ထင်ထားသလိုဆာနေပါလား

ဒီဖကကွ အခှခေံလူတနွးစားတှေ နတေဲ့ ဆငွးရဲသား ရပကွှကွ ။ အလညမွှာက အားကစားကှငွးကှီး ။ ဟိုဖကွ တဖကမွှာက ကိုယပွိုငအွိမရွာ တိုကရွပကွှကွ ။ လုံးခငွှး တထပအွိမတွှရေော ကားဂိုဒေါငွ ပါတဲ့ နှဈထပွ တိုကတွှရေော ။ ဒီ တိုကွ ရပကွှကကွ လူတှကေ ခှံဝငွးကှီး ကာထားပှီး နေ့နဲ့ည လုံခှုံရေး ဝနထွမွးတှေ ခထှားပှီး နကှသညွေ ။ လူဂုဏတွနွ အရာရှိတှေ ကုနသွညွ လုပငွနွးရှငတွှေ နကှတောမို့ ဆိတငွှိမရွပကွှကွ တခုလို့ ပှောလို့ရသညွ ။ ဆငွးရဲသား ရပကွှကကွတော့ ကှူးကှောဈွေးသညတွှနေဲ့ လမွးဘေး ခှေးလခှေေးလှင့တွှနေဲ့ အမူးသမားတှေ ထိုငသွောကနွတေဲ့ အပေါစား အရကဆွိုငနွဲ့ အောဟွဈဆဲဆို ရနဖွှဈနကှတေဲ့မိနွးမတှနေဲ့ ဆူဆူညံညံ ရုတရွုတသွဲသဲတှေ တခှိနလွုံးလို တှေ့ရနိုငသွညွ ။ အလညကွ အားကစားကှငွးကှီးမှာ တခါတခါ ဂီတာဖှောဖွှပှေဲတှေ အငှိမ့ပွှဇာတတွှေ လာလုပကွှတဲ့အခါ မီးတှေ ထိနထွိနလွငွးပှီး ပှဲဈေးတနွးကှီး ကစညကွားသညွ ။ ခှားရဟတတွှေ မကှလွှည့ပွှဲတှေ ကလေးကစားစရာ ဆိုငတွှေ အကှောအွလှောဆွိုငတွှကေ အပှည့ွ ။ ညဖကမွှာ ပှဲဈေးတနွး လှောကသွူတှနေဲ့ ပှည့နွသညွေ ။ တဖကကွ ဆငွးရဲသား ရပကွှကကွ အခှခေံ လူတနွးစားတှေ ပှဲဈေးတနွးကို လာကှသလို တိုကရွပကွှကကွ အခှအနေေ ရှိသူတှလညွေး လာကှသညွ ။

ဗဒငသွညွ ဒီကို ဒီနေ့ မနကထွဲက ခှားရဟတွ ဆငဖွို့ ရောကလွာတာ ဖှဈသညွ ။ ခှားရဟတကွို ဆငနွတေဲ့အခှိနွ စတိတရွှိုး ဆောကတွဲ့ စငကွလညွး ဒီက အလုပပွှီးရငွး သူတို့စငဆွောကတွာကို ဝိုငွးလုပနွိုငမွလားလို့ လာခေါလွို့ မပှနဖွှဈဘဲ အဲဒီစငဆွောကတွဲ့ဆီမှာ ဝငလွုပပွှီးတော့ တခှား ဆိုငခွနွးတှကေ ခေါခွိုငွးတာတှကေို လုပကွူရငွး မိုးခှုပတွဲ့ အခှိနွ အထိ ပှဲဈေးတနွးမှာ ရှိနသညွေ ။ သူနတောကအဝေးကှီးမှာ ။ ဒီအခှိနကွမှှတော့ မပှနတွော့ဘူးလို့ ဆုံးဖှတလွိုကသွညွ ။ အနီရောငွ ငရုတဆွီ အခဉှရွညွ ဆမွးထားတဲ့ ကှာဇံသုတတွပှဲကို ဝကသွားဒုတထွိုးနညွးနညွးပုံပေးတာနဲ့ ညစာ ပှီးလိုကသွညွ ။ မိုးခှုပသွှားသညွ ။ အလုပကွှမွးသမား ဗဒငသွညွ အလုပလွုပဖွို့ ကှောကသွူ မဟုတွ ။ ဒေါငကွကှ ပှားကကှ ဘယလွောကွ ကှမွးတမွးတဲ့ အလုပွ ဖှဈဖှဈ သူလုပနွိုငသွညွ ။ အလေးအပငတွှကေိုလညွးထမွးနိုငသွညွ ။ အမှင့လွညွး တကနွိုငသွညွ ။ ဗဒငလွို အားကောငွးမောငွးသနွ လူတယောကကွို မှငတွာနဲ့ အလုပခွိုငွးခငှသွူတှမှေားသညွ ။ ဘိုကပွှည့သွှားပှီးတဲ့နောကွ ဟိုလှောကွ ဒီလှောကွ လမွးသလားရငွး အိုကကွရငွ စားနတေဲ့ ကောငမွလေး တယောကကွို ဗဒငွ လူတှေ ကှားထဲမှာတှေ့လိုကသွညွ ။ ကောငမွလေးသညွ တယောကထွဲ မဟုတဘွူး ။

အသကွ သုံးဆယွ အရှယလွောကွ မိနွးမ တယောကနွဲ့ အတူတူ လာတာ ။ တိုကရွပကွှကထွဲက လာတာ သခှောသညွ ။ကောငမွလေးရဲ့ ပုံစံက သန့ပွှန့ပွှီး ခမွှးသာတဲ့ လူတနွးစားက ပေါကဖွှားတဲ့ ဒီဇိုငွး ဆိုတာကို ဗဒငွ ခှဲခှားလို့ ရသညွ ။ ဟငွ…..အရမွး လှတာဘဲ …။ ကောငမွလေးသညွ ဖှူဆှတဆွှတွ အသားနဲ့ ဆံပငနွကနွကွ နဲ့ မကှလွုံးတှကေ တောကပွ ဝိုငွးစကစွကနွဲ့ ။ လကပွှတွ ဘလောကဈွ အဖှူရောငွ ပါးပါးလေးနဲ့မို့ ရငသွားလုံးလုံး ထှားထှားလေးတှကေ အရှိကို အရှိအတိုငွး အရမွးလှနကှသညွေ ။ ကောငမွလေးသညွ အလှနဆွုံး ရှိလှမှ ဆယ့ရွှဈနှဈဘဲ ဖှဈမညလွို့ ဗဒငွ ခန့မွှနွးနသညွေ ။ လမွးလှောကပွုံလေးက ခုနဆွှ ခုနဆွှလေး ။ ကလေးစိတွ မကုနသွေးတဲ့ အပှိုဖနွှးမလေး ကို ဗဒငွ စေ့စေ့စပစွပွ စူးစိုကကွှည့နွသညွေ ။ ရငကွလေး မို့သလောကွ ခါးကလေးက သေးသှယသွညွ ။ တငကွလေးက ဝိုငွးလုံးနသညွေ ။ ဗဒငသွညွ ဒီ ကောငမွလေးကို မှငမွှငခွငွှး တအားကှိုကသွှားသညွ ။ ကောငမွလေး သှားလရောကို အနောကကွနေ တကောကကွောကွ သူ လိုကသွညွ ..။ ကောငမွလေးသညွ ဂီတဖှောဖွှပှေဲ ဖကကွို ငေးကှည့နွသညွေ ။ ထုနွးထိုငွးထိုငွးနဲ့ ဟဲဗီးမကတွယလွ တေးဂီတသံတှကေ ကယှလွောငလွှနွးနသညွေ ။ ရုံးထဲက ဆိုနတေဲ့ အဆိုတောနွဲ့ သီခငွှးအလိုကကွို ကောငမွလေးသိပုံကှိုကပွုံရသညွ ။ နှုတခွမွးလေး လှုပနွသညွေ ။

ခေါငွးလေး တရမွးရမွးနဲ့ လိုကဆွိုနသညွေ ။ သူ ကောငမွလေးရဲ့ အနားကို တိုးကပသွှားသညွ ။ ညီမ….စတိတရွှိုး ကှည့ခွငှလွို့လား . . ။ အပှောရဲ အဝငရွဲတဲ့ ဗဒငသွညွ ကောငမွလေးကို စကားသှားပှောသညွ ။ ကောငမွလေးက ဗဒငွ မကှနွှာကို တခကွှ မော့ကှည့လွိုကပွမယေ့ွ ပှနမွဖှဘေူး ။ ဗဒငကွ လကမွှတကွတော့ ကုနနွပှေီ …..ညီမ ကှည့ခွငှတွယွ ဆိုရငတွော့ အကို အနောကဖွကပွေါကကွနေ ခေါသွှားပေးနိုငတွယွ…အကိုက အဲ့လူတှနေဲ့ သိတယွ… လို့ ပှောလိုကတွော့ ကောငမွလေး စိတဝွငစွားသှားသညွ ။ ဘယလွောကွ ပေးရမလဲ….. လို့ ဗဒငကွို မေးသညွ ။ မပေးရပါဘူး….ညီမ ကှည့ခွငှနွတေဲ့ပုံပေါကလွို့ အကိုက စတနောနဲ့ လိုကသွှငွးပေးမလို့ မေးတာပါ….. အငွး……ကှည့ခွငှတွယွ…..ခေါသွှားပေးမလား….. ရတယလွေ….လာ…..လာ…… ဗဒငကွ ရုံကှီးရဲ့ အနောကဖွကကွို ခေါသွှားသညွ ။ တံခါးပေါကစွောင့ကွ သူနဲ့ စငွ အတူတူ ဆောကခွဲ့တဲ့လူမို့ သူနဲ့ ခငမွငနွသညလွေေ ။ အထဲကို ကနှော့ညွီမပါ ဆိုပှီး ဗဒငွ ခေါသွှားလိုကသွညွ ။ အဖေါမွိနွးမကတော့ ကောငမွလေး သှားတဲ့နရော အကုနွ လိုကရွတာပေါ့ ။ ကှည့ရွတာ အိမကွအလုပသွမား ဖှဈပုံရသညွ ။နံမညကွှီး တီးဝိုငွးမို့ လူတှကေ ပှည့ကွှပနွသညွေ ။ စငွ အနောကဖွကမွှာတောငွ လူတှကေ ပှည့နွသညွေ ။ ကောငမွလေး အသားနဲ့ ဗဒငွ ထိမိသညွ ။

စငဘွေးဘကကွနေ ကှည့လွို့ရအောငွ ဗဒငွ ကူညီလိုကသွညွ ။ ကောငမွလေး တောတွောကွှာကှာ ကှည့သွညွ ။ အဖေါမွိနွးမက လကကွ နာရီကို ကှည့ပွှီး ပှနဖွို့ပှောသညွ ။ ကောငမွလေးက မပှနခွငှသွေး ။ ” ခဏနပေါအုံး မအေးကလညွး ” လို့ မကှမနပွေ ပှောပမယေ့ွ အဖေါမွိနွးမက ” တောကွှာ မာမီ ဆူတာ ခံနရမယွေ….ရှငွးသန့ွ..” လို့ ပှောလိုကတွာကို ဗဒငကွှားလိုကရွသညွ ။ ရှငွးသန့ွ ဆိုပါလား….ကောငမွလေးရဲ့ နံမညကွို သိလိုကရွလို့ ဗဒငွ ပှောသွှားသညွ ။ လူနဲ့ နံမညနွဲ့ လိုကဖွကသွညွ ။ ရှငွးသန့ဝွငွးဖန့နွတေဲ့ ကောငမွလေးတို့ အိမအွပှနမွှာ ဗဒငွ အနောကကွနေ မသိမသာနောကယွောငခွံ လိုကကွှည့လွိုကသွညွ ။ သူထငထွားတဲ့အတိုငွး လူဂုဏတွနွ ရပကွှကလွေးထဲက ဖှဈနသညွေ ။ အပှာရောငွ ယူနီဖေါငွးဝတွ လုံခှုံရေး နှဈယောကွ ရပစွောင့နွတေဲ့ ဂိတထွဲကို ဝငသွှားတာနဲ့ အထဲထိလိုကဝွငလွို့ မရပမယေ့ွ တိတဆွိတွ ရှငွးလငွးနတေဲ့ ညအခါမို့ ကောငမွလေးနဲ့ အဖေါမွိနွးမတို့ လမွးအတိုငွး လှောကသွှားနတောကို အဝေးကနေ ဗဒငွ မှငနွရသညွေ ။ သူတို့နှဈယောကွ ခှံထဲကို ဝငသွှားတဲ့အခှိနွ တိုကထွဲက မီးလငွးလာတာကို တှေ့လိုကရွသညွ ။

ကောငမွလေး ဘယမွှာ နသလေဲ ဆိုတာကို ဗဒငွ သိလိုကရွလို့ ပှောသွှားပှနသွညွ ။ ရှငွးသန့ွ…ရှငွးသန့ွ..မငွးလေးကို ငါ ပိုငွဆွိုငခွငှတွယွ…ဘယလွိုဘဲ လုပရွလုပရွ ငါ လုပမွယွ…ဘယအွရာမှ ငါ့ကို တားဆီးလို့ မရဘူး..ငါ မငွးလေးကို အရယူမယွ. …။ ဗဒငရွဲ့ ကှုံးဝါးသံ ။ ပဈစညွးမဲ့လူတနွးစားက ပေါကဖွှားလာတဲ့ ဗဒငသွညွ သမထေူးနမထေူး ။ မထူးဇာတခွငွးသူမှားရဲ့ ထုံးစံအရ ဘာကိုမှ မကှောကွ ။ သရမှော မကှောကွ ။ သရမှော မကှောကဖွူး ဆိုကထဲက တောရွုံ အခကအွခဲကို မမှုကှတော့ ။ လိုခငှတွာကို မသခငရွေအောငယွူမညွ ဆိုတဲ့ စိတနွဲ့ ကှုံးဝါးနတေဲ့ အသံ ပါ ။  ရှငွးသန့သွညွ မနေ့ညက သူနဲ့ မသီတာကို ဟဲဗီးမကတွယလွ တီးဝိုငွးထဲကို ခေါသွှားပေးတဲ့ လူကှီးကို သတိရနသညွေ ။ ဒီလူကှီးက ရုပကွ ပပတတေနေေေဲ့ပမယေ့ွ ဇာတလွိုကမွငွးသား တယောကလွိုဘဲ ကှည့ကွောငွးသညွ လို့ ရှငွးသန့ွ ထငမွိခဲ့သညွ ။ အိပရွာထဲမှာ ပအေိပနွတေဲ့ ရှငွးသန့ရွဲ့ လကတွဖကသွညွ ဝတထွားတဲ့ ဘောငွးဘီပှပှကှီးထဲကို ရောကနွသညွေ ။ ယားကှိကှိ ဖှဈနတေဲ့ ပေါငကွှားက မိနွးမကိုယွ အငွဂြါစပကွို လကခွှောငွးတှကေ ပှတသွပနွမေိသညွ ။

အငွဂြါစပသွညွ မကခွဲ့တဲ့ အိပမွကကွှောင့ွ စိုစိစိနဲ့ ဖှဈနသညွေ ။ အိပမွကထွဲမှာ မနေ့ညက ဆုံခဲ့တဲ့ လူကှီး နဲ့ တှေ့နသညွေ လို့ မကတွာ ။ ဒီလူကှီးက ရှငွးသန့ကွို လူတှနေဲ့ ဝေးရာ တနရောကို ခေါသွှားသညွ လို့ မကတွာ ။ သူ့သနမွာလှနွးတဲ့ လကတွှထေဲမှာ ရှငွးသန့ွ မရုနွးထှကနွိုငဘွဲ ဖှဈနသညွေ ။ ရှငွးသန့လွညွး သူ့ကို လှှတပွေးပါ အကိုကှီး ရယွ လို့ တောငွးပနသွညွ ။ သို့ပမယေ့ွ သူက ရှငွးသန့ကွို တအား ခစှနွသညွေ…လှှတမွပေးနိုငဘွူး…လို့ ပှနပွှောပှီး ရှငွးသန့ကွို တအားဖကသွညွ ။ နမွးသညွ ။ ရှငွးသန့ရွဲ့ မကှနွှာ အနှံ့နမွးသညွ ။ ရှငွးသန့ရွဲ့ နှုတခွမွးဖေါငွးဖေါငွးလေးတှကေို ငုံစုတသွညွ ။ အိပမွကကွ လန့နွိုးရတော့ ရှငွးသန့တွကိုယလွုံး ဖိနွးဖိနွး ရှိနွးရှိနွးနဲ့ ပေါငကွှား အငွဂြါစပကွလညွး ယားသလိုလို စိုစိစိလို ဖှဈနသညွေ ။ လကတွဖကွ ဘောငွးဘီထဲသှငွးလိုကပွှီး အငွဂြါစပွ အကှဲကှောငွးကို စမွးလိုကမွိသညွ .။ အငွဂြါစပွ တခုလုံး အရညတွှနေဲ့ ရှှဲရှှဲစိုနသညွေ ။ ယားလိုကတွာလညွး အရမွး ။ အငွးဟငွ…စိတထွဲ မရိုးမရှနဲ့ …အိပမွကကွို ပှနစွဉွးစားနမေိသညွ ။ ဆကမွအိပခွငှတွော့ဘဲ အိပရွာကနေ ဝုနွးကနဲ ထလိုကသွညွ ။ မနကွ နမှငေ့မွှ ထတဲ့ ရှငွးသန့သွညွ အိမမွှာ ဘယသွူမှ မရှိဘဲ တိတဆွိတနွတေဲ့အခှိနွ အပေါထွပကွနေ လှခေါးက ဆငွးလာသညွ ။

အိမအွကူ မသီတာကိုအောခွေါကွှည့သွညွ ။ ခါတိုငွးဆိုရငရွှငွးသန့ွ အောခွေါလွိုကရွငွ မသီတာက မီးဖိုထဲမှာ ဟငွးထမငွး ခကှနွရောက လာ ရှငွးသန့ရွေ..တခုခု စားမလား… လို့ပှနပွှောတတသွညွ ။ မသီတာ..မသီတာ … ရှငွးသန့ွ အောခွေါကွှည့သွညွ ။ ဘာသံမှ မကှားရဘူး ။ ကှည့ရွတာ မသီတာ တယောကွ ဈေးကို ထှကသွှားတဲ့ပုံရှိသညွ ။ ရှငွးသန့ွ မီးဖိုထဲကို ဝငကွှည့သွညွ ။ ဟယွ….မသီတာ ငါးသလဲထိုးတှေ ခကှထွားတယွ….မှှေးနတောဘဲ …။ ဒီနေ့ ဝဝဟနေတွေို့နဲ့ ခှိနွးထားတာကို ရှငွးသန့ွ သတိရလိုကသွညွ ။ နံရံက နာရီကို ကှည့လွိုကတွော့ သူတို့ လာခေါမွယ့ွ အခှိနကွ ကပနွပှေီ ။ ရအမှနေခွှိုးမှဘဲ ။ အပေါထွပကွ ရခှေိုးခနွးဆီကို တကမွနတေော့ဘဲ မီးဖိုခနွး ဘေးက ရခှေိုးခနွးလေးမှာဘဲ ခှိုးဖို့ ရှငွးသန့ွ ဆုံးဖှတလွိုကပွှီး ရခှေိုးခနွးထဲကို ဝငလွိုကသွညွ ။ ကိုယပွေါကွ တထပထွဲသော ညဝတအွိပတွဲ့တီရှပပွှပှကို ခှှတွ..အောကကွ NIKE ဘောငွးဘီတိုပှပှကှီးကိုလညွး အမှနွ ခှှတလွိုကသွညွ ။ မိမှေးတိုငွး ကိုယဗွလာနဲ့ ရှငွးသန့သွညွ ရပနွေးအောကမွှာ ကိုယတွှကေို လကနွဲ့ ပှတသွပရွငွး ရခှေိုးနသညွေ ။ အဓိက နံစောတွတတွဲ့ ဂှိုငွးကှား ပေါငကွှားတငပွါးကှားနရောတှကေို ဆပပွှာနဲ့ပှတတွိုကွ လိုကသွညွ ။ရှငွးသန့ွ ရခှေိုးနတေဲ့ အောကထွပွ ရခှေိုးခနွးရဲ့ တခုထဲသော ပှူတငွးပေါကသွညွ မှနခွပှတွှကေို ဆေးအနကတွှနေဲ့ သုတထွားသညွ ။

