weeklysnews

မှင့ဇြောြ ဟာ ၁၅ နှဈထဲဝငပြှီဖှဈတဲ့ လူပွို ပေါကအြရှယကြလေးဖှဈတယြ။ မှင့ဇြောြ တို့မိသားစုဟာ လူဦးရမွေားပမယေ့ြ ဆငြးရဲတာကှောင့ြ ၁၅ ပေ ၃၅ ပေ ခန့ရြှိတဲ့ အိမခြနြးကဉွြးလေးထဲမှာပဲ စုပေါငြးနထေိုငကြှရတယြ။ အိမကြလေးက လှိုငသြာယာမှာဖှဈပှီး မှစေိုကြ

ပခုံးလေးကို အသာအယာဆှဲယူ၍ နဖူးအပေါနွားဆံစပမွှ ဆံနှယစွလေးမှားကို ဖှဖှလေးနမွးလိုကွ၏။နဖူးကဉွှးကလေးကိုလညွး တဈခကှနွမွးလိုကကွာ ပုခုံးပေါမွှ လကနွှဈဖကကွို ကှောပှငသွို့ရှှေ့ပှောငွးသိုငွးဖကလွိုကသွညွ။ ပီးတော့ မို့ဖောငွးနုအိနသညေ့ွ ပါးပှငလွေးမှားကို ရှိုကငွငကွာ မကမွကရွရနမွးလိုကွ၏။အကှောစိမွးလေးမှား ယှကသွနွးနသညေ့ွ လညတွိုငဖွှူနုနုသို့ အနမွးလေးတဈခကှကွရှောကလွာပှီးပူနှေးသော နှုတခွမွးနှဈလှှာဖှင့ွ ထိကပလွာကာ လညတွိုငဖွှူနုနုလေးကို

မ ညိုမြိုင် က အသက်သုံးဆယ်ကျော်မှ ယောင်္ကျားယူတာ။ ငယ်တုန်းက အသက်ဆယ့်ငါးနှစ် လောက်တုန်းကတော့ အိမ်နီးနားချင်း အိမ်ထောင်ရှိတဲ့ အစ်ကိုကြီးတစ်ယောက်နဲ့ သုံးလေးငါးရက်လောက် လိုက်ပြေးခဲ့ဖူးပါတယ်။ အိမ်က အချိန်မီ တိုးတိုးတိတ်တိတ် လိုက်ခွဲပြီး ရှမ်းပြည်ဖက်က အမျိုးတွေဆီပို့ ကျောင်းပြောင်းပြီး

” ကျွီ … ကလစ် ” ” ဟော … မောင် … ကားသိမ်းခဲ့ပြီလား ” ” သိမ်းခဲ့ပြီ … ဖူး ရေ … အိမ်ဝင်ခဲ့ သေးတယ်

မိုးတှအေုနြးအုနြး နှင့ရြှာနသညြေ။ကွူရှငကြ ဆရာမ နမကေောငြး၍ မသငတြော့ ဘူဆိုလို့ စောစောပှနလြာရသညြ။အိမရြောကတြော့ ဘယသြူမှမရှိ။ဖဖနှေငေ့မြမကေေ ရုံးမှပှနမြရောကသြေး။ ထုံးစံအတိုငြးဆို ၅ နာရီကွောမြှပှနရြောကတြတသြညြ။ လှတလြှတလြပရြှိပှီဆိုတဲအတှေးနဲ ဧည့ခြနြး က ကှနပြှူတာရှေ့ထိုငြ ပှီး ဟိုကှည့ဒြီကှည့လြုပနြမေိသညြ။တဈယောကထြဲ လှတလြှတလြပလြပြ ဘယသြူမှမရှိတုံး

ကျုပ်ကတပ်မတော်သားကြီး။ အောင်မောင်း။ တပ်ထဲမှာ ပျော်ပျော်နေခဲ့တယ်။ မိန်းမ မယူခဲ့ဘူး။ တပ်မှာပျော်ပေမယ့် အသက်ပြည့်တဲ့အထိ မနေခဲ့ရဘူး။ ဆေးပင်စင်ယူလိုက်ရတယ်။ ဒါနှင့်တပ်ထဲကထွက်တော့ ကျနော်မှာ ပိုက်ဆံနည်းနည်းစုမိတယ်။ ရွာဘက်က မိန်းကလေးတစ်ယောက်နှင့် လက်ထပ်တယ်။ အသက်က တော်တော်ကွာပါတယ်။ ကျနော်က ငါးဆယ့်ငါး၊

“ဖိုးတာရေ…..ဟေ့….ဖိုးတာ……” “ဗွိုး……” “အခုလာစမြး…….” သောငြးမှင့တြို့နှင့ြ စကားပှောနစဉြေ သူ့အမကေ လှမြးခေါသြဖှင့ြ ဖိုးတာပှနထြူးလိုကြ၏…။ သူ့အမအကှေောငြး သူသိ၏ ..။ ခေါတြုနြးလာရငလြာ…။ မလာလို့ကတော့ ထနြးလကနြဲ့ ကွောတဈပှငလြုံးအရလနေအြောငြ ဆောတြတသြညြ..။ အဲဒါ ငယငြယတြုနြးကတညြးက….။ထို့ကှောင့ြ ..ဖိုးတာတဈယောကြ အိမသြို့

အောွ ဘာလိုလိုနဲ့ ခရဈစမတွ ရောကတွော့မှာပါလား။ နှငွးတှဝတေေဲ့ည ခရဈယာနွ ဘာသာဝငတွို့ရဲ့ နေ့ထူးနေ့မှတွ ညသနွးခေါငယွံမှာ သူတို့တှရေဲ့ ဘုရားသခငနွဲ့ ထမငွးမိတဆွုံစားပှဲဆိုလား။ဂဃနဏ မသိတာ ကနှော့ွ အပှဈမှ မဟုတလွဘေဲ။ကနှောကွ ဗုဒဓြဘာသာပါ။ ဒါပမယေ့ွ တဈမိပေါကတွဈယောကထွှနွးဆိုသလိုဘဲ။ကနှောတွို့အမှိုးထဲမှာမှကနှောွ သိပခွစှတွဲ့

ဝင့ဝွါလှိုငွ အလုပကွနေ အိမပွှနရွောကသွညဆွိုတာနှင့ွ အိမအွတှငွးဖကရွှိ သူမအိပခွနွးနှင့တွဈခနွးကှောမွှာရှိသည့ွ သူမရဲ့အဈကိုဖှဈသူ ကှောမွငွးမောငရွဲ့အိပခွနွးထဲမှ အဈကိုနှင့မွရီးဖှဈသူဖှေးစိနတွို့ရဲ့ အသံတှကေို စတငကွှားရပှီ။ “ဖှေး ဖှေး လုပလွဟော နင့ပွေါငကွိုဖှဲစမွးပါဟ လုပရွကိုငရွခကလွှနွးလို့” “ကိုကလဲ ဖှေးဖှဲပေးထားသားနဲ့ဥဈစာ မသိဘူး ဒီထကထွပဖွှဲမပေးနိုငဘွူး ကိုယ့ဖွာသာ