အချစ်နဲ့အတ္တ
မကွမြှနြ အသာပင့ရြငြး မှနထြဲရောကနြသေော မိမိမကွနြှာနှင့ြ ခနျဓာကိုယြ တဈခုလုံးအား သခွော စေ့စပကြှည့မြိသညြ ။ အိမတြာဝနြ သမီးလေးတာဝနြ အပှငြ ရုံးကနေ အိမသြယလြာသော work from home ဆိုသည့ြ ရုံး အလုပတြှနှငေ့ြ မိမိ မပှငဆြငနြခေဲ့သညမြှာ ကှာပှီ ။ ပုံမှနြ ရုံးဖှင့ခြွိနဆြို နညြးနညြးပါးပါး ပှငဆြငဖြှဈပမယေ့ြ ရောဂါဆိုးကှောင့ြ ရုံးပိတထြားသည့နြောကပြိုငြး သနပခြါးပါးပါးလေးပဲ ထပဖြှဈသညြ ။ ဒီနေ့တော့ မဖှဈမနေ အပှငသြှားရမှာမို့ ပှငရြပေဦးမညြ ။ မိမိစိတကြို မိမိသိသညြ ။ ယခုထကပြို၍ မခံစားရခငြ ၊ အဆငခြှငမြဲ့ ကိဈစမွား မလုပမြိခငြ ရှငြးစရာ ရှိသညမြွားတော့ ရှငြးမှ ရပါလိမ့မြညြ ။ ” —— ” ” ဟယလြို ” ” အကိုရောကနြပှေီ ညီမ ” ” ဟုတြ ခုပဲ ထှကလြာပှီ အကို ” အပှငထြှကရြနြ လိုအပသြည့ြ စာရှကစြာတမြးတှယေူ ၊ မတဈြ တပြ ၊ ဟမြးဂယွထြည့ြ ခေါထြားသည့ြ တကစြီနှင့ြ မှို့ထဲ ထှကခြဲ့သညြ ။ အပှငမြရောကတြာ ဆယရြကကြွောပြှီ ။ လမြးတှေ လူတှေ ဆိုငတြှေ အတောရြှငြးနသညြေ ။ အခွိနသြိပမြကှာခငြ သှားလိုသည့ြ လမြးသို့ ရောကသြှားသညြ ။ လမြးထိပမြှာပငြ ကားပေါမြှ ဆငြးသညြ ။
မရောကတြာကှာပှီ ဖှဈသည့ြ တိုကခြနြးတဈခုဆီ တကခြဲ့သညြ ။ လှကေားပေါမြှ ကောငမြလေး တဈယောကြ ဆငြးလာတာတှေ့သညြ ။ ကှည့ရြတာ ခပသြုတသြုတမြို့ မိမိ အရငရြှောငပြေးလိုကသြညြ ။ အခနြးရှေ့ရောကတြော့ ” —- ” ဘဲလြ နှဈခါ သုံးခါ နှိပသြညြ အထိ အထဲမှ ဘာသံမှ မကှားရ ။ နောကတြခေါကြ မနှိပခြငမြှ တံခါးပှင့လြာသညြ ။ ဆံပငြ စုတဖြှား မကွလြုံးနီကှောငကြှောငြ နှင့ြ မကွနြှာ အရငြ မှငလြိုကရြသညြ ။ ” မေ ဆောရီး ကိုယြ အိပပြွောသြှားတယြ လာ ” ” —- ” ” ထိုငြ ဘာသောကြဦးမလဲ ” ” —- ” ” ဪ မေ ကောဖြီကှိုကတြာပဲ ကိုယြ ဖွောပြေးမယြ ခဏစောင့ြ ” သူနဲ့ တှေ့တော့ ပှောခငွသြည့ြ စကားလုံးမွား မပှောနိုငပြဲ ဖှဈနသညြေ ။ ညက တဈညလုံး မအိပပြဲ သူနဲ့ တှေ့ရငြ ပေါကကြှဲလိုကမြယ့စြိတကြ သူ့ အခနြး သူ့ပါတဝြနြးကငွြ ကှည့ပြှီး မထှကနြိုငပြဲ ဖှဈနသညြေ ။ မတဈြ အသာဖှုတပြှီး အမှိုကပြုံးဖှဈဟနတြူသော အခနြးထောင့ရြှိ ကွှတကြွှတအြိတထြဲ ထည့လြိုကသြညြ ။ ရုတတြရကတြှေ့လိုကရြသညကြ ကှနဒြုံးတဈခု ။ စိတထြဲတဈခုခု ထင့မြိသညမြှလှဲ၍ ထူးထူးခှားခှား မဖှဈမိ ။ ဟမြးဂယွထြုတြ၍ လကကြို သခွောဆေးသညြ ။ သူ ကောဖြီ ခှကြ နှဈခှကနြှင့ြ ပှနရြောကလြာသညြ ။
” မေ သောကလြိုကြဦး ” ” ဆိုပါဦး ညက ဖုနြးခေါထြားတဲ့ ကိဈစ ကိုယြ အိပပြွောသြှားတာ ” ကောဖြီခှကဆြီ လှမြးထားသည့ြ လကကြို ပှနရြုတပြှီး သူ့ကို စေ့စေ့ ကှည့လြိုကသြညြ ။ ” ဘာကိဈစလို့ ထငလြဲ မောငြ ” သူ့နဲ့ ဘယလြောကပြဲ ပှူနာရှိခဲ့ မောငြ ဆိုသည့ြ အသုံးအနှုံး ကိုတော့ ခုထိ သှငသြှငြ သုံးမိဆဲ ။ သူ နှင့ြ ကိုယကြှားမှာ ပတသြကစြရာ အကှောငြးက တဈခုပဲ ရှိတော့တာ သူနားလညသြင့သြညြ ။ ” ဪ သမီး ကိဈစ အတှကလြား ” ” ဟုတတြယမြောငြ မောငဆြီက သမီးအတှကြ မထောကပြံ့တော့တာ သုံးလ ကွောနြပှေီလေ ” သူ ခေါငြးငိုကစြိုကြ နသညြေ ။ သူ့ မကွလြုံးတှကေ သူ့ စားပှဲ အဟောငြးလေးပေါကြ စာအုပြ အပုံကှီးဆီ ရောကနြသညြေ ။ ” သမီးလေးက ငယငြယကြလိုပဲ ကနွြးမာရေး ခွူခွာတယြ နှလုံးအား မကောငြးတော့ ခဏခဏ မောနရှောတယြ မောငြ ၊ မေ လညြး ရှာလို့ရသမွှ သမီး အတှကြ ပဲ သုံးနတောမောငြ မောင့ြ အခကအြခဲလညြး နားလညပြမယေ့ြ ခုက မောင့ြ ဆီက ဖုနြးလေးတောငြ မလာတော့ မေ သညြးမခံနိုငတြဲ့ အဆုံး မေ မဆကခြငွပြဲ မောင့ဆြီ ဆကခြဲ့တာ ” သူ မှငနြိုငမြယြ သိနိုငမြယဆြိုရငြ မေ့ မကွမြှနအြောကကြ မကွဝြနြးတှမှော အရညတြှလေဲ့နတော နဲ့ တုနရြီနတေဲ့ အသံကို သတိထားမိမှာပါ ။
စိတပြှလေိုပှငှေား ကောဖြီနှေးနှေးကို ကုနသြညအြထိ မော့သောကခြလွိုကသြညြ ။ ” ကိုယြ သိပါတယြ မေ ” ” ကိုယြ ဘကကြ ပကွကြှကမြှု ပါ အလုပကြ လညြး အရငလြို မဟုတပြဲ ပါးတယြ စာရေးဖို့လညြး ဈာနမြဝငဘြူး မေ လညြး မှငတြဲ့ အတိုငြးပဲ သမီးလေး က ကိုယ့သြမီးလေးပါ သူ့ကို ကိုယြ စှမြးသမွှ ထောကပြံ့ ပေးခငွတြာ ” ခဏမွှ အခနြးထဲ တိတဆြိတသြှားသညြ ။ ” ဒီလိုလုပြ ကိုယ့ကြို တဈပါတတြော့ အခွိနပြေး ကိုယသြခွောလှှဲပေးလိုကမြယြ ကိုယြ ကတိပေးတယြ နောြ ” မိမိ သူ့မကွနြှာ ကို သခွောကှည့လြိုကသြညြ ။ ” ဟုတပြှီလေ မောငြ ” ” မေ ပှနမြယြ ” ပှောခငွတြာတှေ အမွားကှီးပမယေ့ြ သူ့ အခှအနေကှညေ့ြ ပှီး မိမိ မပှောရကတြော့ ။ သူ နဲ့ နောကဆြုံးတှေ့ခဲ့သည့ြ ခှောကလြကွောလြောကကြထကြ အရာရာ ဆိုးရှားနသညြေ ။ ” နပေါဦးလား မေ ” ပှနရြနပြှငလြိုကသြည့ြ မိမိ ကို မွှောလြင့တြကှီး တောငြးဆိုသညြ ။ သူ့ အသံတှကေ ခှောကကြပကြပနြှင့ြ ။ အိမရြှေ့တံခါးဝတှငြ သူနဲ့ မိမိ မကွနြှားခငွြးဆိုငလြကွြ ။ ” ဘာရှိသေးလို့လဲ မောငြ ” သမီးလေးအတှကြ ရတကမြအေးသည့ကြှားမှ သူ့ကို သနားမိသညြ ။ သူ့ဝါသနာနှင့ြ မိမိ မှာ သူ့ဝါသနာ ကိုသာ ရှေးခယွခြဲ့သောသူကို ဘာလို့မွား သနားနမေိပါလိမ့ြ ။ ” အို ” သူ အတငြးဖကလြာသညြ ။
ရုတတြရကြ နောကဆြုတလြိုကလြို့ မိမိ လကနြှဈဖကကြ သူ့စားပှဲကိုထောကမြိသညြ ။ သူ မိမိ မကွနြှာကို ဆုတကြိုငြ ပှီး နှုတခြမြးတှကေို တငြးတငြး နမြးရှိုကသြညြ ။ ပူနှေးသော အထိအတှေ့မွားက နှုတခြမြးမှတဆင့ြ ရငထြဲထိ မှနြးကပွလြာစသညြေ ။ မကွရြညတြှေ လား ခွှေးစတှလေား မသိနိုငတြော့ ။ သူ့ရဲ့ ခဉွစြူးစူးကိုယသြငြးနံ့ သူ့ရဲ့အတှေ့အထိမွားနှင့ြ ကငြးဝေးနတော ကှာပှီဖှဈသော မိမိ စိတကြ အရာအားလုံးကို လှှတခြလွိုကခြငွသြညြ ။ ခဏ အကှာမှာ မိမိ မကွမြှနလြေး ကွှတကြသွှားတာ သတိထားမိသညြ ။ နောကြ စားပှဲ ပေါကြ လွှောကသွှားသော စာအုပမြွား အသံ ။ ” အာ့ ” ပူနှေး ဆူးနဈသည့ြ အရာတဈခု တှနြးဝငလြာမှုက စားပှဲပေါမြကွနြှာအပထြားသော သူ့ကို ရှေ့သို့တိုးသှားစသညြေ ။ တိုးဝငလြှုပရြှားမှုက ခပမြှနမြှနသြှားနသညြေ။ သူ့ ရငသြားတှေ ကို နောကကြနေ လွှိုပှီး ဖစွညြဈနတော ခံရပမယေ့ြ အစပထမကလောကြ မနာတော့ ။ ” အင့ြ အား အား ” သူ့ ငှီးတှားသံ က အရငတြုနြးက အတိုငြး မှနမြှနထြှကပြေါနြသညြေ ။ တိုးဝငနြသညေ့ြ အငအြားနဲ့ ခွုပကြိုငခြံနရသေည့ြ သနမြာမှု ကလညြး အရငတြုနြးက အတိုငြးပငြ ။
” အာ့ နာတယြ မောငြ ” စားပှဲပေါြ ထောကထြားသည့ြ သူ့လကတြှေ ကို အတငြးနောကသြို့ ဆှဲယူတာ ခံလိုကပြှီး ပိုမို ပှငြးထနသြည့ြ လှုပရြှားမှုတှကှေောင့ြ မိမိ အသံထှကညြညြးမိသညြ ။ ” ခဏ ခဏ နောြ မေ မောငြ ပှီးတော့မယြ ” ” အား ” ဖရိုဖရဲ ဖှဈနသညေ့ြ မိမိ အဝတအြစားတှနှငေ့ြ သူ့ရဲ့လှုပရြှားမှုတှကေို စားပှဲပေါရြှိ မှနခြပွလြေးကနေ ပှနမြှငနြရသေညြ ။ မကွလြုံးမွားမှိတထြားလိုကသြညြ ။မလှနဆြနနြိုငတြဲ့ အထိအတှေ့ မလှနဆြနခြငွတြော့ ။ ” နကေောငြးလားရှင့ြ မ မမွေိုးမမ ” ” ဟုတကြဲ့ ” အခနြးကဉွြးလေးရှိ မိမိထိုငနြသေော စားပှဲရှေ့တှေ သပသြပရြပရြပြ ဝတဆြငထြားသော ခပငြယငြယြ အမွိုးသမီး တဈယောကကြ ထိုငရြာမှ ထ၍ စတငနြှုတဆြကသြညြ ။ ” ကွှနမြ က မမမွေိုးမမ ဘကကြနေ ဆောငရြှကပြေးမယ့ြ ရှေ့နပေါရှင့ြ ခငမြွိုးထိုကြ လို့ခေါပြါတယြ ” ရကအြတနကြှာ နာကငွနြှမြးလနွသေော စိတကြှောင့ြ လူက အားမရှိသလို မကွလြုံးမွားကလညြး ဝဝေါးနသညြေ ။ ” အခု အခှအနေတှကေေ မမမွေိုးမမ အငြး မမေ ပဲ ခေါမြယနြောြ မမေ က သံသယ အဖှဈခံရဆုံး တရားခံဆီ တှနြးပို့နတယြေ ” သူ့ စကားလုံးတှကေ ဖှေးညငြးစှာ တဈလုံးခငွြး ထှကပြေါြ နသညြေ ။
” မမေ က သဆေုံးသှားတဲ့ ကိုကောငြးမငြး နဲ့ ပှီးခဲ့တဲ့ ခှောကလြကွောကြမှ နှဈဦးသဘောတူ တရားဝငကြှာရှငြးထားတဲ့ ဇနီးဟောငြး ၊ ကှာရှငြးစဉကြလညြး နှဈဦးသား စကားမွားကှစဉမြှာ မမေ က မကွနပေခြကွတြှေ ပိုမွားတယြ လို့ သိရတယြ ၊ ခုလညြး ကနဦး ထှကဆြိုခကွတြှအရေ ကိုကောငြးမငြးဆီ သှားတာ ကလေး ထောကပြံ့ကှေး မရလို့ လို့ မမေ ကိုယတြိုငြ ပှောထားတာ ရှိတယြ ၊ လမြးထဲက CCTV တှေ အရလညြး မမေ က အဲ့ဒိ တိုကကြနေ ကိုကောငြးမငြး အသတမြခံရခငြ နောကဆြုံး ထှကခြှာသှားတဲ့သူ ဖှဈနတယြေ ၊ ဆိုတော့ ” သူ မိမိ ကို တည့တြည့လြှမြးကှည့သြညြ ။ မိမိ တုနရြီလှိုကတြကလြာသော စိတတြို့နှင့ြ ကသောကမွော ပှောမိသညြ ။ ” ကွှနမြ မောင့ကြို မသတဘြူး ” ” ဟုတကြဲ့ ဒါပမယေ့ြ လကတြှေ့ အဖှဈအပကွကြို နားလညထြားဖို့လိုတယြ ၊ ညီမ ပှောခငွတြာက မမေ အနနေဲ့ ဒီအမှုမှာ တရားခံ မဟုတဘြူးဆိုတာကို ပှဖို့ ညီမနဲ့ အပှည့အြဝ ပူးပေါငြး ဆောငရြှကမြှ ရလိမ့မြယြ ” သူ ဆကပြှောသညြ ။ ” ဟုတပြှီ အဲ့တာဆို ညီမတို့ စလိုကရြအောငြ ကိုကောငြးမငြး နဲ့ ကှာရှငြးပှီး မမေ ရဲ့ အခှအနေေ နောကြ အဲ့ဒီနေ့က အဖှဈအပကွြ အသေးစိတြ တှေ ညီမ ကို သခွော ပှောပှပါ “။
