ထိမှအရသာသိတာ

သီတာတဈယောကစြိတညြဈညူး စှာဖှင့အြောငမြငြျဂလာကားဝငြးထဲ Taxiကိုလိုကပြို့ခိုငြးပှီးELiteကားဂိတကြိုရောကခြဲ့ရတယြ။မိမိဘဝ အခှအနေကှေောင့ခြရီးမထှကထြှကဖြှဈရတာကှောင့စြိတမြောလူမောဖှဈကာခရီးဆောငအြိတကြိုဆှဲ၍ခ ရီးသညနြားနခနြေးထံဝငြ လိုကပြှီးထိုငလြို့ရမယ့နြရောကိုရှာ လိုကတြော့သူငယခြငွြးတဈယောကြ ကိုတှေ့ပှီးဝမြးသာသှားကာ “ဟယကြွောဇြငြ” “ဟေ့ သီတာမ ဘယသြှားမလို့လဲ” “ဟယြ ကွောဇြငြ နငကြောဘယသြှား မလို့လဲ” “အေး ငါမုံရှာသှားမလို့” “ဟယြ ငါလဲမုံရှာကိုသှားမှာဟ” “ဟုတလြား နငတြဈယောကတြညြး လား” “အေးလေ တဈယောကတြညြး၊ နငရြောတဈယောကတြညြးလား”။

“အေးနငနြဲ့ အဖောရြပှီ” “အေးဟယြ၊ဒါနဲ့နငကြကိုယ့ကြားနဲ့ ကိုယဘြာလို့မသှားတာလဲ” “တဈယောကတြညြးမမောငြးခငွဘြူး လေ၊ဟိုမှာလဲကားတဈစီးရှိသေး တယြ” “အော ” “နငကြရောဘာလို့မုံရှာသှားတာလဲ” “ဒီလိုပါပဲဟယြ၊ငါ့မှာငှရေေးကှေး ရေးကိဈစတဈခုရှိလို့” “ဟုတလြား၊အလုပလြုပထြားတာရှိလို့လား” “အေးဟယငြါငှခွေေးထားတာပှနမြ ရလို့” “နငကြလဲခုလိုခတြကှေီးငှခွေေးစား ရတယလြို့ “နင့လြိုဘောစိမှမဟုတတြာဟယြ၊ရှိတာလေးတိုးပှားအောငကြှံရတာပဲ” “နငဘြယသြူ့ဆီခွေးထားလို့လဲ” “မွိုးမငြးကိုခွေးထားတာ” “နငကြဘာလို့မုံရှာအထိလိုကလြာ တာလဲ” “ဒီကောငဖြုနြးခေါမြရလို့” သီတာကသူငယခြငွြးကိုတှေ့ပှီးအဖောရြပှီလို့တှေးကာပွောသြှားတယြ။

ကွောဇြငဆြိုတာကငယသြူငယခြငွြး ခုထိလူပွိုကှီးလုပနြတေုနြး၊သီတာ မှာသာအိမထြောငကြပွှီးကလေး တယောကရြကာမှကှဲသှားရတယြ၊ ခုလညြးကိုယ့ဟြာကိုယအြားကိုးပှီး ငှရှောရတယြ၊အတိုးလေးရမလား လို့တှေးပှီးသူငယခြငွြးတဈယောကြ ကိုခွေးငှားခါမှပဲသူငယခြငွြးကဖုနြး ခေါမြရတဲ့အတှကမြုံရှာအထိလိုကြ လာရတော့တယြ။အခုကွောဇြငနြဲ့ တှေ့တော့အားနညြးနညြးရှိသှား တယြ။လမြးခရီးမှာကိုယ့အြသိနဲ့ပါ မှစိတကြအေးရတာ၊ခုလိုညဘကြ ခရီးသှားရတော့အဖောနြဲ့ဆိုစိတခြွ လကခြအွိပလြို့ရတယလြေ။ ကနွောသြဘောပေါကလြိုကပြှီ။မွိုး မငြးကတောထဲရောကနြတော၊ဖုနြး လိုငြးမရှိတဲ့နရောမှာ၊မွိုးမငြးပူဆာ လှနြးလို့သူ့ကိုအလုပခြှဲပေးထားတာ ကကနွောြ။

သူလုပတြဲ့အလုပကြပှီး ခါနီးပမယေ့ပြိုကဆြံကထှကမြလာ သေးဘူး၊နောကဆြုံးအရဈထှကမြှ ငှကပှေနပြေါမြှာဆိုတော့သီတာ့ငှေ ကိုသူပှနမြပေးနိုငသြေးတာဖှဈမယြ သီတာကယောကြွားရပှီး လငနြဲ့ကှဲ တော့သူ့ဟာသူကှိုးစားနတောဖှဈ မယြ။ ကားထှကခြါနီးတော့လူခေါတြာနဲ့ကနွောနြဲ့သီတာကားပေါတြကခြဲ့တယြ ကားပေါရြောကတြော့သီတာကကွ နောနြဲ့ထိုငရြအောငနြရောပှောငြးပှီး ထိုငတြယြ။ကနွောလြဲစကားပှော ဖောရြတော့အဆငပြှတောပေါ့ “ကွောဇြငရြယြ၊ငါလဲပိုကဆြံခွေး လိုကတြာစိတဒြုကျခအတောရြောကြ တယြ” “ဘာလို့လဲဟ” “ငါ့ပိုကဆြံခညွြးမဟုတဘြူးလေ၊သူ မွားပိုကဆြံလဲပါသေးတယဟြ” “အောြ ဒီလိုလား” “ဟိုဘကကြပှနတြောငြးနပှေီ။

မွိုး မငြးကဖုနြးဆကမြရဘူး၊ငါဒုကျခအ တောရြောကနြတော၊ဒါကှောင့မြွိုး မငြးရှိတဲ့နရောကိုလိုကတြာ” “ပှနရြမှာပါ၊စိတမြပူပါနဲ့သီတာ” “မပူလို့ရမလားဟိုကအရေးတကှီး တောငြးနလေို့” “ဟိုကဘယလြောကတြောငြးနလေို့ လဲ” “လောလောဆယငြါးဆယပြှနပြေးရမယြ” “အရေးတကှီးဆိုရငငြါဆီကယူ လိုကလြေ” “နငတြကယပြေးမှာလား” “ပေးမယြ” “အေးဟယကြွေးဇူးတငလြိုကတြာ” “မလိုပါဘူးဟာ အခငွြးခငွြးတှပေဲ” သီတာစိတအြေးသှားရသညြ။ “သီတာငါတဈခုမေးမလို့အားနာနတောနဲ့မမေးဖှဈဘူး” “ဘာမေးမလို့လဲအားနာလားဟယြ” “နငဘြာလို့အိမထြောငပြကွရြတာ လဲ” “ဟိုကောငဖြောကပြှနလြို့လေ” “ဘာလို့ဒီကောငကြဖောကပြှနတြာ လဲ” “တဏှာရူးလို့နမှောပေါ့” “ဘာလို့အဲလိုပှောနိုငတြာလဲ၊ဒီကောငကြတောတြောတြဏှာရူးလို့လား”။

“တဏှာရူးလို့ပေါ့ ၊ကတေီဗီက ကောငမြကိုယူတာလေ” “ကောငမြလေးကကတေီဗီကလား” “အေးဟုတတြယြ၊အမှနအြတိုငြး ပှောရရငသြူတဏှာရူးလို့သာအဲဒီ ကောငမြမွိုးကိုယူတာ၊ရုပကြမပှငြ ရငဘြာမှမထှကဘြူး၊ခနျဓာကိုယကြ လဲပိနတြယြ၊ပညာရေးကလဲဆယြ တနြးတောငမြအောငတြာ” “ဖောကပြှနတြာကအကှောငြးအ မွိုးမွိုးပှလို့ရတယသြီတာ၊ဒါပေ မယ့တြကယ့အြကှောငြးရငြးရှိမှာပါ” “နငပြှောကငါကပဲဖောကပြှနလြို့သူ ဖောကပြှနတြယလြို့ပှောနတော လား” “မဟုတဘြူးဟ၊အဲဒီကောငကြို ငါတှေ့ဖူးသားပဲ၊အေးအေးဆေး ဆေးသမားပါဟ” စကားတပှောပှောနဲ့ဆိုတော့ 115 မိုငကြိုရောကလြာတော့ကားပေါကြ ဆငြးရတာကှောင့စြကားကှောပှတသြှားရတော့တယြ။

