ဖြဲပေးနေမိတယ်

ဖှဈရပမြှနြ ဇတလြမြးလေးအား နာမညြ/နရောဒသေ လှဲပှောငြး၍ စာဖတသြူ အဆငပြှစရေနြေ ခံစားတငပြှပါသညြ။ ” ရှှီးးးးး ………… ဖေါငြးးးး ဖေါငြးးးးးး ……… ရှှီးးးးး ….…… ဖေါငြးးးးး ………… ဒိုငြးးး …. ……… ရှှီးးးး …… ဖေါငြးးးး ….…… ဒိုငြးးးးး ” သှယြ တို့ မှို့လေးရဲ့ သီတငြးကွှတြ ညလေးပေါ့။ တရပြ ကှကလြုံး မီးတှေ လငြးထိနနြတော။ ကလေးတှလညြေး ဖွောကအြိုး ဖေါကလြိုကြ မီးရှူးမီးပနြးတှေ လှတလြိုကြ ပွောရြှှငြ နကှတေယြ။ ” မသှယြ ရေ …… ပှီးပှီလား ” ” ဟုတြ …… မမခိုငြ ” ဘေးအိမကြ မမခိုငတြို့ လငမြယားနဲ့ ပှဲသှား ကှည့မြလို့ အရငရြကကြ ပှောထားကှတာ။ မမခိုငြ နာမညကြ မိုးမိုးခိုငြ သူ့ယောငြျကွား နာမညကြ ကိုရဲမငြး။ လငမြယား ၂ယောကြ လုံးက ရုံးဝနထြမြးတှပေါ။

သှယြ တို့ လငမြယား ထကြ ၃နှဈလောကြ ကှီးကှ တယြ။ သှယြ က ၃၂နှဈထဲ မမခိုငတြို့ လငမြယားက ၃၅နှဈ ကွောနြပှေီ။ သှယ့ြ နာမညကြ အေးအေးသှယပြါ။ အားလုံးက သှယြ ပဲ ခေါကြှတာ။ သှယ့ြ ယောငြျကွား မွိုးသူ က သှယနြဲ့ မတိမြးမယိမြးပါပဲ။ သူတို့ ဖုနြးကုမျပဏီက သီတငြးကွှတြ ဘုရားဖူး လိုကပြို့တော့ ပါသှားလရေဲ့။ သှယြ တယောကြ ထဲ အိမမြှာ ပငွြးနတေုနြး မမခိုငြ တို့ လငမြယားက အဖေါလြာစပြ တာနဲ့ ပှဲကှည့ြ ဖှဈတာ။ ပှဲကလညြး သှယြ တို့ရပကြှကနြဲ့ မဝေးပါဘူး။ ခှလငွြေ လွှောကသြှားကှတာ မိနဈ ၂၀လောကပြါပဲ။ လမြးတ လွှောကြ ၃ယောကသြား ရငဘြောငတြနြးပှီး စကား တပှောပှောနဲ့ လွှောကလြာပမယေ့ြ။ ပှဲစွေး ရောကတြော့ လူက တဈညှပလြာတာ။ တဖှညြးဖှညြး မမခိုငကြ သှယ့ြ အရှေ့ ကိုရဲမငြးက သှယ့ြ အနောကြ သှယကြ အလယထြဲ ရောကသြှားရောပဲ။

ပှဲစွေးထဲ တိုးခှေ့ လွှောကကြှတော့ သှယကြ မမခိုငြ လကမြောငြးကို ဆှဲထားပှီး ကိုရဲမငြးက သှယ့ပြုခုံး တဖကကြို လကတြငြ ဆှဲရငြး ဇတရြုံထိ လွှောကရြ တာပေါ့။ တခွို့ လူငယတြှကေ မူးရူး အောဟြဈပှီး တှနြးလား ခှေ့လား ဆိုတော့ ကိုယ့လြူကိုယြ ကှဲမသှားအောငြ ဆှဲထားရတယြ။ ကိုရဲ လကကြ သှယ့ြ ပုခုံး ပေါကြနေ လကမြောငြးပေါြ ရှေ့ဆှဲ ထားပေးတာ။ တိုးဝှေ့ လွှောကရြငြး လူက ကှပလြာတော့ သှယ့ြ ဖငနြဲ့ ကိုရဲ ပေါငကြှားက ခပနြှေးနှေး အရာနဲ့ ဖိပှတသြလို ဖှဈတာ ခဏတိုငြးပဲ။ ကောကညြှငြး ကှညတြောကြ ဆိုငနြား ရောကတြော့ အရှေ့ဘကြ ကှေ့လာခဲ့ကှတယြ။ အဲဒီလမြးက ဇတရြုံနဲ့ နီးလို့ပါ။ အဲဒီလမြးက မုန့ဆြိုငတြနြး မရှိတော့ အမှောငကြသွလို ဖှဈနရတော။ တဖှညြးဖှညြး ကိုရဲ ပေါငကြှားက ဟာကှီး မာလာသလို သှယ့ြ ဟာလေးလဲ အရညစြို့နတောပေါ့။ သှယြ လညြး အိမထြောငသြညြ တယောကမြို့ သှေးသားက ဆူလာတာ ထငတြယြ။

မမခိုငကြတော့ ဇတရြုံ ရောကဖြို့ အားသနနြတော သူ့နောကကြ သှယြ တို့ကို သတိမထား မိပါဘူး။ အဲဒီခွိနြ သှယ့ြ ခံစားမှု့က တကိုယလြုံးကို သှေးဆူ ပှီး ခနျဓာကိုယထြဲက တရှိနြးရှိနြးနဲ့ ဘယလြို အရသာ မှနြးကို မသိတာ။ လငနြဲ့ အကှိမကြှိမြ ဆကဆြံဖူး ပမယေ့ြ သူစိမြး ယောငြျကွား တယောကြ ဟာကှီးနဲ့ ထောကခြံရတဲ့ ခံစားမှု့က မတူဘူးလေ။ ဇတရြုံထဲ လကမြှတြ ဖှတပြှီး ဝငတြော့ အထဲမှ လူတှေ ရောကနြေ ကှပါပှီ။ မီးထှနြးထားလို့ သှယလြညြး ဖငကြှား အောကြ စိုနလေား ဆိုပှီး လကနြောကပြှနြ စမြးကှည့ရြ သေးတာ။ အတှငြးခံပါတော့ အရညလြေးတှေ ကှကမြနေ ပါဘူး။ စိတတြော့ သိပမြပူမိပါဘူး နှငြးဆီပုံ ပနြးပှင့ရြိုကြ ပါတိတြ အနကြ ဝမြးစကမြို့ ကှကလြညြး မသိသာ လောကဖြူးလေ။ ” ရဲမငြး … ဖွာလကမြှတြ … သှားဝယဟြာ … ဒုတိယ တနြး ရအောငြ ဝယခြဲ့ ” ” အငြးပါ ခိုငရြယြ … နရော အလှတတြှေ ကှည့ပြှီး … နံပတပြှော ” ဇတရြုံထဲ ဖွာတှေ ကှည့ပြှီး မမခိုငကြ ကိုရဲကို ဖွာသှား ဝယခြိုငြးနတော။

” အတှငြးထဲ … ငါမကှညခြငွဘြူး … ဒီအလယတြနြးက … ဘေးစှနြး ဖွာသာ … ဝယခြဲ့ ” မမခိုငကြ ပှဲမစခငြ ဇတရြုံထဲက ခုနပြေါကကြ နတေဲ့ လူတှေ ကှည့ပြှီး စိတရြှုတနြပေုံနဲ့ ဘေးစှနြး ဖွာကိုပဲ ဝယခြိုငြးလိုကတြာ။ ကိုရဲလညြး ဖွာနံပတြ ကှည့ပြှီး လကမြှတြ ဖှတတြဲ့ ရုံပေါကနြား တခေါကြ ပှနသြှား ဝယလြာ ခဲ့တယြ။ လကမြှတြ ရတာနဲ့ မမခိုငကြ ဖွာကို ဆှဲခါပှီး အသင့ပြါလာတဲ့ အိပယြာခငြး အပါးလေး ခငြး လိုကတြာ။ ဖွာက သေးပမယေ့ြ ထုံးစံ အတိုငြး ၄ယောကြ ထိုငကြှည့ကြှတာ မွားပါတယြ။ ” ကဲ …… ဖွာတော့ ရပှီ … လကဖြကနြဲ့ ကောဖြီတော့ ပါလာတယြ … ညကှ အစာပှေ … စားဖို့ တခုခု … သှားဝယရြမယြ … အနားပေးခွိနြ … အပှငြ … မထှကြ ခငွဘြူး ” နရောခွ စီစဉပြှီးမှ မမခိုငကြ ညလယစြာ စားဖို့ မုန့ဝြယြ ခငွြ နတော။ ဒါနဲ့ မမခိုငကြို အစောင့ြ ထားပှီး ကိုရဲနဲ့ သှယြ တို့ မုနတြခေါကြ ထှကဝြယြ ဖှဈကှ တယြ။