“မမွေိုး နင့အြကောငကြလညြးဟယြ ဆံပငစြုတဖြှားနဲ့ သပသြပရြပရြပလြညြး မရှိဘူး နငဘြာကှည့ကြှိုကတြာ” မိတဆြကြပေးပှီးပှီးခှငြး အခစွရြဆုံး ငယပြေါငြး သူငယခြငွြး သီတာ ရဲ့ မှတခြကွြ ။ “နင့မြကွလြုံးကလညြးဟယြ အဝေးတငမြဟုတဘြူး အနီးပါ ကနြးသှားတာလား” အဖေ နဲ့ အမေ မရှိတော့သည့ြ နောကပြိုငြး ကုနစြုံဆိုငလြေးဖှင့ပြှီး ကွောငြးထားပေးခဲ့သော အပွိုကှီး ဒေါလြေး ရဲ့ ဝဖနေသြံ ။ မိမိ ကိုယတြိုငလြညြး မောင့ကြို ဘာလို့ ခစွခြဲ့မိမှနြး သခွော စဉြးစားကှည့တြော့ ဟိုလိုလို ဒီလိုလို ။ သခွောတာတော့ မောင့ရြဲ့ နုရှတဲ့ စကားလုံးလေးတှရယြေ ကှငကြှငနြာနာနဲ့ ဂရုစိုကပြေးမှု အလိုကသြိလှနြးမှူကှောင့ြ တှပေဲ ကှောင့ထြငသြညြ ။ မောငကြ အသကြ သုံးဆယြ မိမိထကြ လေးနှဈကှီးသညြ ။ အငဂြငွနြီယာ ကွောငြးပှီးထားပမယေ့ြ စိတလြိုလကရြ သူ့ဝါသနာ အတိုငြး စာရေးဆရာ အလုပပြဲ လုပသြညြ ။ “မောငကြရော မေ့ ကို ဘာလို့ခစွခြဲ့တာ” မောငြ က စာရေးဆရာပီပီ တှေးတှေးငေးငေးလေး ခှငထြောငအြမိုးပေါကြို ကှည့နြသညြေ ။ မိမိ သူ့လကမြောငြးပေါမြှီအိပရြငြး ဆကပြှောမိသညြ ။ “မေ က ပိနတြယြ ပေါငြ တဈရာကွောြကွောလြေးရယြ သူမွားတှလေို တငတြှေ ရငတြှေ ရှိတာလညြး မဟုတဘြူး နောကြ အမှဲတပနြရတေဲ့ မကွမြှနကြရှိသေးတာ” မောငြ ခေါငြးငုံ့ကှည့သြညြ ။
“မေ က အပှုအစု ကောငြးတယြ လေ ” “ဟာ မောငနြောြ ဘာတှေ ပှောနတော မကေ အကောငြးမေးနတောကို ” “မဟုတဘြူးလား” “ဟာ တောပြှီသှား သမီးလေးနိုးသှားမယြ ရှူး” သူ ပှောမှ မိမိ ရှကသြှားသလို ဖှဈမိသညြ ။ ခုဆို မောငနြဲ့ အိမထြောငသြကြ နှဈနှဈကွောပြှီ ။ မောငနြဲ့ မှို့ထဲ သငတြနြး တဈခုမှာ စတှေ့ပှီးနောကြ ခစွသြူသကတြမြး ခှောကလြကွောမြှာ မောငခြေါရြာ လိုကခြဲ့ပှီး နယကြ မောင့မြိဘတှေ ကိုယတြိုငြ စီစဉပြေးမှုနဲ့ မှို့ရှိ မောငပြိုငတြဲ့ တိုကခြနြးလေးမှာပဲ နှဈယောကအြတူတူ နဖှဈေခဲ့သညြ ။ မောငြ က ကှငကြှငနြာနာ ဖေးဖေးမမ နှင့မြို့ အလုပကြ ပှနလြာတိုငြး အမောပှရသေညြ ။ စာရေးဆရာ အလုပဆြိုတော့ သှားစရာရှိမှသာ အပှငသြှားရတော့ တနကေုနြ အိမမြှာပငြ ။ မောငြ က အိမရြှငထြီး ။ ခကွတြာပှုတတြာ လွှောတြာ ဖှတတြာ အကုနြ မောငြ ကပဲ လုပပြေးသညြ ။ ညဘကဆြိုရငတြော့ မောငညြဉ့နြကတြဲ့အထိ စာရေးသညြ ။ သူသောကဖြို့ တခုခု စီစဉပြေးဖှဈသညြ ။ မောငကြ ဝိုငလြောကနြဲ့ တငြးတိမသြညြ ။ နောကြ မောင့ြ အကငွ့ြ တဈခုက သူစာရေးနတေဲ့ အခွိနြ သူ့ ညီလေး ကို ကစားပေးနရငြေ အရမြးကှိုကသြညြ ။ တခါတလေ မောင့ြ စားပှဲခုံအောကထြဲဝငြ ပုဆိုးလှနပြှီး စုတပြေးဖှဈသညြ ။ မောငကြ ပုံမှနအြခွိနတြှဆေို အေးဆေးသမားပမယေ့ြ သူစိတရြှိလာရငြ ခပကြှမြးကှမြးပဲ ဆကဆြံသညြ ။
မိမိ ကလညြး သူ့ အထိအတှေ့တှကေို လှနဆြနနြိုငခြှငြးမရှိ ။ ကိုယတြိုငြ တကညြီလကညြီ လှောခြတမြိသညြ ။ ” မေ မငြး က ရိုးရိုးလေးနဲ့ တောတြောြ ထနတြာပဲ” မောငကြ စသလိုလို နောကသြလိုလို ပှောတတသြညြ ။ “မောငကြတွော့ရော ဟှငြး ဂေါလြီပါ ထည့ထြားပှီးတော့ ဘယတြုနြးကတညြးက အကငွ့ကြောငြးတှေ တတနြတောလဲ ” မောငြ ပှုံးစိစိပဲ လုပနြသညြေ ။ မိမိကလညြး မောင့ကြို စှဲလမြးမိသညပြဲလေ ။ မောငကြ လေးဘကထြောကြ လုပတြာ အရမြးကှိုကသြညြ ။ ကွောလယလြောကပြဲ ရှိတဲ့ မိမိဆံပငြတှေ ကို စုကိုငပြှီး ခပကြှမြးကှမြး ဆကဆြံသညြ ။ မိမိ အပေါကြတကဆြောင့မြယဆြိုလညြး သူ က ရငသြားတှေ တဖှနဖြှနြး ရိုကရြမှ ။ တဈပါတြ တဈခါ နဖှဈေသညြ ဆိုပမယေ့ြ နပှေီးရငြ နှဈရကလြောကကြ အားမရှိခငွြ ။ သမီးလေး ကို ကိုယဝြနဆြောငထြားသည့ြ အခွိနတြှဆေို မိမိ စုတပြေးဖှဈတာပဲ မွားသညြ ။ သူက မိမိမကွနြှာပေါြ ပှီးလိုကရြမှ ။ သမီးလေး မှေးပှီး ခှောကလြကွောတြော့ မောငနြဲ့ မိမိကှား အဆငမြပှမှေုလေးတှေ စလာသညြ ။ သမီးလေးက ကနွြးမာရေးခွူခွာသညြ ။ နေ့နညညေ ပှုစုရသညကြ မွားတော့ မောငြ သခွော စာမရေးနိုငတြော့ ။ မောငြ တခွို့ ကိဈစတှမှောပါ စိတသြိပမြရှညတြော့ ။
“မေ မငြး အလုပထြှကလြိုကပြါလား သမီးလေးကို ပှုစုရအောငြ” “မောငြ ဘယလြိုပှောလိုကတြာ မောငလြညြးသိသား မောငြ စာရေးတဲ့ အလုပတြခုတညြးက အိမအြတှကြ အဆငမြပှဘေူးလေ” “မောငြ တခှားအလုပပြှောငြးလုပပြါလား မောင့ြ ဘှဲ့နဲ့ဆိုငတြာ လုပပြေါ့” “ဘာ မောင့ြ ဝါသနာတော့ မစှန့လြှှတနြိုငဘြူးမေ ” သူရော ကိုယရြော အခစွတြှနှငေ့ြ တညဆြောကခြဲ့တဲ့ အိမထြောငရြေးမို့ နှဈယောကစြလုံးသညြးခံပှီး နဖှဈေခဲ့သညြ ။ ဒါပမယေ့ြ တခါတလေ ဆိုတာထကြ ပိုပှီး ကတောကကြဆ ဖှဈလာသညကြ မွားလာသညြ ။ သမီးလေးကလညြး နဲနဲကှီးလာတော့ ဂွီကသွညထြငသြညြ ။ သူကောငြးကောငြးစာမရေးနိုငသြည့အြပေါြ သူ စိတတြိုနသညြေ ။ မိမိ အလုပကြလညြး အထိုကအြလွောကြ လစာကှောင့ြ ဘယလြိုမှ ဖှတမြရ ။ “မေ မောငတြို့ ခှဲနရအေောငြ ” ရိုးရိုးလေးနဲ့ ရှငြးရှငြးလေးပဲ ဆိုပမယေ့ြ အသညြးနင့အြောငြ ခံစားမိခဲ့သညြ ။ သူ့ ဝါသနာ သူ့အလုပကြို အဲ့လောကတြောငြ ခစွခြဲ့သညပြဲလေ ။ မိမိနှင့ြ သမီးလေးကို သူ မငဲ့ညှာ ။ “ဒီအိမကြ မောင့အြိမပြါမောငြ မတေို့ပဲ ဆငြးမယြ ” အဲ့ညက မိမိ တညလုံးငိုသညြ ။ သူအရကတြှေ တဈခှကပြှီး တဈခှကြ သောကနြသညေကြို ဂရုမပှုခငွတြော့ ။
နောကတြဈနေ့မနကြ သူမနိုးခငြ သမီးလေးကို ခေါပြှီး ဒေါလြေး အိမဆြငြးခဲ့သညြ ။ “ညညြး အဲ့လောကတြောငြ ဖှဈနတော အဲ့ယောငြျကွား မပေါငြးနဲ့” ဒေါလြေး ကိုယတြိုငြ စီစဉပြှီး ကှာရှငြးဖို့လုပသြညြ ။ မှနသြညြ မှားသညြ ဆိုတာထကြ သမီးလေးကနွြးမာရေး ၊ အလုပကြိဈစ တှနှငေ့မြို့ ဒေါလြေးကို ဘာမှ ထပြ မပှောမိတော့ ။ ကိုယတြိုငလြညြး သူ့ကို မကွနြှာ မမှငဝြံ့တော့ ။သူ လကမြှတထြိုးပေးသညြ ။ ငှပမောဏ တဈခု ပုံမှနြ ထောကပြံ့ပေးဖို့လညြး ဒေါလြေး စီစဉပြေးမှုနဲ့ သူကတိပေးလိုကသြညြ ။ တဈလလောကကြှာတော့ အရာရာ ပုံမှနြ ပှနဖြှဈသှားသညြ ။ ဒေါလြေး နှင့ြ အမွိုးတှေ ဝိုငြးကှည့ပြေးလို့ သမီးလေး လနြးလာသညြ ။ မိမိ အလုပကြလညြး လူတှလွှေော့ တာဝနကြ ပိုမွားလာလို့ အလုပဘြကပြဲ သခွော အာရုံ စိူကမြိတော့သညြ ။ သူ့ကို တခါတခါ သတိရပမယေ့ြ လှမြးပမယေ့လြို့ နာစရာနဲ့ ဖှသညြေ ။ အလုပကြိုပဲ အာရုံစိုကသြညြ ။ ကှာရှငြးပှီး သုံးလကွောလြောကအြထိ သမီးလေး အတှကြ သူပုံမှနထြောကပြံ့သညြ ။ သမီးလေး ကနွြးမာရေး အခှအနေလညြေး ဒေါလြေးတို့ဆီ သူ ဖုနြးဆကဆြကမြေးသညြ ။ မိမိဆီဖုနြးဆကပြမယေ့ြ သူ့အသံကှားရငြ ငိုမိမှာမို့ ဘယတြော့မှ မကိုငဖြှဈ ။
မှတမြှတရြရ တဈခါ ညဘကကြှီး သူ ဖုနြးဆကသြညြ ။ မိုးခွုပနြပှေီမို့ သူ့အတှကြ စိုးရိမမြိပမယေ့ြ သမီးလေး ဆေးတိုကခြွိနမြို့ မကိုငမြိလိုကြ ။ ပှနလြညြး မခေါခြငွလြို့ ဒီအတိုငြးထားလိုကသြညြ ။ ခုဆို သူ့ဆီက ဖုနြးမလာတော့တာ သုံးလကွောပြှီ။ သမီးလေးအတှကြ ငှလညြေး မပို့တော့ ။ ဒေါလြေးမှတဆင့ြ သူ့ဆီ ဖုနြးဆကကြှည့တြော့ စကပြိတထြားသညြ ။ မိမိ အလုပကြလညြး သူဌေး က ကိုရီးယား ပှနသြှားပှီး ဒီက ရုံးခှဲတှေ ပှနသြိမြးနပှေီမို့ ရှေ့ရေး အတှကြ မသခွော ။ ဒီကှားထဲ သမီးလေးက ကနွြးမာရေး ပှနဆြိုးလာပှနသြညြ ။ ကပရြောဂါဆိုးကှောင့ြ အလုပကြို အိမမြှာပဲ လုပနြရလေို့ သမီးလေးကို ကှည့နြိုငလြို့ တောသြေးသညြ ။ သူ မိမိ ကို သတိမရတောငြ သမီးလေးကိုတော့ မမေ့သင့ြ ။ သူ့ဆီ သှားတှေ့ပှီး သမီးလေး နမကေောငြးတာ နဲ့ တခှား အခှအနေတှေေ ပှောပှမညြ ။ တှေ့သင့ြ မတှေ့သင့ြ စဉြးစားနတောတငြ တဈပါတကြွောသြှားသညြ ။ ဘာပဲဖှဈဖှဈ မနကဖြှနတြော့ သှားတှေ့ဖှဈအောငြ သှားတှေ့မညြ ။”ဟုတကြဲ့ မမေ ခုပှောပှတာတှနေဲ့ အမ ရဲ့ ခံစားခကွတြှကေို ညီမ အပှည့အြဝ နားလညပြါတယြ ဒါပမယေ့ြ ဒါက ခပွှလို့ရတဲ့ ရုပပြိုငြးဆိုငရြာ အခကွအြလကတြှေ မဟုတဘြူး” တုနရြီနပမေယေ့ြ မိမိ ရသေောကရြငြး ကှည့နြမေိသညြ ။
