အလဈခိုးခိုးကြိတျတာ

အညာနှေ ပူလှနြး သညလြို့ ဆိုပမေဲ့ သာဒိုး အတှကတြော့ ..ပူတယလြို့ မထငဘြူး ..။နကေ ခှဈခှဈတောကြ ပူနေ သညြ . .။ သာဒိုး ကှံရညတြခှကြ မှာသောကပြှီး ကှံရညဆြိုငြ မှာ ထိုငစြောငြ့နေ သညြ ..။အမာနီ့ကို သူ ခွိနြးထား သညြ . .။ သူ ထိုငနြတေဲ့ ကှံရညဆြိုငြ ရဲ့ ဆိုငရြှငြ ဘိုကပြူပူ နဲ့ လူကှီး က ငိုကမြှညြးနေ သညြ ..။ အမာနီ လာမဲ့လမြးဘကြ ကို သူ မွှောကြှညြ့နေ သညြ ..။ ခုထိတော့ မလာသေး ..။ပှီးသှားတဲ့ သငြျကှနြ မှာ သူနဲ့ အမာနီ နဲ့ ရီးစားဖှဈသှားသညြ . .။ သငြျကှနအြကနွေ့မှာ အမာနီ့ကို ရီးစားစကား ပှောခဲ့ပှီး သငြျကှနြ အတကနြေ့မှာ အမာနီ့ဆီက သူ့ကို ပှနခြစွတြယဆြိုတဲ့ အဖှကေို ရ သညြ . .။ စတှေ့တာက သငြျကှနမြကခွငြ နှဈပတလြောကြ က ..။

ဒကဒြီ နဲ့ မာမီတို့ မနျတလေး ကို ပှောငြးရတော့ သာဒိုး နဲ့ မမကှညပြှာ ရနကြုနမြှာဘဲ ဖှားဖှား အိမမြှာ နခေဲ့ကှ သညြ . . .။သာဒိုး က ဆယတြနြး မို့ ရနကြုနမြှာ တကလြကစြသူ့ကွောငြးကနေ မပှောငြးခငွြ ..။ မမကှညပြှာ က တကျကသိုလြ ဒုတိယနှဈ ..။ မမကှညပြှာ ကလဲ ရနကြုနမြှာဘဲ တကခြငွြ သညြ . .။ ဒကဒြီ နဲ့ မာမီတို့ ကလဲ ဖှားဖှား နဲ့ နခေဲ့ကှပှီး နှကွေောငြးပိတြ ကမွှ မနျတလေး လာလညကြှ ..ဆိုပှီး ခှငြ့ပှု သညြ . .။ ကွောငြးပိတရြကြ မှာ ဒကဒြီ နဲ့ မာမီ ဆီကို သာဒိုး ရောကနြေ သညြ ..။ ကွုံးမှို့ရိုး နဲ့ မကွနြှာခငွြးဆိုငြ မှာ တနြးစီပှီး ဆောကထြားတဲ့ တထပတြိုကလြေးတှမှော သာဒိုး ရဲ့ အဖတေို့ စဈတပြ အရာရှိတှေ နကှေ သညြ ..။ ဒကဒြီနဲ့ မာမီတို့ ရတဲ့ အိမကြ မနျတလေးတောငဘြကကြို ပို နီး သညြ . .။

သာဒိုး ..တရကနြှဈရကတြော့ ..ဂဈတာတီးလိုကြ..ဟိုဘကြ အိမကြ ဗိုလမြှူးအောငဘြထှနြး ရဲ့ သား ကွောကြွောထြှနြး နဲ့ စဈတုရငြ ကစားလိုကြ ..နဲ့ အိုကပမေေဲ့ ..ကှာလာတော့ပငွြးလာ သညြ . .. ။ “ မာမီ..သား တအားပငွြးတာဘဲ ..ဒီမှာက သူငယခြငွြးလဲ မရှိဘူး . .” “ သား မနျတလေးတောငဘြကြ လွောကကြှညြ့ပါလား …ဘေးအိမကြ ကွောကြွောထြှနြး ကို အဖေါစြပကြှညြ့ပါလား . .” သာဒိုး ..ကွောကြွောထြှနြး ကို ခေါကြှညြ့ပမေဲ့ ဒီကောငကြ . .လူတမွိုး ..။ မသှားခငွဘြူး ..တဲ့ ..။ စာဘဲ ဖတနြတယြေ..။ ဘာတှေ ဖတနြလေဲ ..စပစြုကှညြ့တော့စာရေးဆရာ မွိုးစုံ ရဲ့ ဝတျထု စာအုပတြှေ ..သူ ငှားငှားဖတနြတော . .။ ဘယကြ ငှားလဲ ထပြ စပစြုတော့ မဖှခငွေဖြှခငွြေ နဲ့ မငြျဂလာဈေး ထိပြ က စာအုပအြငှားဆိုငြ ကတဲ့ . .။

“မာမီ..သားလဲ ကွောကြွောထြှနြးလိုဘဲ စာအုပငြှားဖတခြငွတြယြ . .” “အေး..အေး..ကောငြးတယသြား ..သှားငှားလေ ..ဖထီး လာရငြ လိုကပြို့ခိုငြး..သူ တောကြှာနေ လာတော့မှာ ..” ဖထီး ဆိုတာ ဒကဒြီ့ ရဲ့ ယာဉမြောငြး ပါ ..။ စဈသား အိုကှီး ..ပေါ့ …။သူ့နံမညြ က စောအားမေ တဲ့ . .။ အားလုံး က သူ့ကို ဖထီးဘဲ ခေါကြှ သညြ . .။ဖထီး လာတော့ သာဒိုး ဖထီးကို မငြျဂလာဈေး သှားခငွတြယြ ..လိုကပြို့ပါ ပှောပှီး ဖထီးမောငြးတဲ့ ဒကဒြီ့ တပကြ ဂစွကြား နဲ့ အိမကြ ထှကြ သညြ . .။ မငြျဂလာ တံတားတညြ့တညြ့ က မငြျဂလာ လမြး ..မငြျဂလာလမြးအတိုငြး ဆကသြှားတော့ မငြျဂလာဈေး ကို ရောကြ သညြ .. ။စာအုပြ အငှားဆိုငကြို ရှာ သညြ . .။တှေ့ပှီ . . .။ စာအုပြ အငှားဆိုငလြေးထဲ သူ ဝငပြှီး .. လွောကကြှညြ့ သညြ . .။

သူဖတဘြူးတဲ့ စာရေးဆရာ တှေ ထဲက ငှိမြးကွောြ ..မောငသြာပှညြ့ ..မငြးလူ ရေးတဲ့ စာအုပတြှငှေားခဲ့ သညြ . .။ အပှနမြှာ ဖထီးကို ..“ ကနွောြ အိမြ မပှနခြငွသြေးဘူး..ဖထီးရာ ..တခုခု သှားစားရအောငြ . .” လို့ ပှောတော့ ဖထီး က “လူလေးက ဘာစားခငွလြို့တုံး ..လူလေး စားခငွတြဲ့ ဟာပှော.. ဖထီး လိုကပြို့ပေးမှာပေါ့ . .” လို့ ပှော သညြ . .။ “ ဆီခကွခြေါကဆြှဲ ..ဒါမှ မဟုတြ ..မုံ့တီတို့ ..မှီးရှညြ တို့ တခုခု ပေါ့ ဖထီး..ဖထီး ရော ဘာစားခငွလြဲ ..” ဖထီး က စိတျတရမဟီရပြ ထဲက ဆိုငတြဆိုငကြို ဘဲ ခေါသြှား သညြ . . .။ သာဒိုး .. မှီးရှညြ တခှကြ စား သညြ . .။ “ဖထီး က လူလေးတို့ အိမမြှာ ထမငြးစား မှာဘဲ ..လူလေးဘဲ စား ..” ဖထီးက ခေါကဆြှဲ မစား ..ကောဖြီတခှကဘြဲ ဘေးဆိုငြ က မှာ သောကြ သညြ . . .။

အိမအြပှနမြှာ ဖထီး က လမြးဘေးက ဆိုငလြေးတဆိုငမြှာ ကှမြးယာ ဆငြးဝယြ သညြ . .။ သာဒိုး လဲ ဒီအခွိနမြှာ စီးကရကြ သောကတြတနြေ ပှီ ..။ မိဘရှေ့ မသောကပြမေဲ့ ..သူတို့ ကှယရြာ မှာ ခိုးခိုး သောကြ သညြ ..။ ရနကြုနမြှာတော့ဖှားဖှား အိမမြှာက ထမငြးခကွတြဲ့ ဒေါပြု ကလဲ ဆေးလိပသြောကြ သလို ခှံစောငြ့ မာလီ ..အာလူး ကလဲ ဆေးလိပသြောကြ တော့ သာဒိုး ဖှားဖှား အလဈမှာ အမှဲ ခိုးသောကနြကွေ ပါ . .။ ဖထီး ကှမြးယာ ဝယနြတေုံး ..စီးကရကြ ဝယထြားခငွစြိတြ ပေါကလြာတာကှောငြ့ ကားပေါကြ ဆငြးပှီး ဆိုငကြလေး ဆီကို လွောကသြှား သညြ ..။ ကှမြးယာ ဆေးလိပြ ဆိုငြ က ကောငမြလေး တယောကြ ရောငြးနတော..။ ကောငမြလေး က သာဒိုးထကြ ငယမြညြ ..။

ပါးဖေါငြးဖေါငြးဘေး နှဈဖကမြှာ သနပခြါး ထူထူ နဲ့ ..။မငြးသမီး မို့မို့မှငြ့အောငြ နဲ့ ခပဆြငဆြငြ တူ သညြ …။ ပါတိတြ အထကအြောကြ ဆငတြူ ဝတထြား သညြ ..။ထူးခှားတာ က ကောငမြလေး သညြ ကိုယလြုံး အရမြးလှ တာ ..။ သာဒိုး က မှငတြတြ သညြ . ..။ရငမြို့မို့ .ခါးသေးသေး နဲ့ တငပြါးကားကား နဲ့ တောတြောြ ကှညြ့ကောငြး သညြ . .။ ကောငမြလေး က ဖထီးအတှကြ ကှမြးယာ ယာ ပေးနေ ရငြး..သာဒိုး ဆိုငကြို လာတာ တှေ့လို့ ..“ အကို ရော..ဘာလိုလဲ ဟငြ ..ကှမြးယာ လား ..ဆေးလိပြ လား ..” လို့ အပှုံးလေး နဲ့ မေး သညြ . .။ “ စီးကရကြ .. လိုခငွလြို့ ..” “ ဒူးယား ..ခပေါငြး ..အိပစြပို့ ဒူးယား ..ငါးသုံးလုံး ..ဘယဟြာ လဲ ..အကို ..”။

သာဒိုး ဒူးယား စီးကရကြ သုံးလိပြ ကို ဘူးထဲက ထုတယြူလိုကပြှီး ပိုကဆြံ ထုတပြေး သညြ . .။ကောငမြလေး က ခငမြငြ သဘောကောငြးတဲ့ ပုံ ရှိ သညြ . . .။ “အကိုတို့က နနြးတှငြး . ကလား . .” “မဟုတဘြူး ..” သာဒိုးတို့ စီးလာတာ က စဈဂစွကြား မို့ မေးတာ ဖှဈမညြ . . ။ နနြးတှငြးမှာ က စဈတပတြှေ ရှိတာကိုး . .။ဖထီး က ဝငပြှီး သာဒိုး ရဲ့ မိဘတှေ နတေဲ့ နရော ကို ပှောပှလိုကြ သညြ . ..။ကောငမြလေး က …“ သိပှီ ..သိပှီ.. အဖှူရောငြ တထပြ တိုကလြေးတှေ မှုတလြား …” လို့ မေး သညြ ..။ အိမပြှနရြောကပြှီး ငှားလာတဲ့ ဝတျထုတှဘေဲ ထိုငဖြတြ ..နေ သညြ . . .။ ညနဘကြေ . .ဒကဒြီ ပှနလြာတော့ ..ဒကဒြီ က ..“ကိုကွောသြာ က ထမငြးစား ဖိတထြားတယြ ..။

ခဏကှာရငသြှားရအောငြ …မိမိ ..သား လဲ ခေါခြဲ့ ..ကိုကွောသြာတို့က သား ကို ငယငြယလြေးတုံးကဘဲ ..လှိုငကြောမြှာ တှေ့ဘူးတာ ဆိုတော့..တှေ့ဘူးခငွနြကှေ တယြ . . ” လို့ပှောရငြး . .ရခွေိုးခနြး ထဲ ဝငသြှား သညြ . . .။မာမီ က သာဒိုး ကို လာခေါြ သညြ . .။ “သား . .မာမီတို့နဲ့ ထမငြးစား လိုကခြဲ့ . .သားဖဖေေ နဲ့ အရငကြ တတပထြဲ အတူတူ လုပခြဲ့တဲ့ ကိုကွောသြာ ..အခု တပရြငြးမှူး နဲ့ ဒီ ပှောငြးလာတာ..မာမီတို့ကို ထမငြးစား ဖိတလြို့ ..ဒကဒြီ က သားကိုပါ လိုကခြဲ့စခငွေတြယြ . .” သာဒိုး မလိုကခြငွပြမေဲ့ ဒကဒြီ နဲ့ မာမီ က အတငြးကှီး ခေါလြို့ လိုကသြှားရ သညြ . .။အဲဒီအိမမြှာ ဒကဒြီ့ လုပဖြေါကြိုငဘြကြ ဆိုတဲ့ တပရြငြးမှူး အနကြယကြှီး ရဲ့ သမီး ..မဘယေလြြ့ကို စတှေ့ဘူးရ သညြ . .။

သာဒိုး သညြ မှငလြိုကတြာ နဲ့ မဘယေလြြ ကို စိတဝြငစြားသှား သညြ . .။ မဘယေလြြ သညြ . .ဒီဇိုငြး က အလနြ စား..အပွံ စားလေး ..မို့ပါဘဲ . .။ မဘယေလြြ သညြ ပူအိုကလြှနြးသော မနြးလေး ရဲ့ နှရောသီ မို့ ခပပြါးပါး ..အငြျကွီလေးကို ဝတထြား သညြ ..။ အငြျကွီအောကကြ ဘရာလေး ကို တှေ့နရသေလို အငြျကွီလညပြငြးပေါကြ က ဟိုကလြှနြးတာကှောငြ့ ..ရငမြို့မို့ ရဲ့ အပေါပြိုငြး ဝငြးဝါဝါ ကိုတှေ့နရေ သညြ . . .။ “သမီး ..သားသား ကို ဧညြ့ခံအုံးလေ ..သမီး ရှှငေါးတှေ ပှလိုကလြေ ..” မဘယေလြြ က အရှေ့က ဆိုတော့ . .မဘယေလြြ့ ကိုယြ အနောကပြိုငြး ရဲ့ အောကပြိုငြး တုနခြါမှု တှကေို ..တှေ့လိုကရြ သညြ .။ မဘယေလြြ ရဲ့ ဖှံ့ဖှိုး တဲ့ တငသြားတှကေ လမြးလွောကြ သောအခါ ကွောကကြွောတုံး တုနခြါသလို ..မသိမသာ တုံခါ ကှ သညြ ..။

လှလိုကတြဲ့ ဖငြ …။ကနွြးမာရေး ကောငြးလှခညွလြား . .မဘယေလြြ ရယြ . . ။ “ ဒီမှာ . .ဒို့ရဲ့ ရှှငေါးတှေ …” မှနပြုံးကှီး နဲ့ ထညြ့ထားတဲ့ အလှမှေး ရှှငေါးတှေ ကို ပှ သညြ . . .။ထူးထူး ဆနြးဆနြး ရှှငေါးမွိုးတော့ မဟုတြ ..။မကွလြုံး ပှူးပှူး ကှီးတှေ နဲ့ ..ဖငြ(နြ)တေးလြ ရှှငေါး မွား ဖှဈ သညြ . .။ သာဒိုး သညြ လူလညြ ..။ ရနကြုနကြ ဖှားဖှား အိမမြှာ သူ ရှှငေါးမွိုးစုံ မှေးထား သညြ . .။ သူ ရှှငေါး..မှေးတဲ့အကှောငြး သိ သညြ …။ ဖှားဖှား ..လမြးမတောြ သံဈေး သှားရငြ သာဒိုး အမှဲ လိုကသြှား တတြ သညြ ..။ တနငြျဂနှနေေ့ မနကြ ဆိုရငြ ဖှားဖှား သံဈေး သှားလေ့ ရှိ သညြ ..။ သံဈေး ရောကတြိုငြး..သာဒိုး ..တိရဈဆာနြ လေးတှေ ရောငြးတဲ့ ဆိုငြ ကို ဝငြ သညြ ..။

ဒီဆိုငြ ကို ရောကခြငွလြို့ ဘဲ ဖှားဖှား နဲ့ လိုကတြာ …။ ရောကတြိုငြး..ရှှငေါးလေးတှေ သူ ဝယြ သညြ ..။ တခှား ယုနတြို့ ခိုတို့ ..ပူးတို့လဲ ရောငြး သညြ ..။ ကှကတြူရှေး ရော ..။ဖှားဖှား က သာဒိုးတို့ကို အလိုလိုကြ သညြ ..။ လိုခငွတြာ ဝယပြေး သညြ ..။ မဘယေလြြ့ကို ရောခငွလြို့ မသိခငွဟြနဆြောငပြှီး ..ရှှငေါး ဘယလြိုမှေးရလဲ မေးလေ သညြ . . ။ မဘယေလြြ က သာဒိုး မသိဘူး ဆိုပှီး ငါးကနြ ရဘယေလြိုလဲရတယဆြိုတာ နဲ့ ငါး အစာကွှေးတဲ့ အကှောငြးတှေ ရှငြးပှ လေ သညြ . .။မဘယေလြြ က ကှညပြှာ နဲ့ ငယငြယြ က ကစားဘူတာ မှတမြိနေ သညြ . .။ “ကှညပြှာ က ဘာလို့ ဒီမလာ လဲ . .သာဒိုး ..” “ မသိဘူး ..မဘယေလြြ ..သူ မလိုကခြငွလြို့ပေါ့ ”။

“သာဒိုး ..မနြးလေး မှာ ဘယတြှေ လွောကလြညပြှီးပလဲ…” “ဘယမြှ မလညရြသေးဘူး . .” “ဘုရားကှီး ရောကပြှီးပှီ လား ..” “ဟငြ့အငြး ..မရောကသြေးဘူး..မဘယေလြြ” “ငါ့ သူငယခြငွြး နဲ့ သှားတဲ့အခါ သာဒိုး ကို ခေါမြယလြေ .. မုနြ့တခုခုလဲဝယစြားကှတာပေါ့ . .” မဘယေလြြ က သူ့ကို ထိုးမုနြ့ ကွှေးမယြ ဆိုပှီး ထမငြးစားခနြးထဲ ခေါလြာတော့ . .ဒကဒြီ နဲ့ မဘယေလြြ့အဖေ အနကြယလြြ ကွောသြာ တို့က စကားကောငြးနဆေဲ ဖှဈ သညြ . .။သူတို့ ပါဝငခြဲ့တဲ့ ကွူကုတပြနဆြိုငြး တိုကပြှဲကှီးတှေ အကှောငြး ..ပှနပြှောငြး သတိရ ပှောဆိုနေ သညြ . . .။ သာဒိုး က ကှားရတာ မွားလို့ ဓါတပြှားဟောငြးကှီး ဖှဈနပှေီ ..။ သာဒိုးတို့အတှကြ က ကှားနကွေ မို့ မဆနြးတော့ပမေဲ့ သူတို့အတှကကြတော့ စှနြ့စှနြ့စားစား အသကြ ရငြးခဲ့ရတာမို့ ခုထိ စိတတြှေ လှုပရြှားနတေုံး ဖှဈမညြ ..။

မဘယေလြြ ကွှေးတဲ့ ထိုးမုံ့ က ခွိုလှနြးလို့ သာဒိုး သိပြ မကှိုကလြှပမေဲ့ အခုလို မဘယေလြြ နဲ့ နီးနီးကပကြပြ..ပူးပူးထိထိ နနရေတောကို အရမြး ကွနပေနြတေော့ ကတွမြှိတပြှီး စားနေ သညြ . .။ “ ရေ သောကခြငွလြိုကတြာ . .” မဘယေလြြ က ရခေဲသတျေတာထဲက ရအေေးပုလငြး ထုတပြေးသညြ …။ “ မလိုငြ ကရကရော ..ရှိသေးတယြ..စားမလား ..” “တောပြှီ မဘယေလြြ ..ဝပှီ ..” သာဒိုး အနကြယြ ကွောသြာတို့ အိမကြို အစ က မလိုကခြငွခြဲ့ပမေဲ့ အလု အငမြတနြ ကှညြ့ကောငြးတဲ့ မမဘယေလြြ ကှောငြ့ ..လိုကခြဲ့မိတာ မှနသြှားလခှငြေး လို့ စိတထြဲ တှေးနေ သညြ ..။ အနကြယလြကြွောသြာ ရဲ့ တပြ က မှို့ပှငမြှာ ..။ အပှနလြမြးမှာ . .မာမီက ..“သား က မဘယေလြြ နဲ့ အဖှဲ့ကလွို့ပါလား..ကောငြးတယြ..သမီး လဲ မနြးလေး လိုကလြာရငြ ပှီးရော..မဘယေလြြ နဲ့ အတူတူ ဘယလြောကြ ပွောကြှမလဲ . .” လို့ ပှောနေ သညြ ..။

နောကနြေ့ မှာ စာအုပဆြိုငကြို ဖထီး နဲ့ သာဒိုး သှားပှနြ သညြ . .။ အပှနမြှာ ဖထီးက အရငတြခါလိုဘဲ ကှမြးယာ ဝငဝြယြ သညြ . .။ကောငမြလေး ရောငြးတဲ့ ဆိုငြ မှာဘဲ . .။ ကောငမြလေး သညြ ဟိုတနေ့ကလိုဘဲ သနပခြါးဘဲကှားနဲ့ ..။ သဘောကောငြး ခငမြငတြတပြုံရတဲ့ ကောငမြလေး က သာဒိုးကို ပှုံးပှုံးလေး နဲ့ နုတဆြကြ သညြ . .။ “ နငြ့အမရေော..အမာနီ ..အကှောြ ကှောသြေး လား . .” “ ကှောတြယြ..ဦးလေးကှီး ..” “ နကေောငြးတယြ မဟုတလြား ..” “ ကောငြးပါတယြ . . .ဦးလေးကှီး . .” သာဒိုး စီးကရကြ ထပဝြယပြှနြ သညြ . .။ “အကိုက စီးကရကြ သောကတြယနြောြ ..အဟငြး ..ကနွြးမာရေး အတှကြ မကောငြးဘူး ..အကို ..လွော့သောကြ …” ဖထီး က ရယြ သညြ . . .။

“အမာနီ..နငကြ ဆေးလိပရြောငြးပှီး . .ဝယသြောကတြဲ့ လူကို ဆေးလိပြ မကောငြးဘူး ပှောနတယြေ ဟာ . .” “အောြ . .ဒါကတော့ ..ရောဂါတှဘောတှေ မရစလေိုတဲ့ စတနောပါ . .ဆေးလိပြ မရောငြးရလဲ ကိဈစ မရှိပါဘူး ရှငြ . .” ကောငမြလေး ရဲ့ ဟနပြနြ က ကှမြးယာ သညြ နဲ့ မတူဘဲ ..ရုပရြှငြ သရုပဆြောငြ နဲ့ တူနေ သညြ ..။ မို့မို့မှငြ့အောငြ အမူအရာ ကိုမွား လိုကလြုပနြသလေား မသိ..။ဖထီး က အရငထြဲက ဒီကောငမြလေး ဆိုငမြှာ ဝယနြကွေ ဖှဈမညြ . . .။ကောငမြလေး ရဲ့ နံမညတြှေ တောငသြိနေ သညြ . .။ အမာနီ …တဲ့ ..။ အငြး..ဒီနေ့ တှေ့တော့ ဒီ အမာနီ ဆိုတဲ့ ကောငမြလေး ကို ပိုပှီး သတိထားမိလာ သညြ ..။ မဘယေလြြ လိုဘဲ ခါးသေးသေး တငကြားကားထယထြယလြေး နဲ့ ..။

မဘယေလြြ ထကတြောငြ သူ့ ဖငြ က အနောကကြို ထှကြ နတယြေ..လို့ သူ သသခွေောခွာ တှေ့လိုကြ သညြ ..။ သာဒိုး သညြ တဏှာကာမ နဲ့ ပတသြကရြငြ ..အသိ နောကကြွ သညြ . . ။ ကိုးတနြး ရောကမြှ ကှငြးတိုကတြယြ ဆိုတာ သိ သညြ ..။ ဒါတောငြ ..အတနြးကွ ကွောငြးသားကှီး သနြးဆှေ က ပှောပှ..လို့ . .။သနြးဆှကေ အတနြးဘဲ ကကွနွတေော့ အသကြ က ၂ဝလောကြ ရှိနပှေီ ..။ ဖါလဲ ခဘွူးနတေဲ့ ..လူပလေူတေ ပေါ့ . .။ သနြးဆှေ က အပှာစာအုပတြှလေဲ ယူလာပှ သညြ . .။ ကှငြးတိုကနြညြး လဲ သငပြေး သညြ ..။ ဆရာမ အောကစြ လှတတြာကို လဲ ခွောငြးနညြး ..သငပြေး သညြ . .။ ဆရာမ ကိုတောငြ အလှတမြပေးဘဲ ပှဈမှားသူ ဖှဈ သညြ . . ။

သနြးဆှေ က ဖါခွ မလား မေးသညြ ..။ ခခွငွရြငြ သူခေါသြှားမညြ လို့ ပှော သညြ . .။ သနြးဆှေ ကောငြးမှုကှောငြ့ မိနြးမ စ လုပဖြူးသှား သညြ . .။ သနြးဆှကေ သာဒိုး ကို ပထမဆုံးမို့ ဒါ ကှငြးဖှငြ့ပှဲ လို့ တခှိခှိ နဲ့ ပှော သညြ ..။သနြးဆှကေ သူနဲ့ ခငတြဲ့ ဖါခေါငြးမကှီး ကို သာဒိုးအတှကြ ငယငြယြ နဲ့ ခွောခွော ရှာခိုငြးတားတာ ..။ သာဒိုး လဲ အိအိ ဆိုတဲ့ ဖါလေးနဲ့ ပထမဆုံး အတှေ့အကှုံရရှိသှား သညြ ..။ သနြးဆှေ က အိအိ ကို သာဒိုး က တခါမှ မိနြးမ မခဘွူးသေးလို့ ..နဲနဲပါးပါး ..နညြးလေးဘာလေး ပှပေးလိုကပြါ လို့ ကပြ ပှော လိုကြ သညြ ..။ သနြးဆှေ က ကှနဒြုံး သုံးနညြး သငပြေးလိုကပြမေဲ့ သာဒိုး ကို အိအိ က စှပပြေး သညြ . .။ သာဒိုး အရူးအမဲသားကွှေးမိ သှားပှီ . . .။

နှားမှငတြိုငြး လကညြှိုးထိုးနပှေီ…။မိနြးမ ခရွတဲ့ အရသာကို လကတြှေ့ ကှုံဘူးသှားတော့ ..ကှငြးတောငြ မတိုကခြငွတြော့ . .။သနြးဆှေ ကို ထပသြှားရအောငြ ..အပူကပနြေ သညြ ..။သာဒိုး အမာနီ ကို သဘောကသွှား သညြ . .။ တနေ့တနေ့ အိမမြှာဘဲ စာအုပဖြတနြရတော ပငွြးလာ သညြ . .။ အမာနီ ဆိုတဲ့ အသှကကြလေး နဲ့ရီးစားထားရရငြ ကောငြးမှာဘဲ လို့ စဉြးစား နသညြေ . .။ ဒီနေ့ မနေ့က ငှားထားတဲ့ စာအုပြ က ဖတလြို့ မပှီးသေးဘူး .ဆိုတော့ ထပငြှားဖို့လဲ မလိုသေးသလို ပှနအြပဖြို့လဲ မလိုသေးဘူး .။ ဒါပမေဲ့ အမာနီ ဆိုတဲ့ ကောငမြလေး ကို တှေ့ခငွနြတောကှောငြ့ ..စာအုပဆြိုငသြှားမယြ ဆိုပှီး ဖထီးကားနဲ့ အိမကြ ထှကခြဲ့ သညြ . .။ ဖထီး က ဘယသြှားမလဲ မေးတော့ သူ ..အမာနီ့ဆိုငလြို့ ပှနဖြှေ သညြ ..။

ဖထီး က “ လူလေး ..စီးကရကြ ဝယခြငွလြို့ လား ..” လို့ မေး သညြ . .။သာဒိုး လဲ..“ ဖထီးကလဲဗွာ ..စီးကရကြ ဝယခြငွရြငြ ..ကွုံးထောငြ့ ..စီဗှီလိုငြး နားတငြ ဝယလြို့ ရတာဘဲဟာ ..အမာနီကို တှေ့ခငွလြို့ ပေါ့ ..” လို့ ဖှေ သညြ ။ ဖထီးလဲ ..“လူလေး ..ကှညြ့ကကွြ လုပအြုံးနော..လူလေး မိဘတှေ သိရငြ ..အမှုကှီးမယြ ..ဗိုလမြှူးကလဲ ဖထီးကို မတားရကောငြးလား ဆိုပှီး ဆဲမှာ ..” လို့ ပှော သညြ . .။ “ဖထီးကလဲဗွာ..မုံ့ဆီကှောြ တောငြ ဘယမြလဲ မသိဘူး . .နှုတခြမြးနာ နဲ့ တဲ့ပါ့မလား ..ဆိုတာ ဖှဈနပှေီ ..အမာနီ လှလို့ ကနွောြ က သှားကှညြ့ခငွနြတောပါ ..ဟီး ..” အမာနီ သညြ ဖထီး နဲ့ သာဒိုး ကို တှေ့လိုကရြတော့ ပှုံးပှုံးလေး နဲ့ နုတဆြကြ သညြ . . ။ခါတိုငြးလိုဘဲ သနပခြါး အဖှေးသား နဲ့ . .။

ဒီနေ့ အမာနီ့ဆိုငမြှာ ကောငလြေးတယောကြ ကို တှေ့ သညြ ..။ ကောငလြေး က အမာနီ နဲ့ တောတြောြ ရငြးနှီးတဲ့ ပုံ ပေါကြ သညြ . .။သာဒိုး စိတထြဲမှာ ဒီကောငလြေး အမာနီ အနားကို ရောကနြတော ဘဝငမြကွ ..။ မကှိုကြ ..။ ဘာကောငလြဲ..။ အမာနီကို ကှိုကလြို့ လာနတောလား ..။ မနြးလေးက အပှော နဲ့ပှောရရငြ..ဒီကောငလြေးကို ဂွိုကှညြ့ကှညြ့ပဈလိုကြ သညြ . . .။ ကောငလြေး ရှိနတောကှောငြ့ သာဒိုး ကှာကှာ မနတေော့ဘဲ ပှနြ သညြ . .။ အမာနီ ကို ည က အိပမြကတြောငြ မကြ သညြ . . .။ အမာနီ သညြ အိပမြကထြဲမှာ အဝတအြစား မပါဘဲ ကိုယတြုံးလုံးကှီး ..အိပနြတေုံး ..သူ အမာနီ ရဲ့ ပေါငတြနတြှကေို ဆှဲဖှဲ ပှီး ခုံးဖေါငြးထ နတေဲ့ အမာနီ့ အဖုတကြှီး ကို ကုနြးယကြ သညြ ..တဲ့ ..။

အိပမြကကြို ပှနစြဉြးစားတာတောငြ ..သူ့ ဖှားဖကတြောြ လိငတြနကြ တောငမြတလြာ သညြ ..။ အမာနီကို သူ ရီးစားစကား ပှောမညြ လို့ ဆုံးဖှတလြိုကြ သညြ ..။ ဒါပမေဲ့ ..အမာနီ နဲ့ နောကြ တောတြောြ နဲ့ ထပြ မတှေ့ဖှဈဘူး . ..။ဒကဒြီတို့ နဲ့ မိုးကုတြ ကို လိုကသြှားရလို့ ..။ အမာနီ ကို နေ့တိုငြး တှေ့ခငွနြတော နဲ့ ဒကဒြီ..မာမီတို့ က မိုးကုတြ သှားမယြ ဆိုတော့ သာဒိုး ..မလိုကခြငွဘြူး ..။ဒါပမေဲ့ ..မဘယေလြတြို့ မိသားစု နဲ့ အတူတူ ပေါငြးသှားမှာ လဲ ဆိုရော သာဒိုး သညြ မိုးကုတြ ခရီးစဉြ ကို စိတဝြငစြား လာလေ သညြ ..။ ပဈစညြးကောငြး ..တောငြ့တငြး ခွောမောလှပတဲ့ မဘယေလြြ နဲ့ တခရီးထဲ သှားရမညြ ဆိုတာ စိတဝြငစြား စရာဘဲ မဟုတလြား . . .။

ဒီထကြ သာဒိုး စိတဝြငစြားသှားရတာ က မိုးကုတြ ခရီးစဉြ မှာ ကားသုံးစီး နဲ့ သှားကှရာ မှာ ပထမဆုံး ကား က မဘယေလြြ့ အဖေ ..သူ့ အဖေ နဲ့ သူတို့လကအြောကြ က အရာရှိငယတြှေ စီး ပှီး ဒုတိယ ကားမှာ မဘယြေ့ အမေ ..သူ့အမေ နဲ့ သူနဲ့ မဘယေလြြ စီးကှလို့ပါဘဲ ..။ တတိယကားကတော့ အကစြကော့သဘောပေါ့ ..။ ရဲဘောြ နဲ့ အကှပမြွား ..လကနြကြ အပှညြ့အစုံနဲ့ လိုကြ ပါ သညြ . .။ ဒုတိယ ကား မှာ ကားမောငြးတာ က ဖထီး ..ဘေးမှာ မဘယေလြြ့ အမေ အနတြီ မှငြ့နဲ့ မာမီ ထိုငြ ပှီး ကားနောကခြနြးမှာ က သူနဲ့ မဘယေလြြ ..နှဈယောကထြိုငရြတော့ ..ဒီလောကြ လှတဲ့..ဖှူဖှေးအိစကတြဲ့ ..တောငြ့တငြးဖေါငြးကားနတေဲ့..မဘယေလြြ နဲ့ နာရီပေါငြး တောတြောကြှာ ..အတူတူ ကပကြပလြေး ထိုငပြှီး စီးရမှာသူ ရငတြှေ ခုံ တာပေါ့ ..။

သူတို့ ကား က အရှေ့က ဒကဒြီတို့ ကားလိုဘဲ မာဇဒါ ဂစွြ လေ ..။ သူ နဲ့ မဘယေလြြ က အလယကြ နှဈယောကထြိုငြ ခုံမှာ ထိုငကြှပှီး ဘေးတဖကတြခကွြ က ခုံတနြးတှေ မှာက အထုပတြှေ လကဆြှဲအိတတြှေ အပှညြ့ တငထြား သညြ ..။ မိုးကုတြ မှာ သူတို့ သညြ အစိုးရ ဘိုတဲမှာ တညြးကှမှာ ဖှဈ သညြ ..။ ဘိုတဲမှာ မီးဖို..မီးဖိုခနြးတှေ ပါတာမို့ ..သူတို့ နဲ့ ပါလာတဲ့ ထမငြးခကွြ ရဲဘောြ က ခကွပြှုတမြှာ ဖှဈ သညြ ..။ မဘယေလြြ သညြ ဒူးလောကြ အထိ တိုတဲ့ စကပလြေး ဝတထြား ပှီး အပေါကြတော့ တီရှပပြှပှတထညြ နဲ့ ..။ သူကတော့ လမြးခရီးမှာ ဒကဒြီတို့ နဲ့ သှားရငြ..ဆငြးပှီး ငှကတြို့ မွောကတြို့ ယုနတြို့ ..ပဈခတရြ တတတြာမို့ မှကတြောထဲ ..သှားနိုငအြောငြ ကာကီဘောငြးဘီအရှညြ နဲ့ ..ရှပလြကတြိုဝတခြဲ့ သညြ ..။

သူ ထငတြဲ့ အတိုငြးဘဲ ..လမြးခရီးမှာ ယုနြ..မွောကြ .ငှကတြှေ ကားရပပြှီး ပဈခတြ ကှ သညြ ..။ ဒကဒြီ နဲ့ မဘယေလြြ့အဖေ အနကြယြ ကွောသြာ တို့က သာဒိုးကို ပဈဘူးတယြ ရှိအောငြ ပဈခိုငြးကှ သညြ . .။ ငှကြ နဲ့ ယုနြ ကို ဒကဒြီ့ ကိုယပြိုငြ ပှိုငြ့တူးတူး သနတေလြေး နဲ့ ပဈ သညြ . .။ မွောကြ ပဈတာကတွော့ ဆရာမှငြ့ငှေ ရဲ့ ကာဘိုငသြနတြေ နဲ့ ..။ မဘယေလြြ သညြ သာဒိုး သနတြေ ပဈခွိနြ ..နားနှဈဘကကြို လကြ နဲ့ ပိတထြားပှီး မကွနြှာလေး ရှုံ့မဲ့ထား သညြ ..။ သာဒိုး လကခြကွြ နဲ့ မွောကလြေး သဈပငပြေါကြ ပှုတကြတွော့ ဒကဒြီ နဲ့ အနကြယကြွောသြာ က လကခြုပတြှေ တီးပှီး သဘောကကွှတာပေါ့ ..။ “သာဒိုးရယြ ..မွောကလြေး သနားပါတယြ..သူ့ဖါသာ သဈပငပြေါြ ထိုငနြတောကို အလကားနရငြေး ..ပဈသတလြိုကတြယြ ..ယူ အဲဒီ မွောကသြားစားမှာ မို့လား ..”။

“ ရဲဘောတြှေ စားမှာ ပေါ့ . .” မနြးလေး မိုးကုတလြမြးက ကှမြး သညြ ..။ ခရီးရှညြ ဖှဈလို့ အရပသြား ဘတဈြကား တို့ ကုနကြားတို့ ဆိုရငြ ကှနဘြှိုငြ နဲ့ သှားရ သညြ ..။ တောငလြမြးတောလမြးတှမှော ဓါးပှ ခဏခဏ အတိုကြ ခံရလို့ ..ကားတှစေု တနြးစီပှီး ရဲ အကစြကော့တှေ လိုကပြေး သညြ . .။ သာဒိုး နဲ့ မဘယေလြြ စကားတပှောပှော နဲ့ အရငထြကြ ပို ခငမြငလြာကှ သညြ ..။ ကားအရှေ့ခနြးမှာ ..အမနှဈေယောကြ လဲ စကားတှေ ပှောလိုကကြှတာ ရပကေမြဝငဘြဲ ..။ ဖထီးတော့ ကားမောငြးရငြး..နားငှီးနမှောဘဲ ..။ ဝါးဖှူတောငြ စခနြး ဆိုတဲ့ ကားတှေ ရပပြှီး ထမငြးဆငြးစားတဲ့ နရောလေး မှာ ..ဆိုငတြဆိုငမြှာ ဝငပြှီး ..ထမငြးစားကှ သညြ ..။

မဘယေလြြ နဲ့ သာဒိုး သညြ ဝါးဖှူတောငြ စခနြး ထမငြးဆိုငမြှ မွှဈခဉွြ နဲ့ ဝကသြား ဟငြး ..ဆတသြားခှောကြ မီးဖုတဆြီဆမြး နဲ့ အဝတုတခြဲ့ကှပှီး ..လမြးမှာ ငိုကမြှညြးလာကှလေ သညြ ..။ ကှေ့ပတတြဲ့ တောငကြှေ့လမြးမွား မှာ. မဘယေလြြ .အိပငြိုကပြှီး..သူ့ဘကကြို ယိုငယြိုငြ ကလွာ တော့ မဘယေလြြ့ ရငစြိုငြ အိအိတှကေ သူ့ ပုခုံး နဲ့ ရငဘြတကြို အိကနဲ အိကနဲ ဖိမိ တာ..သူ ရငတြှေ တဒုံးဒုံး ခုံရ သညြ ..။ ပေါငတြနခြငွြးကလဲ ထိကပနြေ သညြ ..။ သာဒိုးရဲ့ ..ဖှားဖကတြောြ လဲ မတမြတတြောငြ လာ သညြ . .။ ကားရှေ့ခနြးက မာမီ နဲ့ မဘယေလြြ့အမေ လဲ အိပပြွောနြပှေီ . .။တောတောငတြှေ က စိမြးစိုနေ သညြ . .။ လမြးကလဲ ဘာကှမြးသလဲ မမေးနဲ့ ..။