ဇတရြုံထဲ ပှနရြောကတြော့ ၃ယောကသြား စကားပှောလိုကြ နကှောစိ စားလိုကနြဲ့ အတောလြေး ကှာမှ ပှဲထှကတြာ။ တခွို့လူတှကေ ပှဲထှကမြှ ကိုယ့ဖြွာကို ဓတမြီးထိုး ရှာပှီး ရောကလြာကှတယြ။ ထုံးစံအတိုငြး ပှဲထှကတြာနဲ့ ဇတရြုံထဲက မီးတှေ အမှောငခြပွဈတော့ ဖွာမဝယပြဲ ခပတြညတြညြ ဝငထြိုငကြှည့တြဲ့ လူတှနေဲ့ ပှဲထှကမြှ ရောကလြာတဲ့ ဖွာပိုငရြှငတြှေ စကားမွား ကှပေါ့။ ဇတရြုံက တာဝနရြှိတဲ့ သူတှေ လာရှငြးမှ အဆငပြှေ သှားကှတာ။ စတိတရြိုး စတော့ အကုနြ လှုပလြှုပရြှရှ ဖှဈလာပါပှီ။ ဘေးက လူငယတြှေ ထကတော့ မမခိုငြ ပါလာတဲ့ ခှငြး တောငြး နငြးမိ မဆိုးလို့ သှယကြ နောကဆြုတြ ထိုငပြှီး ခှငြးကို ရှေ့ ယူထားလိုကရြတယြ။ အစပိုငြး မမခိုငနြဲ့ သှယကြ ရှေ့၂ယောကြ အတူကပထြိုငရြငြး ကိုရဲက မမခိုငြ နောကကြ ကပထြိုငကြှည့ကြှတာပါ။

ခှငြးကို သှယ့ရြှေ့ ထားပှီး သှယြ က နောကဆြုတြ ထိုငတြော့ ကိုရဲနဲ့ သှယြ ဘေးခငွြးကပလြကွြ ဖှဈသှားရောပဲ။ ပှဇတရြောကတြော့ မမခိုငကြ ဝယလြာတဲ့ မုန့တြှေ ခှငြးထဲက ထုတစြားနေ တယြ။ ကိုရဲက အသင့ဖြွောလြာတဲ့ ဓတဗြူးထဲက ကောဖြီ ကို ခှကလြေးထဲ ငှဲ့သောကရြငြး မမခိုငကြို မုန့ထြုပတြှေ ဖေါကပြေးနတော။ သှယြ က လကဖြကခြွိုင့ြ ဖှင့ပြှီး လကဖြကြ ပဲ စားလိုကတြော့တယြ။ ညလယကြှ ဘေးစှနြးဖွာမို့ လူငှေ့သိပမြရှိတော့ အေးလာ တာပေါ့။ ကိုရဲလညြး တငပြလငခြှေ ထိုငလြကွြ အနေ ထားနဲ့ မမခိုငြ နောကကြွော တိုးကပနြပှေီ။ သှယကြ ဘေး စှနြးထိုငတြော့ ပိုဆိုးရောပဲ။ သှယ့ြ ညာဖကြ ခပလြှမြးလှမြး က ဇတရြုံကာထားတဲ့ ဝါးကှမြးကှား တှထေဲက လတေိုး နတော။ ကိုရဲဘကြ တိုးတော့ သှယ့ြ ဘယဘြကြ ပေါငနြဲ့ ကိုရဲ ညာဘကပြေါငြ ထိကပနြတယြေ။

မမခိုငြ ခါးကို နောကကြ ပှေ့ဖကထြားတဲ့ ကိုရဲ ညာလကကြ သှယ့ြ ဒူးခေါငြးပေါြ ဘတကြနဲ့ ကလွာလို့ မကွလြုံး ဆှကှညေ့ြ လိုကတြာ။ ကိုရဲက ခပတြညတြညြ ပါပဲ တဖှညြးဖှညြး သှယ့ြ ပေါငလြယြ ရောကလြာတော့ လကခြွောငြးတှကေ ပေါငြ အတှငြးသားတှေ ညှဈစမြး နပှေီ။ ထမိနြ အောကကြ အတှငြးခံပေါြ ဖိစမြးတဲခွိနြ သှယ့ြ ဘယလြကကြ ကိုရဲ ညာလကကြို အုပပြှီး ပှနကြိုငြ ထားလိုကတြာပေါ့။ ပေါငခြှံနားလေး ညှဈလိုကြ ဖှလိုကနြဲ့ ကိုရဲ လကခြွောငြးတှေ သှယ့ြ ပေါငဂြှထဲ အတငြးတိုးဝငလြာနပှေီ။ သှယြ လညြး သာယာနမေိတာ ထငတြယြ ပေါငကြို ရှေ့လိုကရြငြ ရနတောကို မရှေ့မိတာလေ။ ကိုရဲ လကကြ ပေါငခြှံနား ထိ ရှေ့လာပှီး ခပတြငြးတငြး လေး ထပညြှဈ ပေးနပှနေရြော။ အမှောငထြဲမို့ နောကကြ လူ တှလညြေး မှငရြဖို့ မလှယတြော့ ၂ယောကသြား အတင့ရြဲနမေိတာ။

ဘယလြကကြ မမခိုငခြါးကို ဖကထြားရငြးနဲ့ ညာလကကြ သှယ့ြ ပေါငကြှား ထဲ နိူကနြလေို့ ကိုရဲ မကွနြာ ခိုးကှည့ြ တော့ ခပတြညတြညြ ပဲ မကွလြုံးတှေ က ဇတခြုံပေါြ စိတဝြငတြစား ကှည့နြပေုံပါ။ ခဏနတေော့ ထမိနြ ပေါကြ နိူကရြတာ အားမရတဲ့ ပုံစံနဲ့ နောကဘြကကြ လူတှကေို တခကွြ လှည့ကြှည့ကြှီး ထမိနြ အောကနြား စထဲ လကသြှငြးနိူကြ နတေော့တာ။ သှယလြညြး ကိုရဲ လကြ ကောကဝြတကြို အုပကြိုငရြငြး အလိုကသြင့ြ ပေါငဂြှလေး ကို ရသလောကြ ဖှဲပေးနမေိတယြ။ အရညစြိုနတေဲ့ အတှငြးခံ ဘောငြးဘီကို စမြးမိတော့ သှယ့ြ မကွနြာကို ဘေးတိုကြ လှည့ကြှည့နြတော။ သှယ့ြ မကွလြုံး ဒေါင့ကြ မှငနြပမေယေ့ြ မသိခငွယြောငြ ဆောငနြမေိတယြ။ ပှဇတပြှီး နှဈပါးသှားကှတော့ သှယြ ပှီးသှား ရပှီ။ မိုးလငြး ကာနီး ဇာတပြှဲ မပှီးခငလြေး ထရပပြှီး ထမိနပြှငြ ဝတရြတယြ။ အတှငြးခံ ဘောငြးဘီထဲ အရညြ တှရှေှဲပှီး ပေါငခြှံထဲ စိုစိစိုစိလေး ဖှဈနတေော့ တာပဲ။