ညစာစားပှီးညဆယ့တြဈနာရီထိုး နပှေီ၊ကားပေါပြှနတြကပြှီး စထှကြ တော့သီတာငိုကလြာတယြ။ဘေးမှာကွောဇြငပြဲရှိတော့အားနာစရာမရှိပါဘူ။ဒီတော့စိတခြလွကခြအွိပပြဈ လိုကတြော့တယြ။ကနွောကြအိပမြ ပွောနြိုငပြေ။သီတာကသူ့ဘေးက ကနွောဖြှဈနတေော့သိပရြှိနမြနဘေူး သူအိပရြငြးကနွောပြေါမြှီထားတယြ ညရောကလြေ သူကကနွော့ရြငခြှငြ ထဲရောကလြာတယြ။ကနွောလြဲမ နကနြှဈနာရီလောကကြတွော့နနေိုငဘြူး။မထူးဘူးဆိုပှီးသီတာကိုယလြုံးလေးကိုဖကထြားလိုကကြာ အိပပြှီးလိုကတြယြ။ သီတာတရေးနိုးတော့ကွောဇြငကြသူ့ကိုဖကထြားပှီးအိပပြွောနြမှနြေးသိပှီးလှုပလြိုကရြငကြွောဇြငနြိုးသှားမယဆြိုပှီးငှိမကြာအိပနြလေိုကသြေးတယြ။

တခုတော့သီတာဝနခြံခငွပြါတယြ။ကွောဇြင့ရြငခြှငထြဲရောကတြော့စိတကြတမွိုးတော့ခံစားရ တယြ။မနကလြေးနာရီလောကမြုံရှာဝငမြှကနွောနြိုးလာပှီး “သီတာ ထတော့မုံရှာရောကပြှီ” “ဟုတလြား” “ဆောရီးဟာ နငအြပေါငြါမှီပှီးအိပြ ပွောလြာတာ” “အေး သိတယြ၊နငဈြိတအြေးသှား လို့ဖှဈမယြ” “အေးဟယြ” “ငါဟိုတယမြှာBooking လုပထြား တယသြီတာ၊နငလြိုကမြလား” “အေးလေ လိုကရြမှာပေါ့” ထိုသို့ကွောဇြငခြေါတြဲ့အခါသီတာ လိုကဖြို့ဖှဈသှားပှီ။ ကနွောနြှငြှသူကားပေါကြဆငြးပှီး နောကကြနွောသြုံးဘီးဆိုငကြယငြှား ကာဟိုတယသြှားလိုကတြယြ။ ဟိုတယရြောကတြော့မနကလြေးနာရီခှဲပဲရှိသေးတာကှောင့ြ “သီတာ ငါနဲ့အိပရြဲတယမြဟုတလြား” “ဘာလို့မအိပရြဲမှာလဲ” “အဲဒါဆိုဟိုဘကကြအိပငြါဒီဘကြ ကအိပမြယြ” ။

“အေးပါဟယြ” သီတာရယခြငွသြှားတယြ။သီတာက ယောကြွားရဖူးပှီးသူကမှမိနြးမ မရ သေးတဲ့လူ။ ကနွောကြုတငညြာဘကခြှမြးမှာဝငြ အိပလြိုကပြှီး သီတာကဘယအြခှမြး မှာအိပတြယြ။သီတာစိတထြဲတမွိုး ဖှဈတာမှတကယကြိုဖှဈတယြ။အခု ပဲကွောဇြငနြဲ့တဈအိပရြာတညြးမှာအတူအိပနြရတေယြ။ကွောဇြငကြ အိပတြာတောတြောမြှနပြါတယြ။သတိထားပှီးအိပနြတောဖှဈမယြ။တ ခကွမြှမလှုပဘြူး။ကွောဇြငခြနပဲ ဆိုပမယေ့မြနကြ ခုနှဈနာရီမှနိုးလာတယြ။သီတာက ရခွေိုးထားပှီးလို့မကွနြှာကိုမိတြ ကပပြှငနြတယြေ။ “နိုးပှီလားကွောဇြငြ” “အေးနိုးပှီ၊နငကြရတေောငခြွိုးပှီး ပှီပဲ” “အေးလေ နငကြအိပတြာသိုးနတော ပဲ” “နငကြတညလုံးငါ့ဆီမှီအိပတြာ ဘယလြိုအိပလြို့ရမလဲ။

မနကနြှဈနာရီကွောမြှမှေးခနဲအိပပြွောသြှားတာ” “ကိုယတြောရြခွေိုးလိုကတြော့မနကြ စာသှားစားမယြ” “အေးပါခွိုးလိုကမြယြ” ကနွောလြဲရခွေိုးလိုကပြှီးသဘကြ ပတထြှကခြဲ့တယြ။ပှီးတော့အဝတအြစားဝတပြှီးခေါငြးဖှီးလိုကတြယြ “ပှီးပှီလား” “အေး” အခနြးအပှငထြှကပြှီးဟိုတယကြ စားသောကခြနြးမဆီကိုသှားကာ မနကစြာစားလိုကတြယြ။စား သောကနြရငြေးကားကိုဖုနြးဆကြ ခေါလြိုကတြယြ။စားသောကပြှီးကား ရောကလြာတော့ကားသော့ယူကာ အိပခြနြးထဲပှနသြှားလိုကတြယြ။ ဒီနေ့ကမှို့ထဲမှာစာတငပြှီးလူကှီး အခွို့နဲ့ဆုံစရာရှိတယြ။ “သီတာအပှငသြှားမယြ” “အေးသှားလေ၊ဒါနဲ့ငါမွိုးမငြးဆီကို ဘယလြိုသှားရမလဲ” “ဒီနေ့တော့မွိုးမငြးဆီမသှားနဲ့ဦး၊ မနကဖြှနမြှလိုကပြို့မယြ၊ငါဒီကလုပြ စရာလေးတှလေုပလြိုကြဦးမယြ”။

“အေးပါဟယြ” “ငါမနကပြိုငြးအားတယြ၊နငဘြုရား သှားမလားလိုကပြို့ပေးမယြ” “အေးသှားလေ” ကွောကျကာရှာဖကကြိုကားမောငြးပှီး ဘုရားကိုလိုကပြို့ပေးလိုကတြယြ၊ “သီတာငှကခေုပေးရမလား” “ခုပေးရငငြါငှလှေှဲလို့ရတယလြေ” “အေး အဲဒါဆိုရငြ ဘဏခြနသှား ပှီးငါငှထေုတမြယြ၊တလကစြတညြး နငလြှဲစရာရှိတာလှှဲလိုကပြေါ့” “ကောငြးတယဟြာ၊ကှှေးပူနတေော့ စိတကြမအေးဘူးဖှဈနတော” “အေးပါဘာမှပူမနနေဲ့” ဘဏကြိုသှားပှီးငှထေုတကြာသူက ငှလှေှဲလိုကတြယြ။ပှီးတော့ရုံးကိဈစသှားကှပှီးနေ့လညထြမငြးစားကာလူကှီးအခွှိုနှင့တြှေ့ပှီးစကားပှော ရသေးတယြ။ညနအပှေငမြှာထမငြး စားပှီးကိုးနာရီလောကမြှဟိုတယြ ပှနခြဲ့တယြ။

