ဟိုအရင်တုန်းကလို

တနေ့ကတွော့ ညနပေိုငြး ဘီယာထိုငသြောကနြတေုနြး ပှဲစားက လှမြးခေါတြယြ။စမြးခွောငြးဘကမြှာ ဆိုငပြှစရာ ရှိတယဆြိုလို့ သောကလြကစြ တနြးလနြးနဲ့ ထထှကသြှားရတယြ။ကနွော့ကို ခွိနြးတဲ့ ပှဲစားနဲ့တှေ့ပှီးတော့ သူက နောကထြပတြဈယောကကြို ထပခြေါတြယြ။နယခြံပှဲစားလို့ ခေါမြလား မသိဘူး။ အဲဒီတဈယောကကြ လိုကပြှပေးမှာတဲ့။ ခဏလောကစြောင့ပြှီးတော့ ရောကလြာတယြ။ အရပခြပပြုပု ဆံပငဂြုတဝြဲနဲ့ မိနြးမတဈယောကပြဲ။ ခနျဓာကိုယြ အခွိုးအစားက အရမြးကှီး လှလှပပ မရှိပမေဲ့ အဲ ကနွော့ စိတတြှေ ဖွောငြးခနဲ့ ထကှှသောငြးကနွြးပှီး အလိုလို လောငတြီးသှားတယြ။

ဟုတတြယြ ကနွောြ သူ့ကို ကောငြးကောငြး သိတာပေါ့။ကနွော့ဘဝမှာ ပထမဆုံး ကှုံဖူးခဲ့တဲ့ မိနြးမကို ပှနတြှေ့ရတာပါ။ မမအေးရယလြေ။ စိတတြှကေ ဟိုးလှနခြဲ့တဲ့ ဆယ့လြေးငါးနှဈဆီကို ရောကသြှားတယြ။ကနွောကြ နယမြှို့လေးမှာ စတိတကြွောငြးတကတြုနြးအခွိနြ။ ငယငြယလြေးထဲက မိဘတှမရှေိတော့တာမို့ ကနွောကြ အဘိုးတို့ အိမမြှာနရတေယြ။ အိမမြှာဆို ကနွောရြယြ အဘိုးတို့မိသားစုဖှဈတဲ့ ဒေါလြေးနဲ့ သူ့သမီး ကနွော့အဈမဝမြးကှဲရယြ စုစုပေါငြးလေးယောကရြှိတယြ။ အဒေါကြ အိမထြောငကြှဲနတော။ အဲဒီတုနြးက ကနွော့အသကကြ ဆယ့သြုံးလေးနှဈလောကပြဲ ရှိဦးမယြ။ ဟဲဟဲ ဆရာသမား တခုခုကို သတိရသှားတယမြလား။

သတငြးကွှတကြွောငြးတှပေိတတြော့ ကနွောကြ သူငယခြငွြးတဈယောကရြဲ့ ရှာကို လိုကသြှားတယြ။ အလညသြကသြကပြါ။ အဘိုးနဲ့ အဈမတို့ သားအမိက ရနကြုနသြှားကှတယြ။ ကွောငြးပှနဖြှင့လြို့ ကနွောြ အိမပြှနရြောကတြော့ အဘိုးတို့က ပှနမြရောကသြေးဘူး။ အဘိုး မကွလြုံး ဆေးခနြးပှရငြးနဲ့ ခှဲရမှာမို့ ဆိုပှီး ရကကြှာသှားတာ။ ကနွောကြ အိမမြှာ တဈယောကထြဲ ဖှဈရော။အဲဒီအခွိနမြှာ အဈမ သူငယခြငွြး မမအေးက အိမကြို ရောကလြာတယြ။ သူက ဒီလိုပဲ လာလညနြကှေ။ အရငတြုနြးက တမှို့ထဲပမေဲ့ နောကပြိုငြးပှောငြးသှားကှတော့ တခါတခါမှ ရောကလြာတာ။

လာရငလြညြး တပတဆြယရြကြ နပှေီးမှ ပှနတြယြ။ အိမသြားတပိုငြးလိုဖှဈနတေဲ့သူ မို့ သူရောကလြာတာ ကနွောြ ပွောတြာပေါ့။ အဲဒီအခွိနမြှာ ဟိုဟိုဒီဒီစိတတြှေ မရှိသေးပါဘူး ကိုယ့ဆြရာရယြ။ ထမငြးခကွြ ဟငြးခကွြ အိမစြောင့ပြေးမဲ့သူလာတယဆြိုပှီး ပွောတြာ။ကနွောလြညြး လကှေောရှညနြလေိုကတြာ ဆရာသမား စိတဝြငစြားမဲ့နရော ကို မရောကနြိုငတြော့ဘူး ဖှဈနတယြေ။တခှားကိဈစတှဖယေဗြွာ၊ မတိမြးမစောငြး ဗိနြးဘောငြးနဲ့ လိုရငြးကိုဆကရြရငဖြှင့ြ.. အိမမြှာ မမအေးရယြ ကနွောရြယြ နှဈယောကထြဲ ဆိုပှီး လညြး မတှေးမသလို ညဘကလြညြး နှဈယောကထြဲ အိပရြမှာလို့ မတှေးမိတဲ့ ကနွောဟြာ။

ကွောငြးအဆငြး အိမကြို မပှနသြေးပဲ သူငယခြငွြးတှနေဲ့ ဘောလုံးသှာကနပြှီး တောတြောနြောကကြမွှ အိမပြှနရြောကပြါတယြ။ ပှနရြောကတြော့ မအေး ခကွထြားပေးတဲ့ ထမငြးစား၊ အိမစြာလေးဘာလေး နညြးနညြးပါးပါးလုပပြှီး တနြးပှီးတော့ အိပပြါတယြ။နောကတြနေ့ မနကအြိပယြာထတော့ ဘာကှောင့မြှနြးမသိ ကနွော့ ဇာတကြှီး ခိုငပြှီး အုနြးလှဲသလို ဖှဈနပေါရော။အိမမြှာလဲ အကူအညီတောငြးစရာ မမအေးပဲ ရှိတာမို့ သူ့ကိုပဲ အောခြေါရြတယြ ။ “မမအေး . .ရေ.လာပါဦး .. ဒီမှာ ကနွောြ ဇာတကြှီး ဘာဖှဈလဲ မသိဘူး” မမအေး အထဲကထှကလြာပါတယြ။

ကနွောကြ အိမရြှေ့ခနြးတငြ အိပနြတောပါ။ အိမမြှာက အိပခြနြးရယလြို့ သပသြပမြရှိပဲ အိမရြှေ့ဧည့ခြနြး က အဘိုးအိပတြဲ့ ကှပပြစွနြားမှာ ပဲ အိပယြာခငြးပှီး ကနွောကြ အိပတြယြ။ အဈမနဲ့ အဒေါကြ အိပခြနြးနဲ့ အိပတြာမို့ မမအေးက သူတို့ အခနြးထဲမှာ အိပတြာပါ။ “ဟဲ့ ငဖှိုး. . ဘာဖှဈလို့လဲ” မမအေး က ကနွောြ အိပနြတေဲ့ ဘေးနားကို တငပြှငခြှပှေီး ဝငထြိုငလြိုကတြယြ။ “ကနွော့ ဇတြ ဘာဖှဈတာလဲ မသိဘူး လှုပလြို့ မရတော့ဘူး အုနြးလှဲတာလား မသိဘူး” “အောငမြလေး ငဖှိုးရယြ နငကြလဲ အသညြးငယတြတလြိုကတြာ” ပှောပှောဆိုဆိုနဲ့ ကနွော့ကို မှောကခြိုငြးပှီး ဇာတကြှောတခကွြ နှဈခကွြ ဆှဲပေးပါတယြ။

ပှီးတော့ ဘယကြဘယလြို ဖှဈသှားတယမြသိဘူး သူ့ပေါငပြေါကြို ကနွော့ မကွနြှာ အပရြကသြားဖှဈသှားတယြ။ အဲဒီအခွိနကြမွှ ကနွော့ကောငကြ စပှီး ဖွောငြးခနဲ ဖှဈတာပါ။မမအေးဆိုတာ ဆန့ကြငွဘြကမြိနြးမ၊ သှေးသားတောဆြကမြှု မရှိတဲ့သူ။ ကနွောနြဲ့ ဘာမဆို ဖှဈလို့ရလိုကတြဲ့ အနအထေားဆိုတာ ကို စပှီး သတိရသှားတယြ။ မိနြးမ အတှေ့အကှုံ မရှိဖူးသေးတဲ့ လူပွို ရိုငြးကလေးအတှကမြိနြးမတယောကပြေါငပြေါမြှာ မှောကနြရငြေး ဖှဈနတေဲ့ ရငခြုနသြံတှဟော ခုနဖှဈတဲ့ အကှောညှပတြာလား အုနြးလှဲတာလား မသိတဲ့ အခှအနေကေို လုံးဝမေ့လွော့သှားတာပါပဲ။

မမအေးကလညြး အခှအနေကေို သာယာနပေုံရပါတယြ။ ကနွော့ကို ဇာတကြှောဆှဲပေးနရောကနေ နှိပပြေးနတောနဲ့ မတူပဲ ပှတသြပပြေးနသလေိုပါပဲ။ ကနွော့ မကွနြှာကလညြး ဘယအြခွိနကြဘယလြို ရောကသြှားမှနြးမသိပဲ တငပြှငခြှထေားတဲ့ သူ့ပေါငတြှကှေားကို ရောကသြှားပါတော့တယြ။ သူ့ပေါငကြှားထဲကနေ ကနွောြ အသကရြူလို့ မဝဖှဈပှီး ပါးစပနြဲ့ အသကရြှူနရတေယြ။ အငြးအားပှငြးပှငြး မှုတထြုတလြိုကတြဲ့ ကနွော့ရဲ့ ထှကလြဟော သူ့ရဲ့ အကှဲကှောငြးဝလေးကို ထိသှားနိုငသြလား ကနွောြ မသိဘူး။ကနွော့ မကွနြှာအပထြားတဲ့ အနကရြောငအြကှကြ တရုတပြိတြ ထမီအောကမြှာ ပငတြီလှလှလေးတထညရြှိနသလေား မရှိဘူးလားဆိုတာလညြး ကနွောြ မသိဘူး။

အဲဒီအခွိနမြှာ ကနွောြ သိတာက သူကို တအား ဖကထြားလိုကခြငွတြယြ။ ပှိးတော့ သူ့ရဲ့ ပေါငကြှားထဲကနေ ထထှကလြိုကရြမှာ အရမြးကှောကနြတယြေ ဆိုတာပါပဲ။ဒါပမေဲ့ ကနွော့ ဆုတောငြး မပှည့ပြါဘူးဗွာ။ သူက ကနွော့တငပြါးကို ခပစြပစြပလြေးရိုကလြိုကတြယြ။ “ကဲ ငဖှိုးရေ . . သကသြာပှီမလား ဇိမခြံမနနေဲ့တော့ နငကြွောငြးသှားရဦးမယြ ရခွေိုးတော့” ကနွောလြညြး ရှကတြကတြကနြဲ့ အိပယြာသိမြး၊ မကွနြှာသဈ ရခွေိုးပှီး ကွောငြးကိုတနြးသှားတော့တာပဲ။ မနကစြာတောငြ မစားခဲ့မိဘူး။ ကွောငြးဆငြးတော့ ဘယကြိုမှ သဝမထေိုးတော့ပဲ အိမကြိုတနြးပှနလြာခဲ့တယြ။

အိမရြောကတြော့ မမအေးက မနကကြ ဘာမှ မဖှဈခဲ့သလို ပုံနဲ့ မသိခငွယြောငဆြောငနြတယြေ။ အနညြးဆုံး ဇတနြာသေးလား ဘာလားတောငြ မမေးဘူး။ ကနွောလြညြး ဇာတလြမြးက ဆကခြငွနြတော ဘယလြိုဆကရြမှနြး မသိဖှဈနရေော။ တဖှညြးဖှညြးမှောငလြာတော့ အိမတြံခါးတှလေိုကပြိတြ၊ စာလညြး နညြးနညြးကှည့ပြှီး အဘိုးကှပပြှဈပေါမြှာ သိုငြးဝတျတု ဖတနြလေိုကတြယြ။စာဖတနြတေဲ့ အခွိနမြှာတော့ စိတကြ မမအေးကို နညြးနညြးမေ့သှားပါတယြ။ သတိရလို့ လှည့ကြှည့တြော့ သူက ကနွောြ အိပနြကှနေရောမှာ အိပယြာလေးခငြးထားတာတှေ့တယြ။

အောငမြာ လူပုံကတော့ ခပတြညတြညပြဲ ကိုယ့ဆြရာ။ သှောြ .. သူက ကနွော့ထကတြော့ လေးနှဈလောကြ`ကှီးတယဗြွ။ ဆယ့ရြှဈဆယ့ကြိုး အရှယပြေါ့။ ကနွောလြညြး စာအုပလြေး ဘေးခပွှီး သူ့ကို လိုကကြှည့နြလေိုကတြယြ။ သူ့ဘေးနားကို ဘယလြိုသှားရမှနြး မသိဖှဈနတယြေ။ ခါတိုငြးဆိုရငတြော့ ဒီအတိုငြး လုံးလားထှေးလား ရှိနကှပေမေဲ့ အခုက ကနွောကြ အကှံသမား ဖှဈနတောကိုး။ ခဏနတေော့မှ သူက “ငဖှိုး . . မောငလြေး …မမအေးကို နညြးနညြးလောကနြငြးပေးပါလား မမ အကှောတကနြလေို့” အငြး . . အခု ပှနစြဉြးစားကှည့တြော့မှ အကှံသမားက ကနွောြ မဟုတဘြဲ သူဖှဈနလေား မသိဘူး။