၃ယောကြ သား အိမပြှနလြာပှီး သှယြ လညြး အိမဝြနြး တံခါး ဖှင့ြ လူဝငပြှီး တံခါး ပှနသြော့ ခတတြော့ ကိုရဲက သူတို့ အိမရြှေ့က သှယ့ကြို လှမြးကှည့ြ နတယြေ။ အိမထြဲ ရောကြ တော့ အိပခြနြးထဲ ကုတငပြေါြ ခေါငြးခလွိုကတြာနဲ့ ခကွခြငွြး အိပပြွောသြှားရောပဲ။ ပကလြကြ အနထေားနဲ့ နှဈနှဈ ခွိုကခြွိုကြ အိပမြော ကှနတေုနြး သှယ့ြ ပေါငဂြှလေးထဲ ရှစိရှစိနဲ့ ခံစားမိလို့ မကွလြုံး ဖှင့ကြှည့မြိလိုကတြယြ။ ” ဟငြ …… ကို ……… ကို …… ကိုရဲ ” ရုတတြရကြ လန့သြှားတာပေါ့။ ကိုရဲက သှယ့ြ ညာဘကြ ခါးနားလေး တငပြလငခြှေ ထိုငရြငြး ဘယလြကကြ စောကပြတလြေး ဖှဲထားပှီး ညာလကကြ သူပေါငကြှား ထဲက လီးကို ဆုပကြိုငြ ဂှငြးထု နတော။ ထမိနြ အောကနြားစက ခါးထိ လှနတြကြ နပှေီး အတှငြးခံ ဘောငြးဘီ မွော့ကှိုး လေးက ပေါငလြယြ လိပကြွ နတေော့ ပှတငြး ပေါကကြ ဝငလြာတဲ့ နရေောငကြှောင့ြ ပေါငကြှား လေးထဲ အဖုတကြ အတိုငြးသားပဲ။

ရုတတြရကြ ဘာပှောရ မနြးတောငြ မသိဘူး။ ကိုရဲက အဖုတအြကကြှဲကှောငြး ထဲ လကခြွောငြးထိပလြေးနဲ့ ဖိပှတပြေးရငြး ဂှငြးထု မရပသြေး ဘူး။ ” ဟာ … ကို … ကို …… ကိုရဲ …… မမခိုငြ…… ရှိ တယြ ….… မ ဟုတြ ဘူး လား ” ပူထူပှီး အသံ တုနတြုနြ ရီရီနဲ့ မေးလိုကြ မိတာပါ။ ကိုရဲ ကတော့ ညက ဇတရြုံထဲ အဖုတကြို နိူကတြာ သှယြ က မငှငြးတော့ အတင့ရြဲနတောပေါ့။ သှယတြို့ လငမြယား အိပတြဲ့ ကုတငပြေါြ တကထြိုငပြှီး သှယြ အဖုတကြို ဖှဲကှည့ြ ပှီး ဂှငြးထုနတောလေ။ ” ရှီးးးးး…… အ …. အ …. ခိုငကြ ………… မနကြ ၁၀နာရီ ကတညြးက ……… အင့ြ …. အ …. နိုးပှီး …… ထမငြး ဟငြး ထခကွနြတော …… မသှယြ လာကှည့တြော့ ……… အိပပြွောနြတောနဲ့ ….… မသှယဖြို့ ………… ဟူးးးး ………… ရှီးးးးး …. ထမငြးဟငြး ……… ပိုခကွြ ပှီး ….…… ခု လာပို့တာ ” ကိုရဲက စကား ပှနပြှောရငြး တဘတဘြတနြဲ့ သှယ့ြ စောကပြတလြေး ကို ကှည့ပြှီး ဂှငြးထုနလကွေပြဲ။

” ဒုကျခ ပါပဲ …… မမခိုငြ …… ဒီဘကြ ကူးလာရငြ …… အခကြ …… မကောငြးဘူး ထငတြယြ … ကိုရဲ ……… အို့ ………… အာ …. ရှီးးးးး ………… ကွှတကြွှတြ ” သှယြ အကွိုးအကှောငြး ပှောနတေုနြး အစိလေးကို ဖိခွေ လိုကတြော့ ခါးလေး တှန့ပြှီး စုပသြပြ လိုကရြတာပေါ့။” ခု …… နေ့ခငြး ……… ၂ခကွြ ထိုးပှီ ……… မသှယရြဲ့ ……… ခိုငလြညြး …… ခကွပြှုတြ စားသောကပြှီး …… ပှနအြိပြ သှားပါပှီ …… စိတြ မပူနဲ့ ” ကိုရဲ ရှငြးပှ နတော နားထောငရြငြး စိတထြဲ တရှိနြးရှိနြးနဲ့ ရမျမကစြိတတြှေ ထကှှနပေါပှီ။ သှယလြေ လငနြဲ့လညြး ၃ရကလြောကြ ဝေးနတေော့ ကိုရဲ အထိအတှေ့မှာ သာယာနမေိတာ ဝနခြံပါတယြ။ ခုထိ လငတြောမြောင့ြ လီးက လှဲရငြ သူစိမြးယောငြျကွား လီးကို မမှငဖြူး ပါဘူး။ ဒီလိုမွိုး သှယ့ြ အဖုတကြို ကှည့ရြငြး ဂှငြးထု နတေဲ့ ကိုရဲ လီးကို မှငတြော့ အရညတြှေ စိမ့ထြှကလြာပှီး အလိုးခံ ခငွတြဲ့ စိတတြှေ တဖှားဖှား ပေါလြာတော့တယြ။

လငတြောမြောင့ြ လီးထကြ တုတလြညြးတုတြ ရှညလြညြး ရှညတြဲ့ ကိုရဲ လီးကို အနီးကပြ မှငတြော့ စုပကြှည့ြ ခငွတြဲ့ စိတကြလညြး ထိနြးမရ မိနြးမသား ဆိုတော့ အစ ခကနြေ ပှနပြှီလေ။ ” အား …. ကောငြးလိုကတြာ ………… မသှယြ ရယြ …. ရှီးးးးးးးး ” ကာမစိတြ တကပြှီး တှေးနတေုနြး ကိုရဲ လညပြငြး ကှောတှေ ထောငလြာတယြ။ လီးထိပြ လရညတြှေ တဖွောဖွော ပနြးထှကလြာတော့ သှယ့ြ ထမိနတြှပေါ စငကြုနရြောပဲ။ ကိုရဲလညြး လရညထြှကြ ပှီး ပေါငလြညြ ရောကနြတေဲ့ ခါးပုံစ ပှနဆြှဲပှီး ပုဆိုး ပှနဝြတရြငြး အမော ဖှနရှေော တယြ။ ” မိသှယရြေ … မိသှယြ ” တကယ့ြ အခွိနကြှမှ သှယြ အလုပြ လုပတြဲ့ ခညွထြညြ စကရြုံက သူငယခြငွြးတှေ ရောကလြာရောပဲ။ ကိုရဲလညြး အိပခြနြးက ထှကပြှီး အိမရြှေ့ ဧည့ခြနြးဘကြ အမှနြ လွှောကပြှီး သှယ့ဖြို့ ယူလာပေးတဲ့ ထမငြးခွိုင့လြေး ကိုငပြှီး မယောငြ မလယြ ရပနြတောပေါ့။

သှယလြညြး ထမိနပြှငဝြတပြှီး အငြျကွီကို ခါးထိ ဆှဲဆန့ရြငြး နောကကြ လိုကထြှကြ လိုကတြာ။ ” မိသှယြ … ညညြးလငြ … ဘုရားဖူး ပါသှားတာဆို … လငမြရှိတော့ …… တယောကထြဲ …… ဆာ နေ …… နေ ……… ” မစုနဲ့ မိုးမိုးတို့ အိမထြဲ ဝငလြာရငြး လှမြးမေး နတော။ ရုတတြရကြ စားပှဲခုံ ဘေးနား မတတြပြ ရပနြတေဲ့ ကိုရဲ မှငတြော့မှ စကားစ ရပသြှားတော့တယြ။ ” အောြ … ဧည့သြညြ ရောကနြတော ထငတြယြ ” ကိုရဲ မှငတြော့မှ မစုက အားတုံ့အားနာနဲ့ စကားလှဲ မေးနတောပါ။ ” ဧည့သြညြ မဟုတပြါဖူးဟ … ဟိုဖကအြိမကြ … မမခိုငြ အမွိုးသား …… ကိုရဲမငြး ပါ ” ကိုရဲလညြး သှယတြို့ စကားပှောတုနြး မစုတို့ကို ရယပြှပှီး အိမပြှငြ ပှနထြှကသြှားတယြ။ ” အဲလူက … အိမထြောငသြညြ ဟုတရြဲ့လား … မိသှယြ … ပုံစံက အမိုကစြားနောြ ” ကိုရဲ ထှကသြှားတာနဲ့ မိုးမိုးက တနြးမေးတော့ တာပဲ။ သှယ့ြ စိတထြဲ ထိတကြနဲ့ ဖှဈသှားမိသေးတယြ။