ရှငွးသန့ွ ရခှေိုးနတေဲ့ အခှိနွ ဒီ ပှူတငွးပေါကရွဲ့ အပှငဖွကကွနေ တစုံတယောကကွ ဆေးပကှနွတေဲ့ နရောလေးကနေ အထဲကို ခှောငွးကှည့နွသညွေ ဆိုတာကိုတော့ ရှငွးသန့ွ မသိ ။ ဟုတပွါသညွ ။ လူတယောကသွညွ အတှငွးက ရှငွးသန့ွ ကိုယတွုံးလုံး နဲ့ ရခှေိုးနတောကို မကှတွောငမွ ခတတွမွး ခှောငွးကှည့နွသညွေ ။ သူ့လကတွှကပှေူတငွးပေါကွ ဘောငကွို ဆုပကွိုငထွားပှီး ဒီလကတွှသညွေ စိတလွှုပရွှားမှုကှောင့ွ တဆတဆွတွ တုနခွါနကှသညွေ ။ သူကတော့ မနေ့ညထဲက ရှငွးသန့ကွို တအား စှဲလနွးသှားတဲ့ ဗဒငွ ပါဘဲ ။ ဗဒငွ . . ။ ရဲလှနွးတဲ့ ဗဒငွ . .။ အကှောကတွရား ကငွးမဲ့တဲ့ကောငွ ။ ဗဒငသွညွ ရှငွးသန့တွို့ အိမကွို မနကစွောစောထဲက စောင့ကွှည့နွခေဲ့သညွ ။ အရငဆွုံး ရှငွးသန့ရွဲ့ မိဘတှေ ကားနဲ့ အလုပကွို ထှကသွှားတာ သူ အဝေးကနတှေေ့လိုကရွသညွ ။ တောတွောလွေးကှာတော့ အိမအွကူ မသီတာ ဈေးခှငွးတောငွးနဲ့ အိမကွနေ ထှကသွှားတာကို တှေ့လိုကရွသညွ ..။ မသီတာသညွ အိမဘွေးပေါကွ တံခါးလေးကနေ ထှကသွှားတာကို သူ မှငလွိုကသွညွ ။ ဗဒငသွညဖွတှလွပွ မှနဆွနစွှာနဲ့ ရှငွးသန့တွို့ ခှံဝငွးထဲကို မသီတာ စေ့သှားတဲ့ ခှံတံခါးကနေ ဝငလွိုကသွညွ ။ အိမအွကူ မသီတာ ထှကလွာတဲ့ တံခါးကိုဆှဲကှည့သွညွ ။ တံခါးက ပိတမွထား ။ စေ့ရုံသာ စေ့ထားလို့ အထဲကို ဝငခွါနီး ခှသေံနဲ့ အောခွေါသွံတှကေို ကှားလိုကလွို့ သူ မဝငလွိုကသွေးဘဲ နားစှင့ထွောငနွလေိုကသွညွ ။

ရှငွးသန့ွ အပေါထွပကွ ဆငွးလာတာပါလား ။ ခဏကှာတော့ ရသေံတှေ ကှားလိုကရွသညွ .။ ပှူတငွးပေါကကွ ဆေးပကှနွတေဲ့ မှနကွ အကှကလွေး တကှကကွနေ အထဲကို ခှောငွးလိုကသွညွ ။ ဗဒငရွဲ့ မကှလွုံးတှေ သညွ မှငလွိုကရွတဲ့ မှငကွှငွးကို မယုံကှညနွိုငဘွူး ။ လှလှနွးတဲ့ သူစှဲလနွးသှားခဲ့တဲ့ ရှှမငွေးသမီးလေး ရှငွးသန့သွညွ မိမှေးတိုငွး အဝတဗွလာနဲ့ ရခှေိုးနတောကို တှေ့လိုကရွလို့ပါ ။ အိုး….. ၃ ရှငွးသန့ွ အရမွးလှနသညွေ ။ မိမှေးတိုငွး ကိုယတွုံးလုံးနဲ့ ရှငွးသန့ကွို ခှောငွးကှည့နွတေဲ့ ဗဒငသွညွ လကတွှေ ခှတှေေ ဒူးတှတဆတေဆွတနွဲ့ တုနခွါနသညွေ ။ ဂငွှးဘောငွးဘီအစုတအွထဲက သူ့လိငတွနဆွာ လီးခှောငွးကှီးကတအားတငွးထှားကှီးမားပှီး သံခှောငွးကှီး တခှောငွးလို မာကှော ထောငမွတနွသညွေ ။ ဟား…လှလိုကတွာ ဘဘေီရယွ…..အို…….နတမွိမယွ အိမဂွယှလွေး…….ရှငွးသန့လွေး . . ရှငွးသန့သွညွ ရခှေိုးရငွး ဆပပွှာနဲ့ တကိုယလွုံးကို ပှတသွပတွဲ့အခါ မဆီမဆိုငွ ညက တှေ့ခဲ့တဲ့ လူကှီးရုပသွှငကွို မှငယွောငမွိသှားသညွ ။ သူ့ကစှလွဈတဲ့ တောင့တွငွးတဲ့ လကဖွနှကွှီးတှေ….ကိုစဉွးစားမှငယွောငမွိတော့ ရှငွးသန့ရွဲ့ လကတွဖကကွ တငွးမာဖီးထနတေဲ့ သူမရဲ့ ရငစွိုငကွှီးတှဆေီကို ရောကသွှားသညွ ။ ရငသွီးလေးတှကေ စူထှကွ တငွးမာနကှသညွေ ။ ရှငွးသန့ရွဲ့ လကခွှောငွးလေးတှကေ ဒီ ရငသွီးလေးတှကေို ဖှဖှလေး ပှတစွမွးနမေိသညွ ။

ရှငွးသန့ရွဲ့ နှးဆီပှင့ဖွတလွေးတှနေဲ့တူတဲ့ နှုငတွခွမွးလှလှဖေါငွးဖေါငွးလေး တှဟော မဟတဟနဲ့ ပှင့ဟွလို့သှားကှသညွ ။ အပှငဖွကကွနေ ခှောငွးနတေဲ့ ဗဒငသွညွ သူ့အကှောငွးကို ရှငွးသန့ွ မှငယွောငွ တှေးတောနသညကွေိုမသိပါ ။ သို့ပမယေ့ွ ရှငွးသန့သွညွ မကှလွုံးလေး မှိတပွှီး ရငသွားတှကေို စမွးသပွ ကိုငတွှယရွငွး ဖီလငတွှေ တကနွသညွေ ဆိုတာကိုတော့ တှေ့နသညွေ ။ အို…ဘဘေီရယွ…မငွးရဲ့ လိုအငတွှကေို ဖှည့ပွေးခငှလွိုကတွာကှယွ…..။ ဗဒငသွညွ သူ့ပေါငကွှားကို လကနွဲ့ ဆုပကွိုငပွှီး ရှငွးသန့လွေး ဖှဈနတောတှကေို မကှတွောငမွခတတွမွး စိုကကွာ ကှည့နွသညွေ ။ ရှငွးသန့သွညွ ရငသွားတှကေို ပှတနွရောက ပေါငတွနွ နှဈဖကွ ကှားထဲကို စပှတသွညွ ။ နှုတခွမွးဖူးဖူးလေးတှကေ ပှင့ဟွလာသညွ ။ အငွး…အငွး…..အငွး……အငွး……..လို့ ညညွးလိုကတွဲ့ရှငွးသန့ရွဲ့ အသံလေးတှကှေောင့ွ ဗဒငလွညွး ဘောငွးဘီအပေါကွနေ အထဲက မတမွတထွောငနွတေဲ့ သူ့လိငတွနကွို ဆုပခွှေ ပှတတွိုကလွိုကမွိသညွ ။ ရှငွးသန့ွ ရှိနတေဲ့ ရခှေိုးခနွးထဲကို အတငွးကှီး ဝငသွှားပှီး ရှငွးသန့ကွို လိုးပဈခငှတွဲ့ ကာမစိတရွိုငွးတှကေ ပှငွးထနစွှာ ပေါပွေါကနွသညွေ ။ ဘယလွို အိမထွဲ ဝငမွလဲ ဆိုတာကို စဉွးစားခိုကွ ကားတစီး သူတို့ ခှံရှေ့ကို ထိုးဆိုကလွာသညွ ။

ဟငွ…ဘယသွူပါလိမ့ွ . . ။ ဗဒငလွညွး တိုကနွံရံကို ကှယပွှီး အိမရွှေ့ကို အသာ ခှောငွးကှည့လွိုကတွဲ့အခါ တိုယိုတာ ဂစှတွစီးပေါကွ ရှငွးသန့တွို့ အိမအွကူ မသီတာ ဆငွးလာတာကို တှေ့လိုကရွသညွ ။ ဈေးခှငွးတောငွးကှီးနဲ့။ ” ဘိုတောကရွေ…ကှေးဇူးဘဲ…..ဘိုကဆွာတဲ့အခါ ထမငွးဝငစွား..ကှားလား…..” လို့ ကားမောငွးသူကို မသီတာ လှမွးပှောလိုကတွာကို ဗဒငွ ကှားရသညွ ။ မသီတာ ရောကလွာလို့ ဗဒငလွညွး အိမထွဲကို ဝငတွော့မလို့ ပှငနွရောက ခှလှမွေး တုံ့သှားသညွ ။ ၄ ဗဒငွ အိပရွာက မထဘဲ ပအေိပနွသညွေ ။ မနေ့က တှေ့ခဲ့ရတဲ့ ရှငွးသန့လွေးရဲ့ မိမှေးတိုငွး အလှအပတှကေ မကှလွုံးထဲက မထှကဘွူး ဖှဈနသညွေ ။ ကာမစိတရွိုငွးတှကေ ထိနွးလို့မရအောငွ ထကှှနသညွေ ။ ဆငရွိုငွးတကောငွ မုနယွိုနသလေိုဘဲ ။ ဗဒငရွဲ့ လိငခွှောငွးတနကွ တအားတငွး တအားထှားပှီး မတမွတထွောငနွသညွေ ။ စောငစွုတလွေးကို ခှုံကှေးနတေဲ့ ဗဒငသွညွ ရှငွးသန့လွေးကို မနေ့က လူမလဈလို့ဝငမွကှမွးလိုကရွလို့ မကှမနပွေ ဖှဈနသညွေ ။ တကယတွော့ ဗဒငသွညွ မုဒိနွးကငှ့နွကှေ ကောငွ ။ အခုထိ ရဲ မှတတွမွး မရှိသေးဘူး ။

ဗဒငလွို လှတနွတေဲ့ မုဒိနွးကောငတွှေ အမှားကှီးဘဲ ။ ဗဒငလွိုကောငကွ သမထေူး နမထေူး . . ဘဝကှမွးကှမွးမှာ ရမွးရမွးကားကား လှောကလွှမွးနတေဲ့ ကလကခှေေ ။ ” ဗဒငွ…ဗဒငွ………ရှိလား . .” သူ့တဲစုတလွေးပေါကွို တကလွာတဲ့ ခှသေံတှနေဲ့ အောခွေါတွဲ့ အသံကို ကှားလိုကသွညွ ။ မိစနွး . . .။ ဗဒငရွဲ့ ကှောငွးနဖကွေ သူငယခွငွှး ။ လတတွလော အကှောွ ကှောရွောငွးနတေဲ့ မိနွးမ ။ ” အေး…မိစနွး…ဘာလဲ….” ဗဒငလွညွး အိပခွငှမွူးတူးနဲ့ ထူးလိုကသွညွ ။ ” ငါ ဈေးထဲ အကှောသွှားပို့ရငွး နငစွားဖို့ ဘူးသီးကှောနွဲ့ ပဲကပကွှောွ ဝငလွာပို့တာ…….နငကွလညွး..အိပပွုပကွှီးလိုကတွာ…နမှငေ့နွပှေီ..မထသေးဘူး…..” ” မိစနွး….လှာမရှညနွဲ့ဟာ…အကှောတွှေ ထားခဲ့ပှီး နငပွှနတွော့….” ” ဟယွ…ကာလနာ….ပှောလိုကတွာက ပကပွကစွကစွကွ..ငါ့မှာဖှင့ွ သူစားပါစတေော့ ဆိုပှီး တကူးတက လာပို့ပေးတာကို….” ” စောကကွောငမွ…လှာရှညနွတယွေ… ငါ နှာထနနွလေို့ သှားတော့လို့ ပှောနတော…ဆှဲလိုးမိမှာ စိုးလို့” ဗဒငရွဲ့ စကားကှောင့ွ မိစနွးလညွး ဒေါသထှကပွှီး ရနတွှေ့ဖို့ ဗဒငရွဲ့ အခနွးလေးထဲကို ဝငလွိုကတွဲ့အခါ။

ဗဒငလွညွး ” ငါပှောတဲ့ကှားက နငွ လာဖှဈအောငွ လာသေးတယွ…မိစနွး….နင့ဖွငကွှီး တကားကားနဲ့ ငါ စိတထွိနွးထားနရတော ကှာပှီဟ…..ငါ့ဆီဘဲ လာလာနတယွေ…လာစမွး…မိစနွး…” လို့ ပှောလိုကပွှီး မိစနွးကို တအားဆှဲလှဲခတှော့ မိစနွးလညွး ” လှှတွ…လှှတွ…ဗဒငွ….မလုပနွဲ့….လှှတဘွာလုပတွာလဲ…” လို့ အောရွငွး ရုနွးကနသွညွ ။ အလုပကွှမွးသမား လူတလေူပေ ဗဒငရွဲ့ လကတွှကေ သနမွာသညွ ။ မိစနွးကို အတငွး ခှုပပွှီး ထမိနကွို ဆှဲခှှတသွညွ ။ ” အို…မလုပနွဲ့လေ . . ” မိစနွး ရုနွးရငွးကနရွငွး ထမိနကွှှတသွှားသညွ ။ အတှငွးခံ ဘာတခုမှ မပါတဲ့ မိစနွးရဲ့ အောကပွိုငွး တခုလုံး ဘာမှ မရှိတော့ ။ ဗဒငရွဲ့ လကတွဖကကွ အမှှေးမဲမဲတှနေဲ့ မိနွးမအငွဂြါကို အုပကွိုငွ ဆုပလွိုကသွလို ကနှတွဲ့လကတွဖကနွဲ့လညွး မိစနွး ရငသွားတှကေို အကငွြှ ီ အပေါကွနဘေဲ ဆုပနွယသွညွ ။ ” ဗဒငွ….နငွ လှနနွပှေီနောွ…..” ” မိစနွး..နငွ တိုငခွငှရွာကို တိုငွ…နငဘွဲ အကငှ့ခွံရတယွ ဆိုပှီး စောကရွှကကွှဲမှာ..ငါကတော့ ထောငတွှေ အခှုပတွှေ ကှောကတွဲ့ကောငွ မဟုတဘွူး .. နင့ကွို ငါ လိုးမယဟွာ….” ” အိုး..ဗဒငွ…မလုပနွဲ့….မလုပနွဲ့…လှှတွ…လှှတွ…..” မိစနွးက ငှငွးဆနွ ရုနွးကနသွညွ ။ ဗဒငကွ မိစနွးရဲ့ ပေါငတွနတွှကေို သူ့ဒူးတှနေဲ့ ဘေး တဖကတွခကှကွို တှနွးခှဲပဈလိုကသွညွ ။

ပေါငတွနတွှေ ကှားထဲမှာ နရောယူပှီး သူ့တနဆွာတုတကွှီးကို မိစနွးရဲ့ အငွဂြါစပမွှာ တေ့ထောကပွှီး ဖိသှငွးလိုကသွညွ ။ ဗဒငသွညွ လကမွှနခွှမှနွေ ရှိလှသညွ ။ ဆိုငွးနေ တုံ့နတေဲ့လူစား မဟုတဘွူး ။ သူ့လိငတွနထွိပဖွူးကားကားကှီးသညွ ပိကနဲ မိစနွး အငွဂြါစပထွဲကိုတိုးဝငသွှားသညွ ။ ” အား…..အမလေး…..” ဗဒငသွညွ မိစနွးရဲ့ နှုတခွမွးတှကေို သူ့နှုတခွမွးကှီးတှနေဲ့ ဖိကပွ စုတယွူရငွး တခကှခွငွှး သှငွးနသညွေ ။ မိစနွးလညွး တကယတွော့ ဗဒငကွို တဖကသွပွ ကှိုကနွလေို့ ခဏခဏ အကှောွ လာပေးလိုကွ ဟငွးကောငွးခကှရွငွ လာပေးလိုကွ လုပနွတေဲ့ မိနွးမ ။ အတငွး ခှုပကွငှ့တွာကို မကှိုကလွို့ ရုနွးကနွ ငှငွးဆနနွတော.. ။ တကယွ လီးဝငသွှားပှီ ဆိုတော့လညွး ပထမဘဲ ရုနွးကနနွပှေီး နောကပွိုငွးကတှော့ ဗဒငလွုပတွာတှကေို တအငွးအငွး ညညွးပှီး မငှငွးဆနတွော့ ။ ဗဒငလွညွး မိစနွး သူလုပသွမှှ ခံနပှေီ ဆိုတာ တှေ့ရတော့ ခှုပမွထားတော့ဘဲ ခပသွှကသွှကွ လိုးဆောင့လွသညွေ ။ ” အို..ဗဒငရွယွ…ငါ့ဟာတော့ ကှဲပှဲပှီလားဟာ.နငကွလညွး စောကရွမွးကှမွးတယွ…ဟှနွး..လပှှတကွှီးကလညွး အကှီးကှီး……” ဗဒငလွညွး မိစနွး အပေါပွိုငွးကို အခုမှဘဲ အားလုံး ခှှတပွဈလိုကသွညွ ။

တစှပစွှပွ လိုးဆောင့ရွငွးလုံးဝနွးတဲ့ နို့ကှီးတှကေိုလညွး လကတွဖကနွဲ့ ညှဈလိုကွ ပှတလွိုကွ ပါးစပနွဲ့ စို့လိုကွ လုပသွညွ ။ ” ကောငွးလား……မိစနွး…..” ” ဘာလဲ….” ” ငါလိုးတာ ကောငွးလားလို့….မေးနတော….” ” အငွး ……” ” ဘာအငွးလဲ…..” ” ကောငွးတယွ…ဗဒငရွယွ…..” မိစနွးရဲ့ စောကဖွုတကွ တငွးကှပလွှနွးနသညွေ ။ ဖတဖွတွ ဖှတဖွှတွ ဖပဖွပဖွပွ ဖှတဖွှတွ ဗဒငွ လိုးခကှတွှကေို အရှိနမွှှင့တွိုးလိုကသွညွ ။ အား…အား…အမလေး……အိုး…..အိုး…. မိစနွး..ဘာလဲ..နာလို့လား…… နာဘူး….ကောငွးလို့ . . . . မိစနွးက ဗဒငရွဲ့ ဇကပွိုးကို ဆှဲဖကထွားရငွး မကှစွောငွးလေး ထိုးကာ ပှောလိုကသွညွ ။ ဗဒငလွညွး မိစနွးကို တခကွှ တရာလောကွ ဆကတွိုကွ ဆောင့ထွည့ပွှီးမှ နငွ ငါ့ကို ဖငကွုနွးပေးမလား.. လို့ မေးလိုကသွညွ ။ မိစနွးလညွး.. အငွး ရတယလွေ . . . လို့ ပှောလိုကတွော့ ဗဒငလွညွး သူ့လီးတနကွို စောကဖွုတထွဲက စှပကွနဲ ဆှဲထုတလွိုကသွညွ ။ ဖငပွူးတောငွး ထောငလွိုကဟွာ….. မိစနွးလညွး စောကဖွုတထွဲက လီးကို ထုတလွိုကတွာတောငွ ရငဘွတထွဲ ဟာကနဲ ဖှဈသှားရလို့ ခကှခွငွှးဘဲ လေးဖကကွုနွးကာ ဖငတွုံးကှီးတှကေို ကော့ထောငပွေးလိုကသွညွ ။

ဗဒငလွညွး ဖငတွုံးကှီးတှရေဲ့ ကှားက ပှူးထှကနွတေဲ့ စောကဖွုတကွှီးထဲကို သူ့လီး တေ့ထောကကွာ ဖိသှငွးထည့လွိုကသွညွ ။ အား . . . မိစနွးလညွး လီးတဆုံး သှငွးခံလိုကရွလို့ နညွးနညွး အောင့သွှားသညွ ။ သို့ပမယေ့ွ ဆကတွိုကွ လိုးသှငွးလိုကတွဲ့ ဆောင့ခွကှတွှကှေောင့ွ အရသာကောငွးကောငွးက ဖုံးလှှမွးသှားလို့ မကှစွိစုံမှိတရွငွး လီးအရသာ ကို ခံစားနသညွေ ။ ကောငွးလား…မိစနွး….. ကောငွးတယွ….ဗဒငွ…. လိုးမယနွောွ…. လိုး….လိုး…. ဖှတွ ဖပွ ဖှတွ ဖပွ ဖှတွ ဖပွ ဖှတဖွပွ ဗဒငလွညွး မကှစွိပိတပွှီး မိစနွး ဖငတွုံးတှကေို ကိုငရွငွး လိုးဆောင့ွ ထည့နွသညွေ ။ သူ့စိတထွဲမှာ မိနွးမခှောလေး ရှငွးသန့ကွို လိုးနသညွေ လို့ အာရုံပှုထားတာ ။ အိုး….ဟီး……ရှီး…ကောငွးလိုကတွာ…ရှငွးသန့ရွယွ……အငွး……အား . . . . မိစနွးလညွး နားထဲမှာ ဗဒငကွ ရှငွးသန့လွို့ ပှောလိုကတွာကို ကှားလိုကမွိလို့ ဒီကောငွ ဘာတှေ ရှတနွတောလဲ လို့ တှေးလိုကသွညွ ။ တခှား မိနွးမ တယောကရွဲ့ နံမညကွို ရှတနွပေါလား . .လို့ သတိထားမိလိုကသွညွ ။  ဗဒငသွညွ ရှငွးသန့လွေးကို မှငခွငှစွိတတွှေ မှားနလေို့ သူတို့နတေဲ့ ဂိတပွိတွ သူဌေးရပကွှကကွို ရောကခွဲ့ရပှနပွှီ ။ သူကလေးရဲ့ အိမကွို ဝငဖွို့က ခကသွညွ ။