“ကွှနမြမှာ မောင့ကြို သတလြောကတြဲ့ အကှောငြးရငြး ရှိနတယြေ လို့ ရှငြ ထငနြတေုနြးပဲလား ” “ထငမြှငယြူဆခကွဆြိုတာထကြ လကတြှေ့ဖှဈနိုငခြွရှေိတာတှကတေော့ ပှောငြးမသှားသေးဘူး မမေ” သူ လေးလေးနကနြကပြှောသညြ ။ “ဟုတပြှီ အမ ညီမ တို့ ခေါငြးစဉပြှောငြးရအောငြ” သူနဲ့ မကွလြုံးခငွြး ဆုံမိပှနသြညြ ။ ” အမ မသတဘြူး ထားပါတော့ သူ့ကို သတတြာ ဘယသြူဖှဈမယြ ထငလြဲ” မိမိ ရသေောကပြှီးတာ မကှာသေးပမယေ့ြ လညခြွောငြးတှေ ခှောကကြပသြှားပှနသြညြ ။” မားမား ” ” ဟေ ” ” မားမား ” ” ဟေ ထူးနတယေလြေ ဒီကောငမြလေး ဘယလြိုဖှဈ ” ” ဟှာလေ မားမား အပေါထြပကြ ကိုကှီးကောငြး မမ လေ ဒီမနကြ အိတတြှနေဲ့ ဆငြးသှားတာ တှေ့လို့ ” ” ဟငြ ဘယသြူ အောြ ကောငြးမငြး တို့လား အေးလေ သှားစရာရှိလို့နမှောပေါ့ အဲ့တာဘာဖှဈလဲ ” ” ခုက မကွနြှာလညြး မကောငြးဘူး မားမား ရဲ့ မီးလေး လညြး ပါသှားတယြ ” ” ညညြးနောြ ငုဝါ ညညြး ခုမှ နှဈဆယကြွောြ ရှိသေးတာ စပစြုလိုကတြာ မိနြးမကှီး ကနွတောပဲ သှား ဒီမှာ ငါ ဟငြးခကွနြတယြေ သားအမိနှဈယောကတြညြးရှိတာ အမေ ကို ဝိုငြးမကူနဲ့ စပစြုဖို့ပဲ လုပနြေ အဲ့မှာ ခဏနေ ရခွေိုးဖို့လုပြ ” ငုဝါ တဈယောကြ အမပှေောလိုကမြှ ဇကကြလေး ပုသှားသညြ ။
အိမရြှေ့ပှနလြှည့ထြှကပြှီး ဖုနြးပှနသြုံးနလေိုကသြညြ ။ ဘာဖှဈလို့ပါလိမ့ြ ။ စိတကြ ကိုကှီးတို့ ဆီ ရောကသြှားပှနသြညြ ။ ကိုကှီး အမွိုးသမီးနှင့ြ မရငြးနှီးပမယေ့ြ ကိုကှီးနဲ့က ငုဝါ တို့ငယငြယြ ဒီကို ပှောငြးလာကတညြးက တိုကပြိုငရြှငလြညြးဖှဈ ခဏ ခဏ တှေ့နကှမေို့ ခငမြငရြငြးနှီးသညြ ။ ကိုကှီးတို့က ငုဝါတို့ အပေါထြပတြငြ ။ အရငကြဆို ကိုကှီးတို့ တိုကခြနြး ခဏ ခဏ ရောကသြညြ ။ ကိုကှီး ဖဖေေ နဲ့ မမေေ က လညြး သဘောကောငြးသညြ ။ ကိုကှီးအိမထြောငကြပွှီး နောကပြိုငြးတော့ သိပမြရောကဖြှဈတော့ ။ ကိုကှီး ဖဖနှေငေ့ြ မမေေ က ဒီမှာ မနတေော့တာလညြး ပါသညြ ။ မားမား က အကှောငြးမရှိ မသှားရ ဟု တားမှဈထားသညြ ။ ကိုကှီးက စတှေ့စဉကြတညြးက သပသြပရြပရြပြ နတော မတှေ့ရ ။ အမှဲတမြး ကပိုကရို နှင့ြ ဖှဈသလိုနသညြေ ။ အငဂြငွနြီယာကွောငြးက ဘှဲ့ရထားတာတောငြ စာရေးဆရာ လုပနြသညြေ ။ တခှားသူတှတေော့ မသိ ။ ကိုကှီး ရဲ့ ဒူန ဆနဆြနြ အရေးအသားတှေ ငုဝါ တော့ ဘယလြိုမှ နားမလညြ ။ သူ့ရှေ့တော့ သှားမပှောရဲဘူးလေ ခေါကခြံရမှာပေါ့ ။ ကိုကှီးနှင့ြ မမ တော့လိုကပြါသညြ ။ မမ က ပိနပြိနပြါးပါးနှင့ြ အလှခညွြး မဟုတြ ။ မကွမြှနြ တပထြားလို့ထငသြညြ ။ မကွနြှာက လေးက ခစွစြရာ ကောငြးသညြ ။
ငုဝါ နှင့ြ မမ တဈခါမှ စကားမပှောဖူး ။ မမက ခပတြညတြညနြတတေလြို့ ထငသြညြ ။ လှကေား အဆငြးအတကြ တှေ့လွှငြ ပှုံးပှနှုတဆြကရြုံလောကပြဲရှိသညြ ။ ” – ” နှဈခါ သုံးခါ ခေါကသြညြ အထိ အထဲက ဘာမှ အသံမကှားရ ။ ခဏ ကှာမှ တံခါးပှင့လြာသညြ ။ ” ဩောြ ကလေး ” ” ဟုတြ မားမား အိမမြှာ ဘုရားကပရြငြး ပိုတဲ့ သာကူလေး ပို့ခိုငြးလိုကလြို့ ” ” အေး အေး လာ ” ကိုကှီး အခနြးတောငြ မရောကဖြှဈတာကှာပှီ ။ ရှုပပြှနတောပဲ ။ ” ခဏ ထိုငြဦး ” ငုဝါ လကထြဲမှ ခွိုင့ြ လှမြးယူပှီး ကိုကှီး နောကဖြေးဝငသြှားသညြ ။ မမ မရှိတဲ့နောကြ ကိုကှီးတဈယောကြ ဖှဈခငွတြိုငြး ဖှဈနတောပဲ ။ သခွော မသိပမယေ့ြ မမ နဲ့ ကိုကှီး ကှာရှငြးလိုကြ တာ လိုငြးပေါကြနေ ပှောပှထားလို့ နညြးနညြးတော့ သိရသညြ ။ ကိုကှီး နဲ့ လူခငွြးမတှေ့ဖှဈတာ ကှာပမယေ့ြ ဖေ့ဘှတမြှာ အရငကြတညြးက ဖရန့ြ ဖှဈထားလို့ အခေါအြပှော ရှိသညြ ။ အရငတြုနြးက သိပမြသုံးပမယေ့ြ ခုနောကပြိုငြး ကိုကှီး ပှနသြုံးဖှဈလာလို့ ငုဝါနဲ့ ခပစြိပစြိပြ ပှောဖှဈသညြ ။ စားပှဲ ပေါကြ စာအုပတြှကေ အကုနြ ဖရိုဖရဲ ။ ဧည့ခြနြးမှာလညြး ရှုပပြှနသလေို တဈခနြးလုံး ခဉွစြူးစူး အနံ့ပငြ ထှကနြသညြေ ။ ငုဝါ နှာခေါငြး ရှုံ့မိသညြ ။ ရောကတြုနြးရောကခြိုကြ အမှငမြတောတြာလေးတှေ ကောကရြှငြးပေးလိုကသြညြ ။
” အမေ့ ” ဆောငကြှောင့ထြိုငြ၍ ပှန့ကြွဲနသေော ဂွာနယြ မွားကို စီနခေိုကြ ရုတတြရကြ ပုခုံးကို ထိလာသော လကတြဖကကြှောင့ြ လန့အြောမြိသညြ ။ ” ဟာ ကလေး ထားလိုကြ မငြးရှငြးလညြး ပှနရြှုပမြှာပဲ ” ” ရောကတြုနြးမို့ပါ ကိုကှီးရ ” မော့အကှည့ြ ကိုကှီး မကွလြုံးတှေ ဝငြးခနဲ ဖှဈသှားတာ သတိထားမိသညြ ။ ငုဝါ ခကွခြငွြးထလိုကပြှီး ခွိုင့ယြူ နှုတဆြကပြှီး ပှနခြဲ့သညြ ။ အခနြး ပှနရြောကတြော့ မားမားကို ခွိုင့ပြေး ပှီး အခနြးထဲ တနြးဝငလြာခဲ့သညြ ။ ခုခွိနထြိ ရငခြုနတြာ မပွောကသြေး ။ ဒီနေ့မှ အငြျကွီ က လညဟြိုကဝြတသြှားမိခဲ့သညကြို ။ ကိုယ့မြကွနြှာ ကိုယစြမြးမိတော့ ပူခှဈနပှေီး မကွစြိထဲ ကိုကှီး မကွလြုံးတှေ နှင့ြ နှုတခြမြးမှေးစစ နှုတခြမြးပါးတှပေဲ မှငနြသညြေ ။ ရေ ကို ခေါငြးအထိ လောငြးခွိုးလိုကပြမယေ့ြ တကိုယလြူံး ပူခှဈနသလေို ခံစားနရဆေဲပငြ ။ ငုဝါ ရညြးစားထားဖူးပမယေ့ြ ခုလိုမွိုး တခါမှ မဖှဈဖူး ။ မဖှဈသင့ဘြူး မဖှဈသင့ဘြူး ဆိုတာ တှေးရငြးနှင့ပြငြ ကိုကှီးက အိပမြကထြဲ အထိ ရောကလြာပှနသြညြ ။ ငုဝါ ကိုကှီးဆီ အဆကအြသှယြ မလုပတြာ ကှာပှီ ။ လိုငြးပေါလြညြး မတကဖြှဈတော့ ။ ဘာကှောင့မြှနြးလညြး ငုဝါမသိ ။ ကှောကနြသလေိုလို ရှကနြသလေိုလို နှင့ြ ။
တောတြောကြှာမှ ငုဝါ လိုငြးပှနသြုံးဖှဈတော့ ကိုကှီး စာတှကေ တနြးစီ ဝငနြသညြေ ။ ပွောကနြပေါလား ၊ ဘာတှေ အလုပမြွားနလေဲ အစရှိသဖှင့ြ ။ အလိုကသြင့ြ ပှနဖြှလေိုကသြညြ ။ ဘာရယမြဟုတြ ကိုကှီးနှင့ြ ထပတြှေ့ခငွနြသညြေ ။ အကှောငြးရငြးလညြး မယမြယရြရ မရှိ ။ သူ့အကှောငြးတှေးတိုငြး ဖွားခငွသြလိုလိုနှင့ြ ။ ” ကလေး ” တံခါးဖှင့ကြှည့လြိုကြတော့ ကိုကှီးဖှဈနသညြေ ။ ” အောကဆြငြးလို့ကှုံတုနြး မုန့ဝြယလြာလို့ လာပေးတာ အနတြီရော ” ” မားမား ဈေးသှားတယြ ကိုကှီးရ ” ” အဲ့တာဆို မဝငတြော့ဘူးလေ ” ” ရပါတယြ လာပါ ခဏ နေ ရောကတြော့မှာ ” ဧည့ခြနြးတှငဝြငထြိုငရြငြး သူ ဟိုဟိုဒီဒီ ကှည့နြသညြေ ။ မုန့ထြုတြ ရခေဲသတျေတာထဲ သှားထည့တြော့ သူကိုယ့ကြို လိုကကြှည့နြသညေထြငသြညြ ။ ” ကလေးတို့အခနြး မရောကတြာတောငြ ကှာပှီ ” ” ဟုတြ ကိုကှီး စိမြးကားနတောလေ ” ” မဟုတရြပါဘူးကှာ ” ကိုကှီး၏ စူးရဲသည့ြ အကှည့ကြို ငုဝါ ရှောငလြှှဲလိုကသြညြ ။ သူက အိမထြောငသြညြ ၊ ပှီးတော့ ငယငြယလြေးကတညြးက အကိုလို နလောခဲ့သူ ၊ ဟယြ သူက အိမထြောငသြညြ ဆိုပမယေ့ြ ကှာရှငြးပှီးသားပါ ၊ အို ငါ ဘာတှေ တှေးနပေါလိမ့ြ ။
” ဟိတြ ကလေး ဘာတှေ တှေးနလေဲ ဟိုမှာ အနတြီ ပှနလြာနပှေီလေ ” မားမား ဈေးခှငြးတောငြး မနိုငမြနငြးနှင့ြ ဝငလြာသညြ ။ ” ငုဝါတို့ အကို ရောကနြတောကိုး ” ” ဟုတတြယြ အနတြီ ငုဝါ အတှကြ မုန့ဝြယလြာဖှဈလို့ လာပို့တာ ခုပဲ ရောကတြာ ပှနြဦးမယြ အဲ့တာဆို ” ” ဟာ ပှနပြှီလား ကိုကှီးကလဲ ” ” ရေးစရာ လကစြ ရှိသေးလို့ ကလေး ” ပှောပှောဆိုဆို သူ ထပှနရြနပြှငသြညြ ။ မားမား ကတော့ နောကဖြေးဝငသြှားပှီ ။ တံခါးဝအထိ လိုကအြပို့ ကိုကှီးက ခေါငြးလေး ပုတသြှားသညြ ။ သူသတိထားမိမယဆြို ငုဝါ မူမမှနတြာ သိနမှောပါ ။” မောင့မြှာ – မောင့မြှာ အငှိုးအတေးအထားခံရလောကစြရာ ပှူနာမွိုး မကှားမိပါဘူး မောငကြ အပေါငြးအသငြးနညြးတယလြေ ” မိမိ သသခွေောခွာ တှေးရငြး ပှောလိုကသြညြ ။ အာရုံတှကေ ခုခွိနမြှာ ပိုမို တညငြှိမနြသညြေ ။ ရှေ့နမလေေးက ဆကမြေးသညြ ။ ” သူ မှာ မိနြးကလေး သူငယခြငွြးတှေ ဘာတှရေော မရှိနိုငဘြူးလား ” ” ကွှနမြ သိသလောကြ မောင့မြှာ အဲ့လို မရှိဘူး ” တိတဆြိတသြှားပှနသြညြ ။ ” အဲ့ဒီနေ့က သူ့ဆီ အသှားမှာ ထူးထူး ခှားခှား တဈခုခု ပုံမှနမြဟုတတြာ သတိထားမိတာမွိုး စဉြးစားကှည့ပြါဦး ” သခွော ပှနစြဉြးစား ကှည့မြိသညြ ။ ဘာမှ ထူးခှားတာ မရှိ ။ တဈခုပဲ ။ မဟုတဘြူး နှဈခု ။
” ကွှနမြ မောင့ဆြီ သှားတုနြးက လှကေား အတကမြှာ မိနြးကလေး တဈယောကြ အလငွစြလို ဆငြးလာတာသတိထားမိတယြ ၊ နောကတြဈခုက မောင့ြ အခနြးထောင့ကြ အမှိုကအြိတထြဲ ကှနဒြုံးတဈခု တှေ့မိတယြ ၊ ဟုတတြယြ တကယကြို တှေ့မိလိုကတြာ ” ကိုကှီး နဲ့ မဆုံဖှဈတာတောငြ ကှာပှီ ။ လိုငြးပေါမြှာတော့ အမှဲစကားပှောဖှဈသညြ ။ မဆုံဖှဈအောငနြတောလညြးပါသညြ ။ အိပမြကထြဲမှာတော့ ကိုကှီးက နရောယူနမှေဲပငြ ။ လန့နြိုးတိုငြး လှိုကမြောနရဆေဲ ။ တဈည မိုးခွုပစြ ကိုကှီးက မားမား ဆီ ဖုနြးလှမြးဆကသြညြ ။ အနတြီတို့အတှကြ မုန့ဝြယလြာတာ ဝငမြပေးမိပဲ အပေါထြပရြောကမြှ သတိရလို့ ငုဝါကို လာယူခိုငြးပေးလို့ရမလားတဲ့ ။ ” သမီး ပှီးရငြ မှနမြှနြ ပှနခြဲ့နောြ ” မမေေ ကို ဟုတြ ပှောရငြး အပေါထြပတြကခြဲ့သညြ ။ စေ့ရုံ စေ့ထားသည့ြ တံခါးကို အသာဖှင့တြှနြးဖှင့တြော့ ဧည့ခြနြးဆိုဖာပေါထြိုငရြငြး ကိုကှီးကွောခိုငြးလကွြ တဈနရောရာ ကို ဖုနြးဆကနြသညြေ ။ ” ကိုကှီး ရောကပြှီ ” ပှောလညြးပှော ဆိုဖာပေါလြညြး ဝငထြိုငလြိုကသြညြ ။ ကိုကှီး လှည့ကြှည့ပြှီး ဖုနြးပှနခြလွိုကရြသညြ။ ” ဘယသြူ့ဆီဆကနြတောလဲ မမမေ ဆီ လား ” ” ဟုတတြယြ သူမကိုငဘြူး သမီးလေး နမကေောငြးဘူးထငတြယြ ” ပှောရငြးနှင့ြ ကိုကှီး အသံတှကေ လေးနကတြိမဝြငသြှားသညြ ။