” ဟုတပြါတယဟြာ … ညက … ငါ … သူတို့ လငမြယား နဲ့ … ပှဲ အတူ ကှည့ပြှီး … ဘာမှ မခကွနြိုငမြှနြး သိလို့ … ထမငြးရော ဟငြးရော … လာပို့ ပေးတာ ” ” ဟုတရြဲ့လား မိသှယရြယြ … နင့လြငြ မရှိတုနြး … နေ့လညစြာ လာကွှေးရငြး … ဟှနြး ဟှနြး ” ” ကောငမြနောြ … နငသြာ …… လငငြုတတြုတနြဲ့ … ဂွာကှီးကို … မှူနတော … ငါမသိ ခကမြယြ ” မစုတို့ မိုးမိုးတို့က စကရြုံရောကမြှ ခငပြမယေ့ြ ပှောမနာ ဆိုမနာ တှပေေါ့။ မစုက အဆိုးဆုံးပဲ ထမငစြား နားခွိနြ ၃ယောကြ ဆုံတာနဲ့ သူ့လငကြ ဘယလြို လုပကြှောငြး စုံနအေောငြ ပှောပှီးမှ စားကှ သောကကြှတာ။ အစပိုငြး သှယလြညြး မကွနြှာပူ နားရှကပြမယေ့ြ နောကပြိုငြး မစုရဲ့ အတှေ့အကှုံကို မကွလြုံးထဲ မှငယြောငပြှီး ညဘကြ ယောငြျကွားနဲ့ လိုးတဲ့ခွိနြ အရသာလေး ထူးကဲနမေိ တော့တယြ။ မစုတို့ ရောကလြာတာမို့ သှယလြညြး ထမငြး အိုး တလုံးခကွပြှီး အိမမြှာ အရံသင့ြ ရှိတဲ့ လကဖြကသြုပြ ပေးလိုကတြာ။

မမခိုငြ ခကွပြို့တဲ့ ဟငြးနဲ့ ၃ယောကသြား အတူစားပှီး ညနစေောငြးထိ စကရြုံက အကှောငြးတှေ ထိုငပြှောနေ ဖှဈကှတယြ။ မစုတို့ ပှနမြှ သှယလြညြး ရခွေိုးပှီး ခဏ အနားယူရငြး ဧည့ခြနြးထဲ မှာပဲ တီဗှီ ထိုငကြှည့နြတော။ ညပိုငြး အိပယြာပေါြ တောတြောနြဲ့ အိပမြပွောပြါဘူး။ ကိုရဲ ပေးသှားတဲ့ ကာမ အထိ အတှေ့ ကှောင့ပြေါ့။ ဟိုလိမ့ြ ဒီလိမ့နြဲ့ မကွစြိတှေ ကှောငနြတေော့တယြ။ တဖွောဖွော နဲ့ လရညတြှေ ပနြးထှကနြတေဲ့ ကိုရဲ ဒဈကှီး ပှနမြှငြ ယောငပြှီး သှယ့ြ လကတြဖကကြ ညဝတြ ဒူးဖုံး စကပလြေးထဲ ရောကသြှားမိတာ။ လကခြွောငြး ထိပလြေးတှကေ အဖုတြ အကကြှဲကှောငြး ဖိဆှဲပှီး အစိလေးကို ဖိခွေ နမေိတယြ။ ထိမိတာနဲ့ သှယ့ြ တကိုယလြုံး တုနပြှီး ကဉွတြကသြှား ရတာ။ ထပြ မဖိရဲတော့ဘူး ခှရငြေးဘကြ ရောကနြတေဲ့ ဖကလြုံးကို ခှထေောကနြဲ့ ညှပဆြှဲယူပှီး ခနျဓာကိုယြ ဘေးတစောငြး အနထေားနဲ့ ပေါငကြှား ညှပထြား လိုကတြယြ။

ပေါငဂြှ တည့တြည့ြ နရောလေး လကနြဲ့ဖိပှီး ဖကလြုံးကို ညှပပြှတပြဈတာ။ စိတထြဲ ကိုရဲ လီးထိပကြို မှနြးပှီး ခပတြငြးတငြး ပှတတြော့ ခံစားမှု့လေး ကောငြးနတေုနြး ၅မိနဈလောကပြဲ သှယ့ြ တကိုယလြုံး အကှောတှေ တောင့တြငြးပှီး အထှဋြ အထိပြ ရောကသြှားခဲ့ရတယြ။ အားမရပမယေ့ြ လတတြလော ခံစားနရတေဲ့ ကာမ ဝဒနော လေး သကသြာစတောပေါ့။ သှယ့ကြိုယသြှယြ လညြး နားမလညတြော့ပါဘူး။ ကာမပိုငြ လငြ ရှိရဲ့ သားနဲ့ သူစိမြး ယောငြျကွား တယောကကြို တိတတြခိုး ငှိတှယြ နမေိတာလေ။ သခွောတာ တခုက ခုခွိနြ အိပယြာထဲ ကိုရဲ ရောကလြာရငတြောငြ ငှငြးဖို့ အငအြား မရှိတော့ပါ ဘူး။ သှယ့ကြိုယသြှယြ လညြး အားမလို အားမရ ဖှဈမိ တာပေါ့။ ဒါမွိုး ဖေါကပြှနစြိတြ ဝငတြယဆြိုတာ လငနြဲ့ ကှဲနတေဲ့ တခုလပတြှေ အဖှဈမွားတာ ကှားဖူးပါတယြ။

ခုဟာ သှယ့ြ ယောငြျကွား ခရီးသှားတာ ၃ရကြ ရှိသေးတာ ဘာလို့ သူစိမြး ယောငြျကွားပေါြ သာယာ နမေိလညြး မသိဘူး။ ခဏကှာမှ သှယလြညြး နှဈနှဈ ခွိုကခြွိုကြ အိပပြွောြ သှားတော့တာပါ။  မနကလြငြးတော့ အိပယြာထ ထမငြးဟငြး ခကွပြှုတပြှီး ခဏနားလိုကတြယြ။ ၁၅မိနဈ လောကြ နမှေ ရခွေိုး ခနြးထဲ သှားတိုကြ မကွနြှာသဈပှီး ရခွေိုးကာနီး ကိုရဲမငြး အကှောငြး ပှနတြှေးမိ ပှနရြောပဲ။ သခွောပှနစြဉြးစား ကှည့တြော့ အနနေီးတာ ထငတြယြ။ လငတြောမြောငြ မွိုးသူနဲ့က မနကလြငြး ကိုယ့အြလုပြ ကိုယသြှား ညပိုငြး လေးပဲ ဆုံကှတာ။ အလုပပြိတရြကကြ မတူတော့ ပငွြးရငြ မမခိုငတြို့ အိမဘြကပြဲ ရောကနြမေိ တယြ။ မမခိုငကြလညြး ရပကြှကထြဲ ခပတြညတြညသြာ နတော သှယနြဲ့ ရငြးနှီးပှီး နောကပြိုငြးကှ အိမတြှငြးရေးတှေ တဈတဈ ခှခှ ပှောပှတတတြယြ။

ကိုရဲနဲ့ မမခိုငြ တို့က အိမထြောငသြကြ ကှာလာလို့တဲ့ အပှာကား တှေ ကှည့ပြှီး လိုးမှ အထှဋထြိပြ ရောကတြယြ ပှောတာ။ ခုကှ ကိုရဲ လီးကို အလိုးမခံပဲ ပါးစပနြဲ့ လရညြ ပနြးထှကအြောငြ စုပပြေးတတသြလို ကိုရဲကလညြး အလုပပြငပြနြးတဲ့ နေ့ဆို မလိုးတော့ပဲ စောကဖြုတကြို အရညထြှကအြောငြ ယကပြေးပှီး စောကရြညပြါ မွိုခွ ပေးတာတဲ့။ သှယလြညြး စကရြုံက သူငယခြငွြး မစု ပှောပှတာတှေ နားထောငြ ဖူးပါတယြ။ မမခိုငြ ပှောတာက ပိုပှီး ရမျမကစြိတြ ကှှလာပှီး တခါတခါ နားထောငရြငြး အရညစြိမ့ြ ထှကတြဲ့ ရကတြှေ အမွားကှီး။ တဖှညြးဖှညြး မမခိုငြ ယောငြျကွား ကိုရဲမငြး ကို သှယြ မသိ မသာ အကဲခတမြိလာတာပေါ့။ ကိုရဲမငြးနဲ့ ပထမ အထိ တှေ့က မှတမြှတရြရ သှယတြို့ ခညွထြညြ စကရြုံရဲ့ ၁၀နှဈ မှောကြ အထိမြးအမှတြ နေ့တဝကပြဲ အလုပဆြငြးရပှီး အိမသြုံး မီးဖိုခွောငြ ပဈစညြးတှေ မဲဖေါကပြေးတဲ့ ရကပြဲ။

