှိတာ ကနှောတွောငွ မသိရ ပါဘူး။ လငမွယား မအိပဖွှဈတာ ကှာပါပှီဗှာ။ မမသှငွ ရကစွကတွယဗွှာ ကနှော့အွပေါွ သံသရလေး တခုနဲ့ လုပရွကတွယွ။ ” ခု … ဇောကွ … အပှီး သှားမှာလား ” ” အငွး … အိမကွ … ပှီးတဲ့ အပတကွ … အရောငွးဝယွ တည့တွာ … စရံတဝကခွသှှားတယွ ” ခုလညွး ဇောသွိုကွ ဘာဂှငတွှေ ရိုကနွတောလဲ မသိဘူး။

” အောွ … ဒါဆို … သှငတွို့ … နောကတွှေ့ဖို့ … မလှယတွော့ဘူးပေါ့ ” ” ပှှတွ … ပလပွ … ပှှတပွှှတွ ” မတတွတရွပလွကွှ အနအထေားနဲ့ မမသှငွ နှုတခွမွး ဖူးဖူး လေးကို စုပယွူနတော ဇောသွိုကကွို ကနှောွ တားဆီးခှိနွ မရလိုကပွါဘူး။ သူတို့ကို ထိတှေ့လို့ ကလညွး မရ။ မာမီ ကလညွး မနေ့ညက တညလုံး အလငွးစောင့ပွေး တော့ ဦးကှောမွောငကွ ဒီနေ့ တရကွ အနားယူဖို့ ညနကေ လာခေါသွှားတာ။ကနှော့ွ ခနဓြာကိုယွ တငထွားတဲ့ ကုတငရွဲ့ အနောကွ ဖကွ က ကုတငအွလှတတွလုံးပေါမွှာ ထိုငစွကားပှော ရငွး မမသှငနွဲ့ ဇောသွိုကွ တဈယောကွ ကို တဈယောကွ ခပတွငွးတငွး ဖကပွှီး အငမွးမရ နမွးနေ ကှတယွ။

နမွးရငွး ဇောသွိုကကွ ကုတငအွောကဆွငွး ရပလွိုကတွာ မမသှငကွ ခှတှေဲ လောငွး ခပှှီး ပေါငကွား ရငွး ဇောသွိုကွ ပုခုံး ၂ ဖကကွို လှမွးဆှဲ လိုကပွှီ။ ကုတငအွမှင့ကွ ခါးလောကွ ရှိတော့ ဇောသွိုကွ က မမသှငွ ပေါငကွှား မနတွပရွပလွကွှ အနထေားနဲ့ တိုးကပရွငွး လညတွိုငလွေး ဆှဲစုပပွေး နတေော့တာပေါ့။ ” အာ … ဇောရွယွ … တအား မစုပနွဲ့ … မာမီတို့ ပှနလွာရငွ … မကောငွးဘူး ” ဇောသွိုကကွ မမသှငွ စကားနားမထောငပွါဘူး လညတွိုငွ ပှော့လေးကို ခပတွငွးတငွး စုပပွှီး အငွကြှီ ကှယသွီးတှေ တလုံးခငွှး ဖှုတပွဈနတော။ အငွကြှီရငပွှင့ွ သှားတော့ မမသှငရွဲ့ ဘယာစီရာ အပှာ ရောငလွေး ပေါလွာတယွ။