ဟိုတယရြောကတြော့အဝတအြစား လဲကာအိပရြာပေါခြနလှဲပှီး သီတာကအဝတပြါးပါးလေးဝတြ ထားတာမှငလြိုကရြပှီးကနွော့စြိတြ ထဲတမွိုးဖှဈသှားရပှီးငပဲကတောငြ လာတယြ။စကားလမြးကှောငြးလှှဲ ပှီးတော့ကားပေါမြှာပှောခဲ့တဲ့စကား တှကေိုဆကပြှောလိုကတြယြ။ “မနေ့က ကားပေါမြှာစကားဆကြ ပှတသြှားလို့” “ဘာလဲနငကြဟိုကောငနြဲ့ကိဈစလား” “အေးလေ” “ဘာသိခငွသြေးလို့လဲ” “နငပြှောတာဟာ ဒီကောငတြဏှာရူး လို့သာနင့လြောကမြှအဆင့မြရှိတာ ကိုယူတယလြို့ပှောခငွတြာမလား” “အေးလေ” “နငကြခွောပါတယြ၊ဒါပမယေ့ဘြာ လို့နင့လြိုမိနြးမကိုပဈပှီးမှဟိုကောငြ မလေးကိုယူရတာလဲ” “ငါလဲမပှောတတဘြူး” “နငကြသူ့ကိုဝအောငမြကွှေးလို့လား” “ဟေ့ ငါကဘာဝအောငကြွှေးရမှာလဲ”။

“ဒီလိုဟာ၊ငါယူဆခကွတြဈခုပှော ပှမယြ၊သမီးရညြးစားဘဝမှာတောငြ ဆကဈြကနှဈဆယ့ငြါးရာခိုငနြှုနြး လောကတြော့ပါတယြ။အိမထြောငြ ပှုရငတြော့ငါးဆယရြာခိုငနြှုနြး လောကနြဲ့ကနွတြာကနားလညမြှု့ တှလေို့ထငတြာ” “အငြး” “အဲဒီတော့ဟာ ဒီကောငကြတဏှာရူးဆိုရငသြူလို ခငွတြိုငြးမပေးဖှဈတာလား” “အဲဒါလဲပါမှာပေါ့ဟယြ၊ငါကဆိုငြ ဖှင့တြာဆိုတော့ညအထိအလုပလြုပြ ရတယြ။ပငပြနြးတဲ့အခါကတွော့လဲ သူ့အလိုအတိုငြးလဲမဖှဈတာလဲပါ မှာပေါ့” “အငြး သူကကားမောငြးတာမဟုတလြား” “ဟုတတြယသြူ့အဖအေိမကြကားကို မောငြးတာ” “သူကဘယအြခွိနကြားထှကရြတာ လဲ” “မနကအြစောကှီးသှားရတာ၊စွေး ကှိုကားတှလေေ၊နေ့လညကြတွော့ အောဒြါလိုကတြယြ” ။

“အော၊နငနြေ့လညစြွေးရောငြးတော့ ထမငြးတှဘောတှခကွေဖြှဈရဲ့လား” “မနကတြော့ထမငြးတော့အစောကှီးခကွဖြှဈပမယေ့ညြနကတွေော့သူ ခကွရြတယြ” “ခူးခပကြွှေးဖှဈလား” “မကွှေးဖှဈဘူး” “နငတြို့နှဈယောကအြကှငနြာလွော့ လို့ဖှဈတာဟ” “ဘာဆိုငလြို့လဲ” “မဆိုငဘြဲနမလေားနငကြသူ့အပေါြ မှာဂရုမစိုကဘြူးလေ” “အငြးဟုတတြယြ” “ဆကဈြကိဈစကရောအဆငပြှလေား” “ဟာ နငကြလဲဘာတှလွေောကမြေး နတောလဲ” “သိခငွလြို့ပေါ့ဟာ” “လူပွိုကှီးကဒါတှမေေးရအောငြ” “ငါအလှည့ကြရွငအြဆငပြှအေောငြ လို့လေ” ” sexကိဈစကလငမြယားခငွြးပဲလုပြ တော့ဖှဈပမယေ့သြူတောငြးတိုငြး  ငါမပေးခဲ့ဘူး” “ဘာလို့လဲသီတာ” “ညကရွငငြါပငပြနြးနပှေီ၊စိတမြပါ တော့ဘူး” ။

“သူကစိတပြါအောငမြနှူးနှပပြေးဘူး လား” “အိမထြောငကြစွကတော့လုပတြယြ နောကတြော့မလုပဖြှဈပါဘူး” “နငတြို့အိမထြောငရြေးခှောကသြှေ့ သှားတာအဲဒါပဲ” “ဟငဘြာဆိုငလြို့လဲ” “လငရြယမြယားရယဖြှဈလာမှတော့ ဆကဈြကိဈစကပိုအရေးကှီးပှီ၊ပိုပှီး တော့နုရှနရမှော” “ဟငဘြာလဲဟ” “နငမြသိဘူးလားမိနြးမဆိုတာအိပြ ရာပေါရြောကရြငလြငသြားအပေါမြှာ ပှည့တြနဆြာကဲ့သို့ကငွ့သြုံးနိုငရြ မယဆြိုတာ” “မလုပနြိုငပြါဘူး၊ငါကပှညြှတနဆြာ မှမဟုတတြာ” “ငါပှောတာကိုနငနြားလညမြှု့လှဲတာ ငါပှောခငွတြာကနင့ယြောကြွားနဲ့ နငဆြကဆြံတဲ့အခါပှောတာ” “ဟဲ့ပုံမှနပြဲဆကဆြံတာပေါ့” “လှကှေီးထိုးရိုးရိုးပဲလား” “အဲဒါဘာပှောတာလဲ” “ပကလြကလြှနလြုံခညွမြပှီးဒူး ထောကလြုပတြာကိုပှောတာ” “အဲလိုပဲလေ”။

“ဒေါ့ဂီ မလုပဘြူးလား” “ဘာလဲဟ ဒေါ့ဂီ” “ကုနြးပှီးလုပတြာ” “အာ အောင့လြို့မခံနိုငဘြူး” “အစကတညြးကနှူးနှပထြားရငမြနာ ပါဘူးဟာ” “နငကြဆရာကှီးလား” “ဟားးးး” ဒီလိုစကားတှပှေောနတေော့သီတာ့ စိတထြဲတမွိုးဖှဈနမေိတယြ။မလုပြ ရတာကှာပှီဖှဈတဲ့အတှကလြိငြ စိတတြှကှှလောသလိုခံစားရပှီးအဖုတကြစိုလာသလိုခံစားရပှီးရှကြ သှားတာကှောင့မြကွနြှာရဲကနဲဖှဈ သှားရတယြ။ “နငကြဘာလို့ဒါတှမေေးနတောလဲ” “ငါသိခငွတြာတှရှေိလို့ပေါ့” “နငအြိမထြောငမြပှုသေးဘူးလား” “သီတာ အိမထြောငပြှုတာကလှယြ ပမယေ့အြိမထြောငတြညမြှဲဖို့မလှယြ ဘူးဟ” “ဟုတတြော့လဲဟုတပြါတယြ” ။

“နငသြိတဲ့အတိုငြးအိမထြောငပြှုတာ အသှငတြူဖို့လိုတယြ” “အငြး” “Sexဆိုရငလြညြးမွှတနဖေို့လိုတယြ မိနြးမဖှဈသူကအရှကသြညြးနရငြေ လဲအဆငမြပှဘေူး” “နငပြှောတာငါကအရှကသြညြးလို့ ဖှဈတာပေါ့” “အဲဒီတဈခုကှောင့ခြညွြးမဟုတဘြူး သူ့ကိုဂရုမစိုကတြာတှကှေောင့သြူ့ကိုဂရုစိုကတြဲ့သူကိုယူသှားတာ” “ငါကဒီထကပြိုပှီးသူ့ကိုဘာဂရုစိုကနြရမှောလဲ” “နငစြဉြးစားကှည့လြေ ၊နငကြငှရှော နိုငတြယိဆိုပှီးသူ့ကိုမှဂရုမစိုကတြာ” “အဲလိုမဟုတဘြူးဟ၊ငါရှာတာငါ့မိ သားစုအတှကလြေ” “ငါသိပါတယြ၊ဒါပမယေ့ငြှကခေညွြး အရာရာကိုဆုံးဖှတနြိုငတြာမှမဟုတြ တာ” “အငြးငါသိပါတယဟြာ၊ငါလညြးငါ့ ခှထေောကပြေါရြပတြညနြိုငတြယြ ဆိုပှီးမာနထားခဲ့လို့ပါ”။