ကိုယ့ဆြရာလညြး ဝိုငြးစဉြးစားပေးပါဦး။ သူကတော့ ခပတြညတြညပြဲ ဖွာလေးပေါမြှာ ဝမြးလွားလေးမှောကလြို့ အနငြးခံဖို့ စောင့နြလရေေဲ့။သူ့အပေါကြနေ တကနြငြးပေးနရငြေး ဘယလြိုမွိုး အစပွိုးရငြ ကောငြးမလဲဆိုတာ စဉြးစားနမေိတယြ။စဉြးစားရငြး စဉြးစားရငြး နဲ့ အခွိနသြာကုနသြှားတယြ။ ကနွောြ ဘာမှ မလုပရြဲဘူး ဖှဈနတယြေ။နငြးနရငြေးက နညြးနညြးကှာလာတော့ “တောတြော့ ကိုဖှိုး၊ မမသကသြာသှားပှီ ကွေးဇူပဲ” ကနွော့မှာ ကော့မဈစာအုပတြှထေဲကလို တိနကြနဲတောငြ မှညသြှားသလိုပဲ။ဘာလုပရြမှနြးလညြး မသိတော့ဘူး။ နောကဆြုံး အဘိုး ရဲ့ ကှပပြစွလြေးပေါကြို ပှနသြှားပှီး စာအုပဆြကဖြတနြလေိုကတြယြ။

စာသာဖတနြတော စိတကြတော့ ဘယပြါတော့ မလဲကိုယ့ဆြရာရယြ။ မမမအေးရဲ့ အခှအနေအရေပရြပကြို ပဲ လေ့လာနရတောပေါ့။အဲဒီအခွိနမြှာ မမအေးကနပှေီး ကနွော့ကို “ကိုဖှိုး မအိပသြေးဘူးလား … လာခဲ့လေ .. မမနားကို” ဆိုပှီး လှမြးခေါတြာရုပရြှငသြာ ရိုကပြှလို့ရမယဆြိုရငြ ကနွောြ က ဒီအခနြးကို အဘိုးရဲ့ ကှပပြစွပြေါကြနေ ခေါငြးအုံးလေးဆှဲလို့ မမအေး ဘေးကို ဖကွခြနဲ ခကွခြှငြး ရောကသြှားတယဆြိုပှီး ရိုကပြှမှာပါ။ တကယြ သူ့ဘေး ဝငအြိပတြော့ မမအေးက ကနွော့ကို ကွောပေးပှီး နံရံကိုသာ မကွနြှာမူထားပါတယြ။ကနွောကြ သူ့ကို ဘေးကနေ ဖကထြားသလို မွိုး (အသားတှကေို မထိပဲ) နံရံတှဆေီလကထြောကထြားလိုကတြယြ။

မမအေးက ကောကကြာ ငငကြာ အိပပြွောနြပေါတယြ။ အိပခြငွယြောငဆြောငနြမှနြေး သိပမေဲ့ ကနွောြ ဘာဆကလြုပရြမှနြး မသိဘူး။နောကဆြုံး ဆုံးဖှတခြကွြ တဈခုကို တငြးတငြး ခလွိုကတြယြ။ “မမ” … “မမ” “ဟငြ” ကနွော့ဘကကြို ပှနမြလှည့ပြဲ ဟငလြို့ထူးတယြ။ “ဒီဘကလြှည့လြဗွော” အဲလို ပှောလိုကတြော့ ခကွခြှငြး လှည့လြာတယြ “ပှော . . ဘာလဲ” “မမကို နမြးခငွလြို့” ပှောပှီး ခကွခြငွြး သူ့မကွနြှာ နား ကပလြိုကတြော့ သူက ရှောငထြှကသြှားတယြ။ “ဟဲ့ ငဖှိုး . . နငြ ဘာစကားပှောတာလဲ…ငါက နင့အြဈမ သူငယခြငွြးနောြ တောတြောြ အိပတြော့ . . တကယြ ပဲ မပှောလိုကခြငွဘြူး။

ငါက နငတြဈယောကထြဲမို့ သနားလို့ လာအိပပြေးတာ . . တောတြောြ အကှောထောငနြတယြေ ဟုတလြား” ရုတတြရကြ ပှောငြးလဲ သှားတဲ့ ရာသီဥတုကို ကနွောြ နားမလညနြိုငဖြှဈသှားတယြ။ခုန မတိုငခြငြ အခှအနေအထေိကို ကနွောြ အခှအနေေ တောတြောြ ကောငြးနခေဲ့တာ မဟုတလြား ကိုယ့ဆြရာရယြ။ ဒါပမေဲ့ အဲဒီ အတှေ့အကှုံ ကှောင့ပြဲ သူတို့ရဲ့ နောကဆြုံး အခွိနအြထိ ငှငြးဖို့ (စိတထြဲတကယြ ပါတာမဟုတဘြု) ကှိုးစားကှတာရယြ။ တခွို့ ကိဈစတှဟော ခှင့တြောငြးဖို့ မလိုဘူး ဆိုတာရယကြို ကောငြးကောငြး သဘောာ ပေါကခြဲ့ရတယြ။

“မမအေးရယြ သား . . သား တောငြးပနပြါတယြ . . နောကဒြီလို မဖှဈစရပေါဘူးနောြ” အဲဒီတုနြးကတော့ တကယြ လန့သြှားတာပါ။ လူကှီးတှကေို ပှနတြိုငရြငြ သောကရြှကကြ ဗှနြးဗှနြး ကှဲမှာလေ။ဒီတော့ ခုနက ယူလာတဲ့ ခေါငြးအုံးလေး ဆှဲကာပဲ ကှပပြစွပြေါြ ပှနရြောကလြသတေညြးပေါ့ဗွာ။ကှိုးစားပှီး အိပပြမေဲ့လညြး အိပမြပွောဘြူး။မမအေးလညြး အိပပြွောပြုံမရဘူး။ခဏနတေော့ မမအေးဆီကနေ အသံကှားရတယြ။ “ငဖှိုး မောငလြေး . . ဒီနားလာ…ကလေးလိုပဲ နရငြေ မမအေး ဘေး ပေးအိပမြယြ” ရာသီဥတုက ခကွခြှငြး ပှနကြောငြးသှားသလိုကှီးမို့ ကနွောြ ဇဝဇဝေါ ဖှဈသှားတယြ။

ကနွောလြညြး နဝတေိနတြောငနြဲ့ မမအေး ဘေးနားကို ရောကသြှားတယြ။ ပှီးတော့ ဘာမှ မပှောပဲ ဘေးနားမှာ ခှခှလေေေး လှဲအိပလြိုကတြယြ။ မမအေးက ဘေးနားမှာ ဒီအတိုငြးလှဲလို့။ စိတတြှကေ တအားဖှဈနပှေီး ဘာဆကလြုပရြမှနြးလဲ မသိဘူး။နောကဆြုံး လကတြဘကဘြကကြို မမအေးရဲ့ ဗိုကပြေါကြို တငလြိုကတြယြ။ ဘာတုန့ပြှနမြှုမှ မရှိဘူး။ အိုခေ။ နောကတြဆင့တြကြ ကိုယကြို တစောငြးလှဲ့ပှီး ဗိုကပြေါကြ လကကြို မမအေးရဲ့ ခါးထိရောကအြောငထြားပှီး ဖှဖှလေး ဖကလြိုကတြော့လညြး ဘာမှ ပှနမြပှောဘူး။မကွလြုံးလေးမှိတလြို့ အိပခြငွယြောငဆြောငနြတယြေ။

ကနွောြ သူနဲ့ မကွနြှာခငွြး အနီးကပဆြုံး ဖှဈအောငြ နလေိုကတြယြ။ပှီးတော့ သူ့နှုပခြမြး နဲ့ ကနွော့ နှုပခြမြးတှကေို အနီးဆုံး ဖှဈအောငြ ထားလိုကတြယြ။ ကနွော့ နှာခေါငြးနဲ့ နှုပခြမြးတှပေေါမြှာ မမအေး ရဲ့ ထှကလြတှေေ လာတိုကခြတတြယြ။ဒါပမေဲ့ အဲဒီလတေိုးသံဟာ ကနွော့ြ ခုနနြတေဲ့ ရငခြုနသြံကို မကွောလြှှားနိုငဘြူးဖှဈနတယြေ။နောကဆြုံး ကနွောြ အသကအြောင့ပြှီး နှုပခြမြးခငွြး ထိကပထြားလိုကရြော။ ၁ စကျကန့ြ ၂ စကျကန့ြ ၃ စကျကန့ြ … … … ၁၀ စကျကန့ြ ကနွော့ အပေါနြှုပခြမြးကို မမအေးရဲ့ လွှာအဖွားလေးနဲ့ လာဆော့ကစားတာကို ခံစားသိနဲ့ သိလိုကတြယြ။တဖှညြးဖှညြး မမအေးရဲ့ လွှာက ကနွော့ နှုပခြမြးတစုံလုံးရဲ့ နရောအနှံ့ကို ရောကဖြူးပှီးသှားပှီ။

အဲဒီ မမအေးရဲ့ လွှာကို ကနွောကြ စိတမြရှညတြော့ပဲ ဆှဲပှီးတော့ ငုံထားလိုကတြယြ။ ကနွော့ ပါးစပထြဲမှာ မမအေးရဲ့ လွှာကို အလုပခြဏပေးထားပှီးတော့ ကနွော့ လွှာက မမအေး ပါးစပထြား ဝငရြောကသြှားပှနရြော။ဘတပှနြ ကွားတပှနြ လွှာလွှာခှငြး စဈခငြးနပမေေဲ့ မမအေးဟာ မကွလြုံးတှကေို မှိတထြားတုနြးပါ။ခဏလေးနတေော့ ကနွောကြ မမအေးရဲ့ နို့တှပေေါကြို ကနွော့ မကွနြှာရောကသြှားပှီ။အပါကြနေ ကနွော့ မကွနြှာနဲ့ ပှတသြပကြှည့လြိုကတြော့ မမအေးက အောကမြှာ ဘာအခုအခံမှ ဝတမြထားဘူး။ ကနွော့ အတှကမြို့ ဝတမြထားတာလား သူ့ဘာသူ ညအိပရြငြ ခွှတအြိပနြကှမေို့ ခွှတထြားတာလား ဆိုတာကတော့ သူပဲ သိမှာပါ။

မမအေးဝတထြားတဲ့ သငတြိုငြး ပေါကြနပေဲ ထိုးထိုးထောငထြောငဖြှဈနတေဲ့ နို့သီးခေါငြးလေးတှကေို ဘယပြှနညြာပှနြ လွှာနဲ့ လိုကကြလိတော့မှ မမအေး မကွလြုံးလေးပှင့လြာတယြ။ “မမအေး ကနွောြ နို့စို့ခငွတြယြ..သငတြိုငြးကှီး လှနလြိုကြ” “ဟငြ .. .” “အောကကြို စောငအြုပထြားလေ. . . ကနွောြ နို့လေးပဲ စို့မှာပါ” ပှောပှောဆိုဆိုနဲ့ ကနွောလြညြး သငတြိုငြး အရှညကြို အောကကြနေ လှနလြိုကတြယြ။ ပှီးတော့ လှတလြှတကြွှတကြွှတြ ဖှဈသှားတဲ့ နို့တှကေို ဘယပြှနညြာပှနြ စို့တော့တာ။တကယတြမြးက ကနွော့ အစှမြးအစ က အဲဒီမှာ ကုနပြါတယြ။ ဘာမှလညြး ဆကမြလုပတြတတြော့ သလို ဘာမှလညြး ဆကမြလုပရြဲတော့ဘူး။

ဘာမှ ဆကမြလုပတြတဘြူး ဆိုပမေဲ့ ဘာလုပရြမယြ ဆိုတာ မသိလို့ မဟုတဘြူး။ အဲဒီတုနြးက အသိက မိနြးမနဲ့ ယောကွြား လုပရြငြ ဗိုကကြှီးတတတြယြ ဆိုတာမွိုးလောကပြဲ ယွဘေူယ သိထားတော့ မတောြ ပှသနာ တကမြှာ ကှောကတြာလညြး ပါတာပေါ။ အဲဒီအခွိနြ အဲဒီအရှယြ က ကှည့ဖြူးထားတဲ့ ဇာတကြားတှအတေိုငြး မမအေး ပဈစညြး နီတာရဲကို ပါးစပနြဲ့ လုပလြို့ ရသေးတယြ ဆိုတာ သတိရလိုကတြယြ။အဲဒါနဲ့ပဲ သူ့ခှရငြေးနား စောင့ကြှောင့ြ ထိုငလြိုကပြှီး စောငကြို ဆတခြနဲ ဆှဲဖယလြိုကပြှီး ပေါငကြှားထဲ ခေါငြးတိုးဝငဖြို့ ကှိုးစားလိုကတြော့ “မောငလြေး . . ကိုဖှိုး . .ပါးစပနြဲ့ မလုပနြဲ့လေ . . ဘုနြးနိမ့မြယြ” အဲဒီတုနြးက ငယသြေးတော့ ကလေးလိုပဲ တှေးပှီး အလွှော့ပေးလိုကမြိတယြ။