မဘယေလြြ လဲ သာဒိုးဘကြ ပှိုလဲကကွ လာတာ သူမဖါသာ သိပှီး ..“ဆောရီးဆေ ဆောရီး..သာဒိုး..” လို့ပှောပှီး ဟိုဘကတြဖကကြို စောငြးပှီး အိပပြှနြ သညြ ..။ သာဒိုးကို ဖငပြေးပှီး တစောငြးလေး ငိုကတြာ ..။ မဘယေလြြ့ တငကြားကားတှကေ သူ့ပေါငကြို ထိထားနပှနြေ သညြ ..။ အငြး ..စိတတြှကေ တအားဖေါကပြှနြ ထကှှနေ ပှီ ..။ ခဏကှာတော့ သူ့ဘကကြို စောငြးပှီး အိပပြှနြ သညြ ..။ ဒီတခါမှာတော့ မဘယေလြကြ သူ့ ပေါငတြဖကပြေါကြို သူမ ခှထေောကြ နဲ့ ခှလိုကတြာကှောငြ့သာဒိုး ရဲ့ ဒူးခေါငြး က မဘယေလြြ့ ပေါငြ၈ှဆုံ နဲ့ ထိတှေ့ မိတဆြကနြပှေီ ..။ မဘယေလြြ့ ရငထြှားထှားတှကလေဲ သာဒိုး ရဲ့ လကမြောငြးရငြးနဲ့ ထိကပနြေ သညြ ..။ သာဒိုးလဲ ..ကားလှုပခြါသလိုလို နဲ့ သူ့ ဒူးခေါငြး နဲ့ မဘယေလြြ့ ပေါငဂြှဆုံ က ဖေါငြးဖေါငြးကှီးကို ထိပှတကြှညြ့ သညြ . .။

မဘယေလြြ့ ပေါငကြှားကို သူ လကြ နဲ့ နှိုကကြိုငလြိုကခြငွြ စိတတြှေ တဖှားဖှား ပေါပြေါကနြပမေေဲ့ ..အမနှဈေယောကလြဲ ရှေ့မှာ ရှိနတောကှောငြ့ ..စိတကြို ခွုပတြညြးထားနရေ သညြ . .။ တငြးရငြးတောငရြငြး..ထိကပပြှတမြိရငြး..သူတို့ မိုးကုတြ ကို ရောကခြဲ့ကှ သညြ ..။ ဘိုတဲ မှာ နှဈခှမြး ရှိတာမို့..သာဒိုးတို့က တဖကခြှမြး ..မဘယေလြတြို့က တဖကခြှမြး .. နကှေ သညြ ..။ နရောခထွားပှီး တော့ ဘိုတဲ အရှေ့ကနေ မိုးကုတမြှို့ကို ထှကကြှညြ့ကှ သညြ ..။ ဘိုတဲ က တောငကြုနြးပေါမြှာ ဆိုတော့.. တောငတြှေ ဝိုငြးထားတဲ့ အလညြ ခွိုငြ့ခှကထြဲက မိုးကုတမြှို့လေး ကို အပေါစြီးက မှငတြှေ့နိုငြ သညြ ..။ မိုးကုတိ ဘိုတဲကှီး အောကမြှာက သာဒိုး တို့ ဆောငြ့ကှောငြ့ထိုငရြငြ ခေါငြး လှတြ သညြ ..။

ဘိုတဲ အောကြ က မှကှေီး မှာ ကွောကရြောငစြုံလေးတှတလေကလြကြ ရောနှောနေ သညြ ..။ တခွို့ ကွောကနြီလေးတှကေ တောတြောြ အလုံးကှီးပှီး လှ သညြ . .။ တပကြှပကြှီး တယောကြ က သာဒိုး နဲ့ မဘယေလြြ ကို “ သားတို့ သမီးတို့ ..ကွောကလြေးတှေ ကောကကြှပါလား ..အပွောပြေါ့ ..မိုးကုတမြှကတေော့ ဒီလိုဘဲ..မှကှေီးတှေ က တောငဖြှိုထားတဲ့ နရောက လာဖို့တာ ဆိုတော့ ..ကွောကဖြှုံးလေးတှေ ရောနတော ..” လို့ ပှောပှ သညြ …။ မိုးကုတမြှို့ခံ တပကြှပတြယောကကြတော့ ..မိုးကုတကြ ပတျတမှားမှေ ..ရတနာမှေ လို့..ခေါကြှတဲ့အတိုငြး ..ဟိုးရှေးခောတကြ ဆိုရငြ..မှကှေီးထဲက ကွောကသြံပတျတမှားတှေ တခါတလေ လှယလြှယြ နဲ့တောငြ ရတတကြှောငြး ..။

တခါ က မိနြးမကှီး တယောကြ မနကြ စောစော လမြးဘေးမှာ သေး ထိုငြ ပေါကတြာ .. ရှှံ့တှေ ကှားမှာ ကွောကတြပှငြ့ တှေ့တာ..သိနြးတနြ ကွောကြ ဖှဈနလေို့ ဒီ မိနြးမကှီး အရမြး ခမွြးသာသှားတယြ ..ဆိုတဲ့ အဖှဈလေး ..သူ ကှားဘူးကှောငြး ပှောပှ သညြ ။ သာဒိုး နဲ့ မဘယေလြလြဲ ဘိုတဲ အောကကြို ဝငပြှီး သှားကှညြ့ကှ သညြ..။ကွောကအြနီလေးတှေ အမွားကှီးဘဲ..။ မဘယေလြြ ပွောတြာ အရမြးဘဲ..။ ဘိုတဲအောကမြှာ သူတို့နှဈယောကြ ဆောငြ့ကှောငြ့ထိုငကြှရ သညြ ..။ ခေါငြး လှတရြုံလေးဘဲ ..။ မဘယေလြြ သညြ သူလဲ ကောကြ..သာဒိုး ကိုလဲ ကူကောကခြိုငြး သညြ ..။ ဂါဝနြ တိုတိုလေး နဲ့ မဘယေလြြ သညြ ဆောငြ့ကှောငြ့ထိုငပြှီး ကွောကကြလေးတှေ မဲပှီး ကောကနြတေော့ ..အောကစြလှတနြတောကို သတိမထားမိဘူး ..။

သာဒိုး လဲ မဘယေလြရြဲ့ ပငတြီလေး ပေါနြတော တှေ့နရေ သညြ..။ ပေါငဂြှဆုံနရော ဖေါငြးဖေါငြးကှီးကို မှငရြပှီး သာဒိုး..ဖီလငတြှေ တကလြာ သညြ ..။ပငတြီက အပါးစား ဆိုတော့ မဘယေလြရြဲ့ အကှဲကှောငြးကှီးကို ခပရြေးရေး မထငမြရှား တှေ့နရေ သညြ ..။ သူကှညြ့မှနြး သိသှားမှာလဲ စိုးတာကှောငြ့ မသိမသာဘဲကှညြ့နရေ သညြ ..။ သာဒိုးရဲ့ ဖှားဖကတြောြ လိငတြနကြှီး နိုးထ သနမြာ လာ သညြ ..။ မသိမသာ တခါတလလေေး ..နဲနဲလေး တှေ့ရတာကို က အရမြး ရငခြုံစရာ ..ဖှဈနေ သညြ ..။ သူ့ ဘောငြးဘီထဲမှာ လိငတြနခြွောငြး က ကှီးထှားမာကွောနလေို့ ဘောငြးဘီ ရှေ့မှာ ဖု ထှကနြေ သညြ ..။ မဘယေလြရြဲ့ အမေ ထမငြးစားဖို့ ခေါတြာကှောငြ့ ..အောကစြလှတတြာ ကှညြ့ရတာ ပှီးဆုံးသှား သညြ . .။

မဘယေလြြ့ကို အရငထြကြ သူ တပမြကလြာသညြ ..။ကှိုကလြာ သညြ ..။ သူ ခစွမြိနပှေီ လား..။ တပမြကတြာတခုဘဲ လား ..။ မဘယေလြြ့ကို အဝတမြပါဘဲ မှငယြောငြ စိတကြူးကှညြ့မိ သညြ ..။ ဒီလို မှငယြောငြ စိတကြူးလိုကတြိုငြး သာဒိုး ရဲ့ လိငတြနကြှီး က ဒေါငြးကနဲ . မတမြတတြောငြ လာပှီး..သာဒိုးလဲ တောကလြောငလြာရတဲ့ ကာမမီး တှကေို ငှိမြးသတဖြို့ အိမသြာခနြးထဲကို ပှေးရတော့ သညြ ..။ အိမသြာခနြးထဲမှာ မဘယေလြြ့ ပေါငကြှား က ဖေါငြးမို့ခုံးထနတေဲ့ အဖုတကြှီးကို မှငယြောငစြဉြးစားရငြး လိငတြနကြို ရှေ့တိုးနောကငြငြ ပှတတြိုကြ ရလသညြေ ..။ အားပှငြးပှငြးနဲ့ သုတတြှေ တအား ပနြးထုတြ ပှီး တကိုယလြုံး က အကွောတှေ တုနသြှားရအောငြ ကောငြးလှတဲ့ အရသာကို ခံစား လိုကရြပှီးမှ နသောထိုငသြာ ရှိသှားရလေ သညြ . .။

ညဘကမြှာ မဘယေလြြ က ညဝတအြကွ ႌလေး နဲ့ သူတို့ဘကခြှမြးကို ကူးလာပှီး သူနဲ့ ကောဖြီလာသောကြ သညြ ..။ သူတို့ နှဈယောကမြှနတြရုပကြပြ ကနေ အဝေးခွိုငြ့ဝှမြးထဲမှာ မှငနြရတေဲ့ မိုးကုတမြှို့လေး ရဲ့ မီးရောငတြှကေို ကှညြ့ပှီး ရောကတြတရြာရာ ရုပရြှငအြကှောငြး ..သီခငွြးတှေ အကှောငြး..စကားထိုငပြှောကှ သညြ ..။ လူကှီးတှေ က မဘယေလြတြို့ နတေဲ့ အခှမြးဘကမြှာ စုထိုငပြှီး စကားပှော..အစားစားနကှေ သညြ ..။ ဒါကို အခှငြ့ကောငြးယူပှီး သာဒိုး က ဆေးလိပခြိုးသောကခြငွြ သညြ ..။ ဂွာကငကြောကဝြတပြှီး ဘိုတဲရှေ့ကို ထှကြ သညြ ..။ မဘယေလြြ လဲ လိုကလြာလို့..“မဘယေလြြ မမမေဘေယေလြြ ..နဲနဲအေးတယြ ..အကွ ႌ ဝတပြါလား ..” လို့ သူ ပှော သညြ ..။

မဘယေလြြ က အထဲ ပှနမြဝငခြငွတြော့ဘူး..ဆိုပှီး ..သာဒိုး ကို ခမွြးတယဟြာ..ဆိုပှီး ဘေးကနေ ဖကထြား သညြ ..။ မဘယေလြရြဲ့ ညဝတအြကွ ႌက ညဘကမြှာ အေးတဲ့ မိုးကုတြ မှာ မို့ ခပထြူထူ ဖလနနြယြ ပိတသြား နဲ့ ဖှဈပမေဲ့ ညဘကြ အိပရြငြး ဝတတြာမို့ မဘယေလြြ က အထဲက ဘာမှ ခံမဝတထြား ..။ မဘယေလြရြဲ့ နို့အိအိဖှိုးဖှိုးတှေ က သာဒိုးရဲ့ လကမြောငြး နဲ့ ရငဘြတကြို လာဖိကပြ နသညြေ ..။ သာဒိုး က စီးကရကတြလိပြ ကို မီးညှိ သောကြ သညြ ..။ မလှမြးမကမြး က အမှောငထြဲမှာ ဂွီသရီး ရိုငဖြယကြှီး လှယပြှီး ..ကငြးတာဝနကြနွသေော ရဲဘောြ က သာဒိုး စီးကရကသြောကတြာ တှေ့လို့ သူလဲ သောကခြငွလြာကှောငြး ပှော သညြ ..။ သာဒိုး က စီးကရကြ တလိပြ ရဲဘောကြှီး ကို ပေးလိုကြ သညြ ..။

ရဲဘောကြှီး သဈပငြ အကှယမြှာ စီးကရကြ သောကနြေ သညြ ..။ မဘယေလြြ ရဲ့ နို့တှကေ သူ့စိတတြှကေို ဘလောငဆြူလာစေ သညြ ..။ လိငတြနြ က ထောငြးကနဲ မတလြာ သညြ ..။ “သာဒိုး ..” “ဟငြ..မဘယေလြြ ..ဘာလဲ..” “ စီးကရကြ မသောကစြမြးပါနဲ့ ဟာ ..မကောငြးပါဘူး ..” “ငါ့ကို ဆရာ လာမလုပနြဲ့ ဟာ ..မဘယေလြြ ..” “နငြ့ကို ကောငြးစခငွေလြို့ ပှောတာပါ ..နငြ့ကနွြးမာရေးအတှကြ ..” “နငကြ ငါ့အတှကြ စိတပြူတယြ ပေါ့ ..” “ အငြးလေ ..နငနြဲ့ ငါနဲ့က ..သူငယခြငွြး အရငြးအခှာတှေ ဖှဈနပှေီ မဟုတလြားလို့ ..” “အငြး ..ဟုတတြယြ ..ဟုတတြယြ ..” သာဒိုး ..မဘယေလြြ နဲ့ သူငယခြငွြး အရငြးအခှာ ဖှဈရတာကိုတော့ ကှိုကတြယြ ..ခုဘဲ ကှညြ့ ..နို့ကှီးတှေ နဲ့ ထိနရတေယြ ….အငြး ..အဟီး..ခစွသြူတှသော ဖှဈရငြ ပိုကောငြးအုံး မှာ..အဲဒီ နို့ကှီးတှကေို ရရလေညေလြညြ နယဖြတပြှီး တပှှတပြှှတြ နဲ့ စို့ရမှာ….။

စီးကရကြ ကို မှကှေီးပေါခြွ..ဖိခွလေိုကပြှီး ..အထဲ ပှနဝြငြ သညြ ..။မဘယေလြြ က မီးဖိုခနြးဘကြ အထဲကို ဝငသြှားပှီး ဓါတဘြူးထဲက ရနှေေးတှေ ကို မတခြှကထြဲ ထညြ့ ..လဘကခြှောကြ ခပြ သညြ ..။ “မဘယေလြြ ..” “ ဟငြ..ဘာလဲ သာဒိုး ..” “ နငြ့ကို ကှိုကတြဲ့ လူတှေ ရှိလား ..” “ ဟဲ့..ရှိတာပေါ့ သာဒိုး ရဲ့..” “နငြ..နငကြကော ..ပှနကြှိုကြ တဲ့ လူ ရှိပှီလား ..” “ ဘာဖှဈတာလဲ ..နငြ့ပုံက ..” “ ဖှလဟေော..နငြ ပှနကြှိုကတြဲ့ လူ ရှိလား .. ” “ ရှိဘူး ..ငါ ရီးစား မထားခငွသြေးဘူး ..” “ တောပြါသေးရဲ့ ..မဘယေလြရြယြ…” “ဘာတောပြါသေးရဲ့လဲ ..နငကြ ငါ ရီးစားထားမှာ ပူနလေို့လား ..” သာဒိုးလဲ မဘယေလြြ့ ကို စိုကကြှညြ့ပှီး ..“ အေး ..ပူနတယြေ ..စိတတြှေ ပူ..ရငတြှေ ပူ ..နငြ့ကို ရီးစားရသှားမှာ စိုး လို့ ..”လို့ ပှော သညြ..။

“ ဘာလို့ ..နငြ က ဘာပူနတောလဲ ..” သာဒိုး ဘာမှ မပှော ..။ “ပှောလေ ..နငြ ဘာလို့ ငါ ရီးစားထားမှာ ပူနတောလဲ ..” “ ငါ ပှောရငြ နငြ ငါ့ကို စိတဆြိုးမှာပေါ့ဟ…” “စိတမြဆိုးဘူး ..ပှော ..” “ ငါ နငြ တခှားကောငတြှနေဲ့ ကှိုကသြှားမှာ ပူတာ ..ငါလေ..နငြ့ကို တအားခစွနြမေိလို့ပေါ့..မဘယေလြြ ရယြ ..” “ အို..သာဒိုး ..သှားဟာ..နငကြ ငါ့ကို ရီးစားစကား လာပှောနတော ..” မဘယေလြြ မကွနြှာလေးရဲတှတပြှီး သူတို့ နတေဲ့ တဘကခြှမြးကို ပှေးဝငသြှား သညြ ..။နောကတြနေ့ မနကြ သာဒိုး အမေ က ဘရိတဖြတဈြ လုပကြွှေးတော့ မဘယေလြြ့ အဖေ နဲ့ အမေ ဒီဘကကြူးလာပှီး လာစားကှ တော့ မဘယေလြြ ပါမလာ ..။ သာဒိုး အမေ က ..“ သမီးရော ..နိုးပှီလား..ခေါပြါအုံး ..” လို့မေးတော့ မဘယေလြြ့အမေ က ..“သားရေ..သာဒိုး ..မငြးဘဲ မငြး သူငယခြငွြးကို သှားခေါလြိုကပြါကှယဒြီမှာ ဘရိတဖြတဈြ လာစားပါ ..လို့ ..” လို့ ခေါခြိုငြးတာနဲ့ သာဒိုးလဲ တဘကခြှမြးကို ကူးသှားလိုကြ သညြ ..။

ဝငဝြငခြငွြး မီးလငြးဖိုကှီး ရှိတဲ့ ဧညြ့ခနြးမှာ ရဲဘောတြယောကြ ရှိနတယြေ..။ မဘယြေ့ အဖေ ရဲ့ ယူနီဖေါငြး ကို မီးပူတိုကပြေးနေ သညြ ..။ “ ဦးလေး ..မဘယေလြြ ရှိလား ..” “မရှိဘူးကှ ..ဘိုတဲ အရှေ့မှာ လမြးလွောကနြတယြေ ..ဟောဟိုမှာ..” သူပှတာကို လှမြးကှညြ့လိုကတြော့ မဘယေလြြ ဆှယတြာ အဖှူလေး နဲ့ သိုးမှှေးဦးထုပြ အဖှူလေး နဲ့ လမြးလွောကနြတော သူ တှေ့လိုကပြါ သညြ ..။သာဒိုး ဘိုတဲ ရှေ့ကို ထှကခြဲ့ သညြ ..။ မဘယေလြြ သညြ သူ ထှကလြာတာကို သိရကြ နဲ့ မသိဟနလြုပနြေ သညြ ..။ မမှငခြငွယြောငြ ဆောငြ နေ သညြ ။ “မဘယေလြြ ..” “ ဘာလဲ ..” သူ့ကို မကှညြ့ဘဲ မကွနြှာလှှဲထားပှီး ဖှေ သညြ ..။ အငြးလေ..ပှနဖြှလေို့ တောပြါသေးရဲ့ ..။

“အနတြီ ခေါခြိုငြးလို့ ..ဘရိတဖြါ့ဈ စားမလား..တဲ့..” “ ဟငြ့အငြး..မစားခငွဘြူး ..ကောဖြီသောကပြှီးပှီ ..” မလယေလြြ က ဘိုတဲ ကို ဝငတြဲ့ တံခါးပေါကဘြကကြို ဆကလြွောကလြို့ သူလဲ လိုကလြွောကြ သညြ ..။ “မဘယေလြြ ..” မဘယေလြြ ဘာမှ ပှနမြဖှဘေူး ..။ လမြးဘဲ ရှေ့ဆကပြှီး လွောကနြေ သညြ ..။ “မဘယေလြြ ..” သူ ထပခြေါသြညြ ..။ “ ငါ့ကို နငြ စိတဆြိုးနတောကိုး ..အငြးလေ ..ငါကလဲ အမှနအြတိုငြး ပှောမိတာကိုး ..” မဘယေလြြ့ဆီက မကွစြောငြးလေးတခု သူ ရလိုကြ သညြ ..။ “တကယပြါ မဘယေလြြ..ငါ အမှနအြတိုငြး ပှောတာ..ငါလေ..နငြ့ ကို..” “ဟိတြ ..တောတြော့ ..သာဒိုး ..ငါမကှားခငွဘြူး..” “ ဘာလို့ ..” “အိကှာ..ရှကလြို့ပေါ့..ငါ တခါမှ ဒါမွိုး လုပဘြူးတာ မဟုတဘြူး ..”။

“ဘာလုပတြာကို ပှောတာလဲ..နငကြ ဘာလုပလြို့လဲ ..” “ ဘာဘဲဖှဈဖှဈဟာ..ဒါမွိုး ငါ အပှောမခံဘူးသေးဘူး ..” “ ဘာမွိုးလဲ..ခစွတြယြ ဆိုတာ ပှောတာလား ..” “ သာဒိုး ..သှားဟာ..ငါ ရှကပြါတယြ ဆို ..” သဈပငအြောကမြှာ ဂွီသရီးသနတြေ နဲ့ ရပနြတေဲ့ ရဲဘောကြှီး က သူတို့ကို ငေးကှညြ့နေ သညြ ..။ “ အေးလေ..နငမြကှိုကဘြူးဆိုရငြ ငါ ဘာမှ မပှောတော့ပါဘူး..ငါ သှားမယြ..” သာဒိုး ခှာကနဲ လှညြ့ပှီ ဘိုတဲဘကြ ပှနလြွောကြ သညြ ..။သူ့ကို မဘယေလြြ ပှနခြေါလြမလေား..နားစှငြ့နမေိတာ အမှနြ ..။ အိုး..။မဘယေလြြ ပှနမြခေါဘြူး ..။သူ မာမီတို့ ရှိတဲ့ ထမငြးစားပှဲဘကြ ပှနရြောကလြာ သညြ ..။ “ဟဲ့..သား..မဘယေလြြ က ဘရိတဖြါ့ဈ လာမစားဘူးလား …” “ သူ ကောဖြီ သောကပြှီးပှီ..မစားတော့ဘူး…” တဲ့ ..။

“သား..ပှောစရာ တခု ရှိတယြ ..” “ ဘာလဲ မာမီ ..” “ မနကဖြနြ သား ဒကဒြီ နဲ့ အနကြယလြကြွောသြာ က ဟနတြငြ သှားကှမလို့ ..မာမီ နဲ့ အနတြီမှငြ့တို့လဲ မိုးကုတမြှို့ထဲ ဈေးဝယသြှားကှမလို့..မဘယေလြြ နဲ့ သားတို့ လိုကခြငွလြိုကြ..မလိုကခြငွလြဲ ဒီမှာ ဘဲ နခေဲ့ကှပေါ့ ..ထမငြးခကွတြဲ့ ကိုခစွြ တို့တော့ ရှိနမယြေ ..” “ ဈေးတော့ မလိုကတြော့ဘူး..ဟနတြငတြော့ လိုကသြှားခငွတြယြ ..” “ဒါတော့ သား အဖေ ပှနလြာရငြ မေးကှညြ့ ..သိပြ တောမနကဘြူး ဆိုရငတြော့ သားကို ခေါမြှာ ပါ..” “ဟာ..မာမီကလဲ ..သားက ကလေးမှ မဟုတတြော့တာ ..တောနကလြဲ ဘာဖှဈလဲ …” မဘယေလြြ သညြ သူ့ကို တကယြ့ကို ရှောငနြတောပါ ..။သူ ဝမြးနညြးသလိုဘဲ ..။ ငါ ပှောလိုကမြိတာ မှားသှားလား ..။

အို..မဘယေလြကြ ဒီလောကြ ခစွစြရာ ကောငြးတာ..ငါ ခစွမြိလို့ ခစွမြိတယလြို့ ပှောတာဘဲ..ဘာဖှဈလဲ ..” ထိုအခိုကမြှာဘဲ ဒကဒြီတို့ရဲ့ မာဇဒါဂစွြ လွောကနဲ ဘိုတဲရှေ့ လာဆိုကြ သညြ ..။ဒကဒြီ နဲ့ အနကြယလြကြွောသြာ ကားပေါကြ ဆငြးလာ သညြ ..။ ရဲဘောတြယောကြ က ဖကြ နဲ့ ထုပထြားတဲ့ အစားအစာတှေ သယလြာ သညြ ..။ “ဒကဒြီ..ဟနတြငြ သှားမလို့ ဆို ..” “အေးကှ..သား လိုကခြငွလြို့လား ..” “လိုကခြငွတြယြ..ဘာကောငတြှေ သှားပဈမှာလဲ ဒကဒြီ ..” “ ဂွီတို့ ဆတတြို့ပေါ့ ကှ..” အနကြယလြကြွောသြာ က ဝငပြှော သညြ ..။ “ဘာသနတြေ နဲ့ပဈမှာလဲ အနကြယလြြ..” “ အနကြယလြြ့မှာ သာတီးအို စဈ ရိုငဖြယြ ရှိတယြ..သား ရဲ့ ..နောကပြှီး ..နှဈလုံးပှူးတလကြ လဲ ရှိတယြ ….”။

ဟနတြငြ လိုကရြမညြ ဆိုလို့ မဘယေလြြ သူ့ကို စကားမပှောခငွြ သလိုနဲ့ ရှောငခြှာ ပဈပယလြဲ ဘာအရေးလဲ ဆိုပှီး တောထဲသှားဖို့ လိုအပတြာတှေ သူ စပှီး ပှငဆြငလြေ သညြ ..။ သာဒိုးက ဒကဒြီတို့နဲ့ တောလိုကသြှားဖို့ ပှငဆြငနြပမေေဲ့ ညနပေိုငြးမှ ရောကလြာတဲ့ လူကှီးတယောကကြှောငြ့ သာဒိုး ဒကဒြီတို့ နဲ့ မလိုကဖြှဈတော့ပေ ..။ ဒီလူကှီး က မိုးကုတြ မှို့ မရောကခြငြ မိုငြ၂ ဝလောကမြှာ ရှိတဲ့ ဂေါရြခါးရှာတရှာက ..။ သူတို့ရှာကို ကွားဆိုးတကောငြ လာလာနှောကယြှကနြလေို့ အဲဒီကွားဆိုးကှီးကို လာ ပဈခတနြှိမနြှငြးပေးဖို့ အကူအညီ လာတောငြးတာပါ ..။ ကိုးတောငကြွားကှီး တကောငြ က တပတကြို နှားတကောငြ လာလာ ဆှဲတာမို့ ရှာ က လူတှကေ ဒီကွားဆိုးကှီးကို တယောကယြောကြ လာ ပဈခတြ ပေးစခငွေနြကှေ သညြ ..။

မိုးကုတမြှာ ရှိတဲ့ အစိုးရဘကြ..စဈဘကြ ရဲဘကြ ကို လာ အကှောငြးကှား အကူအညီတောငြးဖို့ လာခဲ့ခွိနြ စဈတပြ က တပကြှပကြှီးတယောကြ က ဒီကို ရောကနြတေဲ့ ဒကဒြီတို့က တောပဈ ဝါသနာကှီးတာ သိပှီး ဒီဂေါရြခါးကှီးကို ဘိုတဲကို ခေါလြာပှီး တှေ့ဆုံပေးတာ ဖှဈ သညြ ..။ ဒကဒြီ နဲ့ အနကြယလြြ ကွောသြာ တို့ကလဲ တောပဈ ဝါသနာ အရမြးကှီးကှတာကှောငြ့ ဒီ ဂေါရြခါးကှီး ရဲ့ ရှာကို လိုကကြှီး ဒီ ကွားဆိုးကှီး ကို ပဈခတဖြို့ စိတဝြငစြားကှလေ သညြ ..။ အနကြယလြြ ကွောသြာ က ကွားဆိုးကှီး ကို သှားပဈမှာ မို့ သာဒိုး က အသကလြဲငယသြေးပှီး အတှေ့အကှုံလဲ နညြးသေးတာကှောငြ့ ခေါမြသှားခငွဘြူး ..အနျတရာယကြှီးတာကှောငြ့..သား ဒီတခါ မလိုကနြဲ့ အုံး..လို့ ပှော သညြ..။

ဒကဒြီကလဲ သပိတကြငွြးဘကြ ဂွီ သှားပဈမှ သားလိုကြ တော့လို့ ပှောတာနဲ့ သာဒိုး မလိုကဖြှဈတော့ဘူး ..။ အနကြယလြကြွောသြာ က ကွား..ကွားသဈ ..ဝကဝြံ လို သားကောငကြှီးတှေ ပဈခတြ တဲ့ အတှေ့အကှုံ ရှိခဲ့တော့ ..ဒီ ကွားဆိုးကှီးဟာ ကွားအိုကှီးလို့ ခနြ့မှနြး သညြ ..။ ကွားတှဟော အိုလာရငြ ဂွီ ဒရယြ တှကေို လိုကဖြမြးစားဖို့ ခှနအြားလွော့ကလွာ ပှီး အလှယရြနိုငမြဲ့ အနီးအနား ရှာတှေ က နှားတှကေိုဝငဆြှဲလေ့ရှိကှတယြ လို့ ပှောပှ နေ သညြ ..။ ဂေါရြခါးကှီး က သူတို့ရှာမှာ စညြးရိုးတှေ ကာရံထားပမေဲ့ ကွား က ဘယနြရောမှာ စညြးရိုး အားနညြးတယြ ဆိုတာ သိပှီး အဲဒီနရောက ဝငကြှောငြး..နှားတငြးကုတကြ နှားကို လညမြှိုကို ကိုကဆြှဲပှီး ခှံစညြးရိုးပေါကြို လှှားကနဲ ခေါကြွောသြှားကှောငြး ..ကွားအို ဖှဈနိုငပြမေဲ့ အားကတော့ မသေးကှောငြးပှောပှလေ သညြ ..။

ဒကဒြီ နဲ့ အနကြယလြကြွောသြာ က ကွားကှီးတပိုငြးတစ စားလို့ ကနွနြတေဲ့ နှားသရေဲ့ အပိုငြးအစ နားမှာ လငြ့စငထြိုးပှီး ..စောငြ့ပဈမယလြို့ တိုငပြငနြကှေ သညြ ..။ တယောကြ က မီးထိုးပေး..တယောကြ က ပဈမညြ ..ကိုးလုံးကညွြ နဲ့ ပဈမညြ ဆိုပှီး တိုငပြငနြကှလေေ သညြ ..။ နောကတြနေ့ မနကြ အစောကှီး ထှကကြှမှာ ဖှဈ သညြ ..။ ညနစော စားကှတော့လဲ မဘယေလြြ သူ့ကို ရှောငနြေ သညြ ..။ မနျတလေး က ယူလာခဲ့တဲ့ စာအုပတြှဘေဲ ကုတငပြေါလြှဲ ပှီး ဖတနြလေိုကြ သညြ ..။နောကတြနေ့ မနကြ လဲ ဒကဒြီတို့ ခရီးထှကြ ဖို့ ပှငဆြငကြှတော့ အသံတှေ ကှားနရလေို့ သူ နိုးလာ သညြ ..။ တကယတြော့ သူ ဒီကွားပဈတဲ့ ဆီကို လိုကခြငွတြာ..ဒကဒြီတို့ မခေါလြို့ နခေဲ့ရတာ..။

ဘိုတဲမှာ ကနွခြဲ့တော့လဲ မဘယြေ က သူ့ကို ရှောငနြေ သညြ ..။ သူ မဘယေလြကြို ခစွနြမေိကှောငြး ပှောမိလိုကတြာ မှားသှားပှီလား ..။ အငြး ..ထပပြှီး ကှိုးစားကှညြ့အုံးမယြ လေ …။ ဒကဒြီတို့ ထှကသြှားကှပှီးနောကြ သူ ဆကြ မ အိပခြငွတြော့တာ နဲ့ ဂွာကငထြူထူ ဝတပြှီး အပှငဘြကကြို ထှကခြဲ့ သညြ ..။အပှငမြှာ မှူတှေ ဆိုငြးနေ သညြ ..။ နှငြးမှုနလြေးတှေ ကှောငြ့ မနေ့က လှမြးမှငနြရတေဲ့ မိုးကုတမြှို့လေးကို ဘာမှ မမှငရြတော့ဘူး ..။မနျတလေး က လာခဲ့တဲ့ သူတို့ အဖို့တော့ မိုးကုတြ က တောတြောြ့ကို အေးနတောပေါ့ ..။ဘိုတဲ ဝငြးထဲကနေ ထှကခြဲ့ သညြ ..။ “ သာဒိုး …” အနောကြ က မဘယေလြြ ခေါလြိုကသြံ ကှားလိုကရြလို့ သာဒိုး ..တအား ..အံ့သှ သလို..မဖေါပြှနိုငတြဲ့ ဝမြးသာကွနပေမြှု က သူ့ကို တုနသြှားစေ သညြ ..။

“ဟငြ..မဘယေလြြ …” “ လမြးလွောကသြှားတာကို ခေါလြဲ ခေါဘြူး ..ယူ မကောငြးဘူး ..ဟှနြး ..” “ မဘယေလြြ လိုကခြငွမြှနြး မသိလို့ပေါ့ …နောကပြှီး..မဘယေလြြ က စိတဆြိုးနေ…” “ဟိတြ..ပှောနဲ့ ..ဘယမြှာ စိတဆြိုးလို့ လဲ ..” နှုတခြမြးလေး က စူထောနြပှေီး မကွစြောငြးကလဲ ထိုး သညြ ..။သိုးမှှေး ဦးထုပြ အဖှူလေး ဆောငြးထားပှီး ယုနမြှှေး ဆှယတြာ အဖှူလေး ဝတထြားတဲ့ မဘယေလြြ သညြ နှုတခြမြး ရဲရဲလေး နဲ့ အရမြး ခစွစြရာ ကောငြးနပေါ သညြ ..။သာဒိုး က မဘယေလြြ့ကို သသခွေောခွာ စိုကကြှညြ့မိတော့ မဘယေလြြ က တဖကကြို လှညြ့လိုကပြှီး..သာဒိုး..ဘာကှညြ့တာလဲ ..မရိုးမသား မလုပနြဲ့ ကှာ..သူငယခြငွြး လို ခငနြကှတေဲ့ ဟာကို ..လို့ ပှော သညြ ..။

“ မကှညြ့နဲ့ ဆို မကှညြ့ပါဘူးကှာ..စိတတြော့ မဆိုးပါနဲ့..နလေို့ မတတဘြူး ..မဘယေလြြ စကားမပှောဘဲ ရှောငနြရငြေ ..စိတဆြငြးရဲတယြ..” မဘယေလြြ က လမြးဘေး က အလေ့ကပွေါကတြဲ့ ပနြးရိုငြးလေးတှကေို လိုကခြူးနေ သညြ ..။ သာဒိုး စိတပြူသှား သညြ ..။ “မဘယေလြြ ..လမြးဘေး က အပငတြှေ မကိုငနြဲ့..တောကြှာ..လကတြှေ ယားနမယြေ ..ခှေးလယားပငြ နဲ့ တိုးနမယြေ ..” “ဟငြ့..နံမညကြှီးကလဲ..မကောငြးဘူးဟာ…” မဘယေလြြ က တခဈခဈ ရယြ သညြ ..။ သူ့ကို မဘယေလြြ ပှနြ စကားပှောလို့ ပှနြ ခငလြို့ သူ့ ရငတြှေ အပှငကြ ရာသီဥတု နဲ့ အပှိုငြ အေးမှသှားရ ပါ သညြ ..။ “မဘယေလြြ…” “ ဟငြ..ဘာလဲ..သာဒိုး ..” “ ဒို့ ဘိုတဲ ရောကရြငြ ဘာလုပကြှမလဲ ..” “ဒါက ဘာစကားလဲ..” “အောြ..ငါပှောခငွတြာ က ဒို့ ကွားထိုးမလား..ခကွဈြ ထိုးမလား..ဘာ ကစားကှမလဲ မေးတာ..” ။

“အငြး…ပငွြးဖို့တော့ ကောငြးသားနောြ .. သီခငွြး နားထောငမြယလြေ ..မကောငြးဘူးလား..” “ ကောငြးတယြ..မာမီ နဲ့ အနတြီမှငြ့တို့ က မိုးကုတဈြေး ကို သှားကှမှာ..တဲ့..မဘယေလြြ မလိုကခြငွဘြူးလား..” “မလိုကခြငွဘြူး..သူတို့ က သိတဲ့ အတိုငြးဘဲ..ကှာနမှော..သာဒိုးရဲ့..” သူတို့ စကားတပှောပှော နဲ့ ပှနလြွောကလြာကှ တာ ဘိုတဲ ရောကတြော့ မာမီနဲ့ အနတြီမှငြ့တို့ မရှိကှတော့ ..။ထမငြးခကွပြေးတဲ့ တပကြှပကြိုခစွြ ဘဲ မဘယေလြတြို့ နတေဲ့ အခှမြး မှာ ရှိနေ သညြ ..။ “မဘယေလြြ..ဘာသောကမြလဲ..ကောဖြီ သောကမြလား…” “ ပှီးတော့ သောကတြာပေါ့ဟာ..ဒို့ ကိုခစွြ ကို ဖွောခြိုငြးမယြ လေ …” “ ကောဖြီ က ငါလဲ ဖွောတြတပြါတယဟြာ..အခု ဘယသြှားမလို့လဲ ..” ။

“ ငါ..ရခွေိုးလိုကအြုံးမယြ ..ခဏ ..” “ ဟာ..မဘယေလြကြလဲ..ဒီလောကြ အေးတဲ့ဟာကို ..” “ ငါ ရမခွေိုးတာ နှဈရကရြှိပှီ ..ကိုခစွြ ကို ရနှေေးတညခြိုငြးပှီး ရနှေေး နဲ့ ခွိုးမယြ..နငြ..နငတြို့ဘကမြှာ ဘဲ နနေေ..ငါ ပှီးရငြ ခေါလြိုကမြယြ ..” “ ကောငြးပှီ ..” သာဒိုး သူအိပတြဲ့ ကုတငမြှာ ပကလြကလြှဲခပွှီး ..မနြးလေး က သူ ယူလာတဲ့ စာအုပတြှကေို ဘာ အရငဖြတရြမလဲ ကှညြ့ သညြ ..။အေးလို့လားမသိဘူး..သေးပေါကခြငွသြလိုလို ဘဲ..။ ရခွေိုးခနြး နဲ့ အိမသြာတှဲရကြ အခနြး က ဘိုတဲ ရဲ့ အနောကပြိုငြးမှာ ..။ သူ သေးဝငပြေါကနြတေုံး..တဖကြ က မဘယေလြတြို့ ဘကခြှမြး က အသံတှကှေား သညြ ..။ သီခငွြး ညညြးသံ နဲ့ ရသေံတှေ ..။မဘယေလြြ ရခွေိုးနပှေီ ထငတြယြ ..။

မဘယေလြြ ရခွေိုးနတယြေ ဆိုတာလဲ သူ သိလိုကရြော..ဖေါကပြှနတြဲ့ စိတတြှကေ ဝငလြာ သညြ ..။ တဖကခြနြးမှာ မဘယေလြြ ဘယလြို ရခွေိုးတယြ ဆိုတာကို ခွောငြးကှညြ့ခငွြ စိတတြှေ ဝငလြာ သညြ ..။ ဒီ စိတတြှကေို သူ တားဆီးလို့ မရတော့ ..။မဘယေလြြ သညြ ကိုယတြုံးလုံး ခွိုးဖို့က မွားသညြ ..။ သူ ခဏခဏ ထိမိ ကိုငမြိတဲ့ မဘယေလြြ့ ရငသြားစိုငတြှေ..တငပြါးအိအိကှီးတှေ ကို အဝတအြစား မပါဘဲ မှငရြ ရငြ အို…သိပကြှညြ့လို့ ကောငြးမှာဘဲ မဟုတလြား .။သဈသား ထရံကာ မို့ တဖကြ က ရခွေိုးခနြး ကို ခွောငြးဖို့ အပေါကြ ရှိလို ရှိငှား ရှာကှညြ့ သညြ ..။သူ့ လကတြှေ ဒူးတှေ တုနခြါနေ သညြ ..။မကောငြးမှနြး သိရကြ နဲ့ ခိုးလုပနြလေို့ ပေါ့ …။ အိုး …တှေ့ပှီ ..။