သှယြ အိမရြောကြ တော့ နေ့လညြ ၁နာရီခှဲလောကပြေါ့ မဲပေါကတြဲ့ ထမငြး ပေါငြးအိုးလေး မီဖိုခနြးဘကြ ထားပှီး စကရြုံ ဝတစြုံလေး ခွှတလြဲ လိုကတြယြ။ အငြျကွီလကပြှတြ လေးနဲ့ ထမိနြ အပွော့သားလေး ဝတပြှီး မမခိုငတြို့ အိမဘြကြ ထှကခြဲ့လိုကတြာ။ တိုကတြိုကဆြိုငဆြိုငြ မမခိုငတြို့ လငြ မယားလညြး ရုံးပိတရြကမြို့ အိမမြှာ ရှိနတယြေ။ အိမဝြနြး တံခါး စိထားလို့ လူရှိမှနြး သိတာနဲ့ ဖှင့ဝြငလြိုကတြယြ။ အိမထြဲ ရောကြ တော့ ၂ယောကလြုံး မရှိဘူး နောကဖြေးဘကြ လွှောကြ လာမှ ရခွေိုးခနြးထဲ တဘုတဘြုတနြဲ့ မမခိုငရြဲ့ အဝတြ လွှောသြံ ကှားလိုကရြတာ။ ” ဟော … မသှယြ … အလုပြ ပှနတြာ စောတယြ ” ဖှင့ထြားတဲ့ ရခွေိုးခနြး တံခါးရှေ့ ရပလြိုကတြာနဲ့ မမခိုငကြ စပှောတော့တယြ။ ” ဟုတြ …… နေ့တဝကြ …… ပိတလြို့ ” ” ခိုငရြေ … မီးခွောငြးက … ကောငြးတယဟြ … စတပတြာ … လဲရမှာ … အိပခြနြးထဲက ဗီဒို အံဇှဲထဲမှာ … အသဈဝယထြားတာ ရှိတယြ … ယူလာခဲ့လိုကြ “။

မမခိုငနြဲ့ စကားပှောနတေုနြး ကိုရဲမငြး အသံက အိမရြှေ့ ဧည့ခြနြးနဲ့ ကကလြကွြ အခနြးလှတြ ထဲက ထှကပြေါြ လာတာ။ မမခိုငကြ အဝတလြွှောနြလေို့ သှယပြဲ သူတို့ အိပခြနြးထဲက စတတတြာ တခု ယူပှီး သှားပေး လိုကြ တယြ။ ” အောြ … ခုန အသံ ကှားတယြ … မသှယြ … ရောကနြတောကိုး ” ” ဟုတြ … ကိုရဲ …… အလုပကြ … နေ့တဝကြ ပိတတြာ ” အိပခြနြး အလှတကြို အခနြးရှငြးရငြး မီးခွောငြး ပှငနြတော နမှော။ ထိုငခြုံပေါြ တကပြှီး မကွနြှာခကွြ က ဖနခြွောငြးကို ကိုငထြားတဲ့ ကိုရဲမငြးကို သှယြ လှမြးကှည့ရြငြး ပှနဖြှေ လိုကတြာပါ။ ” အငြး … ကိုရဲတို့လညြး အလုပပြိတတြာနဲ့ … အခနြး လှတတြှေ ရှငြးနကှတော … ဖနြးခွောငြးက ကောငြး သေးတယြ … စတတတြာ မကောငြးတာ ” သှယ့ြ လကထြဲက စတပတြာ အသဈကို လှမြးပေးတော့ ဖနခြွောငြးက မမှီတမှီမို့ လကကြ လှမြးမရဘူး ဖှဈနတောပေါ့။

အခနြးထဲ မီးမလငြး ပမယေ့ြ ပှတငြးပေါကကြ နရေောငကြှောင့ြ ကိုရဲမငြး ပုဆိုးထဲက ဟာကှီး ငိုကဆြငြးနတော သှယြ မှငနြရတေော့ ဈိတထြဲ သိမ့ကြနဲ့ ဖှဈသှား ရတယြ။ ” လကကြ လှတမြရ ဘူး … မသှယရြယြ … ခုနပြေါြ တကပြှီး … စတပတြာလေး ထည့ပြေးပါ့လား ” သှယလြညြး ကိုရဲမငြး စကားကှောင့ြ ခုနပြေါြ လှတနြတေဲ့ နရောလေး တကပြှီး ဖနခြွောငြး အပေါဖြကကြ စတပတြာ ထည့တြဲ့ အပေါကထြဲ စမြးထည့ြ ပေးလိုကတြယြ။ အပေါကထြဲ ဝငပြမယေ့ြ စတပတြာ ထိပကြ ငုတလြေး ၂ခုက အတှငြးလိုငြး ဘကြ မဝငသြေးလို့ လှည့လြှည့ြ စမြးထည့ြ နရတော။ ကိုရဲမငြးနဲ့ မကွနြှာခငွြးဆိုငြ အနေ ထားမို့ ကိုရဲမငြး ဆီက ကိုယ့နြံ့လေးက သှယ့ြ နှာခေါငြးဝ တိုးဝငြ လာတယြ။ ” ရလား … မသှယြ ” ” စတတတြာ ခေါငြးက … ဝငတြယြ … ထိပကြ … ငုတလြေး၂ခုက … အတှငြးထဲ … မကသွေးတာ “။

ကိုရဲမငြး ပှနဖြှနတေေုနြး သှယ့ြ ဗိုကသြားလေး အောကြ ဖကြ ဆီးခုံး အထကနြား ခပမြာမာ အရာက လာထောကြ နတော။ စတပတြာ ကလညြး တောတြောနြဲ့ ထည့မြရ။ သှယ့ြ ရငတြှေ တဒိုငြးဒိုငြး ခုနနြရတောပေါ့။ ဒူးတောငြ မခိုငခြငွြ တော့ဘူး ခကွခြငွြးပဲ သှယ့ဟြာလေး အရညြ စို့လာ နတော။ စတပတြာ လှည့ထြည့ရြငြး ကိုရဲမငြး ဟာကလညြး မာထငလြာပှီ။ အလိုလွောကြ ခါးကို ကော့ပေးမိပှီး ကိုရဲမငြး ဟာကှီးလညြး ထိထိမိမိ လာထောကြ မိတော့တာပဲ။ စတပတြာ ငုတကြလေး အတှငြးဘကြ ကသွှားတာနဲ့ သှယ့ြ ဒူးခေါငြးက ခှကနေဲ့ လူပါ ယိုငြ ထှကသြှားတုနြး ကိုရဲက ဖနခြွောငြးကို လှတရြငြး ခါးလေး ကို ထိနြးပှီး ခနျဓာကိုယလြေး ဆှဲကပပြဈတာ။ ခဏကှာမှ လူခငွြး ခှာပှီး ခုနပြေါကြ အောကဆြငြး ခဲ့လိုကတြယြ။ ” မသှယြ … ရှိလား ” ” ရှိတယြ …… မမခိုငရြေ …… ရခွေိုးခနြးထဲ မှာ “တိုငတြိုကဆြိုငဆြိုငပြါပဲ ကိုရဲမငြး အကှောငြး တှေးနတေုနြး အိမရြှေ့ ဧည့ခြနြးက မမခိုငြ အသံကှားလို့ ပှနအြသံပေး ရငြး အတှေးစတှေ ပကွကြုနတြာပေါ့။