” သူ မကိုငခြငွလြို့လညြး ဖှဈမှာပါလေ ” ကိုကှီး နှင့ြ မကွလြုံးခငွြးဆုံမိသညြ ။ ဒီတခါ မကွလြှှာ မခမွိတော့ ။ သနားတဲ့စိတြ ၊ အထီးကနွသြူတဈယောကကြို စာနာ သည့ြ စိတတြို့နှင့ြ ကိုကှီး မကွနြှာ အနှံ့ သခွော ကှည့မြိသညြ ။ ” အို ” ရုတတြရကြ ဆိုသလို အနားရောကလြာပှီး ကလွာသော ကိုကှီး အနမြးမွား ။ ဆိုဖာ လဲကသွှားသော ငုဝါ ရဲ့ အပေါမြှာ ကိုကှီးက မကွနြှာ အနံ့ နမြးရှုံ့နသညြေ ။ တုနရြီလှိုကမြောစှာ ဖကထြားရုံမှ တပါး ကလေး မလှနဆြနနြိုငတြော့ ။ အမှောငထြု တဈခု က မကွလြုံးတှေ မှိတထြားလား ဖှင့ထြားမိ လား မသိနိုငအြောငြ နီးလာလိုကြ ဝေးလာလိုကနြှင့ြ ။ သတိထားမိခွိနြ ကလေးနို့သီးခေါငြးသေးသေးလေးတှကေို ကိုကှီး မကွနြှာနှင့ြ ပှတတြိုကနြမြးနသညြေ ။ ” အာ့ ကိုကှီး ဟငြး အငြး ” ညညြးတာလား မသိ ရှတမြိနတော ငုဝါအသံတှေ ။ အရိုငြးတဈကောငလြို ဖှဈနသော ကိုကှီးကိုလညြး မလှနဆြနနြိုငတြော့ ။ ဝမြးနညြးတာလား ၊ ငိုခငွတြာလား ၊ တမြးတမိနသညေ့ြ တဈစုံတဈခုကို ပိုမိုငမ့လြင့ြ မိနတောလား မသိနိုငသြေးခငမြှာ ကလေး စကပတြိုကို လှနပြှီး ဘောငြးဘီလေး ဆှဲခွှတခြသွညြ ။
ကိုကှီး က သူ့ပုဆိုးကို ခွှတခြလွိုကရြငြး ကလေး ပေါငကြှားတှငနြရောယူသညြ ။ ” အို ” ကလေးတဈခါမှ မမှငဖြူးသော ကိုကှီးရဲ့ ညီလေး ။ မာတငြးနပှေီး အပေါထြိ လနကြပနြသညြေ ။ ဖုဖောငြးနသေော ဘေးပတလြညကြ ဂေါလြီလုံးလေးတှေ ထည့ထြားတာပဲ ဖှဈမညြ ။ ကလေး လကနြှဈဖကကြ မကွနြှာပေါအြုပထြားမိလိုကသြညြ ။ ကိုကှီးက ကလေး ပေါငနြှဈဖကကြှားထဲ နရောယူရငြးး သူ့ညီလေးနှင့ြ ကလေး အငြျဂါလေး ပှတဆြှဲသညြ ။ ” အငြး ” ” အား နာ — တယြ ” ကှားဟနပြငမြတူသော ကိုကှီးက အတငြးထိုးထည့နြသညြေ ။ ” နာတယြ ကိုကှီး နာတယလြို့ ” ငုဝါ အတငြးပှောတော့မှ သူလကလြွှော့သှားသညြ ။ ဘေး ဆိုဖာပေါြ ရအောငြ ဝငလြှဲရငြး နှုတခြမြးတှေ လာနမြးတော့သညြ ။ သူ့ ညီလေး အစားး လကတြှနှငေ့ြ အငြျဂါနှုတခြမြးသားတှေ ပှတသြပပြေးလာသညြ ။ လကနြှဈခွောငြးထည့ြ လုပပြေးတော့ ကလေး တငပြါးတှကေော့တကလြာအောငြ ကောငြးနမေိသညြ ။ တိတတြခိုး တမြးတမိနခေဲ့သော ကိုကှီး နှုတခြမြးတှေ ကိုပဲ အတငြးပှနစြုတပြေးနမေိသညြ ။ ” အား ကလေးပှီးတော့မယြ ကိုကှီး အာ့ အာ့ အား ” သိပမြကှာလိုကြ ။ ငုဝါ ပှီးသှားသညြ ။ အသာထှေးပှေ့ပေးထားသော ကိုကှီးကို အတငြးဖကထြားရငြး ဂုတနြားဆီ အသာကပြ အမောဖှနမေေိသညြ ။
” ကဲ သှားတော့ အနတြီက ကှာလို့ ဆူနေဦးမယြ ” ” ဟုတြ ” ငုဝါ အဝတအြစားတှေ သခွောပှနဝြတရြငြး ကိုကှီးပေးသည့ြ မုန့ယြူ အောကထြပသြို့ အပှေး ဆငြးလားခဲ့သညြ ။ အဲ့ညက ကိုကှီးနဲ့ ငုဝါ မကစြငဂြွာ မှာ စကားတှေ အမွားကှီးပှောဖှဈသညြ ။ ကိုကှီးက တောငြးပနသြညြ ။ သူ မလုပသြင့ြ မလုပထြိုကသြိသညကြို လုပမြိပါသညြ တဲ့ ။ ငုဝါ မမေေ နဲ့ တိုငခြငွလြညြး တိုငပြါ ။ သူလာဝနခြံပါမညြ တဲ့ ။ ငုဝါ ကိုကှီးကို အပှဈမတငရြကပြါ ။ ငုဝါ ကိုယတြိုငြ ပါမိသညပြဲလေ ။ တဈခုတော့မေးမိသညြ ။ ” ငုဝါကို ဘယလြို သဘောထားလဲဟငြ ခစွလြို့ မဟုတဘြူးမလား ” ကိုကှီး အတနကြှာ စာမပှနပြဲ တိတဆြိတသြှားသညြ ။ ” ကိုကှီး ငုဝါ ကို စိတလြှုပရြှားမိတာမှနပြမယေ့ြ အခစွြ တဈခု အနနေဲ့ ခံစားလို့ မရဘူး ” ဝမြးနညြးသည့ြ အီမိုဂွီလေးနှင့ြ စာက ဆကတြိုကဝြငလြာသညြ ။ ” အဲ့တာကှောင့လြညြး အဆုံးထိ မလှနကြွူးခဲ့တာပေါ့ ” စိတမြကောငြးမိပမယေ့ြ ကိုကှီးကို ငုဝါ ယုံပါသညြ ။ ကိုကှီး စိတဓြါတကြိုလညြး လေးစားသညြ ။ မမ မေ အပေါြ ခစွလြကွနြှင့ြ ခှဲခှာမိခဲ့သော နောငတြတှေ တပှေ့ကှီးနှင့ြ ရှိနလေိမ့မြည့ြ ကိုကှီးကို ဖေးမ ခငွမြိသညြ ။ ” ငုဝါ ကိုကှီးကို ခစွတြယြ ပိုငဆြိုငလြိုခှငြး အလငွြးမရှိတဲ့ ခစွခြှငြးမွိုးနဲ့ပေါ့ ” တဈယောကနြဲ့ တဈယောကြ နားလညမြှုတှေ ယူရငြး ကှညနြူးရသညြ ။
အိပခြါနီး ကိုကှီးက ပုံလေး တဈပုံ ပို့သညြ ။ ပုံထဲဝယြ ဆိုဖာပေါကြ စိုနသေော နီစှနြးစှနြး အကှကလြေး တဈကှကြ က ထငြးနသညြေ ။ —- နောကရြကတြှေ လဈရငြ လဈသလို ကိုကှီး အခနြးဆီ တကတြကသြှားသညြ ။ နှဈယောကတြညြး အတူရှိခွိနဆြို သာယာလှနြးလို့ ငုဝါ တဈယောကြ သှားမစိနိုငအြောငဖြှဈရသညြ ။ ကိုကှီးက မမ မေ နှင့ြ သူ အကှောငြးလေးတှေ ပှောပှသညြ ။ အားရငြ အားသလို ကိုကှီး ညီလေးကို ငုဝါ ကစားသညြ ။ မကိုငရြဲ ကိုငရြဲ နှင့ြ ခုမှ သခွောမှငဖြူးသော အခွောငြးကှီးကို သခွောကိုငရြငြး ကိုကှီး သဘောကလွှာလေးနှင့ြ တို့ပေးရာမှ ခဏ ခဏ စုတပြေးဖှဈသညြ ။ ကိုကှီးကလညြး ငုဝါအလိုကွ လကကြလေးနဲ့ ရော လွှာလေးနဲ့ပါ သခွောပှုစုပေးသညြ ။ လေးဘကလြေး ထောကခြိုငြးရငြး နောကကြနေ လွှာနဲ့လကွပြေးတာ ငုဝါ သိပကြှိုကြ ။ ငုဝါတို့နှဈယောကလြုံး အဆုံးထိ မလှနကြွူးမိကှစဖေို့တော့ ထိနြးသိမြးကှသညြ ။ ဒီနေ့လညြး ဟိုဘကလြမြးက သူငယခြငွြးဆီ သှားလညမြညြ ဆိုပှီး မမေေ နောကဖြေးမှာ အလုပမြွားနခေိုကြ အပေါထြပရြှိ ကိုကှီး အခနြးဆီ တကခြဲ့သညြ ။ မရောကတြာ ကှာပှီမို့ ရောကရြောကခြငွြးပငြ အိမရြှေ့ခနြးမှာ ဆိုဖာတှပေေါမြှာပငြ ကိုကှီးက ဆှဲပှေ့ ပှီး အတငြးနမြးတော့သညြ ။
ခဏ အတှငြးမှာ ကိုကှီး ညီလေးက ငုဝါ ပါးစပထြဲ ရောကနြပှေီ ။ ” ငုဝါ ပါးစပထြဲ ပှီးခငွတြယြ ” ကိုကှီး တောငြးဆိုသံ အောကမြှာ ငုဝါ လညြး အသဈအဆနြးမို့ စမြးကှည့ခြငွနြသညြေ။ ” ဖှဈပါ့မလား ငုဝါ မွိုခွ မိရငရြော ” ” အားရှိတာပေါ့ကှ ” ငုဝါ မကွစြောငြးလေးထိုးလိုကသြညြ ။ ” တဈခါမှ မှ အဲ့လို မပှီးဖူးတာကို ” ကိုကှီးက ငုဝါ ရငသြားလေးတှေ လကနြဲ့ နယရြငြး ” ဒီလိုလုပြ ကိုယ့ညြီလေးကို ကှနဒြုံးစှပပြှီး ငုဝါ ပါးစပနြဲ့ပဲ ပှီးအောငလြုပပြေး အရညတြှေ ပါးစပထြဲ မဝငတြော့ဘူးလေ ” ပှောပှော ဆိုဆို ကိုကှီးက ကှနဒြုံးတဈခု အံဆှဲထဲက သှားယူပှီး သခွောစှပပြေးသညြ ။ ” ကိုကှီး အဲ့တာလညြး ရှိတာပဲနောြ ” ” အှနြး အရငကြတညြးက မနေ့က အခနြးရှငြးရငြး ပှနတြှေ့တာ ” ကိုကှီး မတတြပရြပြ၍ ငုဝါ ခေါငြးလေးကိုငပြှီး မှနမြှနအြသှငြးအထုတလြုပြတော့သညြ ။ ငုဝါက ဒူးထောကလြကွနြှင့ြ ကိုကှီး တငပြါးတှေ ကိုငရြငြး အလိုကသြိ ခေါငြးလေး အသာမော့ထားပေးဖှဈသညြ ။ တဈခကွတြဈခကွြ အာခေါငထြိ လာထောကလြို့ ပွို့တကရြသေးသညြ။ ” ကိုကှီး ကောငြးရဲ့လား အခံကှီးနဲ့ဆိုတော့ ” ကိုကှီး ဉလေးတှေ လွှာနှင့တြို့ပေးရငြး ငုဝါ မေးမိသညြ ။
” ရတယြ ” ကိုကှီး အဖှပငြေ မစောင့တြော့ပဲ ငုဝါ ကှနဒြုံးကို အသာလိပြ၍ ဆှဲခွှတခြသွညြ ။ ပှီးတော့ အခနြးထောင့ြ တံခါးအနီးရှိ အမှိုကအြိတထြဲ သှားပဈထည့လြိုကသြညြ ။ ရုတတြရကြ အပှငကြ ခှသေံ ပှငြးပှငြး ဆငြးခသွှားသော အသံကှားလိုကရြလို့ ငုဝါ လန့သြှားသေးသညြ ။ တံခါးကဘစေ့ရုံ စေ့ထားပှီး လော့မခထွား ။ လော့သခွောပှနခြပွှီး ငုဝါ ကိုကှီးဆီပှနလြာခဲ့သညြ ။ ကှနဒြုံးဆီတို့ ပကွေံနသေော အခွောငြးကှီးကို စုံဆနလြကွရြငြး အဆုံထိ ဖိကပငြုံထားမိသညြ ။ ဉတှဖေိညှဈရငြး လကနြှင့ြ လုပပြေးတော့ ကိုကှီး တှန့ခြါနတော ကှည့ရြငြး ပီတိဖှဈရသေးသညြ ။ အကှောတှေ ထငြးနအေောငြ ထောငလြာနသေော အခွောငြးကှီးက ပှီးခါနီးပှီမို့ ငုဝါ မကွလြုံးလေးမှိတြ နှုတခြမြးလေးကစွတြာ မှနမြှနလြုပပြေးနမေိသညြ ။ ” အား ” ပစွခြနဲ သုတရြညတြှကေ ငုဝါ အာခေါငမြှတဆင့ြ လညခြွောငြးထဲအထိ မွိုမခရွပဲ ဝငလြာသညြ ။ ငုဝါ အလိုကသြင့ြ ငုံထားရငြး ပွို့တကလြာသညြ ။ လကကြလေးနဲ့ အရညတြှေ ကုနအြောငြ အခွောငြးကှီးအရငြးကို ညဈပေးရငြး ပှီးလောကမြှ အသာထုတပြှီး ဘစငြေ အမှနပြှေးရသညြ ။ ကိုကှီးက နောကကြ လိုကလြာရငြး စကပလြေး အသာလှနြ လကကြလေးတှနေဲ့ ယုယ ပေးတော့ ဘစငြေ နားတှငြ ပငြ တဈခါ တှန့တြကပြှီး ပှီးရပှနသြညြ ။
ခဏ လောကနြားနပှေီးတော့မှ ငုဝါ ကိုကှီး တိုကခြနြးမှ အသာဆငြးခဲ့သညြ ။ ငုဝါ တို့ အခနြးရှေ့ရောကတြော့ မမေေ တံခါးဖှင့ြ ထှကလြာမှာစိုးလို့ အသာခှဖေော့ ဆငြးသညြ ။ အောကဆြုံး လှကေားထဈအရောကြ တကလြာသော အမွိုးသမီး တဈယောကြ ကို အရငမြှငမြိသညြ ။ ” ဟငြ မမမေ ” စိတထြဲမှ ရရှတေရြငြး စိုးရိမစြိတတြဈခုနှင့ြ ခကွခြငွြးပငြ ခေါငြးလေးငုံ့ပှီး အသာအမှနဖြှတဆြငြးခဲ့သညြ ။ ရှေ့နမလေေးက သခွောထပမြေးသညြ ။ ” ကှနဒြုံး တဈခု ဟုတလြား ” မိမိ ခေါငညြှိမ့လြိုကသြညြ ။ ရှေ့နမလေေးက သူ့ရှေ့ရှိ စာရှကစြာတမြးတှေ ကို သခွောပှနြ သိမြးသညြ ။ ” ခုလို သခွော ပှောပှပေးတော့ ညီမအတှကအြထောကအြကူ တောတြောဖြှဈပါတယြ ” ” ညီမတို့ ထပလြိုကစြရာပေါလြာပှီ ထငပြါတယြ ညီမ သှားဦးမယြ မမေ ” မိမိ ခေါငြးပဲ ထပညြှိမ့ပြှမိပှနသြညြ ။ စကားပှောဖို့ ခှနအြားမှ မရှိခငွတြော့တာပဲလေ ။ ငုဝါ လာမညြ ဆိုလို့ ပုံမှနထြကြ စောထဖှဈသညြ ။ ဖုနြးဖှင့ကြှည့မြိတော့ မေ့ ဆီက အဝငခြေါ သုံးခုလောကတြှေ့သညြ ။ ညက သူမူးမူးနဲ့ အစောကှီး အိပပြွောသြှားသညြ ။ ပှနခြေါလြိုကရြငကြောငြးမလား ။ သမီးလေး မွားတဈခုခုဖှဈလို့မွားလား ဆိုသည့စြိတကြှောင့ြ ပိုသောကရောကရြပှနသြညြ ။ ကိုယခြေါတြုနြးကလညြး သူမှ မကိုငတြာ ဆိုသည့ြ မာနလေးကလညြး ဝငလြာပှနသြညြ ။