အပေါကလြေး တပေါကြ ..။ သူ ခွောငြးပှီ ..။ဟာ..သူ ရငတြှေ တဒိုငြးဒိုငြး ခုံသှား သညြ ..။ဒူးတှေ တဆတဆြတြ တုနခြါနေ သညြ …….။ ဟငြး ….. မဘယေလြြ ကိုယတြုံးလုံးကှီး …။အဝတမြပါ ဗလာကှီး ရခွေိုးနေ သညြ ..။ လှလိုကတြာ ..။ ပုံးကှီး တခုထဲက ရပေူပူတှေ က အငှေ့တထောငြးထောငြး နဲ့ …။ မဘယေလြြ က ခှကလြေးတခှကြ နဲ့ ခပခြပြ ခွိုးနေ သညြ ..။မဘယေလြြ့ နို့ကှီးတှေ တုနခြါနေ သညြ ..။ သူ တှေ့ခငွနြမေိတဲ့ မဘယေလြြ့ ကိုယြ အစိတအြပိုငြးတှေ ကို အားလုံး တှေ့နရေ သညြ …။ နို့တှကေ သူ ထငတြာထကြ ပိုကှီး သညြ ..။ နို့သီးနီနီလေးတှေ က အပှငကြိုတောငြ ကောငြးကောငြး စူမထှကသြေးဘူး ..။တငပြါးကှီးတှကလေဲ အနောကကြို ကော့ထှကနြေ သညြ ..။

အရမြး ကှိုကတြာ ဘဲ မဘယေလြြ ရယြ …။ သူ ခွောငြးနတေုံး ..မဘယေလြြ့ လကထြဲ က ဆပပြှာတုံး က ခွောပြှီး ကှမြးပှငကြို ဖတကြနဲ ကသွှား သညြ ..။သူ့ဘကကြို ကွောပေးထားတဲ့ မဘယေလြြ လဲ ဆပပြှာတုံး ကို ကုနြး ကောကလြိုကြ သညြ ..။ အို … မဘယေလြြ့ ဖငကြှီးတှေ ကှား က အဖုတကြှီး ပှူးကနဲ မှငလြိုကရြ သညြ …။လှလိုကတြဲ့ အဖုတကြှီး …။ရငတြှေ တဒိုငြးဒိုငြး ခုံနေ သညြ ..။ဘယလြကြ နဲ့ နံရံ ကို ကိုငထြားရ သညြ ..။ လကတြှေ က တုနြ နေ သညြ ..။မဘယေလြြ နဲ့ သာ တနေ့ လငမြယား ဖှဈရငြ ဒီအဖုတကြှီး ကို သူ ယကလြဲ ယကရြမညြ..လိုးလဲ လိုးရမညြ ဆိုတဲ့ အသိ က ခေါငြးထဲ ဝငလြာ သညြ ..။အို..မဘယေလြြ့ကို သူ လိုခငွမြိ သညြ ..။

မဘယေလြြ့ ကိုယလြုံး လှ သညြ ..။အငြး..ပေါငကြှားဂှ ဆုံ က ရတနာရှှကှေုတကြှီး ကတော့ အလှဆုံး ပါဘဲ ..။သူ့ရဲ့ လိငတြနဆြာ ဟာ ဘယလြောကတြောငြ တငြးမာပှီး တုနခြါနသလေဲ ဆိုရငြ ..သူ့ ညာလကြ နဲ့ ပှတသြပလြိုကတြာ နဲ့ အရတှေေ တထုတထြုတြ ပနြးထှကြ ကုနြ သညြ..။ နံရံ မှာ ပကေုနတြဲ့ သူ့ အရတှကေေို သူ မသုတရြဲသေး ..။ မဘယေလြြ ပှီး သညြ အထိ စောငြ့ရ မညြ ..။ အသံကှားသှားရငြ သူ ဒီဘကြ ရခွေိုးခနြး မှာ ရှိနတော သိသှားနိုငြ သညြ ..။ သာဒိုး သူတို့ဘကခြှမြး ..ဘိုတဲ မကွနြှာစာ မှာ ထိုငပြှီး စာ ဖတနြေ သညြ ..။တကယတြော့ စာ ဖတခြငွယြောငဆြောငနြတော ..။သူ့ လကတြှေ ခှတှေေ တုနနြဆေဲ ..။မဘယေလြြ ရောကလြာ သညြ ..။

“သာဒိုး ..ဘာ စာအုပြ လဲ ..” “ မသိပါဘူးဟာ ..” မဘယြေ့ အမှှေးရေးရေး နဲ့ အငြျဂါစပြ အဖုတကြှီး ကိုဘဲ မကွစြိထဲ တဝဲလညလြညြ မှငယြောငနြေ သညြ …။ “ ဟငြ..နငြ..နမကေောငြးဘူး ..အလား..အသံတှလေဲ တုနလြို့ ..ငါတော့ မတတနြိုငဘြူးဟာ..ရနှေေးစပပြှီး ရခွေိုးလိုကရြတယြ ..” “ကောငြးတာပေါ့ဟာ..လနြးသှားတာပေါ့ …” မဘယေလြြ့မကွနြှာ ကို မကှညြ့ဘဲ သူ ပှော သညြ ..။ မဟုတတြာ လုပထြားသူ မို့ မဘယေလြြ နဲ့ မကွလြုံးခငွြး မဆုံခငွြ ဘူး …။ “ငါတော့ ဒီမှာ နရတော နငပြါလို့သာ ဘဲ..နငသြာ မပါခဲ့ ရငြ..ပငွြးပှီး သနေိုငတြယြ ..” “ ငါလဲ ဒီလိုဘဲ ..ဒို့က အပှငလြဲ လိုကမြှ မသှားကှတာ ..ပငွြးတာ ပေါ့..လမြးလွောကခြငွသြေး လား ..” “ ညနေ ထမငြးစားပှီး မှ လွောကမြယြ …”။

“သာဒိုး ..” “ ဟငြ..မဘယေလြြ ..ဘာလဲ..” “ သငြျကှနြ ရောကတြော့မယြ ..သိလား ..” “ အေးနောြ..ဘာလိုလို နဲ့ သငြျကှနြ နီးလာပှီ …” “ မနြးလေး သငြျကှနြ အကှောငြး နငြ သိတယြ နောြ ..” “ ဘာကို ပှောတာလဲ..” “ ညဘကြ စညကြားတာ ..အကတှေ ကပှတာ နဲ့ ကားကှီးတှေ နဲ့ သီခငွြးတှေ လိုကဆြိုပှတာ..ကပှတာ ..” “ သိတယြ..တခါ ရောကဘြူးတယြ ..” “ ငါတို့ လွောကလြညြ ရငြ နငလြိုကမြလား …” “ ငါတို့ဆိုတာ ဘယသြူတှေ လဲ..နငြ က မနြးလေး မှာ သူငယခြငွြး ရှိလို့ လား…” “ ရှိတာပေါ့ ..နဝရတစြိနြ ..ရယြ..မာလာ ခိုငရြယြ …” “ တောပြါသေးတယြ ..” “ ဘာတောပြါသေးတာလဲ…သာဒိုး ..” “ အောြ..မိနြးကလေး တှေ ဘဲမို့ ..” ဒီတခါတော့ မဘယေလြြ စိတဆြိုးဟနြ မပှ ..။

“ ငါ က ယောငြျကွားလေးတှေ နဲ့ သှားပါ့မလားဟ ..အဖအမေေ က ဘယြ ခှငြ့ပှုပါ့မလဲ…” “နငြ က ငါ့ကို စိတပြူတယြ ပေါ့လေ ..ခိခိ ..” “ မဘယေလြရြယြ ..ငါ့အကှောငြး နငြ မသိပါဘူး ..” “ နငြ က ဘာမို့လဲ..ခိခိ ..” “အေးဟာ..ဒကဒြီတို့ လဲ ကွားသောငြးကနွြးကှီး သှားပဈတာ အဆငမြှ ပှရေဲ့လား မသိဘူး ..” “ ပှမှောပါ..ငါ့အဖေ က တောလိုကနြတော ကှာပှီ ..နငြ့အဖေ လဲ ဘာထူး လဲ ..ကွားကှီး ရလာမှာ ပါ ..” “ နငြ ထငလြား ..” “ အေး..ထငတြယြ ..အရငကြ တောဝကတြှေ ..ဝကသြံတှေ ..ဂွီတှေ ဆတတြှေ ရလာဘူးတယြ ..” “ ဒါ ကွား…မဘယေလြြ ရဲ့..တူတာ မဟုတဘြူး …” ညနစော က မဘယေလြတြို့ ထမငြးခကွြ ရဲ့ လကရြာ ..။ ကှကသြားဟငြး ..ပဲဟငြး …။

မဘယေလြြ က ထမငြးစားရငြး သူ့အမကေို သငြျကှနကြရွငြ သာဒိုး ကိုလဲ လွောကလြညဖြို့ ခေါမြညြ လို့ပှော သညြ ..။ “အေး..ခေါပြေါ့ ..သမီးတို့ က နဝရတစြိနြ တို့ရဲ့ ကား နဲ့ လညမြှာ လား ..” “ ဟုတတြယြ ..” ထမငြးစား အပှီး လမြးထှကလြွောကကြှ သညြ ..။ သာဒိုး အမေ က မဘယေလြြ့ အမေ အနတြီမှငြ့ ကို သာဒိုး နဲ့ မဘယေလြြ အခုလို ခငခြငမြငမြငြ နဲ့ ရှိတာ သိပြ ဝမြးသာတာဘဲ လို့ ပှောနသေံ သာဒိုး ကှားလိုကြ သညြ ..။ “ သာဒိုး ..နငြ ကော မိနြးကလေး သူငယခြငွြး..ရှိလား …” “ ရှိတာပေါ့ ..” “ တောတြောြ ရငြးနှီးလား ..” “ ရငြးနှီးတာပေါ့ ..ဒို့ကွောငြး က မိနြးကလေး..ယောငြျကွားလေး ရောတဲ့ ကွောငြးလေ..ငယငြယထြဲက ..အတူတူ ဆိုတော့ ခငကြှတာပေါ့ . .”။

“နငြ့ အိမကြိုရော လာလညဘြူး လား ..” “ လညဘြူးတာပေါ့ ..ဘာ လဲ နငြ က မနာလို ဘူးလား ..မနေ့ကဖှငြ့ ငါ့ကို စကားမပှောတော့ ဘဲ စိတကြောကနြပှေီး ..” “ သှား..မနာလို မဖှဈပါဘူး..ဘာဆိုငလြို့ လဲ ..” “အောြ..သိဘူးလေ..စိတထြဲက တိတတြခိုးမွား..ဟားဟား…” “အို..ကှညြ့..ကှညြ့..ဖေါကလြာပှနဘြီ….” သာဒိုး ကို ထုပှီ ..။မဘယေလြြ့ လကသြီးဆုတလြေးတှေ က တအား ထုရိုကနြပမေေဲ့ သာဒိုး သညြ ပနြးကလေးတှေ နဲ့ ပေါကနြေ သညလြို့ ယူဆ သညြ ..။ “သာဒိုး ..တခု မေးမလို့..” “ မေး..နှဈခု ..” “နငြ့အမ မကှညပြှာမှာ ရော ..မိနြးကလေး သူငယခြငွြးတှေ ရှိလား ..” “ ရှိတာပေါ့..သူ က သူငယခြငွြး သိပြ မွားတာ ..” “ နငတြို့ အိမကြိုရော လာလညကြှလား . . ” “လညတြာပေါ့ ..ဘာလို့ လဲ..ငါ ဒီဆောတြှကေို ကှိုကသြှားမှာ နငြ စိုးရိမလြို့ လား . . ” ။

“ထပြ..ဝေးသေးတယြ ..ဒါနဲ့ နငတြို့ သူငယခြငွြးတှကေ မကှညပြှာဟာ မှေးစားသမီး ဆိုတာ သိကှ လား … . ” “ .ဘာ .” မဘယေလြြ ပှောလိုကတြာ သာဒိုး ..အရမြး အံ့သှ သှား သညြ ..။ “ ဘာပှောတယြ..မဘယေလြြ ..ငါ ..ငါ..နငြ ပှောတာ နားမရှငြးလိုကဘြူး မှေးစားသမီး ..ဟတလြား ..” “ အေးလေ..နငြ မသိဘူးလား..ငါ က နငြ သိတယြ မှတလြို့ ပှောမိလိုကတြာ..ဆောရီး …” “နငြ ဘယလြို သိတာလဲ..သခွော လို့လား ..” “ သခွောတာပေါ့ ..ငါ့ အဖအမေေ က နငြ့အမ ကှညပြှာ ကို မှေးစားတော့ အတူတူ ရှိနကှတေယလြေ ..” “ ဟာ..ငါ..ငါ ဒါတှေ မသိဘူး..ဟာ…” “အေး..ငါ့ကို ပှောပှဘူးတာက ..မကှညပြှာကို တောငပြေါကြ တရားဟောဆရာ တယောကြ ခေါလြာတဲ့ မိဘမဲ့ ကလေးတှေ ထဲကနေ ရှေးယူပှီး မှေးစား ခဲ့တာ..တဲ့ ..”။

“အေး ..ငါ..ငါ..ခုမှ သိတာ ..ငါ က ငါ့ အမ အရငြး ဘဲ ထငနြတော . .” “အေး..အခု ခကွခြငွြးကှီး သှားမေး မနနေဲ့ အုံး နောြ ..” “ အေးပါဟာ ….” သာဒိုး ..ညနကေ မဘယေလြြ ပှောလို့ မမကှညပြှာ ဟာ မှေးစားတဲ့ သမီး ဆိုတာ သိလိုကြ တော့ သူ နဲ့ မောငနြှမ အရငြး ဆိုပှီး အရငြး နီးနီးကပကြပြ နထေိုငခြဲ့တုံး က အကှောငြးတှေ ကို ပှနလြညြ မှငယြောငနြမေိ သညြ ..။ မမကှညပြှာ သညြ ရုပအြားဖှငြ့ ဒီလောကကြှီး အခွောဆုံး အဆငြ့မှာ မရှိပမေဲ့ ..ကိုယလြုံး ကတော့ ..အရမြးပှပှဈေသူ ပါ.။ တကွောငြးထဲ အတူတူ နခေဲ့ကှလို့ ..မမကှညပြှာ ကို ကှိုကတြဲ့ လူ ..လိုကတြဲ့ လူတှတအေားပေါ ခဲ့တာ ကို သာဒိုး အသိဆုံး . . ။ မမကှညပြှာ ကို ကှိုကတြဲ့ လူတှကေ သူ့ကို ( ယောကဖြ ) ခေါကြှတာ..အမှဲ ခံ ရ သညြ ..။

မမကှညပြှာ နဲ့ အတူတူ နခေဲ့တော့ ..တခွို့ ကိဈစတှကေို ..သူ က အောြ..ငါ့ အမ အရငြးခေါကခြေါကပြါလား..ဆိုပှီး ..မသငြ့တောဘြူးဆိုပှီး..ခေါငြးထဲက ဇှတအြတငြး ထုတထြုတပြဈခဲ့တာ ..။ ဥပမာ ..တခါက မမကှညပြှာ သညြ တကျကသိုလနြဝငြေး ရေးတဲ့ သူလိုမငြးသမီး ဆိုတဲ့ စာအုပြ ကို နေ့လညခြငြး တခုမှာ သူတို့ မောငနြှမ စာအတူတူ ကကွကြှ..ဖတကြှတဲ့ ..သူတို့ စာကကွခြနြး လို့ နံမညပြေးထားတဲ့ အခနြးလေး မှာ ဖတနြတေုံး ..ပေါငကြှားနရောကို ဖိဖိ ပှီး..သူ တှေ့ဘူး သညြ ..။ ကိုယြ့အမ အရငြး..ဆိုပှီး ..မသိခငွယြောငဆြောငြ သလို..ဒီ အကှောငြးကို မေ့ပဈခဲ့ သညြ ..။ နောကတြခါ ..မမကှညပြှာ တခါတလေ..သူ့ရှေ့မှာ ထမိနြ ကွှတကြွ ဘူး သညြ ..။

ထမိနရြငလြွား လဲ ပှုတကြွ ဘူး သညြ ..။ မမကှညပြှာ ရဲ့ ဖှံ့ထှားလုံးဝနြးတဲ့ ရငစြိုငတြှကေိုသူ လပွတြပကွြ မှငဘြူးရသလို ပေါငတြနဖြှူဖှူတှေ ကှား က အမှေးမရှိဘဲ ပှောငတြငြး ခုံးမို့နတေဲ့ မိနြးမအငြျဂါကှီး ကိုလဲ ခဏ ခဏ တှေ့ဘူး သညြ ..။ အတှငြးရေးတှေ အမွားကှီး ရှိခဲ့တာ ပေါ့ ..။( မောငနြှမ အရငြး ) ဆိုတာကှောငြ့..သူ့စိတတြှေ ဘယလြိုှမှ မဖှဈ ခဲ့အောငြ..နခေဲ့ တာ ..။ တခါမှာ..အိမကြ ကား လာမကှိုလို့ ဘတဈြကားစီးကှတော့..သူနဲ့ မမကှညပြှာ နရောတကှဲတပှားစီ စီးရ သညြ ..။ ဆငြးရမဲ့ မှတတြိုငြ ရောကတြော့ မမကှညပြှာ က မကွနြှာ နီနီလေး နဲ့..“ ဘယရြောကနြတောလဲ..သာဒိုးရယြ..ကုလားကှီးတယောကြ ..မမ ကို လိုကထြောကနြတော ..သာဒိုး ကို လိုကရြှာတာ မတှေ့ဘူး…လို့ သူ့ကို ပှော သညြ ..။

သူ က ငယသြေးတော့ နားမလညလြို့ မမကှညပြှာကို ဘာ ကို ထောကတြာလဲ..ဘာကှောငြ့လဲ မေး သညြ ..။ မမကှညပြှာ က သူ့ လတနမြာမာကှီးနဲ့ မမ ဖငကြှားကို ထောကတြာပေါ့ ..ယောငြျကွားတှေ က မိနြးမတှေ ကို ကားကပွတြာကို အခှငြ့ကောငြးယူပှီး ထောကတြာ..လို့ ပှောပှဘူး သညြ ..။ မမကှညပြှာ က သူ့ကို အနောကကြနေ သိုငြး ဖကတြတတြဲ့ အခါ မမကှညပြှာရဲ့ ရငထြှားထှားတှေ က သူ့ကွောပှငကြို ဖိကပနြမေိ သလို ..တခါ သူ တံခါး မပိတဘြဲ ..ကိုယလြုံးတီး ရခွေိုးနတေုံး မမကှညပြှာ ရုတတြရကြ ဝငလြာ ပှီးသူ့ကို ကိုယလြုံးတီး တှေ့သှားတော့ ..သူ့ ပေါငကြှား က ဖှားဖကတြောြ ကို သသခွေောခွာ ကှညြ့ပှီး ..“ ငါ့မောငြ လဲကလေးလေး မဟုတတြော့ဘူးကှာ..နောငကြို တုံးလုံး မခွိုးနဲ့ ..“လို့ ပှောခဲ့တာတှေ ..အကုနြ ပှနြ မှငယြောငြ နေ သညြ ..။

မမကှညပြှာ ကတော့ သူမဟာ မှေးစားသမီး ဆိုတာ သိနသလေား ..။ သူ့လိုဘဲ မသိဘူးလား ..။သူ အိပလြို့ မပွောြ ဘူး ..။ မဘယေလြြ ရဲ့ ကိုယလြုံးတီး ရုပပြုံလှှာ ကလဲ သူ့ မကွစြိထဲ က ဖွောကပြဈလို့ မရ ဘူး . .။ မဘယေလြြ့ ပေါငကြှား က အဖုတဖြေါငြးဖေါငြးကှီး ကို မှငယြောငတြော့..သူ့ လိငခြွောငြး က တအားကှီး ထှားကှိုငြးလာရ သညြ ..။ နောကတြနေ့ မနကြ စောစော ..။ဒကဒြီ နဲ့ အနကြယလြကြွောသြာတို့ ပှနရြောကလြာကှ သညြ ..။သူတို့ မကွနြှာတှေ ပေါမြှာ အပှုံးကိုယစြီ နဲ့ ..။မာဇဒါဂစွမြွား ..ထိုးဆိုကလြာတာကှောငြ့ ..လှမြးကှညြ့တော့..ဒကဒြီတို့ ဖှဈနေ သညြ ..။သူ နဲ့ မဘယေလြြ ဘိုတဲ ရှေ့ကို ပှေးထှကခြဲ့ကှ သညြ ..။ “ဒကဒြီ.ဘယလြို လဲ….ကွား ပဈ လို့ရလား …” ဒကဒြီ တို့က ကား အနောကခြနြး ကို လကညြှိုး နဲ့ ထိုးပှ သညြ …။ ဟာ ….။

လိမျမောရြောငြ မှာ အမဲ ကနြ့လနြ့စငြးတှေ နဲ့ ကိုယလြုံးထှားထှား နဲ့ အကောငကြှီး ..ပါလာ သညြ ..။ကွားကှီး တကောငြ ..။ပါးစပကြှီး ဟ..မကွလြုံးကှီး ပှငြ့ လကွြ …။ “ မာမီရေ..ကွားကှီး..ကွားကှီး ..လာကှညြ့ပါအုံး ….” အားလုံး ဝိုငြးအုံ ကှညြ့ကှ သညြ ..။ရဲဘောြ တယောကြ က ပကှေိုး နဲ့ တိုငြးကှညြ့နေ သညြ ..။နှာဖွား က အမှီးဖွား အထိ ကိုးတောငကြွောြ သညြ လို့ ပှော သညြ ..။အနံ့က တောတြောြ နံ သညြ ..။ကွားထီးကှီး ..။ ဂှေးစိတှေ နဲ့ . .။တယောကတြပေါကြ ..မေးကှ သညြ ..။ ဘယလြို ပဈတာလဲ..။ဘယသြူ ပဈတာ လဲ ..စသဖှငြ့. . . ။ တနေ့လုံး..အနကြယလြကြွောသြာ ရဲ့ ကွား ပဈတဲ့ ဇာတလြမြး ကို သူတို့ ကှားကှရ သညြ ..။ဘယကြဘယလြို သတငြးရသှားကှသညြ မသိ ..။

ကွားနှုတခြမြးမှေး လိုခငွသြူမွား..ကွားစှယြ လိုခငွသြူမွား..ကွားရိုး လိုခငွသြူမွား …ရောကလြာကှ သညြ ..။ လူကှီးတှကေ မဘယေလြြ နဲ့ သူ့ကို ကွားသကှေီး နဲ့ ဓါတပြုံရိုကခြိုငြးကှ သညြ ..။မဘယေလြြ က ကွားကှီး က အသကှေီး ပမေဲ့ ကှောကပြှီး အနားမကပရြဲ ..။ သာဒိုး က အရမြး ရယမြော လှောငပြှောငြ သညြ ..။ မဘယေလြြ က လိုကထြု သညြ ..။ လိုကရြိုကြ သညြ ..။ သာဒိုး ..ဘိုတဲ အနောကြ က သဈပငအြုပထြဲ ထှကပြှေး သညြ ..။ မဘယေလြြ က လိုကြ သညြ ..။ ခှုံပုတတြှေ အကှယြ မှာ လိုကထြုရိုကနြတေဲ့ မဘယေလြြ့ လကကြလေးတှကေို သူ ဖမြးခွုပဆြုတကြိုငလြိုကပြှီး..ဆှဲဖကလြိုကြ သညြ ..။ “ အို..လှှတြ..လှှတြ..သာဒိုး …ဘာလုပတြာလဲ ..” မဘယေလြြ့ ရငအြိအိတှေ နဲ့ သူ့ ရငဘြတြ ဖိကပမြိ သညြ ..။ “လှှတပြါ..” သူ..မဘယေလြြ့ ပါးဖေါငြးဖေါငြးလေး ကို ရှှတကြနဲ နမြးလိုကသြညြ ..။

“ ဟာ..ကောငစြုတြ..ငါ့ကို နမြးတယြ ..သာဒိုး ..အစုတပြလုပြ..” မဘယေလြြ အတငြး ရုနြးပှီး ထှကပြှေး သှား သညြ…။ဒါပမေဲ့ ညနပေိုငြး မိသားစုတှေ ညစာ စားကှခွိနြ ..မဘယေလြြ သညြ ဘာမှ မဖှဈသလို အတူတူ လာစားပှီး သူ့ကိုလဲ စကားပှော မပကွလြို့ ..အခှအနေတေော့ မဆိုးဘူးတှကလြိုကလြေ သညြ ..။ “မဘယေလြြ …” “အှနြ..ဘာလဲ …” မဘယြေ က မ၈ျဂဇငြးတအုပြ ကို လှနလြှော ကှညြ့နရော က မော့မကှညြ့ဘဲ ထူး သညြ ..။ “နငြ ဆာ ပှီ လား ..” “ ဟငြ့အငြး..မဆာသေး ဘူး …” “မဘယေလြြ ..” “ ဟငြ..ဘာလဲ ..သာဒိုး ..” “ နငြ သိပလြှတာဘဲ ..” “ သာဒိုး ..လာပှနပြှီ လား..ဒီတခါ ဆိုရငြ ငါ နငြ့ကို အပှီး စကားမပှောဘဲ နလေိုကမြှာ …မနေ့ညနေ က လဲ ..နငြ..နငြ..သိပဆြိုးတာဘဲ..နောကတြခါ ဆို..ငါ မာမီတို့ နဲ့ တိုငပြှော မယြ ..” ။

“ ဘာလို့ ..” “ နငြ ငါ့ကို သူငယခြငွြးလို ဘဲ ခငဟြာ..သူငယခြငွြးလို ဘဲ စကားပှော..လှတယြ ဘာညာတှေ လုပမြလာ နဲ့..ငါ့ အသားလဲ လာ မထိ နဲ့ ..ငါ စိတဆြိုး မှာ…” “ အေးလေ..နငြ မကှိုကဘြူး ဆိုရငြ လဲ ငါ ဘာမှ မပှောတော့ပါ ဘူး ..” တကယြ လဲ သူ ထငသြှား သညြ ..။ မဘယေလြြ သညြ သူ့ကို မကှိုကဘြူး လို့ ..။ ဝှူး ..သကပြှငြး မှုတထြုတြ ပှီး သူ လဲ စာအုပတြအုပြ ကို ဆှဲယူ ကာ ဖတလြိုကြ သညြ ..။သူ ဘာမှ စကား မပှောပှနတြော့လဲ..မဘယေလြြ က ခေါပြှနြ သညြ ..။ “သာဒိုး ..” “ ဟငြ..ဘာလဲ ..မဘယေလြြ ..” “ နငြ..ဘာလဲ..ငါ့ကို စကားမပှောခငွတြော့ ဘူး လား …” “ ပှောခငွပြါတယြ..နငကြသာ ဟိုဟာ ပှော လဲ မကှိုကြ..ဒီဟာ ပှော လဲ မကှိုကြ …….” မဘယေလြြ က ခဈ ကနဲ ရယြ သညြ ..။

“အေး ..ဆောရီး ..နငြ စကားမပှောတော့လဲ ငါလဲ ပငွြးလာ တယြ ..အောြ..ဒါ နဲ့ ..နငြ ဆယတြနြး အောငပြှီး ရငြ ဘာ လုပမြှာ လဲ ..” “ ငါကတော့ တပထြဲ ဘဲ ဝငမြယြ စိတကြူးထားတာ ပေါ့ ..နငကြော..မဘယေလြြ..ဘာ လုပမြှာ လဲ ..” “ ငါ ရမဲ့ အမှတပြေါြ လဲ မူတညတြာပေါ့ဟာ..ကိုယြ လုပခြငွတြာထကြ..ကိုယြ ရနိုငတြာ လုပရြမှာ ပေါ့ ..” “နငတြို့ အဖိုးအဖှား က ရနကြုနြ မှာ ဘယနြား နတော ဘဲ ..” “ အလုံလမြး ..မှာ ..” “ ဟယြ..အလုံလမြး..ဘယနြား လဲ …” “ နငြ..သမျမတ ဝငြးကှီး သိလား ..” “ အေး ..သိတယြ ..” “ အဲဒီ ဘေးနား မှာ..နငတြို့ အဖှား အိမြ ကရော..ဘယနြား မှာ လဲ ..” “ ဦးဝိစာရ လမြး မှာ..နငတြို့ အဖှား အိမြ နဲ့ သိပတြော့ မဝေးဘူး ဟ…” “ ကောငြးတာပေါ့ ..ဒို့ ..မနကြ အတူတူ ထပှေးမယြ လေ..မကောငြးဘူးလား …” “ ကောငြးတယြ..နငြ က ထထ ပှေးလို့ လား..”။

“ ဒါပေါ့..အာဇာနညြ ကုနြးဘကြ ..ဗဟနြးဘကြ ကို ပှေးတယြ …” “ အေး..ငါရော ဘဲ..နငြ့ကို ဒါကှောငြ့ တှေ့မိသလား လို့ ..ဟိဟိ ..” “ တောပြါ သာဒိုး ရယြ..နငကြ အိပပြုတကြှီးပှီး ထ မဲ့လူ မဟုတပြါဘူး …” “ အံမာ..နငကြ ငါ့ အကှောငြး လဲ မသိဘဲ နဲ့..” “ နငကြကော ငါ့အကှာငြး သိလို့လား..ဟှနြး …” “ သိပသြိ..နငြ့အကှောငြး ..ဟီး..ငါ သိတာပေါ့ ..” “ ဟယြ..စပဖြှဲဖှဲ နဲ့ သာဒိုးနောြ..ဖေါကဖြေါကြ လာတယြ ..နငြ ဘာရယတြာ လဲ ..” “ အောြ..ငါ ရယတြာ က နငြ က ငါ့ကို ဆို ဘာမှပှောတာတောငြ မကှိုကလြို့..နငြ့အကှောငြး သိတယြ လို့ ပှောတာပါ ..” ခှသေံကှားလို့ လှညြ့ကှညြ့လိုကတြော့ တပကြှပမြောငခြစွြ ..။ “ ကလေးတို့ ထမငြး စားတော့မလား..စား ရငြ ပှငပြေးမလို့ ..” “ မဆာသေးဘူး ..” မဘယေလြြ က ကကဆြကြ သှားယူလာ ပှီး သီခငွြးတှေ ဖှငြ့ သညြ …။

“ မနြးလေး ..ဘယတြော့ ပှနဆြငြးမယြ တဲ့ လဲ ..” “ တောကြှာနေ ..သှားတော့မယြ.ထငတြာဘဲ..ကွား ကိဈစ ကှောငြ့ ကှာနတော..” “ပဈစညြးတှေ သိမြးပှီးပှီ လား..” “ အငြး ..” …….. မိုးကုတြ က အပှနြ လမြး မှာ ထုံးစံအတိုငြး မဘယေလြြ သညြ အတူတူထိုငနြသေော သာဒိုး အပေါကြို အိပငြိုကပြှီး လဲပှိုလာတတြ သညြ ..။သာဒိုး လဲ ..အိဖှိုးသော မဘယေလြြ့ ရငသြားအိအိတှေ နဲ့ ထိတှေ့ရ လို့ သှေးသားတှေ တအား ဆူဝလောရ သညြ ..။ မဘယေလြြ့ နှုတခြမြး ဖူးဖူးလေး က သူ့ လညပြငြးကို ဖိကပြ မိ ပှနြ သညြ ..။ဘာလို့မွား..သူတို့ မိဘတှေ က အရှယြ ရောကနြတေဲ့ သူတို့ သား နဲ့ သူတို့ သမီး ကို အတူတူ ကားစီးခိုငြး ပါလိမြ့ ..။ အိပပြွောနြတေဲ့ မဘယေလြြ့ ပေါငတြနတြှေ ကို သူလဲ အိပပြွောြ နသလေို နဲ့ သူ ကိုငြ သညြ ..။

အပှနခြရီးမှာ မဘယေလြြ က ထမိနြ ဝတထြားလို့ အကှာကှီး ကားစီးပှီး ..ဟိုလှညြ့..ဒီလှညြ့ လုပရြငြး ထမိနစြ က ပှုတထြှကလြာပှီး ပှကွှတေလြာ သညြ ..။ မဘယေလြြ့..အတှငြးခံ ပငတြီ အဖှူလေး ကို တစှနြးတစ တှေ့နရတေော့ သူ အရှေ့က အမနှဈေယောကြ ကို အကဲခတလြိုကတြော့ လဲ အိပပြွောနြကှသေလို ကားမောငြးသူ ဖထီးကလဲ ရှေ့ကိုဘဲ အာရုံစိုကနြေ တာ နဲ့ သူဟနတေဲ့ ထမိနထြဲ တုနရြီ တဲ့ လကြ ထိုးသှငြးပှီး မဘယေလြြ့ တငပြါးတှေ ကို ကိုငလြိုကြ သညြ ..။ မဘယေလြြ က အိပပြွောနြေ သညြ ..။ သူ တငပြါးတှကေို ပှတသြပနြေ မိ သညြ ..။ အားမလို အားမရ ဖှဈလာပှီး သူ ဆုတနြယလြိုကတြော့ မဘယေလြြ မကွစြိ ပှငြ့လာ သညြ ..။တငပြါးကို ဆုတညြှဈမိနတေဲ့ သူ့လကကြို မဘယေလြြ ဆှဲဆိတြ သညြ ..။

သူ လကကြို ကဗွာကရာ..ဖယလြိုကြ သညြ …။ မဘယေလြြ က နှုတခြမြး စူပှီး မကွစြောငြးထိုး သညြ ..။ သူနဲ့ ဆနြ့ကငွဘြကြ ကို ရှှေ့ပှီး ပှနအြိပြ သညြ ..။မနျတလေး ရောကလြို့ လမြးခှဲခါနီး..သူ့ကို “ နငနြဲ့ စာရငြး ရှငြးရအုံးမယြ ..” လို့ တိုးတိုးလေး ကပြ ပှောသှား သညြ ..။……. သာဒိုး ..ခှဈခှဈတောကြ ပူတဲ့ နပေူထဲ စကဘြီးလေး နဲ့ ရောကလြာသော အမာနီ ကို တှေ့လိုကရြတော့ ..မဘယေလြြ နဲ့ မိုးကုတြ အတူတူ သှားခဲ့တာတှေ ကို ပှနစြဉြးစားနတော ရပတြနြ့သှားရ သညြ ..။အမာနီ လာနေ သညြ ..။ သူ ကှံရညဖြိုး ရှငြးပေးလိုကပြှီး အမာနီ ဆီကို လွောကသြှား သညြ ..။စကဘြီး ကိုရပြ..ခှထေောကြ ထောကပြှီး..“ အကို..စောငြ့နရတော ကှာသှားလား ..” လို့ မေး သညြ ..။

ထုံးစံအတိုငြး သနပခြါး အဖှေးသား နဲ့ ..။ “ ရတယြ..မကှာပါ ဘူး ..” “ သှားစို့လေ ..” “ ဘယလြို သှားမှာ လဲ ..” “ ဒီ ဘီး( ဘိနြး ) နဲ့ဘဲ သှားမယလြေ ..” “အမာနီ က နငြးမှာ လား …” “အငြးပေါ့..အကို က ဘီး ကောငြးကောငြး နငြးတတလြို့လား ..” “ နငြးတတြ တာ ပေါ့..မောတြောြ ဆိုငကြယတြောငြ စီး တယြ ..” “ ကဲ..ဒါဖှငြ့ ..လာ.. ကမွ အနောကြ က ထိုငမြယြ …” သူ က အရှေ့က အမာနီ က အနောကြ က ..ဘားတနြးမှာ ထိုငြ..သူ့ကွောကုနြး ကို ကိုငပြှီး လိုကြ သညြ ..။ကွုံးဘေး က လမြးမကှီး အတိုငြး နငြးလာ သညြ ..။တဖှေးဖှေး နဲ့ ကားတှေ ရှုပတြဲ့ နရော ကို ရောကလြာ သညြ ..။ “အကို..ဘယသြှားမှာ လဲ …” “ တခုခု သှား စားမယြ လေ ..” “ ဘာ စားမှာ လဲ..” “ တခုခုပေါ့..မှီးရှညတြို့ ဆီခကွတြို့ …တရုပတြနြးဈေးဘကြ သှားမလို့ ..” ။

“ ဒီအခွိနြ ဆိုငတြှေ ရှိသေးလို့လား ..” “ ကှညြ့မယြ လေ ..” သူတို့ ခေါကဆြှဲဆိုငြ ရောကတြော့ အမာနီ က ..“အပှနကြရွငြ ကမွ ဘဲ နငြးမယြ ..အကို က ဟိုထိုး ..ဒီထိုး နဲ့ ..ဟိဟိ ..” လို့ ပှော သညြ ..။ မိနြးကလေး က စကဘြီး နငြးပှီး ယောငြျကွားလေး က ထိုငလြိုကလြို့ ကောငြးပါ့မလား ..။ “ အကို က ရနကြုနသြား ..ဘီး မကွှမြးဘူး ..ကမွ က မနြးလေးသူ ..ကွှမြးတယြ ..ခိခိ ..” “ အမာနီ ..” “ ရှငြ..ဘာ တုံး ..” “သငြျကှနတြုံး ကလေ ..အမာနီ သိပြ လှတာ ဘဲ ..” “ ဘယမြှာ လဲ..ညပိုငြး..စငပြေါမြှာ က တာလား..” “ ဟငြ့အငြး..နေ့ပိုငြး..ရပကြေ တဲ့ အခွိနြ ..” “ ဟုတလြို့လား..ရတှေေ စိုရှှဲနတေဲ့ ဟာ ..” “ အငြးလေ ..ရစေိုနတေော့ အမာနီ ရဲ့ အလှအပတှေ က ပိုပှီး ကှငြးကှငြးကှကကြှကြ..ထငြးထငြး ..”။

“ အို..အကို ..ဘာတှေ လွောကပြှောနတောလဲ ..ဟငြ့…” သူ့ပုခုံး ကို အမာနီ က လကသြီးဆုတလြေး နဲ့ ထု သညြ ..။အိုး..မဘယေလြြ့ လို ဘဲ..။ မိနြးကလေးတှေ က ဒီလို ဘဲ လကသြီးဆုတလြေး တှေ နဲ့ ပုခုံး ကို ထုတတကြှ တယြ နောြ ..။မကွစြောငြးလေးတှေ ကလဲ ထိုး တတြ ကှ သညြ ..။အပှနြ မှာ အမာနီက စကဘြီး နငြးပှီး သာဒိုး က အနောကကြ စီး သညြ ..။ ကွုံးဘေး လမြးမကှီး က အပှနြ …ဗောကဈြဝကဂြှနြး စဈရောငြ ကားလေး တစီး သူတို့ နှဈယောကြ ဘေးကနေ ကွောတြကသြှားတော့ ကားနောကခြနြး က မဘယေလြြ သူတို့ကို သသခွေောခွာ လှညြ့ကှညြ့သှားတာ သာဒိုး မှငလြိုကြ သညြ ..။ အမာနီ က ဆိုငြ ကို သူ့ကွောငြးနဘကြေ သူငယခြငွြး အောငကြိုလတြ နဲ့ ခဏ ထားခဲ့ရတာ လို့ ပှော သညြ ..။

အောငကြိုလတြ ဆိုတာ တခါ က သာဒိုး အမာနီ့ဆိုငမြှာ ဆုံဘူးတဲ့ ကောငလြေး ..။သာဒိုး အိမြ ပှနရြောကတြော့ မာမီ က ..“ သား ကို မဘယေလြြ ဖုနြး ဆကတြာ ၃ ခါတောငြ ရှိနပှေီ..မဘယေလြြ နဲ့ ဘာခွိနြးထား လဲ..” လို့ ဆီးပှော သညြ ..။ “ ဘာမှ ခွိနြးမထားဘူး မာမီ ..” “ အေး..သား မဘယေလြြ့ကို ဖုနြး ပှနခြေါလြိုကြ နောြ..” “ ဟုတကြဲ့ ..မာမီ..” သာဒိုး ..မဘယေလြြ့ဆီ ဖုနြး ပှနြ မခေါဖြှဈ ..။မဘယေလြြ သညြ သူ နဲ့ အမာနီ ကို စကဘြီး အတူတူ စီးသှားတာ တှေ့လိုကလြို့ ဒေါကနနြပှေီ ထငတြာဘဲ ..။ဟော..ဖုနြး လာနပှနြေ ပှီ ..။မာမီ ကောကကြိုငလြိုကြ သညြ ..။ “အောြ..သမီး လား ..ရှိတယြ…သမီး..ခဏ ကိုငထြား …သားရေ..မဘယေလြြ …ဆကတြယြ …” သာဒိုး ဖုနြး ကိုငလြိုကြ သညြ . .။