“ဟုတတြယလြေ၊လငမြယားဖှဈပှီး Sexကိဈစကိုတောငအြရှကသြညြး နတောကို” “ဟဲ့သူလုပခြငွရြငလြုပလြို့ရတာပဲ” “ငါတဈခုမေးမယြ၊နငသြူ့ဟာကိုနမြး ဖူးလား” “မနမြးခငွပြါဘူး” “အဲဒါပှောတာ” “နငကြလဲအဲဒါတှပှေောမနနေဲ့တော့ ငါ နငမြရှကပြမယေ့ငြါရှကလြာပှီ” “သီတာအဲလောကမြတုနြးပါဘူးနမြးတယဆြိုတာစုပတြာပဲ လို့သိထားပါတယြ “နင့ကြိုမေးဦးမယကြွောဇြငြ၊နငကြ ရောမိနြးမမယူပဲမိနြးမကမွြးကှေ နပေါလား၊မိနြးကလေးတောတြောြ မွားမွားနဲ့တှေ့ထားတာလား၊နငြ မရိုးဘူးနှောြ” “လူတိုငြးကSexနဲ့မကငြးပါဘူးသီ တာ၊ငါလဲလူသားပဲဘယလြှတမြလဲ” “နငအြပှငမြှာမဟုတတြာတှနေဲ့မွား လုပနြသလေားရောဂါရနပေါ့မယြ” ။

“အဲလိုကတွော့လဲငါမလုပရြဲဘူး သီတာ” “နငပြေါကကြရမလုပနြဲ့မိနြးမလညြ တှနေဲ့တှေ့ပှီးကွောမြကောငြးကှား မကောငြးတှဖှဈေပါ့မယြ” “ငါဆငခြှငပြါတယြ၊တခါတလလေဲ စိတရြှိတိုငြးလုပမြရဘူးလေ” “မိနြးမယူပေါ့ဟဲ့” “ပှောပှီးပှီပဲသီတာရာ” “အငြး” “သီတာအိပကြှမလား” “အိပလြေ ” Sex အကှောငြးတှပှေောပှီးကုတငတြ ဖကတြခကွမြှာလဲလွောငြးလိုကြ ကှတဲ့သီတာစိတထြဲတမွိုးကိုဖှဈနတယြေ။ “ကွောဇြငငြါလနငေနြဲ့ဒီလိုအိပလြို့ငါ့ကိုအထငမြသေးနဲ့နှောြ” “မသေးပါဘူးသီတာရယြ” ကနွောကြသီတာဘေးနားကပပြှီးသီတာကိုဖကထြားလိုကတြယြ။သီတာ ငှိမနြမေိတယြ။ သီတာကိုကနွော့ဆြှဲလှည့ပြှီးနဖူးကို နမြးလိုကတြော့ “နငဘြယလြိုဖှဈတာလဲကွောဇြငြ” “ငါ့စိတတြှတေောတြောလြေးဖှဈနေ တယြ”။

“ဖှဈရလကွေောဇြငရြယြ” သီတာ့ကိုယနြံ့သငြးသငြးလေးကိုရှူ ရှိုကလြိုကပြှီးခေါငြးကိုဖှဖှလေးနမြးလိုကတြယြ။သီတာ့စိတတြှပှေိုလဲ သှားသလိုပါပဲ။ကွောဇြငစြိတတြှေ ဖှဈနသလေိုသီတာ့စိတတြှလေဲဖှဈ နတယြေ။ကွောဇြငရြဲ့တောငနြတေဲ့လီးကသီတာဗိုကကြိုလာထောကနြတယြေ။သီတာမှာ တော့လီးနဲ့အထောကခြံရတော့စိတြ တှတမွေိုးဖှဈပှီးထိနြးခွုပထြားရတဲ့စိတတြှပှငေ့လြာကာကာမစိတကြလူးလှန့လြို့လှုပရြှားလာရတယြ။ အဖုတထြဲစိုစိစိဖှဈကာကွောဇြင့ြ ရငခြှငထြဲဝငြ ပှီးကွောဇြင့ကြိုပှနဖြကထြားလိုကတြယြ။ကွောဇြငကြအငှိမမြနပေါဘူး သီတာတငပြါးကှီးကိုကိုငပြှီးဖစွြ ညှဈပေးပှနတြယြ။နောကတြော့လုံ ခညွကြိုဆှဲခွှတတြော့သီတာကှှပေး လိုကတြယြ၊ကွောဇြငကြလုံခညွကြို ခှမနေဲ့ညှပပြှီးခွှတခြပွေးတယြ။

သီတာ့အောကပြိုငြးဗလာကငွြးသှား ပှီးကွောဇြင့ပြုဆိုးလဲကွှတကြသွှား ရတယြ။ဒါပမယေ့ကြွောဇြင့လြီးကိုသီတာမမှငရြသေးပါ။ပူနှေးနတေဲ့ ကွောဇြင့လြီးရဲ့အထိအတှေ့ကိုသာသီတာထိတှေ့ခံစားမိတယြ။ ကွောဇြငကြသီတာ့နှုတခြမြးကိုနမြး စုပတြဲ့အခါသီတာမှာစိတကြှညနြူးမိ ပှီးပှနလြညနြမြးလိုကတြယြ။ပါးစပထြဲကွောဇြင့လြွှာကှီးဝငမြှှတေော့ ပှနပြှီးစုပယြူလိုကတြယြ။တပှှတြ ပှှတစြုပနြမြးပှီးတော့ကွောဇြငကြသူ့ ရဲ့ထထိုငကြာသူ့ရဲ့အငြျကွီကိုခွှတခြလွိုကပြှီးသီတာ့အငြျကွီကိုခွှတမြယြ ကှံတော့သီတာကထထိုငကြာခွှတြ ပေးလိုကပြှီးကွောဇြင့ပြေါငကြှားကို ကှည့လြိုကတြဲ့အခါကွောဇြင့လြီးက ခကွအြထိရောကကြာကပနြတယြေ။ အိမထြောငကြဖွူးတဲ့သီတာမှာကွောြ ဇင့လြီးကိုကှည့ပြှီးအံ့ဩမိတယြ။

မိမိလငဖြှဈခဲ့သူရဲ့လီးဟာကွောဇြငြ လီးတဝကသြာသာလောကပြဲရှိလိမ့ြ မယြ။ထိပဖြူးကှီးကနီရဲပှီးအကှော တှတပွေိုငြးပွိုငြးထနတောကှောင့ြ အလှနကြှီးမားနသလေိုဖှဈနတယြေ။အငြျကွီခွှတလြိုကတြော့မှကွောဇြငကြသီတာ့နို့ကိုတပှှတပြှှတစြို့တော့ တယြ။ “ပှှတြ! ပှှတြ!” “အာ့ဖှေးဖှေးလုပပြါကွောဇြငငြါ ထှကမြပှေးဘူး” ကငွကြနဲကငွကြနဲဖှဈသှားတဲ့နို့စို့ခံ ရတဲ့အရသာကအကှောထဲစိမ့ဆြငြး သှားရပှီးအဖုတကြတော့စိုရှှဲလို့နေ ပါပှီ။မခံစားရတာကှာပှီဖှဈတဲ့အ တှကစြိတကြပိုပှီးထကှှလို့လာတယကြွောဇြငကြနို့စို့ရငြးအဖုတကြှား လကနြဲ့မှှပေါတယြ “အာ့! အငြးးဟငြးးဟငြးးး” ဘာကှောင့မြှနြးမသိပါ၊ကွောဇြင့နြဲ့မှ စိတတြှထကှေှပှီးညညြးမိသညြ။