ဘယာစီရာကို မမသှငွ ကိုယတွိုငွ ခှိတဖွှုတပွေးတော့ အရငွ ကနှောစွို့နကှေ နို့သီးခေါငွး နီတာရဲလေးက ဇောသွိုကွ ပါးစပထွဲမှာ ဝငလွိုကထွှကလွိုကပွါပဲ။ ” ရှီးးးးး … ဇောရွယွ ” အားမရလို့ ထငတွယွ မမသှငကွ ရငဘွတလွေး ကော့ပှီး ဇောသွိုကခွေါငွးကို သူ့နို့တှနေဲ့ ဖိကပထွား တယွ။ နို့အုံ လေး ညှဈခှပေေးတော့ မမသှငွ ခေါငွး လေးပါ မော့တကွ နတော။ ဗိုကသွား ဖှေးဖှေးလေးကို ဇောသွိုကကွ ခါးညှတနွမွးတော့ ထမိနွ အထကဆွငွ လေးကို မမသှငွ ကိုယတွိုငွ ဖှညခွှ လိုကတွယွ။ ခကွှ အောကနွားလေး အတှငွးခံ ဘောငွးဘီ မှော့ကှိုးနား ကို ဇောသွိုကွ နူတခွမွး တှကေ ရှေ့နပှေီ။

မမသှငကွ ကုတငပွေါွ ကနလွန့ွ ဖကွှ အနထေားနဲ့ လှနခွပှဈ တာ။ ဘောငွးဘီ မှော့ကှိုးလေးကို ဇောသွိုကကွ ပါးစပနွဲ့ ကိုကဆွှဲ ခှှတတွော့ ဖငကွို အလိုကသွင့ွ ကှှပေးနတယွေ။ ဘောငွးဘီကှှတတွာနဲ့ ကုတငွ စောငွးပေါွ မမသှငွ ပေါငကွှားက အဖုတလွေး ဖေါငွးကှှပှီး အရညလွဲ့ နရှောတာ။ ဇောသွိုကကွ ခဏပဲ ကှည့ပွှီး အဖုတအွငုံလေးကို နူတခွမွးခငွှး စုပသွလို ဆှဲစုပပွဈတယွ။ မမသှငွ ပါးစပကွ တအီးအီးနဲ့ ဇောသွိုကခွေါငွးကို ပေါငကွှားထဲ ဆှဲကပနွတေော့တာပဲ။ရဲ့ ခေါငွးကို ဖိကပထွားတယွ။ ” အာ … ဇောရွယွ … သှငွ သှငွ … သှငွ ပှီးခငှလွာပှီ … ရှီးးးးး ကှှတကွှှတွ ” ဇောသွိုကွ လကခွလယလွေး မမသှငွ ဟာထဲ သှငွးပှီး အစိလေး ဆှဲစုပတွော့ တအားအားနဲ့ ပှီးသှားတော့ တာ။

ပနွးထှကတွဲ့ အရညတွှကေ ဇောသွိုကမွကှနွှာ ပေါွ စငကွုနတွာ။ မကှာပါဘူး ဇောသွိုကကွ ကုတငွ ပေါွ တကထွိုငပွှီး ပုဆိုးလှနပွေးတော့ မမသှငကွ အောကပွိုငွး ဗလာနဲ့ ဆငွးရပပွှီး လီးထိပလွေး ငုံပှီး လကတွဈဖကကွ လဥတှေ ညှဈပေးနတယွေ။ ကနှော့ရွငထွဲ နှင့ကွနဲ့ပဲ မှတမွှတနွိုးနိုး နမွးခဲ့ဖူးတဲ့ ဇနီးခှောလေး နူတခွမွးထဲ သူစိမွးယောငွကြှား တယောကရွဲ့ လီးက နရော ယူထားတာ ဒီတခါ အနီးကပွ မှငနွရတောပါ။ ကှည့နွတေုနွး ပါးစပထွဲက လီးကိုထုတပွှီး ဘယလွကလွေးနဲ့ ထောငကွိုငရွငွး လဥတှေ တလုံးပှီးတလုံး ဆှဲစုပပွေးတော့ ဇောသွိုကွ လီးက မမသှငွ လကထွဲ တဆကဆွကွ တုနခွါလာ တယွ။ ပှီးတော့မှ လီးထိပကွို ပှနငွုံရငွး ခေါငွးလေး ရှေ့တိုးနောကဆွုတနွဲ့ စုပပွေးနတော။