“မဘယေလြြ ..ဖုနြးဆကတြယြ ဆို ..” “ အငြး..ပှနြ မခေါလြို့ ထပြ ခေါလြိုကတြာ ..သာဒိုး..ယူ အခု အား လား….” မဘယေလြြ့ အသံတှေ တုနခြါနေ သညြ ..။ ဒေါသ သံ ပါနေ သညြ ..။ “ အားတယြ..ဘာလို့ လဲ ..” “ အပှငြ ထှကခြဲ့မလား ..ယူ့ကို ဒို့ တှေ့ခငွြ လို့ ..” “ ကောငြးပှီ လေ …ထှကခြဲ့ မယြ..ဘယကြို ထှကခြဲ့ ရ မလဲ ..” “မနြးလေး တောငခြှေ က ဇရပကြှီးတှေ ကို ..” “ ဘယတြော့ လဲ ..” “ အခု ..” “ ကောငြးပှီ မဘယေလြြ ..လာခဲ့ မယြ . .” မာမီ သညြ ဖထီး ရဲ့ ကား နဲ့ ဈေးထှကသြှားပှီ ..။ သူ အိမနြောကမြှာ တှေ့တဲ့ စကဘြီး ဆှဲပှီး တောငခြှေ က ဇရပကြှီးတှေ ဆီ ကို နငြးခဲ့ သညြ ..။ သူတို့ အိမြ နဲ့ သိပြ မဝေးလှဘူး . . ။ဇရပကြှီးတှေ က အမွားကှီး ဘဲ ..။လမြးမ နဲ့ အနီးဆုံး ဇရပြ နား သူ စောငြ့နလေိုကြ သညြ ..။

ငါးမိနဈ လောကကြှာတော့ ..ဗောကဈြဝကဂြှနြး စဈကားလေး ရောကလြာ သညြ ..။မဘယေလြြ က ကားပေါကြ ဆငြးပှီး ကားမောငြးသူ ကို ..“ ဦးလေး ..ပှနလြိုကတြော့..မဘယေလြြ ..သာဒိုးတို့ အိမကြိုဘဲ ပှနလြိုကပြို့ခိုငြးမယြ..” လို့ ပှောနေ သညြ ..။ အငြး..မဘယေလြြ သူ့အိမြ ကို လိုကခြဲ့မဲ့ သဘော ရှိနေ သညြ ..။မဘယေလြြ တို့ ကားလေး ပှနထြှကသြှား သညြ ..။မဘယေလြြ..သာဒိုး ဆီကို လွောကြ လာ သညြ ..။ “သာဒိုး . .” “ ဟေ ..ဘာလဲ..” “ မေးစရာတှေ အမွားကှီး ဘဲ …” “ မေးလေ ..ဘာမေးမလဲ…” “ အရငဆြုံး မေးမှာ က နငြ ငါ့ကို လကရြောကတြာတှေ ..ဘာသဘော လဲ..ငါ့ကို နငြ ခစွတြယြ ပှောပမေဲ့ ငါ ပှနခြစွတြယြ မပှောဘူး..ငါ မကှိုကဘြူး ပှောနတော နငြ အသိ .. အဲဒါလဲ အတငြး ဖကြ နမြးတယြ..ပှီးတော့..နငြ..နငြ ..မိုးကုတကြ အပှနမြှာ ..ဟိုဒငြး ..လာလုပတြယြ..”။

“ ဘာ ဟိုဒငြး လဲ..” “ ဖငြ လာကိုငတြယြ ..နငြ..ငါ့ကို အထငသြေး တဲ့ သဘော လား..ဒါမှ မဟုတြ နငြ လုပခြငွတြိုငြး လုပလြို့ ရတယြ ထငနြလေား . . ” “ ငါ..စိတြ မထိနြးနိုငြ ဖှဈသှားတယြ..မဘယေလြြ ..ဆောရီး ပါ…” “ နငြ တကယြ ငါ့ကို ခစွတြာ လား ..” သူ မဘယေလြြ မေးလိုကလြို့ ..လနြ့သှား သညြ . .။ မဘယေလြြ့ မကွနြှာ ကို ဖတွကြနဲ ကှညြ့လိုကမြိ သညြ ..။မဘယေလြြ့ ပုံ က လေးလေးနကနြကြ မေးနတော ..။ “ခစွတြာပေါ့..ခစွတြာမှ အရမြး .. ခစွလြို့ ခစွမြိတယြ ပှောခဲ့တာပေါ့ ..စတှေ့ထဲက ခစွတြာ ..ရှှငေါးတှေ လိုကပြှတယြ လေ . .နငြ မိုးကုတမြှာ ငါ့ကို စကားမပှော ဘဲ ပဈပယထြားတော့ လေ..ငါ့ ရငတြှေ နှတရော ဘဲ..ပူလောငတြာ အရမြး…” “ မနောကနြဲ့..နငြ့အိုကတြငြ က ကွောဟြိနြးလိုလို နဲ့..ဒါ နောကစြရာ မဟုတဘြူး..သာဒိုး ..ကောငြးကောငြး ပှော..”။

“ တကယြ ပှောတာ..မဘယေလြြ ..နငြ့ကို ငါ တကယြ ခစွတြာ ..” “ ကောငြးပှီ ..ဒါဆို နငြ..ဒီနေ့ ကောငမြလေး တယောကြ နဲ့ စကဘြီးစီးသှားတာ ငါ တှေ့လိုကတြယြ..ဘာသဘောလဲ..ပှော..ဘာသဘော လဲ..ပှော …အီးဟီးဟီး . ..” မဘယေလြြ သညြ မေးရငြး..အောြ ရငြး..ငိုခပွါ သညြ ..။ “ ဟာ..မဘယေလြြ..မငိုပါနဲ့ ဟာ..အဲဒါ သူငယခြငွြး ပါ ..သူငယခြငွြး..အထငြ မလှဲပါ နဲ့ . .” မဘယေလြြ သညြ တကယြ ဝမြးနညြးတဲ့ ပုံ ဘဲ..။တအီးအီး နဲ့ မကွရြညတြှေ ကွ နေ သညြ ..။ “ငါ့ကို ခစွတြယြ လဲ ပှောသေး..ကောငမြလေးတယောကြ နဲ့ စုံတှဲ ခုတနြတယြေ ..ဒါ ကောငြးလား..နငြ..နငြ..လူဆိုး ..” “ဟာ..မဘယေလြြ..အထငြ မလှဲပါနဲ့ ဟာ..ငါ..ငါ..တောငြးပနပြါ တယြ …နငြ့ကို အရမြး ခစွတြာ ..လာ..လာ..” မဘယေလြြ့ကို သူ ဆှဲဖကလြိုကြ သညြ ..။

“ ဟိတြ..မလုပြ နဲ့..လမြးမကှီး မှာ . .” တကယတြော့ ကားရှငြး..လူရှငြး..သူတို့ နှဈယောကထြဲ ပါ ..။ “ နငြ မကှိုကြ ရငြ ငါ ဘယတြော့မှ မလုပတြော့ပါဘူး..နောြ..နောြ ..မဘယေလြြ..နငြ ငါ့ကို ခစွတြယြ မှုတလြား . .” “ သှား..ခစွဘြူး ..နငြ ..ခှေးစုတြ ..ငါ့ကို နှိပစြကခြငွြ တယြ …” “ မဟုတပြါဘူးဟာ..ငါ နငြ့ကို အရမြး ခစွတြယြ ..” “ ငါလေ..နငြ့ကှောငြ့ ရငတြှေ ပူရတာ..ရငတြှေ ကှဲမတတဘြဲ နာကငွရြတယြ..သိလား ..သာဒိုး..” သူ့ ရငဘြတြ ကို လကသြီးဆုတတြှေ နဲ့ ထုရိုကပြှနြ ပှီ ..။သူ ဒီ လကသြီးဆုတလြေးတှေ ကို ဖမြးဆှဲကာ ဆုတကြိုငထြားလိုကြ သညြ ..။မဘယေလြြ မရုနြး ..။အငို လဲ တိတသြှား သညြ ..။ “မဘယေလြြ..နငြ သိပြ ခွောတာဘဲ..ငါ နငြ့ကို နမြးခငွတြယြ ..” “အို..နငြ တောတြောြ ကဲ နောြ..ကဲ သှားမယြ ဟာ..ငါ့ ပှနလြိုကြ ပို့ ..”။

“ နငတြို့နတော က အဝေးကှီး..ငါ့မှာ စကဘြီး ဘဲ ရှိတာ ..အာ..ဒီလို လုပြ..ငါတို့ အိမြ က နီးနီးလေး ..ဒို့ အိမြ ကို သှားကှ မယြ..မာမီ ဈေးက ပှနလြာ ရငြ ဖထီးကား နဲ့ နငြ့ကို ပှနပြို့ပေးမယြ ..“ “ငါ က နငြ နဲ့ စကဘြီး အတူတူ စီးရမှာ လား ..” “ဒါပေါ့ ..လာ..ရှေ့ဘားတနြးမှာ ထိုငြ..” သာဒိုး ရငခြှငထြဲ ဝငရြမှာမို့ မဘယေလြြ က ရှေ့ ဘားတနြးမှာ မထိုငဘြူး..။ “ ငါ အနောကခြုံမှာ ထိုငမြယြ ..” “ ကောငြးပှီ ..သခငမြလေး..သဘောပါ ..တာဝနထြမြးဆောငရြနြ အသငြ့ ..ကိုယရြံတောြ တပမြှူးလေး နငြးပှီ..စကဘြီး . .. ” မဘယေလြြ အနောကခြုံမှာ ထိုငတြော့ လဲ စကဘြီး နငြးတဲ့ အခွိနြ သူ့ပုခုံး နဲ့ ခါးကို ကိုငထြားရ သညြ ..။အငြး..သာဒိုး ဒီနေ့မှာ မိနြးကလေး နှဈယောကြ နဲ့ ဘီး ( ဘိနြး ) စီး ဖှဈနေ သညြ ..။

သာဒိုး တို့ အိမြ ရောကတြော့ ..အဝတလြွောပြေးနတေဲ့ မိနြးမကှီး က လှဲပှီးတော့ ဘယသြူမှ ရှိမနေ ..။ “မဘယေလြြ..ဘာသောကမြလဲ..ဘာစားမလဲ ..ငါ လုပပြေးမယြ …” “ နငကြ ဘာ လုပတြတလြို့ လဲ . .” “နငြ စားခငွတြာ သောကခြငွတြာ လုပပြေးမှာ ပေါ့ ..” “ စတောဘြယရြီ ဖွောတြတြ လား ..” “ အိုး..ဒါလေးမွား..ရတာပေါ့ ..လကဖြွောလြား..စကဖြွောြ လား..” “ စကဖြွောြ ..နို့စိမြး နဲ့..” “ကောငြးပှီ ..ရမယြ.ခဏ စောငြ့ . .” “ နငြ ငါ့ အခနြးမှာ စောငြ့နေ..စာအုပတြှေ ဖတနြပေေါ့ ..” “မှနမြှနဖြွောြ ဟာ..” “ ဟုတကြဲ့ပါ .မမ…” သာဒိုး စတောဘြယရြီ ကို အမှနဆြုံး ဖွောြ သညြ ..။အကှံသမား သာဒိုး..။ အိမြ မှာ ဘယသြူမှ မရှိခွိနြ..မာမီ ဈေးက ပှနမြရောကခြငြ ..သူ့အိပခြနြးထဲမှာ စောငြ့နတေဲ့ မဘယေလြြ့ကို တအား နမြးမညြ ..ကှမြးမညြ လို့ ရညရြှယခြကွြ ရှိနတော ..။

မတခြှကနြှဈခှကြ နဲ့ စတောဘြယရြီဖွောရြညြ ကို လကနြှဈဘကြ နဲ့သယဆြောငလြာရငြး..သူ့စာကှညြ့စားပှဲ မှာ စာအုပြ ထိုငဖြတနြတေဲ့ မဘယေလြြ့ ဆီ ရောကလြာ သညြ ..။ “ဒီမှာ..စပယရြှယြ ဖွောလြာတယြ . .” “ ဟား..တယြ ဟုတပြါ လား..” မဘယေလြြ က ယူ သောကကြှညြ့လိုကြ သညြ ..။ “အငြး..ကောငြးသား ဘဲ ..” “မဘယေလြြ…” “ ဘာတုံး …” “ခစွလြား..ငါ့ကို..” “ လာပှနပြှီလား ..” “ နငြ ဘဲ ငါ့အတှကြ ရငတြှေ ပူရတယြ ဆို ..” “ ဟိ..အလကားပှောတာ ..” မဘယေလြြ က ပှုံးစိစိ နဲ့..။တတလြဲ တတနြိုငတြယြ..။ စောစော က အောြ ငိုလိုကြ..အခုတော့ စပဖြှဲဖှဲ ..ပှုံးစိစိ ..။မဘယေလြြ့ကို ဖကြ သညြ ..။ “ပှော..ခစွတြယြ မှုတလြား..” “ အို..သာဒိုးရယြ..လှှတြ ပါ ..” “မပှောရငြ မလှှတဘြူး..ခစွတြယြ လို့ ပှော …” မဘယေလြြ့ပါးလေး ကို သူ ရှှတကြနဲ နမြးလိုကြ သညြ ..။

“ဟာ..သာဒိုး ………………” နှုတခြမြးစူစူလေး က ဟတတ နဲ့ ..။ ဖမြးပှီး နမြးစုတပြဈလိုကြ သညြ ..။မဘယေလြြ..မကွတြောငလြေး မှေးစငြးကသွှား သညြ ..။ သူ့ကိုမဘယေလြြ ပှနဖြကလြိုကြ သလိုလို ဘဲ ..။အကှာကှီး စုတနြမြး သညြ ..။နှုတခြမြးခငွြး ပှနအြခှာ ..“ခစွတြယြ ..မဘယေလြြ ရယြ..အရမြး ..” လို့ သူ ပှောရငြး.ခါးသိမလြေးကို ဆှဲဖကြ လိုကြ ပှီး ..ထပြ နမြးစုတပြှနြ သညြ ..။ ဒီတခါ မဘယေလြြ သညြ သူ့ နှုတခြမြးတှေ ကို တုံ့ပှနပြှီး နမြးစုတလြာတာ သိရတော့ သာဒိုး ပွောတြာ အရမြး ..။သာဒိုး ပေါငကြှား က ဖှားဖကတြောြ က လဲ ပုဆိုးကှား က အားပှနပှေီ ..။ မတမြတကြို ထောငလြို့ ..။ “တောတြော့ကှာ ..ဒီလောကဆြို ကွနပေတြော့ ..” “ခစွတြယြ..အရမြး အရမြး..” “ ခစွတြာ နဲ့ ဒီလို လုပရြရော လား..” “ အငြး..လုပကြှတယြ..ခစွြ ရငြ နမြးကှတယြ..သဘာဝ..သဘာဝ …ကဲ လာအုံး..ထပြ နမြးမယြ..” “ အို..သာဒိုး ..လှှတြ..” မဘယေလြြ သူ့အခနြးထဲက ထှကပြှေး သညြ ..။

သူ ပှေးအလိုကြ..သူ့ပုဆိုးကှား က လိငတြနြ က ငေါငေါကှီး ထိုးထှကနြေ သညြ ..။မဘယေလြြ တှေ့သှား သညြ ..။ “ဟယတြော့..ဘာကှီး လဲ ..” ဒီအခွိနမြှာ သာဒိုး ရဲ့ မာမီ ပှနရြောကလြာ သညြ ..။ “ဟယြ..မဘယေလြြ..သမီး..ဘယတြုံးက ရောကနြေ လဲ ….” “ စောစော က ဘဲ…” သာဒိုး လဲ အခနြးထဲ ပှနဝြငပြှေးရ သညြ ..။ သူ့ဟာကှီး က ထောငနြလေို့ ..။မဘယေလြြ အိပလြို့ မပွောြ ..။သာဒိုး ..နဲ့ မဘယေလြြ ရီးစား ဖှဈသှားပှီ လား ..။သူ အရမြး နမြးတာ ဘဲ ..။ကိုငလြဲ ကိုငတြယြ ..။ တကိုယလြုံး ကို ကိုငတြာ ..။ ပှတတြာ ..။သူ နှုတခြမြးတှေ ကို စုတြ နမြးတော့ တကိုယလြုံး ဖိနြးဖိနြး ..ရှိနြးရှိနြး နဲ့..ရငသြားစိုငြ ထိပဖြူးလေးတှေ က တငြးပှီး ယားသလိုလို..ပေါငကြှား က ပိပိ က ယားသလိုလို..ကှကသြီးတှေ တအား ထ ရတယြ . .။

သူတို့အိမြ မှာ တအားဖကတြာ ..ကိုယခြငွြး ပူးကပနြတေော့ ..မဘယေလြြ့ ပေါငတြှေ နဲ့ သူ့ပုဆိုးအောကထြဲက ငေါငေါကှီး မာတောငထြနတောကှီး နဲ့ ထိမိ..တိုကမြိ..ကုနတြယြ ..။အားဘာပှောကောငြးမလဲ..မဘယေလြြ့ ပိပိထဲက အရတှေေ စိမြ့ကွ ကုနတြာ ..။ မဘယေလြြ့ ကို အဲဒီည က လိုကပြို့ကှတော့ သူ့မာမီ နဲ့ မဘယေလြြ့ မာမီတို့ ..စကားကောငြးနခွေိနြ..မဘယေလြြ့ ရှှငေါးတှေ ကှညြ့ခငွတြယြ ဆိုပှီး ရှှငေါးတှေ ထားတဲ့ ဂိုဒေါငြ ထဲ သူ့ကို ခေါသြှားတော့..သူ တကယြ ရှှငေါး ကှညြ့ခငွတြာ မဟုတဘြဲ ..မဘယေလြြ့ကို နမြးခငွလြို့ ညာခေါတြာ ..သိလိုကရြ တယြ ..။ သာဒိုး ..မဘယေလြြ့ ကို တအားဖကြ..တအား နမြးတယြ ..။ဒီ တခါ ပို ဆိုးတာက ..မဘယေလြြ့ နို့တှကေို သူ စမြး တယြ ..။

ဖကထြားရငြး လဲ မဘယေလြြ့ ဖငတြှကေို ကိုငတြယြ ..။ တောတြောြ ကဲတဲ့ ကောငြ ..။ လကကြလဲ တကယြ သှကြ ..။သာဒိုး အိပလြို့မရ ဘူး ..။ဒီနေ့ ..သူ အမာနီ နဲ့ တှေ့တယြ ..။ စကဘြီး နဲ့ တရုပတြနြးဈေးဘကြ ..ခေါကဆြှဲသှား စားကှ တယြ ..။အမာနီ့ဆိုငြ က သူမွား နဲ့ ထားခဲ့ရတယြ ဆိုပှီး အမာနီ ဆိုငပြှနရြ တယြ ..။ ညဘကြ တှေ့ဖို့ ပှနခြွိနြးလိုကြ တယြ ..။ မဘယေလြြ နဲ့ သူ တှေ့တယြ ..။မဘယေလြြ့ကို သူ အတငြး ဖကနြမြး ပဈ တယြ ..။ မဘယေလြတြို့ ရှှငေါးတှေ ထားတဲ့ ဂိုဒေါငထြဲ မှာ မဘယေလြြ့ကို နမြးရငြး ကိုငြ တယြ ..။ မဘယေလြြ လဲ စိတလြှုပရြှားပှီး ..တုနတြုနရြီရီ နဲ့ ..“သာဒိုး..ငါ့ကို နငြ တကယြ ခစွတြာ လား ..တနေ့ ယူမှာ လား ..” မေးတယြ ..။ “ခစွတြာပေါ့ မဘယေလြြ ရယြ..နငြ့ကို ယူလဲ ယူမှာ ..လူကှီးတှကလေဲ သဘောတူမှာဘဲ လေ ..” လို့ ဖှရငြေး..မဘယေလြြ့ တငပြါးကှီးတှကေို သူ ဆုတညြှဈ တယြ ..။

ကိုငလြို့ အရမြးကောငြးတာဘဲ ..။ ပှနစြဉြးစားရငြး သူ့စိတတြှေ မတရားကှီး .. ကှှလာ တယြ ..။ ထနလြာ တယြ ..။ မဘယေလြြ့အိမြ က သူ ပှနလြာပှီးတော့ စကဘြီး နဲ့ အမာနီတို့ ဘကကြို သူ လဈပှနရြော ..။တတြ လဲ တတြ နိုငတြဲ့ သာဒိုး …။အမာနီ နဲ့ ခွိနြးထားတဲ့ အခွိနြ ထကြ နဲနဲ နောကကြနွေ ပှီ ..။သူတို့ ခွိနြးတာ က ဗထူးကှငြး ရဲ့ အနောကဘြကြ က ဆောကလြုပရြေး ဝငြးကှီး မှာ ..။သငြျကှနမြကခွငြ က အမာနီ ..သငြျကှနြ မှာ စငပြေါတြကြ ကဖို့ သူတို့ ရပကြှကြ က မိနြးကလေးတှေ နဲ့ အကတိုကြ တယြ ..။ အဲဒီ ဆောကလြုပရြေး ဝငြးကှိးမှာ တိုကတြာ ..။ အက ..။သူ ညတိုငြး..သှားသှား ခွောငြးတယြ ..။အမာနီက လဲ သူလာခွောငြးတာ ကို တှေ့တယြ ..။သိတယြ..။ ကွနပေနြတယြေ ..။အမာနီ အကတိုကပြှီး ပှနရြငြ သူ ဘေးကနေ စကဘြီး နဲ့ လိုကတြယြ ..။

အဲဒီ ရပကြှကထြဲက လူငယြ တခွို့ က မနြးလေး အပှော နဲ့ ဆို..( ဂွိုကှညြ့ကှညြ့တယြ )..။ သာဒိုး က ဂရုမစိုကပြါ ဘူး ..။အမာနီ နဲ့ အဲဒီနရော မှာ ခွိနြးလိုကတြာ ..။ဟိုတုံးက သငြျကှနတြှငြး မို့ အကတိုကလြို့ လူသူတှေ မွားနခေဲ့တာ..။ အခု က ဘယသြူမှ မရှိဘူး..။ လူသူ မဲ့..တိတဆြိတနြတေဲ့ နရော ..။ရီးစား အတှဲတှေ ခွိနြးဖို့ ကောငြးတဲ့ နရော ..။ သူ ရောကသြှားတော့ အမာနီ မရောကသြေး ဘူး ..။သူ စောငြ့နတေုံး ..အမာနီ ရောကလြာ တယြ ..။ လကပြှတအြကွ ႌနီနီလေး နဲ့ ..။ ထမိနြ ခပနြှမြးနှမြး နီညိုညိုလေး နဲ့ ..။ “ အကို ..စောငြ့နတော ကှာပှီ လား . .” “ ဟငြ့အငြး ..ကှာသေးဘူး..သိပြ လှတာဘဲ အမာနီ ရယြ . .” “ ဟိတြ..အကို လမြးမကှီး..မှာ..မဖကြ နဲ့ ..” “ အိုး..ခစွတြယြ..ဖကခြငွတြယြ..လာပါ . .” သူတို့ သဈပငအြကှယြ မှာ ထိုငကြှ တယြ ….။

အမာနီ့ကို ဖကြ ပှီး နှုတခြမြးတှေ ကို နမြးစုတြ တယြ ..။နို့တှကေို စမြးတယြ ..။ အကွ ႌထဲ လကလြွိုထညြ့ပှီး ကိုငတြယြ ..။အို..ကောငြးလိုကတြဲ့ နို့တှေ..။ သိပလြဲ မကှီး..ငယလြဲ မငယြ ..။အနတေောြ ဘဲ ..။ အိအိလေးတှေ ..။ ကိုငရြငြး..နို့သီးဖုလေးတှေ ကို ပှတသြပြ တယြ ..။အမာနီ့ ဖငတြှေ ကို လဲ သူ စမြးတာ ဘဲ ..။အမာနီ က သူ့ကို တောတြောြ အလို လိုကြ တယြ ..။ သူတို့ ..တခုခု သှားစား မယြ ဆိုပှီး ထကှတော့ သူ့ လိငတြနကြှီး က ထောငထြနသလေို..အမာနီ့ ထမိနြ အနောကြ တငပြါးအောကြ မှာ အကှကကြှိး ..ဖှဈနတယြေ ..။အမာနီ ထမိနြ လှဲ့ ဝတရြ တယြ ..။ရီးစား နှဈယောကြ တပှိုငနြကထြားပှီး ..သာဒိုး ကှမြးပှီ ..။သာဒိုး သညြ လူဆိုးလေး ..တယောကြ ဘဲ ..ဟိဟိ ..။

သူ့ဖါသာ သူ တှေးပှီး ..ရယနြေ တယြ . .။ သူ့ လိငတြနြ က ခကွကြပနြတယြေ ဆိုတာမွိုး မတမြတကြှီး ထောငြ လာ တယြ ..။ လူပွိုပေါကြ အခွိနြ မို့ ဖှဈမညြ ..။ တခုခု ဆိုရငြ ဒီကောငကြှီး က မတတြော့တာ ဘဲ ..။ ဒိနြးကနဲ ဘဲ ..။ တငြးကပွနြတော ကို သူ လွော့ပဈဖို့ သူ့ လိငတြနြ ကို ပှတတြိုကမြိ တယြ . .။ရှေ့တိုး နောကငြငြ ပှတတြိုကတြယြ …။ မဘယေလြြ့ကို ကိုငတြာတှေ ပှနြ စဉြးစားတယြ ..။လိငတြနြ သညြ ပှတတြိုကြ ဖနြ မွားတော့ ..အရှိနြ ပိုတကလြာပှီး ..တအား..တိုကြ..တအား ပှတမြိ လာ တယြ ..။အရတှေေ တအား ပနြးထှကသြှား သလို အရမြး အရသာထူးတဲ့ အတှကြ သာဒိုး ..ကွနပေသြှား လေ သညြ . .။ အမာနီ အိပလြို့ မပွောြ ဘူး ..။အကိုသာဒိုး နဲ့ ခွိနြးတှေ့တာ အကို က အမာနီ့ကို နမြးလဲ နမြး..တကိုယလြုံး ကို လဲ ဖှတဖြှတညြကညြကကြွအေောငြ ကိုငတြော့တာ ဘဲ ..။

နို့တှကေို လဲ နှိုကြ ..ဖငကြိုလဲ ညှဈ ..အကို နဲ့ တှကတော ညီမ စိတတြှေ ထ တယြ..အကိုရယြ..စောကရြကေို ရှှဲရော ..။ အခုလဲ တဖကခြနြး မှာ အိပနြတေဲ့ အမတေို့ အဖတေို့ မာကားအောငြ..အသာကွိတပြှိး ပေါငကြှား က စပပြပြ ကို လကခြွောငြးတှေ ပူးပှီး ပှတမြိ တယြ ..။အရတှေေ က စိုနပှနေပြှီ ..။ အကိုသာဒိုး ရဲ့ ပုဆိုးကှား က ထောငထြနတေဲ့ ဟာကှီး ကို မှငယြောငပြှီး ..အမာနီ လကြ နဲ့ ဖိဖိ ပှတတြိုကနြမေိ တယြ ..။ “အကို ..မဆိုး နဲ့ ကှာ..လူတှေ တှေ့ကုနမြယြ …” “ မတှေ့ပါဘူး..အမာနီ ရယြ ..ကှယနြတော ဘဲ..” မယဇြယပြငကြှီး အကှယမြှာ သာဒိုး သညြ အမာနီ့ထမိနထြဲကို လကသြှငြးကာ ပေါငကြှားကို ကိုငနြေ သညြ ..။သာဒိုး ရဲ့ လကခြွောငြးတှေ က အမာနီ ရဲ့ ပငတြီ အထဲကို ထပြ နှိုကနြေ သညြ ..။

“အငြ..ဟာ..အကို့…….” နပှငြေးပှငြး ပူနေ တဲ့ အခွိနြ ဦးပိနတြံတားပေါမြှာ လူတခွို့ ရှိနကှပေမေဲ့ မနီးမဝေး က သာဒိုး နဲ့ အမာနီ ထိုငနြကှသေော မယဇြယပြငတြနြးတှေ ဘကမြှာတော့ တခါတခါ နှားလှညြး နဲ့ မှငြးလှညြးတှေ ဖှတသြှားတတြ တာ က လှဲပှီး လူသှားလူ လာ မရှိ ..။သာဒိုး က အကှံသမား မို့ လူကှယမြဲ့ သဈပငကြှီး ရဲ့ တဘကမြှာ ထိုငြ သညြ ..။ ပထမ သူတို့ ရုပရြှငြ ကှညြ့မယြ ဆိုပှီး မှနြးပမေဲ့ ဒီ အမရပူရ ဘကြ ရောကလြာ ကှ သညြ ..။ အမာနီ သညြ ခွိနြးတှေ့တိုငြး တှေ့တာ နဲ့ သူမ ကို အရမြး နှိုကြ..အရမြး ကိုငတြှယသြော သာဒိုး ကို သူမ ကို တကယမြှ ခစွရြဲ့ လား..အပွောြ သဘော ကိုငခြငွြ နှိုကခြငွလြို့ လား ..ဆိုတာ သံသယ ဝငလြာသလို ဘဲ ..။

“ အကို..နပေါအုံး.. အမာနီ မေး ပါရစအေုံး ..” “ ဘာမေးမှာ လဲ..” “ အကို က ကွောငြးတှေ ပှနဖြှငြ့ ရငြ ရနကြုနြ ပှနရြ မှာ ပေါ့ နောြ ..” “အငြး..တတနြိုငရြငြ ကိုယြ မပှနခြငွပြါဘူး..အမာနီ နဲ့ မခှဲနိုငဘြူး..သိလား..မနြးလေး ကိုတောငြ ပှောငြးလာခငွတြယြ..” “ တကယလြား…” အမာနီ့ မကွနြှာလေး ..ဝငြးပ သှား သညြ ..။သာဒိုး အပေါြ သံသယ ဖှဈလိုကြ မိတာလေး တောငြ ပွောကခြငွသြလိုလို ဖှဈသှား သညြ ..။ “ အငြး..အမာနီ နဲ့ မခှဲခငွတြော့ ဘူး..အမာနီ နဲ့ ဝေးဝေး နရမှောကို တှေးပှီး..စိတမြပွောဘြူး..” “ အမာနီ့ကို တကယြ ခစွလြား ဟငြ…” “ အရမြး..အရမြး . ….ခစွလြှနြးလို့ ရူးနရပှေီ . . ” သာဒိုး ..အမာနီ့ နှုတခြမြးဖေါငြးဖေါငြး လေး ကို စုတနြမြးလိုကြ သညြ …။

အမာနီ အိမမြှာ လဲ ပထှေးဦးအောငသြိုကြ က သာဒိုး နဲ့ ပတသြကပြှီး တောတြောြ မကွမနေပြ ဖှဈနတော..။ အမေ့ကို .အမာနီ ..သာဒိုး နဲ့ ပတသြကနြတော ကို ရပဖြို့ ပှောခိုငြး သညြ ..။ .“ မဆငြ့..နငြ့ သမီးကို ကှညြ့ထိနြး အုံး ..သတငြးတှေ က ဟိုးလေးတကွောြ ဖှဈနတယြေ ..ငါတို့ ဂိတမြှာ လဲ ငါ မကွနြှာ အရမြး ပူရတယြ..ဘယြ့နှယြ ..ဆိုကကြားသမား နဲ့ အကှောြ သယြ သမီး က ဗိုလမြှူးသား နဲ့ သှား ကှိုကရြတယြ လို့..ဒီလို လူတနြးစားတှေ က ..ကိုယြ့ကို ကွောရရုံ ကှံမဲ့ လူခညွြး ဘဲ ..အမာနီ..ညညြး လုပနြတောတှေ ရပတြနြးက ရပြ..ငါ လူ မသတခြငွြ ဘူး..” သကှၤနြ မကခွငြ သာဒိုး အကတိုကတြာ ကို လာလာခွောငြး နကထေဲက ဆိုကကြားနငြးသော ဦးအောငသြိုကြ သညြ သာဒိုး ကို တှေ့နေ သညြ ..။ မှငနြေ သညြ ..။ အမာနီ့ နောကကြို လိုကနြတောလဲ သိ သညြ ..။

တခါတခါ စဈကား နဲ့ လာတာကှောငြ့ ခနြ့မှနြးပှီး ဗိုလိမှူးသားလို့ သူ ပှောနတော ..။ သသခွေောခွာ သိလို့တော့ မဟုတြ ..။ သူ့ပထှေး ဦးအောငသြိုကြ သညြ သူတို့ နတေဲ့ ရှှလှနေရြပထြဲမှာ..“ ဘီအီးဒီစီ အောငသြိုကြ ..” လို့ လူသိ မွား သညြ ..။အမှဲ အရကဖြှူဆိုငမြှာ တှေ့နကှရေလို့ ..။ အမာနီ လဲ ဦးအောငသြိုကြ ကို ကှညြ့ရှောငနြရတော ..။ ဒီလူကှီး က လဲ လဈရငြ ဆောမြဲ့ လူကှီး ..။မူးလာရငြ..အမာနီ ..သူတို့နဲ့ ကွူထရံ တခပွခြှား မှာ အိပနြတော သိရကြ နဲ့ အမေ့ကို တကခြှခငွြ ခှတာ ..။အမာနီ မကှားကှားအောငြ သကသြကြ လုပတြယြ ထငတြာ ဘဲ ..။ ခနောခြနဲ့ ကှမြး မို့ တကွှိကွှိ နဲ့ အမေ့ကို သူ တကတြကြ လုပနြတော ..ကှားကှားနရတေယြ..။ တခါလဲ အမာနီ ဘိုကနြာလို့ အိမြ အနောကကြ အိမသြာဆီ ပှေးရတာ..အိမနြောကဖြေး မှာ မှောငကြှီးထဲ ကိုယတြုံးလုံးကှီး ရခွေိုးနတေဲ့ ဦးအောငသြိုကြ နဲ့ တိုးလို့ ..။

သူ့ပေါငကြှား က ဟာ ကှီးက လဲ တနြးလနြးကှီး ..။ အမာနီ လဲ ကှောကလြနြ့တကှား..အိမသြာဘကကြို ထှကပြှေးခဲ့ တယြ ..။ ဦးအောငသြိုကြ က ပှုံးပှုံးကှီး လုပနြပှေီး..အမာနီ သူ့ ပေါငကြှားကို ကှညြ့မိတဲ့ အခွိနမြှာမှ ဖငကြို ပိုကော့ပှလိုကသြလိုဘဲ ထငတြာဘဲ ..။ ဒီတုံး က အိမသြာထဲ ခွီးပါနတေုံး..ဒီ မဲမဲ တုတတြုတကြှီး ကို ဘဲ မှငယြောငနြလေို့ ..ကိုယြ့ကို ကိုယြ အပှဈတငနြမေိရ တယြ ..။ အို..အကို က အမာနီ့ နို့ ကို သသခွေောခွာ့ကို ကိုငနြတယြေ ..။နို့သီးခေါငြးလေးတှေ ကို သူ လကညြှိုး နဲ့ လကမြ သုံးပှီး ခွပေေးနတော အမာနီ..လူးနရတေယြ ..။ အမာနီ့ နို့သီးခေါငြးလေးတှေ လဲ ပှငြးထနနြတေဲ့ တဏှာ စိတကြှောငြ့လား မသိဘူး..။ မာတငြးပှီး ထောငထြနသလေို ဘဲ ..။

သူ ခွခွေေ ပေးတာကှောငြ့ ..ဆှဲဆှဲ ထုတနြတောကှောငြ့..စို့စို့ပေးနတောကှောငြ့ ..နို့သီးခေါငြးလေးတှေ လဲ အရငကြလို မှုပြ မနတေော့ဘဲ ..ရှညြ ထှကလြာနပှေီ …။ အကို ဒီလို နို့တှေ ကို ကိုငြ လိုကြ ကလိလိုကြ ..ပေါငကြှားက စပပြပြ ကို ရနရြှာ လိုကြ လုပတြော့ အမာနီ့ စပပြပြ မခံနိုငဘြူး..။ အရတှေေ စိမြ့ထှကတြာမှ..ပေါငကြှားကို စီးကလွာရတဲ့ အထိဘဲ ..။ခကတြယြ အကို ရယြ..။ အမာနီ လဲ အကို့ အကိုငအြတှယြ..အပှတအြသပတြှေ မှာ သာယာမိရတယြ ..။အကိုတို့ ယောကွြားတှေ ..မှာ ဒီစိတတြှေ ရှိသလိုဘဲ အမာနီတို့ မိနြးကလေးတှေ မှာ လဲ ဒီစိတြ ရှိတာပေါ့ ..။အခုတော့..အကို က နှိုကြ..အမာနီ က ကှိုကြ ..ကဲ..ကောငြး ရော ..။ ဒီနေ့တော့ ညနေ မိုးခွုပြ မှ အမာနီ ထှကလြို့ ရတယြ..။

ဒါတောငြ အမေ နဲ့ ပထှေး ထမငြးစားနတေုံး လဈထှကလြာ တာ..။ “ အမာနီ ..ဘယတြုံး ..” ဦးအောငသြိုကြ ..က ထမငြးလုပြ ပလုပပြလောငြး နဲ့ လှမြး မေးတယြ ..။ “ ခငစြနြးမှငြ့ ဆီ စာအုပြ ပှနသြှားပေး မလို့ ..” “ ကှညြ့လဲ လုပအြုံးနောြ..ဟို ဗိုလမြှူးသား နဲ့ တှေ့ပှီး ..ဟိုဒငြးတှေ ဖှဈကုနမြယြ..မဆငြ့..နငြ့သမီး..ကှညြ့ပှောအုံး …” အကို က သူ စောငြ့နကွေ ကှံရညဆြိုငြ က စောငြ့နတယြေ ..။ “ မတျေတာပေါငြးကူး တံတား ” ကနပှေီး ..ကွုံးမှို့ရိုး နဲ့ ကပနြတေဲ့ ပနြးခှံလေးထဲ အကို နဲ့ ရောကခြဲ့ တယြ ..။ တံတား ပေါမြှာ က မီးလုံးလေးတှေ အမွားကှီး ထှနြးထားလို့ အရမြး လငြးနတယြေ ..။ပနြးခှံလေးထဲ အကို နဲ့ လကခြငွြးတှဲပှီး လွောကခြဲ့ကှ တယြ ..။

ဒီပနြးခှံလေး မှာ လှတလြပရြေးနေ့ တှမှော ဆိုရငြ အကှီးအကယွြ စညကြားတာ..။ လူတှေ ကှညြ့ကပွြ နတော..။ အခုတော့ ခပမြှောငမြှောငြ လေး …။သဈပငြ နဲ့ ပနြးပငတြှေ စိမြးစိုနတေဲ့ ပနြးခှံလေးထဲ မီးတိုငတြှေ ရှိပမေဲ့ ခုံတနြးလေးတှတခွေို့ ကတော့ ခပမြှောငမြှောငြ ဖှဈနတယြေ ..။ အကို ကတော့ ထုံးစံ အတိုငြး ..နဲနဲ မှောငနြတေဲ့ ခုံတနြး ကို ရှေး ထိုငတြယြ လေ ..။ အကို နဲ့ ကွုံးရပှငြေ ကို မကွနြှာပှု ထိုငပြှီး ..တဘကြ က လမြးမကှီး ပေါကြ ကားတှေ ..ဘီးစီးသှားတဲ့ လူတှေ ..တှေ့နရေ တယြ ..။ အကို က အမာနီ့ ခါး ကို ဖကြ ထား တယြ ..။ “အကို့ အဖအမေေ ကရော အကို ဘယသြှားလဲ မမေး ဘူး လား ..” “ မမေးပါဘူး..သူတို့က ..အိမထြဲမှာ ဘဲ ပငွြးနမယြေ ဆိုပှီး လွောကလြညစြခငွေနြတော..”။