ရနို့စို့နရောမှဗိုကသြားပှငခြပွခြပွလြေးအားလွှာဖှင့လြွှောတိုကပြှီးယကလြိုကရြာ “အာ့! ယားတယြ ဟ” “ဘယကြယားလဲ” “အာ နငနြှောြ” ခကွပြတလြညကြိုဝိုကပြှီးတခကွြ ယကလြိုကတြယြ “အိုး ကွှတကြွှတြ” သီတာမှာယားပှီးခါးမှာကော့တကလြာသညြ။ထို့ကှောင့ပြငအြဖုတကြ ပိုပှီးဖောငြးကားလာသလိုမှငရြ တော့သညြ။သီတာတဈယောကမြှာကာမစိတမြိမိခနျဓာကိုယကြကာမကို တောင့တြနမှနြေးကိုယတြိုငမြသိပေ။ စိတထြဲမှာတော့ပွောနြမေိသညြ။ရှေ့ ဆကဖြှဈလာမည့အြရာအားဆကမြ တှေးတော့ပေ။တလှိုကလြှိုကနြဲ့ရငဖြို သလိုဖှဈလာပှီးပိပိအတှငြးသား တှယေားယံလို့လာခဲ့ပှီ။စိုထိုငြးဆ မွားရုံမကစိုရှှဲ၍ပငလြာသညြ။ ကွောဇြငပြိပိကိုလကနြှင့ပြှတရြာ “အာ့ ….” ကှကသြီးနှေးဖုတို့ထသှားရပှနြ သညြ။

တဖှေးဖှေးနှင့ကြွောဇြငရြဲ့ ခေါငြးကသီတာ့ပေါငကြှားထဲဝငြ လာကာပေါငကြိုမတငပြှီးပိပိကိုလွှာနှင့အြပှားလိုကယြကခြှငြးကိုခံလိုကရြသညြ။ “ပလပြ ပလပြ” “အာ့! အိုးး ကွောဇြငရြယြ အားးရှီးး” ကှကသြီးမှေးညငြးထသှားပှီး ခှဖဝေါးတှတေောငတြောင့သြှားပါတယြ။မကှုံရတာကှာပှီမို့ခံစားရတဲ့အထိအတှေ့ကနူးညံ့ပမယေ့လြူကတုနတြကသြှားရတယြ။မကွလြုံးလေးမှေးစငြးရငြးမိမိနို့ ကိုပငပြှတမြိနတေော့တယြ။ သီတာမှာကောငြးလှနြးလှသဖှင့မြှာရငထြဲကလီစာထဲပှုတကြသွှားသလိုတလှိုကလြှိုကခြံစားလိုကရြပှီးပိပိထဲကဆဈကနဲဖှဈသှားတာသိလိုကရြတယြ။ပိပိထဲစိုရှှဲလာသလိုခံစားလိုကရြပှီး “သှားပှီ ထှကကြုနပြှီ” ဟုစိတထြဲတှေးမိပှီးရှကသြှားမိပှနတြယြ။ တပှှတပြှှတမြှညအြောငယြကပြေး နတောကှောင့ကြငွတြကလြာတဲ့ ခံစားမှု့နှင့အြတူပိပိထဲကပါယားယံလာခဲ့တယြ။

ထို့အတူညညြးသံလဲ ထှကခြဲ့ရပှနတြယြ “အာ့ အငြးအငြး ဟငြးဟငြး ကွောဇြငြ ငါမနတတေဘြူးဟာ၊နငြ လုပရြငလြဲလုပပြါတော့” ကွောဇြငလြညြးယကနြရငြေးကနေ သီတာပေါငတြှကေိုလကနြှင့ြ ပှတပြေးပှီးတငသြားမွားကိုလဲဖှ ဖှလေးဆုပကြိုငညြှဈပေးလိုကတြဲ့အခါမှာသီတာမှာအသံတှပေိုထှကလြာခဲ့တယြ။ “အိုး ကွောဇြငရြယနြငလြုပတြတလြိုကြ တာဟာ” အပွိုမဟုတသြောသီတာ တဈယောကမြှာကွောဇြငရြဲ့နှူးနှပဆြှပေးမှု့မှာကာမစိတတြို့ထကှှလာခဲ့ပှီ။ကနွောလြဲစိတထြနနြပှေီဖှဈတဲ့အ တှကလြူးလဲထကသီတာ့ပေါငကြို ကားပှီးဒူးထောကြ၍ပိပိအဝကို လီးဒဈလေးမှုပရြုံအပေါအြောကြ စုံဆနလြုပလြိုကတြော့တယြ “အား ရှီးးရှီး အားး” သီတာမှာလီးကှောင့ကြာ မစေ့ကိုထိတှေ့လာတဲ့ကွောဇြငရြဲ့လီးထိပဖြူးကှောင့စြိတတြို့ပိုထကှှ လာပှီး။

မိမိနို့တှကေိုအလိုအ လွောကပြှတကြိုငမြိရပှနတြယြ။ သီတာတဈယောကကြာမစိတတြှေ ပှငြးထနနြမှနြေးသိတာကှောင့ပြိပိဝထဲကိုလီးအားဖိသှငြးလိုကတြယြ “ဗစွြ ဗစွြ ဗွိ ဗစွြ”” “အားး!အိုး ဖှေးဖှေးဟာနင့ဟြာက ကှီးတယြ” “အေးပါဟာ” လီးကိုလုံးဝဆှဲမထုတပြဲစိမထြား လိုကကြာသီတာရဲ့နှုတခြမြးလှှာအားစုပယြူလိုကတြော့သီတာအငမြးမရ ပငပြှနစြုပနြမြးတယြ။ သီတာရဲ့လကအြောကကြွော အောကနြလကေနြှဈခွောငြးလုံးအားထည့ပြှီးပုခုံးကိုလှမြးဆှဲထားလိုကြ ရာကှညပြှာလဲကွောဇြငရြဲ့ကွော ပှငကြိုဖကထြားလိုကမြိသညြ။ နှုတခြမြးခငွြးစုပနြမြးလိုကတြဲ့အခါ ပိပိအတှငြးကလှုပရြှားလာပှီး ညှဈနသလေိုခံစားရလာတဲ့အခါ “သီတာငါဆကလြုပမြယနြှောြ” “လုပလြအရေမြးမကှမြးနဲ့ဦး”။

“အေးပါဟာ” လီးကိုဆှဲရှေ့တိုးနောကဆြုတြ ကိုဖှေးညှငြးစှာလုပလြိုကတြဲ့အခါ မှာတော့သီတာမှာပိပိထဲကိုဝငလြာတဲ့လီးရဲ့ပူနှေးနှေးအရသာနှင့အြတူပိပိနှုတခြမြးသားကိုပှတဆြှဲသှားတဲ့ထူးခှားတဲ့ခံစားမှု့ကိုရလိုကတြယြ။ ဒဈကားကှီးကပိပိအတှငြးသားတှကေိုတိုးဝငသြှားလိုကြ၊ပှတဆြှဲပှီးပှနထြှကလြာလိုကနြဲ့အရသာကိုစတှေ့လာပှီးကွောဇြငကြွောပှငကြိုလကသြညြးနဲ့ကုတမြိတော့တယြ။ “နာသေးလားသီတာ” “ဟင့အြငြး ငါကောငြးနပှေီ” “ခံနိုငပြှီ လားသီတာ” “အာ မသိဘူးဟာ မမေးနဲ့ကှာရှကတြယြ” “နငခြံနိုငပြှီဆိုငါနညြးနညြးမှနခြငွလြို့” “လုပလြနောရငပြှောမယြ” “အငြး” ကနွောလြညြးသီတာ့ပုခုံးကိုဆှဲ ပှီးလီးကိုရှေ့တိုးနောကဆြုတကြို နညြးနညြးမှနလြိုကတြော့တယြ။