” ရှီးးးးး … တောတွော့ကှာ … ပါးစပထွဲ ပှီးသှားလိမ့မွယွ … သှငွ ” ဇောသွိုကလွညွး ကုတငပွေါကွ ဆငွးပှီး မမသှငကွို ကနှော့ွ ခနဓြာကိုယွ တငထွားတဲ့ ကုတငနွား ခေါလွာ တယွ။ ခေါငွးရငွးဘကွ ကုတငွ ဘောငကွို လကွ ထောကွ ခိုငွးတော့ မမသှငကွ ခါးညှတပွှီး ဖငကွှီး နောကပွဈထား တာ။ ဇောသွိုကကွ မမသှငွ ဖငွ နောကွ ဒူးထောကွ ထိုငပွှီး ဖငဝွလေး ယကပွေး တော့ ခေါငွးလေး မော့တကလွာ တယွ။ ခဏနေ ဇောသွိုကရွဲ့ မတတွပရွပလွကွှ အနထေားနဲ့ ဆောင့ွ ခကှတွှအေောကွ အံကှိတထွားရငွး ကနှော့ွ မကှနွာ ကို ခိုးကှည့နွတောပါ။

” သှငွ … သူမကှနွှာကို ကှည့နွနေောွ … အင့ွ … ဗစှဗွစွှ … ဘှတွ ဘှတွ ” ” အ … အမေ့ … ကောငွးလိုကတွာ … ဇောရွယွ … ကောငွးတယွ … ကောငွးတယွ … အ အားးးးး ” ဇောသွိုကကွ ဘာသဘောနဲ့ မမသှငကွို လိုးရငွး ကနှော့ွ မကှနွှာကို ကှည့ခွိုငွးလဲတော့ နားမလညွ ပါဘူး။ အတောွ လေးကှာတော့မှ ၂ ယောကသွား ပှီးသှားပှီး ခှရငွေးဖကွ က ကုတငပွေါွ ဖကအွိပရွငွး အမောဖှနကှတေော။ကနှောွ မမသှငတွို့ ၂ ယောကကွို ကှည့ရွငွး တညလုံး ထိုငငွို နမေိတာပါ။ ဘယခွှိနွ အိပပွှောသွှားလညွး မသိဘူး ပိတဖွှူ အဝတစွကှီး လာအုပမွှ လန့နွိုးလာ တယွ။

” ဟာ … ဟေ့လူတှေ … မလုပပွါနဲ့ … ကနှောွ မသေ … သေးဘူးဗှ ” ဆှဲဖယတွော့ မရဘူးဗှ ကနှောွ လကကွ လကေို ဖမွးမိနတော။ မမသှငွ ဘယရွောကနွလေဲ မသိဘူး ဇောသွိုကလွညွး မတှေ့တော့ဘူး။ နားထဲ ဆူညံ လာလို့ မကှလွုံး ဖှင့တွော့လညွး ဘာမှကို မမှငရွတာ လန့တွောငွ လာပှီ။ ဘေးနား ငိုသံ သဲ့သဲ့တော့ ကှားမိ နတယွေ။ ” ကယကွှပါဦးဗှာ … ကနှောွ မသေ သေးဘူးဗှ … ကယကွှပါဦး … မာမီ … မာမီရေ ” ကနှောွ အောတွဲ့အသံ ကနှောွ ကိုယတွိုငွ ကောငွး ကောငွး ကှားရတယဗွှ။ ဘယသွူမှ အရေးမစိုကကွှ တာ။ ခေါငွးအေးအေး ထားပှီး စဉွးစား တော့မှ ပှနမွှတွ မိလာ တယွ။