“ အမာနီ့ ပထှေး ကတော့ အကို နဲ့ ရီးစား ထားနတော ကိုတောငြ အတိအကွ သိသေးတာ မဟုတဘြူး ..ဘယသြှားမလဲ..ဘယကြ ပှနလြာသလဲ..လိုကြ ကပွနြတယြေ..ဟှနြး..မုနြးလိုကတြာ..” “ကဲ…ဒါတှေ တှေးမနနေဲ့..စိတညြဈစရာတှေ ဘေးခွိတထြား ..လုပစြရာ ရှိတာတှေ လုပရြအောငြ ..” “ အကိုနောြ..ဘာစကား လဲ..ဘာ လုပရြမှာ လဲ ..” “အောြ..အနမြးတှေ ဖလှယကြှမယလြေ..ဒါမွိုး…” အကို က စနမြးတော့တာ ဘဲ ..။ အကို က ဒီနေ့ည အမာနီ့ကို အတှေ့အကှုံ အသဈ တမွိုး ပေးတယြ ..။ ဟား ..။ ကှကသြီးတှေ တဖှနြးဖှနြး ထ တာ ..တုနခြါနရတော ဘဲ ..။ သူ့ ဟာကှီး ကို ကိုငကြှညြ့ခိုငြးတာ ..။ မှှနဂေါးကှီး ပှ မယြ ဆိုပှီး ..။ အရမြး ဉာဏမြွား တဲ့အကို …။အမာနီ လဲ တခါ မှ မကှုံဘူးတော့ ..အကို့ ဟာကှီး ကို ကိုငတြဲ့ အခွိနြ မှာ အရတှကေေို စိုစိုရှှဲရော ..။

ဟိုတခါ ပထှေး ဟာကှီး ကို မှငဘြူးတာလဲ သှား သတိရလိုကြ တယြ ..။ပထမ အကို က ပုဆိုးကှား ကထောငထြနတောကှီး ကို အဝတပြေါကြလဲ ကိုငခြိုငြးတာ ..။သူ့လကြ နဲ့ အမာနီ့လကကြို ဆှဲပှီး အဲဒါကှီး အပေါကြို အုပကြိုငခြိုငြးတာ..။ မာမာရှညရြှညြ ကှီး ..အကှီးကှီး ဘဲ ..။အမာနီ့ စိတထြဲမှာ ဒါကှီး က မာတောငြ့နတေော့..ဒါကှီးဟာ အသားခွောငြးကှီး လား ..အရိုးလား..မသိဘူး ..။နောကပြိုငြး အကို က တဆငြ့တကပြှီး ..သူ့ ပုဆိုးကို ဖှေ..အမာနီ့လကြ ကို အထဲ သှငြးပှီး ကိုငကြှညြ့ခိုငြးတယြ ..။ နှေးနှေးကှီး ..။ “ ဘာလို့ အဲလို တအားကှီး မာတောငြ့နတောလဲ အကို..” “ အမာနီ့ကို ခစွတြဲ့ စိတကြှောငြ့ပေါ့ ..” “အာ..အကိုကလဲ ..ဟုတလြို့ လား ..ခစွတြာ နဲ့ဘဲ ဒီလို မာတောငြ့ ပှီး ထောငလြာလား…” “ အငြး ..သဘာဝလေ..အမာနီကလဲ ..ခစွသြူတှေ ..လငမြယားတှေ..ခစွကြှဖို့ က ဒါကှီး က မာလာရတယြ လေ ..အခုဆိုရငြ တအား တငြးကပွနြတော..ပေါကကြှဲထှကမြတတဘြဲ..”။

“ဟငြ..ဒါ..ဒါ..ဆိုရငြ ဘယလြို လုပကြှမလဲ ..တငြးကပွနြတောတှေ ကို ဘယလြို လုပပြှီး..” “ အငြး..ကိုယြ ပှမယြ..ဟောလို ရှေ့နဲ့ နောကြ ပှတတြိုကပြေးရတယြ ..တငြးကပွနြတောတှေ ကို ဖှလွေော့ပဈရတယြ ..” အကို က အမာနီ့ကို သူ့ဟာကှီး ကို ပှတတြိုကခြိုငြးတယြ ..။အကို..ဒီလို သူ့ ဟာကှီး ကို ပေးကိုငတြာ..လုပခြိုငြးတာ ကို အမာနီ ..သဘောကမွိ တယြ ..။ အတှေ့အကှုံ အသဈ တခု ပေးလို့ ..နောကပြှီး..အကို့..ရဲ့ မမှငရြတဲ့ အစိတအြပိုငြး တခု ကို မှငရြပှီး..အမာနီ့ စိတတြိုငြးကွ လုပခြှငြ့ပေးလို့ …။ “ဒီထိပြ ပိုငြး ကို ဒဈ လို့ ခေါတြယြ..အမာနီ ဒီ ထိပပြိုငြး ကို ပှတခြွပေေး …အာ…ဟုတပြှီ..ကောငြး တယြ…အား..ကောငြးလိုကတြာ…အိုး….ဖှေးဖှေး ……..” အကို့ အတနကြှီးထဲက အရဖှေူဖှူတှေ ပစွကြနဲပစွကြနဲ..ပနြးထှကသြှားတာ အထူးအဆနြး အနနေဲ့ ..အမာနီ တှေ့လိုကရြ တယြ ..။

“အကို..ဘာမှ မပူ နဲ့.နောငကြို အကို့ဟာကှီး အဲလို မာတောငြ့ပှီး သိပြ တငြးကပွနြေ ရငြ အမာနီ့ကို ပှော..အမာနီ လွော့ပေးမယြ ..အကို ကှိုကတြယြ မှုတြ လား ..” “ အငြး..အရမြး ကှိုကြ တယြ..” အကို့ အတနထြိပပြေါကြ က အရတှေေ ပနတေော ကို အမာနီ လကကြိုငပြုဝါလေး နဲ့ သုတပြေးမိ တယြ ..။အမာနီတို့ ပှနဖြို့ ထကှတော့ ထုံးစံအတိုငြး ..အမာနီ့ ထမိနြ အနောကြ ဖငတြှေ အောကြ မှာ အရကှကေကြှီး ..ကှကနြတယြေ..။အကို က ..“နောကတြခါကရွငြ..အကို့ကို ဖှလွေော့ပေးသလို ဘဲ အမာနီ့ကိုလဲ အကို ဖှလွေော့ပေးမယြ..သိလား…” တဲ့ ..။ ဒီနေ့ မနကြ အိပရြာထ ကထဲက ကှညပြှာ တခကွမြှ အငှိမမြနဘေဲ ပှေးလှှား နေ သညြ ..။ဖှားဖှား နဲ့ ခှံထဲမှာ အပငတြှေ ကိဈစ ကူညီ သညြ ..။

ဖှားဖှား ဈေးလှှတလြို့ ပှေးရသေး သညြ ..။ “မှေးလေး ..သာဒိုး ရဲ့ ငါးကနြ လဲ ရလေဲလိုကအြုံးကှယြ..” လို့ ဖှားဖှား သတိပေးလို့ သာဒိုး ရဲ့ ငါးကနြ ကို ကှညြ့လိုကတြော့ ရလေဲဖို့ လိုနပှေီ ..။ ငါးကနရြလေဲ ပှီး ကှကတြူရှေး ကို လဲ ငှကပြွောသီးလေးတှေ တုံးပှီး ကွှေးရသေး သညြ ..။ သာဒိုး သညြ အလိုလိုကခြံထားရတဲ့ ကောငလြေး ဖှဈ သညြ ..။ ဖှားဖှား နဲ့ ဈေးသှားတိုငြး ..လမြးမတောြ သံဈေး က ဆိုငလြေး ကနေ အနဲဆုံး ရှှငေါး ဖှဈဖှဈ ဝယြ သညြ .. ။ ကှကတြူရှေး..သာလိကာ..ယုနြ..ပူး ..လိပြ..တမွိုးပှီး တမွိုး ဝယြ သညြ ..။ ဖှားဖှား ကလဲ အလိုလိုကြ ပှီး ဝယပြေး သညြ ..။ ကှာတော့ အိမမြှာ အကောငတြှေ အမွားကှီး ဖှဈလာ သညြ ..။ ဖှားဖှား လဲ သူ့ညီမ ဖှားလေးသိနြး တို့ အိမြ ကို ထှကသြှားပှီး ကှညပြှာ လဲ လုပစြရာတှေ ကုနသြလောကြ ဖှဈသှားတော့ ..။

သာဒိုး အခနြး ကို သူ ရှငြးပေးရငြး ဖှကထြားတာ တှေ့တဲ့ စာအုပတြှေ ကို သတိရလိုကြ သညြ ..။ သူ့ အခနြး ကို ယူလာပှီး ..လုံခှုံတဲ့ တနရောမှာ ဖှကထြားခဲ့ သညြ ..။ သာဒိုး ရဲ့ စာအုပတြှေ က တအုပြ က မှနမြာလို ရေးသား ပုံနှိပထြားတဲ့ လိငဆြကဆြံတာတှေ ကို တဈတဈခှခှ ရေးထားတဲ့ အပှာဇာတလြမြး စာအုပြ ..။ နောကတြအုပြ က ဆေးရောငစြုံ ဓါတပြုံတှေ နဲ့ လိငဆြကဆြံနတောတှေ ကို ဇာတလြမြးဆငထြား တဲ့ နိုငငြံခှား မ၈ျဂဇငြးဆိုကြ စာအုပြ ..။ ကှညပြှာ ဒါမွိုး စာအုပတြှေ ကို အထကတြနြး ကွောငြးသူ ဘဝ ထဲက ဖတဘြူး တှေ့ဘူး ခဲ့ သညြ ..။ ကှညပြှာ့ အတနြးမှ ငယငြယကြထဲ က အတူတူ ကွောငြးတကြ ..ကွူရှငတြကြ ပှီး တှဲခဲ့ ခငခြဲ့ တဲ့ ..ပိုးဇာလငြး ပေးဖတလြို့ ..ဖတဘြူးခဲ့ သညြ ..။

ပိုးဇာလငြး ကလဲ ..အကိုတှေ ရှိတော့ ..အကိုတှေ ရဲ့ စာအုပတြှကေို ခိုးခိုး ဖတြ တော့ ကှညပြှာ့ကို လဲ ပေး ဖတတြာ ဖှဈ သညြ ..။ ဒီစာအုပတြှေ ဖတြ ဖတပြှီး ..ကှညပြှာ..သဘာဝ စိတတြှေ ပှငြးထနြ ထကှှ ရငြ..သူမ ဖါသာ အာသာဖှတေဲ့ အကငွြ့ကို ရ ခဲ့ တာ ဖှဈ သညြ ..။ ညဘကြ သူမ စာကှညြ့စားပှဲမှာ စာကကွခြငွယြောငဆြောငပြှီး ခိုးခိုးဖတြ ခဲ့သညြ ..။ ပိုးဇာလငြး က စိတထြ လာရငြ..သူမ အငြျဂါစပြ ကို ပှတပြှီး အာသာဖှကှေောငြး ..ပှောပှလို့ ကှညပြှာလဲ ..ပိုးဇာလငြး ပှောသလို ဘဲ အိမသြာထဲ ဖှဈစေ.အိပရြာထဲ ဖှဈစေ..ပှတသြပြ ကှညြ့မိ ခဲ့ရာ က လုပကြငွြ့ ရခဲ့တာ ဖှဈ သညြ ..။ ကှညပြှာ သညြ သာဒိုး ဟာ သူမ မောငလြေး လို့ဘဲ ငယငြယြ က သိထား..ထငထြား ခဲ့ တာ ..။

တနေ့ မာမီ နဲ့ ဒကဒြီ က ..ဘာရညရြှယခြကွြ နဲ့လဲတော့ မသိ ..။ ကှညပြှာ့ကို သူတို့ မှေးစားခဲ့ကှောငြး ပှောပှ သညြ ..။ သူတို့ ဒီလို ပှောပှပမေဲ့ ကှညပြှာ့ကို သမီး အရငြးလိုဘဲ ခစွမြှဲ ခစွဆြဲ..အစစ လဲ တာဝနယြူဆဲ ပါဘဲ ..။ ကှညပြှာ လဲ ဒါဆိုရငြ ကှညပြှာ ရဲ့ တကယြ့ မိဘတှေ က ဘယမြှာ လဲလို့ မေးကှညြ့တော့..မာမီတို့ က ဒကဒြီ တို့ တိုကပြှဲတှေ ဖှဈတဲ့ နရောမှာ ရှာတှေ ..နှဈဘကြ ပဈခတကြှတဲ့ ကှား မှဇောပငြ ဖှဈပှီး ဗုံးဆနတြှေ ကွ ..မီးလောငြ..လို့ ရှာသားတှေ သကှကှေတေဲ့ အခါမှာ ခိုကိုးရာမဲ့ ကနွခြဲ့တဲ့ ကလေးတှေ ကို ခရဈယာနြ တရားဟောဆရာတှေ က စုရုံး ခေါလြာခဲ့ကှောငြး..ကှညပြှာလေး က တခှားကလေးတှေ လို အောဟြဈ ငိုယိုတာ မရှိဘဲ ပှုံးပှုံးလေး နဲ့ သဘောကောငြးကှောငြး ..ကလေးတှေ အမွားကှီးထဲက ကှညပြှာလေး ကို ရှေးကောကပြှီး မှေးစားခဲ့ကှောငြး .ပှောပှခဲ့လေ သညြ ..။

သာဒိုး ကတော့ ကှညပြှာဟာ မှေးစားသမီး ဆိုတာ သိသေးပုံ မပေါဘြူး ..။ ကှညပြှာကတော့ သာဒိုး ဟာ သှေးသား မတောစြပဘြူး ဆိုတာ သိနတောကှောငြ့ ..သာဒိုး နဲ့ နီးနီးစပစြပြ နရတေဲ့ အခါ အသားခငွြး ထိမိ ရငြ ဖှဈဖှဈ ..သာဒိုး ကို ကိုယလြုံးတီး မှငရြရငြ ဖှဈဖှဈ ..စိတလြှုပရြှား မိရတာ အကှိမကြှိမြ ဘဲ ..။ သာဒိုး က တခါမှာ ကိုယလြုံးတီးကှီး ရခွေိုးနတော ကှညပြှာလဲ မသိဘဲ ရခွေိုးခနြးထဲ ဝငသြှား မိတော့ ..သာဒိုး ရဲ့ ပေါငကြှား က ထှားကှိုငြး တဲ့ ယောငြျကွား တနဆြာ ကို မှငဘြူးလိုကရြ သညြ ..။ သာဒိုး သညြ ကလေး မဟုတတြော့ ..။ သူ့ လိငတြနဆြာ ဟာ ကှညပြှာ ခိုးခိုး ကှညြ့ပှီး စိတတြှေ ထကှှ နမေိတဲ့ အပှာဓါတပြုံစာအုပြ ထဲက လိငတြနဆြာတှေ လိုဘဲ ..။

တခါမှာ လဲ..သာဒိုး ကို မေးစရာ တခု ရှိလို့ သူ့ အခနြးကို သှားတာ သာဒိုး ..မာကွောတောငမြတနြတေဲ့ သူ့ လိငတြနကြို ရှေ့နောကြ ပှတတြိုကြ ကှငြးထုနတော ကှညပြှာ တှေ့ဘူး ရ သညြ ..။ သူငယခြငွြး ပိုးဇာလငြး ကို သာဒိုး ရဲ့ လိငတြနြ အကှောငြး ပှောပှမိ သညြ ..။ ပိုးဇာလငြး က အရမြး စိတဝြငစြားတာ ဘဲ ..။ “ ကှညပြှာ..အကှီးကှီး ဘဲလား ဟငြ ..ရှညကြောရှညြ လား ..ထိပဖြူးကှီး က ဘယလြို လဲ…”လို့ ခဏခဏ မေး သညြ ..။ သာဒိုး မနြးလေး သှားနတေုံး ရှုပပြှနတေဲ့ သူ့အခနြး ကို ရှငြးပေးတော့ ဒီ အပှာစာအုပတြှေ ထှကလြာ သညြ ..။ကှညပြှာ သူမ အခနြး ကို အတှငြး က ဂကွပြိတြ ပှီး ကုတငပြေါမြှာ လဲလွောငြးရငြး စာအုပတြှကေို ဖတြ သညြ ..။ ဓါတပြုံတှေ ကို ကှညြ့ သညြ ..။

တဈတဈခှခှ ရေးသားထား တဲ့ ဇာတလြမြး ကို ဖတနြခွေိနမြှာဘဲ ကှညပြှာ့ စိတတြှေ နိုးကှား ထကှှ လာရ သညြ ..။ စိတတြှေ ထကှှတာ နဲ့ ကှညပြှာ့ ရငသြားထိပဖြူးလေးတှေ မာတငြးလာကှ သညြ ..။ ဒီရငသြားထိပလြေးတှေ ကို အကိုငခြံခငွလြာ သညြ .. ။ မိမိဖါသာ ပှတခြငွမြိလာ သညြ ..။ စမြးမိသှား သညြ..။ ပှတမြိသှား ရ သညြ ..။ ဒီအခွိနြ မှာ ကှညပြှာ့ ပေါငကြှား က မိနြးမ အငြျဂါ ကလဲ နဂိုထကြ ဖေါငြးကားခုံးမောကြ လာသလို ဘဲ ..။ အတှငြးကလဲ တစဈစဈ နဲ့ ယားသလိုလို ..ဖှဈလာပှီး အရကှညေတြှေ စိုရှှဲ လာရ သညြ ..။ စာအုပတြှထေဲက ရေးသားတာတှေ လို ပှောရရငြ..ဒီအရတှဟေော..ကာမရှေ့ပှေး အရတှေေ ဘဲလေ ..။သဘာဝ အရ ယောငြျကွား နဲ့ မိနြးမ ကာမ စပရြှကတြော့မယြ ဆိုရငြ..။

မိနြးမ အငြျဂါစပထြဲ ယောငြျကွား တနဆြာ ထိုးသှပဖြို့ လွောလွူ လှယကြူအောငြ ..မိနြးမ အငြျဂါ က စိုစှတပြေးရတဲ့ သဘော ဘဲ ..။ ထမိနြ ကို ဖှခွှတေပြှီး ..မိမိ အငြျဂါစပြ ကို ပှတနြမေိ ရ သညြ ..။ ပှတမြိပှနတြော့ လဲ အရှိနြ က တကြ လာ သညြ ..။ ဒီအခွိနမြှာ စာအုပထြဲက လိငတြနခြွောငြးတှေ ကို မှနြးဆပှီး..မိမိ အငြျဂါစပထြဲကို ထိုးသှငြးလိုကရြရငြ..သိပြ အရသာ ရှိမှာဘဲ လို့ လဲ တှေးမိ ရ သညြ ..။ အပှာစာအုပတြှေ ထဲမှာ ရေးကှသလို တောရှာ က မိနြးမပွိုမွား..ခရမြးသီးတောငြ့ ရှညတြှေ နဲ့ ထိုးသှငြးပှီး ကာမ ဆနျဒ ကို ဖှဖွေောကကြှသညြ ဆိုတာ ကို အားကပွှီး စမြးသပခြငွစြိတြ တှေ တဖှားဖှား ပေါပြေါကလြာရပေ သညြ ..။ယားယံလှတဲ့ အငြျဂါစပြ ကို ဖိဖိ ပှတရြငြး ..ဒကဒြီ တာခွီလိတြ သှားတုံး က ဝယလြာပေးတဲ့ ဘောလြပြငြ တုတတြုတကြှီး ကို သှား သတိရလိုကြ သညြ ..။

သာဒိုး..အမာနီ့ကို စောင့နွေ သညွ ..။မှောငတွာ နဲ့..အမာနီ ဆိုငသွိမွး သညွ ..။သူ ထိုငစွောင့နွကှေ ကှံရဆေိုငလွေး မှာ သူ စောင့နွေ သညွ ..။ ဒူးယားစီးကရကွ တလိပွ ကို မီးညှိဖှာရှိုကွ နေ သညွ ..။ဒီနေ့ ညနေ အမာနီ လာရငွ..သူ အမာနီ နဲ့ ဖှရှငွေးရတာတှေ ရှိကောငွး ရှိမညွ ..။ဒီနေ့ မနကကွ သူ နဲ့ မဘယလွေ နဲ့မနွးလေးတောငပွေါွ တကကွှ သညွ ..။ မဘယလွေ နဲ့ သူ လှခေါး ကမနားတမွး တကကွှ သညွ ..။ မှှကှေီး နှဈကောငွ ရောကွ မှ ထိုငွ နားကှ သညွ ..။ ( သာဒိုး နဲ့ မဘယလွေတွို့ အခှိနတွုံးက ယခုအခှိနလွို မနွးလေးတောငပွေါကွို ကား နဲ့ တကလွို့ မရသေး ) မဘယလွေ သညွ သူ့ လကမွောငွး ကို ဆုတကွိုငထွားတတွ သညွ ..။ မဘယလွေ တောတွောွ ပှောနွေ သညွ ..။

သူတို့ တောငအွောကကွို ပှနဆွငးလာတော့ အောကဆွုံး ခှငွသြေ့ကှီး နှဈကောငွ ခှရငွေး အရောကွ..မဘယလွေတွို့ ကားက လဲ အဆငသွင့ွ စောင့နွတေော့ မဘယလွေ နဲ့ သာဒိုး..ကားပေါအွတကွ..တဖကခွှမွး က အအေးဆိုငထွဲမှာ သူတို့ကို ကှည့နွတေဲ့ အမာနီ ရဲ့ သူငယခွငွှး ဆိုတဲ့ ကောငလွေး..အောငကွိုလတွ ကို တှေ့လိုကွ သညွ ..။ ဟိုကွ..သောကဂွှ ဘဲ ..တှေ့သှားပှီ ..။မဘယလွေ့ကွို အသိတှေ့လို့ သှား နုတဆွကမွညွ ..ခဏစောင့ွ လို့ ပှောပှီး..အောငကွိုလတွ ဆီကို သူ လှောကသွှားလိုကွ သညွ ..။ “ဟေ့..အောငကွိုလတွ..ဘယလွိုလဲ..တယောကထွဲ လား ..” အောငကွိုလတွ သညွ တငွးမာတဲ့ မကှနွှာ နဲ့ ..“ တယောကထွဲပေါ့ဗှ..ခငဗွှားလို သဈစာမဲ့ပှီး နောကဆွောတွယောကွ နဲ့ တှဲတဲ့လူ မဟုတဘွူး ..ကှုပွ ခငဗွှား ကို မကှနပဘွေူး..”လို့ ပှောလေ သညွ ..။

သာဒိုး လဲ..“အောငကွိုလတွ..မငွး ဘာတှေ ပှောနတောလဲကှာ..ကဲ..နောကမွှ တှေ့မယွ…” လို့ ပှောပှီး ပှနလွှည့ထွှကခွဲ့ သညွ ..။ မဘယလွေ က ဘယွ က သူငယခွငွှးလဲလို့ မေး သညွ ..။သာဒိုး လဲ စာအုပွ အငှားဆိုငကွ ပါ..စာအုပွ ပှနမွအပလွို့ မကှနပဘွေူး ဖှဈနတော ပါ..လို့ ညာပှောလိုကွ သညွ ..။မဘယလွေ နဲ့ သာယာ ကှညနွူးနကှတော နဲ့ အောငကွိုလတွ နဲ့ တှေ့တာ သူ မေ့သှားခဲ့ သညွ ..။ သူ အမာနီ လာရငွ အောငကွိုလတွ နဲ့ တှေ့တာ ကှိုတငပွှီး ပှောပှမညွ လို့ စဉွးစားနေ သညွ ..။ ဒီအခှိနမွှာ ဆိုကကွားတစီး..သူ ထိုငနွတေဲ့ ကှံရညဆွိုငရွှေ့မှာ ထိုးရပလွာ သညွ ..။ဆိုကကွား နငွးလာတဲ့ ဆိုကကွားဆရာ က သူထိုငနွတေဲ့ဆီကို တနွးတနွး မတမွတလွှောကလွာ သညွ ..။

ဂငတွိုတို ..မကှနွှာပေါကွ ဆိုးဆိုး နဲ့ လူကှီး ..။ “ မငွး..အမာနီ့ကို လာစောင့တွာ လား ..” “ ခငဗွှား က ဘယသွူလဲ ..” “ ငါက အမာနီ့ အဖေ ..မငွး…ငါ့သမီး ကို အပှောကွှံတာ လို့..ရပကွှကထွဲက လူငယတွှကေ ပှောနတယွေ ..မငွး ကို မကှနပကွှေဘူး…နောကကွို မလာနဲ့တော့ကှာ..မငွးကို ဝိုငွး..ဆောကွှလိမ့မွယွ …” အငွး..အောငကွိုလတွ သတငွးဖှန့ပွှီ ထငတွယွ ..။ ဒီလူကှီး ဆီ က အရကနွံ့တှေ တထောငွးထောငွး ထှကနွေ သညွ ..။ “ မငွးကို မငွး စဈဗိုလွ သား ဆိုပှီး ..ထောငမွယွ မစဉွးစား နဲ့ .. ငါ က ထောငထွဲ ဝဝလွိုကထွှကလွိုကွ လုပနွတေဲ့ ကောငွ..သမထေူး..နမထေူး ကောငွ…ပဈစညွးမဲ့ ဒေါသ ဆိုတာ ဘာလဲ ပှလိုကမွယွ..” သာဒိုး ဘာမှ ပှနမွပှော ..။ စီးကရကွ ကိုဘဲ သောကနွေ သညွ ..။

လူကှီး..ကှိမွးမောငွးပှီး ..ဆိုကကွား နဲ့ ပှနထွှကသွှား သညွ ..။အမာနီ ရောကလွာတော့ ..မကှနွှာမကောငွး ..။ “အကို ..ခုန အမာနီ့ ပထှေး လာရမွးသှားသေး လား ..” “ အငွး ..အမာနီ့ ကို.. အောငကွိုလတွ လာပှီး ကိုယ့အွကှောငွး ပှောသှားသေးလား ..” “ အငွး..ပှောတယွ ..အကို့ကို ဆောလွေးတယောကွ နဲ့ မနွးလေးတောငွ က ဆငွးလာတာ တှေ့တယွ တဲ့ ..” အမာနီ ပှောနရငွေး မကှရွညပွေါကကွှီးတှေ တတောကတွောကွ ကလှာ သညွ ..။ “ အဲ…အဲဒါ .ဘယသွူလဲ ဟငွ …အကို..” “ အောွ..အမာနီ ရယွ..အဲဒါ အကို့ ညီမ လေ ..” “ ညီမ အရငွး လား ..” “ ဒါပေါ့..သူ က ရနကွုနွ က မနေ့ကမှ ရောကလွာတာ..ဒါကှောင့ွ..ကိုယွ က မနွးလေးတောငွ လိုကပွို့တာ..”။

“တကယွ လား .” “ အငွး ..တကယွ..သူမှား ထောငတွာတှေ မယုံပါနဲ့ ကှာ..နောွ..” အမာနီ့ လကကွလေး ကို ဆှဲပှီး ..သူတို့ ခှိနွးတှေ့နကှေ ဗထူးကှငွး ရဲ့ အနောကဘွကွ က နရောလေး ကို ထှကခွဲ့ သညွ ..။ အမာနီ က ..” အကို..ဒီအတိုငွးဆို အမာနီ့ကို အဲဒီ ကှံရဆေိုငမွှာ လာမစောင့နွဲ့တော့..အကို့ကို ဝိုငွးရိုကလွိမ့မွယွ ..အမာနီ ကှံအုံးမယွ ..အငွး ..အကို နဲ့..သငွးသငွးစီတို့ တိုကခွနွး မှာ တှေ့မယွ ..” လို့ ပှော သညွ ..။ “ဘယကွ သငွးသငွးစီ လဲ..အမာနီ …” “ အမာနီ့ ကှောငွးနဘကွေ သူငယခွငွှး ပါ..သူ က အစိုးရ တိုကခွနွး မှာ နတယွေ..သူ့မိဘတှေ က လတတွလော မနွးလေး မှာ မရှိဘူး ..မနကဖွနကွှ ရငွ သငွးသငွးစီတို့ တိုကခွနွး ကို အကို လာခဲ့..အမာနီ အဲဒီမှာ စောင့နွမယွေ ..သူတို့ တိုကခွနွး က …တိုကွ ( ) …အခနွး ( ) …”။

“ အိုကေ..အမာနီ..” “ သား ..သာဒိုး..ခဏ လာခဲ့ အုံး ..” မာမီ့ ခေါသွံကှောင့ွ သာဒိုး ..ဖတလွကစွ စာအုပကွို ခထှားလိုကပွှီး ..သူ့ အခနွးက ထှကခွဲ့ သညွ ..။ “ဒီမှာ..မောငထွုံး ..မှတမွိလား..မာမီ့ ..ရနကွုနကွှောငွးတုံး က တပည့လွေ ..” “ ဟုတကွဲ့ မာမီ..မှတမွိပါတယွ..ကိုထုံး က ကနှော့အွတှကွ အရုပွ အမှဲ ရှာပေးတယွ လေ ..” ကိုထုံး က “ ညီလေး ..ကှီးလာလိုကတွာ..မတှေ့တာ ကှာပှီကှာ ..” လို့ နုတဆွကွ သညွ ..။ မာမီက ..“ မောငထွုံး က ..ကှောကသွှေးတနွး မှာ ဝပရွှော့ ဖှင့ထွားတယွ ..သား..သား မောငထွုံး ဆီ သှားလညွ ပေါ့ ..” လို့ ပှော သညွ ..။ ကိုထုံး က ..“ အကို့ဆီမှာ ဟှနဒွါ ဆိုငကွယွ ရှိတယွ..ညီလေး စီးခငှရွငွ ယူစီး ..အခုကော..အားလား ..အကို နဲ့ ဆိုငကွယွ လှောကစွီးမလား . .” လို့ ပှောသညွ ..။

“ ကိုထုံး မှာ ဆိုငကွယွ ပါခဲ့ လား ..” “ ပါတယွ ..စီးလေ..လာ..” ကိုထုံး ရဲ့ ဆိုငကွယွ သညွ ဟှနဒွါ ၃၆၀ ဖှဈ သညွ ..။ “ညီလေး..စီးကှည့လွေ ..” သာဒိုး လဲ ရနကွုနမွှာ ဆိုငကွယွ စီးနကမှေို့ ကိုထုံး ဆိုငကွယွ ကို တကခွှ ကာ..တပတွ စီးကှည့လွေ သညွ ..။ “ကှိုကသွှား ပှီ ဗှာ ..” “ ကှိုကသွှား ရငွ ယူထားလေ..ညီလေး ..စီး..အကို့ဆီမှာ နောကထွပွ ဆိုငကွယွ တစီး ရှိသေးတယွ..အားတဲ့ တနေ့ သခငမွတောငွ ဘကွ အကို နဲ့ တယောကတွစီး လှောကစွီးရအောငွ ..” “ကောငွးတယွ ကိုထုံး ..ကနှောွ လဲ မနွးလေး လမွးတှေ ကှှမွးသှားအောငွ လေ့ကငှ့လွိုကအွုံးမယွ ..ကှှမွးသှား ရငွ..ဟဲဟဲ ..ကနှော့ွ ဆောလွေး ကို တငစွီးခငှလွို့ . .” “ဟား..ကိုယ့ညွီ က ဆောတွှေ ဘာတှေ ရနပှေီလား..ဘယွ ဆိုးလို့တုံး ..ဘယကွ လဲ..မနွးလေး သူ လား..”။

“ သူ့အဖေ က ကနှော့ွ အဖေ ရဲ့ ဘောဒွါပေါ့..( ) တပရွငွး က လေ ..” “ အောွ ..ဟုတလွား ..အေး..နဲနဲ အစီးကငှ့လွိုကပွေါ့ ..ဒီမှာက ဘီးတှေ တခှို့နရော မှာ ရှုပတွယွ..မှို့ပှငမွှာ လဲ မှငွးလှညွးတှေ နဲနဲ သတိထား ..” “ ဟုတကွဲ့ ..ကိုထုံး . .” ကိုထုံး ရဲ့ မောတွောဆွိုငကွယွ နဲ့ သာဒိုး လိမ့ပွှီ ..။ကိုထုံး ရဲ့ ကှောကသွှေးတနွး က ဝပရွှော့ ကို လဲ သူ ရောကွ သညွ ..။ အငွး..ဒီနေ့..အမာနီ နဲ့ ခှိနွးထားတာဘဲ ..။ သူ ကိုထုံး ဆိုငကွယွ နဲ့ ..အမာနီ စောင့နွမယွေ ဆိုတဲ့ သူငယခွငွှး ..သငွးသငွးစီ ရဲ့ အစိုးရ တိုကခွနွး ကို ထှကခွဲ့ သညွ ..။အမာနီ တို့ အိမွ နဲ့..အမာနီ ရဲ့ ကှမွးယာဆိုငွ နဲ့ ..သိပွ မဝေးလှဘူး ..။ သငွးသငွးစီ ရဲ့ မိဘတှေ က နောကွ နှဈပတလွောကွ ကှာမှ ပှနလွာမှာ ..။

သငွးသငွးစီ က သူ့အမ ဝမွးကှဲတယောကွ နဲ့ နေ သညွ ..။ အခု သာဒိုး နဲ့ အမာနီ ခှိနွးတှေ့ဖို့ သငွးသငွးစီ နဲ့ သူ့အမဝမွးကှဲ က ရုပရွှငညွပှဲ သှားကှည့ပွှီး ရှောငပွေးကှမှာ ..။ အမာနီ သညွ သူ့ကို စောင့နွေ သညွ ..။သငွးသငွးစီတို့ မရှိတော့ ..။ ရုပရွှငွ ထှကသွှားကှပှီ ..။ “ကဲ အကို ..အမာနီ တို့ အေးအေးဆေးဆေး တှေ့လို့ရပှီ ..သူတို့ မိဘတှေ မပှနလွာ ခငွ ပေါ့..ရပကွှကထွဲတော့ မသှားပါ နဲ့..အကို့ကို ရနမွူမှာ အမာနီ စိုးရိမတွယွ ..” “အကို့ကို သိပွ ခစှတွယပွေါ့..ဟုတလွား…” “ အငွး..အကို့ကို အမာနီ သိပွ ခစှတွယွ ..” “ ခစှရွငွ နမွး ..” အမာနီ့ နှုတခွမွးလေး ကို ဖိကပွ စုတနွမွးလိုကွ သညွ ..။ခှိုမှှေးနတေဲ့ နှုတခွမွးလေး ကို နမွးစုတလွို့ မဝ..။ အနမွးတှေ က ကှာရှညလွာ သညွ ..။

နမွးနတေုံး..အမာနီ့ တငပွါးတှကေို သူ ဆုတနွယနွေ သညွ ..။ ကောငွးလိုကတွဲ့ အိုးတှေ ..။သူ ကိုငတွော့ အမာနီ အတှငွးခံ ဘောငွးဘီ ဝတမွထားတာ သိလိုကွ သညွ ..။အမာနီ့ အငွကြှီလေးအောကထွဲ လကသွှငွးပှီး သူမ ရငသွားစိုငတွှေ ကို သူ စမွး သညွ ..။ “ နမွးခငှတွယကွှာ..” “ ဘယနွရော ကိုလဲ အကို…” အမာနီ့ ရငသွားစိုငမွို့မို့တှကေို သူ လကွ နဲ့ ထောကပွှ သညွ ..။ “နမွးလေ ..” အမာနီ က အကှ ႌလေး ကို ခှှတပွေး သညွ ..။ ညဈနှမွးနှမွး ဘရာစီယာလေးကိုပါ ခှိတဖွှုတပွေးသညွ ..။ “ အို..လှလိုကတွာ..အမာနီ ရယွ …….” ဖှူဖှေးပှီး တငွးမာ ကော့ထောငနွတေဲ့ ရငသွာနှဈမှှာ ကို ကှည့ပွှီး စိတမွထိနွးနိုငဘွဲ တဖကပွှီးတဖကွ စို့မိရ သညွ ..။ နို့သီးခေါငွး ညိုညိုလေးတှေ က စူမထှကသွေး ..။

လကွ နဲ့ စမွးကှည့လွိုကတွော့ ..အမာနီ ညညွး သညွ ..။ “ အငွ..ဟငွ..ဟငွ……အကို့….” သူ့လှာထိပွ နဲ့ ဒီနို့သီးလေးတှကေို သူ ယကလွိုကွ ..စို့လိုကွ နဲ့ လုပပွေးနတေော့ အမာနီ လဲ..“ အကို ..အမာနီ ဖီးတှေ စှတတွကလွာပှီကှာ..အကို က ဖီးတကအွောငွ သိပွ လုပတွတတွာဘဲ..” လို့ ပှော သညွ ..။ အမာနီ့ ပေါငကွှားကို ထမိနအွပေါကွဘဲ စမွးကှည့တွော့..အို..စိုထိုငွးထိုငွး ဖှဈနပှေီ ..။အမာနီ့ လကတွဖကွ ကို သူ ဆှဲယူပှီး..သူ့ ထောငနွတေဲ့ အတနပွေါွ တငပွေးလိုကွ သညွ ..။ “ဟယတွော့..အကို့ဟာကှီး ထောငနွပှေီ ..အရမွး တငွးကပှနွပှေီပေါ့ နောွ ..ဟိုတခါကလို..အမာနီ ဖှလှေော့ပေးရမလား ဟငွ..” “အငွး …” အမာနီ သညွ သူ့ပုဆိုး ကို ဖှခကှော သူ့ လိငတွနမွာမာကှီး ကို ကိုငတွှယွ ပှတသွပွ ပေးပါတော့ သညွ ..။

“ ကှီးလိုကတွုတလွိုကတွာ အကိုရယွ ..အမာနီ..ကှကသွီးတှေ တဖှနွးဖှနွး ထရတယွ ..” အမာနီ ရှေ့တိုးနောကငွငွ ကှငွးတိုကပွေးနေ သညွ ..။ ဒီအခှိနွ မှာ သူကလဲ အမာနီ့ ရငသွားစိုငတွှကေို ခှနယွေ သညွ..။ ဆုတညွှဈ သညွ ..။ “ စုတပွေးပါလား..အမာနီ ..” “ တခါမှ မစုတဘွူး ဘူး ..အကို..” “ စမွးပှီး စုတကွှည့ပွေါ့ …လာ…စမွးကှည့ွ…” အမာနီ သညွ သူ့ပေါငပွေါခွေါငွးလေးလှဲခကှာ..သူ့ လိငတွနွ ကို ပါးစပထွဲ ငုံလိုကွ သညွ ..။ “အငွး..ဟုတပွှီ..စုတွ..စုတွ ..လှာလေး ကို ကစားပေး …” အမာနီ သညွ သူ့အလိုကှ သူ့ လိငတွနွ ကို စုတပွေးနပှေီ ..။ ကောငွးလိုကတွာ အမာနီ ရယွ ….။ သာဒိုး သညွ ကိုထုံး နဲ့ ပတသွကပွှီး ကိုထုံး ရဲ့ မောတွောဆွိုငကွယွ အတူတူစီး အဖှဲ့သားတှေ နဲ့ ခငမွငွ သှားပှီး အုပစွုလိုကွ ..မှို့ပှငွ ကို ဆိုငကွယစွီး ထှကွ သညွ ..။

အနီးအနား ပုလိပွ..မှဈငယွ ..အမရပူရ တောငမွှို့..စဈကိုငွး ..ကို မောတွောဆွိုငကွယွ ၅စီး. နဲ့.အတူ တနွးစီပှီး သှားကှ သညွ ..။ တနေ့တှငွ ကိုထုံး က သူ့ကို မမှေို့ကို ဆိုငကွယွ နဲ့ တကရွအောငွ ဆိုပှီး .ခေါသွှား သညွ ..။ ကိုထုံးက တစီး..သူက တစီး ဖှဈ သညွ ..။ ကိုထုံး က သူ့ကို တောငတွကတွောငဆွငွး ..စီးနညွးတှေ ပှပေး သညွ ..။ မမှေို့ ..ပှဲကောကွ ရတေံခှနွ နားက သူ့ အဖေ ရဲ့ တပမွှာ အကှာကှီး လုပခွဲ့တဲ့ အငှိမွးစား တပကွှပကွှီး ဆီ ကို သူ နဲ့ ကိုထုံး ရောကသွှား သညွ ..။ အလှနွ သဘောကောငွး တဲ့ ကခငှလွူမှိုး ..တပကွှပကွှီး ဘရနမွိုငွး သညွ သူ့အဖေ မကှနွှာ နဲ့ ပှာပှာသလဲ ဧည့ခွံ သညွ ..။ သူ့ ခှံကှီး ကိုလဲ လိုကပွှ သညွ ..။