ဟငြးဟငြး.. အခုတော့ ဘယရြမလဲ။ တှေ့တော့ တှေ့အုနြးမှာပါ။ သူက ပှောပှော ဆိုဆို ကနွော့ကို လှမြးဆှဲတယြ။ကနွောလြညြး အလိုကသြင့ြ ပှနထြလိုကပြှီး မမအေး ဘေးမှာ ပှနလြှဲနလေိုကရြော။နှုပခြမြးခှငြး နမြးလိုကြ၊ နို့စို့လိုကနြဲ့ အခွိနကြုနနြရငြေးက မမအေးက ကနွော့ ကောငလြေးကို လာကိုငတြယြ။ “မောငလြေး ဟာက အကှီးကှီးပဲ နောြ” တဲ့ တကယကြ အဲလောကလြဲ မကှီးပါဘူး။ သူ့ဟာသူ စိတထြငရြာ လွှောကပြှောတာနမှော။ပှီးတော့ ကနွော့ကို စပှီး ကှငြးတိုကသြလို လုပပြေးတယြ။ “ကောငြးလား” “အငြး . .” အဖုတလြေးပေါကြို လကတြငကြှည့လြိုကတြော့ ကနွော့ကို ကှငြးတိုကပြေးနတေဲ့ မမအေး ရဲ့ လကတြှကေ ရပသြှားတယြ။

ခွှဲကွိနတေဲ့ အကှဲကှောငြးလေး တလွှောကြ အစုနအြဆနြ လွှောကကြစားလိုကတြဲ့ အခွိနမြှာ မမအေးက ကနွော့ ကို ဖကထြားရော။ တတသြလောကမြှတသြလောကြ အဝနားက အစိလေးကို ဖိလိုကြ ညှဈလိုကြ ပှတလြိုကြ နညြးမွိုးစုံလုပပြေးနရငြေးက ခဏလေးလညြး ကှာရော ကနွော့ကို ဖကထြားတဲ့ မမအေးရဲ့ လကတြှကေ တငြးသထကြ တငြးလာတယြ။ ကနွော့ကို သူ့အားရှိသလောကြ ဖကထြားတာနဲ့ တူပါတယြ။ ကနွော့ လကကြတော့ မရပသြှားသေးဘူး။ “မောငလြေး .. ကိုဖှိုး တောပြှီ .. မမကို မလုပပြေးနဲ့တော့” ဆိုတော့ ကနွောြ ရပလြိုကတြယြ။အဲဒီတော့ သူ့လကကြ ကနွော့ ပေါငကြှားထဲ ပှနရြောကလြာပှီး တခါပှနြ ကှငြးတိုကပြေးပါတယြ။

ဆယ့လြေးငါးခကွလြောကြ အပှီးမှာတော့ ကနွောလြညြး မခံနိုငတြော့ပဲ အရညတြှေ တလဟော ထှကလြာပှီး ပှီးသှားရတယြ။ “ကောငြးတယမြလား” “ဟုတြ” “ရသှေားဆေး . .ပှီးရငအြိပတြော့” ကနွောလြညြး ထပှီးတော့ ရဆေေး။နောကတြော့ မမအေး ဘေးဝငလြှဲ ပီး သူ့ကို ဖကပြှီးတော့ အိပလြိုကပြါတော့တယြ။နောကတြနေ့ မနကရြောကတြော့ ဘာလို့မှနြး မသိ သူ့ကို မကွြ နှာခငွြး မဆိုငရြဲတာနဲ့ မနကစြာတောငြ မစားပဲ ကွောငြးကို ထှကလြာလိုကတြယြ။ ညနေ ပှနရြောကတြော့ အဘိုးတို့ ပှနရြောကလြာပှီ။အဲဒီတော့ မမအေး နဲ့ ဘာမှ ဆကမြဖှဈရတော့ဘူး။

နောကသြုံးလေးရကလြောကနြတေော့ မမအေးလညြး သူ့ မှို့ သူပှနသြှားတယြ။ကနွောြ အတနြးတငြ စာမေးပှဲ မဖှခငေမြှာပဲ မမအေး ယောကွြားယူသှားပှီလို့ သတငြးကှားပါတယြ။နဂိုထဲက အစီအစဉရြှိလို့လား ကောကခြါငငကြာ ဖှဈသှားတာလား ဆိုတာကတော့ ကနွောြ မသိပါဘူး။ သူ့ မငြျဂလာဆောငလြညြး ကနွောြ မလိုကရြပါဘူး။နောကပြိုငြးလဲ ကနွောနြဲ့ က အဆကအြစပြ မရှိလို့ မမအေး နဲ့ မဆုံဖှဈတော့တာ ဆယ့လြေးငါးနှဈကှာခဲ့တဲ့ ဒီနေ့ အထိပါပဲ။အဲဒီမမ အေးက ကနွော့ကို အိမလြိုကပြှပေးမဲ့ ပှဲစားက ခွိနြးထားတယြ ဆိုတဲ့ သူ ဖှဈနတယြေ။မမအေးက ကနွောတြို့ နားကို ရောကလြာတယြ။

ကနွောြ ကို ခေါလြာ တဲ့ ပှဲစား အဒေါကြှီးက “ကဲ သနျတာရေ . . သမီး ပှောထားတဲ့ ဗဟိုလမြးက အခနြးလေ မှညေီ ၁၅ ပေ ခနြး .. .. အဲဒါ လေး ကှည့မြလို့” သှောြ မမအေး ရဲ့ နာမညကြ မသနျတာအေးပါ . . ကနွောကြ တော့ အဈမ ခေါသြလို လိုကခြေါရြငြး နဲ့ မမအေး ဖှဈသှားတာ။ သူ့ကို တောတြောြ မွားမွားက သနျတာလို့ပဲ ခေါကြှတာကိုး။ “ဟဲ့ နငြ . ကို ဖှိုး မဟုတလြား . . ” “မမအေး က မှတမြိသားပဲ . . ကနွောကြ အဝေးကှီးထဲက မှတမြိနတော။မမအေး ကနွော့ကို မှတမြိပါ့မလား မသိဘူးဆိုပှီး စောင့ြ ကှည့နြတော” “အောငမြာ . . မသိပဲ နမလေား နင့ရြုပကြှီး ခှေးခွီသှားတောငြ မှတမြိတာကို”။

အဲဒီအခွိနမြှာပဲ ပှဲစားအဒေါကြှီးက “သှောြ . . သနျတာတို့ က တယောကနြဲ့ တယောကြ သိနကှတောလား ..ဒါဆို လညြး အဆငပြှတောပေါ . .” ကနွောြ တခုခု ပှနဖြှဖေို့ ပှငနြတေုနြးမှာပဲ မမအေးက “အသိမဟုတဘြူး အနတြီသောငြးရေ . . ကမွတို့ မောငနြှမ ဝမြးကှဲတှမတှေေ့ကှတာ နှဈနဲ့ ခွီပှီး ကှာနတော” သူအဲဒီလို ပှောတဲ့ အခွိနမြှာ ဘာဖှဈလို့လဲ မသိဘူး ကနွော့ အောကကြ ကောငြ က ဖွောငြးကနဲ ထောငလြာတယြ။ အတှငြးခံ ဘောငြးဘီ ဝတထြားလို့သာ တောတြော့တယြ။ လိုကသြှားကှည့တြဲ့ အခနြးက မဆိုးပါဘူး။ အိမကြ တိုကသြဈ။ ဘယသြူမှ မနသေေးဘူး။

ကနွောကြ သဘောကတွယြ။ ဒါပမေဲ့ မမအေးက အခကွပြှလိုကလြို့ ပှဲစားအနတြီကှီးကို ခကွခြငွြး ခေါငြးမညိတပြဲ စဉြးစားခငွယြောငဆြောငနြလေိုကတြယြ။ အဲဒီအခွိနြ မှာပဲ အနတြီကှီးဆီ ဖုနြးဝငလြာတယြ။ သူ့ယောကြွား အလုပမြှာ မူးလဲတယြ ဆိုလား ဘာလားမသိဘူး ခကွခြငွြး ပှနသြှားပှီး မမအေးကို အခနြးငှားတဲ့ ကိဈစ လှှဲပှီး ထှကသြှားတယြ။ကနွောြ နဲ့ မမအေး ပဲ တိုကခြနြးထဲမှာ ကနွခြဲ့တယြ။ ကနွောြ က မမအေး နဲ့ စကားတှေ အမွှငမြပှတြ ရှေးဖှဈဟောငြးတှေ နောကကြှောငြးပှနပြှီး တောကြီဖုတကြှတာပေါ့ဗွာ။ကနွော့ အဈမအကှောငြး၊ အဖိုးဆုံးတဲ့အကှောငြးတှေ။

ပှီးတော့ သူ့အကှောငြးအတှေ။ သူက လကရြှိ တယောကထြဲ၊ ယောကြွားနဲ့လညြး ကှဲသှားပှီတဲ့။ ကိုယ့ဆြရာကတော့ ထငမြှာပေါ့ ငယငြယတြုနြးက အတှေ့အကှုံကလညြး ရှိ လကရြှိလညြး အိုကေ ဆိုတော့ ကနွောြ မောငဖြိုးဇောြ တယောကြ ဒီညတော့ မမအေးကို ဖုတရြတော့မယြ ဆိုပှီးတော့ပေါ့လေ။စကားတော့ ကနွောကြပဲ စရတာပေါ့ဗွာ။ “မမအေး” “ဟငြ” “ကနွောနြဲ့ မမက အဲဒီနေ့က နောကဆြုံး တှေ့တာနောြ” “သနောလေး နငဘြာတှေးနလေဲ ငါသိတယနြောြ” “မမအေးကလဲ ဟဲဟဲ” မမအေး က ကနွော့ကို တခကွြ မကွစြောငြးထိုးပှီးမှ “ဘာဟဲဟဲလဲ .. နငြ ငယငြယကြလိုဆိုရငတြော့ ဘာမှ အဖှဈ ရှိမှာ မဟုတပြါဘူး ဟာဟ” ။

“အောငမြာ ကိုယ့အြဈမ မို့ လို့ ညှာနတော ဒီအခွိနြ တခှားလူဆိုရငတြော့ ဟငြးဟငြး ” “ကဲပါ ငါက စတာပါ . . . နငနြဲ့ ငါနဲ့ ပှနဆြုံပှီပဲဟာ နောကနြေ့ သပသြပခြွိနြးကှမယလြဟော” “မရပါဘူး။ ကနွောကြ ကိုယ့ရြဲ့ လကြဦးဆရာမကို ကွေးဇူးဆပခြငွနြတော” “အာ . . ဒါ သူမွားအိမကြှီးလေ မကောငြးးပါဘူး ကိုဖှိုးရယြ” “ရပါတယြ . . ဘယသြူသိတာမှတလြို့” “ကဲ ဒါဆို နငြ မီးနီဖှတရြဲလားပှော” “အငြ” ကနွောြ နငသြှားတယြ ။ ဘာပှနပြှောရမှနြးတောငြ မသိဘူး။ အခုမှ ထပသြတိရတာက ကနွော့ဆီ စှပစြရာ ဘာကှနဒြုံးမှ ပါမလာတာပါပဲ။ ဒီတော့လဲ စိတကြို လွှော့ခလွိုကပြါတယြ။

“အောငမြလေး ဖှဈသှားလိုကတြာ ကှကနြာကှီး လညြ လိမသြှားတဲ့ အတိုငြးပဲ နပေါဦး နင့ပြဈစညြး ကို ငါစဈဆေးမယြ ပှစမြး ” ပှောပှောဆိုဆိုနဲ့ ကနွော့ ခါးပတကြို ဆှဲခွှတလြိုကပြါတယြ။ပှီးမှ “နေဦးဟ ငါ ဒီနားမှာတော့ စိတမြရဲဘူး ရခွေိုူးခနြးထဲ သှားရအောငြ” ပှောပှောဆိုဆို သူကပဲ ဦးဆောငပြှီး ကနွော့ကို ခေါသြှားပါတယြ။အထဲရောကတြော့ ကနွော့ ဘောငြးဘီကို တဝကလြောကြ ခွှတပြှီး ကနွော့ ပဈစညြးကို ထုတကြှည့တြယြ ကိုယ့ဆြရာရေ။ “ငယငြယကြ နဲ့ တခှားစီပဲဟာ” “ငယငြယကြနဲ့တော့ တူမလားဗွ” “အေးပါ ငါကလဲ သဘောပှောတာပါ” ပှောလဲ ပှော ကနွော့ကိုလညြး ဒိုငြးခနဲ မကွစြောငြးထိုးတယဗြွ။