အပှာရောငွ ယူနီဖေါငွးဝတွ လုံခှုံရေး အစောင့တွှကေို ဖှတပွှီး ဝငဖွို့က မလှယကွူ ။ သူတို့ ရပကွှကထွဲမှာ အိမပွှငဆွေးသုတွ လုပတွဲ့ လူကှီးနဲ့ တပည့တွှေ ဂိတထွဲ မဝငခွငွ မုန့ဟွငွးခါးထိုငစွားနကှတောကို ဗဒငွ တှေ့တော့ ဒီလူကှီးဆီ သှားပှီး ဆရာ….လူလိုလားဟငွ..ကှုပွ ပနွးရံလညွး လုပတွတတွယွ…ဆေးလညွး သုတတွတတွယွ …. ဆရာ ခိုငွးကှည့ပွါ…… လို့ အသနားခံတဲ့ ပုံနဲ့ မေးကှည့လွိုကသွညွ ။ လူကှီးက ဗဒငကွို ခှဆေုံးခေါငွးဆုံး ကှည့လွိုကပွှီး…. လိုတာကလိုတယကွှ..အိမနွှဈလုံးက တပှိုငနွကွ လုပခွိုငွးနတေော့ မပှီးဘူး ဖှဈနတယွေ..လူခှဲပှီး လုပရွငွ ပိုမှနမွယွ….အေး..လိုကခွဲ့ကှာ…ငါ မငွး အလုပပွေါွ ကှည့ပွှီး ပေးမယွ…. လို့ ပှနပွှောလိုကတွော့ ဗဒငလွညွး ပှောသွှားသညွ ။ ဟုတကွဲ့ဆရာ..ကှေးဇူးပါဘဲ..ကနှောွ ကောငွးကောငွး လုပပွါမယွ . . . မငွးလညွး စားလကှော….မသနွးရေ..ဒီကောငလွေးကိုလညွး ထည့ပွေးလိုကပွါ….ပေါငွးရှငွးမယွ…. မုန့ဟွငွးခါး ပူပူခှိုခှိုလေးကိုလညွး စားလိုကရွ အလုပလွညွး ရ ဝငွးထဲကိုလညွူ ဝငခွှင့ရွသှားပှီ ။ စားပှီးတော့ သူတို့ရဲ့ ပဈကပကွားစုတကွှီး အနောကဖွကွ ကို လူကှီးရဲ့ တပည့တွှနေဲ့ အတူ ခုနတွကလွိုကသွညွ ။ ဗဒငွ လုပရွတာက ရှငွးသန့တွို့ ခှံနဲ့ တခှံကှောကွ တိုကမွှာ ။

လုပရွငွး ရှငွးသန့ကွိုမှား တှေ့လမလေား ဆိုပှီး ကှည့ပွမယေ့ွ မတှေ့ရဘူး ။ ညနဖကွေ အလုပပွှီးတော့ သူ ခနှနွခေဲ့ဖို့ လုပပွမယေ့ွ အလုပခွေါငွးဆောငွ လူကှီးက သူ့ကို ကားနဲ့ ခေါတွငသွှားလို့ လိုကသွှားလိုကရွသညွ ။ ဘာဘဲ ဖှဈဖှဈ ဒီ ဝငွးထဲမှာ အမှဲ လုပရွရငွ တနေ့မဟုတွ တနေ့တော့ ရှငွးသန့ကွို တှေ့မှာ မုခပှါလို့ သူ စဉွးစားပှီး နောကတွနေ့လညွး ဒီအဖှဲ့နဲ့ အလုပလွုပဖွို့ လူကှီးကို ပှောလိုကသွညွ ။ လူကှီးက အပငပွနွးခံနိုငပွှီး အားကောငွးတဲ့ ဗဒငကွို သဘောကသှညွ ။ ” အေး…ဒီနေ့မနကကွ အခှိနဘွဲ မုန့ဟွငွးခါးဆိုငကွို လာခဲ့…” လို့ ပှောပှီး တနေ့တာ လုပအွားခကို ရှငွးပေးသညွ ။ အိမအွပှနွ လမွးမှာ အရကဆွိုငွ ဝငပွှီး ကောငွးကောငွး နှိပလွိုကသွညွ ။ အမှညွးကတော့ အရကဆွိုငွ ဘေးက ကုလားမရဲ့ ကှကရွိုးသုတွ ။ ပဲရညဝွါဝါ ဆမွး ငရုပသွီးမှုန့မွှားမှား နဲ့ ဂေါဖွီထုပွ ပါးပါးလှီးထည့ထွားတဲ့ ကှကရွိုးသုတကွ ကှကအွုဖတွ ဝါဝါလေးတှနေဲ့ ကောငွးမှကောငွးဘဲ ။ ခဉှခွဉှစွပစွပငွံငံ . .. ။ ရခှေိနကွိုကမွှ သူစံမှနွးရာ တဲစုတလွေးဆီကို ပှနခွဲ့သညွ ။ သူ့တဲပေါကဝွမှာ တှေ့လိုကရွတာက မစနွး …။ ” ဟယွ..ဗဒငွ…..နငွ အရကတွှေ သောကလွာပါလား….ဟှနွး….နံစောနွတောဘဲ……” ” မိစနွး..နငွ ဘာလာလုပလွဲ….ဟငွ….နငွ ဘာလာလုပလွဲ…စောကကွောငမွ . . ” ဗဒငွ ငေါကလွိုကလွို့ မိစနွး မကှရွညလွညသွှားသညွ ။

မနေ့က အသလေိုးခဲ့တဲ့ကောငမွကို သူမို့ ရကရွကစွကစွကွ မေးရကတွယွ …။ ” နင့ကွို တှေ့ခငှလွို့ပေါ့ ဗဒငရွယွ…ငါလာတာ နငွ မကှိုကဖွူးလား….” တုနနွတေဲ့ အသံလေးနဲ့ မေးလိုကတွဲ့အခါ ဗဒငလွညွး မိစနွးရဲ့ ဖငတွုံးတှကေို ဖနွှးကနဲ လကွ နဲ့ရိုကထွည့လွိုကပွှီး ” ဟဲဟဲ….စောကပွတယွားလို့လား…..ဟီး……” လို့ စပဖွှဲဖှဲနဲ့ မေးသညွ ။ မိစနွးလညွး ” မမိုကရွိုငွးနဲ့ ဗဒငရွယွ…နင့မွှာ ခစှခွှငွးမတြတော ဆိုတာ မရှိဘူးလား….နငနွဲ့ငါနဲ့ မနေ့ကဘဲ ညားခဲ့ကှတာလေ…နငွ…နငွ..ငါ့ကို တကယွ မကှိုကဘွူးလား…လိုးရုံသကသွကလွား . .” လို့မေးလိုကရွငွး မကှရွညတွှေ ကသှညွ ။ ဗဒငကွ မခှော့တဲ့အပှငွ ” ကောငမွ..စောကကွောငမွ….စောကမွကှရွညကွပှှမနနေဲ့..ဆောင့ကွနလွိုကရွ သမယွေ…” လို့ ဆဲဆိုပှီး ကိုယပွေါကွ အဝတတွှကေို ခှှတပွဈလိုကသွညွ ။ မိစနွးလညွး သူ့ကို ငေးကှည့နွသညွေ ။ ဗဒငရွဲ့ ကိုယလွုံးတှကေ ကစှကွစှလွဈလဈ နဲ့ ကှှကသွားဗလနဲ့ ယောကွှား ပီသသညွ ။ ပေါငကွှားက လိငတွနခွှောငွးက တောငမွနပမယေေ့ွ တောတွောွ ကှီးပှီး ရှညလွမှောကှီး ။” မိစနွး…ငါ ရခှေိုးလိုကအွုံးမယွ….နငကွော ခှိုးမလား…..” ” ဟင့အွငွး…မခှိုးဘူး ….. နငဘွဲခှိုး….ဗဒငွ . . ” ” လာပါဟာ..ငါ့ကို ခှေးတှနွးပေး…….” မိစနွးသညွ သူဘယလွောကွ ရိုငွးရိုငွး သူ့ကို သံယောဇဉကွှီးနသညွေ ။ ရခှေိုးပှီးတာနဲ့ သူ တဲအတှငွးဖကကွို ဆှဲသှငွးပှီး မိစနွးကို တကလွိုးတော့တာဘဲ ။

မိစနွးလညွး သူ့အလိုကှ နပေေးလိုကသွညွ ။ သူက ဘယလွောကရွိုငွးရိုငွး သူ့အလိုးက အသဲခိုကအွောငွ ကောငွးသညွ ။ မိစနွးကို ဘေးတစောငွးရော အပေါကွရော ဖငကွုနွးခှေးလိုး ပုံရော သူလိုးသညွ ။ သူ့လီးကှီးကိုလညွး စုတခွိုငွးသညွ ။ လုံးပတတွုတတွုတွ အကှောတှေ ထငွးထောငနွတေဲ့ သူ့လီးကှီးကို စိတပွါလကပွါနဲ့ စုတပွေးလိုကတွော့ သူ အရမွးကှိုကသွှားသညွ ။ စိတကွှိုကွ လိုးပှီး မိစနွးလညွး ကောငွးတယလွို့ သူသိပှီးရော သူ့လရညတွှေ ပနွးထုတလွိုကပွှီး သူပှီးလိုကသွညွ ။ နိုငငွံခှား အပှာကားတှထေဲကလိုဘဲ မိစနွးကို ဒူးထောကွ ထိုငခွိုငွးပှီး မိစနွးရဲ့ မကှနွှာပေါကွို သုတရွညတွှေ ပနွးထုတသွညွ ။ မိစနွးလညွး သူ့ကို ခစှတွဲ့စိတနွဲ့ ခံယူလိုကသွညွ ။ သူနဲ့ သုံးခှီ လိုးပဈလိုကကွှပှီးတဲ့နောကွ ဘိုကဆွာကှလို့ ရပကွှကထွဲ တညလုံးဖှင့တွဲ့ လဖကရွညဆွိုငမွှာ သူနဲ့ သှားသောကသွညွ ။ မိစနွးလညွး သူနဲ့ အခုလို တှဲသှားရတာကို အရမွးပှောမွိတာဘဲ ။ မိစနွးနဲ့ အကှောွ ကူရောငွးတဲ့ မှင့မွှင့ရွီ ပှောတာ မှနလွိမ့မွညွ ။ မိစနွး လငလွိုခငှနွပှေီ ။ လဖကရွညဆွိုငကွ ပေါငမွုန့ထွောပတသွုတွ လုပပွေးလို့ သူနဲ့ စားလိုကကွှတာ သုံးခပွှ အကုနွ ပှောငသွှားသညွ ။ မိစနွးက ပိုကဆွံထုတပွေးမလို့ လုပတွော့ သူက ” နေ…နေ…ငါပေးမယွ….” ဆိုပှီး ငှရှငွေးပေးလိုကသွညွ ။

ဒီအခကှကွိုလညွး မိစနွး အရမွး ကှနပမွေိသညွ ။ နောကတွနေ့ မနကွ မိစနွး သူ့ဘေးမှာ မရှိတော့ ။ အစောကှီး ထလဈသှားသညွ ။ မိစနွးက အကှောကွှောဖွို့ ပှငဆွငရွတယလွေ ။ သူလညွး ရှငွးသန့တွို့ ရပကွှကကွို အခှိနမွှီ ရောကဖွို့ ကှိုးစားရသညွ ။ အိမပွှငတွဲ့ အဖှဲ့ စားနကှေ မုန့ဟွငွးခါးဆိုငလွေးကို သူ အခှိနမွှီ ရောကသွှားသညွ ။ ဘာနဲ့စားမလဲ….မောငလွေး . . . မုန့ဟွငွးခါးသညွ မသနွးက မေးလိုကတွော့ အုပစွုခေါငွးဆောငွ လူကှီး စားနရောက လှည့ကွှည့သွညွ။ သူ့ကို မှငသွှားပှီး နုတဆွကသွညွ ။ ဒီနေ့ လုပရွတာက ရှငွးသန့တွို့ ခှံနဲ့ ကပရွကကွ တိုကမွှာ ။ ဗဒငကွ တိုကအွရှေ့က ခှံတံခါးကှီးကိုဆေးသုတရွသညွ ။ နေ့လညခွငွး ထမငွးစားခှိနမွှာ အုပစွုခေါငွးဆောငွ လူကှီးက အဝစားဆိုငမွှာ ကှှသညွေ ။ ” ငါတို့လကရွာတှကေို အဲဒီလမွးထဲက သူဌေးမိသားစုတှကေ ကှိုကကွှတယကွှ..မငွးတို့ကို အလုပထွပပွေးကှလိမ့မွယွ…” လို့ ပှောသညွ ။ သူကှိုကတွဲ့ ငါးသလဲထိုး အိုးကပနွဲ့ ထမငွးလိုကပွှဲလေးပှဲတောငအွပှတဆွှဲထည့လွိုကသွညွ ။ သူတို့ကို နောကနွေ့ အလုပပွေးတာက ရှငွးသန့တွို့ရဲ့ အဖေ ဖှဈနလေို့ သူ အံ့ဩသှားသညွ ။

သူ့အုပစွုခေါငွးဆောငွ လူကှီးက ဗဒငနွဲ့ ကှှကပွု ..သှားလုပပွေးလိုကကွှာ…ပငပွနွးတဲ့ အလုပမွှိုး မဟုတပွါဘူး……မငွးတို့ အေးဆေး လုပနွိုငပွါတယွ.. လို့ ပှောသညွ ။ ဗဒငလွညွးသူဖှဈခငှသွလို ရှငွးသန့လွေးရဲ့ တိုကမွှာ အလုပလွုပရွမှာမို့ ပှောမပှနိုငအွောငဘွဲ ဝမွးသာသှားသညွ ။ ၆ ရှငွးသန့တွို့ ခှံထဲကို ရောကတွော့ အလုပသွှားတော့မယ့ပွုံ ရှိတဲ့ ရှငွးသန့ရွဲ့ အဖကေ ဗဒငနွဲ့ ကှှကပွုတို့ကို လုပရွမယ့ွ အလုပတွှကေို ပှောပှသညွ ။ ခှံထဲတနရောမှာ ခှေးလှောငအွိမဆွောကပွေးဖို့နဲ့ပေါထွပွ ရခှေိုးခနွးမှာ ကှှပှေားကပဖွို့ ဖှဈသညွ ။ လုပရွမှာတှေ ပှပှီးတဲ့နောကွ နေ့ခငွးစာကို သူ့အိမကွ ထမငွးခကှအွိမအွကူ မသီတာက ကှှေးလိမ့မွညွ လို့ ပှောသညွ ။ ” ကဲ ငါသှားမယကွှာ..မငွးတို့ သသသပေသွေပနွဲ့ လုပပွေးကှကှာ..အပိုဘောကဆွူး ငါပေးမယွ….” လို့ရှငွးသန့ရွဲ့ အဖကေ ပှောပှီး သူ့ကို လာကှိုတဲ့ ရုံးကားနဲ့ အလုပကွို ထှကခွှာသှားသညွ ။ အကှံသမား ဗဒငလွညွး ရှငွးသန့တွို့ တိုကထွဲကို ဝငခွငှလွှနွးနသေူ ဆိုတော့ ကှှကပွုကို ခှံထဲက ခှေးလှောငအွိမွ လုပခွိုငွးလိုကပွှီး သူက အပေါထွပွ ရခှေိုးခနွးမှာ ကှှပှေားကပဖွို့ တာဝနယွူလိုကသွညွ ။

သူက ဟိုစပစွပွ ဒီစပစွပွ လုပတွတကွိုငတွတသွူ တယောကမွို့ ပနွးရံအလုပကွိုလညွး နညွးနညွးပါးပါးတော့ လုပတွတခွဲ့သညွ ဆိုတော့ ရခှေိုးခနွး ပှငဆွငတွဲ့အလုပကွို သူ လုပမွညွ ။ သူ့မကှလွုံးတှသညွေ တိုကထွဲ ရောကတွာနဲ့ ရှငွးသန့ကွို အပှေးအလှှား ရှာဖှနမေေိသညွ ။ ထမငွးခကွှ အိမအွကူ မသီတာက သူ့ကို ပှဲဈေးတနွးတုံးက စတိတရွှိုးပှဲ ထဲကို ခေါသွှားပေးတဲ့လူ ဆိုတာကို မမှတမွိဘူး ။ အလုပကွှမွးသမားတယောကလွို စုတစွုတနွုတနွုတွ ဝတထွားလို့ ဖှဈမညွ ။ မသီတာရဲ့ ဖငတွုံးတှေ တုနခွါတာကိုဘဲ ခဏခဏ တှေ့နရသညွေ ။ မသီတာက ” ကမှ ထမငွးဟငွး ခကှလွိုကအွုံးမယွ…လိုတာ ပှောပေါ့..ဟိုမှာ ရသနေ့ပွုလငွးအေးအေးတလုံး ခထှားပေးခဲ့တယွ….” လို့ ပှောပှီး အောကထွပကွ မီးဖိုခနွးကို ဆငွးသှားလိုကသွညွ ။ ရှငွးသန့ွ ဘယမွှာလဲ…..။ ဒါကို ဗဒငွ သိပသွိခငှနွသညွေ ။ လူမရှိတဲ့ အပေါထွပကွှီး တခုလုံး ငှိမသွကွ တိတွိတနွသညွေ ။ သူပှငရွမယ့ွ ရခှေိုးခနွး ဘေးက အိပခွနွးကို ခှောငွးကှည့လွိုကသွညွ ။ ရှငွးသန့ရွဲ့ အိပခွနွးမှားလား။မဖှဈနိုငွ ။ မသီတာရဲ့ အခနွး ဖှဈဖို့မှားသညွ ။ နောကတွခနွးကို ပှေးကှည့သွညွ ။ ဒါ ရှငွးသန့ရွဲ့အဖနေဲ့ အမေ အခနွး ဖှဈမညွ ။ အကှံသမား ဗဒငသွညွ နောကဆွုံးတော့ ရှငွးသန့ရွဲ့ အိပခွနွးလေးကို ရှာလို့ တှေ့သှားသညွ ။

အပှိုမလေးရဲ့ အိပခွနွး ။ သငွးပှံ့တဲ့ အပှိုနံ့ကို သူ တဝရှူရှိုကလွိုကသွညွ ။ လီးက ခကှခွငွှး မတလွာသညွ ။ ခှသေံကိုလညွး နားစှင့ွ အပှိုမလေးရဲ့ အခနွးထဲကို လိုကွ မှှနှေောကသွညွ ။ မိလိုကရွငတွော့ ထောငနွနွးစံရမှာက အသအခှောဘဲ ။ ထောငအွခှုပကွို မရောကခွငွ ရပကွှကနွဲ့ ရဲတှေ ဗငွှးတာလညွး ရလညွေ ခံရမညွ ဆိုတာကို သူသိသညွ ။ မိုကမွိုကမွဲမဲနဲ့ အံဆှဲတခုထဲက ပငတွီလေး တထညကွို သူ ရလိုကသွညွ ။ ခကှခွငွှးဘဲ နှာခေါငွးမှာ သူတေ့ကာ ရှုလိုကသွညွ ။ ဟငွး…..အား……ရှငွးသန့ရွဲ့ ပငတွီလေးဆီက စောကဖွုတနွံ့သငွးသငွးလေး ။ မလှောရွသေးတဲ့ အဟောငွးမှားလား ။ သူလုပရွမယ့နွရောကို ပှနပွှေးပှီး အလုပစွလိုကသွညွ ။ အခှိနဆွှဲလုပမွညွ လို့ စဉွးစားထားသညွ ။ ဒါမှ ရှငွးသန့နွဲ့ တှေ့ရမှာ ။ အောကထွပွ မီးဖိုခှောငကွ ဟငွးနံ့ညှောနွံ့တှေ ဝေ့တကလွာသညွ ။ မသီတာ ပညာစှမွးတှေ ပှနပှေီ ။ ဘိုကဆွာလာသလိုဘဲ ။ ဘိုကကွဆာ လီးကဆာ နဲ့ သူ့ဘဝ ။ နေ့လညွ ၁၂နာရီထိုးတော့ မသီတာ ရောကလွာသညွ ။ ” လာ..ထမငွးစားရအောငွ…ခှံထဲ လုပတွဲ့ ရှင့အွဖေါလွညွး ကမှ ခေါပွှီးပှီ . . ” ကှှကပွုနဲ့အတူ မသီတာ ပှငပွေးတဲ့ ထမငွးဟငွးတှကေို အပှတဆွှဲကှသညွ ။ ကောငွးလိုကတွဲ့ဟငွး ။ ပဲလငွးမှှသေီး အစာသှတွ နဲ့ ငါးပိခကွှ တို့စရာ ။