သူ့ခှံထှကွ တှေ လဲ ကှှေး သညွ ..။နောကကွို လာလညဖွို့ လဲ ခေါွ သညွ ..။ သာဒိုး က ရီးစား ကောငမွလေး ခေါခွဲ့မညွ လို့ တပကွှပကွှီး ဘရနမွိုငွး ကို ပှော သညွ ..။ “ခေါခွဲ့..ခေါခွဲ့ ..အရမွး လှတလွပတွယကွှာ..အေးအေးဆေးဆေး ခစှတွငွးနှီးနှောလို့ရတယွ..” လို့ ကခငှသွံဝဲဝဲ နဲ့ ပှော သညွ ..။ သူ့အတှေ့အကှုံတှေ ကို မဘယလွေ့ကွို ပှောပှသောအခါ မဘယလွေ က သူမ လဲ သာဒိုး နဲ့ လိုကစွီးခငွှ သညွ လို့ ပှောတာကှောင့ွ..သာဒိုး လဲ မဘယလွေ့ကွို အနောကကွ တငကွာ ..လှောကွ စီးလေ သညွ ..။ အမာနီ နဲ့ ရောကခွဲ့တဲ့ ဦးပိနတွံတား ဆီကို မဘယလွေ့ကွို ဆိုငကွယွ အနောကကွ တငစွီး ကာ ရောကခွဲ့ သညွ ..။

မယဇွယပွငကွှီး အကှယွ မှာတော့ နမွးတာဖကတွာ ကိုငတွာ မလုပဖွှဈခဲ့တော့..။ မဘယလွေ က စဈကိုငွးတောငွ ကို သှားခငွှ သညွ ဆိုလို့ ..ဆကထွှကခွဲ့ သညွ ..။စဈကိုငွး တံတားကှီး ထိပွ က အငွးဝ သပှတနွေးခံတပွ ကို မဘယလွေ နဲ့ ဆငွးကှည့ကွှ သညွ ..။ ခံတပွ အပေါကွနေ တှေ့နရတေဲ့ မှဈကှီး နဲ့ တံတားကှီး ရှုခငွး ကို ကှည့နွကှရငွေး..သာဒိုး က ပှစရာ ရှိတယွ ဆိုပှီး ခံတပွ အောကထွဲက အခနွးကှီး တခုထဲကို မဘယလွေ့ကွို ခေါသွှားလေ သညွ ..။ သူတို့ ရောကနွခှေိနွ လာကှည့တွဲ့ ဧည့သွညွ တှေ မရှိဘဲ သူတို့ နှဈယောကွ ထဲ ဖှဈနလေို့ သာဒိုး လဲ မဘယလွေ့ကွို နံရံအကှယွ မှာ ဆှဲဖကကွာ နမွးလေ သညွ ..။ “အိုး..သာဒိုး ရယွ..မနမွးဘူးတာ ကနှတောဘဲ..လူတှေ တှေ့မှ ဖှင့ွ ..” မဘယလွေ က ရုနွးကနပွှီး ထှကပွှေး သညွ ..။

စဈကိုငွးတောငွ က ပှနလွာပှီး နောကပွိုငွး မှာ မဘယလွေ သညွ သာဒိုး ဆိုငကွယစွီး ကှှမွးကငှတွာ လဲ တှေ့သှားပှီး ..သာဒိုး ခါးကို ဖကပွှီး လေ တဟူးဟူး တိုးပှီး ဆံပငတွှေ လှင့ကွာ..ဆိုငကွယစွီးရတဲ့ အရသာ ကိုလဲ ကှိုကသွှားပှီး ..လှောကလွညကွှရငွ..ကား နဲ့ မသှားလိုတော့ဘဲ ဆိုငကွယနွဲ့ သှားကှရနွ ပှော လေ သညွ ..။ သာဒိုး သညွ နေ့ပိုငွး မှာ မဘယလွေ နဲ့ လညသွလို ညပိုငွး မှာ အမာနီ နဲ့ တှေ့ သညွ ..။တနကေုနွ အိမမွကပသွော သူတို့ သား ကို သာဒိုး မိဘတှေ အံ့သှစှာ နဲ့..“ ဒို့သားတော့ မနွးလေး သဘောကနှပှေီ ..ရောကခွါစတုံးကတော့ ပငွှးသလေး ဘာလေး ပှောနတောလေ..” လို့ ပှောကာ သဘောကနှကှေ သညွ ..။

အမာနီ့ သူငယခွငွှး သငွးသငွးစီ ရဲ့ အခနွး ကို ဒုတိယ အကှိမွ ရောကကွှသော အခါ ..အမာနီ သညွ အရငတွခါက လိုဘဲ သာဒိုး ရဲ့ လိငတွနွ ကို စုတပွေး သညွ ..။ ဒီတခါ မှာ သာဒိုး သညွ အရငတွခါကလို သူဘဲ အစုတမွခံဘဲ အမာနီ့ကို ခှောကကွိုး ပုံစံ နဲ့ ပှနွ ယကပွေးလရော..အမာနီ မှာ စယကစွဉွ က “ အကို..ဖုနွးနိမ့ကွုနပွါ့မယွ ..” ဘာညာ နဲ့ ငှငွးဆနဖွို့ လုပပွမေဲ့ သာဒိုး ရဲ့ ..လှာကှီး နဲ့ ဖိဖိပှီး ယကပွေးတာကို ခံရပှီးနောကွ ..အရသာတှေ့သှားလေ ပှီ ..။ အမာနီ ရဲ့ စှင့ကွားတဲ့ တငပွါးကော့ကော့ကှီးတှကေို ဆှဲဖကပွှီး .အမာနီ့ အငွဂြါစပွ ဖေါငွးဖေါငွးကှီး ကို လှာအပှားလိုကွ အပေါအွောကွ စုံခှီ ဆနခွှီ ယကပွေးရုံ မက..အငွဂြါစပွ အထဲကို သူ့လှာကို ထိုးသှငွးမှှနှေောကပွေးတော့ အမာနီ မှာ ..တငပွါးကှီးတှေ ယမွးခါလူးနရလေောကအွောငွ အရသာ တှေ့ရ ပှီး ..။

“ အကို..အကို..အမာနီ မနတတတွေော့ ဘူး ..လုပမွှာ ဖှင့ွ..လုပပွါတော့..” လို့ မရှကနွိုငတွော့ ဘဲ သူမ ကို စပရွှကပွေးဖို့ တောငွးဆိုလာပေ သညွ ..။ အငှိမွးစား တပကွှပကွှီး ဘရနမွိုငွး သညွ သူခကှနွသေော ဝကဒွူးခေါငွး စတူး အခှအနေေ ကို အိုး အဖုံး ဖှင့ကွှည့ွ ရငွး မှှေးပှံ့သော အနံ့ ကို ကှနပပွှေီး ပှုံးနေ သညွ ..။ ရှောကခွါးသီး အခှောကွ ထည့ခွကွှ ထားသော သူ့ ဝကစွတူး ဟငွး အနံ့ က ထူးခှားနေ သညွ လေ ..။ ထမငွး လဲ ကကှပွှီ ..။ လတတွလော သူ့ မိသားစု က ညမဈကှီးနား သှားနကှလေို့ သူ တယောကထွဲ ရှိနပမေေဲ့ သူ့ ခှံနီးနားခှငွးတှေ လာစားတတလွို့ ခပမွှားမှား ဘဲ သူ ခကှလွေ့ရှိ သညွ ..။ ခပဝွေးဝေး က မောတွောွ ဆိုငကွယသွံ သဲ့သဲ့ ကှားလိုကွ သညွ ..။

တပကွှပကွှီး ဘရနမွိုငွး ပှုံးလိုကွ သညွ ..။ ခှာတိတွ လာတယွ ထငတွယွ ..။ ဗိုလမွှူးမောငဒွိုး ရဲ့ သား..သာဒိုး ..။ အတောဘွဲ..။ သူ ဟငွး ထမငွးတှေ ခကှထွား သညွ ..။သူ အိမရွှေ့ကို ထှကခွဲ့ သညွ ..။ ဟုတသွညွ ..။ သာဒိုး ..။ တယောကထွဲတော့ မဟုတဘွူး ..။ ဖှူဖှူဖှေးဖှေး ..ထငွးထငွးလေး ခှောမောလှပ နတေဲ့ ကလေးမလေးတယောကွ သူ့ အနောကမွှာ ခှရကွ ပါလာ သညွ ..။ သာဒိုးလိုဘဲဂငွှးအပှာရောငွ အထကအွောကွ ဝတထွား သညွ ..။သာဒိုး က ဆရာကှီး ဘရနမွိုငွး နဲ့ မဘယလွေ့ကွို မိတဆွကပွေး သညွ ..။ “ မဘယလွေ့ွ အဖေ ကို လဲ ဆရာကှီး သိလား ..ဗိုလမွှူးကှောသွာ လေ ..” “ ဟား..သိပှီလား ..သမီး အဖေ က အခု ဘယမွှာလဲ..” “ မနွးလေး မှာ အနကွယလွ ..( ) တပရွငွးမှူး ..” သာဒိုး က ဝငဖွှလေိုကွ သညွ ..။

“ ဟနကွသှကှာ ..ငါ့ ဆရာသမား ..သားသမီး အခငွှးခငွှး ..ဒီလို ဖှဈတာ..” “မှှေးလှခညှလွား..အနကွယလွ ..ဘာဟငွးလဲ..” “ ဝကစွတူး ..သားရေ..မငွးတို့ ရောကလွာတာ နဲ့ အတောွ ဘဲ..အနကွယလွ က အမှားစာ ခကှထွားတာ ..မုနညွငွးဟငွးခှိုလေး နဲ့ ..” ဆရာကှီး ဘရနမွိုငွး က သာဒိုး နဲ့မဘယလွေ့ကွို သူ့ ခှံလိုကပွှ သညွ ..။ သာဒိုး က တခါ ရောကပွှီးသား ..။သာဒိုး ..စိတတွှေ က တခှားရောကနွေ သညွ ..။ ဆရာကှီးဘရနမွိုငွး က သူ့ စိုကခွငွးတှေ..အသီးအနှံတှေ ကို မဘယလွေ့ကွို ပှသနေ သညွ ..။ သာဒိုး..အမာနီ နဲ့ မနေ့ည က သငွးသငွးစီ ရဲ့ တိုကခွနွးမှာ …“အခစှလွှနွ ” ကှတော့..သူ သိလိုကတွာ ..ဒီ အခစှလွှနပွှဲ ဟာ အမာနီ အတှကွ ပထမဆုံး ဟုတဟွနမွတူဘူး..ဆိုတာကိုဘဲ ..။

သူ ကှားဘူးတာ..ဖတဘွူးတာ က အပှိုစဈစဈ တယောကွ နဲ့ ပထမဆုံး ..လုပရွငွ..ထည့လွို့ မရလောကအွောငွ ကပှတွဈနသလေို ..တောတွော့ကွို ..နာကငှခွကခွဲ တယွ လို့ ..။ သူ အမာနီ နဲ့ လုပတွော့ ဘာမှ အခကအွခဲ မရှိ .။ အမာနီကို သူ အဖုတယွကပွေးလို့ အရတှေေ ရှှဲနလေို့မှားလား ..သူ ထငွ သညွ ..။ သာဒိုး ကိုယတွိုငကွ လဲ အတှေ့အကှုံ သိပွ ရှိလှသူ မဟုတဘွူး ..။ အားကစား အရမွး လုပသွူ မိနွးကလေးတှေ လဲ အပှိုမှေးပေါကနွတတွေ သညွ လို့လဲ သူ စာအုပတွှထေဲမှာ ဖတဘွူး သညွ ..။ မနေ့ည က သူ့အတှေ့အကှုံကို စဉွးစား ကှည့နွတော ပါ..။ အမာနီ အပှို စဈ မစဈ က သူ့အတှကွ အရေးပါလှတာ မဟုတဘွူး ..။

“ သား..လူလေး.သား အဖေ ကော မမှေို့ မတကလွာကှဘူး လား ..မမှေို့ လာရငွ အနကွယလွ့ွ ဆီ ဝငဖွို့ ပှောလိုကွ နော …” တပကွှပကွှီး ဘရနမွိုငွး က သူ့ပုခုံး ကို ပုတပွှီး ပှောလိုကလွို့ အမာနီ အကှောငွး စဉွးစားနတော ဖတှကွနဲ ရပတွန့ွ သှား သညွ ..။ “ ကဲ..သားတို့ ..အိမထွဲ နားကှ..အုံး..အနကွယလွ မှို့ထဲ ခဏ သှားလိုကအွုံးမယွ ..ဉာဏတွော ထဲက အနကွယလွ့ွ တူ တယောကွ ဆီ သှားစရာလေး တခု ရှိလို့ ..” “ ဘာ နဲ့ သှားမလဲ ..ကနှော့ွ ဆိုငကွယွ ယူသှား မလား..” “ ဘီး နဲ့ သှားမယွ ..လူလေး..ဆာရငွ ထမငွး ကှိုကသွလောကွ ယူစားနော ..အနကွယွ မှို့ထဲက လဘကခွှောကွ ကောငွးကောငွး လူလေးတို့ မိဘတှေ အတှကွ ဝယခွဲ့ အုံးမယွ ..ကဲ သှားပှီ ..” တပကွှပကွှီး ဘရနမွိုငွး ..စကဘွီးလေး နဲ့ ထှကသွှားပှီ ..။

“ သာဒိုး ..ကိုဉာဏမွှား ..ယူ အနကွယလွကွှီး ကို ရှောငခွိုငွးလိုကတွာ မှုတလွား…” “ မဟုတပွါဘူး..မဘယလွေ ရယွ ..သူ့ဖါသာ အလိုကတွသိ အပှငထွှကပွေးတာ ပါ ..လာ..အေးအေးဆေးဆေး ထိုငအွုံး ..” “ သူ့ အကှံတှေ မသိရငွ ခကွ မယွ ..” မဘယလွေ က မကှစွောငွးလေး ထိုး ပှီး ပှောတာ ..။ ဖူးဖူးဖေါငွးဖေါငွး နှုတခွမွးလေး က စူတူတူ လေး..။ “ လာအုံး..ဒီကို ..” “အို့..သာဒိုး …” မဘယလွေ့ွ သေးကဉှတွဲ့ ခါးလေး ကနေ ဆှဲဖကလွိုကွ ပှီး..နှုတခွမွးတှကေို ငုံလိုကွ သညွ ..။မဘယလွေ့ွ မကှလွုံးတှေ ပိတကွသှှား သညွ ..။ သာဒိုး လကတွှေ မဘယလွေ့ွ ကှောပှငလွေး ကို ပှတသွပနွေ သညွ ..။ နှုတခွမွးခငွှး ဖတှကွနဲ ကှာသှား သညွ ..။ “ ပှနနွမွးလေ..” ဒီတခါ သာဒိုး နမွးစုတတွော့..မဘယလွေ ရဲ့ နှုတခွမွးလေးတှကေ သူ့ကို ပှနွ နမွးစုတွ သညွ ..။

သာဒိုး ရဲ့ လကဖွဝါး က မဘယလွေ့ွ အနောကကွို မောကထွှကနွတေဲ့ တငသွားတှကေို ဆုတကွိုငနွေ သညွ ..။ မဘယလွေ က သူ့ကှောပှငွ ကို ပှနဖွကသွိုငွးထား သညွ ..။ဒီတခါ အနမွးတှေ က တောတွောွ ကှာ သညွ ..။ “ ခစှတွယွ..မဘယလွေ ရယွ . . ” “ ဒို့ရောဘဲ..” သာဒိုး က မဘယလွေ့ွ ဂငွှးရှပွ သံကှယသွီးလေးတှေ ကို တထောကထွောကွ နဲ့ ဆှဲဖှင့ွ နေ သညွ ..။ “ ဘာလုပမွလို့လဲ..” “ နမွးမလို့..” သာဒိုး ..ဘရာစီယာ ခှိတကွို ပါ ဖှုတွ သညွ ..။မဘယလွေ က ခဈကနဲ ရယွ သညွ ..။ “ ငါဘဲ ဖှုတပွေးပါမယွ..သာဒိုး ရယွ …” မဘယလွေ့ွ အပေါပွိုငွး အဝတမွဲ့ သှား သညွ ..။ ဖှံ့ထှားလုံးဝနွး တဲ့ မဘယလွေ့ွ ရငသွား ဖှေးဖှေး လှလှတှေ ကို သာဒိုး..အခုမှ မှငဘွူးတာ မဟုတပွမေဲ့ ..မှငလွိုကတွာ နဲ့ သူ့စိတတွှေ တရှိနထွိုး ဟုနွးကနဲ ထကှှသှား ရ သညွ ..။

“ လှလိုကတွာ မဘယလွေ ရယွ..” “ နမွးလေ..နမွးခငှတွယွ ဆို …” သာဒိုး ..မဘယလွေ့ွ နို့သီးနီနီလေးတဖကွ ကို ဖမွးငုံ လိုကွ သညွ ..။ “ အ …အို …နမွးမယွ ဆိုပှီး ..စို့..စို့ နတယွေ..ဟင့ွ…” သာဒိုး လှာ နဲ့ နို့သီးဖုလေး ကို ယကနွေ သညွ ..။ သူ့နောကလွကတွဖကွ က ကနှတွဲ့ ရငသွားစိုငွ တဖကွ ကို ဖှဖှလေး ဆုတနွယွ သညွ ..။ “ အခနွးထဲ ..သှားရအောငွ ..သာဒိုး ရယွ..နောွ …” “ အငွး …” အခနွးထဲက ကှပပွစှလွေး ပေါမွှာ ထိုငမွိကှ သညွ ..။နှုတခွမွးခငွှး ပှနပွူး မိသှားကှ ပှနွ သညွ ..။ သာဒိုး အနမွးတှေ က မဘယလွေ့ွ နှုတခွမွးတှေ ဆီကနေ လညတွိုငွ..လညတွိုငဆွီကနေ ပုခုံး ..ပုခုံးဆီကနေ ရငညွှန့ွ ..ရငညွှန့ဆွီကနေ ..ရငသွားစိုငတွှေ ပေါွ ရှေ့လှား ရောကရွှိလာ သညွ ..။

ရငသွားစိုငတွဖကပွှီးတဖကွ နမွး..စို့ နသညွေ ..။ မဘယလွေ..တအငွးအငွး ညညွးကာ ..ဖီလငတွှေ တကနွပှေီ ..။ ဒီတခါ သူ့အနမွးတှေ က ဝမွးပဉှသွားဖှေးဖှေးလေး ဆီကနေ အောကဘွကကွို ဆငွးလာတော့ ..သာဒိုး က တားဆီးနတေဲ့ ဂငွှးဘောငွးဘီ ရဲ့ သံကှယသွီး ကို ဖှုတွ..ဇဈကို ဆှဲခကှာဖှင့ွ ပှီး ဘောငွးဘီ ကို ဆှဲခှှတွ တော့. လှောလှောလှူလှူ ဖှဈစဖေို့ ..မဘယလွေ လဲ ဖငကွို ကှှပေး လေ သညွ ..။ မဘယလွေ့ွ တကိုယလွုံး..ပငတွီ အဖှူလေး ဘဲ ရှိနတေော့ သညွ ..။ လှလှနွးတဲ့ မဘယလွေ့ကွို တဝကှီး စိုကကွှည့နွရငွေး..ပငတွီလေးကို ပါ သူ ဆှဲခှှတသွညွ ..။ မဘယလွေ လဲ မကှလွုံးလေး မှိတထွားပှီး..“ ရှကတွယကွှာ..” လို့ ရရှတကွော အဝတမွဲ့သှားတဲ့ သူ့ ပေါငကွှား က အမှေးမရှိ ပှောငရွှငွးနတေဲ့ အငွဂြါစပကွှီး ကို သူမ လကဝွါးလေး နဲ့ အုပကွာလိုကွ သညွ ..။

သာဒိုး လဲ မဘယလွေ့ွ လကကွလေး ကို အသာဆှဲဖယွ ကာ..ဖေါငွးကှှနသေော အငွဂြါစပကွှီး ကို နမွးရှုံ့ပါတော့ သညွ ..။ “သာဒိုး ရယွ..ဘာတှေ လှောကလွုပနွတောလဲဟာ…” သာဒိုး သညွ သဲသဲမဲမဲ နမွးနပှေီ …။ “အငဟွငွ..အငဟွငွ …..အာ….အို…..ဟယွ…..” သာဒိုး သညွ လှာ အပှားလိုကကွှီး နဲ့ အငွဂြါစပွ အကှဲကှောငွး ကို ပင့ကွောွ ယကလွိုကရွာ..လှာကှီး က အငွဂြါစပွ နှုတခွမွးသာ နုနုလေးတှေ ရော..ထိပွ က အစိဖုလေးကိုရော ပှတတွိုကွ သှားတော့ မဘယလွေ.. တကိုယလွုံး ..တဆတဆွတွ တုနခွါသှားရ သညွ ..။ သာဒိုး ရဲ့ ခေါငွး က ဆံပငတွှကေို ဖမွးဆှဲဆုတလွိုကမွိ ခှိနွ..လှာကှီး ရဲ့ ဆကတွိုကွ ယကပွေးတာတှေ ကှောင့ွ ကှကသွီးတှေ တဖနွှးဖနွှး ထ သှားရပှီး..တငပွါးကှီးတှေ ဘယညွာ ရမွး နပှေီ . .။

သာဒိုး ဆံပငတွှကေို ကစှကွစှပွါအောငွ ဆှဲထားမိနေ သညွ ..။သာဒိုး ရဲ့ လကနွှဈဘကွ က မဘယလွေ ရဲ့ ဟိုပှေးဒီပှေး ရမွးနတေဲ့..တငပွါးကှီးတှေ အောကကွို ထိုးသှငွးကာ တငပွါးကှီးတှကေို ဆုတကွိုငွ ထားရငွး.. အငွဂြါစပွ ထဲကို လှာထိပွ နဲ့ ထိုးသှငွးကာ..ကလိပေးနေ သညွ ..။ “အဟာ..အဟာ…အီး….” မဘယလွေ့ွ အဖို့ ..ဒီလို လုပတွယွ ဆိုတာ ကို ကှားဘူး..စာအုပမွှားခိုးဖတလွို့ တှေ့ဘူး..သိဘူး နပမေေဲ့..အခုလို နဖူးတှေ့..ဒူးတှေ့..ကှုံလိုကရွသောအခါ ..အရသာကလဲ ထူးကဲလှတာကှောင့ွ..ထှန့ထွှန့လွူးနရေ ပေ သညွ ..။သာဒိုး က အဆကမွပှတွ ယကပွေး နေ သညွ ..။တခါတခါ ..မဘယေ့ွ အငွဂြါစပွ နှုတခွမွးသားတှကေို ဆှဲဖှဲဟပှီး အတှငွး ကို လှာထိပွ နဲ့ ထိုးထိုး ကလိ သညွ ..။

တကိုယလွုံး တုနခွါစတေဲ့ အရသာ တှေ နဲ့ မဘယလွေ ..အသဲခိုကအွောငွ ကှိုကနွတေုံး..ယကတွာ ရပွ သှား သညွ ..။ဖတှကွနဲ မကှလွုံးလေး ဖှင့ကွှည့လွိုကမွိ သညွ ..။ “ အို..ဟငွ . ..” သာဒိုး သညွ သူ့ ဂငွှးဘောငွးဘီ ကို ခှှတနွေ သညွ ..။ အတှငွးခံ ဘောငွးဘီလေး ဘဲ ကနှသွညွ ..။ အတှငွးခံဘောငွးဘီလေး ထဲက သူ့ဟာကှီး ငေါငေါကှီး ..ထောငနွေ သညွ ..။ အတှငွးခံဘောငွးဘီလေး ကိုပါ သူ ထပွ ခှှတလွိုကွ သညွ ..။ “သာဒိုး ..ဘာ..ဘာ လုပမွလို့ လဲ…” အို..သူ့ ပေါငကွှား က မတမွတတွောငနွတေဲ့ အတနွ တုတတွုတကွှီး ..။ တရမွးရမွး နဲ့ ..။ “ အရမွး တငွးကပှနွတယွေ ဟာ ..” “ အကှီးကှီး ဘဲ..ငါ..ကှောကတွယွ ..သာဒိုး…” သာဒိုး က မဘယလွေ့ွ ကိုယပွေါကွို တကမွှောကလွိုကွ သညွ ..။မဘယလွေ့ွ ပေါငတွနတွှေ ကှားထဲ။

သူ့ကိုယလွုံး တခုလုံး ဝငလွာတာမို့ မဘယလွေ့ွ ပေါငတွှေ..ခှထေောကတွှအလေိုလို ကားပေးသလို ဖှဈသှား သညွ ..။ သူ့ဒူးတှကေ မဘယလွေ့ွ ပေါငတွှကေို တှနွးခှဲနေ သညွ ..။ သူ့ အတနကွှီး ..မဘယလွေ့ွ ပေါငရွငွး ကို လာထိကပနွေ သညွ ..။ အို ..မဘယလွေ ထူပူရှိနွးဖိနွး နေ သညွ ..။ ကှကသွီးတှေ တအားထ သညွ ..။ ရငတွှေ ခုံတာ တိးုငွးဒိုငွး နဲ့ ..။ယောငွကြှားတယောကွ ရဲ့ လီး နဲ့ တကယ့ကွို ကှုံရ ပှီ ..။ သာဒိုး ဘာလုပတွော့မညွ ဆိုတာ သိနေ သညွ ..။ သူ..သူ ..မဘယလွေ့ွ အထဲကို ထည့တွော့မှာ ဆိုတာ သိနေ သညွ ..။သူ့ဟာကှီး က အကှီးကှီးလေ..နာမှာ မဘယလွေ ကှောကတွယွ …။ဆန့ွ ပါ့မလား . . .။ “သာဒိုး ..” “ နငွ..နင့ွ ဟိုဒငွးကှီး ငါ့ ဟာလေး ထဲ သှငွးမလို့ လား ဟငွ ..” “ အငွး..နင့ကွို ငါ ခစှမွလို့..ငါ ခစှမွယဟွာ..နောွ..နောွ ..” ။

“ ဖှဈပါ့မလားဟယွ..နင့ဟွာကှီး က အကှီးကှီး ဘဲ..ဆန့ပွါ့မလား ..” “ ဆန့ပွါတယဟွာ ..ငါ နငွ မနာအောငွ ခစှပွေး မှာ ပေါ့ ..” မဘယလွေ လဲ သာဒိုး ရငဘွတကွို လကနွဲ့ တှနွးထား သညွ ..။သာဒိုး က မဘယလွေ့ွ နှုတခွမွးတှကေို ပှနွ စုတနွမွး သညွ ..။ ရငစွိုငလွုံးလုံးလေးတှေ ကို ဆုတနွယွ သညွ ..။ နို့သီးလေးတှကေို ခှပေေး နေ သညွ ..။ သူ့ အတနကွှီး က မဘယလွေ့ွ အကှဲကှောငွးကို အလှားလိုကွ ပှတတွိုကနွေ သညွ ..။ မဘယလွေ့ွ အငွဂြါစပနွှုတခွမွးသားလေးတှေ ကို ထိုးထိုး ပှတဆွှဲသှားနကှေ သညွ ..။မဘယလွေ့ွ စိတတွှေ ..သူ လုပနွတောတှေ ကှောင့ွ..သူ့ အထိအတှေ့တှကှေောင့ွ ပိုပို ကှှလာရ သညွ ..။ အရတှေေ လဲ တအားစိုစိုရှှဲနေ သညွ ..။ သူ့ကှောပှငကွှီးကို တငွးတငွးဖကပွှီး ညညွးနခေိုကွ ..သူ့ ဟာကှီး ..မဘယလွေ့ွ အငွဂြါစပွ အပေါကဝွ ကို တေ့လိုကတွာ သိလိုကွ သညွ ..။

သာဒိုး တခါထဲ ထိုးထည့လွိုကပွှီ ထငတွာ..သူ က ထိုးသလိုလို နဲ့ နောကပွှနဆွုတသွှားပှနွ ပှီး တခါ ပှနတွေ့လာပှနွ သညွ .. . ရှေ့တိုးနောကဆွုတွ နဲ့ အထဲဝငဖွို့ ကှိုးစားနေ သညွ .. ။မဘယလွေ့ွ နို့သီးဖုလေးတှေ ကို သူ တအား စို့ နေ သညွ . ။ တဖကပွှီး တဖကွ ..။ လှာ နဲ့ လှိမ့ွ ကလိပေး နေ သညွ ..။ သညွ အခှိနွ မှာ မဘယလွေ့ွ အပေါကထွဲကို သူ့ထိပဖွူးကှီး .. တိုးဝငနွပှေီ ..။အရတှေေ တအားရှှဲနလေို့ သိပွ မနာကငှလွိုကဘွဲ ..ထိပဖွူးကှီးဟာ တိုးဝငနွေ သညွ ..။ ထပပွှီး ဖိထိုးသှငွးတော့ နာ သညွ ..။ သာဒိုး က တခါထဲ ထိုးမထည့ဘွဲ ရှေ့တိုးနောကဆွုတွ..ကစားပေးနပှနွေ သညွ ..။ မဘယလွေ့ွ အဖို့တော့..နာလဲနာ..ကောငွးလဲ ကောငွး ..အသဲတယားယား ရငတွဖိုဖို နဲ့ သူ လုပတွာတှကေို ခံနရေ သညွ ..။

ကှိမဖွနမွှားစှာ ..ရှေ့တိုး နောကဆွုတွ တိုတိုလေးတှလေုပပွေး အပှီး သူ့ အတနကွှီး..ခေါငွးဝငွ ကိုယဆွန့ွ ဆိုတဲ့ စကားလို ဘဲ မဘယလွေ့ွ ကိုယထွဲမှာ နရောဝငယွူနပှေီ ..။ တငွးကပှနွပမေေဲ့ သူ ထိုးလိုကွ ဆုတလွိုကတွိုငွး..စီးစီးတငွးတငွး နဲ့ ဖှေးဖှေးခငွှး ထိုးညှောင့ွ လှုပရွှားနပှေီ ..။ မဘယလွေ လဲ နာကငှမွှု ကို ထူးကဲတဲ့ ထိတှေ့မှု အရသာ က ဖုံးလှှမွး နပှေီး..သူ ထိုးထည့သွမှှကို ကှနပွေ နမေိ သညွ ..။ စိတတွှေ ပိုပို ထကှှလာပှီး ..ဒီထကွ မှနမွှနွ ဆောင့စွခငှလွော သညွ ..။ ခံနိုငွ လာ သညွ ..။ သာဒိုး လဲ မဘယလွေ ခံနိုငလွာတာ သိလို့ ထငွ သညွ ..။ ထိုးထည့တွာတှေ မှနလွာ သညွ ..။ ဆောင့ွ ထည့လွာ သညွ ..။ ကှမွး လာ သညွ ..။ တခကှတွခကွှ အောင့ွ သှားရ သညွ ..။ “ အို့..ဖှေးဖှေး..နာတယွ….” သာဒိုး ကတော့ မှှနနွပှေီ ..။

မဘယလွေ့ကွို တအား ဆောင့နွပှေီ ..။မဘယလွေ လဲ ကောငွးလာ သညွ .. ။ သူ ဆောင့တွာတှေ ကို ကှိုကွ သညွ ..။အောကမွှ ဖငတွှကေို ကော့ကော့ပေးမိ သညွ ..။အို..တကိုယလွုံး ကငှသွှားရပှီ..။ အကှောပေါငွးတထောငွ ဆိမ့သွှားရတယွ ဆိုတာမှိုး ..။ ကောငွးတာ အရမွး .. ။ သာဒိုး လဲ ..အသားကုနွ ထိုးဆောင့ရွငွး..မဘယလွေ့အွပေါကွို မှောကကွလှာ သညွ ..။ သူ ငှိမကွသှှား သညွ ..။ “ကောငွးလိုကတွာ မဘယလွေ ရယွ…နငရွော ကောငွး လား..” တဲ့..။ မဘယလွေ လဲ “ အငွး..” လို့ ဖှရငွေး..မကှစွိပိတပွှီး သူ့ကို ဖကထွားလိုကွ သညွ ..။ အမာနီ ဒီနေ့ အကို့ကို သတိရနေ သညွ ..။မှောငလွာလို့ ဆိုငွ သိမွး သညွ ..။အကို့ ရဲ့ အကိုငအွတှယွ ..အထိအတှေ့တှကေို မှငယွောငွ တမွးတ မိနေ သညွ ..။ဒီနေ့ အကို က သူ့မိသားစု နဲ့ ခရီးသှားမလို့ ..တဲ့ ..။

အမာနီ့ဆီ မလာ နိုငွ ဘူး..။ အမေ ကလဲ မှဈငယွ က သူ့ ညီမ ရုတတွရကွ မူးလဲလို့ လိုကသွှား သညွ ..။ အငွး..အိမကွပထှေး အမူးသမား..ဘီအီးဒီစီ အောငသွိုကွ နဲ့ သူ နဲ့ တှေ့ကှရဦးမှာဘဲ ..။ သူငယခွငွှး တယောကယွောကွ အိမွ ကို သှား အိပမွှဘဲ လို့ စဉွးစားနမေိ သညွ ..။ အိမွ ရောကခွါနီး ခပလွှမွးလှမွးကထဲ က အိမထွဲက မီးလငွးနတော တှေ့လိုကရွ သညွ ..။ အမူးသမား တော့ ပှနရွောကနွပှေီ ဆိုတာ သိလိုကလွို့ အိမထွဲ ကိုတောငွ အမာနီ မဝငခွငှတွော့ ..။တနကေုနွ ဆိုငထွိုငထွားလို့ ခဏ နားခငွှ..ရမေိုးခှိုးခငွှ သညွ ..။ ဘိုကကွလဲ ဆာပှီ ..။ ဈေးရောငွးလို့ ရတဲ့ ပိုကဆွံ လဲ အမူးသမား ပထှေး က တောငွးတတွ လို့ စိတညွဈ သညွ ..။ အိမထွဲ ဝငလွိုကတွော့ အိမရွှေ့ခနွး မှာဘဲ ပထှေး ဦးအောငသွိုကွ ပကလွကကွှီး အိပပွှောနွတော တှေ့လိုကွ ရ သညွ ..။

အို ..သူ့ပုဆိုး က လိပပွှီး ရငခွေါငွးရောကနွေ သညွ ..။ အမှှေးမဲမဲရှုပရွှုပတွှေ ကှား က လိငတွနွ မဲမဲကှီး က မတမွတပွှီး ထောငနွေ သညွ ..။ ေ၈ှးစိကှီး နှဈလုံး ကလဲ အမှှေးဖှားဖှား နဲ့..။ တရှူးရှူး အိပပွှောွ နေ သညွ ..။ အမာနီ ..သူ့ လိငတွနကွှီး ကို ကှည့မွိရာ က မကှစွိ မလှှဲမိဘဲ သသခှေောခှာ ကှည့နွမေိရငွး..ကှကသွီးတှေ ဖှနွးကနဲ ဖှနွးကနဲ ထ လာ သညွ ..။အကို သာဒိုး ရဲ့ ဟာ ကို စောစော က မှငယွောငွ သတိရ ပှီး ပေါငကွှားက အဖုတကွ ယားသလိုလို ဖှဈခဲ့မိသေး သညွ ..။ပထှေး ရဲ့ ဟာကှီး က အကိုသာဒိုး ဟာထကတွောငွ ပို ကှီး သညွ ..။ အခုမှ တှေ့ဘူးတာတော့ မဟုတွ ..။ အမာနီ သူ့ အခနွးလေးထဲ ရောကတွော့ ရခှေိုးဖို့ အဝတတွှေ ခှှတွ ပှီး ထမိနွ အဟောငွးလေး ကို ရငလွှား လိုကွ သညွ ..။ အိမအွနောကဘွကွ မှာ ထရံလေးကာပှီး ..အမာနီ နဲ့ အမေ နဲ့ ရခှေိုးဖို့ နရောလေး လုပထွား သညွ ..။

တဘကလွေး ခှုံပှီး အိမွ အနောကဖွေး ကို ထှကလွာ သညွ ..။ ရတေိုငကွီ ဘေး က တနွးမှာ တဘကွ ကို တငွ သညွ ..။ ရခှကွေ မတှေ့လို့ ရှာနဆေဲ..ခှသေံကှားလို့ လှည့ကွှည့လွိုကတွော့..ပထှေး ..ဦးအောငသွိုကွ ..ဖှဈနေ သညွ ..။ “ ဟငွ..ဦးလေး ..ဘာလဲ..” “ ဘာကမလဲ ..နငွ နဲ့ ငါ နဲ့ စာရငွး ရှငွးစရာ ရှိလို့ ..” “ ဘာတှေ လာပှောနတောလဲ ..ဘာမှား ရှငွးစရာ ရှိလို့ လဲ…ဦးလေး..ကမှ ရခှေိုး မလို့ ..” “ ဟာ..နောကမွှ ခှိုး ဟာ..လာစမွး..နငွ နဲ့ တှေ့ခငှနွတော ကှာပှီ..နင့အွမေ ရှိနလေို့..” အမာနီ့ လကကွို ဦးအောငသွိုကွ ဆှဲကာ အိမခွနွးထဲ ကို ခေါွ သညွ ..။ “ ကမှ ရခှေိုးမလို့..လှှတပွါ …” “ မခှိုးနဲ့အုံး..လိုးပှီး မှ ဘဲ ခှိုးတော့..” “ ဘာ..ဘာပှောတယွ..ဦးလေး..မယုတမွာ နဲ့..” “ နငွ နဲ့ ငါ အကှိမကွှိမွ လိုးခဲ့ပှီးပှီ ဘဲ..ဘာခုမှ ကညာ စဈနပှနတွော လဲ..” ။

“ ဦးလေး မတရား ကငှ့ွ တာဘဲ ဥဈစာ ..ကမှ အလို မတူခဲ့ ဘူး…” “ တောကွ..ငါ့ကို မုဒိနွးမှု နဲ့ ထောငထွဲ သှငွးခငှနွပှေီလား..ကောငမွ..စဈဗိုလသွား နဲ့ ညိတာ နဲ့ ဘဝငမွှင့နွသလေား..” အမာနီ ရုနွးကနရွငွး..ဦးအောငသွိုကွ နောကကွို ပါသှား သညွ ..။ဦးအောငသွိုကွ က အမာနီ့ ထမိနလွေး ကို ဆှဲခှှတွ သညွ ..။ “ နင့ွ ဖငတွှေ ထယလွာတယွ..အမာနီ..ငါ တှကနတေယွေ..နင့ကွို လိုးခငှနွတော ကှာပှီ..လာဟာ..အေးအေး ခံစမွး ပါ ..” “ အို..လှှတွ..လှှတွ ..လူယုတမွာကှီး ..” ဦးအောငသွိုကွ ရဲ့ လကဖွဝါးကှီး က အမာနီ့ တငပွါးကှီးတှကေို ဆုတညွှဈ သညွ ..။ “ နငွ နဲ့ ငါ နဲ့ လိုးတာ အဆနွး မှ မဟုတတွော့တာဘဲ အမာနီ ရယွ..တတကစွား လဲ ကှကသွှနွ..နှဈတကစွားလဲ…” “အို..ကမှ ..ခစှသွူ ရှိနပှေီ ရှင့ွ ..သူကလှဲပှီး ဘယသွူနဲ့မှ..” “တောွ..အမာနီ..ငါ က နင့ွ ပထမဆုံး ကှုံဘူးတဲ့ လူ ပါ ဟာ ..နငွ ဘဲ ..ဦလေးဟာကှီး ကို စှဲနရပှေီ ..လို့ ပှောခဲ့တယွ လေ..”။

“ အို..ဒါက..ဒါက ..ကမှ..ကမှ..အရမွးငယတွဲ့ အခှိနွ..ဦးလေး က ..” “ လာဟာ..ခှှတွ..လိုးလိုကကွှရ အောငွ . . ” အမာနီ က ဦးအောငသွိုကွ ကို တှနွးကာ ထှကပွှေးဖို့ ကှံ သညွ ..။ “ဟာ…ကောငမွ..ဒါမှိုး မလုပွ နဲ့ သသှေားမယွ …” ဖှနွး … အမာနီ မကှနွှာတခှမွး ပူကနဲ ဖှဈသှား သညွ ..။ ထမိနွ ကှငွးလုံး ကှှတကွသှှား သညွ ..။ ဦးအောငသွိုကွ ကှမွးပေါကွို ဆှဲလှဲတာ ခံလိုကွ ရ သညွ ..။ အမာနီ့ အဝတမွဲ့ တငပွါး ဖှေးဖှေးကှီးတှေ ကို တဖနွးဖနွး နဲ့ ရိုကနွှကွ နေ သညွ ..။ “အား..အဟင့ွ..ဟင့ွ..မရိုကပွါ နဲ့..နာတယွ . ..” ဦးအောငသွိုကွ..အမာနီ့ ကိုယပွေါကွို တကခွှလိုကွ သညွ ..။ဦးအောငသွိုကွ ရဲ့ မဲပှောငပွှီး အကှောကှီးတှေ ထောငထွ နတေဲ့ လိငတွနကွှီး က အမာနီ့ အငွဂြါစပဖွေါငွးဖေါငွးကှီးကို တနွးပှီး ထောကမွိလို့ အမာနီ တှန့သွှား သညွ ..။