ပှီးတော့ မပှောမဆိုနဲ့ ကတွော့ရှေ့ ဒူးထောကခြပွှီး ကနွော့ လီးကို ငုံပှီး စုပလြိုကပြါလရေောလား။ထငထြားပှီးသား ပမေဲ့ တကယတြမြး မမအေး ကနွော့ကို ကောကလြှေ လိုကတြဲ့ အခွိနမြှာ ရငထြဲမှာ အေးခနဲ ဖှဈသှားတယြ။ ကနွော့ အခွောငြးကို သူ့ပါးစပထြဲ မှာ ငုံပှီးတော့ စုပလြိုကြ စုပနြရငြေးနဲ့က မှ ကှမြးသီးခေါငြးကို သူ့ပါးစောငထြဲ ထည့ပြှတလြိုကြ တခါတခါကတွော့ ပါးစပထြဲ ငုံထားရငြးကမှ ထိပကြ အပေါကကြလေးကို လွှာလေးနဲ့ ထိုးဆှလိုကလြုပနြတောကိုယ့ဆြရာရေ။ငယငြယအြ ကှောငြးတှေ ပှနတြှေးမိတဲ့ အခါ မှာတော့ စိတကြ တအားထနလြာပှီး ဘယလြိုမှ ထိနြးလို့ မရခငွဖြှဈလာတယြ။

“မမ . . မမ” မမအေးက ဘာမှ ပှနမြဖှေ။သူ့ပါးစပထြဲက ကနွော့လီးကို အကွှတမြခံပဲ ဘာလဲ ဆိုတဲ့ သဘောနဲ့ မော့ကှည့တြယြ။ “ကနွောြ ပီးတော့မယြ မမအေး စုပပြေးတာ တအားကောငြးလို့ မနနေိုငတြော့ဘူး ..ခဏလောကရြပြဦး” မမအေး ဘာမှ ပှနမြပှောဘဲ ခေါငြးပှနငြုံ့သှားပှီး သူ့အလုပသြူ ဆကလြုပနြတယြေ။ အဲဒါနဲ့ ဆရာသမားရယြ ကနွောလြညြး စိတကြို လွှော့ထားလိုကပြှီး နညြးနညြး ခါးကိုငြးလို့ သူ့ရဲ့ ရငဘြကထြဲကို လကနြှိုကလြိုကတြယြ။ဘရာဇီယာ အောကထြဲက မမအေး ရဲ့ ရငသြားတှကေ ဟိုးအရငတြုနြးကလို ကနွော့ကို ရငခြုနသြံ မှနစြတေုနြးပဲ အဲ .. . အဲဒီအခွိနမြှာပဲ ကနွော့ကောငြ လုံးဝ ထိမြးမရတော့ဘဲ အနခြလွိုကတြော့တာ။

မိနြးမ မလုပဖြှဈတာ ကှာနပှေီမို့ လရတှကေေ အားရ ပါးရ ထှကနြပေုံရတယြ။ မမအေးကတော့ ကနွော့ကောငကြို သူ့ပါးစပထြဲကနေ လုံးဝ ပှနမြထုတပြဲ လရညတြှေ ကို မှိုခပွှီး အားရပါးရ ဆကစြုပနြတေော့တာ။ခဏနောကြ ပါးစပထြဲမှာ ဇိမခြံနရငြေးက သူက အငယကြောငရြဲ့ ပါးစပပြေါကကြို လွှာလေး နဲ့ ထိုးလိုကြ တို့ လိုကြ လုပနြလေို့ ခကွခြငွြး ပှနတြောငလြာတယြ။ “အောငမြလေး ကိုဖှိုးရယြ နင့ဟြာက မလှနြ လှနြးဘူးလား တောတြော့ ကိုယ့ပြဈစညြး ကိုယသြိမြး ” သူလညြး ပှောပှောဆိုဆိုနဲ့ သူ သန့ရြှငြးရေးလုပပြါတယြ။ကနွောလြညြး ဘောငြးဘီပှနဝြတပြှီး ရခွေိုးခနြး အပှငကြို ထှကပြှီး စောင့နြလေိုကတြယြ။

မမအေး ထှကလြာမှ အရေးကှီးတဲ့ ကိဈစကို မေးဖို့ သတိရတော့တယြ။ “မမ ဒီအခနြးက ဘာဖှဈလို့လဲ မယူရဘူးလား ဈေးးကှီးလို့လား” “အငြး နညြးနညြးဈေးးကှီးတာလဲ ပါတယြ၊ ပှီးတော့ နငြ တခါထဲလိုကရြငြ ငါ ပှဲခကို သူမွားနဲ့ ခှဲစားနရမှောပေါ့ နင့ကြို သပသြပြ ငါရှာပေးမယြ” “ပှီးရော” “နပေါဦး နငြ ဖုနြးဆိုငြ ဖှင့တြာလား” “ဟုတတြယြ . . ပှီးတော့ နလညြေး နမှော” “အေးပါ ငါရှာပေးပါမယြ.. လောလောဆယတြော့ သှားတော့မယြ ငါ စိတမြသန့ဘြူး အိမရြှငကြ ငါ့ကို ယုံလို့ သော့ပေးထားတာ” “ဟုတြ” “နင့ြ ဖုနြးနံပါတပြေး” ကနွောကြ ပါးစပကြ ရှတပြှတော့ သူဖုနြးထုတပြှီး ခေါလြိုကလြိုကတြယြ။

သူ့ နံပါတြ ကနွော့ ဖုံးထဲရောကလြာတေ့ ကနွောလြညြး Contact ထဲ ထည့မြှတလြိုကတြယြ။ “ကဲ နငလြညြး ပှနတြော့ ငါလညြးသှားတော့မယြ နင့ြ အခနြးကိဈစ ငါသခွောရှာပေးမယြ။ ငါက ဟိုဘကနြားလေးတငနြတော နောကနြေ့မှ ဖုနြးဆကပြှီးလာခဲ့ ကှားလား” အခုမှ သခွော ကှည့မြိတယြ ကိုယ့ဆြရာရေ . . ကနွော့ မမအေးက ရှကနြတောဗွ။ သူ့ဘာသူ မပှောမဆိုနဲ့ ကုနြးစုပတြုနြးက သူမဟုတသြလိုနဲ့ ဟီးဟီး။ကနွောလြညြး မသိခငွယြောငဆြောငပြှီး ထှကလြာခဲ့တယြ။သူလညြး တံခါးပိတပြှီး ဘောကဆြတဘြောကဆြတြ နဲ့ လွှောကသြှားရောအဲဒီ နားမှာပဲ ခုန မဝသေးတဲ့ ဘီယာ ကိုဆကသြောကဖြို့ အနီးအနားက ဆိုငတြဆိုငြ ဝငပြှီး ဆကသြောကြ။

ထမငြးတှဘောတှစေားပှီးမှ Taxi လေး ငှားပှီးတော့ လကရြှိတိုကခြနြးကို ပဲ ပှနလြာခဲ့ရတယြ။ ကံမွားမကောငြးခငွတြော့ ငှားလာတဲ့ ကားက လမြးမှာ သူမွားကို သှားတိုကမြိတယြ။ တကယကြ ကနွော့ ကားဆရာကှီးက အမှနပြါ။ လမြးသှယကြ နေ အတငြးထှကလြာတဲ့ ကားကို သှားတိုကမြိတာ။ ကနွောလြညြး ထားခဲ့ပှီး နောကတြစငြး ငှားရကောငြးနိုး ဆကစြောင့ရြကောငြးနိုး ဝခှေဲမရဖှဈနတယြေ။ တဘကကြားကတော့ မမကှီးတဈယောကြ ပဲ။ ကားဆရာ နဲ့ စကားပှောနရငြေးက အခှအတေငဖြှဈလာလို့ သသခွေောခွာ ကှည့လြိုကတြော့ စိတထြဲမှာ ရငြးနှီးသလို ဖှဈနတယြေ။

နညြးနညြး စဉြးစားကှည့လြိုကတြော့မှ ဆယတြနြးတုနြးက စာသငပြေးဖူးတဲ့ ဆရာမဖှဈနတယြေ။ အဲဒါနဲ့ပဲ ဆငြးပှီးတော့ ကူညီဖှရှငြေး။ အခှအနေေ ပှောငြးပှနြ ဖှဈသှားပှီး ကနွောကြ ဆရာမ ဘကကြ ဖှဈသှားပှီး ကားဆရာကှီးကို ရနလြိုကဖြှဈ။စကားမွား။ နောကဆြုံးတော့ ဆရာမ ကိုပဲ ဖွောငြးဖွ တကစြီဆရာကှီးလညြးလွောကြှေးနညြးနညြးပါးရနဲ့ အဆငပြှသှေားလသတေညြးပေါ့ဗွာ။ Taxi ဆရာကှီးက ကနွော့ကို ထားသှားတော့ ကနွော့မှာ ဒေါကြသေီမိုးကှီးနဲ့ ကနွခြဲ့ရော။တကယကြ ဆရာမ က ကနွော့ကို သခွော မမှတမြိလောကဘြူးထငတြာ။ နှဈတှလညြေး ကှာပှီကိုး။

အဲဒီတုနြးက သူကလညြး အထကတြနြးပှ ဖှဈခါစ။ ကနွောတြို့ အတနြးကို အခွိနပြိုငြးဝငသြငရြတာ။ ဒါပမေဲ့ တီခယွဒြေါကြသေီမိုးက ကနွော့ကို နာမညြ ပါမှတမြိနတယြေ။ “ကွေးဇူးပဲ ကိုဖှိုးရယြ မငြးနဲ့ မို့လို့ မဟုတရြငြ တီခယွြ အ. . အ . . ” ဆရာမ က ပှောရငြးနဲ့ မူးပှီး လဲကသွှားတာ သတိတော့ မလဈသေးဘူး။ ကနွောလြညြး ဘာလုပရြမယြ မှနြး မသိဘူး။ လမြးကလညြး လူ နညြးနညြးရှငြးတဲ့ လမြးဖှဈတဲ့အပှငြ ညနကစြပှူလာပှီမို့ ဘေးမှာ လူတှေ အမွားကှီး မရှိပါဘူး။ နောကဆြုံး ကနွောလြညြး ရှညရြှညဝြေးဝေး မစဉြးစားနတေော့ပဲ ဆရာမကို ကားနောကခြနြးထဲ ထည့ြ ပှီးတော့ သူ့ကားကို တကမြောငြးပှီး နီးရာဆေးရုံကို မောငြးသှားလိုကတြယြ။

ဆရာမက နှလုံးရောဂါတှေ ဘာတှေ ရှိလို့ မဟုတပြါဘူး။ သူ့လညပြငြးခေါမြလား ဇတခြေါမြလား အဲဒီက အရိုးကွီးပေါငြး ကှောင့မြူးတာ။ အဲဒီကနေ မှ သတိမေ့သလို ဖှဈသှားတာ တကယကြ မမေ့ဘူး။ကနွောြ သူ့ကားကို မောငြးလာရငြး အာရှတောဝြငြ ရှေ့ ရောကခြါနီးမှာ သတိ ပှနရြလာပှီး သူပှောပှလို့သိတာ။ အဲဒါနဲ့ပဲ ဆရာမ ကို အိမပြှနလြိုကပြို့ပေးတာပေါ့ဗွာ။ ကိုယ့ဆြရာကတော့ ထငမြှာပဲ ဒီဘဲ သနတေတြှေ ထုတပြှနပှေီ ပဈတော့မယလြို့။ မဟုတရြပါဘူးဗွာ။ ကိုယငြယငြယကြ စာသငပြေးဖူးတဲ့ ဆရာမ ပဲဟာ ဘယပြဈမှားရဲ မှာလဲ။ ဟီးဟီး ဒါပမေဲ့ ဆရာမက အဆီတဝငြးဝငြး ဆိုတော့လညြး . . အငြး . . ။

ကားမောငြးရငြးက ဆရာမဒေါကြသေီမိုး  ကနွော့ကို ကွေးဇူးတငကြှောငြး ဘာညာပှောပေါ့။ ဖှဈခငွတြော့ တီခယွမြိုးကှီးက စကားပှောတာ ကောငြးကောငြး မပှောဘဲ ကနွော့ လကမြောငြးကို ကိုငကြိုငပြှီး ပှောတာဗွ။ ကားလေးမောငြးရငြး စကားလေးပှောရငြးနဲ့ ပဲ တီခယွ့အြိမကြိုရောကသြှားတယပြေါ့ကိုယ့ဆြရာရယြ။ ကနွောြ အိမပြေါကြိုလညြး လိုကမြတကသြလို တီခယွကြလညြး ခေါပြါဘူး။ ဖုနြးနံပါတတြှေ အခငွြးခငွြးလဲပှီးတော့ ကနွောြ ပှနထြှကလြာခဲ့တယြ။ အိမပြှနရြောကတြော့ ကနွောလြညြး မောမောနဲ့ အိပလြိုကတြာ တခွိုးထဲအိပပြွောသြှားတော့တယြ။

မနကအြိပယြာကမနိုးသေးဘူး ဖုံးမှညလြို့ထကိုငလြိုကတြော့ တီခယွမြိုးဆီက ဖှဈနတယြေ။ “ဟယလြို” “သားရေ တီခယွပြါ” “ဟုတကြဲ့” “သားကို တို့အကူအညီလေးတဈခုလောကတြောငြးခငွလြို့” “ဟုတြ” “ဒီမနကလြညြး ခေါငြးက နညြးနညြး မူးနလေို့ကှယြ..အိမမြှာက ဘယသြူမှလညြး မရှိဘူး တို့က တယောကထြဲနတောဆိုတော့လေ” “ဟုတြ” “အဲဒါ ဒီမနကတြော့ ဆေးခနြးလေး သှားပှလိုကခြငွလြို့..ကားလညြးမမောငြးရဲသေးလို့သားရယြ . . Taxi လညြး မစီးခငွဘြူး” “သှောြ ဟုတကြဲ့ ရပါတယြ တီခယွြ ကနွောကြားလာမောငြးပေးမယလြေ” “အေးအေး ကွေးဇူးပါပဲသားရယြ” ။