” ရော့ … အိမသြော့လေး …… ရဲမငြး …… လကဖြကရြညြ ဆိုငသြှားနတော ……… ပှနလြာရငြ ပေး ပေးပါဦး ” ” ဟငြ …… မမခိုငကြ … အိတကြှီးနဲ့ ဘယတြုနြး ” ရခွေိုးခနြး တံခါးရှေ့ လာရပပြှီး အိမသြော့ ပေးခိုငြး နတေဲ့ မမခိုငြ ညာလကကြ ခရီးဆောငြ အိတကြှောင့ြ သှယလြညြး နားမလညလြို့ ပှနမြေးနတော။ ” နယကြ … မမခိုငြ ဦးလေး အရငြးကှီး … ညက ဆုံးလို့တဲ့ …… ဒီနေ့ ညနေ … အသုဘ ခမွှာ … အဲဒီ တညအိပြ သှားရမှာမို့ပါ … မနကကြား စီးမှ ညနေ ၂နာရီ လောကြ ရောကမြှာ … ခုနမှ ဖုနြးဝငြ လာလို့ … ရဲမငြး ကလညြး လကဖြကရြညဆြိုငြ ထှကသြှားပှီ … ဖုနြးက အိမကြနွရြဈတာ ” ” အောြ … ကားမှီအောငြ သှားသှား …… မမခိုငြ …… သော့ပေး ထားခဲ့ … ကိုရဲမငြး လာရငြ … သှယြ ပေးလိုကြ ပါ့မယြ ” မမခိုငြ ထှကသြှားတာနဲ့ သှယလြညြး ရခွေိုး အဝတစြား လဲပှီး အိမရြှေ့ ဆံပငြ ခှောကအြောငြ ခဏ လမြးလွှောကြ ရငြး ကိုရဲမငြး စောင့နြလေိုကတြယြ။

မကှာပါဘူး ကိုရဲမငြး ဆိုငကြယနြဲ့ ပှနလြာပှီး မမခိုငကြို အိမဝြနြး တံခါးနားက အောခြေါနြတော။ ” ခိုငရြေ ……… ခိုငြ ” ” ကိုရဲမငြး ……… သော့ ဒီမှာ ” သူ့အိမထြဲ လှမြးကှည့ြ အောနြရငြေး သှယ့အြသံ ကှား တော့ လှည့ကြှည့ပြှီး သှယ့အြိမရြှေ့ လွှောကလြာတာ ပေါ့။ မမခိုငြ သူ့ဦးလေး နာရေး နယြ ၁ညအိပြ သှားကှောငြး ပှောပှပှီး သော့ပေးလိုကတြယြ။ ကိုရဲမငြး ထှကသြှားမှ သှယလြညြး အိမထြဲ ပှနဝြငလြာပှီး အိပယြာပေါြ တမှေး မှေးလိုကတြာ။ အိပယြာနိုးတော့ ၁၂နာရီ မတတြငြး ကှကတြိ ပါပဲ ထမငြးခူးစားလိုကတြယြ။ ပှီးမှ မမခိုငြ ခရီးသှားတာ တှေးမိပှီး ကိုရဲမငြး ဖို့ ခွိုင့နြဲ့ထုပြ သူတို့အိမဘြကြ ကူးလာ ခဲ့တယြ။ ညမနကြ ခကွထြား တာမို့ ကိုရဲမငြး အတှကြ အဆငြ ပှသှေားတာပါ။ ညနမှေ ထမငြး ထပခြကွြ တော့မယြ။ကိုရဲမငြး အိမဘြကြ ရောကတြော့ အိမရြှေ့ လူက မရှိ။ အိပခြနြးဘကြ လွှောကလြာပှီး ဟနတေဲ့ တံခါးကှားက ကှည့တြော့ ပငလြကြ အနထေားနဲ့ အိပပြွောနြတော။

” ကိုရဲ … ကိုရဲ … ထမငြး စားရအောငြ … လာပို့တာ … ထထ ” အသံပေးရငြး ကုတငနြား တိုးကပသြှားလိုကတြယြ။ တခူးခူး နဲ့ ဟောကပြှီး နှဈနှဈခွိုကခြွိုကြ အိပပြွောြ နရှောတာ။ လူက အိပနြပမေယေ့ြ ပုဆိုးအောကကြ ထောငမြတြ နတေဲ့ ဟာက အသဲယားစရာကှီး။ သှယ့ြ စိတထြဲ ဒုနြးကနဲ့ ရငခြုနြ သံ မှနလြာရပှီ။ မမခိုငြ ကလညြး မရှိ အိပခြနြးထဲ ၂ယောကထြဲ ဆိုတဲ့အသိ။ ဟိုနေ့က သှယ့ြ အဖုတကြို ကှည့ပြှီး ဂှငြးထုနတေဲ့ လီးကှီးက မကွစြိ ရှေ့နားမှာပဲ။ ကိုရဲမငြး လညြး အိပပြွောနြတေော့ လကကြ အလိုလိုပဲ ခါးပုံစ ဖှညပြှီး ပေါငလြယကြို အမှနတြှနြးပို့ လိုကမြိတာ ပေါ့။ သူစိမြး ယောငြျကွား လီးကို ဒုတိယ အကှိမြ အနီးကပြ မှငရြတော့မှာမို စိတလြှုပရြှားမှု့က ပှငြးထနလြာတယြ။ အရေးထဲ ပုဆိုးအနားစကို အမှနြ တှနြးပို့လိုကတြော့ အနားစက လီးထိပနြဲ့ ခွိတမြိနရေောပဲ။ ကိုရဲမငြး မကွနြှာ ကို ခိုးကှည့ရြငြး လီးထိပပြေါြ တငနြတေဲ့ ပုဆိုးစကို မပှီး ရှေ့လိုကရြတာ။

ဘာရယြ မဟုတဘြူး ကိုရဲမငြး လီးကှီး မှငတြော့ သှယ့ယြောငြျကွား လီးနဲ့ စိတထြဲ ယှဉနြမေိ သေးတယြ။ လုံးပတရြော အရှညရြော သာတဲ့ ကိုရဲမငြး လီးက မှငတြာနဲ့ စုပခြငွစြရာကှီး။ ကှည့ရြငြး နဲ့ကို သှယ့ြ အဖုတလြေးထဲ တဆဈဆဈနဲ့ ယားနေ တော့တာပဲ။ စိတမြထိနြး နိုငတြာနဲ့ လကနြဲ့ အုပကြိုငလြိုကတြော့ လကထြဲ တဒုတဒြုတနြဲ့ လီးအရညပြှားက တဆင့ြ သှယ့ြ လကဖြဝါးလေးထဲ လာတိုးနတယြေ။ ရုတတြရကြ စိတလြှတြ သှားမိပှီး ကားထှကနြတေဲ့ ဒဈကှီးကို ငုံမိလိုကတြာ လီးထိပြ အပေါကမြှာ ဥနတေဲ့ အရညကြှညြ ဥလေးက လွှာနဲ့ ထိမိပှီး ငံကွိကွိ အရသာလေး စပှီး ခံစား မိလိုကတြာ။ ၃မိနဈလောကြ အားရပါးရ စုပပြှီးမှ လီးထိပြ ကို ပါးစပကြ ထုတရြငြး လကနြဲ့ အထကြ အောကြ စုလိုကဖြှဲလိုကြ လုပကြှည့လြိုကတြယြ။

” ရှီးးးးး… အ ..… ကောငြး လိုကြ တာ ” ကိုရဲမငြး အသံကှားတာနဲ့ သှယလြညြး လီးကို လှတပြှီး ပှေးထှကြ ခဲ့လိုကတြာပေါ့။ အိမရြောကတြဲ့ အထိ ရငတြှေ တဒိုငြးဒိုငြး ခုနနြရတော။ ညကှ အတောနြဲ့ အိပမြပွောပြါဘူး မနကလြငြးတော့ မကွလြုံး မဖှင့ပြဲ ပငွြးကှော တခကွဆြန့ပြှီး ခါးအောကြ ရောကနြတေဲ့ စောငကြို ပှနဆြှဲခှုံဖို့ ဆှဲယူတော့ ပါမလာပဲ တငြးခံ နတယြေ။ အားထည့ြ ဆှဲတော့လညြး မရ ဒါနဲ့ သှယလြညြး မကွလြုံး ဖှင့ပြှီး ခါးပေါြ ကှည့တြော့ ကိုရဲမငြး ပေါ့ ပှုံးပှီး သှယ့ကြို စိုကကြှည့ြ နတော။ အိမထြောငသြညြ တယောကြ ဖှဈပမယေ့ြ အကှည့ခြငွြး ဆုံးတော့ ရငခြုနြ နမေိပှနတြယြ။ ” ဟငြ …… ကိုရဲ ……… ဘယခြွိနတြညြးက ……… ရောကြ နေ တာ လဲ ” ” ရောကတြာ … မကှာသေး ပါဘူး … မသှယရြယြ … ၁၅မိနဈလောကြ ရှိသေးတာ ” ” ဟို ဟို ……… ဧည့ြ ခနြး ထဲ က ……… စောင့ြ လေ …… မနကစြာ ………… ထမငြး ကှောပြေးပါ့မယြ “။