ဆနကွလညွး ဘာကောငွးသလဲမမေးနဲ့ ဆိုတာမှိုး ။ ဟူး…..အပှတနွှိပလွိုကသွညွ ။ ကှှကပွုက တိုးတိုးလေး… အဲ့ အိမဖွေါမွအောကစွလှတတွာ ကနှောွ တှေ့ရတယွ…စောကဖွုတကွှီး ပှူးနတောဘဲ ဟီး….. လို့ ကပပွှောသညွ ။ ” ဟေ….ဟုတလွား . .. ဟီး..အမှှေးမဲမဲတှနေဲ့လား….” လို့ သူက မေးလိုကသွညွ ။ ” ဟင့အွငွး….အမှှေးရိပထွားတယွ…ပှောငခွုံးနတောဘဲ…..ဟိဟိ…” လို့ ကှှကပွု ဖှသညွေ ။ မသီတာက သူတို့ကို ငှကပွှောသီးတှေ လာကှှေးပှနသွညွ ။ သခှော ကှည့တွော့ မသီတာသညွ နို့လညွး ကှီးသညွ ။ ဟူး….တကလွိုးလိုကရွရငတွော့ အီဆိမ့နွမှောဘဲ ။ ပှီးရငွ မုဒိနွးမှု နဲ့ ဂှေးထဲကို အောငွး…..။ တငွးတောငွ . . .တငွးတောငွ . . အိမရွှေ့က ဘဲလသွံ ။ မသီတာ ပှေးသှားသညွ ။ တငကွှီးတှေ အိပဲ့အိပဲ့နဲ့ ။ ” ဟယွ…ရှငွးသန့ွ….ပှနလွာပှီလား…ငါက မနကဖွနမွှ ပှနလွာမယွ ထငနွတော….” ” ဟုတတွယွ…ရှငွးသန့ွ မပှောလွို့ ဒီနေ့ဘဲ ပှနခွဲ့တယွ…မသီတာရယွ…စိတညွဈစရာပါ…ဘဲတှကေ အကုနွ နှာဘူးတှခညွှေးဘဲ…..မကောငွးပါဘူး….” ” ဟဲ့ ဘာဖှဈလို့လဲ….ရှငွးသန့ရွယွ . . .” ရှငွးသန့ကွ ဗဒငနွဲ့ ကှှကပွုကို တှေ့သှားသညွ ။

” နောကမွှ ပှောပှမယွ…မသီတာ….ဒါနဲ့ ဟို၂ယောကကွ ဘယသွူတှလေဲ…..” ” သူတို့က အိမလွာပှငတွဲ့ အလုပသွမားတှေ…ရှငွးသန့အွဖေ လုပခွိုငွးသှားတာ..အခု နေ့လညစွာ လာစားကှတာလေ . . ” ရှငွးသန့ကွ သူ့ကို တခကွှ စိုကကွှည့သွှားတာကို ဗဒငွ သတိထားမိလိုကသွညွ ။ သူ့ကို ရှငွးသန့ွ မှတမွိသလား မသိဘူး ။ အလုပခွှငကွို ပှနရွောကပွှီး လုပနွရပမေယေ့ွ စိတကွ ရှငွးသန့ဆွီကိုဘဲ ရောကနွသညွေ ။ သိပမွဝေးလှတဲ့ ရှငွးသန့ရွဲ့ အိပခွနွးထဲမှာ ရှငွးသန့ွ ဘာမှား လုပနွသလေဲ ဆိုတာကို ခှောငွးကှည့ခွငှစွိတတွှေ တဖှားဖှား ပေါပွေါကနွသညွေ ။ မကှနပလွေို့ အောလွိုကရွငွ ထောငထွဲကို တနွးရောကသွှားမှာမို့လညွး ခှိနဆွနသညွေ ။ ဒီအခှိနမွှာ သူရောကနွတေဲ့ ရခှေိုးခနွးဆီကို ဦးတညလွာနတေဲ့ ခှသေံတရှပရွှပကွို သူကှားရသညွ ။ ဘယသွူလဲ . . ။ မသီတာလား ။ အလုပလွုပရွဲ့လား လာကှည့တွာ ဖှဈမညွ ။ မသိခငှယွောငဆွောငပွှီး အလုပဖွိလုပနွတေဲ့အခှိနွ ” အကိုက ရှငွးသန့ကွို စတိတရွှိုးထဲ ခေါသွှားပေးတဲ့ အကို မဟုတလွား….” လို့ မေးလိုကတွဲ့ ရှငွးသန့ရွဲ့ အသံလေးကို ကှားလိုကရွလို့ လှည့ကွှည့လွိုကမွိသညွ ။

အို . . .လှလိုကတွဲ့ နတမွိမယလွေး ။ ဝငွးဝါရဲ့ အသားနဲ့ အခှိုးကတှဲ့ ကိုယလွုံးလေးသညွ လကပွှတစွှပကွှယလွေးနဲ့ ဂငွှးဘောငွးဘီအတိုလေးကှောင့ွ ပိုပှီး သိသိသာသာ လှနသညွေ ။ ” ဟုတတွယွ…ညီမ အကိုပါ…..” ” ရှငွးသန့ကွ အကိုဘဲလို့ မှတမွိလို့ မေးကှည့တွာပါ …အကိုက ပနွးရံအလုပွ လုပတွာကိုး……” စိတထွဲကတော့ အကိုက ရှငွးသန့ကွို တှေ့ခငှလွှနွးလို့ ရတဲ့နညွးနဲ့ ကှံဖနပွှီး အိမထွဲကို ရောကအွောငွ လုပလွာတာ…လို့ ပှောလိုကမွိပါသညွ ။ ပါးစပကွတော့..” အကိုက အလုပမွှိုးစုံ လုပတွယွ…ညီမ နံမညကွ ရှငွးသန့ွ လား…အကို့နံမညကွ ဗဒငွ . . ..” လို့ ပှောလိုကသွညွ ။ ရှငွးသန့ကွ ” ဟုတွ….နံမညွ အပှည့အွစုံက ရှငွးသန့မွိုးသိမွး ပါ အကို…..” လို့ ပှုံးပှုံးလေး ပှနဖွှသညွေ ။ သူက ထိုငပွှီး လုပနွတောကှောင့ွ မတတွပရွပလွကှနွဲ့ လာစကားပှောနတေဲ့ ရှငွးသန့ရွဲ့ ပေါငတွနဖွှေးဖှေးတှကေို ပိုပှီး နီးနီးကပကွပွ ရှိနသညွေ ။ ” အကို..လိုတာရှိ ပှောနောွ…ရသေောကခွငှရွငွ…ဘိုကဆွာရငွ . . ” ” ဟုတွ..ညီမ . . .” ရှငွးသန့ကွ ” သှားအုံးမယွ….အကို…” လို့ နုတဆွကပွှီး သူ့အနားက ထှကသွှားလိုကသွညွ ။

ရှငွးသန့ရွဲ့ လှပတဲ့ နောကကွှောမှငကွှငွးလေးကို ငေးမောရငွး သူ ကနှခွဲ့သညွ ။ တငပွါးတှကေ လုံးကားပှီး တအားလှသညွ ။သူ့ပေါငကွှားက မှှဆေိုးကှီး လှုပသွှားသညွ ။ အစာကို အနံ့ရလိုကတွဲ့ကောငကွှီးသညွ တမဟုတခွငွှး ထှားတကလွာသညွ ။ ၇ ရှငွးသန့သွညွ ရငခွုံမိတဲ့ ကိုဗဒငွ ဆိုတဲ့လူကှီးနဲ့ ပှနတွှေ့ရပှနလွို့ စိတတွှေ လှုပရွှားနသညွေ ။ ဒီလူကှီးကို စဆုံတဲ့နေ့ထဲက ဆကဆွီကသှညလွို့ ရှငွးသန့ွ ထငခွဲ့တာ ။ ရခှေိုးရငွးနဲ့ သူ့ကို မှငယွောငတွှေးဆပှီး ကိုယ့ဖွါသာတောငွ ပှတမွိသေးသညလွေ ။ အခုတော့ သူက ရှငွးသန့တွို့ အိမအွပေါထွပကွိုတောငွ ရောကနွသညွေ ။ သူကလညွး ရှငွးသန့ကွိုကှည့တွဲ့ပုံက တပမွကတွဲ့ မကှလွုံးကှီးတှနေဲ့ ။ သူနဲ့ သှားစကားပှောပှီး ရှငွးသန့ွ အခနွးကို ပှနလွာခဲ့တဲ့အခှိနွ မသိမသာ လှည့ကွှည့လွိုကတွဲ့အခါ သူ့တပမွကတွဲ့ မကှလွုံးကှီးတှကေ ရှငွးသန့ွ တငပွါးတှကေို စိုကကွှည့နွကှသညွေ ။ အိပခွနွးထဲကို ရောကတွော့ စာကှည့စွားပှဲမှာ ဝငထွိုငရွငွး ခုံနတေဲ့ ရငတွှကေို လကနွဲ့ ဖိထားမိသညွ ။

ရှငွးသန့သွညွ အရှယနွဲ့ မလိုကအွောငွ ရငသွားတှေ ကှီးသညွ ။ ထှားသညွ ။ ဒီရငသွားတှကှေောင့လွညွး ယောကွှားတှကေ ရှငွးသန့ကွို အရမွး လိုကကွှသညွ ။ ” ရှငွးသန့ရွေ . . .” မသီတာ အောခွေါပွှီး အပေါထွပွ တကလွာတာ ။ ” မသီတာ ဘာလဲ…..” ” မသီတာ ဈေးကို ခဏ ပှေးလိုကအွုံးမယွ….ရှငွးသန့ရွေ..ဒီအနားက သံပုံခှိုင့ဈွေးလေးကို နီးနီးလေး ပါ . .ရှငွးသန့မွာမီ ခကှခွိုငွးထားတဲ့ ဘူးသီးဟငွးခါး အတှကွ ဘူးသီး လိုလို့….” ” အငွး….သှားလေ….မကှာနဲ့နောွ . . ” မသီတာ ဈေးထှကသွှားတဲ့အခှိနွ ရှငွးသန့ွ ဖုနွးပှတနွသညွေ ။ သူငယခွငွှးတှေ ပို့ထားတဲ့ မကဆွေ့တှကေို ဖတနွသညွေ ။ ခှှတကွနဲ အခနွးဝက အသံ ကှားလိုကလွို့ ကှောကလွန့တွကှား လှည့ကွှည့လွိုကတွော့ ကိုဗဒငွ ဆိုတဲ့ လူကှီး ဖှဈနသညွေ ။ ” ရှငွးသန့ွ….ဘာလုပနွလေဲ…” ” ဟငွ…အာ….ဘာမှ မလုပပွါဘူး…မကဆွေ့တှေ ဖတနွတော..အကို…ဘာလိုလဲဟငွ …. ” ” အကို့အဖေါတွော့ အလုပပွှီးသှားလို့ ပှနသွှားပှီ..အကိုလညွး အလုပပွှီးပါပှီ…ဟိုလေ..အောကထွပကွ ရခှေိုးခနွးမှာ အကို ရခှေိုးလို့ ရမလားဟငွ…အဲဒါ လာမေးတာ . . ” ရှငွးသန့လွညွး အလှယတွကူဘဲ ” ရတယွ…” လို့ တိုတိုတုတတွုတဘွဲ ဖှလေိုကသွညွ ။

သူ့အကှည့တွှကေ ရှငွးသန့ရွငဘွတမွှာ ရောကနွသညွေ ဆိုတာကို ရှငွးသန့သွိသညွ ။ ” ကှေးဇူးဘဲ…..ရှငွးသန့ွ……” သူလှည့ထွှကသွှားသညွ ။ သူအရပအွမောငွး ကိုယလွုံးကိုယပွေါကကွ တကယ့ကွို ယောကွှား ပီသသညွ ။ ဟငွး…ရငခွုံတယွ …. ။ သူ အောကထွပွ ဆငွးသှားတဲ့ ခှသေံတှကေို ကှားရသညွ ။ ရှငွးသန့လွညွး အဝတအွပိုမပါတဲ့ ဒီလူကှီးသညွ ရခှေိုးခနွးထဲမှာ အခုလောကွ ဆိုရငွ သူ့ကိုယပွေါကွ အဝတတွှကေို အကုနွ ခှှတပွဈနပှေီလို့ ဖတှကွနဲ အတှေးဝငွ စဉွးစားမိလိုကသွညွ ။ အပှာကားတှေ ခိုးခိုး ကှည့ထွားတဲ့ အပှိုမသညွ စိတကွူးနဲ့ ဗဒငရွဲ့ ကိုယလွုံးကို မိမှေးတိုငွး မှငယွောငကွှည့မွိနသညွေ ။ သူ့ပေါငကွှားက ဖုဖုကှီးက တောတွောွ ကှီးသညွ ။ ဟငွး……အိမမွှာ သူနဲ့ငါ နှဈယောကထွဲ ရိနတေဲ့အခှိနွ သူ တအား ကှမွးလာရငွ ဘယလွို လုပရွမလဲ ။ အိပခွနွးကို အတှငွးက ဂကှခွပှှီး နလေိုကရွငွ ကောငွးမလား ။ ရှငွးသန့ရွဲ့ ရငသွားတှကေ ရငသွီးဖုလေးတှေ မာတငွးတာ အရမွးဘဲ ။ လကနွဲ့ အသာ စမွးလိုကမွိတာ အဖုလေးတှကေ စူထှကထွောငထွနကှတောကို စမွးမိသညွ ။ အပှိုစငမွလေးရဲ့ စိတရွိုငွးတှသညွေ တအား ထကှှလာသညွ ။ စောစောက အိပခွနွးတံခါးကို အတှငွးက ဂကှခွထှားလိုကရွငွ ကောငွးမလား လို့ စိတကွူးတာတှကေ ဘယရွောကသွှားမှနွး မသိ ။

အောကထွပကွို ဆငွးသှားခငှတွဲ့စိတတွှကေ တဖှားဖှား ပေါပွေါကွ လာနသညွေ ။ မသင့တွောဘွူး အနတြရာယွ ရှိသညွ ဆိုတဲ့ သတိပေးတဲ့ စကားသံသဲ့သဲ့ကို နားထဲမှာ ကှားယောငမွိသလိုလို ရှိပမယေ့ွ ဖိုမဆကဆွံရေးကို စူးစမွးလိုတဲ့ ကှုံတှေ့လိုတဲ့ စိတတွှကေ ဖုံးလှှမွးသှားသညွ ။ ဘယလွို ဘယလွို ခှထေောကတွှကေ လှခေါးဆီကို ရောကသွှားသလဲတောငွ မမှတမွိတော့ ။ လှခေါးကနေ ဆငွးသှားတဲ့ ရှငွးသန့ရွဲ့ ဒူးတှေ တုနခွါနကှသညွေ ။ စိတလွှုပရွှားနတော အရမွး ။ မီးဖိုခနွးဘေးက ရခှေိုးခနွးလေးအထဲက ရသေံတှေ ကှားနရသညွေ ။ သူ..သူ…ကိုယတွုံးလုံးကှီး ဖှဈနမှောဘဲ….ဆိုတဲ့ အတှေးက ရှငွးသန့ကွို ကှကသွီးဖနွှးဖနွှး ထသှားစသညွေ ။ ခှဖှေားထောကပွှီး ရခှေိုးခနွး အနားကို တိုးကပသွှားလိုကမွိသညွ ။ ဘာလုပဖွို့လညွး ဆိုတာလညွး ရှငွးသန့ဖွါသာ ရှငွးသန့ွ မသိ ။ အထဲကို ခှောငွးကှည့ခွငှစွိတတွှကေ ရှိနတော အမှနဘွဲ ။ ဒီအခှိနမွှာ ရခှေိုးခနွး တံခါးက ဖှညွးဖှညွးလေး ပှင့ဟွသှားသညွ ။ ဟငွ . . ကိုဗဒငကွို ကိုယတွုံးလုံးကှီး ရုတတွရကွ တှေ့လိုကရွလို့ ရှငွးသန့ွ အရမွး တုနလွှုပသွှားသညွ ။

ရှငွးသန့ွ မှငခွငှနွတေဲ့ သူ့ဝတလွဈစလဈ ကိုယခွနဒြာကို ရှငွးရှငွးလငွးလငွး မှငလွိုကရွပှီ ။ ဟူး……စိတကွူးထဲက ယောကွှားတနဆွာကှီးဟာ တကယွ လကတွှေ့မှာ ထငထွားတာထကွ တုတပွှီးရှညသွညွ ။ နညွးနညွးနောနောကှီး မဟုတဘွူး ။ ” ရှငွးသန့ွ….” ရှငွးသန့ဆွီကို တိုးလာတဲ့ သူ့တှဲလောငွးကနှတေဲ့ လပှှတကွှီးက လှုပရွမွးနသညွေ ။ အို . . . . ရှငွးသန့ွ လှည့ပွှေးလိုကသွညွ ။ သို့သောွ . .. သူက မှနသွညွ ။ ရှငွးသန့ရွဲ့ လကတွဖကကွို ဆုပကွိုငထွားလိုကသွညွ ။ ဆှဲထားလိုကသွညွ ။ ” အို….လှှတွ….လှှတပွါ . . .”” ရှငွးသန့ကွို ကိုယွ မလှှတခွငှဘွူး . . ရှငွးသန့ွ ကိုယ့ကွို တှေ့ခငှနွတယွေ မဟုတလွား….ကိုယသွိ တယွ….” အို..သူ…သူ……….ရှငွးသန့ကွို ဖကလွိုကသွညွ ။ သူ့နှုတခွမွးထူထူကှီးတှကေ ရှငွးသန့ရွဲ့ နှုတခွမွးတှအပေေါကွို ဖိကပလွာသညွ ။ သူ့လကတွဖကကွရှငွးသန့ွ တငပွါးတှအပေေါမွှာ အုပကွိုငထွားသညွ ။ ရှငွးသန့ွ ရငခွုံလှနွးလို့ တဆတဆွတွ တုနခွါနသညွေ ။ မေ့မူးသှားမတတွ တုနလွှုပနွသညွေ ။ သူ့နှုတခွမွးတှကေ ရှငွးသန့ရွဲ့ နှုတခွမွးတှကေို စုတယွူနသညွေ ။ သူ့လကတွဖကကွ ရှငွးသန့ရွဲ့ လကကွို ဆှဲယူသှားသညွ ။ တနရောကို ပို့ပေးသညွ ။

အိုး . . .သူ့လိငတွနရွှညတွုတတွုတကွှီးဆီကိုပါ ။ ” အို …” ရှငွးသန့ွ ရှကလွန့တွကှား ရုနွးလိုကမွိပမယေ့ွ သူ့လကကွ ရှငွးသန့လွကအွပေါကွ အုပကွိုငထွားလို့ ရှငွးသန့လွညွး သူ့လိငခွှောငွးကှီးကို ဆုပကွိုငထွားနရသညွေ ။ ” ရှငွးသန့ကွို ကိုယွ ခစှတွယွ . . .” သူ့လကကွ ရှငွးသန့ရွဲ့ ဘလောကဈွ အတှငွးထဲကို တိုးဝငသွှားသညွ ။ လုံးတငွးထှားတဲ့ ရှငွးသန့ရွဲ့ရငသွားတှကေို သူ ပှတနွသညွေ ။ ရှငွးသန့ရွဲ့ စိတတွှေ တအားကှှနသညွေ ။ သူ့ကို အလိုလိုကနွမေိသညွ ။ သူ့အထိအတှေ့တှကေို သာယာနမေိသညွ ။ သူ့လိငခွှောငွးကှီးကို တငွးတငွးကှီး ဆုပညွှဈထားမိသညွ ။ ” ရှငွးသန့ရွော ကိုယ့ကွို ခစှလွား…” ရှငွးသန့လွညွး ဘာဖှရမှနွေး မသိဘူး ။ သူ့လကကွ ရှငွးသန့ွ တငပွါးအိအိတှကေို ဆုပညွှဈနသညွေ ။ ” ပှောလေ . . .” ” ဘာပှောရမှာလဲ…” ရှငွးသန့ွ အသံတှေ တုနနွသညွေ ။ ” ခစှတွယလွို့ပှော….” ” ခစှတွယွ . . ” ရှငွးသန့ွ တိုးတိုးလေး ဖှလေိုကသွညွ ။ သူ့လကကွ ရှငွးသန့ရွဲ့ နို့သီးဖုလေးကို ဆှဲခှနသညွေေ ။ ” အို…..” ၈ ရှငွးသန့လွညွး မကှစွိစုံပိတပွှီး သူလုပသွမှှ ခံနမေိတဲ့အခှိနွ အထိအတှေ့ကှောင့ွ ရှငွးသန့ရွဲ့မိနွးမကိုယကွ ကာမအရညကွှညတွှေ တသှငသွှငွ ယိုစီးကလှာရသညွ ။

သူက သိသညွ ။ ရှငွးသန့ရွဲ့ အရညတွှကေို စမွးမိကိုငမွိသှားလို့ ရှငွးသန့ရွဲ့ နားနားကို သူ့နှုတခွမွးထိကပပွှီး….” ရှငွးသန့ွ လိုခငှနွပှေီ….အကို ပေးမယနွောွ…” လို့ တိုးတိုးလေး ပှောလိုကပွှီး ရှငွးသန့ရွဲ့ ပေါငတွနတွှေ ကှားထဲကို လကသွှငွးပှီး မိနွးမကိုယွ အကှဲကှောငွးကို သူ့လကခွှောငွးတှနေဲ့ပှတပွါတော့သညွ ။ ” အို . . ဟငွးဟငွး……..အာ……အ…….” ဒီအခှိနမွှာ အိမရွှေ့ ခှံတံခါးဖှင့သွံ ကို နှဈယောကလွုံး ကှားလိုကရွသညွ ။ ” ဟငွ……မသီတာ ပှနလွာနပှေီ …… ” ရှငွးသန့လွညွး သူ့လကကွို မိနမွကိုယပွေါကွ ဆှဲဖယလွိုကသွညွ ။ လူခငွှး ခှာလိုကကွှသညွ ။ ရှငွးသန့ွ အိမရွှေ့ဖကကွို ခပသွှကသွှကွ သှားလိုကတွဲ့အခါ ဈေးခှငွးကိုဆှဲပှီး အိမထွဲ ဝငလွာတဲ့ မသီတာနဲ့ မကှနွှာခငွှးဆိုငွ တိုးသညွ ။ ” ရှငွးသန့ွ…အလုပသွမားတှေ ပှနကွုနကွှပှီလား…..” ” တယောကွ ပှနသွှားပှီ…..တယောကတွော့ ကနှသွေးတယွ ……” ကိုဗဒငလွညွး သူ့တနဆွာပလာတှကေို အိတကွှီးထဲ ထည့နွသညွေ ။ မသီတာက ” ပှနတွော့မလား…..မနကဖွနွ လာအုံးမလား….” လို့ သူ့ကို မေးလိုကသွံကို ကှားရသညွ ။ ရှငွးသန့လွညွး ဧည့ခွနွး စားပှဲပေါမွှာတှေ့တဲ့ ဂှာနယွ အဟောငွးကို ကောကယွူ ဖတဟွနဆွောငလွိုကသွညွ ။