“ဗစွြ ဘှတြ ဖှတြ ဖှတြ” ဖကထြားရငြးလုပတြာမို့အရမြး ကှမြး၍မရပေ။တဖှေးဖှေးခငွြး သာအသှငြးအထုတလြုပရြသညြ ။အပွိုမဟုတတြော့ပမယေ့စြေးပိုငတြငြးကပွမြှု့ကိုအပှည့အြဝရရှိပှီး သီတာ၏လကသြညြးအခွို့က ကွောပှငကြိုလာပှီးမထိတထိနဲ့ ထောကနြတေဲ့အခါစိတတြို့ပိုကှှလာ ပှီးခါးကိုမတြ၍အရှိနတြငပြှီးတဖှတြ ဖှတတြဖနြးဖနြးမှညအြောငလြိုး လိုကတြယြ “ဘှတဖြှတြ ဖှတြ ဖှတြ” “အာ့အငြးးဟငြးးဟငြး”. အစေ့နှင့ထြိတှမှေု့ဘေးနှုတခြမြးသားမွားနဲ့ပှတတြိုကမြှု့တှကှေောင့သြီတာမှာမခံစားဖူးသေးသောကာမအရ သာတမွိုးကိုခံစား ရပှီးညညြးမိတယြ။တခကွတြခကွြ ဆောင့ခြကွတြှကှေောင့အြရသာအရမြးရှိပှီးသီတာမှာတုနတြကလြာခဲ့တယြ။

“ဖှတြ ဘှတြ ဖနြး ဖနြးဖနြး” “အာ့ !အိုးးရှီးးရှီးးးအိုးး” ကာမစိတတြို့အထှဋအြထိပရြောကြ လာပှီးညညြးသံပိုထှကခြဲ့ပှီး ပိပိအတှငြးနံရံတှကနေအလေို အလွောကတြုန့ပြှနကြာကွောဇြငြ လီးကိုအရမြးညှဈသလိုလဲခံစားရ လာတယြ။ ကွောဇြငမြှာသီတာပှီးတော့မယမြှနြး သိနပှေီထို့အတှကပြငမြနား တမြးဆောင့ပြှီးပှိုငတြူပှီးနိုငရြနြ စိတနြှဈပှီးမှနမြှနပြငလြိုးလိုကရြာ သီတာရဲ့အောညြညြးသံနှင့အြတူ ကွောဇြငရြဲ့တဏှာသံပိုထှကလြာ တယြ “ဘှတဖြတြ ဖတြ ဖနြးဖနြး” “အိုးးရှီးးအိုးး ရှီး အိုး” “အားငါပှီးတော့မယကြွောဇြငြ ဆောင့ဆြောင့ြ” “အေးဆောင့ပြှီ” ဘှတဖြတြ ဖတြ ဖနြးဖနြး” “အိုးးရှီးးအိုးး ရှီး အိုး” အာ့ ရှီးးရှီးးးအားး” သီတာတဈယောကအြသညြးအသနအြောလြာပှီးနောကငြှိမကြသွှားရပါတော့တယြ။

ကွောဇြငလြဲပှီးခါနီးတော့ “သီတာ ငါအထဲမှာပှီးလို့ရလား “ရတယလြုပလြုပငြါသနျဖတေား ပဈစညြးမထုတရြသေးဘူး” သီတာကပှောသောကှောင့ြ ကှိမငြါးဆယကြွောခြန့ဆြကတြိုကတြှနြးလိုးလိုးလိုကရြာသုတမြွား တဖှောဖှောထှကသြှားရတော့တယြ။ သုတမြွားမထှကတြော့သညအြထိ စိမထြားပှီးနောကပြွော့ခှစပှေုလာ လီးကိုဆှဲထုတပြှီးသီတာ့အနားကပကြာဖကနြမြးလိုကပြါတော့တယြ “သီတာငါလုပတြာကောငြးရဲ့လား” “ဟာ ကွောဇြငြ၊နငတြကယြ လုပတြတလြိုကတြာဟယြ” စောငကြိုဆှဲခှုံရငြးသီတာပှော လိုကတြယြ။ကွောဇြငလြဲစောငြ အောကကြိုဝငကြာသီတာကိုဖကြ ထားလိုကပြှီး “တကယကြောငြးတယြ၊နင့ဟြာက ကှီးပှီးတော့အကှာကှီးလဲလုပနြိုငြ တယြ၊အစကတော့တောတြောနြာ တယြ” “နောကတြော့လညြးကောငြးသှား တာပဲလား” ။

“အငြး” “နင့ယြောကြွားနဲ့ငါနဲ့ယှဉရြငဘြယလြိုလဲ” “အငြးသူကမနှူးမနှပပြဲလုပတြော့ငါ့ မှာအလုပကြလဲပငပြနြးတယဆြို တော့စိတမြပါဘူးလေ” “ဟုတလြား” “နငကြလူပွိုသာဆိုတယလြုပတြတြ တယြ၊နင့ဟြာကှီးကလဲပှည့ကြပွြ နတောပဲ” စကားပှောနရငြေးသီတာက ကွောဇြငလြီးကိုစမြးကိုငလြိုကပြှီး “ဟယခြုတော့လဲသူမဟုတသြလိုပဲ” “ဟငြးဟငြးသူခဏအနားယူတာပါ သီတာရာ၊နငသြာနမြးပေးမယဆြိုရငြ တော့မှှတဈေကောငလြိုပါးဗဉွြး ထောငလြာမှာပါ” “တကယရြသေးလို့လားဟယြ၊ငါ့ ယောကြွားကတော့တဈခါပဲ”” “နငသြာ နမြးပေးမယဆြိုရငသြူက ခကွခြငွြးမာလာမှာ” “နငနြှောတြောတြောလြူလညကြွ တယြ”သီတာပှုံးပှီးပှောလိုကသြညြ။

“လုပကြှည့စြမြးပါသီတာ” “ငါကှငြးထုပေးမယဟြာ” သီတာကအိပရြာကထပှီးဂှငြးထု ပေးနရငြေးကနဘောကှောင့မြှနြး မသိ၊ကွောဇြငပြှောသလိုနမြးကှည့ခြငွလြာပှီးကွော့ဇြင့လြီးကိုငုံစုပြ ကှည့လြိုကသြညြ။ လွှာဖွားလေးနဲ့တထိုးမှှကှညေ့ြ တော့အာငှေ့ကှောင့လြား သီတာမသိခွေ။ကွောဇြင့လြီးကအရမြးပငကြှီးလာသညြ။ထိပဖြူးဝ၌အရညတြို့စိမ့ထြှကလြာသညြ၊ငံပှပှအ ရညဖြှဈသောအြနံ့နှင့အြရသာတို့မဆိုးတောကှောင့သြီတာစုပရြတာ အဆငပြှသညြေ။ထှကလြာသောအရညတြို့ကိုလညြးပါးစပထြဲငုံမထား ပဲမှိုခရွငြးစုပလြိုကသြညြ။ထို့အပှငြ ကွောဇြင့ြ၏ဂှေးဥကှီးကိုလညြးအသာအယာညှဈပေးလိုကသြညြ။ေ ကွောဇြငြ၏ဂှေးဥမှာပွော့တှဲမနဘေဲ၊ကစွလြဈနသညြေ။

သငပြေးခှငြးမဟုတပြဲဂှေးဥကိုပါနမြးပေးလိုကသြညြ။ကွောဇြင့လြီးကားအလှနမြာ တောငကြာမိုးပေါသြို့ပှနတြကြ မညသြကဲ့သို့ဖှဈ လာသညြ။ထိပဖြူးကှီးလဲနီရဲလို့လာ သညြ။စုပရြသညကြိုကွနပေလြို့နမေိ သညြ။မကွလြုံးမှိတပြှီးတအငြးအငြး ညညြးနသေောကွောဇြငကြို “တောပြှီကွောဇြငငြါညောငြးနပှေီ” “အာညောငြးရငရြပလြိုကလြေ၊ငါ လဲအရမြးလုပခြငွနြပှေီ” “အငြးလုပလြေ” သီတာပကလြကလြှနပြှီးအိပလြိုကသြညြ။ကွောဇြငကြသီတာ့ပေါငြ ကှားဒူးထောကဝြငပြှီးသူ့လီးကှီးနဲ့ သီတာပိပိကိုအထကအြောကစြုံဆနလြုပပြှနသြညြ။ကငွတြကသြှား သောခံစားခကွနြဲ့သီတာပ ညညြးလိုကသြညြ။