ပှောပှီး သှယလြညြး အိပယြာပေါြ ထထိုငပြှီး ကုတငပြေါကြ ဆငြးမလို့ပါ။ ရုတတြရကြ ကိုရဲမငြးက ကုတငစြောငြး ထိုငနြရောကနေ ကှမြးပှငပြေါြ ထရပပြှီး ပုဆိုးကို ခွှတခြပွဈတယြ။ ” ထမငြးကှောြ … မစားခငွြ ပါဘူး … မသှယရြာ … မနေ့ က … မသှယြ မကွှေးပဲ … ပဈထားတဲ့ … ဒီကောငြ ကှီးက ဆာနတော ” ” အာ …… ကိုရဲ ကလညြး ….…… ” ” အင့ြ ….… ဘှတြ ဘှတြ ….…… အ …အမေ့ ….…… ဗစွြ ….…… အ … အ ….…ဖှပဖြှပြ ….…… အင့ြ ….…… ဘှတြ ဘှတြ ဘှတြ ….… အ ဟင့ြ ဟင့ြ ” မကွနြှာခြငွြးဆိုငြ အပေါကြ ဖိလိုးရတော့ ကိုရဲမငြး ဆောင့ခြကွတြှကေ မီးကုနရြမြးကုနြ ပါပဲ။ အသကြ လုရှုပှီး တရှူးရှူး တရှဲရှဲ သှယ့ြ နဖူး နမြးလိုကြ ပါးပှငြ နမြးလိုကနြဲ့ ဖိလိုးနတော။ သှယလြညြး လီးအရသာ ခံစားရငြး ခါးလေး ကော့ကော့ ခံနမေိတယြ။ အတောလြေး ကှာတော့ သှယ့ြ စောကခြေါငြး လေးထဲ နှေးကနဲ့ ခံစားမိလို့ ကိုရဲမငြး ပှီးသှာမှနြး သိလိုကြ ရတာပေါ့။

မကွနြှာ ကှည့ကြှီး လရညြ ပနြးထုတရြငြး မနားတမြး ဆောင့လြိုးပေးတော့ အခကွြ ၃၀ ကွောကြွောြ လောကကြွ သှယလြညြး အထှဋထြိပြ ရောကသြှားရတယြ။ ခဏပဲနားပှီး သှယ့ြ အငြျကွီရော ဘောလီရော ခွှတခြိုငြးလို့ ခွှတပြေးတော့ ပကလြကြ ပှနလြှဲခိုငြးတာ။ သှယြ ပငလြကလြေး ပှနလြှဲပေးတော့ ပေါငကြှားထဲ ကိုရဲမငြးက ဒူးထောကြ နရောယူပှီး အဖုတကြို ပှနယြကြ တော့တာပဲ။ သှယလြညြး မနနေိုငပြါဘူး တရှီးရှီး ညညြးရငြး ပေါငကြှား ထဲက ကိုရဲမငြး ခေါငြးကို ဖိကပထြားရတယြ။ ” အားးးး ….……… ရှီးးးးးး ….………… ကိုရဲ ရယြ …….. သှယ့ြ ဟာလေး ….………… ပှနယြားလာပှီ ….… ယကယြကြ ….…… အငြးဟငြး ….… ဟုတတြယြ …. အစိလေးကို ………… နာနာလေး ဖိစုပြ ….… အ ….……… အ ” ပါးစပကြ အလိုလွောကြ ညညြးမိရငြး ကာမစိတြ ပှနကြှှလာတဲ့ သှယ့ကြို ကော့ပွံ နအေောငြ ကိုရဲက ဖိယကြ ပေးနတော။

လိုးပှီးကာစ အရညလြဲ့နတေဲ့ သှယ့ြ အဖုတလြေး ပှနဖြေါငြး လာတာပေါ့။ ၅မိနဈလောကြ ယကပြေးပှီးမှ သှယ့ြ ခေါငြးရငြးဘကြ ပေါငကြားထိုငပြှီး လီးစုပပြေးဖို့ တိုးတိုးလေး ပှောနေ ရှာတယြ။ သှယလြညြး မနေ့က ခဏပဲ စုပလြိုကရြတဲ့ လီးကို မကွနြှာခငွြးဆိုငြ လေးဖကထြောကပြှီး အားရပါးရ ကုနြးစုပြ ပဈတာ။ လီးထိပကြို စုပရြငြး ဂှငြးထုပေးပှီး လဥတှေ တဈလုံးခငွြး ညှဈခွပေေး တော့ တရှီးရှီးနဲ့ သှယ့ြ ဆံနှယတြှေ လကထြိုး ဖှနေ ပှနရြောပဲ။ သှယလြညြး လီးကို မလှတတြမြး ဆှဲစုပရြငြး ခဏ ကှာတော့ ကိုရဲမငြးက သှယ့ြ ပေါငကြှား နရော ပှနယြူပှီး ဆောင့ကြှောင့ထြိုငြ လိုကတြာ။ ပေါငတြနတြှကေို ဆှဲမှှောကပြှီး ပုခုံးပေါြ တငတြော့ သှယ့ြ အဖုတလြေးက ဖေါငြးကှှနတယြေ။ လီးကို အရငြးထိ ဆီးခုံခငွြး ကပနြအေောငြ ဖိသှငြးပှီး ခါးအားနဲ့ ကှိတဝြိုကြ ပေးတော့ သှယကြိုယတြိုငပြဲ လိုးပေးဖို့ ပှောလိုကရြတာ ပေါ့။

” ရှီးးးးးးး ….… အ ….………… အ ….…… လိုးမှာဖှင့ြ …. လိုးပါတော့ ………… ကိုရဲ ရယြ ” သှယ့အြဖုတထြဲ မှှပေေးနတေဲ့ လီးကို စောငခြေါငြး အတှငြးသား တှနေဲ့ ညှဈပေးလိုကတြယြ။ ခကွခြငွြးပဲ လီးကို အဖွားထိဆှဲထုတပြှီး မနားတမြး ဆောင့လြိုး နတော။ ” အ …. ရှီးးးးးးး ….………… ဟင့ြ ….ဆောင့ြ … ဆောင့ြ ….………… အငြး ….………… ဟုတတြယြ ………… အစိလေး ပှတပြေး ….……… တအား ကောငြးတယြ ….…… ကိုရဲ ရယြ ” သှယ့ြ ယောငြျကွားလီးထကြ ရှညလြညြးရှညြ တုတလြညြး တုတတြဲ့ လီးက ပုံစံအမွိုးမွိုးနဲ့ သှယ့ြ အဖုတလြေးထဲ ဝငလြိုကြ ထှကလြိုကပြေါ့။ မနကကြတညြးက နေ့လညထြိ နားလိုကြ လိုးလိုကပြဲ။ သှယ့ကြို လေးဖကကြုနြး အနထေားနဲ့ ဖငကြို ဆှဲထောငပြှီး အပေါကြ ခှလိုးလိုကြ မကွနြှာခငွြးဆိုငြ ဖငခြထွိုငခြိုငြးပှီး သှယ့ြ ပေါငတြနတြှေ သူ့ပေါငြ ပေါတြငရြငြး ခါးဆှဲလိုးလိုကြ ဆီးခုံခငွြး ထိနအေောငြ ကကပြှီး ဝိုကလြိုးလိုကနြဲ့။

သှယလြညြး စောကရြညတြှေ ပနြးပနြး ထုတနြရတော အကှိမကြှိမပြါ။ သှယ့ြ စောကမြှှေးမှာရော ကိုရဲမငြး လမှှေးမှာပါ အရညတြှေ ရှှဲပှီး စေးကပနြကှတော။ အိပယြာခငြး ပေါမြှာလညြး ဟိုတကှကြ ဒီတကှကနြဲ့ စောကရြညနြံ့ လရညနြံ့တှေ မှနထြူနပှေီ။ လီးကှီးကလဲ သနလြိုကတြာ မပှောနဲ့ ထိပကြလေး စုပပြေးတာနဲ့ မကှာဘူး ပှနမြာလာတာ။ နောကဆြုံး တခွီကွ အသဲခိုကအြောငကြို ခံစားလိုကရြ တော့တယြ။ မကွနြှာခငွြးဆိုငြ ပှေ့ခွီပှီး သှယ့ြ ဒူကောကကြှေး ထဲ လကလြွိုလိုကတြော့ ကိုရဲမငြး ဂုတကြို လှမြးအဖကြ သူ့ဖငကြို နောကဆြုတပြှီး တခကွထြဲ ခွိနြ ဆောင့လြိုကတြာ မကွရြညတြောငြ လညတြယြ။ ” အားးးးးးး …. အမေ့ …….. အ ….…… သပေါပှီ ….… နာလိုကတြာ ” မကွနြှာခငွြးဆိုငြ လပေေါပြှေ့လိုးနတေော့ လီးဝငြ လာတိုငြး ဒဈက သားအိမဝြ လာစောင့မြိတာပေါ့။ အဝကိုလာလာထိုးသညြ။