ရခှေိုးခနွး နံရံ ကှှပှေား ကပတွာတော့ ပှီးသှားပှီ…နောကွ တခုခု ထပွ လုပစွရာ ရှိမလား မေးကှည့ပွေးပါဗှာ..မနကကွှ ကနှောတွို့ တခေါကွ လာခဲ့ပါအုံးမယွ…. ကိုဗဒငကွ မသီတာကို ပှောလိုကပွှီးတဲ့နောကွ အိမရွှေ့တံခါးပေါကကွို ထှကလွာသညွ ။ ရှငွးသန့ကွို တှေ့တော့ စိုကကွှည့ပွှီး သူ့လကခွှောငွးတှကေို နမွးရှုတဲ့ပုံ လုပပွှသညွ ။ အို..သိပကွဲတာဘဲ….မသီတာ တှေ့သှားနအေုံးမယွ….. ဗဒငသွညွ ရှငွးသန့နွဲ့ ပှလညသွှေားလို့ အိမအွပှနလွမွးမှာ ဝမွးသာလုံး ဆို့နသညွေ ။ လကသွီးဆုပပွှီး ” ငါကှ…” လို့ တယောကထွဲ ကှှေးကှောသွညွ ။ သူ့လို အညတှ တယောကကွ ခှောသန့နွတေဲ့ ရှငွးသန့ကွို နမွးလိုကကွိုငလွိုကနွှိုကလွိုကရွတာလေ . . ။ ဒီတိုငွးဆိုရငွ ရှငွးသန့လွေးကို သူ ဖှုတရွမညွ လို့ တှကဆွကှည့နွသညွေ ။ ရှငွးသန့ရွဲ့ အရညတွှေ ပစေိုနတေဲ့ အကှဲကှောငွးကို ကိုငထွားပှတထွားတဲ့ သူ့လကခွှောငွးတှကေို နမွးကှည့လွိုကသွညွ ။ ရှငွးသန့ရွဲ့ ဖှံ့ထှားတဲ့ ရငသွားတှကေို ဆုပညွှဈခဲ့တာ နု့ိသီးလေးတှကေို ခှခေဲ့တာတှကေို သူ ပှနစွဉွးစားမိလိုကတွော့ သူ့ပေါငတွနကွှားက လကနွကကွှီးက ထောငွးကနဲ ခေါငွးထောငလွာသညွ ။

တှငွးအောငွးဖို့ တှငွးရှာနတေဲ့ မှှကှေီးတကောငလွို တဆတဆွတနွဲ့ ။ ရှငွးသန့ကွို နမွးလိုကကွိုငလွိုကွ နှိုကလွိုကွ လုပခွဲ့ပှီး အဆုံးစှနအွထိ မရောကခွဲ့လို့ သူ့လိငတွနသွညွ တအား ထကှှနသညွေ ။ ဒီနေ့ကမှှဘဲ မစနွးကလညွး မလာဘူး ။ မစနွးသာ သူ့အိမကွို လာခဲ့ရငွ မစနွးကို ဖှုတပွဈလိုကမွှာ ။ ထကှှနတေဲ့ ကာမမီးတှကေို ငှှိမွးသတပွဈရမညွ ။ မစနွး ရောကမွလာလို့ မစနွးအိမကွို သူ လိုကသွှားလိုကသွညွ ။ မစနွးရဲ့ အိမလွေးထဲမှာ မစနွး မရှိဘူး ။ ရှိနတောက မစနွးရဲ့ ညီမ ။ မတင့ွ ။ ပဲခူးမှာ နတေဲ့ တယောကကွ ဒီရောကနွလေို့ အံ့ဩသှားသညွ ။ ” ဟဲ့ တင့တွင့ွ နငွ ဘာလာလုပတွာလဲ…..နင့အွမ မစနွးကော….””အမ မစနွး ပိုကဆွံလိုကခွှေးနတယွေ….ကမှတို့ အမေ နမကေောငွးလို့ ဆေးခနွးပှခငှလွို့..အာ့အမ မစနွးဆီမှာမှား လှည့လွို့ရမလား ဆိုပှီး လာခဲ့တာ…သူ့မှာလညွး မရှိလို့ သူ တာမှဖကကွေ သူ့သူငယခွငွှးဆီ သှားခှေးနတယွေ….ခဏကှာရငွ ပှနရွောကမွှာပါ …. ” ဗဒငသွညွ တဏှာစိတတွှေ မှားနတေဲ့ကောငွ ။ တင့တွင့ကွို မသိမသာ အကဲခတလွိုကသွညွ ။ တင့တွင့သွညွ အပှိုမဟုတွ ။ ရပကွှကထွဲက ခှာတိတတွကောငနွဲ့ လိုကပွှေးထားသညွ ။ အခုတော့ အဲ့ခှာတိတကွ နောကကွောငမွနဲ့ ခိုးပှေးသှားပှနပွှီလို့ ဗဒငကွို မစနွး ပှောပှဘူးသညွ ။

တင့တွင့ွ တယောကွ စားနကှေ မစားရတော့လို့ ဆာခငွှ ဆာနနေိုငသွညွ ။ စမွးကှည့အွုံးမှ လို့ဗဒငွ စဉွးစားနသညွေ ။ ” ဟဲ့….တင့တွင့ွ….နငွ ငှလေိုနရငွေ ငါ့ဆီက ယူသှားမလား..နညွးနညွးပါးပါးတော့ ငါ ပေးနိုငပွါတယွ…” လို့ စကားစလိုကသွညွ ။ တင့တွင့ွ စိတဝွငစွားသှားသညွ ။ ” ဟယွ…ကိုဗဒငကွှီး….ရနိုငရွငတွော့ ကောငွးတာပေါ့ ….. ” ” အငွး….တခုတော့ ရှိတယွ….အပေးအယူပေါ့ဟာ….နငလွိုတာလညွး ငါလုပပွေး…ငါလိုတာလညွး နငလွုပပွေး ဆိုရငတွော့ ပိုကောငွးတာပေါ့…” ” အမွ….ဘာတှလေဲ…ကိုဗဒငဆွီက ကမှက ငှရပေါပှီ….ဆိုပါတော့…ကမှက ဘာပှနပွေးရမှာလဲ….ကမှမှာက ဘာမှ ပှနပွေးစရာမှ မရှိတာကှီး…..” ” ဟာ..တင့တွင့ကွလညွး..နငွ ပှနပွေးနိုငတွာ ရှိပါတယဟွာ…သသခှေောခှာလညွး စဉွးစားကှည့ပွါအုံး” ဗဒငကွ သူ့ဘောငွးဘီအိတထွဲက ဒီနေ့ဘဲ ထုတလွာတဲ့ လုပအွားခငှတှကေေို အရငထွုတပွှီး တင့တွင့လွကထွဲကို ထည့သွညွ ။ တင့တွင့ကွို မကလွုံးပေးလိုကတွာ ။ တင့တွင့ွ တအား ပှောသွှားတဲ့အခှိနသွူ တင့တွင့အွနားကို တိုးကပလွိုကပွှီး တင့တွင့ွ ပေါငတွနွ တဖကကွို ကိုငလွိုကသွညွ ။

မသိမသာခပဖွှဖှ ကိုငလွိုကတွာ ။ ” အို..ဒါကဘာတုံး……” ” နငကွလညွးဟာ..ဒုံးဝေးလိုကတွာ….နငွ ပေးနိုငတွာလေး ပေးလိုကပွေါ့…ဟိုဒငွးလေ ..” ” ဘာလဲ…သိဘူး . . .ဘာတှေ လာပှောနတောလဲ…ဘာပေးနိုငလွို့လဲ…..” ” ဟာ…နငကွလညွး နင့အွမေ ပေးထားတဲ့ လယတွကှကလွေ …ဟီး….သုံးမှှောင့ပွုံလေး.အဲဒါလေးငါ့ကှှေးဟာ……နောွ…နောွ . . ” ” အာ…ကိုဗဒငကွှီး နှာဘူးကှီး…..” တင့တွင့ကွ လကသွီးဆုပလွေးတှနေဲ့ တအားထုသညွ ။ ဗဒငကွ တခှီးခှီးနဲ့ ရူးခငှယွောငဆွောငပွှီး တင့တွင့ွ ဖငတွုံးတှကေို ကိုငသွညွ ။ ပှတသွညွ ။ ” လာပါဟာ…တခါထဲပါ…..” ထမိနစွကို ဖှသညွေ ။ ” အို့..အမမစနွး ပှနလွာလိမ့မွယွ…မလုပနွဲ့…..” “နငကွလညွးဟာ…တခါထဲပါ အမှနဘွဲ….အမှနဘွဲ……တခကှနွှဈခကှဘွဲ…လာ…လာ…..” တင့တွင့ွ ထမိနကွို ဆှဲဖှလေို့ မရတော့ လှနတွငလွိုကသွညွ ။ အတှငွးသား ဝငွးဝငွးတှကေ သူ့စိတတွှကေို ပို ထကှှသှားစသညွေ ။ ပေါငကွှားက မဲကနဲ ဘှားကနဲပေါလွာတဲ့ တှိဂံပုံ မိနွးမအငွဂြါကှီးကို လကကွ ရောကသွှားသညွ ။ ပေါငတွနနွှဈဖကကွို တှနွးခှဲလိုကပွှီး နရောဝငယွူပှီး သူ့ဘောငွးဘီကို လှော့ခခှှတွ..လိငတွနွ မာမာကှီးကို တင့တွင့ွ အငွဂြါစပမွှာ တေ့ပှီး ဖိသှငွးထည့လွိုကသွညွ ။

” အို့..အမလေး…..အင့ွ…..ဖှညွးဖှညွး….” ဖိဖိသှငွးတော့ နညွးနညွး ဝငသှားသညွ ။ အိစို တငွးကှပတွဲ့ အရသာကှောင့ွ ဖိဖိဆောင့တွော့တာဘဲ။ ” အို့…အင့ွ…..မတရားကှီးပါလား…..အာ……အိုး…..အား….အားရှီး……အိုး………အို့……..” တင့တွင့ွ နို့ကှီးတှကေို ကိုငညွှဈရငွး ဖိဆောင့ထွည့သွညွ ။ ကောငွးလိုကတွဲ့ စောကဖွုတွ……တငွးကှပစွိုအိနသညွေ ။ စှပစွှပစွှပွ…စှပစွှပစွှပွ…..ဖှတဖွှတွ ကောငွးလှနွးလာပှီး သုတရွညတွှေ ပနွးထှကသွှားသညွ ။ တင့တွင့လွညွး ” ဟငွး…အီး….ကမှ မရတာ ကှာပှီ……” လို့ တိုးတိုး ပှောလိုကလွို့ သူထငထွားသလိုဘဲ တင့တွင့ွ ဆာနပေါလား လို့ သိလိုကသွညွ ။  ရှငွးသန့သွညွ အခနွးကို ပှနပွှေးသှားလိုကသွညွ ။ မထငမွှတတွဲ့ အဖှဈတှပေါ ။ ဗဒငနွဲ့ နမွးမိကှ ဗဒငရွဲ့ အကိုငအွနှိုကတွှကေို ခံရတာတှကေ ရုတတွရကွ ဖှဈကုနတွာ ။ ရငတွှေ အရမွး ခုံနသလေို တကိုယလွုံး ရှိနွးရှိနွးဖိနွးဖိနွး နဲ့ ။ ပေါငကွှားက ပိပိ မိနွးမကိုယွ ကလညွး အရညတွှကေ ဘာထှကသွလဲ မမေးနဲ့ ။ ဗဒငွ လုပသွမှှကို မငှငွးဆနမွိ ။ သူမေးသမှှတှကေိုလညွး မရှကတွမွး ရှငွးသန့ွ ဖှမေိသညွ ။

သူက ” ခစှလွား…” လို့ မေးတာကိုလညွး ” ခစှတွယွ…” လို့ ဖှခေဲ့မိသညွ ။ တကယတွမွး သူ့ကို ခစှလွား မခစှလွား….ရှငွးသန့ွ မသိပါ ။ အရညတွှေ ရှှဲရှှဲစိုပနတေေဲ့ မိမိရဲ့ မိနွးမအငွဂြါက တအား ယားနဆေဲမို့ ပေါငကွှားထဲ လကသွှငွးပှီး ယားတဲ့ နရောကို ဖိပှတနွမေိသညွ ။ ဗဒငရွဲ့ မာကှောတုတခွိုငတွဲ့ အတနကွှီးနဲ့ ထိုးသှငွးလိုကရွငွ မိမိယားယံနတောတှေ ပှပှေောကသွှားလမလေား လို့ တှေးမိလိုကသွညွ ။ ဗဒငနွဲ့ သူမ ခစှသွူတှေ ဖှဈသှားကှပှီလား ။ ဗဒငကွို ထပတွှေ့ခငှနွတေဲ့စိတတွှေ ဖှဈမိလိုကသွညွ ။ အပေါထွပွ ဝရံတာကို ထှကလွိုကပွှီး ဗဒငကွိုတှေ့မှား တှေ့ရလမလေား ဆိုတဲ့စိတနွဲ့ ကှည့မွိသညွ ။ ဗဒငွ အိမရွှေ့က လမွးကလေးမှာ မရှိတော့ဘူး။ အပှိုမလေး ဒီည အိပလွို့မရ ဖှဈအုံးတော့မညွ ။ တညလုံးဘဲ ငုတတွုပထွိုငွ ။ ရှငွးသန့ွ အိပမွပှောွ ။ သူ့ကိုဘဲ သတိရနသညွေ ။ သူ..သူဆိုတဲ့ ကိုဗဒငကွှီး ။ဗဒငတွယောကွ သူ့စောွ မစနွးရဲ့ ညီမ တင့တွင့ကွို တကလွိုးနသညွေ ဆိုတာကို ရှငွးသန့လွေးမသိရှာဘူး ။ ဗဒငနွဲ့ ဘယတွော့ ပှနတွှေ့ပါ့မလဲ ဆိုတာကိုဘဲ စဉွးစားနသညွေ ။ ကိုဗဒငကွ ရှငွးသန့ရွဲ့ ဖုနွးနံပါတကွို တောငွးယူသှားသညွ ။

သူ ဖုနွးဆကမွလား မသိဘူး ။ အို..သူ ဖုနွးဆကပွါစေ…..။ ရှငွးသန့ွ သူနဲ့ တှေ့ခငှတွယွ….။ သူ..သူ..ရှငွးသန့ကွို ကိုငတွှယပွှတသွပပွှီး ရှငွးသန့ရွဲ့ ကာမစိတရွိုငွးတှေ ထကှှသှားအောငွ ဆှပေးသှားသညွ ။ အခုတော့ ရှငွးသန့ွ သူ့ကို အရမွး တှေ့ခငှနွမေိပှီ ။ ၁ဝ အိမကွ လိုကပွို့တာက ကှူရှငကွိုပါ ။ သို့ပမယေ့ွ မာမီတို့ကားလညွး မှငကွှငွးက ပှောကသွှားရော ရှငွးသန့တွယောကွ ကှူရှငကွှောငွးရဲ့ လှခေါးပေါကွ ပှနဆွငွးလာသညွ ။ ကှူရှငအွရှေ့ ညောငပွငကွှီးရဲ့ အကှယကွ ထှကလွာတဲ့ ဗဒငဆွီကို သှကလွကတွဲ့ ခှလှမွေးတှနေဲ့ ရှငွးသန့ွ လှောကသွှားလိုကသွညွ ။ ဗဒငသွညွ တီရှပအွနကရွောငွ ဂငွှးဂကှကွကွ နှမွးစုတစွုတွ..ဂငွှးဘောငွးဘီ နှမွးစုတစွုတနွဲ့ ပှုံးပှီး ကှည့နွရောက ရှငွးသန့ကွို လကနွှဈဖကွ ဆန့တွနွးလို့ ကှိုနသညွေ ။ သူ့ဒီဇိုငွးက ရှေးခတွကေ မငွးသားကှီး ကှောဟွိနွးရဲ့ ဒီဇိုငွး ။ ရှငွးသန့ွ….. အကိုဗဒငွ . . . . လာ….. ကမွးပေးတဲ့ ဗဒငရွဲ့ လကကွို ရှငွးသန့ွ တငွးတငွးကှီး ဆုပကွိုငလွိုကသွညွ ။ ရှငွးသန့သွညွ ဗဒငွ ဆိုတဲ့ လူသညွ ဘယကွလဲ ဘာလုပလွဲ ဘာကိုမှ မသိ ။ သူမ သိတာက ဗဒငရွဲ့ စူးရှတဲ့ အကှည့ွ…ခန့ညွားတညကွှညတွဲ့ ရုပွ…ယောကွှားပီသတဲ့ ကိုယလွုံး သူ့အကိုငအွတှယအွပှတအွသပွ အထိအတှေ့တှေ ။ ဒါဘဲ ။

ဆယကွှောသွကမွလေးရဲ့ ခေါငွးထဲမှာ ဘာကိုမှ လေးလေးနကနွကွ တှေးမထားဘူးလေ ။ ဗဒငရွဲ့ စိတထွဲမှာ အရမွး ကှနပနွေသညွေ ။ ခှောလှနွးတဲ့ ကောငမွလေးသညွ သူ့အနောကကွို လိုကလွာသညွ ။ ပါလာသညွ ။ ဟိုတနေ့က သူ့အထိအတှေ့တှကှေောင့ွ ဒီကောငမွလေးသညွ သူ့ကို ကှှသှေားသညွ လို့ သူထငခွဲ့တာ မှနနွသညွေ ။ သူကလေးကို ဘယကွို ခေါသွှားမလဲ ။ ဗဒငသွညွ အခှအနမေေဲ့တယောကွ ။ ရရာအလုပကွို ကဗှနွးလုပနွတေဲ့ လမွးဘေးက ကလကခှေေ တယောကွ ။ ဟိုတယကွောငွးကောငွးကို ခေါသွှားဖို့ ပိုကဆွံ မရှိဘူး ။ ပနွးခှံထဲ ခေါသွှားပှီး နှိုကရွုံလောကနွဲ့ မတငွးတိမဘွူး။ ဒီလို အကောငွးစားလေး ရဖို့က မလှယလွှ ။ သူ အတငွး ကငှ့ခွဲ့တဲ့ မိနွးမတှကေ ရပကွှကထွဲက ဈေးသညလွေးတှေ ဆငွးရဲနှမွးပါးတဲ့ ကောငမွလေးတှေ မှားသညွ ။ ရှငွးသန့လွို ဝငွးဖှူသန့ပွှံ့တဲ့ သူဌေးသမီးလေးတှေ မဟုတခွဲ့ ။ ဘယကွို ခေါသွှားရမလဲ ခေါငွးထဲမှာ စဉွးစားနရငွေး ပနွးခှံကယှကွှီးထဲကို ရောကသွှားသညွ ။ ရှငွးသန့ကွလညွး ရှှပေေါမွှတငွ ဇိမခွံကားစီးနတေဲ့ မိသားစုထဲက ကောငမွလေး ဆိုတော့ ဗဒငနွဲ့ လမွးအတူတူ လှောကရွတာကို ရငလွညွးခုံ ပှောလွညွးပှောပွမယေ့ွ ကှာကှာ လှောကလွာတော့ ခှထေောကွ ညောငွးလာသညွ ။

နကလညွေး ပူတော့ ခှှေးပှံခငှလွာသညွ ။ အကိုဗဒငွ….ရှငွးသန့တွို့ တနရော ထိုငကွှရအောငနွောွ….. ဗဒငကွ ပှာပှာသလဲ နဲ့ ထိုငမွယွ…အရိပကွောငွးတဲ့နရောကို အကို ရှာနလေို့..ဟော….ဟိုက သဈပငကွှီးအောကမွှာ ထိုငကွှရအောငွ . . . လို့ ပှောလိုကရွငွး ကနစွောငွးက အပငကွှီးဆီကို ခေါသွှားလိုကသွညွ ။ ရှငွးသန့ွ ပါလာတဲ့ ခေါကထွီးလေးကို ဖှင့လွိုကပွှီး သူတို့ဘေးမှာ ခထှားလိုကသွညွ ။ သူကိုငတွာ နှိုကတွာတှကေို ကှယထွားလိုကတွာ ။ ရှငွးသန့ွ သိပလွှတာဘဲ . . . ဆိုတဲ့ စကားလေးနဲ့ သူတို့ အခစှဇွာတလွမွးလေးကို စဖှင့လွိုကသွညွ ။ မလှပါဘူး…ဟုတလွို့လား….. လို့ ရှငွးသန့ကွ ပှနပွှောသညွ ။ အသံလေးက လှတယအွပှောခံရလို့ ကှနပနွေသလေို အသံလေး ။ ခစှတွယွ….ရှငွးသန့ရွယွ….အကိုလေ..ရှငွးသန့ကွို အရမွး အရမွး ခစှနွတယွေ….သိလား….. ဗဒငရွဲ့ အသံက တုနခွါနသညွေ ။ ရှငွးသန့ကွ မကှလွုံးလေး စုံပိတထွားသညွ ။ အကို့ကိုရော ရှငွးသန့ွ ခစှလွားဟငွ . . .. ရှငွးသန့ွ ခေါငွးညှိမ့ပွှပှီး မပှင့တွပှင့ွ အသံလေးနဲ့ ခစှတွယွ..အကို….. လို့ ဖှလေိုကသွညွ ။ ဗဒငကွ ရှငွးသန့ခွါးလေးကနေ တအားဆှဲဖကလွိုကပွှီး နှုတခွမွးနီရဲရဲလေးတှကေို ငုံဟတလွိုကသွညွ ။