“တီခယွြ မနကစြာရောစားပှီးပှီလား ကနွောြ ဘာဝယခြဲ့ပေးရမလဲ” “ရတယြ မဝယလြာနဲ့ သား တို့ လမြးမှာ ပဲ ဝငစြားကှမယလြေ” “ဟုတကြဲ့ ဟုတကြဲ့” စားရကံတော့ ကှုံပှီထငတြယြ ကိုယ့ဆြရာရေ . . မနကစြာပှောပါတယြ . .ဟီးဟီး အဲဒါနဲ့ပဲ ကနွောလြညြး အမှနဆြုံးရမေိုးခွိုးပှီး တီခယွမြိုးရဲ့ ကှနဒြိုရှိရာကို အမှနဆြုံးထှကလြာခဲ့လိုကတြယြ။ ဟိုရောကတြော့ ကနွောြ ဖုံးဆကလြိုကတြာနဲ့ တီခယွမြိုးက ဆငြးလာပှီး ကနွော့ကို ကားသော့လကထြဲထိုးပေးတယြ။တီခယွမြိုးက ကှကသြှေးရောငဇြာအငြျကွီရငစြေ့လကပြှတကြို အနကရြောငြ ထမီပှောငနြဲ့ လှခငွတြိုငြးလှနတယြေ။

အသကငြါးဆယကြွောြ ကနွော့တီခယွကြ လေးဆယမြပှည့သြေးတဲ့ အပွိုကှီးမမ ဆို မယုံမယ့သြူ ရှိမှာ မဟုတဘြူး။ ဖှဈနိုငရြငြ ဓါတပြုံရိုကထြားပှီး ကိုယ့ဆြရာကိုတောငြ ပှလိုကခြငွတြယြ။ထားပါတော့ ကနွောြ သူ့ကားကို တကမြောငြးပှီး ထှကလြာလိုကတြယြ။ “တီခယွြ . . မနကစြာ သှားစားမယမြလား” “အေးလေ သား” “ဟုတြ” (ဘာလို့လဲ မသိဘူး ကနွောြ ရငတြှေ တအားခုနနြတယြေ ဟီ) ကနွောလြညြး ဘယကြိုဘာရယြ ပှောမနတေော့ပဲ ဆရာစံလမြးထဲက စိနလြွံကို မောငြးသှားလိုကတြယြ။ တီခယွမြိုးက မုန့ဟြငြးခါးစားတယြ။ ကနွောကြ ပေါကစြီနဲ့ လဘကရြညြ။

(ဆိုငကြရောငြးတဲ့ ကှကသြားပေါကစြီ ကိုဆိုလိုတာပါ ကိုယ့ဆြရာရယြ) စားပှီးသောကပြှီးတော့ ပိုကဆြံတှေ ဘာတှလေုမရှငြးနတေော့ပဲ ငှိမနြလေိုကတြယြ။အဲဒီအခွိနမြှာပဲ မမအေးဆီက ဖုနြးဝငလြာတယြ။ “ဟယလြို . . ဟုတကြဲ့ မမအေး” “သှောြ ကနွောြ မအားဘူး သူငယခြငွြးတဈယောကနြဲ့ ဆရာစံလမြးမှာကိဈစလေးတဈခုရှိလို့” တီခယွမြိုးက ကနွော့ကို လှမြးကှည့တြယြ။ ကနွောြ သှားကလေးဖှဲပှီးတော့ပဲ ရယပြှလိုကတြယြ။ “ဟုတြ ဟုတြ . . ပှီးမှ ကနွောြ ဖုံးဆကလြိုကမြယြ” “ဘယလြိုလုပပြှီး တို့ မငြးသူငယခြငွြး ဖှဈသှားတာတုနြး သားရဲ့”။

“ကနွော့အဈမပါ တီခယွရြယြ . . အစအဆုံး ရှငြးနရမှောစိုးလို့ ဒီလိုပဲ ပှောလိုကတြာ ..သူက အရမြးလကှေော ရှညလြို့” အမှနကြတော့ ကနွောတြမငပြှောလိုကတြာ။ ကိုယ့ဆြရာလညြး ဓာတတြယမြလား ဟဲဟဲ ကနွောကြ သူ့ ရီအကရြှငြ ကို သိခငွလြို့။ ထားပါတော့ ကနွောတြို့ အဲဒီကနေ တီခယွမြိုး ပှမယ့ဆြေးခနြးကို ရောကသြှားတယပြေါ့ဗွာ။ကနွောြ ဆေးခနြးကိုလညြး မလိုကသြှားပါဘူး ကားထဲမှာပဲ ကနွနြခေဲ့တာ။ သူမို့ ကနွော့ကို ကားနဲ့ ထားခဲ့တယြ။ သူ့သှားတုနြး မမအေးဆီ ဖုနြးပှနဆြကပြှီး အီစီကလီထုရသေးတယြ။ မမအေးက အိမလြိုကပြှမယဆြိုပှီး ခေါတြာပါ။

ကနွောကြ မမအေးပဲ အဆငပြှသလေို ကှည့ထြား မမအေး သဘောကမွှပဲ ကနွောနြမှောလို့ ပှောပဈလိုကတြယြ။ မမအေး နဲ့ ဖုနြးပှောရငြး တနြးလနြး တီခယွမြိုးဆီက ၂ခါတောငြ ဖုနြးဝငလြာသေးတယြ။ သူ့ကားကှီး ကနွောြ မပှေးသှာမှာ စိုးလို့လားမသိလူး။ အဲဒါနဲ့ တီခယွမြိုးဆီဖုနြးပှနခြေါရြသေးတယြ။ “ဟယလြို” “မမပှော” “ဘယသြူ့ဆီဖုနြးမှားခေါသြလဲ ကိုဖှိုး ဒါ တီခယွ့ဖြုနြးကှ” “ဟာ . . ကနတြော့ ကနတြော့ တီခယွြ ခုန အဈမနဲ့ ဖုနြးပှောရငြးတနြးလနြးမို့ တီခယွ့ဆြီ ဖုနပြှနခြေါတြော့ ယောငသြှားတာ တီခယွြ ပှောပါ” “သှောြ သား . . ကိုဖှိုး စောင့နြရတော ပငွြးနမှောစိုးလို့နောကနြှဈယောကပြှီးရငြ တို့အလှည့ရြောကပြှီလို့ ပှောတာ”။

“သှောြ ရပါတယြ တီခယွရြယြ ဖှညြးဖှညြးလုပပြါ ကနွောြ အေးအေးဆေးဆေး စောင့မြယြ။ ” “ဟုတပြှီ ဟုတပြှီ ဒါပဲနောြ” ခဏကှာပှီးတော့ တီခယွမြိုး ပှနရြောကလြာတယြ။ကနွောကြ ကားရှေ့ခနြးတံခါးဖှင့ပြေးတော့ ကနွော့ ပခုံးကို ပှတဆြှဲသှားပှီးမှ ဝငထြိုငတြယြ။ မတောတြဆလား တမငတြကာလားဆိုတာတော့ သူပဲသိမှာပဲ။ကနွောကြတော့ ရငထြဲကို လူးခါသှားတာပဲ။ စိနလြှံမွှာ စားခဲ့တဲ့ ပေါကစြီ အကွိုးပေးပှီထငပြါရဲ့ ကိုယ့ဆြရာရေ. . ကားမောငြးလာရငြးနဲ့ ခုနက ကနွော့ပခုံးတှကေို လာပှီးကွီစယသြှားတဲ့ တီခယွမြိုးရဲ့ရငသြားတှကေို ခိုးကှည့တြော့ နို့သီးခေါငြးလေးတှတေောငြ ဆူထှကနြလေိုလို။

အဲဒီလိုပှောတော့ဆရာသမား မကွမြှောငြ နညြးနညြးကွုံ့ သှားတယမြလား၊ ကနွော့ စိတကြ ထငတြာသကသြကလြညြးဖှဈနိုငတြာပေါ့ ကိုယ့ဆြရာရယြ၊ ရငတြှခေုနနြလေို့ အမှငတြှပေါ ဝဝေါးလာတာမွိုးပေါ့။ တီခယွမြိုးက ဖော့ခှကပြါတဲ့ဘယာဇီယာ ဝတထြားတာမဟုတဘြဲ ပိတနြဲ့ လုပထြားတဲ့ ကွောပှည့ဘြောလြီကို ဝတထြားတာပါ။ စလာကတညြးက ယဉတြိုကမြှုဖှဈမှာစိုးလို့ သတိထားပှီး မသိခငွယြောငြ ဆောငခြဲ့တဲ့ တီခယွမြိုးရဲ့ ရငညြှန့အြစပမြှာ ကနွော့မကွလြုံးတှကေ ခဏခဏ သှားသှား ဆိုကကြပနြပေါတယြ။ သူ့ပဈစညြး ကို ခိုးကှည့နြရတေော့ ကားပေါမြရောကခြငထြဲက ခုနနြတေဲ့ ရငဘြကကြ မရပနြိုငတြော့ဘူး။

ဆရာဝနပြှလာတာ ဘယလြိုလဲ ဘာညာတောငြ မမေးမိဘူး။တီခယွမြိုးကတော့ ခပတြညတြညပြဲ ဖုနြးလေးပှတရြငြး လိုကလြာတာ။ ကနွောလြညြး အခုမှသတိရတာ သူဘယဆြကသြှားမယဆြိုတာ မမေးရသေးဘူး။ အရေးထဲ ဖုနြးဝငလြာလို့ ဘီးဇီးလုပလြိုကရြသးတယြ။ “တီခယွြ . . အိမကြိုပဲ မောငရြမှာမလား” “မမ မဟုတတြော့ဘူးလားကှ . . .သားကိုဖှိုး..ဒီတခါ မယောငတြော့ဘူးပေါ့လေ” “ဗွာ . . မဟုတပြါဘူး တီခယွရြယြ” “ဘာ မဟုတတြာလဲကှ” “သှောြ . . ကိုယ့ဆြရာမကို မမခေါစြရာလားဒါပမေဲ့ ဒီအတိုငြး တော့ ကှိုကတြဲ့လူလိုကမြေး တီခယွကြ အသကငြါးဆယကြွောလြို့ လုံးဝမထငရြဘူး ကနွောနြဲ့ မောငနြှမဆို ယုံကှမှာပဲဒါပမေဲ့ ကနွောကြတော့ တီခယွ့ကြို တီခယွလြို့ပဲ ခေါမြှာ”။

“တို့က ငါးဆယကြွောတြယဆြိုတာ စှနြးရုံကလေးစှနြးသေးတာပါ ကိုဖှိုးရယြ…ဟငြးဟငြး …” အခုခွိနမြှာ ကနွောြ ဘာစကားမှ ပှနတြုန့ပြှနစြရာမလိုဘူး ဆိုတာ ကိုယ့ဆြရာလညြး သဘောပေါကတြယမြလား။ ကနွောလြညြး ကားကိုပဲ အာရုံစိုကပြှီး မောငြးနလေိုကတြယြ။ ကားကိုသာမောငြးနရတော လူက လောငတြတီးတီး ဖှဈနပှေီ။ မကှုံဖူးသေးတဲ့အတှေ့အကှုံ မို့လားမသိဘူး လောငတြီးတဲ့ ကိဈစက တခှား ဘယအြခွိနနြဲ့မှ ကို မတူတာ။ဘယလြောကတြောငလြဲဆို အခုနမွေား တီခယွမြိုးကှီးက ကနွော့ကောငရြဲ့ ထိပဖြွားလေးကို လကညြိုးရယြ လကမြလေးရယနြဲ့ ဖှဖှလေး ဖိညှဈလိုကရြငတြောငြ ကနွောြ ပှီးသှားလောကတြယြ။

တီခယွမြိုးလညြး ဘာမှ ဆကမြပှောတော့သလို ကနွောြ လညြး ဘာမှ ဆကမြပှောဖှဈပဲ သူ့အိမပြှနတြဲ့ လမြးဘကကြိုပဲ ဦးတညြ မောငြးနလေိုကတြယြ။ “သှောြ . . သားကိုဖှိုးရေ. . မေ့နလေို့ တို့ကို —- Mart လိုကပြို့ပေးပါလား ဝယစြရာလညြး နညြးနညြး ရှိလို့” “ဟုတြ … . တီခယွြ” ဆိုတော့ ကနွောလြညြး တီခယွြ လိုရာခရီးကို ဦးတညလြိုကတြယပြေါ့ ဆရာသမားရယြ။ ကဲ တဖှညြးဖှညြးနဲ့ ပရှညေသြလို ဖှဈသှားရငြ တောငြးပနပြါတယြ ကိုယ့ဆြရာရေ . . ကနွောတြို့ — Mart ရောကသြှားတယြ.။ တီခယွကြ သူလိုအပတြာတှဝယေတြယြ။ ပှီးပှနလြာ။ ကနွောကြ အထုပဆြှဲပှီးလိုကပြေါ့။