ခုရကထြဲ သူ့စိတတြှေ လေးလံနမေိသညြ ။ ဘာရယလြို့ အကှောငြးသခွော မသိပဲ ရှုပထြှေးစှာနှင့ပြငြ နေ့တဈနေ့ ဖှတသြနြးရပေဦးမညြ ။ စားပှဲတှငထြိုငရြငြး ကိုယ့အြခနြးလေး ဝေ့ဝိုကကြှည့မြိသညြ ။ အရငကြတော့ ကိုယတြို့အခနြးလေးပေါ့ ။ သညအြခနြးလေး တိတဆြိတတြာကှာခဲ့ပှီ ။ ဝဝေါးသည့ြ စိတတြှကေို ရီဝနသေေော မကွလြုံးမွားကိုမှိတရြငြး ရငဆြိုငြ ရှငြးထုတပြဈလိုကခြငွသြညြ ။ ” မေ ” ” သမီးလေး ” သတိရလိုကတြာကှာ ။ နှုတမြှ ထှကမြလာခဲ့ ။ ထှကလြာပှနတြော့လညြး သူတို့မှ မကှားနိုငပြဲလေ ။ အထီးကနွခြှငြးရဲ့ ဖိစီးမှုကို သူ ခါးသညြးစှာ ခံစားနရသေညြ ။ မိဘ တှေ အတငြးတကခြိုငြးလို့ အငဂြငွနြီယာ ဘှဲ့ တဈခု ရလာသည့တြိုငြ သူဝါသနာပါသည့ြ စာရေးသည့ြ အလုပကြို မစှန့လြှှတနြိုငခြဲ့ ။ တဈခုခု ကို တှေးငေးရငြး ထှကလြာသည့ြ စကားလုံးတှကေို ရေးလိုကြ ၊ ဖတလြိုကြ ၊ ပှငလြိုကြ လုပရြတာ သူ့အတှကြ အရမြးကောငြးသော ခံစားခကွြ တဈခုပငြ ။ အခုတော့ ဒီလို မဟုတတြော့ ။ အားလုံးကို စှန့လြှှတဆြန့ကြငွပြှီး စာရေးခှငြးအလုပကြို လုပနြမေိသောလြညြး မတေို့ သားအမိ မရှိတော့သည့နြောကြ သူ ဘဝအထီးကနွခြှငြးက သူမမွှောလင့မြိပဲနှင့ြ ခံနိုငရြညြ မရှိအောငဖြှဈရသညြ ။
မေ နှင့ြ အတူ ရှိခွိနတြှေ ပှနသြတိရရငြး အရကကြိုသာ ဖိသောကမြိသညြ ။ သတိရတိုငြး ဖုနြးဆကဖြို့ကို စိတကြ မဝံ့ရဲမိ ။ ကိုယ့အြပှဈနှင့ကြိုယပြဲလေ ။ အထီးကနွခြွိနတြိုငြး ဟိုကလေးမလေးက မသိမသာကနေ သိသိသာသာ ရငထြဲ တိုးဝငလြာပှနသြညြ ။ ကိုယ့မြကွစြိရှေ့မှာပငြ ကှီးလာတဲ့သူမို့ ညီမလေး တဈယောကထြကြ ပိုတဲ့ ခံစားမှုမွိုး နညြးနညြးမှ မရှိခဲ့ပမယေ့ြ အသားညိုစိမ့စြိမ့ြ ငယကြထကြ ကိုလှလာသော ငုဝါကို စိတလြှုပရြှားမိလာရသညြ ။ 6 1 890 09:43 အိမထြောငကြဖွူးသူမို့ ငုဝါရဲ့ အဓိပျပါယပြါသော မကွလြုံးတှကေို သတိထားမိသညြ ။ တတနြိုငသြမွှ ခေါငြးထဲက ထုတပြဈဖို့ကှိုးစားရငြး မေ့ကို ဖုနြးခေါဖြို့ ပှနပြေါငြးဖကဖြို့ အကှိမကြှိမြ ကှိုးစားမိနပှနေသြညြ ။ လကတြှေ့ကွ သူ့မှာ အငအြားမရှိခဲ့ ။ စာတှလညြေး အရငလြို ပှနမြရေးနိုငြ ။ သူ့အနားမှာ စကားပှောဖောဆြိုလို့ ငုဝါလေးပဲ ရှိသညြ ။ အထီးကနွဆြနမြှု တမြးတလှမြးဆှတမြှုတို့ရဲ့ နောကမြှာ ကိလသောစိတြ လိုခငွတြပမြကစြိတြတှကေ နိုးထလာတိုငြး ငုဝါက တနညြးနညြးနှင့ြ အနားမှာ ရှိနပှနေသြညြ ။ မှတမြိသေးသညြ ။ အဲ့ညက မုန့ပြေးဖို့ ငုဝါလေးကို လှမြးခေါပြှီး ဖုနြး ကှနတြကြ တှေ လှနလြှောရငြး မေ့ ဆီ သတိရ ဖုနြးခေါကြှည့မြိသညြ ။
လူကှီးမငြး အသံကှားရပှီးနောကြ ဖုနြးလိုငြးက ပှနကြသွှားသညြ။ ကလေးမလေးလညြး ရောကလြာလို့ ထပမြခေါဖြှဈတော့ ။ စကပကြလေးနှင့ြ စိတလြှုပရြှားဖို့ကောငြးနသေော ငုဝါကို စိတမြထိနြးနိုငစြှာ ရယူမိသညြ ။ မကွနြှာငယလြေးနှင့ြ တိုးလွိူးနသေော သူ့ကို အလေးမထားပဲ စိတကြို လှှတခြမွိသညြ ။ သတိရသည့အြခွိနကြှတော့ သူ့ကိုယမြှာ အဝတအြစားတှေ မရိုမဖရဲ ဖှဈကုနပြှီ ။ နဖူးလေးကို အသာနမြးပေးရငြး အဆုံးထိ မမှောကအြောငြ စိတကြို ထိနြးလိုကမြိသညြ ။ အမှှေးရေးရေး အငြျဂါလေးကို လကနြှင့ြ အသာပှတပြေးလိုကတြော့ အရညတြှေ ရှှဲပှီး ကော့တတလြာသညြ ။ ကိုယ့နြှုတခြမြးတှကေို အတငြးစုတနြမြးတာ ခံလိုကရြပှီးနောကြ ကိုယ့လြကခြွောငြးတှကလေညြး အလိုကသြိစှာ တိုးဝငလြှုပရြှားပေးလိုကသြညြ ။ ကိုယ့ရြဲ့ လှုပရြှားမှုတှေ အောကမြှာ ကလေးမလေး မလှနဆြနနြိုငအြောငပြငြ ။ နောကရြကတြှကွေ ခဏ ခဏ ကိုယ့ဆြီ ရောကရြောကလြာတော့သညြ။ မေ့ ကို လှမြးတဲ့စိတြ ၊ အမှောငဖြုံးတဲ့ စိတတြို့နှင့ြ ကလေးမလေး အပေါြ ငှိစှနြးမိသောလြညြး အခစွမြဟုတသြည့ြ ပကသြကမြှုဆိုတာကို ခံစားမိတိုငြး အဆုံးထိ မရောကအြောငြ သူထိနြးသညြ ။
ငုဝါ နှင့ြ ရောကလြာလွှငြ သူကပဲ ဦးဆောငပြှီး ကိုယ့ကြို ပှုစုပေးသညြ ။ အစက မရဲသလိုနှင့ြ ကိုယ့အြငြျဂါက သူ့လကထြဲမှာ ကစားစရာတဈခုလိုပငြ ။ ” ကိုကှီး ” ” စုတလြို့ကောငြးတယြ အဟီး ” ယဉစြစ မကွနြှာပေးလေး နှင့ြ ခဏ ခဏ ပှောတတသြညြ ။ တခါတလေ ကိုယစြာရေးတာနှင့ကြှုံလငွြ သူက အောကမြှာထိုငပြှီး ငှိမငြှိမလြေး စုတပြေးနတတေသြညြ ။ ကိုယကြလညြး သူ့စညြးခုံအောကကြ နှုတခြမြးလှှာလေးကို လွှာထိပကြလေးနှင့ြ သခွော စာလုံးရေးပေးသညြ ။ အဲ့အခွိနမြွားဆို လေးဘကကြလေး ကုနြးပှီး ဖငလြေးကာ့ပေးရှာသညြ ။ နောကကြနေ အဲ့လိုလုပပြေးတာ ပိုထိသညတြဲ့ ။ ” ငုဝါ ကိုကှီးကို ခစွတြယြ ပိုငဆြိုငလြိုခှငြး အလငွြးမရှိတဲ့ ခစွခြှငြးမွိုးနဲ့ပေါ့ ” ကလေးမလေး ခဏ ခဏ ပှောတတသြညြ ။ ရှုပထြှေးသည့ြ ကိလသော စိတတြှကေ ငုဝါ နှင့ြ ပကသြကမြိပှီးသည့နြောကပြိုငြး အနညြးငယြ တညငြှိမသြလို ဖှဈလာသညြ ။ မေ နဲ့ သမီးလေးကို ခဏတော့ မေ့ထားနိုငသြညြ ထငသြညြ ။ ဖုနြးဆကရြနြ မကှိုစားမိခဲ့တော့ ။ စာကောငြးကောငြးမရေးနိုငလြို့ ဝငငြှပေုံမှနြ မရှိတော့သည့ြ နောကပြိုငြး သမီးလေးကို ပေးစရာ ရှိတာလေးတှေ မပေးဖှဈတာ သုံးလေးလတောငရြှိနပှေီ ။
ဖုနြးဘေးခွ တှေးရငြးနှင့ပြငြ ငုဝါ ရောကလြာတော့ နှဈယောကသြား အမှောငကြမျဘာဆီ တကညြီလကညြီ ရှကလြှင့ဖြှဈကှသညြ ။ ထုံးစံအတိုငြး အဆုံးစှနတြော့ မမှောကခြဲ့ပေ။ နှဈယောကြ အတူ သန့ရြှငြးရေး လုပပြှီးတော့ ငုဝါ ကို ထှေးပှေ့ရငြး သူ့အတှေးတှကေ မေ ဆီ ပဲ ရောကနြပှနေသြညြ ။ အတှေးတှကေ ကစင့ကြလွား ဖှဈနသညြေ ။ ငုဝါ ဆငြးသှားတော့ စာရေးဖို့ ပှနပြှငဆြငသြညြ ။ အိမရြှေ့က ဘဲတီးသံကို ခကွခြငွြး မကှားနိုငပြဲ ဆကတြိုကတြီးလာတော့မှ သတိထားမိပှီး သှားဖှင့ြ ကှည့လြိုကတြော့ ” မေ ” ။ ရုတတြရကြ ဟငြးလငြးပှငတြဈခုထဲ ထှကကြသွှားသလို ခံစားရသညြ ။ မေ က အနညြးငယြ လောကြ တုံ့ဆိုငြးဆိုငြးဖှဈနသညြေ ။ ” မေ ဆောရီး ကိုယြ အိပပြွောသြှားတယြ လာ ” လိမညြာသည့ြ မုသားတှနှငေ့ြ မလုံသောစိတတြို့ဖှင့ြ ပှောလိုကမြိသညြ ။ မေ ဝငလြိုကလြာသညြ ။ မေ့ကို ခေါရြငြး ဆိုဖာပေါလြညြး မကွစြိကစားကှည့မြိလိုကသြေးသညြ ။ ” ထိုငြ ဘာသောကြဦးမလဲ ” မေ က အသာဝငထြိုငရြငြး ဘာမှ မပှော ။ ” ဪ မေ ကောဖြီကှိုကတြာပဲ ကိုယြ ဖွောပြေးမယြ ခဏစောင့ြ ” သူ ကောဖြီ ဖွောြ၍ ထှကလြာသညြ ။ ဝမြးသာတာလား ၊ ဝမြးနညြးတာလား ၊ ရှုပထြှေးနတောလား မခှဲခှားနိုငပြါပဲ နှင့ြ မေ့ ရှေ့ ထိုငမြိပှနသြညြ ။
မေ့ ကို တဈခှကခြပွေးရငြး သူတဈခှကြ ယူသညြ။ မေ နှင့ြ သူ စကားတှေ ထပပြှောကှသညြ ။ အထိုကအြလွောကြ ပှနပြှောပေးနမေိပမယေ့ြ မေ့ နှုတဖြွားလေးက မောငြ ဆိုသည့ြ အသံလေးတှပေဲ သူထပတြလဲလဲ ကှားယောငနြသညြေ ။ မေ့ မကွနြှာလေး စေ့စေ့ ကှည့တြော့ မကွမြှနအြုပထြားပမယေ့ြ မကွဝြနြးမှ မကွရြညစြလေးတှေ မှငနြရသေညြ ။ ” ကိုယြ ဘကကြ ပကွကြှကမြှု ပါ အလုပကြ လညြး အရငလြို မဟုတပြဲ ပါးတယြ စာရေးဖို့လညြး ဈာနမြဝငဘြူး မေ လညြး မှငတြဲ့ အတိုငြးပဲ သမီးလေး က ကိုယ့သြမီးလေးပါ သူ့ကို ကိုယြ စှမြးသမွှ ထောကပြံ့ ပေးခငွတြာ ” ” ဒီလိုလုပြ ကိုယ့ကြို တဈပါတတြော့ အခွိနပြေး ကိုယြ သခွောလှှဲပေးလိုကမြယြ ကိုယြ ကတိပေးတယြ နောြ ” မေ ခဏလောကတြှဝသှေေားသညြ ။ တဈခုခု ပှောခငွနြပေုံလညြး ရသညြ ။ ” မေ ပှနမြယြ ” ” နပေါဦးလား မေ ” အိမရြှေ့တံခါးဝနားမှာ မနှငေ့သြူ မကွနြှာခငွြးဆိုငမြိသညြ ။” ဘာရှိသေးလို့လဲ မောငြ ” မေ စကားလုံးတှေ မသဲကှဲခငမြှာပငြ သူ မေ့ကို နမြးမိနပှေီ ။ အခစွစြဈတို့နှင့ြ မှေးဖှားလာသော ပိုငဆြိုငရြယူခငွမြှုတှေ ၊ တသသ လှမြးဆှတမြှုတှကေ တှနြးအားတဈခုလိုဖှဈနသညြေ ။ မေ့ခါးလေးကို အားကုနြ ကိုငဆြောင့ရြငြး သူ မကွလြုံးတှေ မှိတထြားမိသညြ ။