ရှငွးသန့ကွ ဗဒငကွို ပှနဖွကလွိုကပွှီး ဗဒငွ နမွးတာတှကေို မကှလွုံးလေး ပိတထွားရငွး ခံယူနသညွေ ။ တောတွောလွေး နမွးပှီးတဲ့နောကွ ဗဒငကွ အကို့ကို ပှနနွမွးလေ..ရှငွးသန့ွ…. လို့ တိုးတိုးလေး ပှောလိုကတွဲ့အခါ ရှငွးသန့လွညွး ဗဒငရွဲ့ နှုတခွမွးတှကေို ဗဒငွ စုတသွလိုဘဲ ပှနစွုတသွညွ ။ ဗဒငရွဲ့ လကတွဖကကွ ရှငွးသန့ရွဲ့ ရငသွားတှဆေီကို ရောကသွှားသညွ ။ ဘရာစီယာ လေးကို ဗဒငွ ခှိတဖွှုတလွိုကတွာကို ရှငွးသန့ကွ မတားဘူး ။ မညငွးဘူး ။ ဗဒငွ ပှောသွှားသညွ ။ နူးညံ့အိနတေဲ့ ရငသွားစိုငတွှကေို ဖှဖှလေး ပှတသွညွ ..။ ကိုငသွညွ ။ ဆုပနွယသွညွ ။ နို့သီးလေးတှကေို ပှတသွညွ ။ ဖှဖှလေး ခှပေေးသညွ ။ အိုး….အကိုရယွ…… ရှငွးသန့ပွါးစပကွ တိုးတိုးလေး အသံထှကလွာသညွ ။ လကတွဖကနွဲ့လညွး ဗဒငရွဲ့ ပေါငတွနတွဖကကွို လာ ဆုပကွိုငသွညွ ။ ဗဒငရွဲ့ လီး တအား ထောငနွပှေီ ။ ရှငွးသန့ကွတော့ ဗဒငွ နှုတခွမွး စုတကွထဲက..နို့တှကေို နယကွထဲက စောကရွညတွှေ စိုစိုရှှဲနခေဲ့တာ ။ ဗဒငရွဲ့ အကိုငအွတှယတွှမှော နဈမှောနသညွေ ။ သူ့ရငခွှငထွဲမှာဘဲ နခငှတွေော့သညွ ။ဗဒငသွညွ ရှငွးသန့ရွဲ့ ပါးစပထွဲမှာ သူ့လှာကှီးကို ထည့ထွားသညွ ။ ငှိမမွနဘေူး ။ ရှငွးသန့ရွဲ့ လှာလေးကို ကလူကှညဆွယနွသညွေ ။ လိုကကွလိနသညွေ ။ နို့လုံးကှီးတှကေို နယညွှဈပေးနသညွေ ။ ရှငွးသန့ကွ ဒါတှကေို သဘောကပှုံပေါကတွော့ ဗဒငွ နောကတွဆင့ွ တကသွညွ ။

ရှငွးသန့ရွဲ့ ပေါငတွနတွှေ ကှားထဲကို လကရွောကသွှားတာပါ ။ မို့ဖေါငွးတဲ့ ရှငွးသန့ရွဲ့ မိနွးမကိုယသွညွ အရညတွှနေဲ့ တအားစိုရှှဲနတောကို တှေ့လိုကရွပှီး အကှဲကှောငွး နှုတခွမွးသားထူထူတှကေို သူ့လကခွှောငွး နှဈခှောငွးပူးနဲ့ လိုငွးဆှဲ ပှတသွပသွညွ ။ အို…အကိုရယွ…… ရှငွးသန့ွ သူ့ပေါငတွနကွို တငွးတငွး ဆုပညွှဈထားမိသညွ ။ အကှဲကှောငွးကို အစုနအွဆနွ ပှတပွေးနရငွေး သူ့ပေါငတွနကွို လာဆုပညွှဈထားတဲ့ ရှငွးသန့ရွဲ့ လကကွလေးကို နရောရှှေ့ပေးလိုကသွညွ ။ သူ့ရဲ့ ထောငနွတေဲ့ ယောကွှားတနဆွာဆီကိုပါ ။ ပူနှေးနှေး လိငတွနွ တုတတွုတကွှီးသညွ ရှညလွညွး တအားရှညသွညွ ။ မိနွးမကိုယထွဲကို ထိုးသှငွးမယ့ွ ယောကွှားတနဆွာခှောငွးကှီး ဆိုတာ စဉွးစားမိတာနဲ့တငွ ကှကသွီးတှေ တအားထရပှီး စောကဖွုတမွှာ အရညတွှေ ရှှဲရှှဲစိုရတာပါဘဲ ။ ရှငွးသန့ကွို သူ့လီးကို ကိုငခွိုငွးသညွ ။ ရှငွးသန့ကွလညွး ကိုငခွငှနွတောပါ ။ အကှီးကှီးဘဲနောွ..အကို….. ထိပခွေါငွး ဒဈလုံးကှီးကို ပှတသွပွ ဖစှညွှဈနတေဲ့ ရှငွးသန့သွညွ ကှည့ဖွူးတဲ့ အပှာကားတှထေဲကလို ပါးစပထွဲ ငုံစုတပွဈခငှစွိတတွှေ ပေါပွေါကနွသညွေ ။ ဗဒငမွှာလညွး ရှငွးသန့ကွို စိတရွှညရွှညနွဲ့ ဆကဆွံ နတောပါ ။ တကယတွော့ ရှငွးသန့ကွို လီးစုတခွိုငွးခငှနွတော ကှာပှီ ။ တဆင့ပွှီး တဆင့ွ နှူးနှပပွေးနတော ။ ရှငွးသန့ွ အကို့လီးကို နမွးကှည့ပွါလား…… လို့ နားရှကမွှာ သူ့နှုတခွမွး ကပလွိုကပွှီး တိုးတိုးလေး ပှောလိုကသွညွ ။ ရှငွးသန့သွညွ လီး ဆိုတာကို ကှားလိုကရွလို့ ကှကသွီးတှေ ထသှားသညွ ။

နမွးကှည့ွ…ပါးစပထွဲ ထည့ကွှည့ွ……. ဗဒငကွ သူ့ပေါငတွှကေို ကား ပှီး လီးကှီးကို ရှငွးသန့ကွို စုတခွိုငွးလိုကသွညွ ။ ရှငွးသန့ွ မရဲတရဲနဲ့ လီးထိပဖွူးကှီးကို ငုံကှည့လွိုကသွညွ ။ စုတွ..စုတလွိုကွ… ရှငွးသန့ွ ဗဒငရွဲ့ လီးကှီးကို စ စုတပွေးပါပှီ ။ အိုး…ကောငွးတယွ….ကောငွးတယွ…စုတွ…..စုတွ…အိုး….ကောငွးတယွ…..ကောငွးတယွ……. ရှငွးသန့သွညွ လီးကှီးကို အားရပါးရ စုတပွဈနသညွေ ။ ၁၁ ရှငွးသန့သွညွ ပထမဆုံး လီးစုတတွာမို့ တခါတခါ ဗဒငရွဲ့ ဒဈကို သှားနဲ့ ခှဈမိတတတွာက လှဲလို့ လီး တဆုံးငုံငုံပှီး အားရပါးရ စုတပွေးတာကှောင့ွ ဗဒငလွညွး တအားကှိုကသွညွ ။ တခကှတွခကွှ သူ့အတှကွ အရမွးကောငွးသှားလို့ ရှငွးသန့ရွဲ့ ခေါငွးလေးကိုတောငွ ဆုပကွိုငထွားလိုကရွသညွ ။ ဗဒငသွညွ လီးအစုတခွံရငွး ရှငွးသန့ရွဲ့ ဖှံ့ထှားတဲ့ ရငသွားစိုငတွှကေို လကနွဲ့ ဖှဖှလေး အရသာခံ ဆုပညွှဈနသညွေ ။ ရှငွးသန့ရွဲ့ စောကဖွုတကွတော့ အရညတွှေ တအားစိမ့ယွိုထှကလွှနွးနသညွေ ။ မရညရွှယပွမယေ့ွ မထိနွးနိုငလွို့ ဗဒငွ ပှီးသှားသညွ ။ ရှငွးသန့ရွဲ့ ပါးစပထွဲမှာ သုတတွှေ လှှတထွုတမွိသှားသညွ ။ အား…… ငံကှိကှိ ဖနတွနတွနွ သုတရွညပွစှပွစှတွှေ ပါးစပထွဲ ဝငလွာလို့ ရှငွးသန့ွ လီးစုတတွာ ရပလွိုကပွှီး သုတရွညတွှကေို ထှေးထုတလွိုကသွညွ ။

ထှီ . . ရှငွးသန့လွညွး လီးစုတပွေးရတာ မောသှားလို့ ဗဒငရွဲ့ ရငခွှငထွဲ ခေါငွးလေး တိုးဝငွ မှီထားရငွး မကှလွုံးလေးပိတထွားသညွ ။ ဗဒငကွ လကမွောငွးသား ပှည့ပွှည့ဝွငွးဝငွးလေးကို ပှတပွေးနသညွေ ။ ဒီအတိုငွးဆိုရငွ ရှငွးသန့သွညွ လီးတောငွ စုတဖွူးသှားပှီမို့ လိုးဖို့ ခဲယဉွးမှာ မဟုတတွော့ဘူး လို့ ဗဒငစွဉွးစားနသညွေ ။ ဒီနေ့ အတှကတွော့ အခှိနမွလောကတွော့ဘူး ။ နောကတွနေ့မှာ ကှူရှငကွ စောင့ပွှီး ခကှခွငွှး ဟိုတယတွခုခုကို ခေါသွှားလိုကဖွို့ စိတကွူးပှငဆွငနွမေိသညွ ။ ” အကို…..” ” ဟငွ..ရှငွးသန့ွ…..” ” ညကလေ..အကို့ကို လှမွးတာ အရမွးဘဲကှာ..အကိုကော ရှငွးသန့ကွို လှမွးနလေားဟငွ . . .” ” ဟာ..ဘယပွှောကောငွးမလဲ..လှမွးတာပေါ့ ရှငွးသန့ရွယွ….ကိုယလွေ….လှမွးလှနွးလို့ ဒီလီးကှီးကလညွးမတထွောငတွငွးကှပနွတောနဲ့ ရှငွးသန့လွေးကို မှငယွောငမွိပှီး ကှငွးတိုကပွဈလိုကရွတယွ…..” ရှငွးသန့ရွဲ့ တခိခိ ရယသွံလေး ထှကလွာသညွ ။ ” ရှငွးသန့ရွော အကို့ကို လှမွးပှီး ဘာဖှဈသေးလဲ…..” ရှငွးသန့ကွ ” ဖှဈတာပေါ့….” လို့ ရှကပွှုံးလေးနဲ့ ပှောလိုကသွညွ ။

” ဘာဖှဈတာလဲ….” ” ပှောဘူး….ရှကစွရာကှီး….” ” ရှငွးသန့ွ အိပခွနွးထဲကို အကို လာခဲ့ခငှတွယကွှာ….အိပပွှောနွတေဲ့ ရှငွးသန့ရွဲ့ နဖူးလေးကို လာနမွးခငှတွယွ….” ” အဖနေဲ့ အမေ ရှိတယလွေ…သိသှားရငွ အကုနွ ခကကွုနမွှာ အကို…..” ” သူတို့ မသိအောငွ လုပလွို့ ရတာပေါ့..အကိုကတော့ ရှငွးသန့ွ အခနွးထဲကို တိတတွိတလွေး လာခငှတွဲ့စိတတွှေ ပေါနွတယွေ . . .” ရှငွးသန့လွညွး ” လာ…လာ….လာခဲ့….ရှငွးသန့ွ စောင့နွမယွေ …. ” လို့ ပှောလိုကသွညွ ။ ဗဒငလွညွး တံခါးတခပှကွို လော့ခွ မခဘှဲ ထားပေးဖို့ ရှငွးသန့ကွို ပှောလိုကသွညွ ။ ရှငွးသန့သွညွ ကှူရှငကွို ပှနလွှောကသွှားပှီး ကှူရှငွ အရှေ့မှာ ရပစွောင့နွလေိုကသွညွ ။ သူ့မိဘတှေ လှှတလွိုကတွဲ့ သူ့အဖရေဲ့ ရုံးကား လာကှိုသညွ ။ရှငွးသန့သွညွ ကားပေါမွှာ လိုကပွါသှားရငွး ဗဒငွ ရှိတဲ့ဖကကွို ငဲ့စောငွးကာ ကှည့လွိုကသွညွ ။ ဗဒငကွလညွး ရှငွးသန့ွ ကှည့လွိုကတွာကို မှငသွညွ ။ ဗဒငသွညွ အိုငွးရငွးခရော့ဈတီးဝိုငွးက မှိုးကှီး ရဲ့ ရှေ့က လမွးမမှား ဆိုတဲ့ သီခငွှးကို ဆိုညညွးရငွး သူ့လကခွှောငွးတှကေို နမွးရှုကှည့လွိုကသွညွ ။ ရှငွးသန့ရွဲ့ အနံ့လေးတှကေို သူ ရနသညွေ ။

ဟားဟားဟား….ငါကှ……. သူ့ကိုယသွူ ကှနပစွှောနဲ့ လကသွီးကိုဆုပပွှီး အောလွိုကသွညွ ။ ခှောခှောလှလှလေးကို စိတထွငတွိုငွး လုပနွိုငသွှားတာ မဟုတလွား ။ ကောငမွခှောလေးက လီးတောငစွုတပွေးသှားပှီလေ . . ။   ရှငွးသန့ရွဲ့ စောကဖွုတနွံ့လေး သငွးနတေဲ့ သူ့လကခွှောငွးတှကေို ခဏ ခဏ ရှူနမေိရငွး ဗဒငွ ရပကွှကထွဲက အရကဆွိုငကွို ရောကလွာသညွ ။ ဆိုငရွှငကွိုဘယကွှောကွ ဗဒငွ ထိုငလွိုကတွာနဲ့ အရကတွပိုငွးကို စားပှဲပေါလွာခသှညွ ။ သူ့မယားအေးမကလညွး ပဲကှီးလှောွ တပုဂံကို လာခသှညွ ။ ” ဘယလွိုလဲ ဗဒငွ …နငနွဲ့ မိစနွးက ယူကှမှာလား….” အေးမရဲ့ မေးခှနွးကှောင့ွ ဗဒငွ ဆတကွနဲ မော့ကှည့သွညွ ။ ” ဘာ….” ” အမယွ…ငါတို့ ကှားပှီးပါပှီနောွ…နငနွဲ့မိစနွး ညားနကှတယွေ ဆိုတာ….” စောကကွောငမွ မိစနွး ရပကွှကထွဲ လိုကွ အာခှောငပွှီနဲ့တူတယွ…..ဖလေိုးမ….။ ” အေးမ…နင့စွောကပွါးစပကွို ပိတထွားစမွး….” ဗဒငွ ဖမွးဟောကလွိုကသွညွ ။ ဒီအခှိနမွှာ ဆိုငထွဲကို လူသုံးယောကွ ဝငလွာသညွ ။ ဗဒငွ သိတဲ့ ရပကွှကထွဲက ကောငတွှပေါဘဲ ။ လကသွနွးဖေဦးနဲ့ အပေါငွးအပါတှေ ။ ဗဒငွ အရကကွို မော့ခလှိုကသွညွ ။

လညခွှောငွးထဲ ရငဘွတထွဲ ပူဆငွးသှားသညွ ။ ဝှူး…..ရှငွးသန့လွေးရဲ့ စောကဖွုတနွံ့သငွးသငွးလေး ရှိနဆေဲ သူ့လကကွို နမွးရှူလိုကပွှနသွညွ ။ ဟငွး…..ခစှသွူလေးရဲ့ အိမပွေါကွို တကပွှီး အခစှကွှမွးပှဲလေး တပှဲလောကတွော့ နှှဲလိုကွဦးမညွ လို့ ဗဒငွ တှေးနတေဲ့အခှိနွ လကသွနွးဖေဦး သူ့စားပှဲကို လာထိုငသွညွ ။ ” ဟိတွ ဗဒငွ…မငွးကို တှေ့တာနဲ့ အတောဘွဲ….ငါတို့ ဂှငတွခု မိထားလို့…..” လကသွနွးဖေဦးတို့က ခါး တှေ ။ ခါး ဆိုတာက ခါးပိုကနွှိုကွ ကို အတို ခေါကွှတာ ။ ဗဒငကွ ခါးအလုပတွော့ မလုပခွငှဘွူး ။ ကှှမွးလညွး မကှှမွးဘူး ။ အုတခွဲနဲ့ထုပှီး လုတာမှိုးကို ပိုကှိုကသွညွ ။ ဖေဦးကို ဘာဂှငလွညွး အရငပွှော ဖေဦး…. လို့ ခပတွိုးတိုး မေးလိုကသွညွ ။ ဖေဦးက ဒို့ ဟိုဖကကွ လှိုငမွငွးတို့ အပိုငထွဲမှာ ဒဗလှူ လာဖှန့နွတေဲ့ စုံတှဲတတှဲကို တှေ့ထားတယွ သူတို့က လူသဈတှေ..သူတို့ကို ရဲအယောငဆွောငပွှီး ဝငကွဈလိုကမွလားလို့..မငွးပုံကလညွး ဆားပုလငွးလုပလွို့ရတယလွေ…နညွးနညွး ဟောကစွားလေး လုပပွေးလိုကရွငွ ဆေးပှားတှရေော ပိုကဆွံရော ဒို့ရမယွ….ဟီး..ဘယလွိုလဲ….ခမှလား…… လို့ သူ့ကို ပှောပှသညွ ။

ဗဒငလွညွး လကထွဲ ငှပှတနွေလေို့ လုပခွငှသွှားသညွ ။ ” အေး…ကောငွးတယွ…..ဘယတွော့ ကဈမလဲ…..” လို့ ခကှခွငွှးဘဲ ပှနမွေးလိုကသွညွ ။ ” ဒီည…” ပိုကဆွံလိုရငွ ပိုကဆွံ ရှာရမယွ လေ ။ ” စိနလွိုကွ….” အရကသွောကထွားလို့ ခှပေေါ့နသညွေ ။ လေးဖှူရဲ့ သီခငွှးတပုဒကွို ညညွးရငွး အိမပွှနသွညွ ။ ရခှေိုး အဝတအွစားလဲပှီး ဖေဦးတို့နဲ့ ပှနဆွုံမညွ လို့ ခှိနွးခဲ့သညွ ။ သူက ရဲဆားပုလငွး နယထွိနွး အယောငဆွောငရွမညွ ဆိုတော့ သူ့မှာ ရှိနတေဲ့ ကာကီရောငဘွောငွးဘီကို ဝတရွမညွ ။ ဖေဦးက သူ့မှာ လကထွိပတွစုံ ရှိသညွ လို့ ပှောသညွ ။ အိမထွဲ ဝငလွိုကတွာနဲ့ မစနွးကို တှေ့လိုကသွညွ ။ ” မစနွး…..နငွ ဘာလာလုပလွဲ….” ဗဒငရွဲ့ မေးခှနွးကှောင့ွ မစနွး မကှစွိမကှနွှာ ပကှသွှားသညွ ။ ” နင့စွကားက ရကစွကလွှခညှလွား….နင့ကွို ကှှေးခငှလွို့ ငါ ဟငွးလာပို့တာ….” မစနွးက အသံတုနတွုနနွဲ့ ပှောလိုကသွညွ ။ ” ဟေ…ဟုတလွား…..ဘာ ဟငွးတုံး…” ” ငါးခူဟငွး…..ဘူးသီးကှောလွညွး ပါတယွ…..” ” ဘိုကဆွာတယဟွာ…..ငါစားခငှတွယွ..နငပွါစားမလား…..” မစနွးလညွး အသင့ပွှငဆွငထွားတဲ့ ထမငွး ငါးဟငွး ဘူးသီးကှောတွှကေို ဗဒငစွားတာကို ကှနပအွေားရစှာနဲ့ ငေးကှည့နွသညွေ ။