ထိုနောကကြွောြ ဇငကြအဖုတဝြကိုလီးတတဖှေေး ဖှေးသှငြးလိုကတြော့သညြ။ “ဖစွြ ဗစွြ ဖစွြ …” “အာ့ အငြးးဟငြးးဟငြးး” လီးကသီတာ့အဖုတဖြဲတိုးဝငြ သှားသညြ။အရညတြို့စိုရှှဲနေ၍သာ တအိအိနဲ့ဝငသြှားသညြ။လီးအ ထဲရောကသြည့အြထိအတှေ့သညလြညြးအဖုတနြံရံသားမွားကိုပှတြ သှားလရောအရသာရှိနသလေိုခံစား လိုကရြပှီးသီတာညညြးမိတေ့ သညြ။ ကွောဇြငလြညြးသီတာ့ပုခုံးကိုဆှဲပှီးလီးကိုရှေ့တိုးနောကဆြုတလြုပပြေးလိုကတြော့တယြ “ဗစွြ ဘှတြ ဖှတြ ဖှတြ” ဒုတိယအကှိမလြိုးခှငြးဖှဈသောြ လညြးတဖှေးဖှေးခငွြး သာအသှငြးအထုတလြုပရြသညြ ။

စေးပိုငတြငြးကပွမြှု့ကိုအပှည့အြဝရရှိပှီးသီတာ၏လှမြးဖကခြှငြးကိုခံရကာလကသြညြးအခွို့က ကွောပှငကြိုလာပှီးမထိတထိနဲ့ ထောကနြတေဲ့အခါစိတတြို့ပိုကှှလာ ပှီးခါးကိုမတြ၍အရှိနတြငပြှီးတဖှတြ ဖှတတြဖနြးဖနြးမှညအြောငလြိုး လိုကတြယြ “ဘှတဖြှတြ ဖှတြ ဖှတြ” “အာ့အငြးးဟငြးးဟငြး” .အစေ့နှင့ထြိတှမှေု့ဘေးနှုတခြမြး သားမွားနဲ့ပှတတြိုကမြှု့တှကှေောင့ြ မှာခံစားဖူးပမယေ့နြောကထြပပြေါငြးမွားစှာလိုခငွနြသေောအရသာတ မွိုးကိုခံစားရပှီးညညြးမိတယြ။ တခကွတြခကွြ ဆောင့ခြကွတြှကှေောင့အြရသာအရမြးရှိပှီးသီတာမှာတုနတြကလြာခဲ့တယြ။ “ဖှတြ ဘှတြ ဖနြး ဖနြးဖနြး” “အာ့ !အိုးးရှီးးရှီးးးအိုးး” ကာမစိတတြို့အထှဋအြထိပရြောကြ လာပှီး။

ညညြးသံပိုထှကခြဲ့တယြ။ ပိပိအတှငြးနံရံတှကနေကကွေောြ ဇငလြီးကိုအရမြးညှဈသလိုလဲခံစားရလာတယြ။ ကွောဇြငကြသီတာမှာဒုတိယအ ကှိမဖြှဈပှီးပှီးမည့အြခွိနမြှာကှာ မညမြှနြးသိနသညေ့အြတှကပြငြ မနားတမြးဆောင့လြိုကသြေးသညြ။ ထိုနောကတြော့ကွောဇြငကြသီတာ့ ခါးကိုကိုငြ၍ပငလြီးကိုမခွှတပြဲမ လိုကကြာပကလြကလြှနလြှဲခလွိုကရြာသီတာမှာအလိုအလွောကြ ကွောဇြငအြပေါရြောကသြှားသညြ။ သီတာသိလိုကပြါပှီကွောဇြငကြမိမိကိုအပေါစြီးကနလေုပခြိုငြးမှနြးသိ တာကှောင့ခြှထေောကတြှပေုံမှနအြနအထေားရောကစြရနေပြှုပှငြ လိုကပြှီးရှေ့တိုးနောကဆြုတလြုပြ ပေးလိုကသြညြ။

ငါးမိနဈခန့လြုပပြေး ပှီးနောကကြခါး ကိုကိုငပြှီးကှှခိုငြးလာတာကှောင့ြ ကှညပြှာအပေါစြီးကနပှေီးဆောင့ခြပွေးလိုကသြညြ “ကွောဇြငြ ငါအရမြးညောငြးနပှေီဟ” “အေး အာ့ဆိုကုနြးပေးပေါ့” “ဟငြ..နငနြှောအြလကားရတိုငြးရတေောငအြဝသောကမြယ့လြူမွိုး” “အကှကစြုံမှအရသာပိုသိတာဟ” “မသာ…လိပမြွိုးလုပရြငလြဲမှနမြှနြ လုပကြွိမြးစပနြပှေီ” ပါးစပကြသာပှနပေမေယေ့ကြတော့ကွောဇြငအြလိုကအွိပရြာပေါလြေးဘကထြောကပြှီးကုနြးပေးလိုကသြညြ၊ကွောဇြငလြညြးသူလုပခြငွတြဲ့ပုံစံကိုသီတာကခှင့ပြှုလိုကတြဲ့အ တှကအြိပရြာကထလာကာသီတာ့ နောကမြှာမတတြပရြပပြှီးဖငကြို ကှည့လြိုကသြညြ၊ကိတလြှနြးတဲ့ သီတာ့ဖငကြှီးဟာဝိုငြးစကလြှပ ပှီးခါးကဉွကြဉွကြလေးကှောင့ပြို ပှီးဆှဲဆောငမြှု့ရှိနတေော့တယြ။

တငသြားကိုလကဖြဝါးဖှင့တြခကွနြှဈ ခကွရြိုကခြငွစြိတလြညြးပေါကလြာသဖှင့ရြိုကထြည့လြိုကတြယြ။ “ဖတြ ဖတြ.” “အာ့အိုး မသာနာတယဟြ” ဖှူဖှေးလှသောသီတာ့တငသြား မှာနီရဲသှားတော့တယြ။ ကွောဇြငကြလီးကလီးကိုကိုငပြှီးအ ဖုတထြဲထည့လြိုကသြညြ။ ဖစွြ ဗစွြ ဖစွြ …” “အာ့! အငြးးဟငြးးဟငြးး” ကုနြးပှီးခံရတဲ့အရသာကတမွိုးပါ အစကတော့အောင့သြလိုဖှဈပှီးအထဲထိလီးကမှုတဝြငသြှားခွိနမြှာ တော့အဆုံးထိထိထိရောကရြောကြ ဝငသြှားတဲ့ခံစားမှု့မွိုးကိုသီတာ ခံစားလိုကရြသညြ။ “ဘှတြ ဖှတြ ဖတြ ဖတဖြနြးဖနြးးး” “အာ့!အင့ြ! အငြ! အငြးဟငြးး” ကွောဇြင့ဆြောင့ခြကွကြှောင့သြီတာမှာနာသလိုအောင့သြလိုလိုနဲ့ ကောငြးသလိုလိုဖှဈလာတယြ။

ကွောဇြငကြတငသြားနှဈခှမြးကိုဖှဲကိုငပြှီးဆောင့ခြကွပြှငြးပှငြးနဲ့လိုး လသေီတာမှာအောညြညြးမိလေ၊တ ဖှေးဖှေးနဲ့သီတာမှာကာမစိတြ အထှဋအြထိပထြိရောကလြာတယြ။ ကွောဇြင့အြတတကြောငြးတှတတြေ တယြ။သီတာ့ဖငစြအိုဝကိုလကြ သညြးနှင့ထြိသလိုမထိသလိုလုပြ တော့သီတာစိတတြှပေိုထလာပှီး ဘှတြ ဖှတြ ဖတြ ဖတဖြနြးဖနြးးး” “အာ့!အင့ြ! အငြ! အငြးဟငြးးလုပြ လုပြ ငါ ငါပှီးတော့မယြ အင့ြ” ကွောဇြငလြညြးကှာကှာမထိနြးနိုငြ တော့ခွေ။အရမြးလှပတဲ့ဖငကြှီးကို အားရပါးရဆောင့ရြတဲ့အရသာက အလှနပြငကြောငြးလာကာပှီးခါနီး လာပှီးသီတာနှင့ပြှိုငတြူပှီးနိုငြ ရနစြိတနြှဈပှီးမှနမြှနပြငလြိုးလိုကြ ရာသီတာရဲ့အောညြညြးသံနှင့ြ ပိုထှကလြာတယြ ။