မမသှငနွဲ့ ဇောသွိုကတွို့ ဖေါကွ ပှနတွာ တှေ့ပှီး အိမကွနေ ကားကို တအား မောငွး ထှကလွာတာ လမွးမှာ အကဆွီးဒင့ွ ဖှဈတာပါ။ ကနှောွ သဆေုံးသှားပှီလား ဘာတှေ ဖှဈကုနတွာ ပါလိမ့ွ မနေ့ညကတောငွ မမသှငနွဲ့ ဇောသွိုကွ ကနှော့ရွှေ့တငွ ဖေါကပွှနနွတေဲ့ မှငကွှငွး။ ပှီးတော့ မာမီ ဆေးရုံ ပှနမွလာ တော့တာလား။ တှေးနတေုနွး ဗှုံးကနဲ့ အလငွးတနွးကှီး ပေါလွာလို့ မကှစွိ၂ ဖကလွုံး ပိတပွှီးမှ ဖှညွးဖှညွးခငွှး ပှနဖွှင့ွ ကှည့လွိုကတွာ။ ” သားရယွ … အဖှဈဆိုးလှခညှလွား … မာမီကို … ထားခဲ့ပှီပေါ့ … အဟင့ွ ဟင့ွ ” ” စိတကွို လှော့ပါ … နနွးရယွ … အကုနကွှိုးစား ခဲ့ကှတာပဲ … သူ့ကံကိုက … ဒီလောကပွဲ ပါလာတာပါ ” ။

” သားလေး … ကမှကို … ထားသှားပှီ ရှင့ွ … အဟင့ွ ဟင့ွ … အီးဟီး ” ” မာမီ … သား မသပေါဘူး ဗှ … သား မသေ သေ … … … ” မာမီကို ပှောရငွး ပတဝွနွးကငှကွို ကှည့မွိမှ ကနှော့ွ ဘေးနား လူတှေ အုံးနတောဗှ။ ခပလွှမွးလှမွးမှာ အုတဂွူ ဖှူဖှူ လေးတှေ။ ကနှော့ွ ကိုယကွ လှုပမွရ တော့ပါဘူး လူသတှေေ တငတွဲ့ တှနလွှညွး ကုတငွ လေးပေါွ ရောကနွတောပါ။ မာမီ မကှရွညတွှေ သုတပွေးဖို့ ကှိုးစား ပမယေ့ွ လှုပကွို မရတော့တာပါ။ ကနှော့ွ လကမွ ၂ ခှောငွးနဲ့ ခှေ ၂ ခှောငွးကို အပခွညွှ ကှိုးတှနေဲ့ ခညှထွား ကှတယွ။ မမသှငွ ကနှော့ကွို အမှတတွရ ဝယပွေးခဲ့တဲ့ အငွကြှီ လကရွှညလွေး လှှမွးပေးထားတာဗှ။

အငွကြှီလေး မှငတွော့ မမသှငွ ကို သတိရမိတယဗွှာ။ ကနှော့ွ နောကဆွုံး ခရီးမှာ မှငခွှင့မွရခဲ့ဘူး။ မာမီ ကိုတော့ စိတခွပှါပှီ ဦးကှောမွောငွ ရှိနပှေီလေ။ မမသှငကွ ဇောသွိုကွ နဲ့ ရတဲ့ ကိုယဝွနွ ဇောသွိုကကွ အကှံသမား ဗှ။ ကနှောွ မရှိတဲ့ခါ ဘယလွို နမလေဲ မသိဘူး။ ” သားလေးရေ … သားလေး … အီးဟီး … ” ” ကှှီ ကလှီ … ကှှီ ကှှီ ” မာမီ ငိုသံနောကဆွုံး ကှားရပှီး ကနှော့ွ ခနဓြာကိုယကွို မီးသဂှိုလွ စကထွဲ တှနွးယူသှားကှပှီဗှာ။ ” ဂှိမွး … ဂှိမွး … ဒလိနွး … ဂှိမွး ” မီးသဂှိုလတွဲ့ သံတံခါးကှီး ပိတသွှားတာနဲ့ အရာအားလုံး မှောငအွတိ ကသှှားပါပှီ……. ပှီး။