မေ့ ရငသြားတှကေ အရငလြို နူးညံ့နတေုနြးပငြ ။ စားပှဲပေါထြောကထြားသည့ြ လကကြလေးတှရေော ။ မှနထြဲမှ မှငရြသောမကေ မကွလြုံးတှေ မှိတပြှီး ခေါငြးလေးမော့နရှောသညြ ။ ” အာ့ အား ခစွတြယြ မရယြေ ခစွတြယြ ” တတှတတြှတပြှောရငြး မကှာခငမြှာပငြ သူခရီးဆုံးသိူ့ရောကသြှားသညြ ။ မေ့ကို နောကကြနေ သိုငြးဖကရြငြး အမောဖှမေိသညြ ။ ခဏကှာတော့ မကေ သူ့ရငခြှငထြဲကနေ တှနြးဖယပြှီး နောကဖြေးထှကသြှား၍ သန့ရြှငြးရေးလုပနြသညြေ ။ သူ မေ့နောကလြိုကသြှားပှီး ကပိုကရို ဖှဈနသော ဆံပငလြေးတှေ အသာသပပြေးနမေိသညြ ။ သူတိူ့နှဈယောကစြလုံး စကားတဈခှနြးမှ ထပမြပှောမိကှပါပဲနှင့ြ တဈယောကရြငထြဲက ဆနျဒ ကို တဈယောကြ နားလညမြိနကှသေလိုပငြ ။ မေ နှင့ြ အတူ ပှနနြဖေို့ အရငလြို မိသားစုလေး ပှနနြှေးထှေးဖို့ သူ့ကှိုးစားခငွနြပမေယေ့ြ ငုဝါ ဆိုသည့ြ ကလေးမလေးကလညြး ခေါငြးထဲ ရောကလြာပှနသြညြ ။ မေ့ မကွနြှာလေးကလညြး သူ့ဆီက ဖှင့ြပှောလာမည့ြ တဈခုခု ကို စောင့ကြှိုနသလေိုပငြ ။ မေ ပှနသြှားသညြ အထိ သူ့နှုတကြ စကားတခှနြးမှ မထှကမြိပေ ။ ဧည့ခြနြးရှိ ဆိုဖာပေါထြိုငရြငြး သူ ခေါငြးတှေ ခွာခွာလညနြသညြေ ။
မေ ၊ သမီးလေး ၊ ငုဝါ ၊ သူ ။ ညက သောကထြားသည့ြ ဒါဏြ ၊ ငုဝါ နှင့ြ မေ နှဈယောကစြလုံးနှင့ြ တဈမနကလြုံး အတူတူ နမေိသောကှောင့ြ အားအငကြုနခြမြးမှုဒဏြ ၊ နောကြ သူ့နှလုံးသားထဲက တဈဆဈဆဈ နာကငွနြသေော အခစွြ ပူလောငခြှငြး ဒါဏရြာတှေ ၊ သူ့အတှကြ ဖှရှငြေးရ ခကသြည့ြ ပုဈဆာ တဈခုလိုပငြ ။ သူ ရှေ့ရှိ ကောဖြီခှကကြို ကိုငရြငြး ပူပငသြောကတှကှေောင့ြ လကကြ တုနတြုနရြီရီဖှဈနသညြေ ။ သူ ကောဖြီ အကုနြ မော့သောကခြလွိုကသြညြ ။ ပုံမှနထြကြ ခါးနသေော ကောဖြီ ၊ အနံ့ကလညြး တမွိုးထှကနြသညြေ ထငသြညြ ။ သူအားနညြးနလေို့ စိတထြငတြာပဲ ဖှဈပါလိမ့မြညြ ။ ကောဖြီသောကပြှီး သူ ဆိုဖာပေါမြှာပဲ လှဲလိုကသြညြ ။ သူပငပြနြးနပှေီ ။ အနားယူခငွနြပှေီ ။ အိပရြာက နိုးလွှငြ သူတဈခုခု အပှီး ဆုံးဖှတခြကွခြမွညြ ။ မကွလြုံးတှေ မှိတလြိုကတြော့ မေ နှင့ြ သမီးလေးက အရငြ ပေါလြာသညြ ။ သူ ခေါငြးတှေ လေးလာသလိုပငြ ။ အိပမြကလြား တကယလြား မသဲကှဲသော မေ နှငိ့ သမီးလေး ပုံရိပတြှကေ သူနဲ့ တဖှေးဖှေးဝေးကှာသှားသညြ ။ အိပရြာထဲ လူးလှိမ့ရြငြး မကွလြုံးတဈဖကကြို မဖှင့ခြငွြ ဖှင့ခြငွနြှင့ြ ဖှင့ကြှည့သြညြ ။
စူးခနဲ နရေောငကြှောင့ြ အတငြးပှနပြိတလြိုကရြသညြ ။ နတေောငြ အတောမြှင့နြပှေီ ။ ညက အိပတြာ နောကမြကပွမယေ့ြ မနကလြညြးဘယတြုနြးကမှ အစောမနိုးသော သူ့ကို အိမကြ ဦးလေးက လညြး လုံးဝ ကို မနှိုးတော့ပေ ။ ဝနထြမြးမို့ အစောထပှီး တဈဦးတညြးသော တူတောမြောငကြို နှုတတြောငြ မဆကပြဲ အလုပသြှားတော့သညြ ။ အစတုနြးက နယမြှ သငတြနြးလာတကြသောကှောင့ြ အစစအရာရာ စီစဉပြေးပမယေ့ြ အပအတေေ လုပခြငွရြာ လုပသြော တူတောမြောငကြို နောကပြိုငြးကွ ဘာမှ မပှောတော့ ။ သူကလညြး သူပဲ ။ စားခငွတြဲ့ အခွိနစြား အိပခြငွတြဲ့အခွိနအြိပြ ။ အသကြ အစိတြ ရှိပှီ ။ လိုခငွပြှီ ဆိုလငွြ စှဲလမြးမှုထား၍ မရရအောငြ ယူတတသြည့ြ အကငွ့ကြ ငယငြယတြုနြးကတညြးက ခုထိ ဖွောကမြရသေး ။ နယမြှာတုနြးကလညြး မိဘတှကေ လိုလသေေး မရှိထားတော့ အကငွ့တြှပေါနသညြေ ။ သူ ဖရိုဖရဲ ပုဆိုးကို ပှငဝြတရြငြး အိပရြာဘေး ပှတငြးပေါကမြှ တိုကအြောကသြို့ အသာငုံ့ကှည့သြညြ ။ တိုကအြောကလြမြးကလေးရဲ့ မကွနြာခငွြးဆိုငြ မကွစြောငြးထိုး ခပယြှနြးယှနြးက အထိုငရြောငြးသော ပဲပှုတသြညဆြီ မွှောကြှည့သြညြ။
သကပြှငြးအသာခမွိသညြ ။ မမ ကို မတှေ့ရတာ သူ နယမြှ ပှနရြောကပြှီးကတညြးကဆို သုံးလနီးပါးရှိပှီ ထငသြညြ ။ ပုံမှနဆြို ဒီအခွိနြ သူမမကို တှေ့တတသြညြ ။ မမကို မတှေ့ရတော့သည့ြ နောကပြိုငြး မမ၏ပုံရိပတြှသော သူ့ စိတထြဲ စှဲနသညြေ ။ မမကို တှေ့လွှငြ သူပှောပှခငွသြညမြွားကို စိတထြဲမှ တနြးစီနတတေသြညြ ။အဓိက မမ ဘဲကှီး အကှောငြး ။ မမကို နှငခြပွှီး ဖောကပြှနနြသေောသူ ။ တခါတလေ လှကေားအဆငြးအတကမြှာတှေ့မိသညြ ။ ရုပတြညကြှီးနဲ့ တောတြောြ အမှငကြပစြရာ ကောငြးသညြ ။ — သူအိပရြာထဲ ပှနခြှရငြေး မမနှင့ြ သူ့အကှောငြး တှေးမိသညြ ။ မမ မသိသော သူနှင့ြ မမ အကှောငြးပေါ့လေ ။ နယကြနေ သငတြနြးတကဖြို့ ဆိုပှီး မမကေေ သူ့မောငရြှိရာ သို့ပို့သညြ ။ ဆယတြနြးသုံးနှဈဆကတြိုကြ မအောငြ ၊ အိမကြ တောငယြာ အလုပလြညြး ဝိုငြးမကူ ၊ လေးငါးနှဈလာကထြိ ဘာမှမယမြယရြရ မရှိပဲ ဘောဒြါတှနှငေ့ြ ပွောလြိုကပြါးလိုကြ သောကလြိုကစြားလိုကြ ၊ ဆေးလိပတြဖှာဖှာ နှင့ြ သူ မိဘတှရေဲ့ တဈခကွလြှှတအြမိန့မြှာ မလှနဆြနနြိုငပြဲ ဦးလေးရှိရာ ရောကခြဲ့သညပြေါ့ ။ ရောကရြောကခြှငြးတော့ ဘယလြိုမှ မနတတြေ ။
ကိုယ့အြိမြ ကိုယ့နြရော မဟုတြ ၊ နသေားမကသွေးတော့ အရာရာ ကို လှမြးသညြ ။ ဆိုးအတူ ဘောဒြါတှေ ၊ အရငကြ ရညြးစား အဆကဟြောငြးတှေ ။လှမြးတိုငြး အိပရြာဘေး ပှတငြးပေါကကြနေ ဟိုကှည့ြ ဒီကှည့နြှင့ြ အဝေးတဈနရောမွှောကြှည့မြှနြးဆရငြး လှမြးသည့ြ အတိုငြးအဆ မရှိသည့ြ စိတကြို 3 894 09:43 လှှတထြားမိသညြ ။ တဈလ နှဈလလောကြ နတေော့ သူနသေားကလွာသညြ ။ သငတြနြး အတူတကြ ဘောဒြါလေးတှေ ရလာတော့ အရငကြလောကြ သူ့ဘဝ ငှီးငှေ့စရာမကောငြးတော့ ။ အဲ့ဒီ အခွိနမြှာပဲ မမ ကို သူစတှေ့သညြ ။ အနအထေိုငြ နှင့ြ လမြးလွှောကတြာက အစ တညငြှိမလြှနြး၍ မမ လို့သာ သူစိတထြဲစှဲမှတမြိသညြ ။ မမ ကို စသတိထားမိတော့ ကားမှတတြိုငမြှာ ။ သူက အဲ့ဒီနေ့တုနြးက အိပရြာထနောကကြလွို့ သငတြနြးသှားဖို့ ကားစီးရနြ အမှနထြှကခြဲ့သညြ ။ မှတတြိုငရြောကတြော့ လူအတောရြှငြးနသညြေ ။ စီးနကွေ နံပါတကြ ထှကသြှားပှီထငသြညြ ။ ထှကသြှားလွှငတြော့ နောကတြဈစီးလာဖို့စောင့ရြပတေော့မညြ ။ ရုတတြရကြ ဘေးက ခရီးသှားတဈယောကကြို လှမြးမေးလိုကသြညြ ။ ” အမ နံပါတြ “-” ကားက ထှကသြှားပှီလားဗွ ” ” ဟုတတြယြ ခုနလေးတငထြှကသြှားပှီ ရှင့ြ ” တဈခှနြးတညြးပါပဲ ။
အဲ့ဒီတဈခှနြးတညြး ပဲ မမ နှင့ြ ပှောဖူးတာကို သူခုထိ မှတမြိနသညြေ ။ စိတပြကွစြှာ မှတတြိုငရြှိခုံတှငထြိုငရြငြး ဘေးခပလြှမြးလှမြးရှိ မမ ကို စသတိထားမိသညြ ။ ကွောခိုငြးထားတာမို့ ပိနပြိနပြါးပါး နှင့ြ မမ ကိုယလြေးက မှနမြာဆနဆြနြ ရငဖြုံး အကွီလေးအောကမြှာ သပရြပနြသညြေ ။ စကားလှည့ပြှောတုနြးက ယဉစြစ မကွနြှာလေး ။ မကွမြှနလြေးနှင့ြ နှုတခြမြးပါးလေး ။ ဆံထုံးကို သခွောထုံးထားသေးသညြ ။ အမှတတြမဲ့ ကနေ သသခွေောခွာ ကှည့မြိတာက ဆံထုံးလေးအောကကြ ခွောမှတနြသေော ဂုတသြားလေးတှေ ။ နောကနြေ့ တှေ သူ ကားမှတတြိုငကြို စောစောရောကအြောငြ သှားသညြ ။ သူ့အတှကြ သငတြနြး နောကကြွ မကသွညကြ အဓိက မဟုတပြဲ ကားမှတတြိုငတြှငြ မမကို တှေ့ရနသြာ အဓိကဖှဈသညြ ။ မမ ကားမှတတြိုငသြို့ ထှကလြာတတသြည့ြ လမြးကလညြး သူ့ထှကလြာသည့လြမြးနှင့ြ အတူတူမိူ့ လိုကကြှည့ရြငြး သူ့တို့တိုကကြပဲ ဖှဈနသညြေ ကို တှေ့သညြ ။ ဦးလေး ကို အမှတတြမဲ့ဟနလြုပြ၍ မေးကှည့တြော့ အောကထြပကြ အိမထြောငရြှိ သမီးလေး တဈယောကနြှင့မြှနြး သိရသညြ ။ သိရသည့ြ ညက သူ တညလုံး အိပမြပွောြ ။
နှမှောတသခှငြး ၊ လကလြှှတဆြုံးရှုံးရခှငြး လို ခံစားမှုတှကေ သူ့ကို သူ့စိတကြို ပိတလြှောငစြသညြေ ။ အထူးသဖှင့ြ မမရဲ့ ပိနပြါးသည့ြ ခါးသိမလြေးနှင့ြ ဂုတသြား ဖှေးဖှေးလေး မှငယြောငရြငြး ပိုငဆြိုငလြိုသော အပူမီးတှေ က ထိနြးမရအောငြ ပေါကဖြှားလာသညြ ။ သူ့အမွိုးသားဆိုသည့ြ ဘဲကှီးက မမ နှင့ြ နညြးနညြးမှ မလိုကဖြကဟြု သူထငသြညြ ။ ဆံပငကြ စုတဖြှား ၊ သပသြပရြပရြပြ ဘယတြော့မှ မရှိ ။ အလုပလြညြး လုပဟြနမြတူ ။ မမသာ ပုံမှနြ အလုပဆြငြးသညြ ။ တဈတိုကတြညြးနေ မမ နှင့ြ သူ ရငြးနှီးရနြ ဘာလို့ မကှိုးစားမိလညြး ဆိုတာ သူ့ကိုယသြူလညြး ဝခှေဲမရ ။ မရိုးသားသည့ြ သူ့စိတကြ အိမထြောငရြှငအြမွိုးသမီးတဈယောကရြှေ့မှာ ထငထြငပြေါပြေါြ ဖှဈနမှော သူမလိုလား ။ မမစိတနြဲ့ သူ့အခွိနတြှကေ အရငကြ ထကြ ပိုပှီး မမအတှကပြဲဖှဈလာသညြ ။ မနကအြစော တခုခု ထှကဝြယလြငွြ ပှတငြးပေါကမြှ သူခွောငြးသညြ။ ပှီးလွှငြ ကားမှတတြိုငြ သှားစောင့သြညြ။ ရုံးပှနမြည့ြ အခွိနကြို သူလမြးထိပြ လကဘြကရြညြ ဆိုငကြနေ တဈယောကတြညြး ပုံမှနထြိုငရြငြး စောင့နြမေိလာသညြ ။ မမနဲ့ဘဲကှီး က နှဈယောကအြတူတူ အပှငထြှကဖြှဈသညကြ နညြးသညြ။
ထှကလြာတာတှေ့ရငလြညြး မနာလိုအပူမီးကှောင့ြ လကတြှတေုနလြာမိအောငအြထိ မမ အပေါြ သူစှဲလမြးမိသညြ ။ ညတိုငြးနီးပါး မမ မကွနြှာလေးနှင့ြ ဂုတသြားလေးတှေ မှနြးဆရငြး သူအာသာဖှသညြေ ။ မမ အပေါြ စှဲလမြးမိသည့ြ သူ့စိတကြို ထပတြိုးရဈစသေော နေ့ကို သူ့မေ့မရ ။ အဲ့ဒီနေ့က မမကို နေ့တဈပိုငြးနီးပါးထိ မတှေ့ရလို့ တှေ့လိုတှေ့ငှား အပေါထြပမြှ ဆငြးခဲ့သညြ ။ မမတို့ တိုကခြနြးရှေ့ရောကတြော့ ငှိမသြကနြသညေ့ြ အခနြးတံခါးပဲ တှေ့ရသညြ ။ သူစိတလြိုလကရြနှင့ြ လှကေား အပေါအြောကြ အသာကှည့ြ လူရှငြးတော့မှ တံခါးခပွနြား အသာ နားကပလြိုကသြညြ ။ ဘာသံမွှ မကှားရ ။ သခွော ထပနြားထောငကြှည့တြော့ ခပတြိုးတိုးလေး ကှားရသညြ။ ” အ ဟင့ြ ဟင့ြ အာ့ ” သူ့ရငတြှေ ရုတခြညွြး ဗှောငြးဆနြ သှားသလိုပငြ ။ တံခါးရှကမြှ အသာခှာ၍ ပဉွခြပွအြကှား အဟ ရှိမရှိ ရှာကှည့သြညြ ။ အလငြးရောငသြေးသေးလေး တဈခု တှေ့တော့ မကွလြုံးတေ့ရငြး သူအထဲကို အသာခွောငြးကှည့လြိုကသြညြ ။ မှငကြှငြးက သူ့ နှလုံးတှပေေါကထြှကတြော့မတတအြောငြ ဖှဈရသညြ။ ဧည့ခြနြးရှိ ဆိုဖာပေါတြှငြ ဝတလြဈစလဈ ခနျဓာကိုယတြဈခုက ထိုငလြကွြ ။