“အို ..” ဦးအောငသွိုကွ ..အမာနီ့ ကော့ခှှနတွဲ့ရငသွား ထိပပွိုငွး က နီညိုညို နို့သီးလေး ကို ကုနွးစို့ သညွ . .။ အတှေ့အကှုံ မှားလှပှီ ဖှဈတဲ့ ဦးအောငသွိုကွ က မှနွးဆပှီး ဆတကွနဲ ထိုးသှငွးလိုကွ သညွ ..။အမာနီ့ အဖုတထွဲ တနွးနပမေေဲ့ တခါထဲ ဝငမွသှား ..။ဦးအောငသွိုကွ ..ဖိသှငွး သညွ ..။ “အငွ..ဦးလေး ရယွ ..မကောငွးဘူး ..မတရားကှီး…” ဦးအောငသွောငွး က တဟားဟား အောွ ရယွ သညွ ..။ သူ့ပါးစပွ က အရကနွံ့ က တထောငွးထောငွး နဲ့ . .။သူ့ လိငတွနခွှောငွး က စီးစီးကှီး နဲ့ အမာနီ့ အထဲ ဝငလွာ သညွ ..။ တဆုံးအထိ သူ ဆကမွသှငွး ဘဲ အထုတအွသှငွးတှေ ..ဆကတွိုကွ လုပပွှီ ..။ “ကောငွးလိုကတွဲ့ အဖုတွ ..အမာနီ ရယွ ..နင့ကွို ခုလို အမှဲမလိုးရ ရငွ ငါ့စိတတွှေ ..ဖေါကတွယွ ဟာ ..”။

ပှောလဲ ပှော..ဆောင့ွ လဲဆောင့ွ ..အမာနီ လဲ တကယတွမွး လိငတွနတွုတတွုတွ ခိုငခွိုငွာကီးနဲ့ အားပါပါ ဆောင့ခွကှမွှား နဲ့ အဆောင့ခွံရတော့ ..မရုနွးကနတွော့..။ သိပွ ကှနပလွှေတယလွဲ မဟုတပွမေဲ့..ပှီး ရငွ လဲ ပှီးပါစတေော့..ဆိုပှီး ..ခံနေ သညွ ..။ ဦးအောငသွိုကွ က ရငသွားတှကေို ဆုတညွှဈနေ သညွ ..။ ပယပွယနွယနွယွ ဘဲ ..။သူ့ ဂှေးစိကှီး တှေ က အမာနီ့ ပေါငကွှား ကို ဆောင့လွိုကတွိုငွး . .ဘတကွနဲ..ဘတကွနဲ ရိုကခွတနွေ သညွ တုတလွှတဲ့ လိငတွနကွှီ..။ သူ့ လိငတွနကွှီး ဆှဲထုတလွိုကတွိုငွး အမာနီ့ အတှငွးသားတှေ လိငတွနကွှီး နဲ့ အတူ ပါသှားပှီး ပှနသွှငွးတိုငွး ..လိငတွနကွှီး က အတငွး ပှတတွိုကပွှီး ဆှဲသှငွးး နေ သညွ ..။ လုံးပတတွုတလွှတဲ့ လိငတွနကွှီးကှောင့ွ တငွးကပှပွှီးထိမိလှ သညွ ..။

ဦးအောငသွိုကွ လဲ အမာနီ ငှိမကွသှှားပှီး သူ့စိတကွှိုကွ လုပရွပှနတွော့လဲ ..ကဲတကွ လာ သညွ ..။ “အမာနီ..ဖငပွူးတောငွး..ထောငပွေးစမွး ဟာ…” အမာနီ လဲ အရှိနရွပှီး ကောငွးသထကွ ကောငွးလာခှိနွ ..ပထှေးကှီးက ဖငထွောငခွိုငွးနပှနလွေို့ ..ပှှတကွနဲ သူ့ အတနကွှီးလဲ ဆှဲထုတလွိုကရွော ..ငှငွးဆနွ မနတေော့ဘဲ သူ့စိတကွှိုကွ ဖငပွူးတောငွး ထောငွ ကုနွးပေးလိုကွ သညွ ..။ကုနွးလိုကသွော အခါ အမာနီ့ ဖငတွုနွးတှေ က ပိုကှီးသလို ထငရွ သညွ ..။ဘေးတိုကွ တစောငွး ကှေးကှေးလေး အိပပွှောနွသေော ကှညပွှာသညွ သူမ တငပွါးကှီးတှေ ကှားက အထိအတှေ့ကှောင့ွ ဖတှကွနဲ နိုးလာရ သညွ ..။ သာဒိုး သညွ သူမ ကို အနောကဘွကကွနေ ဖကထွား သညွ ..။

အို . . .သာဒိုး ရဲ့ အတနမွာမာကှီး က သူမ တငစွိုငကွားကား ကှား က အငွဂြါစပွ အမှောငွးကို ထိကပနွေ သညွ ..။ ထမိနွ ကှားက ခံနပမေေဲ့ အတနခွှောငွးကှီး ကထိထိမိမိကှီး ..ထိုးထောကထွားနေ သညွ ..။ သာဒိုး လကတွှေ က ကှညပွှာ့ ရငစွိုငတွှေ ကို ဆုတကွိုငထွားနေ သညွ ..။ကှညပွှာ လကနွောကပွှနွ နဲ့ သူမ တငပွါးတှေ နဲ့ သာဒိုး အတနကွှီး ထိကပနွတေဲ့ နရောကို စမွးကှည့လွိုကွ သညွ ..။ အို..သာဒိုး ..ပုဆိုး က ရငဘွတနွရော အထိ လနတွကနွပှေီး ..သူ့အတနကွှီး ကို ကှညပွှာ စမွးမိသှား သညွ ..။ ဒီအခှိနမွှာ သာဒိုး ရဲ့ သူမ ရငစွိုငတွှကေို ဆုတကွိုငထွားတဲ့ လကတွှေ က လှုပရွှား လာ သညွ ..။ ဖှဖှလေး ကိုငနွေ သညွ ..။ ဟငွ..သူ..သူ..သူ……..နိုးနတောဘဲ………။

“မောငလွေး ..” “ အငွ..မမ ….” “ ဘာတှေ လုပနွတောလဲ ..” “ မမကို ကနှောွ ခစှတွယွ …” “ ဒီလို မလုပကွောငွးဘူးလေ..” “ ကနှောွ နဲ့မမ တကယွ သှေးမတောဘွူး ..ကနှောွ သိပှီးပှီ …” “ဟငွ …” “ ဟုတတွယွ ..ကနှောွ မမ ကို ခစှတွယွ ဗှာ …” သာဒိုး လကခွှောငွးတှေ က ကှညပွှာ့ ရငသွားစိုငွ ထိပဖွူးလေး ကို ခှနယပွေေးနေ သညွ ..။ တငသွားတှကှေား က လိငတွနကွှီး က လဲ မသိမသာ ထိုးညှောင့နွေ သညွ ..။ အတှေ့အထိ က မိနွးမူးစေ သညွ ..။ ကှညပွှာ သာဒိုး ရဲ့ အကိုငအွတှယွ နဲ့ အထိအတှေ့တှေ ကို သာယာ နမေိသညွ ..။ “ မကောငွးဘူး ထငတွာဘဲ ..မမ ….မမ..သှားတော့မယွ ….” “ ဒီလို တော့ မလုပနွဲ့လေ..မရတော့ဘူး…မမ ရယွ..မမ ကို ကနှောွ ခစှတွယဗွှာ…..မမ ပှနခွစှတွယွ မှုတလွားဟငွ ….”။

သာဒိုး လကတွှေ က ရငသွားအိအိဖှိုးဖှိုးတှကေို ဆုတနွယွ နေ သညွ ..။ “ မောငလွေး ..တောတွော့ကှာ….” “ဟင့အွငွး..တောဘွူး..မမကို ခစှပွဈမယွ ..” သူပှောလိုကတွဲ့ စကားကှောင့ွ ကှညပွှာ ကှကသွီးတှေ ဖှနွးကနဲ ထသှားရ သညွ ..။ကှညပွှာ့ ထမိနလွေး က ပေါငလွညထွိ လိပတွကနွတော..အခု သာဒိုး က လှနတွငနွေ သညွ ..။ ကှညပွှာလဲ အိမမွှာ နရငွေးဆိုရငွ..ဘာမှ ခံ ဝတလွေ့ မရှိဘူး ..။ ကှညပွှာ့ တငပွါးကှီးတှကေို သူ ကိုငနွပှေီ ..။ “သာဒိုး …တောပွှီကှာ..မမ သှားတော့မယွ….” “ မမဘဲ ကနှော့ကွုတငမွှာ လာအိပနွပှေီး ခုမှ သှားလို့ မရတော့ဘူး..ရော့..ကိုငွ..ဒါ ကို ကိုငွ ..” သာဒိုး က သူ့ လိငတွနွ ကို ကှညပွှာ့လကွ ကိုဆှဲပှီး ကိုငဆွုတခွိုငွးနေ သညွ ..။ အို..နှေးနှေးကှီး …အကှီးကှီးဘဲ….တုတလွိုကတွာ ……။

ကှညပွှာ လဲ ဟိုးတုံးထဲက ဒီသာဒိုးရဲ့ လိငတွနကွှီး ကို ကိုငခွငွှ ထိခငှခွဲ့တာ ဆိုတော့ ..အခုလို သာဒိုး က အတငွးကိုငခွိုငွးလိုကတွော့ ..စိတထွဲမှာ ကှိတပွှီး သဘောကသှှားရပှီး ပှတသွပွ ဆုတနွယနွေ သညွ ..။ ဒီအခှိနမွှာ သာဒိုး သညွ ကှညပွှာ့ ဘလောကဈွအကှ ႌ ပါးပါးလေး ရဲ့ နှိပကွှယသွီးတှေ ကို တဖှောကဖွှောကွ နဲ့ ဆှဲဖှုတပွဈနေ ပှီး ..ကှညပွှာ့ ရငသွားတှကေို နမွးရှုံ့နပှေီ …။ သာဒိုး သညွ ကှညပွှာ့ပေါငတွှကေို သူ့ဒူးတှေ နဲ့ ဘေးတဖကတွခကှကွို တှနွးခှဲလိုကပွှီး ပေါငတွှကှေားမှာ နရောဝငယွူ လိုကွ သညွ ..။ ကှညပွှာ လဲ ခံခငှစွိတတွှေ မှားပှားပှီး ဖေါငတွိနခွှောငွး တုတတွုတကွှီး ထိုးကလိလိုကွ ..လကညွှိုး နဲ့ ထိုးကလိလိုကွ နဲ့ အာသာဖှေ နရပှေီး ယောငွကြှားတယောကွ ရဲ့ လိငတွနွ အစဈ နဲ့ ကှုံဘူးခငှနွမေိခဲ့တာ ကှာလှပှီ ..။

တကယတွမွး ကှုံလာရတော့လဲ ကှောကစွိတွ က ..ပေါလွာ သညွ …။ “ သာဒိုး ..ဟာကှီး က တုတလွှနွးတော့ ငါ့ ပိပိလေးမှား ကှဲပှဲသှားမလား..အရမွးမှား နာမလား …” လို့ တှေးကှောကတွာ …။ သာဒိုး က ကှညပွှာ့ ရငသွားထိပဖွူးတှကေို တလှဲ့စီ..ဘယညွာပှောငွး ကာ စို့နရငွေး..သူ့ လိငတွနွ ကို ကှညပွှာ့ အငွဂြါစပကွှီး မှာ တေ့လိုကွ သညွ ..။သာဒိုး လဲ မဘယလွေ..အမာနီ တို့ နဲ့ အတှေ့အကှုံ က မှားပှီ ဆိုတော့ မှနဆွနနွေ သညွ ..။ မမကှညပွှာ ကို ကှည့ကွှည့ပွှီး သူ ထနနွတော ကှာပှီ . .။ စိုစိစိ ဖှဈနတေဲ့ မမကှညပွှာ့ အဖုတွ ထဲ ဖိသှငွးကှည့လွိုကွ သညွ ..။ “အငွ..မောငလွေး .. . .” လိငတွနထွိပဖွူးကှီး တငွးကနဲ တဈနေ သညွ ..။

ကှညပွှာ့ အဖုတသွညွ ကာမစိတတွှေ ထကှှနမှေုကှောင့ွ အရတှေေ စိုစိုရှှဲနသညေ့တွိုငွ ..လိငတွနကွှီး မဝငဘွဲ တငွးကပှစွှာ တဈနသညွေ ..။ သာဒိုး လဲ သူ့ လကဖွဝါးထဲကို တံတှေးတှေ ထှေးထည့ပွှီး ..သူ့လိငတွနထွိပွ ကို လူးသုတလွိုကွ သညွ ..။ ဒီတခါ ထပသွှငွးတော့ တငွးကပှလွှနွးပမေဲ့…နဲနဲ ဝငသွှား သညွ ..။ ကှညပွှာလဲ ခံကလဲ ခံခငွှ ..နာမှာ လဲ ကှောကနွေ သညွ ..။ လိငတွနကွှီး သူမ ပိပိထဲ အထိုးခံရတာတော့ အရမွး ကှနပနွေေ သညွ ..။ သဘာဝစိတတွှေ က တအား ကှှခဲ့ရပှီး ခံခငှစွိတတွှေ ကှောင့ွ အိပလွို့ မရတဲ့ ညပေါငွးတှေ မှားခဲ့ပှီ မဟုတလွား …။ သာဒိုး က ကှညပွှာ့ ရငသွားတှေ ကို ဆုတနွယဖွစှညွှဈ..လှာထိပွ နဲ့ ကလိ ..ပါးစပနွဲ့ စို့ပေး..အမှိုးမှိုး လုပနွပှေီး ကှညပွှာ့စိတတွှကေို ပိုပို ထလာစေ သညွ . ..။

အောကဘွကွ က လိငတွနွ ရဲ့ အပိုငွးကိုလဲ တခှိနထွဲမှာ..တိုးလိုကွ ဆုတလွိုကွ..ကစားကာ ထိုးထည့နွေ သညွ ..။ ကှညပွှာ့ အဖုတကွလဲ အရတှေေ ပိုပို စိမ့ထွှကလွာ သညွ ..။ လိငတွနကွလဲ ..တထဈခငွှး ..တဆင့ခွငွှး..ဝငနွိုငလွာ သညွ ..။ နူးညံ့လှနွးတဲ့ ..ကှညပွှာ့ ပိပိ အတှငွးသားတှေ နဲ့ ကပှနွတေဲ့ အရသာထူးက သူ့ကို ဖိဖိပှီး ထိုးသှငွးစေ သညွ ..။ တခကွှ မမကှညပွှာ ရဲ့ ညညွးသံက ကယှသွှားလို့ သူ့လကဖွဝါးနဲ့ မမကှညပွှာ့ ပါးစပွ ကို လှမွး ပိတွ သညွ …။ လိငတွနကွှီး က..တငွးကပှစွှာ တဈလဈကှီး ဝငနွပှေီ ..။ အတိုးအဆုတလွေးပေါငွးမှားစှာ နဲ့ သာဒိုး ..ကှိုးစားပှီး ..ကငှ့ပွေးရငွး ..တိုးတကမွှုတှေ ရရှိလာ သညွ ..။ကှညပွှာ လဲ သာဒိုး..ခေါဆွောငရွာ နောကကွို သာဒိုး ခါးကို တအားဖကရွငွး..ပေါငတွှကေို ကားပေးရငွး..လိုကပွါနေ သညွ ..။

သာဒိုး လဲ ..ဖှေးဖှေးခငွှး အသှငွးအထုတွ နဲ့ ထိုးပေးနေ သညွ ..။ အဆငပွှလောတာနဲ့ အမှှ သူ့အထိုးအသှငွး တှေ က ဆောင့ထွည့တွဲ့ အဆင့ကွို ရောကလွာရ သညွ ..။ ဆောင့တွာတှေ လဲ တဖှေးဖှေး နဲ့ မှနလွာ သညွ …။ ကှညပွှာ လဲ တအင့အွင့ွ နဲ့ အရသာထူးလာပှီး..သာဒိုး ဆောင့တွာတှေ ကို ..သဘောကလှာ သညွ ..။ နာကငှတွယလွို့ လဲ မထငတွော့..။ ထပထွပပွှီး လိုလားတဲ့ စိတကွှောင့ွ ..အရှိနမွှနလွာတာကို ပိုပို သဘောကလှာမိ သညွ ..။ ကောငွးသထကွ ကောငွးလာ သညွ ..။ သာဒိုးအဖို့မှာ လဲ ကှညပွှာ ရဲ့ ကပှလွှတဲ့ အဖုတွ ကှောင့ဆွကပွှီး ထိနွးမထားနိုငတွော့..။ ကှညပွှာ ..တကိုယလွုံး ကငှတွကပွှီး..တဆတဆွတခွါ အောငွ ကောငွးသှားခှိနမွှာ သာဒိုး လဲ ဆကတွိုကွ ဆောင့ထွည့ရွငွး..သုတရွတှေေ တစဈစဈ ပနွးထုတမွိလိုကလွေ သညွ ..။

“အို..ကောငွးတယွ..အရမွး..အရမွး .. ..” ကှညပွှာ လဲ အရသာထူး ကို ခံစားပှီးပှီး ခှငွး..သာဒိုး ကို တိုးတိုးလေး မေးလိုကတွာ က..” မောငလွေး..မမ ဘိုကကွှီးသှားမလားဟငွ…” တဲ့ ..။ သာဒိုး ပနွးထည့ထွားတဲ့ သုတရွတှေေ ကှညပွှာ့အထဲ က စီးကလှာလို့ ကှညပွှာ ရခှေိုးခနွးကို ပှေးပှီး ဆေးကှော ရ သညွ ..။သာဒိုး ကို…“ မမသှားတော့မယွ ..” နုတဆွကပွှီး သူမ အခနွးကို ပှနွ သညွ ..။ သာဒိုး လဲ မထငမွှတဘွဲ မမကှညပွှာ နဲ့ အခစှလွှနလွိုကရွတာ အိပမွကလွိုဘဲ ဖှဈနေ သညွ ..။မှေးကနဲ အိပပွှောသွှား သညွ ..။ “ ကိုကိုလေး…ကိုကိုလေး …” သူ့ လကမွောငွး ကို လှုပပွှီး နှိုးနတေဲ့ အသံလေးကှောင့ွ အိပမွောကနှရော က နိုးလာ သညွ . .။

မူလေး သညွ ခှငထွောငထွဲ ဝငကွာ သူကို လာနှိုးနေ သညွ ..။ မူလေး ဆီက သနပခွါး အနံ့လေး ရလိုကွ သညွ ..။ အရငတွခါကလိုဘဲ မူလေး လကကွို ဆှဲကာ သူ့ လိငတွနအွပေါွ တငပွေးလိုကွ သညွ ..။ သူ့ပုဆိုးကတော့ ထုံးစံအတိုငွး . .လညပွငွးတကခွှိတွ နတယလွေေ ..။ မူလေး က ဒီတခါတော့ ရှကတွဲ့ ပုံ မရှိတော့ဘူး..။ လိငတွနွ ကို ဆုတနွယပွှတသွပနွေ သညွ ..။သူ့ လိငတွနွ သညွ မူလေး လဲ ကိုငဆွုတလွိုကရွော..ဒုနွးကနဲ မတမွတထွောငကွာ ထှားကှိုငွးလာတော့တာဘဲ ..။ သူ မူလေး ကို ကုတငပွေါဆွှဲတငွ သညွ ..။မူလေး ထမိနွ က ကှှတခွါနီးပှလှေော့နေ သညွ ..။ နှမွးပါး စုတပွှတသွော အိမနွရငွေး ဝတတွဲ့ထမိနလွေး ကို သူ ခှှတပွဈလိုကွ သညွ ..။

သူကလကဖွဝါးတဖကွ က မူလေး ပေါငဂွှဆုံကို ဖမွးစမွးလိုကတွော့ ..အရတှေေ ရှှဲနတော စမွးမိလိုကွ သညွ ..။ အခှိနဆွိုငွးမနတေော့ ..။ မူလေး ကို ပကလွကွ အိပစွကော ပေါငတွှေ ဆှဲဖှဲလိုကပွှီး သူ့ လိငတွနွ ကို မူလေး အဖုတနွရောကို မှနွးပှီး ထိုးထည့ွ သညွ ..။ စိုနတေဲ့ အငွဂြါစပနွှုတခွမွးသားတှထေဲ..လိငတွနွ ထိပဖွူးကှီး တိုးဝငွ သှား သညွ ..။ “ အို….အငွ …..ကိုကိုလေး . . .” မူလေး က သူ့ လညပွငွးကို ဖမွးဆှဲကာ ဖကွ သညွ ..။ လိငတွနွ က စီးကနဲ မူလေးဟာထဲ..ထပတွိုးဝငွ သညွ ..။ ကောငွးလိုကတွဲ့ အရသာ ဘဲ လို့ သိလိုကွ ခံစားလိုကမွိ သညွ ..။လိငတွနွ တဝကခွန့ွ ဝငအွပှီး သူ ပှနဆွှဲနုတွ သညွ ..။ ထိပဖွူး အရဈလောကမွှာ တခါပှနထွိုးသှငွး သညွ ..။

မူလေး…အို…အို…ဆိုပှီး ဖငတွှေ ကော့သှားသလို သူမ ပေါငတွှကေို ကားခှထေောကတွှကေို ထောငမွှှောကွ သညွ ..။ သူ့လိငတွနွ က မူလေး အဖုတထွဲ တငွးတငွးကပှကွပွှ ကှီး ဖှဈနေ သညွ ..။ ဆှဲထုတပွှနသွှငွး ..လုပတွိုငွး..သူကောငွးကိုယကွောငွး ဖှဈနေ သညွ ..။ ကောငွးတော့ ထပလွုပွ ..လုပပွှီးရငွး လုပခွငှရွငွး..လုပတွော့လဲ ပိုမှနလွာ သညွ ..။ “ကိုကိုလေး ရယွ..ကှီးလိုကတွာ..အမလေး ..တခကှထွိုးတိုငွး..မူလေး အတှငွးသားတှကေို ပှတဆွှဲသှားလိုကတွာ ..မူလေးဖှင့ွ ဆတဆွတခွါနရတယွေ …” မူလေး က တတှတတွှတွ နဲက သူ့ကို ပှောနေ သညွ ..။ သူထငတွာတော့ မူလေး သညွ အရငကွ အတှေ့အကှုံ ရှိပုံရ သညွ ..။ နာကငှပွုံလဲ မပေါွ..ခံနိုငတွဲ့ ပုံဘဲမို့ သာဒိုး..ကှမွးပှီ ..။

ညဦးပိုငွး က ကှညပွှာ့ကို လုပခွဲ့လို့ သူ့လိငတွနွ ထိပွ ကှိနွးစပွ နာကငှနွပမေေဲ့ ..မူလေးလို ဖှူဖှေး ခစှစွရာကောငွးတဲ့ ဆောလွေး ကို လုပရွတာမို့ ..တအား ..လုပပွါတော့ သညွ ..။ “အို…အ…….အ…….ကိုကိုလေး…ဖှေးဖှေး . . . ..” သူကလိငတွနွ နဲ့ မူလေး အငွဂြါစပွ အဝငအွထှကွ ပှတတွိုကသွံတှေ ..ဘှတွ..ဘတွ နဲ့ မှညလွာ သညွ ..။တောပွါသေးရဲ့ ..။ သူ့အခနွး က တခှား အိမသွားတှေ နဲ့ ဝေးလို့ ..။မူလေး သညွ ရငသွားစိုငတွှကေ ကှညပွှာ..မဘယလွေ..အမာနီ တို့လောကွ မကှီးပမေဲ့ တငွးမာ..လှ သညွ ..။ ရငသွားထိပဖွူးလေးတှကေို သူ တဖကပွှီးတဖကွ စို့ သညွ ..။ စို့နတေုံး ..ဆကတွိုကဘွဲ ထိုးညှောင့ပွေးနေ သညွ ..။

မူလေး အောကကွနေ ပှနကွော့ပင့ပွေးလိုကွ …တငပွါးတှကေို ပတခွှာလညမွှှေ့ပေးလိုကွ နဲ့ ..သူ ဆောင့တွာနဲ့ ဆုံသှားရငွ..တော့တွော့ွ ကို ထိမိလှ သညွ ..။ “ကောငွးလား..မူလေး ….” “ အငွး…အငွး…..” “ ဘာ အငွး…အငွး..လဲ…” “ အရမွးအရမွး..ကောငွးတယွ ….အို..အို..ကိုကိုလေး…ဆောင့ွ..တအားဆောင့ွ…မူလေး…မူလေး……..ပှီးတော့မယွ….ဟာ…အို………….အီး……ဟင့ဟွင့ွ…ပှီး…..ပှီးပှီ..” မူလေး ခေါငွးအုံးကို ဆှဲညှဈကာ တုနတွကရွငွး..လမွးဆုံးကို တကလွှမွးသှား သညွ ….။သာဒိုး လဲ မရပမွနား ဆကဆွောင့ထွည့ရွငွး ..လိငတွနွ ကို မူလေး အဖုတထွဲက ဖတှကွနဲ ဆှဲထုတွ ပှီး မူလေး ဘိုကသွားရှပရွှပလွေး ပေါမွှာ သုတတွှေ ဖနွှးကနဲ…ဖနွှးကနဲ..ပနွးထုတလွိုကလွေ သညွ …..။

“ အား….အား……………..ကောငွးလိုကတွာ မူလေး ရယွ ………………” “ ကိုကိုလေး..မူလေး..သှားတော့မယွ ..နောကမွှ တှေ့မယွ …” မူလေး ဘိုကပွေါကွ အရတှကေေို ထမိနွ နဲ့ သုတွ..ထမိနပွှနဝွတပွှီး ..သာဒိုး အခနွးက ထှကသွှား ပှီးနောကွ..သာဒိုးလဲ သှားတိုကွ..မကှနွှာသဈပှီး ထုံးစံအတိုငွး ညပေးဖို့ အိမပွေါကွ ဆငွးလာတော့ ..အောကထွပမွှာ သူ့ကို ပှုံးပှုံးလေးနဲ့ စောင့နွတေဲ့..မမကှညပွှာ့ကို တှေ့လိုကွ သညွ ..။အငွး..တောပွါသေးရဲ့ ..အခနွးထဲ လာမနှိုးလို့ ..။ မမကှညပွှာ ..ထုံးစံအတိုငွး..တီရှပွ အဖှူရောငွ နဲ့ အသားကပဘွောငဘွီ အနကလွေး ဝတထွား သညွ ..။ “ မမ သိပလွှတာဘဲ ….” “ မပိုနဲ့ကှာ ..သှားစို့ ….” မမကှညပွှာ ကို တိတဆွိတမွှောငမွဲနတေဲ့ မနကွ စောစောကှီး ..မှာ ခုလိုတှေ့ရတော့ အရငလွို မဟုတတွော့ဘဲ..။

ပှင့ပွှင့လွငွးလငွး အခစှလွှနပွှီးကှပှီ ဆိုတော့ ညက လုပခွဲ့တာတှေ ပှနွ မှငယွောငသွတိရပှီး ..ဒိုငွးကနဲ စိတတွှေ ဖေါကပွှနွ သောငွးကနွှးလာတော့ သာဒိုး လဲ အပှငထွှကွ ပှေးရမှာ ထကွ မမကှညပွှာ ကို နောကထွပတွခှီ ထပွ လုပလွိုကခွငှတွဲ့စိတကွ..ပိုမှားသှား သညွ ..။ “ မမ ..ခဏ ..” “ သာဒိုး …ဘာလဲလို့…” မမကှညပွှာ ကို ခါးလေးကနေ သိမွးဖကပွှီး ..ပါးလေးကို နမွးလိုကွ သညွ ..။ “ခစှတွယွ …” “ ဟိတွ..လူမိမယွ …” “ မိတော့ကော ဘာဖှဈလဲ ..မမ နဲ့ ကနှောွ က ခစှလွို့ရတာဘဲ ..” သာဒိုး မမကှညပွှာ့ နှုတခွမွးလေးတှကေို စုတနွမွး သညွ ..။ မမကှညပွှာ ခါးကို ဖကထွားတဲ့ သူ့လကတွှေ က မမကှညပွှာ ရဲ့ စှင့ကွားတဲ့ တငပွါးတှေ အပေါွ ရောကသွှားကှ သညွ ..။

တငစွိုငတွုံးတှကေို သူ ဆုတနွယနွရငွေး..လိငတွနွ က အရမွး မာကှော ပှီး ထောငလွာပှီ …။ မမကှညပွှာ က..“နောကမွှကှာ…နေ့ခငွး လူကှီးတှေ အပှငသွှားမှ ..ခု ပှေးကှရအောငွ ..သာဒိုးရယွ . .” လို့ ပှော ရငွး ..ရုနွးထှကွ သညွ ..။ သူတို့ အိမထွဲက ထှကလွာကှပှီးနောကွ ..လမွးမကှီး ပေါရွောကတွဲ့ အထိ သာဒိုး ရဲ့ လိငတွနွ တငွးမာတာက ပှနမွလှော့ကသှေး ..။သာဒိုး လဲ ပှေးဖို့ စိတမွပါ ..။ မမကှညပွှာကိုဘဲ လုပခွငှနွေ သညွ ..။ “ မောငလွေး ရယွ ..မပှေးခငှလွဲ လမွးလှောကွ ..ဒို့ မှနေီကုနွး က လဘကရွညဆွိုငလွေးဘဲ သှား ထိုငကွှတာပေါ့ ..” ဖှားဖှား လဲ နပှနကွေောငွးလာတာမို့ ဒကဒွီ နဲ့ မာမီ လဲ မနွးလေး ကို ပှနကွှမညွ …တဲ့ ..။ဒကဒွီ နဲ့ မာမီ က သာဒိုး ကို မနွးလေး ပှနလွိုကမွလား ..မေးကှ သညွ ..။

သာဒိုး က ဘယလွိုကခွငှမွလဲ ..။ ဒီမှာ က မမကှညပွှာ နဲ့ ..မူလေး နဲ့ ဖှဈပကှနွတောလေ ..။အငွး..မူလေး လဲ အနတွီလေး ..စဈတှေ ပှနတွော့မှာ ဆိုတော့ မကှာခငတွော့ ..သာဒိုး နဲ့ ခှဲရ တော့မှာ …။ မမကှညပွှာ ရှိနတေဲ့ အခှိနွ ..မာမီ က ..“ မဘယလွေလွေးတော့ သားကို မှှောနွမှောဘဲ ..သား မဘယလွေ့ဆွီကို ဖုနွးဆကရွဲ့ လား …” လို့ မေးတော့ မမကှညပွှာ မကှနွှာ ကှကကွနဲ ပကှသွှား တာ သာဒိုး သတိထားလိုကမွိ သညွ …။မာမီတို့ မနွးလေး အတှကွ လိုတာတှေ ဈေးဝယဖွို့ ထှကသွှားတာနဲ့ မမကှညပွှာ လဲ သာဒိုး ကို ..မဘယလွေ နဲ့ ဘယလွိုလဲ ..ဘာလဲ..မေးတော့တာဘဲ ..။ သာဒိုးလဲ ..စိတမွပူပါနဲ့ ..ဘာညာ နဲ့ လှောကွ လိမလွိုကတွာပေါ့ ..။

မမကှညပွှာ အခနွးထဲ သူ လိုကသွှားပှီး အတှငွးက ဂကှထွိုး လိုကွ သညွ ..။ “မောငလွေး …ဘာဉာဏမွှားပှနပွှီ လဲ..” “ မနကထွဲက မမ နဲ့ တှေ့ခငှနွတော ..လာပါ..မမရယွ..ခစှကွှရအောငွ …” “အို..သိပကွဲတာဘဲကှာ..ဟဲ့..ဟဲ့ ..” သာဒိုး..မမကှညပွှာကို ကုတငပွေါဆွှဲခေါွ သညွ ..။ “ဟိတွ…အို …ဘာ…ဘာလုပမွလို့ လဲ ….” “ နမွးမလို့…” “အို..ဘယကွို နမွးမှာ လဲ …” “ ဒီကို …” သာဒိုး..မမကှညပွှာ ရဲ့ ထမိနကွို လှနတွငပွှီး ပေါငကွှား ကို ခေါငွး ထိုးသှငွးနပှေီ ..။ “ သာဒိုး ..ဘာတှေ လှောကလွုပနွတောလဲ …အို…ဒီနရော ကို နမွးရလို့လား ..အို…အာ..လှာ နဲ့ ယကနွပှနပွှေီ …ခကတွော့တာဘဲ ..အို……အငွး…..အ …” မမကှညပွှာ ရဲ့ အမှှေးရေးရေး နဲ့ အငွဂြါစပဖွေါငွးဖေါငွးကှီး ကို သာဒိုး ..လှာ နဲ့ ယကပွေးနပှေီ ..။

ကှညပွှာလဲ ..နိုငငွံခှား ဓါတပွုံ နဲ့ စာအုပတွှမှော တှေ့ဘူးသလိုမှိုး ..အဖုတကွို လှာ နဲ့ ယကတွာ ပထမဆုံး ကှုံဘူးရတာမို့ .တကိုယလွုံး တုနရွီကာ ..လှာပှားကှီး နဲ့..အပေါွ နဲ့ အောကွ.. အောကကွနေ အပေါွ စုနခွှီ ဆနခွှီ လကွှ တိုငွး…ထောငထွနတေဲ့ အစိလေးကိုပါ လှာကှီးက ပှတထွိသှားတော့..အရမွး အရသာရှိနေ သညွ ..။ ကှညပွှာရဲ့ အငွဂြါစပွ နှုတခွမွးသားလေးတှေ ရဲ့ အလညွ ကှား..အတှငွးထဲကို လှာထိပကွ တခကှတွခကွှ ထိုးပှတွ သှားတတွ သညွ ..။ ကှညပွှာမှာ မကှလွုံးတှေ မှိတပွှီး ..သာဒိုး ယကသွမှှခံနမေိ သညွ ..။ သာဒိုးလဲ ကှညပွှာ့ တငသွားတှကေို ဆုတကွိုငကွာ သဲသဲမဲမဲ ယကပွေးနေ သညွ ..။သညွ အခှိနမွှာ . .ဒေါကွ..ဒေါကွ..ဒေါကွ . … ဆိုပှီး တံခါးခေါကသွံ ကှားလိုကရွ သညွ ..။

“ဟငွ..ဘယသွူလဲ …သာဒိုး..ဖယွ ..ဖယွ …” ကှညပွှာ လူးလဲ ထ သညွ ..။ သာဒိုး ..မမကှညပွှာ ရဲ့ ရခှေိုးခနွးထဲ အမှနွ ပှေးဝငရွ သညွ ..။ ပုဆိုးတောငွ မဝတနွိုငွ ..။ လကမွှ ကိုငပွှီး ပှေးရ သညွ ..။ကှညပွှာ ထမိနွ ကို ပှငဝွတပွှီး တံခါး သှားဖှင့ွ သညွ ..။ ဆရာမလေး ဂှာတောငွ …..။ “ မကှညပွှာ..ဖှားဖှား ခေါလွို့..မကှညပွှာ ကို ခေါပွေး ပါ…တဲ့ …” “ ဟုတလွား ..ဖှားဖှား..ဘာဖှဈလဲ ..နကေောငွးရဲ့ လား…” “ ကောငွးပါတယွ..မကှညပွှာ …တခုခု လိုခငှလွို့ နဲ့ တူတယွ ..” မမကှညပွှာ ဖှားဖှား အခနွး ကို ထှကသွှားတော့ သာဒိုး..ရခှေိုးခနွးထဲမှာ လိငတွနကွှီး မတမွတတွောငွ လကွှ ..ဆန့တွငန့ငွန့ွ ဖှဈကနှရွဈ သညွ ..။ဖှားဖှား က အပှငကွို ခိုငွးတာ ..။

ဘဏမွှာလဲ ငှထေုတခွိုငွးတော့ ..ကှာမဲ့ သဘော ရှိနေ သညွ ..။ သာဒိုး လဲ မမကှညပွှာ ကို အဖုတယွကပွေးပှီး ..ဘာမှ မလုပလွိုကရွလို့ ..စိတထွဲ မကှနပွေ ဖှဈနေ သညွ ..။ အပှာစာအုပွ တအုပွ ရှာဖတပွှီး ..သူ့ဖါသာ လကနွဲ့ အာသာဖှဖေို့ လုပွ သညွ ..။ သူ့စာကှည့စွားပှဲမှာ ထိုငွ..ပုဆိုး ကို လှနတွငွ ..စာအုပွ ဖှင့ဖွတွ ပှီး သူ့ လိငတွနွ ကို ပှတတွိုကွ သညွ ..။ဗှုံးကနဲ ..တံခါးပှင့လွာပှီး ..မူလေး ဝငလွာ သညွ ..။မူလေး မကှရွတှေေ ဝဲလို့ ..။ “ကိုကိုလေး ..” “ ဟာ မူလေး …” “ ကိုကိုလေး..ဘာလုပနွတောလဲ..အို့ ….ကှငွးထုနတောလား…” “ အငွး ..ဘာလဲ…နငွ ငါ နဲ့ လုပခွငှလွို့ လား…” “ မူလေး ညနကရှငွေ ပှနရွတော့မယွ ..” “ ဟေ..ဟုတလွား …” “အငွး..ကိုကိုလေး နဲ့ မခှဲခငှဘွူး . . ” “ဟာ ..ဒါပေါ့..ငါ လဲ နငွ နဲ့ မခှဲခငှဘွူး …”။

“ မူလေး..အခု ..ဘာလုပပွေးရမလဲ ဟငွ ….” “ မူလေး ..စုတဘွူး လား …” “ ဟင့ွ..ကိုကိုလေးကလဲ..ဘာတှေ လာမေးနတောလဲ ..” “ ရှကမွနပေါနဲ့ဟာ ..စုတဘွူးလဲ ဘာဖှဈလဲ..လာ..ငါ့ကို စုတပွေးနိုငမွလား . . .” “ မူလေး..စုတတွတဘွူး ..” “ လာပါဟာ..ငါ သငပွေးမယွ ..လာ..ထိုငလွိုကွ ..လာ…လာ…” မူလေး ဒူးလေးတုပခွါ ကားထားတဲ့ သူ့ပေါငကွှားမတတွောငနွတေဲ့ သူ့ လိငတွနကွှီးရဲ့ ရှေ့မှာ ထိုငလွိုကွ သညွ ..။ “ စုတွ..စုတွ..လိမမြာတယွ …” “ ဟငွး ..ဘာလိမမြာတာလဲ..ခဈခဈခဈ ..” မူလေး က ရယလွိုကပွှီး..သာဒိုး လိငခွှောငွး တုတတွုတကွှီး ကို ဆုတကွိုငလွိုကွ သညွ ..။ခစှစွရာ ကောငမွလေး ရဲ့ အစုတကွို ခံရမှာ မို့ သာဒိုး ..သဘောတှေ ကနှေ သညွ …..။

မူလေး ..သာဒိုးရဲ့ လိငတွနကွှီး ကို ငုံလိုကွ သညွ ..။ထိပဖွူးပိုငွး ကို ငုံတာ ..။မူလေးလှာလေးက ထိပဖွူးကှားကို ဟိုထိုးဒီထိုးနဲ့ ..။ ဟငွး..ဒီကောငမွလေး..အညာလေး ..။ မစုတတွတဘွူး..တဲ့ ..။တကယ့ပွညာသညလွေး ..နဲ့လာတှေ့နတော …။ မူလေး စုတပွေးတာ ပှီးခါနီးတောငွ ဖှဈဖှဈသှား ရ သညွ ..။ “တောပွှီ…တောွ..တောွ …ပှီ…” မူလေး ပါးစပထွဲက ဆှဲထုတလွိုကတွော့..“ ကိုကိုလေး ကလဲ..ဘာဖှဈတာလဲ…နာလို့လား …” ဆိုပှီး ..မကှစွောငွးလေးထိုး ..နှုတခွမွးလေးစူပှီး မကှနပွေ ..။ “ဟုတဘွူး ..ပှီးသှားမှာ စိုးလို့ …” “အို..ကိုကိုလေး ကလဲ..မူလေး..ပါးစပထွဲ ပှီးလိုကပွေါ့ ..ကိုကိုလေး..ကောငွးဖို့က အဓိက ဘဲ…” “ဟင့အွငွး ..ငါ က မူလေး နဲ့ လုပခွငှသွေးတာ…”။