တီခယွမြိုး ကှနတြို ရောကလြို့ ကာပါကငထြိုးပှီးတဲ့အခါ ကနွောကြ ဘာမှ ပှောမနတေော့ပဲ ကားသော့တှဲကို ဘောငြးဘီအိတထြဲ ထည့ပြှီး သူဝယလြာတဲ့ အထုပတြှေ လကကြ ဆှဲလို့ သူ့နောကကြလိုကလြာတယြ။တီခယွလြညြး ဘာမှ မပှောဘူး။ အပေါရြောကြ တော့ ကနွော့ကို ရတဈေခှကခြတွိုကပြှီး အထဲဝငသြှားတယြ။ ကနွော့မှာ တယောကထြဲ ကှောငတြောငတြောငနြဲ့ ဒီအတိုငြး ထိုငနြရတေယြ။ တီခယွမြိုးက အထဲမှာ ဝယလြာတဲ့ ပဈစညြးတှေ နရောခနွလော အဝတလြဲနလေားတော့ ကနွောြ မသိဘူး။ခဏနတေော့ အထဲကလှမြးပှောလရေဲ့ “သားကိုဖှိုးရေ . . ခဏလေးနောြ” တဲ့ “ဟုတြ” လို့ပဲ ပှနပြှီး အသံပေးလိုကတြယြ။

နညြးနညြးကှာသှားပှီးတော့ စကနြဲ့ နှပထြားတဲ့ ဘလကကြောဖြီနှဈခှကြ ကိုငပြှီး ထှကလြာတယြ။ သကှားထုပလြေးတှလညြေး ပါတယြ။ “သား . . ကောဖြီသောကြဦး” “ဟုတြ ” ကနွောြ ကောဖြီထဲကို သကှားထုပတြဈထုပြ ဖောကထြည့ပြှီးမှ “တီခယွကြလညြး ကနွော့ကို နို့ထည့မြပေးဘူးလား” “ဟငြ” “ကနွောကြ ဘလကဆြို သိပမြသောကြ တတလြို့ပါ” “သှောြ . . ဘာမွားလဲ လို့ ခဏလေး” ဆိုပှီး အထဲ ပှနဝြငသြှားလတယေကြိုယ့ဆြရာရေ။ ကနွောကြတော့ အနောကကြနကှညေ့ပြှီး သှားရေ တမှားမှား နဲ့ပေါ့။ ဟငြးးးးးးး မကှာပါဘူး တီခယွမြိုး ကောဖြီမိတြ ဗူးလေး ကိုငပြှီး ပှနရြောကလြာတယြ။

ကနွောလြညြးကောဖြီထဲကို ကောဖြီမိတြ(နို့မှုန့ြ) ထည့ပြှီး ကောဖြီလေး အခွိနဆြှဲသောကရြငြး အကှံထုတနြလေိုကတြယြ။ ကောဖြီသောကလြို့ပှီးတဲ့အခါ ပှနလြိုကရြငကြောငြးမလား အကှောငြးရှာပှီး နရငေကြောငြးမလားပေါ့။ တီခယွမြိုးကတော့ ကနွောြ ရှိနတောတောငြ သတိရသေးရလားမသိဘူး။ ခှထေောကနြှဈခွောငြးခွိတပြှီး ကောဖြီကို အရသာခံသောကနြတော ကိုယ့ဆြရာရေ။ကောဖြီတဝကလြောကကြုနသြှားတော့ သောကတြာခဏရပထြားပှီး အခွိနဆြှဲရသေးတယြ။ စိတထြဲမှာက လှနဆြှဲနတယြေ။ သင့တြောြ၏ မသင့တြောြ၏ ကလညြး ရှိသေးတယမြဟုတလြား။

အခှအနေကေ ကနွော့ဘကမြှာ ရှိနတယေဆြိုတာကိုတော့ ကိုယ့ဆြရာလညြး သိတယမြလား။ နောကဆြုံးတော့ ကနွောြ ကဒီလို ဆုံးဖှတလြိုကတြယြ။ ကနွောြ လုံးဝ မကှိုးစားတော့ဘူး။ တီခယွ့ဘြကကြ စပှီး လမြးဖောကပြေးလာရငတြော့ မသိခငွယြောငဆြောငပြှီး ဆကလြွှောကသြှယမြယပြေါ့ဗွာ။ ဒါနဲ့ ပဲ သောကလြကစြ ကောဖြီခှကကြို တကွိုကထြပမြော့လိုကတြယြ။ ပှီးတော့ စကားတခုခုပှောမို့ ကှံနတေုနြးမှာပဲ “သှောြ .. သားရေ မငြးက ဖုနြးဆရာ ဆိုတော့ အကူအညီတောငြးရဦးမယြ တို့ဖုနြးလေး တဈလုံးကှယြ ပကွနြတောလား မသိဘူး အဲဒါ ကှည့ပြေးပါလား။

ကှာတော့ ကှာနပှေီ “ဟုတြ ပှကှည့လြေ တီခယွြ” ဆိုတော့ဖုနြးသှားယူလာပှီး ကနွော့ကိုပေးတယြ။ ကနွောြ က အားသှငြးကှိုးပါတောငြးပှီးခဏ အားသှငြးထားလိုကပြှီး လကကြနွကြောဖြီကို အရငြ ရှငြးလိုကတြယြ။ပှီးမှ ဖုနြးကို ပါဝါ ဖှင့ကြှည့တြော့ firmware ကနွတယြေ လို့ ကနွောြ ယူဆလိုကပြှီး “ရတယြ တီခယွြ ကနွောြ လုပပြေးမယြ ဖုနြးက firmware ကသွှားတာ ကှနပြှူ တာ တလုံးလုံး သုံးဖို့ရှိလား ကနွောြ တခါထဲ firmware ဆှဲပှီး ပှနတြငပြေးလိုကမြယြ” ကနွော့ဆီ သူ့laptop ထုတပြှီး လာပေးတော့ ကနွောလြညြး လုပစြရာရှိတာ စလုပတြယပြေါ့။

ဖုနြးအတှကြ လိုတာတှေ အငတြာနကမြှာ ရှာနရငြေးက “သားရေ တို့ အဝတသြှားလဲလိုကြဦးမယနြောြ လိုတာရှိရငြ လှမြးခေါလြိုကြ” ဆိုပှီး အထဲဝငသြှားတော့ ကနွောြ တယောကထြဲ လကပြတြော့ တလုံးနဲ့ ဧည့ခြနြးထဲ ကနွနြခေဲ့ရော။Software တခွို့နဲ့ လိုခငွတြဲ့ firmware ကိုတှေ့တော့ ဒေါငြးလုပြ ဆှဲထားရငြ တီခယွ့ြ ကှနပြှူတာကို နညြးနညြး မှှကှညေ့ဖြို့ စဉြးစားမိသှားတယြ။ တခှားတော့ မဟုတပြါဘူး သူရော အောကားတှေ ဘာတှေ ကှည့တြတသြလား ဆိုတာလောကပြါပဲ။ search နရောမှာ စတားဒေါ့အမပြီဖိုး ဆိုပှီး ရိုကထြည့လြိုကတြာနဲ့ ဗှီဒီယို ဖိုငတြှေ တနြးစီပှီး ကလွာပါလရေောကိုယ့ဆြရာ ထငတြာမှနပြါတယြ။

တီခယွ့ကြှနပြှူတာထဲက ဆငြးရဲသားကားတှကေို ကနွောြ ရှာဖှေ တှေ့ရှိသှားလသညေပြေါ့ဗွာ။ အဲဒီထဲက ဖိုငတြဈဖိုငကြို ကလဈထောကပြှီး လမြးကှောငြး ကှည့လြိုကတြော့ ဖိုငလြမြးကှောငြး အဆင့မြှ အဆင့ကြို ခံထားတာဆရာရေ။ ဒီအတိုငြး လိုကရြှာရငြ တောတြောနြဲ့မတှေ့နိုငတြဲ့ နရောမွိုးမှာ။ ကနွောြ လညြး သူစဉြးစားပှီး သခွော သိမြးထားပုံကို သဘောကလွို့ အသံထှကပြှီး ဟီ ခနဲ ရယလြိုကမြိတယြ။ အဲဒီအခွိနမြှာပဲ “ဘာလို့ရယတြာလဲကှ” ဆိုတဲ့ အသံက ဂါဝနတြထညဝြတပြှီး ကနွော့နောကကြ ထှကလြာပါလရေောဗွာ “ဗွာ .. တီခယွြ . . ဟို . . . ကနွောလြေ ..”။

“မငြး . . ဒါတှေ ဘယလြို ရှာတှေ့သှားတာလဲ” ဆိုပှီး ကနွော့လကထြဲက မောကြ ကို ဆှဲယူပှီး ဖှင့လြကစြတှေ အကုနလြုံး လိုကပြိတတြယြ ကိုယ့ဆြရာရေ . .မကွနြှာက ဒေါသဖှဈနတောမဟုတသြလို ဘာဖှဈနလညြေး ခန့မြှနြးလို့ မရဘူး။ကနွောလြညြး ဘာပှောရမှနြး မသိဖှဈနတော။ “ဘာကိဈစ မဆိုငတြာတှေ လွှောကကြှည့တြာလဲ သား တခှား ဘာတှေ လွှောကဖြှင့ထြားသေးလဲ” “ဘာ . . ဘာမှ မဖှင့ပြါဘူး တီခယွြ .. ဟို . . ကနွောြ ကနွောြ ဒေါငြးလုဒြ ဆှဲထားတဲ့ ဖိုငြ တခု ပွောကသြှားလို့လိုကရြှာရငြး တှေ့သှားလို့ ဖှင့ကြှည့တြာပါ”။

“အေး . .. ဘာပဲ ဖှဈဖှဈ မငြးကို တို့ စိတဆြိုးတယတြို့က ယုံကှညလြို့ ဒီကှနပြှူတာကို မငြးလကထြဲ ထားသှားတာတောပြှီ ဖုနြးလညြး ပှငမြနနေဲ့တော့ မငြး ပှနခြငွရြငပြှနတြော့တို့ ဘာမှ ခိုငြးစရာ အကှောငြး မရှိတော့ဘူးတို့က စပစြပစြုစု လုပတြဲ့လူဆိုရငြ တအားမုနြးတာ” ကနွောြ သူ့ကို မကွနြှာငယလြေးနဲ့ပဲ ကှည့နြိုငတြော့တယြ။ မကွလြုံးကတော့ တောတြောလြေးဟိုကနြတေဲ့ ဂါဝနဆြီကို အကှည့ရြောကဖြှဈအောငြ ရောကသြှားသေးတယြ။တီခယွ့ကြို ကှည့ရြတာ အတှငြးမှာ ဘာမှ ခံဝတထြားပုံမပေါဘြူး။ အိမနြရငြေး ဂါဝနြ အသားပွော့ပွော့ပေါမြှာ မသိမသာ ပေါနြတေဲ့ နို့သီးခေါငြးလတှကေေ ကနွော့အာခေါငတြှခှေောကသြှေ့စတယြေ။

ဒါပမေဲ့ ကနွောကြရော လောလောဆယအြခှအနေကေို ပှောငြးလဲပဈလိုကဖြို့ ဘယလြိုမွား တတနြိုငမြှာတဲ့တုနြး ကိုယ့ဆြရာရယြ။ ဘဝဆိုတာ အောစာအုပထြဲကလို ဖှဈလာတာမွိုးမှ မဟုတတြာ။ အခုနေ အတငြးလုံးလိုကရြငြ ဒုကျခရောကသြှားနိုငတြယဆြိုတာလညြး သဘောပေါကပြါတယြ။ ကနွော့ သီဝရီ အရ မိနြးမတှကေ နောကဆြုံးအခွိနထြိ ငှငြးနတေုနြးပဲ ကိုယကြ ရအောငြ ခွုပတြတဖြို့ပဲ လိုတယြ ဆိုတာ ကလညြး အခုလိုအခှအနေမှော ကနွောကြ ထုတမြသုံးရဲဘူးလေ။ အနညြးဆုံးတော့ တခွိနကြ ကိုယ့ဆြရာမ ဖှဈခဲ့တယဆြိုတဲ့ အသိက ရှိနသေေးတာကိုး။

နောကဆြုံးတော့ လညြး စိတလြွှော့ခလွိုကပြှီးမှ “ကနွော့ကို ခှင့လြှှတပြါတီခယွြ ..ကနွောြ မလုပသြင့တြာလုပလြိုကမြိတာပါ။စညြးမစောင့သြလိုလညြး ဖှဈသှားတယကြိုယ့ဆြရာမအပေါြ မကှံအပြ မစညရြာကို ကှံစညမြိသလိုလညြး ဖှဈသှားတယတြောငြးပနပြါတယြ တီခယွရြယြ . . ကနွောြ သှားလိုကပြါဦးမယြ” ကနွောြ တမငပြှောလိုကတြဲ့ စကားတှမှနြေး ကိုယ့ဆြရာလညြး ရိပမြိတယမြလားမတတနြိုငဘြူး နောကဆြုံးရတဲ့ အခှင့အြရေး လေးကို ရသလို သုံးပှီး တိုကစြဈဆငရြတာပဲ ဟီ။ ပှီးတော့ ကနွောလြညြး ခေါငြး ငိုကစြိုကငြိုကစြိုကနြဲ့ အိမတြံခါး ဖှင့ပြှီး ပှနလြာခဲ့လိုကတြယြ။