“ဘှတဖြတြ ဖတြ ဖနြးဖနြး” “အိုးးရှီးးအိုးး ရှီး အား ငါပှီးတော့ မယြ အားး” “ဘှတြ..ဖတြ ဖတြ ဖနြးဖနြး”” “ဟုတြ အာ့ ရှီးးရှီးးးအားးပှီးးပှီအား” သီတာတဈယောကအြသညြးအသနအြောလြာပှီးနောကငြှိမကြသွှားရ တယြ။ကွောဇြငလြညြးကှညပြှာ မှောကခြကွလြဲကမွသှားစရနေခြါးကိုကိုငကြာထိနြးထားနောကအြ ကှိမနြှဈဆယခြန့ဆြကတြိုကတြှနြး လိုး လိုးလိုကရြာသုတမြွားတဖှော ဖှောထှကသြှားရတော့တယြ။ “ဟားးကောငြးလိုကတြာသီတာ ရာလူလညြးခွှေးတှနေဲ့နဈရောပဲ” “အငြးလေ နငအြလကားရတယဆြိုပှီးအသေ ကှိတနြတောကိုး” “နငကြသာအသကှေိတတြယပြှော နတောငါကအားကိုမရသေးဘူး” “တောပြှီ ငါရခွေိုးခနြးဝငအြုံးမယြ” သီတာကပှောပှောဆိုဆိုနဲ့ထရာ သီတာ့အဖုတထြဲကသုတရြညြ မွားစီးထှကလြာသဖှင့ြ။

“ဟာ အမွားကှီးဟာ၊သုတတြောြ တောပြေါတာပဲ” “စုထားတာတှလေေ” သီတာရခွေိုးခနြးထဲဝငပြှီးသန့ရြှငြး ရေးလုပပြှီးပှနဝြငလြာသညြ။ “အိပကြှမယကြွာဇြငြ ငါလဲပနြး နပှေီ” “အေးပါဟာအိပမြယြ” နှဈယောကသြားအိပရြာပေါလြှဲခွ လိုကသြညြ။ကွောဇြငကြသီတာ့ကို ဖကထြားသညြ။သီတာငှိမနြလေိုကသြညြ။မနကမြိုးလငြးမှသီတာနိုးလာ သညြ။ကွောဇြငကြသီတာကိုဖကြ လွှကအြိပပြွောနြဆေဲဖှဈသညြ။ သီတာစဉြးစားမိသညကြ ခါတိုငြးယ ခုနှိုကခြှိုကစြှာအိပပြွောလြေ့မရှိပေ ညတှငအြနညြးဆုံးနှဈကှိမခြန့နြိုး တတသြညြ။ယခုတော့မိုးစငစြငြ လငြးမှနိုးသညြ။လူကလနြးဆနြးနသညြေ။မနေ့ညကအဖှဈကှောင့ဖြှဈ မညဟြုတှေးလိုကမြိသညြ။

“ကွောဇြငထြတော့ဟ” “ခနနစမြေးပါဦးဟာဇိမရြှိတုနြးလေး၊ယူပါရစေဦး” “မနကစြာငတသြှားမယြ” “ငတပြါစဟော” “ငါထတော့မယြ၊နငဖြယတြော့” “နငထြမှတော့ဘယကြဇိမရြှိတော့မလဲ၊ငါလဲထပှီ” “တောတြောဇြိမရြှိခငွနြရငေမြိနြးမယူ လေ” “ငါ့ဟာငါလှတလြှတလြပလြပနြေ တာကိုမမှငနြိုငဘြူးလား” “နငဒြီအတိုငြးနလေို့မဖှဈဘူး” “အေးပါဟာ” “ငါရခွေိုးလိုကြဦးမယြ” “ငါနင့အြတူခွိုးမယလြဟော” “နငတြကယကြဲတယသြိလား” ” ဟီးးးး” ရခွေိုးခနြးထဲနှဈယောကအြတူဝငြ ခွိုးတော့ကွောဇြငကြသီတာနောကြ ကွောမွားကိုဂွေးတှနြးပေးလိုကြ သညြ၊ရခွေိုးပှီးမနကစြာစားပှီး သီတာ့ကိုခေါကြာတောထဲသှားလိုကတြယြ။

မွိုးမငြးနဲ့တှေ့တော့အကွိုးအကှောငြးပှောပှလိုကတြော့သီ တာကွနပေသြှားတယြ။ “ကွောဇြငြ နငလြေ မွိုးမငြးနင့ဆြီကအလုပတြှယေူလုပြ ထားတာမပှောဘူး” “မွိုးမငြး နငမြပေးရငကြွောဇြင့ဆြီက တောငြးမှာ” “အေးတောငြးလိုကဟြ၊ဒီကောငကြ သူဌေး” “နင့ကြိုဆကသြှယတြာမရလို့သူ့ဆီက ငါးဆယယြူထားလိုကတြယြ၊နငရြမှ ပှနဆြပတြော့” “မဆပတြော့ဘူး ငါရစရာရှိတာတှေ ကဖှတလြိုကရြငငြါတောငအြတိုး သကသြာသေးတယြ” “တကယလြူလညတြှခညွြေးပဲ” “မလညလြိုခွေးတာပါဟယြ”။

“အေးပါပှီးရော၊ငါပှနမြယြ” “အေးပှနလြေ” လမြးမှာကွောဇြငအြကှောငြးစဉြး စားလာလိုကပြှီး “ကွောဇြငြ” “ဟငြ ဘာလဲသီတာ” “နငတြောတြောလြညတြာပဲသိလား” “ဘာလို့လဲဟ” “နငကြသူမွားငှနေဲ့အလုပလြုပပြှီး ငါကိုဝိုကလြိုကသြေးတာ”” “ဟားးနငကြလဲပှောရော့မယြ၊နငြ ကရောမကှိုကဘြူးလား” “တောပြှီဟေ့ကောငနြောကတြဈခါ မရတော့ဘူး” “အေးပါ နငမြကှညဖြှူရငအြတငြး ယူလို့မှမရတာ” “အေးအဲဒါကှောင့နြငလြူပွိုကှီး ဖှဈနတော” “ဘာဆိုငလြို့” “နငတြှေးကှည့ပြေါ့ မိနြးကလေးက ကိုယ့ယြောကြွားမဟုတပြဲကှညဖြှူ ပါတယြ လုပပြါလို့ပှောမလားဟဲ့”။

သီတာပှုံးပှီးပှောလိုကသြညြ။ “အောဒီလိုလား” ဟိုတယပြှနရြောကကြှပှီး ညကတွော့ သီတာရနကြုနပြှနခြဲ့ရ တယြ။ကလေးကိုအကှာကှီးခှဲထား လို့မရလို့ပါ။ဒါပမယေ့ြ အိမအြပှနြ ခရီးကတော့သီတာ့အတှကလြနြး ဆနြးနတယြေ။ကွောဇြငပြှနလြာရငြ သီတာ့ကိုလာခေါမြှာသိနတယေလြေ။တဈခုပဲအခွိနအြတိုငြးအတာတဈ ခုထိလိုနတေဲ့ကှကလြပမြှာဖှည့ဖြို့ သူ့အတှကသြောလြညြးကောငြး ကိုယ့အြတှကသြောလြညြးကောငြး ကွောဇြငရြှိနပေေးမယဆြိုတာယုံ ကှညမြိတယြ။ပုံမှနမြဟုတပြမယေ့ြ အခှင့အြခါသာတဲ့အခါခစွပြှဲဝငကြှ ဆဲပါ”…..ပှီး။