“ ကိုကိုလေး..အခှိနွ သိပမွရဘူး..လာ..လာ..ဘယလွိုပုံနပေေးရမလဲ …” မူလေး ကို သူ့အပေါွ ခှထိုငခွိုငွးလိုကွ သညွ ..။ မူလေး လဲ ထမိနလွေး မပှီးသူ့အပေါခွှလိုကပွှီး သူ့လိငတွနကွို လကကွလေးနဲ့ ဆှဲပှီး သူမ အဖုတမွှာ တေ့လိုကွ သညွ ..။ ကှည့ရွတာ မူလေး သညွ လုပနွကှေ အလုပလွိုဘဲ ..။ ကှှမွး သညွ ..။ဖှေးဖှေးခငွှး ထိနွးပှီး ထိုငခွတှော့ လိငတွနကွ စီးကနဲ ဝငွ သညွ ..။မူလေး အဖုတွ ကို လုပရွတာ သူဖတဘွူးတဲ့ စာအုပတွအုပွ က စာရေးဆရာကှီးတယောကွ ရေးသလို ..ဂီးထောပတတွှထေဲ ကို လိငတွနွ ထိုးထည့လွိုကရွသလိုဘဲ ..ဆိုတာမှိုး ..။ အေးစိုစို နဲ့ နူးညံ့တဲ့ အရသာ က လိငတွနထွိပဖွူး မှာ ခံစားရပှီး ..လိငတွနွ လုံးပတကွို ကတှော့ သားရကှငွေး နဲ့ စညွးနှငွခေံထားရသလိုမှိုး ..တငွးကပှနွေ သညွ ..။

ကှည့ရွတာ မူလေး သညွ အတှေ့အကှုံ ရှိပမေဲ့ သိပတွော့ လုပခွဲ့ပုံ မပေါသွေး .. မူလေး အဖုတွ က ကောငွးနဆေဲ ..။ မူလေး က မှငွးစီးသလို ဖငလွေးကှှကာကှှကာ နဲ့ အပေါကွ လုပပွေးနသလေို သာဒိုး ကလဲ အောကကွနေ ပင့ထွိုးပေး သညွ …။ “အငွး..အငွး…အငွး ….” မူလေး တငပွါးတှကေို သူ ဆုတကွိုငကွာ ပင့ထွိုး သညွ ..။ မူလေးကလဲ တဟငွးဟငွး နဲက ဖိဖိကှိတွ သညွ ..။ အို..ဘာကောငွးသလဲ မမေးနဲ့ ..။ သိပမွကှာလိုကွ ..။ မူလေး..သူ့ပုခုံး ကို တအားကိုငရွငွး..ကော့တကခွါ ပှီးသှား သညွ ..။ သူလဲ ထပခွါထပခွါ ပင့ထွိုးရငွး..မူလေး တငပွါးတှကေို ဆုတညွှဈရငွး ..သုတတွှေ ..တထုတထွုတပွနွးထှကခွါ ပှီးသှားရ သညွ …။

“ အိုး..ကောငွးလိုကတွာ ကိုကိုလေး ရယွ …..အငွး…..” မူလေး သညွ သာဒိုး အပေါမွှာ ခှရကကွှီး ခဏ မှိနွးနပှေီးမှ ..သာဒိုး..ပါးကို ရှှတကွနဲ နမွးကာ ..“ ကိုကိုလေး..ခစှတွယွ …”လို့ တိုးတိုးလေး ပှောပှီး .. အခနွးထဲက ပှေးထှကသွှား သညွ ..။သာဒိုးလဲ ပရနတေေေဲ့ သူ့လိငတွနွ နဲ့ ပေါငကွှားတှကေို ဆေးကှောဖို့ ရခှေိုးခနွး ဆီ ထသှားဖို့ အလုပွ စားပှဲပေါကွ ဖုနွး မှညလွာ သညွ ..။ “ဟလို …” “ ဟိတွ ..သာဒိုး..လူဆိုး ….” “ ဟာ…မဘယလွေ …..” “ ဟိတွ…ယူ့အသံ က မောသံကှီး ..ဘာလုပနွလေဲ..ဟိဟိ…ကှငွးကစားနတောလား ….” “ မဘယလွေ က မဆိုးဘူး..ခန့မွှနွးတတသွားဘဲ …ဟီး…” “ ဟယွ..တကယလွား..တကယွ ကှငွးတိုကနွတောလား ….” “ ဟုတပွါဘူး..စတာပါ ..ဒါနဲ့ ဒကဒွီတို့တောငွ မနွးလေး ပှနလွာတော့မယွ …” ။

“ ဟုတလွား ..ယူကော..မနွးလေး..ပှနမွလာဘူးလား …” “ မလာသေးဘူး …” “ ဘာလို့..ဒို့ကို မလှမွးဘူးလား …” “ ဟာ..လှမွးတာပေါ့..အရမွး လှမွးနပှေီ . . . .” “ အပိုတှေ..လူညာကှီး..မသိရငခွကမွယွ ..သကလွယွ..ခိခိ…” “ တကယွ..မဘယလွေကွော မလှမွးဘူး လား ..မောငညွိုကှီး ကို …” “ လှမွးတာပေါ့ ..ဟှနွး . .ညည ..လိုခငှလွို့ ..အိပလွို့မရ ..မောငညွိုကှီး ကို သတိရရနတော ..” မောငညွိုကှီး ဆိုတာ က သာဒိုး နဲ့ မဘယလွေတွို့ အကှား ..စကားဝှကွ ..အဖှဈ နဲ့ သာဒိုး ရဲ့ လိငတွနကွှီး ကို ခေါတွဲ့ နံမညွ ပါ …။ “ ဒို့ လဲ မဘယလွေ့ကွို အရမွး သတိရနတောဘဲ..” “ မပိုနဲ့..ခု လာတှေ့ ..အခု ဒို့ ရနကွုနမွှာ ရောကနွပှေီ..အဖှားအိမမွှာ ..ခု လာတှေ့ ..” “ ဟငွ..တကယွ..အို..မဘယလွေ ရယွ …..” …. အမာနီ ပထှေးဦးအောငသွိုကွ လဈရငွ လဈသလို ဆှဲဆှဲ လုပနွတော မခံနိုငတွော့ ..။

ဒီတခါ ဆိုရငွ ဖှဈခငှရွာ ဖှဈ ပှနဖွိုကမွညွ ..လို့ တှေးထား သညွ ..။ တတနွိုငရွငွ ရဲတောငွ တိုငခွငွှ သညွ ..။ အမေ့ကို ထောကထွားနတော ..။အကို ကလဲ ရနကွုနွ ပှနသွှားတာ ဘာမှ ဆကသွှယမွလာတော့ဘူး …။ အကိုတို့ ကားယဉမွောငွးကှီး ..ဖထီး လာပှီး ကှမွးယာ ဝယတွော့ အကို့အကှောငွး ..မေးကှည့ွ သညွ ..။ အကို့မိဘတှပေါ ရနကွုနမွှာ ရောကနွတယွေ…တဲ့ ။ အောငကွိုလတွ ကလဲ အခှင့အွရေးသမားသကသွကွ ..။ အမာနီ့ကို အခှောငွ လာလာ လုပနွေ သညွ ..။ သူတို့နဲ့ ဝေးရာ ကို ထှကပွှေးခငွှ သညွ ..။ ဒီနေ့လဲ အမေ မရှိဘူး ..။အမေ ..သူကအမှိုးတှေ ဆီ မှငွးခှံဘကွ ကို သှား သညွ ..။သိနေ သညွ ..။ စားနကကှှေောငဘွားကှီး ..ပထှေးလူယုတမွာကှီး ..ဟိုဒငွးပှုဖို့စောင့နွတေော့မယွ ဆိုတာ …။

တတနွိုငရွငွ အိမွ မပှနခွငှဘွူး ..။ မပှနဘွူးဟာ..ဆိုပှီး ..စိတရွူးပေါကလွာပှီး ..ဆိုငသွိမွးပှီး ..တယောကထွဲ ကှုံးဘေး တလှောကွ ..စိတတွှေ လလှငေ့ရွငွး လှောကခွဲ့ သညွ ..။လှောကရွငွး..လှောကရွငွး နဲ့ ညာဘကမွှာမနတြလေးဟိုတယွ ကို မှငနွရပှေီ ..။ အကို့အိမကွို တခါမှ မတှေ့ဘူး..။ ဖထီး ပှောပှတာကတော့ တိုကဖွှူဖှူတှေ ရဲ့ ဟိုးဘကွ အစှနဆွုံး က တိုကွ …တဲ့ ..။ သှားကှည့အွုံးမယွ..ဆိုပှီး အကှံဝငလွာ သညွ ..။ ဟိုတယွ ကို ကှောလွာပှီး ကှုံးထောင့ွ ကို ရောကလွာ သညွ ..။ ဘယဘွကကွို ခှိုးလိုကွ သညွ ..။ညာဘကွ လမွးတဖကမွှာ က စဈတပဝွငွး ..။ ဒီနားမှာ က လူ ပှတွ သညွ ..။ မှောငွ သညွ ..။ ဆကလွှောကွ သညွ ..။ အကိုတို့ နတယဆွေိုတဲ့ တိုကလွေးတှေ ကို တှေ့ပှီ ..။

စဈရောငမွှနကွားလေးတှေ ..ဂစှကွားလေးတှေ တိုကတွိုငွးလိုလို ရှေ့မှာ ရပထွားတာ တှေ့ရ သညွ ..။ ကိုယ့ခွှံ နဲ့ ကိုယွ ..ပနွးပငတွှလေဲ စိုကထွား သညွ ..။ အမာနီတို့ နတေဲ့ အဆင့အွတနွး နဲ့ တခှားစီဘဲ ..။ ဟော…အစှနဆွုံး..တိုကလွေး …နား ရောကလွာပှီ….။အမာနီ..ဒါ အကိုသာဒိုးတို့ နတေဲ့ အိမွ ဘဲ..ဆိုပှီး ငေးကှည့နွတေုံး …စကဘွီးသုံးစီး သူ့အနား ရောကလွာပှီး ရပလွိုကကွှလို့..ဘယသွူတှလေဲ ကှည့မွိ သညွ ..။ ဆံပငရွှညရွှညွ နဲ့ လူသုံးယောကွ ..။ “ညီမလေး …ဘယသွှားမလို့လဲ..ဘီး မပါရငွ အကိုတို့ နဲ့ လိုကခွဲ့..ညီမလေး သှားခငှတွဲ့ နရော လိုကပွို့ပေးမယွ . ..” ရှေ့ဆုံးက မကှနွှာရှညရွှညွ နဲ့ ကှောကပွေါကမွာ နဲ့ လူ က ပှောလိုကွ သညွ ..။

အမာနီ လဲ..“မလိုပါဘူး..ကမှ လမွးဘဲ လှောကမွှာ …”လို့ပှောပှီး လမွးဆကလွှောကွ ပမေဲ့ နောကတွယောကွ က လမွး ပိတရွပလွိုကွ သညွ ..။ “နအေုံးလေ …ညီမလေး ..စကားနဲနဲ ပှောပါရစအေုံး …” “ ဘာလုပတွာလဲ ..ဖယပွါ….” ဒီလူ သုံးယောကွ လိုကနွှောကယွှကနွတောကှောင့ွ အမာနီ အတငွး လမွး ဖှတကွူးဖို့ ကှိုးစားလိုကွ သညွ ..။ မောတွောဆိုငကွယတွစီး ..ကှှီကနဲ ထိုးရပလွာ သညွ ..။ “ ဟေ့..အမာနီ မဟုတလွား …” “ ဟုတွ..ဟုတကွဲ့ …” “ မှတမွိလား..သာဒိုး နဲ့ အမာနီ့ ဆိုငွ ..ရောကဘွူးတယလွေ ..” “ အောွ..မှတမွိပှီ …အကို့ကို…ကိုထုံးလေ ……” “ အခု အိမပွှနမွှာ လား..လာလေ..အကို လိုကပွို့ပေးမယွ …” ဟို လူသုံးယောကွ က မကှနပွေ …။

“ဟေ့..ဘာဝငရွှုပတွာလဲ ..နာခငှလွား …” လှမွးအောွ သညွ ..။အမာနီ ဘာမှ စဉွးစားမနတေော့ ..။ ကိုထုံးရဲ့ ..ဆိုငကွယွ အနောကဘွကွ မှာ ဝငထွိုငလွိုကွ သညွ ..။ကိုထုံး ..ဆိုငကွယွ မောငွးထှကခွဲ့ သညွ ..။ လကေ တဟူးဟူး တိုကနွေ သညွ..။ အမာနီ့ ဆံပငတွှေ တဖတှဖွတွှ လှင့နွေ သညွ ..။ ကိုထုံး ..ခါးကို ဖကပွှီး လိုကွ တော့ ..အမာနီ့ ရငထွှားထှားတှေ က ကိုထုံး ကှောပှငွ နဲ့ ဖိမိ ကပမွိနေ သညွ …။ ကိုထုံး က လဘကရွညဆွိုငတွခု မှာ ထိုးရပလွိုကွ သညွ ..။ “လာ..အမာနီ..တခုခုသောကအွုံး ..ဘာစားမလဲ ..ပဲထပတွရာ စားမလား..ဒိဆိုငကွောငွးတယွ..မှီးရှညွ လဲ ကောငွးတယွ …” ဘိုကထွဲ ဆာသလိုလိုတော့ ရှိသား …။ “ စားမယွ အကို..” “ အမာနီ စောစော က တှေ့တဲ့ လူသုံးယောကွ က လိုကနွှောကယွှကနွတော လား ..” “ ဟုတတွယွ..ကိုထုံး …ကမှ လမွးလှောကနွတေုံး..လိုကွ စကားပှော..ရှေ့က ပိတရွပွ နဲ့ ….”။

“ အကို က အမာနီ နဲ့ တူပါတယွ ဆိုပှီး ကမနွးကတမွး လမွးဘေး ထိုးရပလွိုကတွာ …” “ ကှေးဇူးပါဘဲ အကိုရယွ ..ကမှလဲ ဆိုငသွိမွးပှီး အိမွ မပှနခွငှတွာ နဲ့ ..” “ဘာလို့ မပှနခွငှတွာလဲ ..အမာနီ့ကှည့ရွတာ စိတပွှောပွုံမရဘူး ..အိမွ နဲ့ ဘာဖှဈလဲ..အဆငမွပှဘေူး လား …” “ ကိုထုံးရယွ ..ပထှေးနဲ့ နရတောလေ ..ကမှ တတနွိုငရွငွ အိမတွောငွ လုံးဝ မပှနခွငှတွော့ဘူး..တကယပွါ ..ပထှေးက အရမွးယုတမွာတာ …” ပဲထပတွရာ နဲ့ လဘကရွညွ ရောကလွာလို့ ကိုထုံး က ..“ ကဲ..အမာနီ..စား..စား ..စားလိုကအွုံး ..အမာနီ ဖှဈခငှတွာပှော..အကို ကူညီမယွ …” လို့ ပှော သညွ ..။ သာဒိုး ..သူ့ပှိုငစွကဘွီးလေး နဲ့ မဘယလွေ့ွ အဖှားအိမွ ကို ရောကသွှား သညွ ..။မဘယလွေ က ခှံတံခါး လာဖှင့ပွေး သညွ ..။ အိုး ..မဘယလွေ အရမွးခှောတာဘဲ …။

“ဟိတွ ..မောငလွူဆိုး …ဘယွ ရီးစား နဲ့ ရနကွုနမွှာ ပှောနွလေဲ ..မနွးလေးတောငွ ပှနွ မလာခငှတွော့ဘူး …ဟှနွး ..သူ့ကို လှမွးလှနွးလို့ လိုကလွာရတာ . . .” “ဒို့ အရမွး ဝမွးသာတာဘဲ မဘယလွေ ..ကဲ..ဘာစားမလဲ..ဘယသွှားမလဲ ..” “စကဘွီး လှောကစွီးကှမလား ..” “ ကောငွးတယွ ..သှားမယွ …” မဘယလွေကွ လဲ ပှိုငဘွီးလေး တစီး..ကားဂိုဒေါငထွဲက ဆှဲထုတလွာ သညွ ..။သူတို့ နှဈယောကွ ဦးဝိစာရလမွး အတိုငွး ..စီး သှားကှ သညွ ..။ “အငွးလှားကနစွောငွး ဘကွ သှားရအောငွ ….”…… ကှညပွှာ ဖှားဖှား အပှငခွိုငွးလိုကလွို့ သှားလိုကရွတော့ …သာဒိုး ..အဖုတယွကပွေးနတေုံး.. တနွးလနွးကှီး မို့ ..စိတတွှကေ ထကှှနဆေဲကှီး ..။တိုးလို့တနွးလနွးကှီး ထသှားရတာ….။ အိမပွှနရွောကတွော့ သာဒိုး မရှိ ..။

ဒေါအွုနွးခငွ ကို မေးကှည့တွော့ စကဘွီးတစီး နဲ့ ထှကသွှားတယွ လို့ ပှော သညွ ..။ဖှားဖှား ကို သူထုတခွိုငွးတဲ့ ငှတှေေ ပေး..သူဝယခွိုငွးတာတှေ ပေး အပှီး ကှညပွှာ လဲ ရခှေိုး သညွ ..။ ရခှေိုးရငွး..တကိုယလွုံးကို ဆပပွှာတိုကတွော့ ..ပေါငကွှား..ဖငကွှားနရောတှကေိုဆပပွှာတိုကရွငွး ..စိတတွှေ ထကှှလာရ ပှနွ သညွ ..။ အနတွီလေး လဲ စဈတှေ ပှနပွှီ ..။ မူလေး လဲ မကှနွှာပကှပွကွှ နဲ့ ပှနပွါသှား သညွ ..။ ကှညပွှာ စိတထွဲမှာ မူလေး ပှနသွှားတာ ကှနပနွေေ သညွ ..။သာဒိုး ကို ညုတုတု နဲ့ မူလေး သညွ တောတွောွ ထ တဲ့ ကောငမွလေး ဆိုပှီး..ကှညပွှာ ကှည့လွို့ မရ …။ ရစပွေ က သဈပငကွှီးအကှယွ မှာ ထိုငကွှရငွး..သာဒိုး ..မဘယလွေ့ကွို နမွး သညွ ..။မဘယလွေကွ အငမွးမရ ပှနနွမွး သညွ ..။

နှုတခွမွးခငွှးအခှာ ..“ အရမွးအရမွး လှမွးတယွ..သိလား …” လို့ ပှော သညွ ..။ မဘယလွေ က ရှပပွှပှကှီး ဝတထွားတော့..သာဒိုး..အငွကြှီအောကထွဲ လကလွှိုပှီး မဘယလွေ့ွ ရငစွိုငတွှကေို ကိုငွ သညွ ..။ ဘရာစီယာလေး ထဲကို လကသွှငွး ကာ ကိုငွ သညွ ..။ မဘယလွေ့လွကကွို ဆှဲယူကာ သူကပေါငကွှားကို ပို့ပေး သညွ ..။ဘောငွးဘီ ထဲက ဖှားဖကတွောွ ..က မတရားကှီး ထကှှနေ သညွ ..။ “အိုး..သာဒိုး..မောငွ ညိုကှီး အရမွး ..တငွးနပှေီ …” “ အငွး..မဘယလွေ လှော့ပေးမလား …” “ သာဒိုး ..အတှဲခှောငွးတဲ့ ကောငတွှေ …တအားမှားတာ ..နောကမွှကှာ ..နောွ…နောကမွှ….” သာဒိုး သညွ မဘယလွေ ရနကွုနွ ရောကလွာတာ သူ့အတှကွ ဒုကခြလှလှတှေ့တော့မညွ ဆိုပှီး လန့နွေ သညွ ..။

မမကှညပွှာ မကှာခငွ သိတော့မညွ …။ မူလေး က စဈတှေ ပှနသွှားရလို့ တောပွါသေး သညွ ..။ မမကှညပွှာ နဲ့ ဖှဈတာလဲ မဘယလွေ သိသှားရငွ မလှယွ ..။ မဘယလွေ ကို နှိုကလွိုကွ..နမွးလိုကွ လုပပွှီး စိတတွှေ အရမွး သောငွးကနွှး ဖေါကပွှနလွာပှီး …မဘယလွေ့ကွိုဘယမွှာ လုပွ ရငွ ကောငွးမလဲ ..သူ စဉွးစားပမေဲ့ အကှံမပေါွ ..။မဘယလွေ့ကွို သူ့အဖှားအိမွ ပှနပွို့ပှီး ..အိမပွှနလွာခဲ့ သညွ ..။ မဘယလွေ သညွ သူ့ကို ဖုနွးတှေ ခေါတွော့မညွ ..။ မမကှညပွှာ သိတော့မညွ..။ ဘယလွို လုပရွမလဲ ..။ သာဒိုး …အခကကွှုံနပှေီ …။ သူ အိမပွှနရွောကတွော့..ဒကဒွီ နဲ့ မာမီတို့က မမကှညပွှာ နဲ့ စကားထိုငပွှောနကှေ သညွ ..။ မာမီ့ နောကွ ညီမတယောကွ ဖှဈတဲ့ အနတွီငယွ လဲ ရောကနွေ သညွ ..။ အနတွီငယွ က စငွကြာပူမှာ နတော ..။

သူ့ယောငွကြှား က မှနမွာသံရုံး က ..။ “ သား ..ခဏ လာအုံး …” မာမီ က လှမွးခေါွ သညွ ..။ “ ဖှားဖှား လဲ နကေောငွးလာပှီး ..အနတွီငယလွဲ ..ဖှားဖှား နဲ့ တလ နှဈလလောကွ နမယွေ ဆိုတော့ ..ကှညပွှာ့ကို မာမီတို့ မနတြလေး ခေါသွှားမလို့..သမီး က ဖှားဖှားကို ပှုစုရတာလဲ တောတွောွ ပငပွမွးနပှေီလေ …ဖှားဖှား နဲ့ က အနတွီငယွ အပှငွ..ဆရာမလေး ဂှာတောငွ နဲ့ ဒေါအွုနွးခငွ လဲ ရှိနမှော ဘဲ လေ ..မာမီ နဲ့ ဒကဒွီ နဲ့ မနတြလေး မှာ အေးအေးဆေးဆေး ခဏ နားခိုငွးမလို့ ..သားရော ..မနွးလေး လိုကအွုံးမလား …” “ မလိုကသွေးဘူး..မာမီ ..” ဒကဒွီကတော့ မိုးကုတမွှာ သူ နဲ့ အနကွယလွကွှောသွာ ကှားပဈကှတဲ့အကှောငွး..အနတွီငယွ ကို ပှောပှနေ သညွ ..။

အနတွီငယွ က ဖှားဖှား ဆေးရုံတကရွတယွ ဆိုလို့ ပှနလွာတာ ..။ သူ့ယောငွကြှား အနကွယလွ မှိုးမှင့ထွှနွးတော့ လိုကမွလာနိုငဘွူး ..။ အငွး..မမကှညပွှာ ..မနွးလေး လိုကသွှားဖို့ ဖှဈလာတာ သူ နဲနဲ အသကရွှုခှောငဖွို့ ဖှဈသှားသလို ဘဲ ..။ သူ့အခနွးထဲ သူ ပှနရွောကခွှိနွ ဖုနွးလာ သညွ ..။ မနွးလေး က ကိုထုံး ခေါတွာ ..။ကိုထုံး က သူ့ဆီ အမာနီ ရောကနွကှေောငွး ..အမာနီ သူ့ပထှေးကှောင့ွ အိမမွပှနခွငှတွာ နဲ့ သူခေါထွားကှောငွး ပှောပှ သညွ …။ သာဒိုးလဲ သူလဲ ဒီမှာ ဆောနွှဈယောကွ နဲ့ လကခွဲနကှေောငွး ကိုထုံး ကို ပှောပှလိုကွ သညွ ..။ကိုထုံး ကလဲ..“ သဘောပေါကပွှီ ညီလေး ..အကို ဘဲ အမာနီ့ကို စောငမွ ကှည့ရွှုလိုကမွယွ ..ဘာမှ စိတမွပူနဲ့ …” လို့ ပှောပှီး ဖုနွးခသှှား သညွ…။

ဒကဒွီ နဲ့ မာမီတို့ အိပသွှားတော့..သူ့အခနွးကို မမကှညပွှာ ရောကလွာ သညွ ..။ မမကှညပွှာ ..က. သူ့ကို “မောငလွေး ”လို့ ခေါနွကှေ ..။ အခု “ လေး ” ဖှုတလွိုကပွှီး …“မောငွ ..”လို့ ခေါသွညွ ..။ “မောငွ..မမ မာမီ ခေါလွို့ မနွးလေး လိုကသွှားအုံးမယွ နောွ..မကှာပါဘူး..နှဈပတလွောကွ ပေါ့ ..” မမကှညပွှာ ကို သူ နမွး သညွ ..။ နှတခွမွးလေးတှေ က တဆတဆွတွ တုနနွသလေိုဘဲ ..။မမကှညပွှာ ကို ဒီည အတိုးခပှှီး ခစှမွညွ လို့ ဆုံးဖှတလွိုကွ သညွ ..။ မနွးလေး သှားမှာမို့ ..။ မမကှညပွှာ ကို နေ့ခငွးတုံး က တနွးလနွးကှီး မပှီးပှတသွေးတဲ့ ဟာ ဆကလွုပကွှရအောငွ…လို့ သူ ပှောတော့ မမကှညပွှာ ရုတတွရကွ သဘော မပေါကွ …။

ကုတငစွောငွးမှာ ပကလွကွ အိပခွိုငွးပှီး ထမိနကွို လှနတွငလွိုကတွော့မှ သဘောပေါကွ သှား သညွ ..။ မမကှညပွှာ ရဲ့ ပေါငကွှားမှာ ခေါငွးထိုးအပပွှီး ..အရတှေေ စိုနပှေီ ဖှဈတဲ့ မမကှညပွှာ ရဲ့ အငွဂြါစပွ ပိပိကှီး ကို သူ စပှီး နမွးရှုံ့ပါတော့ သညွ …။ “အို..မောငွ….အိုး …ဟင့ဟွင့ွ…မောငကွ သိပွ လုပတွတတွာဘဲ ….ဘယတွုံးက ဒါမှိုးတှေ လုပတွတနွတောလဲ..သိဘူး…” သူ့လှာကှီး ..စုတတွံ နဲ့ ဆေးသုတသွလို အပေါအွောကွ တပှတပွှတွ နဲ့ ယကနွတေော့ မမကှညပွှာ..မကှစွိတှေ မှိတွ ..ပါးစပလွေး မဟတဟ နဲ့..တအငွးအငွး နဲ့ ဖှဈနပှေီ ..။ ….. မမကှညပွှာ ..ဒကဒွီ..မာမီတို့ နဲ့ မနွးလေး လိုကသွှားပှီ ..။ မဘယလွေ နဲ့ သာဒိုး လဲ မနကလွငွးတာနဲ့ အိမကွ ထှကွ ..ဘာပှောသွလဲ မမေးနဲ့ ..။ ကဲလိုကကွှတာ ..နေ့ရော ည ရော ..။ မဘယလွေ့ွ အဖှား က မဘယလွေ့ွ အဖေ နဲ့ အမေ ကို ဖုနွးဆကွ သညွ ..။

မဘယလွေ.. သာဒိုး ဆိုတဲ့ ကောငလွေး နဲ့ အရမွးတှဲနေ ပူးနေ..အမှငမွတောလွို့ …။ မဘယလွေ့ွ အမေ နဲ့ အဖေ ကလဲ ..သာဒိုး နဲ့ သူတို့ သဘောတူထားကှောငွး ..စိတမွပူဘို့ ပှော သညွ ..။ သာဒိုး နဲ့ မဘယလွေ လဲ …သောကလွသေောကလွေ ..ငတမွပှေ လို့ ဆိုတဲ့ ဆားငံရေ ကို သောကသွုံးမိတဲ့ လူတှေ ..လို သာဒိုး အဖှားအိမမွှာရော..မဘယလွေ့အွဖှားအိမမွှာ ရော ..အခစှလွှနကွှ သညွ ..။ အခုလဲ မဘယလွေ့ွ အဖှားအိမမွှာ ..မဘယလွေနွတေဲ့ အခနွးထဲ ..မဘယလွေ က သူရေးထားတဲ့ ကဗှာလေးတှေ ပှ နတေုံး ..သာဒိုး ..မဘယလွေ့ွ ကို ဖကွ နမွး သညွ ..။မဘယလွေ ကလဲ ပှနနွမွး သညွ ..။ “မဘယလွေ ..မောငညွိုကှီး ကို နမွးပေး ..” “ လူဆိုးနောွ ..ခဏခဏ ဘဲ နမွးခိုငွးနတောဘဲ ….”။

“ ဒီကောငကွှီး က သိပွ တငွးကပှနွတယွေ..လှော့ပေးလိုကွ …” “ခဈခဈ ..ရှှခရေု ကလဲ တခှိနလွုံး ..ငိုနတောဘဲ..မကှရွတှေေ စိုစိုရှှဲ လို့ ..” ရှှခရေု ဆိုတာက မဘယလွေ့ွ ပိပိ ကို သူတို့ နံမညပွေးထားတာ ..။ သူတို့ ဖတဖွူးတဲ့  အပှာ စာအုပထွဲက စာရေးဆရာတယောကွ သုံးနှုံးထားတာ ကို ကှိုကလွို့ ..။ “ရှှခရေု ကို လဲ နမွးပေးမယွ လေ ..လာ ..မောငညွိုကှီး ကို အရငွ နမွးပေး . ..” သာဒိုး က သူ ဝတထွားတဲ့ ဂငွှးဘောငွးဘီ ကို ခှှတခွှ သညွ ..။သူ့ လိငတွနကွှီး က အရမွး တငွးမာပှီး ထောငနွေ သညွ ..။ မဘယလွေ က ထိပဖွူးကှီး ကို လကခွှောငွးလေးတှနေဲ့ ဖှဖှလေး ..ပှတသွပလွိုကွ..ဖစှညွှဈလိုကွ လုပနွေ သညွ ..။ “မောငညွိုကှီး ကို အနီးကပွ ခုလို တှေ့ရငလွေ..ဒို့ စိတထွဲ ကလှိကလှိ နဲ့ ..ဟိုက ယားသလိုလို..ဒီက ယားသလိုလို ..မောငညွိုကှီး ကို ဒို့အထဲ ထည့ခွငှလွာရော …” ။

“ ရှှခရေုထဲကို လား …” “ အငွး ….ရှှခရေု လဲ အရမွး ငိုနပှေီ …” မဘယလွေ က ပှောပှော ဆိုဆို ..သာဒိုး ရဲ့ လိငတွနွ တုတတွုတကွှီး ကို ငုံ လိုကွ သညွ ..။ထိပဖွူးပိုငွး ကိုဘဲ ..ကှှမွးကငှစွှာ နဲ့ လှာလေး သုံးပှီး ..စုတလွိုကွ..ကလိလိုကွ လုပပွေးနပေါ သညွ …။သာဒိုး မှာ ..ထိလှနွးလို့ ..တအငအွငွ..တအီအီ နဲ့ ..မဘယလွေ့ွ ခေါငွးကို ယောငပွှီး ကိုငလွိုကမွိတဲ့ အထိဘဲ ..။ “အိုး……အား ….အားပါး ……” ဒေါအွိုငရွငွးဘမိုး ..မှေးလေး မဘယလွေ နဲ့ ပတသွကပွှီး စိတွ မအေးဘူး ..။မဘယလွေ မနတြလေး ကနေ ရနကွုနွ ကို ရုတတွရကကွှီး ပှနလွာ သညွ ..။ ကှောငွးလဲ ပှနွ မဖှင့သွေးဘဲ ..။ ရောကတွဲ့ နေ့ဘဲ ..ဘာလို့လဲ ဆိုတာ ဒေါအွိုငရွငွးဘမိုး သိလိုကရွ သညွ ..။

သာဒိုး ဆိုတဲ့ ကောငလွေး ..သူ့မှေးမလေး မဘယလွေ့ွ ဆီကို ရောကလွာလို့ ..။နေ့တိုငွးကိုဘဲ မကှစွိနောကလွောကအွောငွ ..စကဘွီး စီးရတာနဲ့..ကားနဲ့ ထှကရွတာနဲ့ ..။သမီး နဲ့ သားမကွ ဆီကို ဖုနွးဆကပွှီး ..မှေးလေး အကှောငွး ပှော သညွ ..။ သူတို့က သာဒိုး က သူတို့ မိတဆွှေ ရဲ့ သားမို့ သဘောတူထားသညွ လို့ ပှောသညွ ..။ စိတမွပူပါနဲ့ မမေေ…တဲ့ ..။ သာဒိုး ဆိုတဲ့ ကောငလွေး က လူလညွ ပုံလေး ..။ ဒေါအွိုငရွငွးဘမိုး …မှေးလေး အတှကွ စိတပွူ သညွ ..။ တောကွှာ ..မှေးလေး ..ဘိုကတွလုံး နဲ့ ကနှခွဲ့နမှေ ဟုတပွေ့ ဖှဈနမညွေ ..။ဒီနေ့တော့ ..သာဒိုး ရောကလွာသောအခါ ..မှေးလေး ကို မေးမိ သညွ ..။ “မဘယလွေ ..ဒီနေ့ အပှငထွှကမွှာ လား ..” လို့ ..။

“ထှကမွယွ ဖှား ..ရှော့ပငသွှားမယွ .ဗိုလခွှုပဈွေး မှာ ..ဝကသွားဒုတထွိုး သှား စား မယွ….ပှီးတော့ ..ကုနဈွေးတနွးလမွး က အိုကဈွကရငွးမွ စားမယွ …” လို့ ပှော သညွ ..။ သူ့ကောငလွေး နဲ့ အိပခွနွးထဲ ဝငနွတောတော့ ရှေးလူကှီးပီပီ ..ဒေါအွိုငရွငွးဘမိုး ..မကှိုကဘွူး ..။အငွး..ခကတွယွ ..။ လှနကွှူးကုနကွှပှီလား မသိဘူး…။ဒေါအွိုငရွငွးဘမိုး ..မဘယလွေ့ွ အိပခွနွး နား ကပပွှီး အသံ နားထောငကွှည့ွ သညွ ..။ ဟယွ…။ အသံ …အသံတှေ ..။ အသံတှေ ကှားနရတယွေ …။ ဘာသံတှလေဲ …။ ညညွးနတေဲ့ အသံတှေ . . ..။ တအငအွငွ နဲ့ …။ ဒါ..မဘယလွေ့အွသံဘဲ ..။ ဘာမှား ဖှဈနလေဲ …။ ဘာတှေ လုပနွကှလေဲ …။ သိပွ သိခငွှ သညွ ..။ မနနေိုငတွော့ ..။

တံခါး ကို လှည့ဖွှင့ကွှည့ွ သညွ …။ အိုး…ပှင့သွှားသညွ ..။ ဖှင့လွို့ ရ သညွ ..။ ဟာ ….။ ဒေါအွိုငရွငွး ..မှငတွှေ့လိုကရွတဲ့ မှငကွှငွး က ..မှေးမလေး သညွ လေးဘကထွောကွ ကုနွးနပှေီး ..သာဒိုး ဆိုတဲ့ ကောငလွေး က အနောကဘွကမွှ ..အားနဲ့ ဆောင့ဆွောင့ွ လုပနွတော..။ မဘယလွေ့ွ ခါးကို ကောငလွေး က လကနွှဈဘကွ နဲ့ ဆုတကွိုငပွှီး..ဆောင့ထွည့နွတော …။မဘယလွေ သညွ ခှေးငယလွေးတှေ နို့တောငွးသလို တအီအီ နဲ့..ညညွးနေ သညွ ….။ ဒေါအွိုငရွငွး ကို မှငလွိုကသွော သာဒိုး သညွ ကှောကလွန့ပွှီး ..ဖတှကွနဲ ..မဘယလွေ့ွ အထဲ ..ထိုးညှောင့နွတေဲ့ သူ့အတနကွှီးကို ဆှဲထုတလွိုကွ သညွ …။ပှတွ..ကနဲ အရတှေေ စိုပှောငနွတေဲက လိငတွနကွှီး တနွးလနွး နဲ့ ..ကောငလွေး..အနောကွ ဆုတွ သှား သညွ ..။

မဘယလွေ လဲ ရုတတွရကွ အဖှား ဝငလွာလို့ ..“ဖှား..ဘာလာလုပတွာလဲ …” လို့ အောွ သညွ ..။ဒေါအွိုငရွငွး..သမီး နဲ့ သားမကွ ကို ခကှခွငွှး ဖုနွးဆကွ တော့ တာဘဲ …။ “ မငွးတို့ သဘောတူနတော ငါ ဘာမှ မပှောလိုဘူး ..သူတို့ အခှအနေေ က တအား လှနနွပှေီ ..လငမွယားတှေ ဖှဈနကှပှေီဟဲ့ ..ညားနကှပှေီ …သမီးတို့ ..ကလေးတှကေို လကထွပပွေးလိုကတွော့ …တောကွှာ ဘိုကတွှဘောတှေ ရှိလာမှ ခကမွယွ …” ဒီလို သိရတော့လဲ မဘယလွေ့ွ မိဘမှား ..စိတပွူလာ သညွ ..။ ခကှခွငွှး..သာဒိုး မိဘတှေ ဆီ ဖုနွးဆကကွှ သညွ ..။ သာဒိုး..ဒကဒွီ နဲ့ မာမီလဲ ..မဘယလွေ့ွ မိဘတှေ နဲ့ “ ကှောငွးတကတွုံး ဆိုပမေဲ့ အခှအနအေရေ ..လကထွပပွေးလိုကတွာ က အကောငွးဆုံးဘဲ…”လို့ ဆုံးဖှတွ သဘောတူ လိုကကွှ သညွ ..။

ကှညပွှာ သညွ ဒီသတငွးကို ကှားလိုကရွတော့ ဟနမွဆောငနွိုငဘွဲ ..မကှရွတှေေ တတောကတွောကကွှ လာ သညွ …။ မာမီ က ..“ အငွး..သမီး လဲ မောငလွေး အကှောငွး ကှားရလို့ ..ဝမွးသာဝမွးနညွးကှီး ..ဖှဈနမှောဘဲ..ပညာရေး ..ဆုံးခနွးတိုငွ မရောကခွငွ ..မိနွးမယူလိုကရွပမေဲ့ ..မာမီ တို့က ..ကိုယွ ဖှဈစခငှတွေဲ့ မိနွးကလေး နဲ့ မို့ ..ကှနပတွေယွ …စိတမွကောငွး မဖှဈနဲ့ ..သမီး .” လို့ ပှော သညွ ..။ ကှညပွှာ့ စိတထွဲမှာတော့ ..“ သာဒိုး..လူဆိုး ..လူယုတမွာလေး …” လို့ ကှိနဆွဲနပေေ သညွ …။ ဒီအခှိနမွှာ ..အမာနီ နဲ့ ကိုထုံး လဲ..တအိမထွဲ အတူတူနနတေောကှောင့ွ..အိုးခငွှးထား..အိုးခငွှးထိ..ကှိုးခငွှးထား..ကှိုးခငွှးညိ ..ဆိုသလို ..မရှောငသွာတဲ့ လမွးမှှောငကွှား ..ညားကှပှီ..။

မူလေး မှာတော့ စဈတှေ ပှနရွောကပွှီး ..မကှာခငမွှာ ဘဲ ပှနရွောကလွာတဲ့ အနတွီလေး ရဲ့ ယောငွကြှား..သငွဘြောအရာရှိ နဲ့ အရငလွိုဘဲ အနတွီလေး အလဈ..ခိုးခိုး ကှိတတွာ..အနတွီလေး မိသှားလို့..မူလေး ကို အိမပွေါကွ မောငွးထုတတွာ ခံလိုကရွ သညွ ..။…… အငွးယားကနစွောငွး ..။နဝငရွေီတရော အခှိနွ …။ သာဒိုး သညွ မမကှညပွှာ ခှိနွးလို့ ရောကလွာ သညွ ..။ မမကှညပွှာ ငိုနေ သညွ ..။သူ့ ပါး ကို တဖှနွးဖှနွး ရိုကွ သညွ ..။ ထု သညွ ..။ ကုတွ သညွ ..။ “ မငွး…မငွး …လူဆိုး..လူယုတမွာ …သဈစာဖေါကွ ..” သာဒိုး ..ခေါငွးငုံ့ကာ ခံနေ သညွ ..။ သူ့စိတထွဲမှာ သူ သိ သညွ ..။ကနှောဟွာ လူဆိုး ပါ …… ပှီး။