ဓါတလြှခေါးတောငြ မစောင့ပြဲ ဒီအတိုငြးဆငြးလာခဲ့ပှီး လမြးမပေါရြောကတြော့ တကစြီတစငြး တားပှီး ပှနလြာခဲ့လိုကရြော. . .။ရပကြှကထြဲပှနရြောကတြော့ အနီးအနားက စတိုးဆိုငမြှာ ဘီယာ၂ ဘူးဝယပြှီး အိမပြေါပြှနတြကလြာ အိမရြောကတြော့မှ အဝတအြစားလဲတော့ ဘောငြးဘီအိတထြဲက တီခယွမြိုးရဲ့ ကားသော့ကှီး ထှကလြာတယြ။ အဲတော့မှ တခါ သူ့ဆီ ဖုနြးဆကြ ပှီးပှောရသေးတယြ။ တမငယြူသှားတာ မဟုတကြှောငြး အထပထြပတြောငြးပနရြတာပေါ့ ကိုယ့ဆြရာရယြ။ အောငမြာ စိတဆြိုးပှသှေားပှီလား ဘာလားတော့ မသိဘူး ရယရြယမြောနဲ့ပဲ မှနမြှနပြှနလြာပေးတဲ့။

အဲဒါနဲ့ ကလွညြေး ခကွခြငွြး အဝတပြှနလြဲပှီး သူ့ဆီ ထှကသြှားရတယြ။ တံခါးဘဲလတြီးလိုကတြော့ တီခယွြ မိုး လာဖှင့တြယြ။ ခုနက ပုံစံအတိုငြးပဲ အောကမြှာ အခုအခံ မပါတဲ့ ဂါဝနြ ကှီးနဲ့ပဲ။ “သားကိုဖှိုးရယြ . . မငြးကလညြး ခကွခြငွြးကှီး ထှကပြှေးသှားတာကိုး ..အခု အိမရြောကပြှီးမှ ပှနလြာတာလား” “ဟုတြ” “သှောြ . . တို့က လမြးမှာပဲ အောကမြေ့လို့ ပှနလြာခဲ့လို့ ပှောလိုကတြာအိမပြှနရြောကသြှား ပှီဆိုလညြး အေးအေး ဆေးဆေးမှ ပှနလြာရောပေါ့ သားရယြ” “ဟုတြ ကနွောကြ တီခယွြ တမွိုး ထငမြှာစိုးလို့ပါ” “မထငပြါဘူးကှာ .. ခုနက လညြး တို့က ရှကသြှားလို့ပါ။

လူကှီးဆိုတော့ ရှကတြာပေါ့ ။ ပှီးတော့ ငါ့သားလညြး တို့ကို အထငသြေးသှားမှာ စိုးလို့” “ဘာလို့သေးရမှာလဲ တီခယွရြယြ . . ထူးဆနြးတဲ့ ကိဈစလညြး မဟုတအြထငသြေးရမဲ့ ကိဈစလညြးမဟုတဘြဲနဲ့” “မထူးဆနြးရငလြဲ ဘာလို့ဖှင့ကြှည့ရြသေးတုနြး ခှေးကောငလြေးရဲ့” “ဟီးဟီး . . အဲဒါက ကနွောဝြါသနာပါတာကိုး တီခယွရြဲ့” ကနွော့ကို မကွစြောငြးထိုးတယြ ဆရာသမားရေ . . အခှအနေကတေော့ ဟနပြှီနဲ့တူတယြ။ဘယအြသကအြရှယပြဲဖှဈဖှဈ မိနမြတှရေဲ့ မကွစြောငြးဟာ ယောကြွားတှကေို အရညပြွောစြဖေို့ အထူးတလညြ ဖနတြီးနစရောမလိုလောကဖြူးလို့ ထငတြယကြိုယ့ဆြရာရေ။

ကနွော့မှာ အလိုလိုနရငြေး မောလလွာတယြ။ “ကဲကဲ ခုန ကောဖြီသောကပြှီးသှားပှီဆိုတော့ အအေးဖှဈဖှဈ သောကပြေါ့ဟုတလြား” “တောပြါပှီတီခယွြ ကနွော့ကို ရပေဲ ပေးပါ.” “အိုခေ” ရတခှေကြ သှားယူလာပှီး ကနွော့ကိုတိုကတြယြ။ “ကဲ .. ဆရာလေး အမောဖှပှေီးသှားရငြ ဖုနြးလေး ဆကပြှငလြိုကြဦး ဟုတလြား ခုန မငြးဒေါငြးလုဒြ လုပထြားတာ ပှီးပှီနဲ့ တူတယြ” “ဟုတဟြုတြ” ဒီလို ကိုယ့ဆြရာရဲ့ တီခယွမြိုးရဲ့ ကှနတြို ဧည့ခြနြးမှာ ဆိုဖာဆကတြီ တဈစုံ နဲ့ အလယမြှာ မှနစြားပှဲ တဈခု ရှိတယြ။ပထမ ကနွောကြ အိမအြတှငြးထဲကို ကွောပေးထားတဲ့ ခုံမှာ ထိုငနြတော။

အခုက သူက ကနွောြ ခုန ထိုငနြတေဲ့ နရောမှာ ထိုငြ နပှေီးတော့ ကနွောကြ လောလောဆယြ တီခယွမြိုး နဲ့ မကွနြှာခငွြးဆိုငကြ နှဈယောကထြိုငြ ခုံမှာ ထိုငနြတောပါ။ တီခယွမြိုးက သူ့ဘကလြှည့ပြှီးခထွားတဲ့ လပတြော့ ကို ကနွော့ဘကလြှည့ပြေးတယြ။ ကနွောလြညြးခုန ဒေါငြးထားတဲ့ ဖိုငတြှလေိုကရြှာဖို့ကှနပြှူတာဆီ မကွနြှာမူလိုကတြယြ။တီခယွကြတော့ ဘယမြှမသှားတော့ပဲနဲ့ အရှေ့မှာ ပဲ ထိုငနြတေော့တာ ကိုယ့ဆြရာ။ စိတထြဲမှာ မကှာခငတြခုခု ဖှဈတော့မယြ ဆိုတာ ကှိုသိနပမေေဲ့ ဘယကြဘယလြိုစရမှနြးမသိဘူးဖှဈနတော။ ကှနပြှူတာမှာ သသခွေောခွာ ကှည့လြိုကတြော့ Minimize လုပထြားတဲ့ VLC လေးတှေ့လို့ maximize လုပလြိုကတြယြ။

ဟုတပြါတယြ ကိုယ့ဆြရာမှနြးထားသလိုပါပဲ ကွနေောသြှားနတေုနြး တီခယွမြိုးကှီး ကှည့နြပေုံရတဲ့ ဆငြးရဲသားကား တဈခုပါပဲ။ ကနွောြ ပှုံးစေ့စေ့ မကွနြှာလုပပြှီး တီခယွ့ကြို လှမြးကှည့လြိုကတြယြ။တီခယွကြ ကနွော့ ဘကကြို ထလာတယြ။ ဘေးတော့ ကနွော့ဘေး ကို စှေ့ခနဲ့ ဝငထြိုငတြာ ကိုယ့ဆြရာရေ ..ကနွောြ ရငထြဲ တဒုတဒြုတခြုနလြာသလို အငယကြောငရြဲ့ ထိပကြ သှေးတှကလေညြး တဒိတတြဒိတြ တိုးနတယြေ။ ကနွောြ အသိလှတသြှားသလို ဖှဈသှားပမေဲ့ ကနွော့လကမြောငြးကို တီခယွ့နြို့သီးခေါငြးလေးတှတေဲ့ ပှတတြိုကမြိသှားတယြ ဆိုတာ ကောငြးကောငြး သိနရပေါတယြ။

ကနွောြ တီခယွ့ကြို ဆှဲဖကလြိုကတြယြ “ကနွော့ကို ခှင့လြှတပြါတီခယွြ . . ဘယလြိုမှ စိတထြိနြးလို့ မရတော့လို့ပါ” ကနွောကြ ခပတြိုးတိုးပှောလိုကတြော့ တီခယွကြ ကနွော့နားကို ကပပြှီးတော့ “တို့လညြး ဟနမြဆောငတြော့ပါဘူး ဘဘေီရယြ” နားရှကနြားကို နှုပခြမြးလေးနဲ့ မထိတထိလုပပြှီး ပှောတာဗွား.. ကနွောလြညြး တီခယွ့ဂြါဝနတြှကေိုတောငြ မလှနနြိုငတြော့ပဲ ဂါဝနပြေါမြှာ ဖုထနတေဲ့ တီခယွ့လြုံးဝနြးပှီးတော့ ဝငြးအယနြတေဲ့ နို့တှကေို ငုံစုပလြိုကတြယြ။ နောကထြပြ နို့တဘကကြိုတော့ ကနွော့လကတြှနေဲ့ အငမြးမရ ဆုပနြယပြဈတာပေါ့။ နောကဆြုံး ကနွောမနနေိုငလြို့ တီခယွ့ြ ဂါဝတကြို သှားနဲ့ ကိုကပြှီး ဆှဲဖှဲပဈလိုကတြယြ။

“ဗှိ” “အို” ဂါဝနပြှဲတဲ့ အသံနဲ့ တီခယွ့ြ အာမတေိတသြံ အဆုံးမှာဖှူရှငြးဝငြးဝါတဲ့ တီခယွ့ြ ရတနာ ရငသြား တှကေို ကနွော့ မကွလြုံးနဲ့ မှငလြိုကရြတာပါပဲ ကိုယ့ဆြရာရေ။ညိုဝနြးနတေဲ့ တီခယွ့နြိုးသီးခေါငြးလေးတှဟော ကနွော့ရဲ့ နှုပခြမြးသားတှနေဲ့ ထိကပထြားရလိမ့မြယဆြိုတာ ဟိုးအရငြ သူ့တပည့ဘြဝတုနြးက စိတကြူးတောငြ မယဉဖြူးခဲ့တာပါ။ သူ့နို့သီးခေါငြးဘေးတဝိုကမြှာ ကနွော့ လွှာထိပဖြွားလေးနဲ့ ကကှီးခခှေးတှေ ရေးတော့ ကနွော့ဆံပငတြှကေို ဆောင့ဆြှဲတာဗွ။ ဆရာသမား ကှုံဖူးလားတော့မသိဘူး။သူဆောင့ဆြှဲတာ နာပမေဲ့ ကနွောကြ နာကငွတြဲ့ ဝဒနောကို မခံစားရပဲ သူ့နို့တှကေို ပိုပိုပှီးတော့ပဲ စို့ခငွလြာတယြ။

တီခယွမြိုးရဲ့ နို့တှကေို ဘယပြှနဘြာပှနြ စို့နရငြေးက ပေါငကြှားထဲကို စမြးကှည့လြိုကတြှေ့ အရညတြှကေို စိုပှီးရှှဲနပှေီ။ အဲဒါနဲ့ ကနွောလြညြး အောကကြို အလှည့မြပေးတော့ပဲ တနြးပှီးလုပတြော့ဖို့ဆုံးဖှတလြိုကတြယြ။ကနွောြ က ဘောငြးဘီတှေ ခွှတနြတေုနြးပဲ ရှိသေးတယြ တီခယွမြိုးက ကနွော့ကောငကြှီးကို သူ့လကနြဲ့ ဖမြးဆှဲပှီးတော့ အား ငုံစုပပြဈလိုကတြယြ။ အား ကနွော့မှာ ဆှမွေိုးကို မေ့ရောကိုယ့ဆြရာရယြ။ သူစုပပြေးတာကောငြးလှနြးတော့ ကနွော့မှာ အားလုံးကို သတိလကလြှတပြါပဲ။ သူ့ကိုလညြး မညှာနိုငတြော့ပဲ ပါးစပထြဲကို ဆောင့ဆြောင့ပြှီး ထိုးထည့မြိတယြ။

ကနွောြ ထိုးထည့တြဲ့အခွိနြ ပှနထြုတတြဲ့အခွိနြ ကှားမှာ သူ အသကရြှူတဲ့အခွိနတြှကေ အားလုံး ကှကတြိပါပဲ။တီခယွမြိုးကို ကနွောြ ဒီတခကွနြဲ့တငြ တောတြောဂြါသှားတာကိုယ့ဆြရာရယြ။ပှင့ပြှင့လြငြးလငြးလငြး ပှောရရငြ အခုလို ပါးစပကြို တခါမှမှ အားရပါးရ မလိုးဖူးဘူး။ကနွောကြ ဆောင့သြှငြးလိုကတြိုငြး “အှနြး . . အှနြး” ဆိုပှီး တီခယွ့ရြယ့အြောသြံက စိတကြို တောတြောတြကကြှှစတယြေ။ “ဘဘေီ တို့ကို ခစွပြေးတော့” ပှောပှီးတာနဲ့ ခကွခြငွြး လှဲခလွိုကတြဲ့တီခယွမြိုးရဲ့ စကားတခှနြးမှာ ကနွောကြ စကရြုပလြိုပဲ သူ့ပေါငကြှားထဲ ဒူးထောကဝြငထြိုငပြှီး အားရပါးရ ထိုးထည့လြိုကတြော့တယြ။