သူ့ပေါကြှားထဲတှငတြော့ မကွနြှာအပထြားသည့ြ တခှား ဝတလြဈစလဈ တဈယောကြ ။ သူ မှငခြငွနြမေိသော မမရဲ့ ကိုယလြုံးလေးကို မထငမြှတပြဲ တှေ့လိုကရြတော့ သူ့လကတြှကေ အလိုလို ဘောကဘြီ ခှကို ကိုငလြကွသြားဖှဈသှားသညြ ။ နှုတခြမြးပါးလေးနှင့ြ မမ က ဆိုဖာပေါထြိုငရြငြး မကွလြုံးတှေ မှိတထြားပှီး အောညြညြးနသညြေ။ မမ လကတြှကေ သူ့ပေါငကြှားထဲရှိ လှုပရြှားနသေော ခေါငြးမှ ဆံပငတြှကေို ဆုတဆြှဲနသညြေ ။ နို့သီးခေါငြး မဲမဲသေးသေးလေးတှကေို ရငသြားသေးသေးလေးတှေ ပေါမြှာ မှငနြရသေညြ။ သူခွှေးတှပှနေနြပှေီထငသြညြ ။ မမ ပေါငကြှားထဲမှ ဟိုဘဲကတော့ ခေါငြးလုံးဝမဖောပြဲ ယကပြေးနသညေ့အြပှငြ တခါတခါ မမ နို့တှကေိုပါ လာလာညဈပေးခွပေေးနသညြေ ။ သူ အသကရြှူနဖေို့ကို ပငြ မေ့နသညြေ ။ ခဏနတေော့ မမ နဲ့ ဘဲကှီး နရောခွိနြးလိုကသြညြ ။ ဘဲကှီးက ဆိုဖာပေါမြထိုငရြသေးခငမြှာပငြ မမက ဘဲကှီး အခွောငြးကှီးကို အတငြးစုတယြူတော့သညြ ။ ဘဲကှီးက မထိုငသြေးပဲ မတတြပရြပလြကွပြငြ မမ ဆံပငတြှကေို အရငြးကနေ ဆှဲပှီး ပါးစပထြဲ တခကွခြငွြးဆီ ဆောင့သြှငြးသညြ ။ ဘဲကှီး ထိုငလြိုကတြော့ မမက ပေါငကြှားထဲ သခွောနရောယူရငြး နှုတခြမြးပါးလေးတှပွေောကသြှားသညြ အထိ ခပကြှမြးကှမြး စုတပြေးနသညြေ။
သူ ဘယလြိုမှ စိတထြိနြးမရတော့ ။ အပေါထြပြ ပှေးတကခြဲ့သညြ ။ အိပရြာထဲ ဟနမြဆောငနြိုငအြောငပြှေးသှားရငြး ခုနက မှငကြှငြးကို ပုံဖောပြှီး သူ့အငြျဂါကို ကောငြးကောငြးကစားမိတော့သညြ ။ အဲ့ညက မှတမြှတရြရ သူတဈညလုံး အိပမြရ ။ အောကြ က ကောငကြလညြး သုံးကှိမမြှောကြ ဖှလွေော့ထားသည့တြိုငြ မမကို တှေးရငြးနှင့ပြငြ ပှနမြကခွငွသြေးပေ ။ နောကရြကတြှမှော သူကှုံရငြ ကှုံသလို ခွောငြးခွောငြးကှည့သြည့အြလုပတြဈခု က အပိုဝငလြာသညြ ။ အနားရောကမြှ တံခါးဖှင့သြံကှားလို့ အပေါတြကပြှေးခဲ့ရသည့ြ အခေါကတြှလညြေး ရှိသညြ ။ သူခွောငြးပမယေ့ြ အရငတြဈခါကလို မမတို့ နသညြေ ကို မတှေ့ရတော့ ။ အိမရြှေ့ခနြးမှာမို့ တောရြုံ မနကှတော ဖှဈလိမ့မြညြ ။ ဒီကှားထဲ သူနဲ့ ဦးလေး မိဘတှေ ရှိတာ နယသြို့ ပှနဖြို့ အကှောငြးဖနလြာသညြ ။ မိသားစုပိုငြ အမှဆေိုငြ အိမကြှီးခှဲဝရေောငြးခဖွို့ ကိဈစ ဆိုတော့ ဦးလေးက မဖှဈမနပှနေရြသညြ ။ သူကတော့ အမေ တို့က အကှောငြးသိမို့ တဈယောကတြညြး မထားခဲ့စပေဲ တပါတညြး ပှနလြိုကခြိုငြးသညြ ။ နယကြ အိမကြိုပါ ပှငြဆောကနြတောမို့ မထငမြှတပြဲ လေးလလောကကြှာသှားသညြ ။ ဦးလေးက ဝနထြမြးမို့ ခှင့ယြူလိုကြ ပှနလြိုကြ လုပပြမယေ့ြ သူ့ကိုတော့ မှို့ကို ပှနမြလှှတတြော့ ။
နယမြှာရှိတဲ့ အခွိနတြှေ တောကလြွှောကြ မမကို လှမြးသညြ ။ မမ ရဲ့ ယဉစြစ မကွနြှာလေးနှင့ြ သူမှငခြဲ့ရသော ထနနြသညေ့ြ မမကို တှေးမိတိုငြး သူ အပူမီးက ရငကြှဲ မတတပြငြ။ အစှဲအလမြးကှီးတတသြော သူ့အကငွ့ကြ သူ့ကို သောကဖှဈစသညြေ။ လေးလကွောတြော့ အိမလြညြး လကစြသတပြှီမို့ သူ မဖှဈမနေ ခှင့တြောငြးပှီး မှို့သိူ့ ပှနလြာခဲ့သညြ ။ ပှနလြာခဲ့သောလြညြး ဘဲကှီး ကို တှေ့ပမယေ့ြ မမရော ကလေးကိုပါ မတှေ့ရတော့ ။ ဦးလေးကို အမှတတြမဲ့ မေးကှည့တြော့ သတိမထားမိ ဟု ပှောသညြ ။ သူ့အလုပလြောကပြဲ ခေါငြးထဲ ရှိတဲ့ ဦးလေး ဘယတြော့မှ သတိထားမိမှာလညြး မဟုတပြေ ။ တဈနေ့ မမ တို့ တိုကခြနြးရှေ့ ရောကတြော့ အမှတတြမဲ့ ဒုနြးခနဲ တခုခု ကသွံ အတှငြးဘကကြ ကှားလိုကလြို့ သူသတိထား တံခါးရှကနြား အသာကပသြညြ။ သူ့ကှည့နြကှေ အပေါလြေးကနေ ကှည့မြိလိုကသြညြ ။ ” ဟာ ” သူ စိတထြဲရရှတေရြငြး အတှငြးက ပုံရိပတြှကေို သခွောကှည့သြညြ ။ ဆိုဖာပေါဝြယြ မမ မဟုတသြော ကောငမြလေး တဈယောကကြ လေးဘကထြောကနြပှေီး ဘဲကှီးခေါငြးက ကောငမြလေး နောကဘြကတြငပြါးနှဈဖကကြှားထဲ တှနြးထိုးပှီး လှုပရြှားနသညြေ ။
ကောငမြလေးက ဆိုဖာအမှီပေါြ မကွနြှာအုပထြားလို့ ဘယသြူဘယဝြါမှနြးမသိ ။ သူ့စိတထြဲ အမွိုးအမညြ မသိသော ခံစားခကွမြွားက ကှီးထှားလာရသညြ ။ ဒါဆို မမ ကရော မမ ဘယရြောကသြှားလဲ ။ ဒီဘဲက မမ ကှယရြာမှာ ဖောကပြှနနြတယေဆြိုတာသခွောသညြ ။ မမတို့သားအမိကို နှငခြလွိုကတြာပဲ ဖှဈမညြ ။ ဒေါသတှကေ တဈကိုယလြုံးကို တုနရြီနစသေညြေ။ ဒေါသ စိတနြဲ့ သူ အပေါပြှနတြကခြဲ့သညြ။ ဒီအကှောငြးတှေ မမ သိအောငြ သူ ပှောပှခငွသြညြ ။ သူခစွမြိသည့ြ မမကို အဲ့လိုမွိုး ပဈပဈခါခါ ဆကဆြံခံရတာမွိုး မဖှဈစခငွေပြါ ။ ခကတြာက မမနဲ့ ပကသြကရြငြ သူဆကသြှယလြို့ရတာ ဘာမှ မရှိ ။ တနကေုနြ သူ အိမပြေါမြှာ ခေါကတြုန့ခြေါကပြှနလြွှောကနြမေိသညြ။ တှေးမိတိုငြး သူ ဘဲကှီးကို သတခြငွစြိတမြွား တဖှားဖှားပေါလြာသညြ ။ နောကနြေ့တှမှော သူ မမကို တနညြးနညြးနှင့ြ ဆကသြှယဖြို့ ကှိုးစားကှည့သြညြ ။ ဦးလေးကလညြး မေးပါမွားတော့ သူ့အပေါပြါ မသငြျကာ ဖှဈလာသညြ ။ ဘယလြိုမှနညြးလမြးရှာမရ ။ မမတို့ အိမခြနြးရှေ့မှ ဖှတသြှားတိုငြး အထဲ ကို နားမစှင့မြအောငြ သူကှိုးစားသညြ ။ တခုခု ကှားမိလွှငြ ကှည့မြိလွှငြ သူဒီဘဲကို အနှေးနဲ့ အမှနြ တဈခုခု လုပလြိုကမြိမညြ ထငသြညြ ။ မမတို့ အိမခြနြးရှေ့မှ ဖှတသြှားတိုငြး အထဲ ကို နားမစှင့မြအောငြ သူကှိုးစားသညြ ။
တခုခု ကှားမိလွှငြ ကှည့မြိလွှငြ သူဒီဘဲကို အနှေးနဲ့ အမှနြ တဈခုခု လုပလြိုကမြိမညြ ထငသြညြ ။ ——— သူ ဒီနေ့ လကဘြကရြညဆြိုငထြိုငရြနြ တိုကအြောကဆြငြးတော့ မမ တို့ အခနြးရှေ့ရောကပြှနသြညြ ။ တံခါးက စေ့ရုံစေ့ထားတာ သတိထားမိပှီး ဟနသညေ့ြ ကှားမှ မှငရြသညကြ သူမမှငခြငွသြည့ြ မှငကြှငြး ။ ရှောငနြခေါမှ တည့တြည့တြိုးသညြ ။ ဟိုတခါ မှငလြိုကသြည့ြ ကောငမြလေးနှင့ပြငြ ။ တံခါးဘကြ ကွောခိုငြးထားလို့ ဒီတခါလညြး ကောငမြလေး မကွနြှာကို သခွောမမှငရြ ။ သူ စိတရြှုပထြှေးမှုတှနှငေ့ြ ခှသေံပှငြးပှငြး နငြး၍ အောကသြို့ဆငြးခဲ့သညြ ။ စိတပြကွစြှာဖှင့ြ လကဘြကရြညဆြိုငထြိုငနြသညေမြှာကှာပှီ ။ သငတြနြးကလညြး ပိတထြားလို့ ဘယမြှ သှားစရာမရှိ။ ဘောဒြါတှကလေညြး တဈယောကမြှ ရောကမြလာတာမို့ ရှငြးစရာရှိတာ ရှငြးပှီး သူထရနပြှငလြိုကခြါမှ ခပလြှမြးလှမြးမှ သှကသြှကလြွှောကသြှားသောသူတဈယောကကြို တှေ့လိုကသြညြ။ မမ ။ ဟုတပြါသညြ သူ့မမ မှ မမအစဈ ။ နောကကြ ဆိုပမယေ့ြ သူမှတမြိသညြ ။ သူနောကကြနေ ခပသြှကသြှကြ လိုကသြှားသညြ ။ မမ က သူတို့တိုကနြားထိ ရောကနြပှေီ ။ ဖှဈခငွရြာဖှဈ သူမမကို ပှောစရာရှိတာ ပှောရမညြ ။
အခနြးထဲက မှငကြှငြးကို ရုတတြရကြ တှေ့လိုကရြလွှငြ မမ ခံနိုငရြညြ ရှိပါ့မလား ။ ဘဲကှီးနဲ့ မတှေ့ခငြ သူ ပှောပှရမှ ဖှဈမညြ ။သူမပှေးရုံတမယြ မမ ဆီ သှားနရငြေးပငြ မမ က လှကေားဆီ တကသြှားပှီ ။ လှကေားရငြး အရောကြ သူနောကကြနေ လှမြးခေါမြညအြလုပြ အပေါမြှ ဆငြးလာသော ကောငြမလေး တဈယောကနြှင့ြ တိုကမြိသညြ ။ ” အမေ့ ” သူက အားပါတာမို့ ကောငမြလေး ဖငထြိုငလြကွလြဲသညြ။ ကောငမြလေး မကွနြှာ ရှုံ့မဲ့နသညြေ ။ သူဆှဲထူပှီး ” ဆောရီး ညီမ ” စိတပြကွစြှာဖှင့ြ လကဘြကရြညဆြိုငထြိုငနြသညေမြှာကှာပှီ ။ သငတြနြးကလညြး ပိတထြားလို့ ဘယမြှ သှားစရာမရှိ။ ဘောဒြါတှကလေညြး တဈယောကမြှ ရောကမြလာတာမို့ ရှငြးစရာရှိတာ ရှငြးပှီး သူထရနပြှငလြိုကခြါမှ ခပလြှမြးလှမြးမှ သှကသြှကလြွှောကသြှားသောသူတဈယောကကြို တှေ့လိုကသြညြ။ မမ ။ ဟုတပြါသညြ သူ့မမ မှ မမအစဈ ။ နောကကြ ဆိုပမယေ့ြ သူမှတမြိသညြ ။ သူနောကကြနေ ခပသြှကသြှကြ လိုကသြှားသညြ ။ မမ က သူတို့တိုကနြားထိ ရောကနြပှေီ ။ ဖှဈခငွရြာဖှဈ သူမမကို ပှောစရာရှိတာ ပှောရမညြ ။
အခနြးထဲက မှငကြှငြးကို ရုတတြရကြ တှေ့လိုကရြလွှငြ မမ ခံနိုငရြညြ ရှိပါ့မလား ။ ဘဲကှီးနဲ့ မတှေ့ခငြ သူ ပှောပှရမှ ဖှဈမညြ ။သူမပှေးရုံတမယြ မမ ဆီ သှားနရငြေးပငြ မမ က လှကေားဆီ တကသြှားပှီ ။ လှကေားရငြး အရောကြ သူနောကကြနေ လှမြးခေါမြညအြလုပြ အပေါမြှ ဆငြးလာသော ကောငြမလေး တဈယောကနြှင့ြ တိုကမြိသညြ ။ ” အမေ့ ” သူက အားပါတာမို့ ကောငမြလေး ဖငထြိုငလြကွလြဲသညြ။ ကောငမြလေး မကွနြှာ ရှုံ့မဲ့နသညြေ ။ သူဆှဲထူးပှီး ” ဆောရီး ညီမ ” ပှောပှောဆိုဆိုနှင့ြ လှကေားပေါြ အမှနပြှေးတကပြမယေ့ြ အခနြးထဲ ဝငသြှားသော မမ ကို ရိပခြနဲသာ တှေ့လိုကရြတော့သညြ ။ သူ အပေါထြပထြိပှနတြကခြဲ့ပှီး ဧည့ခြနြးတှငြ ထိုငြ၍ လကသြီးကစွကြစွပြါအောငြ ဆုပထြားမိသညြ ။ ဒေါသကှောင့ြ မကွနြှာတဈခုလုံး နီရဲနသညြေ ထငသြညြ ။ သူခစွရြသည့ြ သူစှဲလမြးရသူ မမကို အရငြးနှီးဆုံးသူတဈယောကကြ ကှယရြာမှာ သဈစာဖေါကဖြကွနြတောကို မမသိအောငြ သူပှောပှခငွသြညြ ။ အညာခံနရသေော မိနြးကလေး တဈယောကမြဖှဈစလေိုပါ။ သူ ကှံရာမရ ဖှဈမိသညြ ။ ခုလောကဆြို မမတို့အခနြးထဲမှာ ဘာတှဖှဈေနပှေီလဲ မသိ ။