” ကောငွးလား….ဗဒငွ…..” ” စောကရွမွးကောငွး…..” ထမငွးဝရငွ လီးတောငသွညွ ဆိုတဲ့ စကား အတိုငွးဘဲ ဗဒငသွညွ မိစနွး ကှှေးတဲ့ ထမငွးနဲ့ ငါးဟငွးကို ငရုပသွီးထောငွး စပစွပနွဲ့ အပှတလွှေးပှီးတဲ့နောကွ နဘေးမှာ ထိုငနွတေဲ့ မိစနွးရဲ့ပေါငတွနတွှကေို ကှည့ပွှီး စိတတွှေ ထလာသညွ ။ မိစနွး …. ဟမွ…ဗဒငွ …ဘာလဲ……. အဟဲ..နငွ ငါ့ကို သတိရနလေား….. အငွး..ရတာပေါ့….ဒါကှောင့ွ နငစွားဖို့ ငါ ဟငွးလာပို့တာပေါ့ ဗဒငွ . . . ဒါဆို လာဟာ….အခနွးထဲဝငပွှီး ဟိုဒငွးလုပလွိုကကွှရအောငွ….. မိစနွးသညွ ဗဒငကွို မယုံနိုငသွလို အမူအရာနဲ့ ကှည့ပွှီး ဗဒငွ..နငကွ တခှိနလွုံးဘဲ ဒီ လိုးခငှတွဲ့စိတတွှကေ ရှိနတောဘဲလား… လို့ မေးလိုကသွညွ ။ ဗဒငကွ စပဖွှဲဖှဲနဲ့ … ဒါပေါ့….ငါ့နံမညကွ အိပစွလိုး….အိပွ..စားပှီး လီးတောငလွာရငွ လိုးတယွ….လာ….သှားလိုးရအောငွ . . . . လို့ ပှောလိုကပွှီး မိစနွးရဲ့ လကကွို ဆှဲကာ ခေါသွညွ ။ ဗဒငရွယွ..နငကွလညွး လိုးဖို့ဘဲ အမှဲ စဉွးစားနတောဘဲဟာ…မိစနွးက ညညွးပမယေ့ွ ဗဒငကွ ကိုယပွေါကွ အဝတတွှကေို အကုနွ ခှှတပွဈလိုကတွဲ့အခါ ဗဒငရွဲ့ ညိုမဲမဲ တုတထွှားကှီးကို အနီးကပွ မှငလွိုကရွတော့ စိတပွါသှားသညွ ။ ဒါကှီးနဲ့ သူ့ကို အာသာဖှပေေးတဲ့ အရသာတှကေို သတိရသှားလို့ ။

ကဲ မိစနွး..ခှှတလွဟော….နှဈယောကလွုံး ကိုယလွုံးတီးနဲ့မှ လိုးလို့ ပိုကောငွးတာပေါ့… မိစနွးလညွး အဝတတွှေ ခှှတပွဈလိုကသွညွ ။ စောကမွှှေးမဲမဲစုစုနဲ့ စောကဖွုတကွို တှေ့လိုကတွာနဲ့ ဗဒငွ လီးက တအားထောငပွှီး တဆတဆွတတွောငွ ခါခငှနွသလေိုဘဲ ။ ကုတငစွောငွးမှာ ဖငကွုနွးခိုငွးပှီး အနောကတွည့တွည့ကွနေ ခှကေားရပပွှီးတော့ မိစနွးကို သူ လိုးတော့တာဘဲ ။ တဖနွးဖနွး အသံမှညအွောငွ တအားဆောင့လွိုးတာ ။ မိစနွးလညွး အိုး အငွ အားအား နဲ့ အသံတှေ ထှကပွှီး ဗဒငလွိုးဆောင့တွာတှကေို ခံနသညွေ ။ ကောငွးလား..ကောငွးလား……မိစနွး… အငွး…အငွး…..ကောငွးတယွ….. ဗဒငကွ မိစနွးရဲ့ ဖငတွုံးတှကေို လကဝွါးနဲ့ တဖနွှးဖနွှး ရိုကထွည့နွပှနသွေညွ ။ လှုပခွါရမွးနတေဲ့ မိစနွးရဲ့ နို့နှဈလုံးကို လှမွးဆှဲသေးသညွ ။ သူလိုးပေးတာတှကေို မိစနွး ကှိုကပွမယေ့ွ သူက ကှမွးလှနွးသညွ ။ ဟိုမေးဒီမေးနဲ့ ။ ဖငတွုံးတှကေိုလညွး တအား ရိုကထွည့သွညွ ။ အဆိုးဆုံးကတော့ သူအပှီးမှာ သူ့သုတတွှကေို မိစနွးပါးစပထွဲကို ပနွးထည့တွာဘဲ ။ ထှေးထုတဖွို့ လုပတွော့လညွး လကမွခံဘူး ။ မှိုခခှိုငွးသညွ ။  မိစနွး သူ့ကုတငပွေါမွှာ ခှခှလေေေး လဲကနှရွဈသညွ ။

လကသွနွးဖေဦးတို့ နဲ့ ခှိနွးထားတဲ့ ပှင့ဖွူး လဖကရွညဆွိုငကွို သူ ထှကခွဲ့သညွ ။ လကသွနွးဖေဦးက ကာကီဘောငွးဘီ အပေါကွ ရှပလွကတွို အဖှူရောငဝွတလွာတဲ့ သူ့ကို ကာကီ ဂနွှးဂဲလဟွကွ တလုံး ဆောငွးခိုငွးသညွ ။ လကထွိတတွစုံလညွး ထုတပွေးသညွ ။ ကဲ သှားစို့….. သူတို့လေးယောကွ တကစွီတစီးနဲ့ ထှကခွဲ့ကှသညွ ။ ဆေးကုနသွညွ စုံတှဲ လာမယ့နွရောမှာ သူတို့ ရောကသွှားတော့ တကယ့ရွဲအစဈနဲ့ တူတဲ့ ငတိတကောငကွို တှေ့တာနဲ့ အသာငှိမကွုပနွကှရသေညွ ။ ဒီရဲက ဆေးကုနသွညနွဲ့မှား လကဝွါးခှငွး ရိုကထွားတဲ့ကောငမွှားလား မသိဘူး လို့ လကသွနွးဖေဦးက ဗဒငကွို တီးတိုး ပှောလိုကသွညွ ။ ကှမွးဝါးနတေဲ့ ဒီကောငကွ ကတုံးဆံတောကနွဲ့ ဘယသွူ့ကို မှ လူမထငတွဲ့ အိုကတွငနွဲ့ ။ လကသွနွးဖေဦးက ဒီကောင့အွခှအနကေေို စောင့ကွှည့တွာပေါ့….သူ ရှိနရငတွေော့ တပခွေါကွ ပှနကွှရုံဘဲ…နောကတွခါပေါ့….. လို့ ပှောသညွ ။ ဒါပမယေ့ွ ဒီ ရဲနဲ့တူတဲ့ ငတိက စောတွကောငကွို စောင့တွာ ဖှဈနသညွေ ။ သူ သူ့စောနွဲ့ ထှကသွှားပှီးတော့ မကှာခငွ သူတို့ စောင့နွကှတေဲ့ ဆေးကုနသွညစွုံတှဲ ရောကလွာသညွ ။

သူတို့ မှောငရွိပမွှာ ခှိနွးထားတဲ့လူ တယောကယွောကကွို စောင့နွတေဲ့အခှိနွ ဗဒငတွို့ လူစုက နယထွိနွးအဖှဲ့လို ပုံစံဖမွးပှီး သူတို့ နှဈယောကကွိုဆှဲစိလိုကကွှသညွ ။ အသားညိုညို ပိနသွေးသေး ငတိက ကှောသွနွး..သူ့စောွ အကိတကွှီးက ခငညွိုစော တဲ့ ။ ကှောသွနွးရဲ့ ခရီးဆောငအွိတထွဲက ဆေးပှားထုပတွှနေဲ့ ငှတထေုပကွို ရလိုကသွညွ ။ ဗဒငလွညွး ခငညွိုစော ဆိုတဲ့ အကိတကွှီးကို မှငတွာနဲ့ ထနွ တငွး သှားသညွ ။ ကှောသွနွးကို လကသွနွးဖေဦးတို့ကို ကှငွးထဲကို ခေါသွှားခိုငွးလိုကသွညွ ။ ကှောသွနွးက ဆေးပှားတှနေဲ့ ငှတှေေ ယူလိုကကွှဗှာ..လူကို ပှနလွှှတလွိုကပွေါ့..လို့ ပှောသညွ ။ လကသွနွးက ရဲတှေ ဟောကနွကှေ ပုံစံနဲ့ ပိတဟွောကလွိုကပွှီး ကှငွးထဲကို ဆှဲခေါသွှားသညွ ။ ဗဒငကွ စောကွှီးကို သဈပငအွောကကွို ဆှဲခေါသွှားလိုကသွညွ ။ ” နငနွဲ့ ကှောသွနွးက လငမွယားလား…..” ” မဟုတဘွူး…..” ” ဒါဆို ဘာလဲ….” ” ဘာမှ မဟုတဘွူး. …” ” အတှဲလား…ရညွးစားလား…..” ” အဲလိုလညွး မဟုတဘွူး..ပါတာနာပေါ့….” ” အတူတူနပှေီး…လိုးကှတဲ့ဟာလား…” စောကွှီးက ဘာမှ မဖှေ ။ “ဟေ့ မေးနတယလွေေ …” ” အဲလိုဘဲပေါ့ …” ” နငွ..ထောငထွဲသှားခငှလွား….” ” ဟင့အွငွး..မသှားခငှဘွူး……အဲ့အတှကွ..ပဈစညွးတှလညွေး ယူလိုကွ..ပိုကဆွံလညွး ယူလိုကွ..ဘယွ လောကွ ထပပွေးရအုံးမလဲ…”။

” ဒါတှေ မလိုဘူး..ငါလိုခငှတွာက နင့ကွို..နင့ကွိုငါ လိုးခငှတွယွ…” ဗဒငကွ ပှောပှောဆိုဆို စောကွှီးရဲ့ ဖငတွုံးတှကေို ဖမွး ဆုပကွိုငလွိုကသွညွ ။ ” အို..ဘာလုပတွာလဲ…” ” နငကွ သိပွ ဆကဆွီကတှယွ….နင့ကွို လိုးခငှတွယွ….” ” ကမှ ဖါ မဟုတဘွူးရှင့ွ…” ” သိတယလွေ….နငွ ထောငထွဲသှားခငှလွား…ငါ့ကို ကုနွးမလား…..” ဗဒငရွဲ့ လကခွှောငွးတှကေ ဖငတွုံးတှရေဲ့ကှားကိုရော စောကဖွုတကွိုရော သမနသညွေ ။ ” အို့…..” ” ကမှ ထောငထွဲလညွး မသှားခငှဘွူး…..ရှင့ကွိုလညွး မခံခငှဘွူး….” ” မရဘူး…တခုကို ရှေး…..ကဲ..မခံခငှလွညွး …နင့ကွို စခနွးပို့မယွ….လာ…လာစမွး….ကောငမွ …” ဗဒငကွ ဆှဲခေါသွညွ ။ သူ့လကတွဖကကွလညွး စောကွှီးရဲ့ ပေါငကွှားကို ဆုပညွှဈထားသညွ ။ ဒီအခှိနမွှာ သူတို့ရှိတဲ့ဖကကွို လကသွနွးဖေဦး လှောကလွာသညွ ။ ” ဟိတွ…ဒီစောကွှီးကို စခနွးခေါသွှားကှမလား….” စောကွှီးက ” ကမှကို စခနွး မပို့ပါနဲ့…” လို့ ခပတွိုးတိုး ပှောလိုကသွညွ ။ဖေဦးက ” ဒါဆိုလညွး သူနဲ့ ညှိလိုကွ..သူက အငခွပွှ….နယထွိနွးကှီး…..” လို့ ပှောလိုကပွှီး ပှနလွှည့သွှားသညွ ။

ဗဒငလွညွး စောကွှီးကို သဈပငမွှာ မှီရကသွားနဲ့ ထမိနလွှနတွငပွှီး ကှုံးတော့ စောကွှီးလညွး ပထမ အားအားအီးအီးနဲ့ အောပွမယေ့ွ နောကပွိုငွး အဆငပွှလောပှီး ဗဒငကွိုဂှိုငွးအောကကွနေ ဖကကွိုငပွှီး ပေါငအွစှမွးကုနဖွှဲကားပှီး ကော့ပေးကာ ခံသညွ ။ ဗဒငလွညွး အားကုနကွှုံးလိုးပဈလိုကတွာ သိပမွကှာလိုကဘွဲ သုတရွညတွှေ တအားပနွးထှကပွှီး လမွးဆုံးကို တကလွှမွးမိသှားသညွ ။ သူ့ဖှားဖကတွောကွို စောကွှီးရဲ့ ပဈစညွးထဲက ဆှဲမထုတသွေးဘဲ တဆုံး စိမထွားရငွး ဖီလငွ ခံစားနတေဲ့ဗဒငကွို စောကွှီးက ” ကဲ…ပှီးရငလွညွး တောပွါတော့..ကမှ ပှနခွငှပွှီ …” လို့ ပှောလိုကသွညွ ။  ” ဗဒငကွတော့ တကယ့ငွဗငွှးဘဲ…..ဟီး….စောကွှီးကို တကှောငွး ဆှဲပဈလိုကတွယွ…” လကသွနွးဖေဦးက ဝစေုခှဲပေးရငွး ပှောလိုကသွညွ ။ သူတို့ လကသွနွးရဲ့ အိမမွှာ ။ ” အားလုံး အဆငပွှသှေားတယွ….ဒီလိုဂှငွ ရှားတယွ … ဘယလွိုလဲ ဗဒငွ….နောငကွို ဒို့အဖှဲ့နဲ့ လကတွှဲလုပမွလား…..” လကသွနွး မေးတာကို သူ ခကှခွငွှးမဖှဘေူး ။ သူ့အတှကွ ရလိုကတွဲ့ ဝစေုကို ဘောငွးဘီအိတထွဲကိုထည့လွိုကပွှီး ထိုငရွာက ထလိုကသွညွ ။ ခစှသွူလေး ရှငွးသန့ဆွီကို သှားရဦးမညလွေ ။

” ဗဒငွ..ဘာလဲ….မငွးက ဝစေုခှဲတာ နညွးတယွ ထငလွို့လား . .” ဗဒငကွ ပုခုံးတှန့ပွှီး မကှနွှာမဲ့မဲ့နဲ့ ” မထငပွါဘူး…ငါ သှားစရာ တခု ရှိနလေို့ပါ လကသွနွးရာ..မငွးတို့နဲ့ လုပရွတာ ငါ ကှနပပွေါတယွ….နောငကွို ဒီလို ဂှငကွောငွး တှေ့ရငွ ခေါပွေါ့….” လို့ ပှောပှီး အိမထွဲကနေ ထှကသွှားလိုကသွညွ ။ ရှငွးသန့ွ အိပလွို့ မပှောဘွူး ။ ထထိုငလွိုကွ လူးလိုကလွှိမ့လွိုကနွဲ့ ။ အကိုဗဒငွ ပေးခဲ့တဲ့ ဝဒနောတှကှေောင့ပွေါ့ ။ သူ ကှမွးခဲ့တာတှကေို ပှနလွညွ သတိရတော့ စိတတွှကေ မရိုးမရှနဲ့ ။ သူ့အထိအတှေ့ အကိုငအွတှယတွှေ အနမွးတှေ အပှတတွှေ….ဟူး……..အပှိုပေါကလွေး ရငတွှေ တုနနွသညွေ ။ စိတတွှကေ ဂယောကဂွယကွ ဖှဈနသညွေ ။ သူ့ကို မှှောမွိသညွ ။ သူက လာမှာတဲ့ . . ။ အိမထွဲကို ဝငလွာမညွ တဲ့ ။ သူ့အတှကွ တံခါးတှကေို အထဲကနေ ဂကှဖွှင့ထွားပေးမိသညွ ။ အသံကှားရငွ ပှူတငွးပေါကကွနေ အပှငကွို အကိုဗဒငလွားလို့ ခဏခဏ ထကှည့မွိရတာ အမော ။ ရှငွးသန့ရွဲ့ လကတွဖကကွ ဆီးခုံမို့မို့ပေါကွနေ အောကဖွကကွို နညွးနညွး ဆငွးသှားသညွ ။

အကှဲကှောငွးကို စမွးလိုကမွိတော့ ရှငွးသန့ရွဲ့ မကှလွုံးတှေ မှိတကွသှှားသညွ ။ နှုတခွမွးလေး ပှင့ဟွသှားသညွ ။ ထှကနွတေဲ့ အစိလေးကို ဖှဖှလေး ပှတနွမေိသညွ ။ အကိုဗဒငွ ရောကလွာတဲ့အခှိနွ အထိပေါ့ ။ သူရောကလွာရငွ သူ့တာဝနဖွှဈသှားပှီလေ ။ အဝေးဆီက ခှေးဟောငသွံသဲ့သဲ့ကို ကှားလိုကရွသညွ ။ ” ဟော….အကိုဗဒငွ လာနပှေီ ထငတွာဘဲ….” ရှငွးသန့ွ လူးလဲထထိုငလွိုကမွိသညွ ။ ခှံထဲက ခှသေံလိုလို ကှားလိုကမွိသလား ။ မသခှော ။ ကုတငအွောကွ ကှမွးပှငပွေါကွို ခှခပှှေီး ရပလွိုကရွငွး နားကို စှင့သွညွ ။ ကှယမွစုံ လမထှကတွဲ့ ဒီည ။ လမွးမီးတှကလညွေး ပကှနွသညွေ ။ ပိနွးပိတအွောငွ မှောငမွဲနသညွေ ။ သနွးကောငယွံ အခှိနွ ။ လမိုကညွရဲ့ သနွးကောငယွံ ပါ ။ ဗဒငွ ခပသွှကသွှကွ လှမွးနသညွေ ။ ရှငွးသန့တွို့ရဲ့ သူဌေးရပကွှကလွေးဆီကို ။ လငှလွငှထွားတဲ့ သူ့ရဲ့ မကှလွုံးတှကေ သိနွးငှကတွကောငရွဲ့ မကှလွုံးတှလေိုဘဲ စူးရှလှနွးသညွ ။ ရုတတွရကွ ပေါလွာနိုငတွဲ့ စကဘွီးရဲပတတြရောငကွငွးတှကေို အမှောငထွုထဲမှာ ရှာဖှနသညွေေ ။

ကံအားလှောစွှာ ဘာရဲနဲ့မှ မတိုးဘူး ။ ရှငွးသန့တွို့ရဲ့ ရပကွှကကွို တံခါး သော့ခတပွှီး စောင့ကွှပနွတေဲ့ လုံခှုံရေး ဝနထွမွးတှေ ကို ကှောဖွှတဖွို့က ပေါငရွငွးလောကွ နကတွဲ့ ရဆေိုးမှောငွးကှီးထဲကို သူ ဆငွးလိုကရွသညွ ။ ရဆေိုးမှောငွးကှီးက အနံ့ဆိုးတှေ နံလှနွးသညွ ။ တခှားလမွး မရှိဘူး ။ ဒီအထဲကနေ ဖှာထှကသွှားတဲ့ ရမှေောငွး အသေးစားလေးတှထေဲက တခုထဲကို သူ ဝငလွိုကရွသညွ ။ ဒီရမှေောငွးလေးက ရှငွးသန့တွို့ ခှံ အရှေ့ကို ရောကသွညွ ။ ရှငွးသန့လွေး စောင့မွှားနမလေား ။ ရှငွးသန့တွို့ ခှံဆီကို ရောကဖွို့ ရမှေောငွးလေးထဲ ကုနွးကှကှနဲ့ လှောကသွှားရသညွ ။ နောကဆွုံးတော့….မှောငမွဲနတေဲ့ ရှငွးသန့တွို့ တိုကကွှီးဆီကို သူ ရောကခွဲ့ပါပှီ ။ ၁၆ တိတဆွိတလွှနွးနတောကှောင့ွ အောကထွပကွ နောကဖွေးတံခါးကို အသာတှနွးဖှင့လွိုကတွဲ့ အသံကို ရှငွးသန့ွ ကှားမိလိုကသွညွ ။ စိတလွှုပရွှားလှနွးလို့ လကတွှေ ခှတှေေ ဒူးတှေ တုနနွသညွေ ။ သူ..အကို……အကိုဗဒငွ…..ဝငလွာပှီ …။ ထိုငရွာက မတတွပွ ထရပလွိုကမွိသညွ ။

လှခေါး အတိုငွး တကလွာတဲ့ ခှသေံသဲ့သဲ့…။ ရှငွးသန့ွ ပှောလွညွးပှောွ..အဖအမတေေို့ မိသှားမှာကိုလညွး စိုးရိမနွသညွေ ။ အကိုဗဒငသွညွ ရှငွးသန့ွ အိပခွနွးဆီကို တနွးတနွးမတမွတွ လာနသညွေ ။ ရှငွးသန့ရွဲ့ အိပခွနွးထဲကိုသူ လှမွး ဝငလွိုကတွဲ့အခှိနွ လသေံလေးနဲ့ ” ရှငွးသန့ွ..” လို့ သူခေါလွိုကတွဲ့အသံကို ပှတပွှတသွားသားကှီး ကှားလိုကရွသညွ ။ ” အကို….” ရှငွးသန့ကွ တိုးတိုးလေး ပှနထွူးလိုကသွညွ ။ သူ့အေးစကစွကွ လကကွှီးတှကေ ရှငွးသန့ရွဲ့ ပုခုံးသားနဲ့ လကမွောငွးအိုးကို ဆုပကွိုငလွိုကကွှသညွ ။ ” အကို့ ခစှလွေး . . ” ” အကို…”သူ ရှငွးသန့ကွို ဖကလွိုကသွညွ ။ ရှငွးသန့ရွဲ့ တကိုယလွုံးသညွ တုနခွါနသညလွေို့ ထငမွိသညွ ။ လှုပရွှားလှနွးတဲ့ စိတတွှကှေောင့ွ ဘာလုပရွမှနွး မသိဘူး ။ သူက ဖကတွော့ သူ့ကို ပှနဖွကထွားလိုကမွိသညွ ။ ” အကို့ကို စောင့နွလေားဟငွ….” ” အငွး……” ဟုတတွယလွေ..သူ့ကို ရှငွးသန့ွ စောင့နွမေိတာ နာရီပေါငွး မှားစှာ….။ ” ခစှလွား…အကို့ကို…..” ” ခစှတွယွ…..” ” ဘယလွောကွ ခစှလွဲ…..” ” အမှားကှီး…….” သူ့နှုတခွမွးထူထူကှီးတှကေ ရှငွးသန့ရွဲ့ နှုတခွမွးတှေ အပေါကွို ဖိကပလွာသညွ ။