တီခယွမြိုးအိမမြှာ ကနွောြ တညလုံး နဖှဈေသှားတယြ။ မနကြ မိုးလငြး အိပယြာထတော့ တီခယွမြိုးက မနိုးသေးဘူး။ ကပိုကရို အိပနြတေဲ့ တီခယွမြိုးရဲ့ နှဖူးကို ဖှဖှလေးနမြးလိုကတြော့ နိုးလာတယြ။ ဒါပမေဲ့ ကနွော့ကို သာသာကှညကြှညရြှိပုံမပှဘူး။ ကနွော့ နရောမှာ ဆိုရငရြော ကိုယ့ဆြရာဘယလြိုနမလေဲ။ ကနွောကြတော့ တငြးသှားတယြ။ ဘာမှ ပှောမနတေော့ပဲ မကွနြှာသဈ ပလုပကြငွြး ပှီးတော့ အိမသြာတကတြယြ။ သူ ဘာသူ စကားပှောခငွပြှော မပှောခငွနြပေေါ့။ ကနွောကြတော့ ကိုယ့အြိမကြိုယပြှနရြုံရှိတာပဲ။ အိမသြာထဲကထှကလြာတော့ တီခယွမြိုး အဝတတြှဘောတှေ သပသြပရြပရြပြ လဲဝတထြားတာတှေ့တယဗြွ။

တီရှပအြသဈထညနြဲ့ ထမီအနကရြောကပြှောငကြိုဝတလြို့။ လကထြဲ လညြး စာအိပြ တလုံး။ အထဲမှာ ပိုကဆြံတှေ ရှိပုံရပါတယကြိုယ့ဆြရာရယြ။ ဆောကြှီး ဘာဇယားတှေ ခငြးဖို့ကှံလညြးတော့ မသိဘူး။ သူ ကနွော့ကို ရယပြှတယြ။ ပှီးတော အနားကပလြာပှီး ကနွော့ပါးကိုလကတြဘကနြဲ့ ပှတတြယြ။ “မနေ့က တို့အရမြး ပွောတြယြ သိလား မငြးကိုလညြး ကွေးဇူးတငတြယြ” သူက ကနွော့ကို လေ သံ လေးနဲ့ပဲပှောတာပါ။ကနွောြ သူ့ကို ဒီအတိုငြးပဲ ကှည့နြလေိုကတြယြ။ “ဒါပမေဲ့ တို့ နှယောကကြ ရရှညေကြှီး တော့ မသင့တြောဘြူးမလား အဲဒါကှောင့ြ နောကဆြို လမြးမှာတှေ့ရငတြောငြ မခေါနြဲ့တော့နောြ။

တို့တှေ ဘယတြုနြးကမှ မသိခဲ့ကှသလိုပေါ့ ဟုတလြား ဆရာတပည့ြ ဆိုတာကတော့ နဂိုထဲက စိတထြဲမှာ မရှိဘူး မလားဘယလြိုမှ တော့ သဘောမထားနဲ့ကှာ ဒါလေး ယူသှား” သူပေးတဲ့ စာအိတထြဲမှာ ဘယလြောကတြနတြှရှေိမှနြး မသိဘူး။ ကနွောြ နှုတခြမြးကို တခကွတြှန့လြိုကတြယကြိုယ့ဆြရာရယြ မငြးသားလိုလို ဘာလိုလိုပေါ့ ပှီးမှ သူ့စာအိတကြို ဖတခြနဲ ဆှဲယူပှီး အနားမှာရှိတဲ့ စားပှဲပေါတြငလြိုကတြယြ။ “အရာရာအားလုံးတီခယွ့သြဘောပါပဲ” ပှောပှီး သူ့ကိုကနွောြ ဆှဲဖကလြိုကတြယြ။တီခယွမြိုး မွှောလြင့ထြားပုံမပေါဘြူး။ပှီးမှ သူ့တငပြါးတှကေို ပှတသြပပြေးပှီး “တပည့ြ အမိုကကြလေးကို တခါလောကြ ထပပြှီး ခှင့လြှတြဦးနောြ တီခယွြ” ပှောပှီး သူ့အငြျကွီအောကကြ ဘရာဇီယာကို ကနွောြ ဆှဲခွှတလြိုကတြယြ။

ပှီးမှ အငြျကွီကို ဆှဲမပှီး နို့တှကေို ဘယပြှနညြာပှနစြို့တော့တာ။ကနွော့ကို ဘာမှကို ပှနမြပှောနိုငတြော့ဘူး။ နှဈမိနဈလောကစြို့ပှီးတော့ သူ့ကို ခုံပေါတြငပြှီးမှ ထမီကို ဆှဲခွှတပြှီး ပေါငကြှားထဲ ခေါငြးဝငပြှီး အစေ့ထိပကြလေးကို ဆှဲစုပပြှဈလိုကတြယြ။ ပှီးမှ လွှာကို အတှငြးနံရံတှေ တလွှောကြ ကစားပှီး အားရပါးရ ဂွာပဈလိုကတြယြ ကိုယ့ဆြရာရယြ။ သူ့ကို ဂွာလို့ အားရပှီးတော့မှ ကနွော့ ဘောငြးဘီကို မခွှတပြဲ ပဈစညြးထုတပြှီး တီခယွ့ြ ပါးစပထြဲ ထည့ပြေးလိုကတြယြ။ သှောြ ကိုယဆြရာကလညြး မစုပပြဲ နမလေား စုတတြာပေါ့။ စုပတြာမှ အားရပါးရကိုစုပတြာ။ ကနွောလြညြး တောတြောြ ခံလု့ိကောငြးကောငြးနဲ့ ကော့ကော့ကော့ထိုးပေးနလေိုကတြယြ။

နညြးနညြး ကှာသှားပှီးမှ တီခယွမြိုးကှီးကို မတတြပရြပခြိုငြးပှီး နှုပခြမြးတှကေို စုပနြမြးရငြး လကတြဘကနြဲ့ ပေါငကြှားထဲကို ကလိပေးနလေိုကတြယြ။ တီခယွမြိုးကှီးဆိုတာဗွာ . . အရညတြှကေိုရှှဲနဈနတောပဲ။ အခုထိတော့ ကနွော့ကို ဘာစကားမှ ပှနမြပှောဘူး။ အဲဒါနဲ့ပဲ နမြးနတောကို ရပြ။ သူ့ခနျဓာကိုယကြို လကနြဲ့ ဆှဲလှည့ပြှီး ခုံပေါပြို ကုနြးသလိုဖှဈအောငထြားလိုကပြှီး အနောကကြ နေ တေ့ပှီး ဆောပြဈတယြ ကိုယ့ဆြရာရယြ။ အားပါးပါး ညက လုပတြာတှထပေတြောငြ ပိုကောငြးနသလေိုပဲ။ တဈမိနဈခှဲ နှဈမိနဈလောကြ လုပပြှီးတော့ ကနွောြ ရပလြိုကတြယြ။

ပှီးတော့ မကွနြှာခငွြးဆိုငြ အနအထေား ဖှဈအောငြ ပှနနြလေိုကပြှီးမှ နှဖူးကို တခကွနြမြးလိုကတြယြ။ “တီခယွြ . . ကနွောြ ဂဈကလိုမဟုတဘြူး ကနွော့ကို အဲလို လာလုပလြို့မရဘူးသိလားအဲဒီပိုကဆြံတှလညြေး ယူဖို့ အစီအစဉမြရှိဘူး။ နောကလြညြး လမြးတှေ့ရငြ ခေါဖြို့ မစဉြးစားနဲ့နောြ ကနွောြ တို့ ဇာတလြမြး ဒီမှာပှတပြှီ” ပှီးတော့ ကနွောလြညြး အဲဒီကနေ ထှကလြာခဲ့တယြ ကိုယ့ဆြရာရယြ။ ကနွောြ ဘဝမှာ ဆောတြှေ အမွားကှီးနဲ့ ကှုံဖူးပါတယြ။ တခါမှ ဒီလို ဆကဆြံတာမွိုး မခံဖူးပါဘူး။ စိတထြဲမှာ တောတြောြ တငြးသှားလို့ ကနွောြ ပှနတြုန့ပြှနတြာ လမြးလှဲကောငြးလဲ လှဲနိုငပြါတယြ။

ဒါပမေဲ့ မတတနြိုငဘြူးဗွာ။ နောကကြိုတော့ ကနွောြ ဆငခြှငမြှ ဖှဈမယလြို့တော့ စိတထြဲက တှေးဖှဈပါသေးတယြ။ တကယြ ဆငဖြှငြ ဖှဈတယြ မဆငခြှငဖြှဈဖူးကတော့ ကှုံလာမှပဲ သိမှာပဲဗွ။ နော့ အဲဒီက အပှနြ မမအေး ကိုသတိရသှားလို့ သူ့ဆီကို ဖုနြးဆကလြိုကတြော့ လကရြှိ သူနေ တဲ့ နရောကို ကနွောရြောကသြှားတယြ။ အဲဒီမှာ ကနွော့ရဲ့ တီခယွမြိုးဆီက တို့လို့တနြးလနြးကိဈစကို ဖှရှငြေးတယဗြွာ။ အသေးစိတတြော့လညြး ပှောမနတေော့ပါဘူး။ ကိုယ့ဆြရာ စိတထြဲမှာသာ ကှိုကသြလို မှငယြောငကြှည့ဗြွာ။ အဲဒီနေ့က စလိုကတြာ ကနွော့ အခနြး စာခွုပပြှည့တြဲ့အထိ အိမအြသဈမငှားဖှဈဖူး။

လောလောဆယတြော့ မမအေးရဲ့ အိမမြှာပဲ ကနွောြ နဖှဈေတယြ။ အံ့သှစရာကောငြးတာက မမအေးနဲ့ အတူနတေဲ့အခွိနကြစလို့ ဒီနေ့အထိ ကနွောြ နောကထြပြ ဘယမြိနြးကလေးနဲ့မှ မတှေ့ဖှဈတော့တာပါပဲ။ ကနွောတြို့ နှဈယောကြ ခစွသြူတှမဟေုတပြမေဲ့ လောလောဆယတြော့ လငမြယားတှလေိုပါပဲ။ ကနွောြ သူ့ကိုခစွလြားလို့ မေးရငြ မခစွပြါဘူး။ သူကလညြး ကနွော့ ကိုခစွမြခစွြ မသခွောပါဘူး။ ဒါပမေဲ့ ကနွောြ တို့နှဈယောကြ နပွေောနြကှတေယြ။ ဒီလိုနဲ့ တနေ့ ကနွောကြ မမအေးနဲ့ ပှတသြီးပှတသြပလြုပနြရငြေးနဲ့ ရငသြားမှာ အလုံးလိုလို တခုတှေ့လို့ လန့သြှားပှီး ဆေးခနြးသှားပှဖှဈတယြ ကိုယ့ဆြရာရယြ။

ဆရာဝနကြတော့ အဆီကှိတပြဲလို့ပှောလို့ စိတအြေးရတယြ။ စိတခြခွငွရြငတြော့ ခှဲထုတပြဈရမယဆြိုလို့ ခှဲထုတပြဈလိုကဖြို့ ဆုံးဖှတလြိုကတြယြ။ ဇာတလြမြးက အခုမှ စတာကိုယ့ဆြရာရေ . . မခှဲခငြ သှေးစဈကှည့တြော့ ကနွော့ မမအေး မှာ HIV က Positive ဖှဈနတယြေ။ ဒီတော့ ကနွော့လညြး အောတြို ပေါ့စတဈပေါ့ဗွာ။တကယစြဈကှည့တြော့လညြး ပိုးက ရှိနတောပါပဲ။ ကနွောြ ဘယဆြောတြှနေဲ့ပဲ နခေဲ့ခဲ့ သသခွေောခွာ အကာအကှယြ သုံးခဲ့တာ ကိုယ့ဆြရာလညြး သတိထားခဲ့မိမှာပါ။ ဘယသြူက ဘယသြူ့ဆီကူးခဲ့တယဆြိုတာမွိုး အခုမှတော့ လကညြှိုးတှေ ထိုးနဖေို့ မလိုတော့မှနြး ကိုယ့ဆြရာလညြး သဘောပေါကမြှာပါ။

တကယလြို့ ဒီကိဈစက ကနွော့ဆီက ဆိုရငြ ကနွောြ စဉြးစားမိသလောကြ ဘယကြလဲ ဆိုတော့ ဖှဈနိုငခြွေ က တယောကပြဲ ရှိတယြ။ ဒါပမေဲ့ ကနွောြ ထပမြစဉြးစားနတေော့ဘူး။ ဆရာသမားလညြး တယောကယြောကကြို ထငမြိတယဆြိုရငြ ကိုယ့ဘြာကိုယြ စိတထြဲမှာပဲ ထားဗွာ။ HIV positive ဆိုတာ ခကွခြငွြး သမေဲ့ ရောဂါမဟုတတြော့လို့ ကနွောြ နသောပါတယြ။ ဆေးခနြးသခွောပှမယဗြွာ။ အနအထေိုငဆြငခြှငမြယြ။ ဆေးတှသခွေောစားမယြ။ ကနွောနြဲ့ မမအေးတို့ တယောကကြို တယောကြ ဖေးမပှီး လောကဓံကို ရငဆြိုငသြှားကှမယဗြွာ ….. ပှီး။