သူ အောကသြို့ ဒုတိယ အကှိမမြှောကဆြငြးခဲ့ပှနသြညြ။ တိတဆြိတနြသညြေ ။ ထုံးစံအတိုငြး တံခါးရှကရြှိ အပေါကကြနေ အတှငြးသို့ကှည့မြိတော့ သူလန့ပြှီး ခကွခြငွြးဆိုသလို မကွနြှာ နောကရြုပလြိုကသြညြ ။ မှငကြှငြးက နီးကပလြှနြးလှသညြ ။ တံခါးအနီး ရှိ ခုံတဈခုအပေါြ အဝတအြစား ဖရိုဖရဲနှင့ြ လကထြောကထြားသော မမ ။ သူ့နောကကြ ဘဲကှီးက မမ ခါးလေး ကိုငပြှီး အားကုနြ လှုပရြှားနသညြေ ။ မမက အံလေးကှိတထြားသညြ ထငသြညြ ။ အသံသခွောထှကမြလာ။ သူသခွော မှငနြရသေညကြ ဟိုဘဲကှီး မကွနြှာ ။ မနညြးမွိုသိပထြားရသည့ြ ဒေါသက ဘဲကှီးမကွနြှာဘေး ကှည့ပြှီး နားထငကြှောတှေ ထောငသြညအြထိ တငြးမာလာသညြ ။ ကှယရြာမှာ ဖောကပြှနပြှီး မမကိုပါ စောကြားနတော ။ သူကှည့နြတေုနြး ဘဲကှီး ရုတတြရကြ မေးကှောကှီးမွားထောငသြညအြထိ တှန့တြကသြှားသညြ ။ သူ အိမပြေါသြို့ ပှေးတကခြဲ့သညြ ။ မကွစြိထဲ မမကလှဲပှီး တခှားဘာမှ မမှငတြော့ပေ ။ မမရဲ့ သနားစဖှယြ မကွနြှာလေး ။ လှည့စြားခံနတော ကို ပငြ မသိသော မမ ။ သူ မမ အတှကြ ကလဲ့စားခွမညြေ ။ ဒီဘဲကှီးကို သူတဈခုခု လုပပြဈလိုကခြငွသြညြ ။ သူ အိမနြောကဖြေးခနြးထဲ ဝငပြှီး တဈခုခုရှာကှည့သြောလြညြး ဘာမှမရှိ ။
နာရီဝကလြောကကြှာအောငြ စဉြးစားသောလြညြး အဖှထှကေမြလာပါ။အောကသြို့တဈခေါကပြှနဆြငြးခဲ့ပှနသြညြ ။ မမတို့ အခနြးရှေ့ရောကတြော့ အတှငြးဘကြ ခွောငြးကှည့တြာ ဘာမှ မတှေ့ရ ။ ဧည့ခြနြးရှိ စားပှဲ ပေါဝြယြ ကောဖြီခှကကြလေးနှဈခှကတြှေ့သညြ ။ မမ ပှနသြှားပှီထငသြညြ ။ သူတခု စဉြးစားမိပှီး အိမအြပေါြ ပှနတြကြ၍ ခုတငအြောကရြှိ လကကြနွြ ကှမြးပိုးသတဆြေးဘူး ယူခဲ့သညြ ။ အောကပြှနရြောကတြော့ တံခါးလော့လကကြိုငြ လှည့ကြှည့ရြာ အသာပှင့သြှားသညြ ။ အိမရြှေ့ခနြးဝယြ ဘယသြူမှ မတှေ့ရ ။ သူ တနြးတနြးမတမြတြ ကောဖြီခှကရြှိရာ တနြးသှားသညြ ။ စားပှဲပေါတြှငြ ကောဖြီ ခှကြ နှဈခှကြ ရှိနပှေီး တဈခှကကြ ကုနနြသညြေ ။ ခပလြွော့လွော့ ရှိနသညေ့ြ ခှကထြဲ သူကှမြးပိုးသတဆြေးဗူး ဖှင့ြ၍ အနညြးငယထြည့သြညြ ။ လကတြှတေုနနြလေို့ မနညြးထိနြးထည့ရြသညြ ။ ပှီးမှ သူ အခနြးထဲမှ အသာပှနထြှကခြဲ့သညြ ။ အပေါခြနြး ပှနရြောကတြဲ့ အထိ သူလကတြှေ တုနနြတေုနြးပငြ ။ သူဘယတြော့မှ နောငတြ ရလိမ့မြညြ မဟုတသြော အရာတခု သူကွူးလှနမြိခဲ့ပှီ ။ မမ အပေါြ ဘယလြောကထြိ စှဲလမြးရလဲ မမ ကိုယတြိုငြ နောငတြသကြ သိခငွမြှ သိလိမ့မြညြ ။
မမ အတှကနြဲ့ သူ့ဘဝ ဘာပဲဖှဈနဖှဈေနေ သူတခုခု မမ အတှကြ လုပပြေးနိုငခြဲ့ပှီ ။ သူ့ပါးအပေါြ စီးကနွတေဲ့ မကွရြညတြှလညြေး ရှိပါစတေော့ ။ စိတကြ တငြးထားပါလကွနြှင့ြ ရှိုကရြှိုကပြှီး ငိုခမွိတော့သညြ ။ ” ညီမတို့ ပှနြတှေ့ကှပှနပြှီနောြ မမေ ” အိမခြနြးထဲမှ ထှကလြာသော မိမိကို ရှေ့နမလေေးမှ စတငြ နှုတဆြကသြညြ ။ အိမရြှေ့က မှကှကေလြပကြလေးမှာတော့ သမီးလေးက ဒေါလြေးနှင့ြ ဆော့နသညြေ ။ ” ဟုတပြနောြ ညီမ ” ” ကိုကောငြးမငြး ကို သတတြဲ့ တရားခံ က သူကိုယတြိုငြ ဝနခြံသှားတယဆြိုတာ မမေ လညြး သိမှာပါ ၊ အဲ့တာကှောင့လြညြး ညီမတို့ ထှထှထေေူးထူး လိုကစြရာမလိုပဲ မမလညြေး အိမကြို ပှနရြောကလြာတာပေါ့ ” မိမိ ခေါငြးသာ ငုံ့နမေိသညြ ။ နှလုံးသားဒါဏရြာ က တဆဈဆဈ နာနတေုနြးပငြ ။ ရှေ့နမလေေးက ဆကပြှောနသညြေ ။ ” တဈခု မရှငြးလငြးတာက တရားခံက ဘာကှောင့သြတတြယဆြိုတဲ့ အကှောငြးပှခကွပြဲ ၊ သူ့အနနေဲ့ ကိုကောငြးမငြးကို အမှငမြကှညလြို့ သတပြါတယလြို့ ပှောတယြ ၊ အခငြးဖှဈ အနီးအနားမှာ ရှိတဲ့ လကဗြှရောတှကလေညြး တရားခံ အစဈဖှဈကှောငြး ခိုငလြုံနပမေယေ့ြ သတရြခှငြး အကှောငြးရငြးကကှတော့ မလုံလောကဘြူးထငတြယြ ” မိမိ ရှေ့နမလေေးအား သခွောကှည့မြိသညြ ။
ငယရြှယြ သှကလြကတြကကြှှသော ဟနပြနလြေးတှေ တှေ့နရသေညြ ။ ” မေ တော့ ပှီးခဲ့တာတှေ ထားလိုကခြငွတြော့တာပါပဲ ညီမရယြ၊ သှားတဲ့သူကလညြး သှားပှီ ကနွတြဲ့သူတှကေိုလညြး အငှိုးအာဃာတ မထားခငွတြော့ပါဘူး ၊အဲ့တာကှောင့လြညြး တရားခံကို မမ ကိုယတြိုငြ သှားမကှည့ခြဲ့တာပေါ့ ၊ ဒေါသတော့ ဖှဈမိတာပေါ့လေ ၊ မောငြ ဝဋကြှှေးတှေ ဆပရြတယလြို့ပဲ မှတယြူမိတယြ ” မိမိ ဆကပြှောသညြ။ ” မနေဲ့ သမီးလေး အပေါြ ပကွကြှကမြှုတှအတှေကြ ဆပရြတယလြို့ပဲ သဘောထားလိုကတြယြ ” ” ဟုတြ မမေ သဘောထားကို ကိုယခြငွြးစာပါတယြ ” နှဈယောကသြား ခဏ တိတဆြိတသြှားသညြ ။ ” ညီမ လာရငြးကိဈစက ဒီလို အမ ” ” အငြး ” ” ကိုကောငြးမငြး အခနြးထဲက မမတှေေ့တယဆြိုတဲ့ ကှနဒြုံးကိဈစ ၊ ထပစြုံစမြးဦးမလား မမေ ” မိမိ သူနဲ့ ပကသြကတြဲ့ အာရုံတှေ အကုနရြှငြးပဈလိုကခြငွပြှီ ။ တဈခုခု သိရလညြး ဘာမှ မထူးတော့တာပဲလေ ။ ” တောပြါပှီ ညီမ ရယြ ထားလိုကပြါတော့ ” ” ဟုတကြဲ့ရှင့ြ ညီမ အဲ့တာလေး လကစြ လာသတတြာ ” ရှေ့နမလေေးက ပှုံးရှှငစြှာ ပှောနသညြေ ။ ခဏကှာတော့ သမီးလေးကို မုန့ဖြိုးပေးပှီး နှုတဆြကပြှနသြှားသညြ ။
မိမိ စိတပြနြး ၊ လူပနြး နဲ့ ရကအြတောမြွားမွား ဖှတသြနြးခဲ့ရပှီးပှီ ။ သမီးလေးကို ကှည့ရြငြး ခှနအြားတှေ မှေးရပါဦးမညြ ။ မိခငကြောငြးဖှဈဖို့ သမီးလေးရှေ့က မားမားမတမြတြ ရပတြညပြေးရပါဦးမညြ ။ ငုဝါ ကိုကှီးနှင့ြ နောကဆြုံးတှေ့ခဲ့သည့နြေ့ ၊ နောကဆြူံးအတူ ရှိနခေဲ့သည့ြ အခိုကအြတန့တြိုငြးကို အမှဲ သတိရနခေဲ့သညြ ။ လှကေားအဆငြးမှာ မမကို တှေ့ရတော့ အံဩစိူးရိမမြိရသေးသညြ ။ ခုတော့ ဘယသြူမှ မသိတဲ့ ကိုကှီးနှင့ြ သူ့အကှောငြးက အခိုးအငှေ့လေး သဖှယြ ပွောကကြှယသြှားပှီ။ အဲ့ဒီညက ကိုကှီး အကှောငြးကှားမိပှီး တဈညလုံးငိုသညြ ။ မာမား မသိအောငြ ခိုးရှိုကနြခေဲ့သညြ။ ဒီလို ခှဲရလိမ့မြယလြို့ လုံးဝ မတှေးထားမိခဲ့ပါ ။ တိုကဆြိုငမြှုတှေ ရှိတိုငြးတော့ သတိရနမေိဆဲပါ ကိုကှီးရယြ ။ နောကဘြဝမှာ ကိုကှီးနဲ့သာတှေ့ခှင့ရြခဲ့ရငြ — ။ ” အခစွသြညြ အတျတ နှင့ြ ရငဆြိုငရြလွှငြ ပူလောငလြာတတြ၏ ” ” စှဲလမြးခှငြးသညြ အထိနြးအကှပမြဲ့လွှငြ ဘေးဉပဒြ ကို ဖှဈစသညြေ ” ကိုလမငြးတဈယောကြ ကုနစြုံဆိုငလြေး ရှေ့ ကားထိုးရပလြိုကသြညြ ။
” ဒေါြဒေါြ ရေ အဒေါတြူမကို ကွှနတြောရြောကပြှီ ပှောပေးပါဦး ” ” အေးအေး ခဏ ငါ့တူရေ ” ဆိုငထြဲမှ အသံပဲကှားရသညြ ။ လူမမှငရြ ။ ခဏ နတေော့ ပှနထြှကလြာသညြ ။ ” ခုမှ ရခွေိုး ပှီးလို့ ခဏ စောင့ပြါဦးတဲ့ ငါ့တူရေ မငြးအခွိနရြတယမြလား လာ ဆိုငထြဲ ရနှေေးလေးဘာလေး သောကရြအောငြ ” ပှောပှောဆိုဆို အတငြးခေါလြို့ ကားစကသြတပြှီး ဆိုငကြလေးထဲ ဝငခြဲ့သညြ ။ မေ ဆိုသညမြှာ သူ့ ကားကို ပုံမှနငြှားစီးနကွေ ဖောကသြညြ ဖှဈသညြ ။ ” ဈေးရောငြးကောငြးရဲ့လား ဒေါလြေး ” ” အေး မဆိုးပါဘူး ရောဂါဆိုးနဲ့ဆိုတော့ အရငကြလိုတော့ မသှကဖြူးပေါ့ကှယြ ” ” ဟုတြ ဒါနဲ့ မေ အမွိုးသား အကှောငြးလညြး ကွှနတြောကြှားပါတယြ စိတမြကောငြးစရာပဲနောြ ” ကိုလမငြး ပှောငနြသညေ့ြ နဖူးကို ပှတရြငြး ပှောလိုကသြညြ ။ ” ဟုတပြါ့ ငါ့တူ အိမထြောငြ တဈခု ထူထောငတြော့မယဆြို ရငြ နားလညမြှုရှိဖို့ အရေးကှီးတယြ သူ့ဘကကြိုယ့ဘြကြ အလွှော့ အတငြးလေး ရှိမှ ” ” ဟုတကြဲ့ ဒေါဒြေါြ “။
” အတူနကှရေပှီဆိုရငြ အမှဲ အတူနတခှေားသူအတှကပြါ ထည့စြဉြးစားပေးရတယြ အတျတကို ရှေ့တနြးမတငသြင့ဘြူးလေ ငါ့တူမလေးနဲ့သာ အိမထြောငမြကှဲခဲ့ရငြ ဒီလိုတှေ ဖှဈမှာ မဟုတဘြူး ခုတော့ ငါ့မှေးလေးလညြး သနားစရာ ” ” မေ က ငယပြါသေးတယြ ဒေါဒြေါြ သူ အားကိုးအားထားရှာခှင့ရြှိပါသေးတယြ ” ” အေး မေ က ငယသြေးတယြ မှနတြယြ မငြးက မငယတြော့ဘူး ” ကိုလမငြး မကွလြုံးပှူးသှားသညြ ။ ” မငြးလညြး ယူဖို့လုပတြော့ တဈသကလြုံးတဈယောကတြညြး နမလေို့လား ငါ့ကိုပဲကှည့ြ ” ” ဟုတဟြုတြ ဒေါဒြေါြ ကွှနတြောြ ကားပေါကြပဲ စောင့တြော့မယြ နောြ ” မှှားဦးက ကိုယ့ဘြကလြှည့လြာပှီမို့ ရနှေေးကှမြးပငြ ဆကမြသောကတြော့ပဲ ကားဆီ အမှနြ ပှနလြာခဲ့သညြ ။ ကားပေါြ ထိုငစြောင့ရြငြး ခုနက ဒေါကြှီး ပှောသော စကားတှပှနေကြှားယောငနြမေိတော့သညြ ။ ဪ အခစွြ နဲ့ အတျတ မလှယပြါလား ဟူး —ပှီးပါပှီ။