ပူနှေးတဲ့ သူ့အနမွးတှကေို ရလိုကသွညွ ။ သူက တိုးတိုးလေး ပှောသညွ ။ ” ပှနနွမွးလေ . . .ရှငွးသန့ွ…” တဲ့ ။ ရှငွးသန့ွ သူ စုတသွလို ပှနစွုတလွိုကသွညွ ။ သူ့လကတွဖကကွ ရှငွးသန့ရွဲ့ တငွးမာကော့ထောငနွတေဲ့ ရငသွားတှေ အပေါကွို ရောကလွာသလို ကနှတွဲ့လကကွ တငပွါးအိအိကှီးတှကေို ပှတသွပနွသညွေ ။ သူကိုငတွာ ပှတတွာ ဆုပညွှဈတာတှကေို ရှငွးသန့ွ တအား သဘောကမှိသညွ ။ သူ့ကိုလညွး ပှနကွိုငခွငွှ ပှတခွငွှ ဆုပညွှဈခငှမွိသညွ ။ ၁၇ မိစနွး ဗဒငွ စားဖို့ ထမငွးဟငွးတှနေဲ့ ဗဒငနွတေဲ့ တဲသာသာ အိမလွေးဆီကို ရောကသွှားတဲ့အခှိနမွဲမဲမှောငနွတေဲ့ အိမလွေးထဲမှာ ဗဒငွ မရှိ ။ အငွး…ဘယမွှာ သှားသောကနွပှနပွှေီလဲ မသိပါဘူး . . .ခကတွာဘဲ…..။ ဟော…..လူသံတှေ ကှားတယွ….သူ ပှနလွာပှီနဲ့တူတာဘဲ……အဖေါအွပေါငွးတှနေဲ့ ပှနလွာတာမှားလား။ စကဘွီးတှနေဲ့ လကနွှိပမွီး တဝငွးဝငွး နဲ့ လာကှတဲ့လူတှကေ ဗဒငနွဲ့ အပေါငွးအပါတှေ မဟုတွ ။ ရဲသားတှနေဲ့ ရပကွှကလွူကှီးတှေ ဖှဈနသညွေ ။

” ဟေ့…..ဗဒငွ ရှိလား…..” လကနွှိပမွီးရောငကွ မိစနွးရဲ့ မကှနွှာပေါကွို ထိုးထားသညွ ။ ” မရှိဘူး…..ပှနမွလာသေးဘူး . . .” ” နငကွ ဘယသွူလဲ…ဗဒငရွဲ့ မိနွးမ လား…..” ရဲတယောကကွ မေးသညွ ။ ” မဟုတဘွူး……” ” ဒါဖှင့ွ ဘာလဲ..နငွ က ဘာတောလွဲ….အတူတူနတောလား…..” ” ဘာမှ မတောဘွူး…ကမှက ထမငွးလာပို့ပေးတာ…..” ” သူ အခု ဘယမွှာလဲ……ဘယသွှားလဲ…..ဘယတွော့ ပှနလွာမလဲ…..” ” ကမှ ဘာမှ မသိဘူး …” ဗဒငသွညွ ရဲတငွးစှာ ရှငွးသန့တွို့ တိုကကွှီးထဲကို ဝငခွဲ့ပှီး အပေါထွပကွ ရှငွးသန့ရွဲ့ အိပခွနွးလေးထဲကို ရောကသွှားတဲ့အခါ အသင့ွ ဆီးကှိုနတေဲ့ ရှငွးသန့ကွို တှေ့ပှီး သေးကဉှတွဲ့ ခါးလေးကနဆှေဲပှေ့ ဖကလွိုကပွှီး နှုတခွမွးလေးတှကေို စုတွ တကိုယလွုံးကို ပှတသွပွ ကိုငတွှယပွှီးတဲ့နောကွ သူ့ကာကီဘောငွးဘီထဲက လိငတွနသွညွ တအားတငွးမာမတထွောငပွှီး ရှငွးသန့ကွို သူမကုတငလွေးပေါွ မှာ အဝတအွစားတှေ အကုနလွုံး ခှှတဖွယပွဈပှီး လိုးဖို့ ကှံစညလွသညွေ ။ ရှငွးသန့သွညွ စိတအွညှို့ ခံထားရတဲ့ လူတယောကွ လိုဘဲ ဗဒငရွဲ့ စကားကို တသှမတေိမွး နားထောငခွိုငွးတာတှကေို အကုနလွုံး လုပသွညွ ။

အဝတမွဲ့ မိမှေးတိုငွး ကိုယလွုံးတီးနဲ့ ရှငွးသန့ကွို ဗဒငွ ပယပွယနွယနွယွ ပှတသွပကွိုငတွှယရွငွး သူ့ကိုယပွေါကွ အဝတတွှကေို ခှှတပွဈလိုကသွညွ ။ ဆူဖှိုးကော့တငွးနတေဲ့ ရှငွးသန့ရွဲ့ ရငသွားစိုငလွုံးကှီးတှကေို ဆုပနွယလွို့ မဝ..။ စူထှကနွတေဲ့ နို့သီးမာမာလေးတှကေို စို့လို့ မဝ ။. ပေါငတွနလွှလှတှကေို ဆှဲဖှဲကားလိုကပွှီး မို့ဖေါငွးဖေါငွး စောကဖွုတကွို သူ့နှုတခွမွးကှီးတှနေဲ့ စုတပွဈလိုကတွာ ရှငွးသန့လွေး ကော့တကွ တုနခွါသှားသညွ ။ သူ့လကခွလယနွဲ့ လကညွှိုး နှဈခှောငွးပူးကို ရှငွးသန့ွ အကှဲကှောငွး စပယွှကပွေါကလွေးထဲကို ထိုးသှငွးကလိပေးတာ အရညတွှေ စိုစိုရှှဲနသညွေ ။ ထိုအခိုကွ ခှောငွးဆိုးသံသဲ့သဲ့ကို သူ့မိဘတှေ အခနွးဖကကွ ကှားလိုကရွလို့ ဗဒငရွဲ့ လှုပရွှားမှုတှေ ရုတခွညွှး ရပတွန့သွှားသညွ ။ ခှသေံလိုလိုလညွး ကှားလိုကရွသညွ ။ တယောကယွောကမွှား ဒီဖကကွို လာနသလေား ။ အမှောငထွဲမှာ သူ့နားကို စှင့ထွားသညွ ။ လကသွီးကို ကစှကွစှပွါအောငွ ဆုပထွားသညွ ။ ရှငွးသန့လွညွး ဗဒငရွဲ့ ပေါငကွှားက အတနပွူပူနှေးနှေးကှီးကို လကနွဲ့ တအား ဆုပကွိုငထွားရငွ ကာမဇော အရှိနတွှေ တကနွသညွေ ။

ဗဒငရွဲ့ အတနခွှောငွးကှီး ထိပပွေါကကွ အရညစွီးစီးတှေ ထှကနွတောကို စမွးမိသညွ ။ ဗဒငလွညွး ရှငွးသန့ရွဲ့ အိပခွနွးထဲမှာ လိုးဖို့ စိတမွလုံတော့ ။ အသံဗလံတှေ ထှကပွှီး သူ့မိဘတှဖှဈဖှေဈ အိမဖွေါွ မသီတာ ဖှဈဖှဈ ကှားသှားနိုငသွညွ ။ ရှငွးသန့ကွို တိုကွ အောကထွပကွို ခေါသွှားပှီးလိုးဖို့ ဆုံးဖှတလွိုကသွညွ ။  ရှငွးသန့သွညွ ကိုယတွုံးလုံး ဖငအွပှောငသွားနဲ့ ဗဒငွ ခေါရွာကို ပါသှားသညွ ။ စောစောကခှှတထွားတဲ့ အဝတတွှကေို လုံးထှေးပှီး လကတွဖကနွဲ့ ကိုငသွှားရငွးပေါ့ ။ အောကထွပကွို ရောကသွှားတော့ ဘယမွှာ လိုးရငွ ကောငွးမလဲ နရော လိုကရွှာဆဲ အပေါထွပကွ အိမသွာရဆှေဲသံ နဲ့ ခှသေံ တရှပရွှပွ ကှားလိုကတွာကှောင့ွ ဗဒငလွညွး ရှငွးသန့ကွို အဝတတွှေ ပှနွ ဝတခွိုငွးလိုကသွညွ ။ ရှငွးသန့ကွို သူ့အိမကွို ခေါသွှားပှီး လိုးမညွ လို့ သူ ဆုံးဖှတလွိုကသွညွ ။ ဝငလွာခဲ့တဲ့ အိမအွနောကဖွကွ တံခါးကနဘေဲ အပှငကွို ပှနထွှကသွညွ ။ ပိနွးပိတအွောငွ မှောငနွတေဲ့ လမိုကညွရဲ့ သနွးကောငကွှောွ အခှိနမွှာ ဗဒငသွညွ မိနွးမခှောလေး ရှငွးသန့ကွို သူနတေဲ့ ဆငွးရဲသား ရပကွှကကွို ခေါသွှားပှီ ။

လမွးပေါမွှာ လမွးဘေး ခှေးလခှေေးလှင့တွခှို့က လှဲပှီး ဘာမှ မရှိ ။ ကားသှားကားလာလညွး မရှိ ။ရှငွးသန့သွညွ အခစှစွိတွ ကာမစိတတွှေ မှှနထွှနနွလေို့ ဗဒငွ ခေါရွာကို လိုကသွှားနသညွေ ။ ကားသံသဲ့သဲ့ကှားလို့ ဗဒငလွညွး ရှငွးသန့ကွို လမွးဘေး သဈပငရွိပကွို ဆှဲခေါသွှားလိုကသွညွ ။ ရဲကား ဖှဈနမှော စိုးလို့ ။ ဟာ….တကဆွီကား….။ ရှငွးသန့ရွဲ့ လကကွလေးကို ဗဒငွ ညာလကနွဲ့ ဆုပထွားပှီး ဘယလွကနွဲ့ တကဆွီကားကို တားသညွ။ ကံကောငွးခှငွးလား ။ တကဆွီကသူနတေဲ့ ရပကွှကထွိပွ အထိ လိုကပွို့ပေးသညွ ။ ရဲအယောငဆွောငွ ပှီး ဆေးကုနသွညွ စုံတှဲကို လုခဲ့လို့ ဗဒငအွိတထွဲမှာက ငှအထပေလွိုကနွဲ့ ။ တကဆွီဖိုးလောကကွအသေးအဖှဲ ။ လမွးမီး မရှိတဲ့ မှနေီလမွးလေးထဲကို လှောကဝွငခွဲ့ကှသညွ ။ ရှငွးသန့သွညွ မကှကွနွးတဈဆမကှေောကွ ဆိုသလို အခစှစွိတွ တဏှာစိတွ မှှနပွှီး ဗဒငနွောကကွို လိုကခွဲ့မိတာ မှားသှားပှီလား လို့ တှေးမိသညွ ။ အနံ့အသကဆွိုးတှကေို ရှုရှိုကရွငွး တဲအိမလွေးတှေ ကှားထဲကို ရှငွးသန့ွ ရောကလွာသညွ ။ ” ဒါ ကိုယ့အွိမဘွဲ…..” ဗဒငပွှလိုကတွဲ့ တဲသာသာ အိမလွေးကို ရှငွးသန့ွ အံ့ဩစှာနဲ့ ကှည့လွိုကသွညွ ။

သူတို့အိမကွ အိမသွာလောကတွောငွ မသန့ွ ။ မီးက မလာတာလား..မီးဘဲ မရှိတာလား မသိ ။ မှောငလွှနွးနသညွေ ။ ဗဒငကွ အိတထွဲက မီးခှဈကို ထုတပွှီး ဖယောငွးတိုငလွေးကို ထှနွးလိုကသွညွ ။ ” လာ…ရှငွးသန့ွ..ကိုယတွို့ ခစှလွိုကကွှရအောငွ . . ” ဖှာခငွးထားတဲ့ ကုတငလွေးဆီကို ဆှဲခေါသွှားတဲ့ ဗဒငရွဲ့ ကာကီဘောငွးဘီထဲက တနဆွာကှီးက ငေါငေါကှီး ထောငနွတောကို ရှငွးသန့ွ တှေ့လိုကရွသညွ ။ ဗဒငွ လိုးတော့မညွ ဆိုတာကို သိလိုကတွာနဲ့ ရှငွးသန့ရွဲ့ စိတတွှေ ပှနလွညွ လှုပရွှားလာသညွ ။ ” အဝတတွှေ ခှှတလွိုကွ…ရှငွးသန့ွ….” ဗဒငရွဲ့ တိုးညှငွးတဲ့ စကားလုံးမှားက ရှငွးသန့အွတှကွ မလှနဆွနနွိုငတွဲ့ အမိန့တွှပေါဘဲ ။ စိတညွှို့ခံထားရသူတယောကလွိုဘဲ ရှငွးသန့သွညွ ကိုယပွေါကွ အဝတတွှကေို ခှှတပွဈနသညွေ ။ ဗဒငလွညွး ရှငွးသန့ွ နဲ့ တခှိနထွဲမှာ သူ့ကိုယပွေါကွ အဝတတွှကေို ခှှတပွဈနသညွေ ။ တပှိုငနွကလွိုလို နှဈယောကလွုံး ကိုယလွုံးတီးတှေ ဖှဈသှားကှသညွ ။ ရှငွးသန့ရွဲ့ မကှလွုံးတှကေ အကှောတှေ အပှိုငွးပှိုငွး ထောငထွနတေဲ့ လုံးပတတွုတတွုတွ ညိုမဲမဲလိငတွနခွှောငွးကှီးကို မကှတွောငမွ ခတတွမွး ငေးကှည့နွမေိသညွ ။

ဒါ..ဒါ…..ဒါကှီးနဲ့ ငါ့ဟာထဲကို သှငွးမှာပါလား….ဆိုတဲ့ အတှေးကှောင့ွ ကှကသွီးတှေ ဖနွှးကနဲ ထရသလို ပေါငကွှား အဖုတထွဲက အရညတွှေ ရှှမွးကနဲ ယိုစီးထှကလွာကုနသွညွ ။ ” လာ…ရှငွးသန့ွ…..စုတပွေး…” ခါးကို ကော့ပှီး သူ့ လုံးပတတွုတပွှီး ရှညတွဲ့ လီးကှီးကို ရှငွးသန့ရွဲ့ ပါးစပလွေး နားကို တိုးကပပွေးလိုကတွဲ့ ဗဒငရွဲ့ အနားကို တိုးကပသွှားပှီး လီးကှီးရဲ့ အရငွးပိုငွးကို လကကွလေးနဲ့ဆုပကွိုငလွိုကသွညွ ။ ထိပဖွူး ဒဈညိုကှီးက တငွးပှောငကွားနပှေီး ထိပအွပေါကလွေးက အရညကွှညလွေးတှေ ယိုစီးကလှကှရွှိသညွ ။ ရှငွးသန့ွ ပထမဆုံး ထိပဖွူးကှီးကို လှာလေးနဲ့ တို့ကှည့လွိုကသွညွ ။ စုတွ..စုတွ…ရှငွးသန့ွ…..ဒါပှီးရငွ…မငွးလေးကို တအားကောငွးအောငွ ခစှပွေးမှာ…. ဗဒငကွ စိတမွရှညသွလို ပှောလိုကပွှီး သူ့လီးကှီးကို ရှငွးသန့ရွဲ့ နှုတခွမွးပါးလေးတှေ ကှားထဲကို ထိုးလိုကသွညွ ။ ရှငွးသန့လွညွး ဒီတော့မှ လီးဒဈကှီးကို ပါးစပထွဲ ငုံသှငွးလိုကသွညွ ။ အငွး . . . . . ဗဒငရွဲ့ ပါးစပကွ အသံထှကသွှားသညွ ။ ငံကှိကှိ ခဉှစွုတစွုတွ လီးဒဈကှီးကို မကှလွုံးလေး စုံမှိတပွှီး စုတပွဈလိုကသွညွ ။

အား…စုတွ…စုတွ……အူး………..ကောငွးတယွ..စုတွ…စုတွ….ဟူး…….. ရှငွးသန့ွ အားရပါးရ စုတပွေးလိုကသွညွ ။ ဗဒငသွညွ ရှငွးသန့ွ လီးစုတပွေးတာတှကေို ခါးကော့ မကှလွုံးမှိတထွားရငွး ဇိမခွံ အရသာခံနသညွေ ။ အငွး..ကောငွးတယွ……..အား…….စုတွ…စုတွ……..အား…..ဟူး……..ကောငွးတယွ….လှာလေးနဲ့ ကစားပေး…..အိုး……ကောငွးလိုကတွာ..ရှငွးသန့ရွယွ…… ရှငွးသန့လွညွး စုတရွတာ ကှာလာတော့ နှုတခွမွးတှရေော လှာရော ပူထူလာသညွ ။ ညောငွးလာသညွ ။ ဗဒငကွ တှဲလောငွးကနှတေဲ့ သူ့ဂှေးစိကှီး နှဈလုံးကိုလညွး ဆှဲညှဈခိုငွးသညွ ။ ဝှူး….ကဲ…တောလွိုကတွော့…ရှငွးသန့ွ…..အကိုတို့ …ခစှလွိုကကွှရအောငွ . . . . ရှငွးသန့လွညွး သူ့လီးကှီးကို စုတပွေးနတေဲ့အခှိနွ စောကဖွုတကွ တအား ယားပှီး အရညတွှေ တစိမ့စွိမ့ွ ယိုစီးကနှတော ပေါငတွနွ တလေ ှာကွ အရညစွီးကှောငွးတှနေဲ့ ။ ဗဒငကွ ရှငွးသန့ကွို ကုတငပွေါကွ ဖှာဟောငွးလေးပေါွ ပကလွကွ အိပခွိုငွးလိုကပွှီး ပေါငတွနတွှကေို ဖှဲကားလိုကသွညွ ။

အရညတွှေ စိုပှောငနွတေဲ့ အကှဲကှောငွးလေးက နီညိုညိုလေး ။ အမှှေးရိပထွားလို့ ပှောငတွငွးမို့ဖေါငွးနတေဲ့ ဆီးခုံလေးကို ဗဒငကွ အရငဆွုံး နမွးလိုကသွညွ ။ အခစှရွယွ..လှလိုကတွဲ့ စောကဖွုတွ…..ဟူး……. လကမွနဲ့ လကညွှိုးကို သုံးပှီး စောကဖွုတကွို ဖှဲလိုကရွငွး သူ့လှာကှီးနဲ့ အတှငွးသားတှကေို ယကပွဈလိုကတွော့ ရှငွးသန့ွ တုနခွါသှားသညွ ။ အို…အကို…. ဗဒငကွ တဟဲဟဲနဲ့ ရယလွိုကပွှီး ကုနွးယကနွရောက ဒူးထောကွ ထိုငလွိုကသွညွ ။တောငမွတနွတေဲ့ သူ့လီးကှီးကို ရှငွးသန့ရွဲ့ စောကဖွုတအွပေါကမွှာ တေ့လိုကသွညွ ။ အပှိုစငွ စောကဖွုတလွေးကို ဖှင့ရွတော့မှာမို့ ပီတိတှေ ဖှာနတေဲ့ ဗဒငွ သညွ အခနွးအပေါကဝွဆီက ခှှတကွနဲ ခှသေံလိုလို ကှားလိုကလွို့ ဖတှကွနဲ လှည့ကွှည့လွိုကသွညွ ။ ဟငွ . . . ခှေး ကောငွ…လူယုတမွာ……. မိစနွး ..အောလွိုကသွံက ဗဒငကွို ဆတကွနဲ တုနသွှားစသညွေ ။ မိစနွးသညွ ဗဒငရွဲ့ ခေါငွးက ဆံပငတွှကေို ဘယလွကနွဲ့ ဖမွးဆုပွ ဆှဲကိုငပွှီး ညာလကကွ ကိုငထွားတဲ့ သားလှီးဓါးကှီးနဲ့ ဗဒငရွဲ့ လညမွှိုကို လှီးထည့လွိုကသွညွ ။ အား . . .. အသံနကကွှီးနဲ့ အောလွိုကတွဲ့ ဗဒငွ ..။ လညမွှိုက ပနွးထှကလွာတဲ့ နီရဲရဲ သှေးတှေ . . . ။ ရှငွးသန့လွေးရဲ့ ကှောကလွန့တွကှား အောသွံ ။ လမိုကညွရဲ့ သနွးကောငယွံ မှာ….. ပှီး။