စောကပြတအြုံလေး ကဉွပြှီး အောင့နြရတော။ ကိုရဲမငြး ဂုတကြို ဖကရြငြး သကသြာလို သကသြာညား ခါးကော့ကှည့တြော့ စောကခြေါငြး အတှငြးသား တှကေ လီးကို ညှဈပေး သလို ဖှဈနတေော့ တာပဲ။ နဲနဲ နာပမယေ့ြ ဆောင့ခြကွြ မွားလာတော့ လီးအရသာက ဘာနဲ့မှ မလဲနိုငအြောငကြို စှဲလမြး သှားမိရတယြ။ တအားအား ညညြးရငြး အောဟြဈ တောငြးမိတော့တာ။ ” ဗစွြ ….………… အ ….… ဗစွြ … ဘှတြ ….…… ကွှတြ ကွှတြ ………… ကောငြးလိုကတြာ ………… လိုး ….…… လိုး …. ဇှိ ……… ဘှတြ …. ဘှတြ ….… ဆောင့ြ ….……ဆောင့ြ လိုး ….…… ကိုရဲ ………… ဗှိ ….…… ဖှပြ ဖှပြ ….… အငြး ….………… ဟုတတြယြ ………… နာနာလေး ………… ဆောင့ြ ” ကိုရဲမငြး ပုခုံးတှေ ကိုကလြိုကြ လိုးခိုငြးလိုကြ ဆိုတော့ သူလညြး မနားတမြး ဆောင့ပြေးနတောပေါ့။

ပင့ဆြှဲ့ မလိုးနိုငတြော့လို့ ခဏ နားခငွတြောငြ လီးအရငြးထိ ကပပြှီး သှယ့ြ စောကစြိ လေးကို ဆီးခုံးနဲ့ ပှတပြေး သေးတယြ။ သှယြ အစိလေးကလညြး အဲလိုခွိနြ ခဏလေး ပှတခြံရတာကို မထိနြးနိုငရြှာဘူး စောကရြညတြှေ ကှမြးပှငြ ပေါြ ယိုကွ ကုနတြာ။ ကိုရဲလညြး သနားပှီး အားနာမိတယြ သှယ့ြ ကိုယလြုံးကို လပေေါဆြှဲလိုး နတေော့ ခွှေးတှရှေှဲလာပှီး တရှုးရှုးနဲ့ ဟောဟဲလိုကနြေ ရှာတယြ။ စိတကြ အားနာမိပမယေ့ြ သှယ့ြ အဖုတလြေးက အားမနာ တတတြာပါ။ ” မှနမြှနလြေး ……… လိုး ….… ကိုရဲ …. အားးးးးး ………… ရှီးးးးးးး ….… သှယြ … သှယြ ….… သှယြ ပှီး တော့မယြ …. ကိုရဲ ရဲ့ ….………… မရပနြဲ့တော့ …. အ …. အမလေးးးးး ….… ဟုတတြယြ ………… လိုး လိုး ” ကိုရဲလညြး သှယ့ရြဲ့ အငမြးမရ တောငြးဆိုမူ့ကှောင့ြ ထငတြယြ အားထည့ြ လိုးရငြး နောကဆြုံးတခကွြ ဆောင့လြိုးပှီး ရငခြေါငြးသံကှီးနဲ့ အောပြှီး လရညတြှေ ပနြးထည့နြတယြေ။

” အားးးးးးးးးး ………… မ ….… မ …. မ ရ ….… အင့ြ ….…… ဘှတြ …. မ ရ တော့ ဘူး ….… မသှယြ ရယြ ….…… ဟူးးးးးးးး …. ရှီးးးးးး ရှီးးးးးးးးးးး ” ဒီလောကြ လိုးနိုငတြာပဲ တောလြှပါပှီ သှယလြညြး မွော့မွော့လေးပဲ ကနွတြော့တာ။ ထိနြးထားပေးမယ့ြ စောကခြေါငြးထဲ လရညတြှေ အရှိနပြှငြးပှငြး ပနြးဝငြ လာတော့ နှေးကနဲ့ ခံစားလိုကရြပှီး နောကဆြုံး လကကြနွြ စောကရြညတြှေ ညှဈထုတြ နမေိတာပေါ့။ ” ရှီးးးးးးးးးးးးး ….…… ဟူး ….………ကွှတကြွှတြ ….……… စောကပြတြ တခုလုံး ….… နှေးနတောပဲ ….… ကိုရဲ ရာ ………… ကောငြးလိုကတြာ ………… အားဟား ….…… လရညတြှေ မွားလိုကတြာ ရှငြ …………အငြး ဟငြး ” သှယ့ြ ကိုယလြုံးကို ကုတငပြေါြ ခပွေးတော့ အရုပကြှိုးပှတပြဲ မကွလြုံးကို မဖှငနြိုငပြဲ ပုံကသွှားတယြ။ ကိုရဲလညြး သှယ့ြ ကိုယပြေါြ မှောကယြကြ ကပပြါ လာတာ။

တကိုယလြုံး မလှုပနြိုငြ တော့ပမယေ့ြ သှယ့ြ စောကပြတြ ထဲက ကိုရဲ လီးကို ပွော့ကသွှားတဲ့ အထိ ညှဈပေး နမေိတာပါ။ လီးကှီး ပွော့ဖတပြှီး အဖုတြ ထဲက ကွှတထြှကမြှ ကိုရဲက ဘေးလဲခပွှီး ပကလြကလြှနြ လှဲနတေော့တယြ။ မှေးကနဲ့ အိပပြွောသြှားပှီး ပှနနြိုးလာ တော့ နေ့လညြ ၁၂နာရီ ကွောနြပေါပှီ။ ဘေးနား ကိုရဲ မရှိတော့ပါဘူး သှယ့ြ ကိုယပြေါြ စောငအြပါးလေး ဖုံးထား ပေးတယြ။ အားယူထထိုငရြငြး လနြးသှားအောငြ ရခွေိုးဖို့ ကုတငပြေါကြ ဆငြးခဲ့တာပေါ့။ တကိုယလြုံး ပေါ့ပါးသှား အောငြ ရအဝေခွိုးပှီး အဝတစြားလဲ ပှီး ဧည့ခြနြးဘကြ ထှကလြာတော့ ကိုရဲက ထမငြးကှောြ ပါဆယထြုတနြဲ့ ဝငလြာတယြ။ ၂ယောကသြား ထမငြးကှောြ စားပှီး သူ့မိနြးမ မမခိုငြ ညနပှနေရြောကမြှာမို့ ညနစော ပိုခကွဖြို့ ပှောပှီး ပှနထြှကြ သှားတာ။

သှယလြညြး တီဗှီ ခဏကှည့ရြငြး တရေးမှေးခငွြ တာနဲ့ အိပခြနြးထဲ ဝငလြာတော့ အသကအြောင့ထြား လိုကရြတော့တယြ။ ကာမစိတြ ငယထြိပြ ရောကတြုနြး မီးကုနရြမြးကုနြ သောငြးကနွြး ခဲ့တဲ့ လရညနြံ့ စောကရြညနြံ့က တခနြးလုံး မှနထြူ နပှေီ။ မမှေးလိုကြ ရပါဘူး အိပယြာခငြးနဲ့ စောငတြှေ လွှောပြှီး ကိုရဲတို့ လငမြယား အတှကပြါ ညနစော ခကွပြေး လိုကတြယြ။ ကိုရဲနဲ့ လိုးပှီး နောကပြိုငြး သှယ့ယြောငြျကွား နဲ့လိုးတော့ အားရ ကွနပေမြှု့ မရှိတော့ပါဘူး။ ကိုရဲ လညြး သူ့မိနြးမ မမခိုငြ မသိအောငြ အခှင့ရြေး အမွိုးမွိုး ဖနတြီးပှီး သှယ့ကြို ၁လ ၃ခါလောကြ ခုထိ လိုးပေး နတေုနြးပါပဲ…..ပှီး။