News

မေဦးတို့ ကလေး ဘဝတုန်းကဆို ပိုးစုန်းကြူး လေးတွေ ချစ်လွန်းလို့ လိုက်ဖမ်းရင်း ဖမ်းမိတဲ့ခါ ပျော်ရွှင်ရပြီး မဖမ်းမိရင် ဝမ်းနည်းခဲ့ရတာလေ။ ရက်မှလ လမှနှစ် ရာသီအလီလီ ပြောင်းပြီး အသက်အရွယ် ကြီးလာ တော့လည်း နေမှု့ထိုင်မှု့ စားရေး

” ကိုထွန်း … ကိုထွန်း … ထဦး “ အိပ်ကောင်းနေစဉ် ဇနီးဖြစ်သူ ဇင်မာ အသံကြောင့် လန့်နိုးလာသည်။ ” ဒီနေ့ … ဥပုဒ်နေလေ … ဇင်မာ ကလည်း “

တဈနေ့ကွှနတြောသြူငယခြငွြး ကောငမြလေး တဈယောကကြ ဖုနြးဆကလြာတယြ… မနြးလေးက သူ့ ဆရာဆီသှားခငွလြို့လိုကခြဲ့ပေး ပါလားဆိုပှီး ဒီအတိုငြးနေ နမယေ့အြတူတူကွှနတြောလြညြး သူနဲ့ လိုကသြ ှားလိုကတြယြ……. သှားမယ့နြေ ဘူတာရုံ ရောကတြော့သူ့ သူငယခြငွြး စုံတှဲ ရယြ ကွှနတြောရြယသြူရယလြေးယောကပြေါ့

အငြးလွားကနရြပှငေကြို ကွောခိုငြးကာ ဆောကလြုပထြားသည့ြ မာလာမှိုငဂြဟောနှင့ြ နှငြးဆီမှိုငဂြဟော တိုကနြှဈလုံးမှာ အထကတြနြးလှာဟုခေါဆြိုအပသြည့ြ ပဈစညြဥဈစာ ခမွြးသာကှှယဝြသူမွားနထေိုငရြာ စံအိမဂြဟာမွားပမေို့ ခတြမေီလှပကာ နခငွေ့စြဖှယြ သာယာလှပပါပသညြေ။ မာလာမှိုငဂြဟောတှငြ အတှငြးဝနြ လူပွိုကှီး ဦးကွောမြငြးနှင့ြ တူဖှဈသူ ကွောငြးသာ မောငဝြငြးနိုငတြို့နှဈဦးသာ

အလုပ်လုပ်နေရာမှ အသင်းအမှုဆောင် ကိုသောင်းစိန်နှင့်အတူ ဝင်လာသော မိန်းမလှလေးဆီ မျက်စိက ရောက်ဖြစ်သည်။ “အောင်သူ ဒါ မင်းနဲ့အတူ တာဝန်ကျတဲ့ အရောင်းပဲ” ကိုသောင်းစိန်က တည်တည်တန့်တန့် မိတ်ဆက်ပေး၏။ အောင်သူက သမဝါယမ ကုန်ဝယ်စာအုပ်များ အစီအရီ ထပ်ထားသော

ရနကြုနြ အပှညပြှညဆြိုငရြာ လဆေိပကြှီး အခကွပြေး ခေါငြးလောငြးသံတှေ ဆူညံနေ၏ ။ ပိုငရြှငမြဲ့ အထုပတြထုပကြို တှေ့လို့ ။ လူတှေ အကုနလြုံးကို ရှငြးထုတပြှီးတဲ့အခွိနြ လဆေိပြ အပှငဖြကမြှာ အပှာရင့ရြောငြ သံခပွကြာ ကားလို ပုံစံ

ကွုပဇြနီးနာမညကြတော့ဝဝမေောတဲ့။ ဝဝမေောကဖတဆိုးလေး။ ဖခငကြငယငြယကြတညြး ကဆုံးသှားတာ။ အမဖှဈေသူဒေါမြာဦးနဲ့အတူနတော။ ကွုပနြဲ့ရပှီး ကွုပအြိမမြှာလိုကနြတယြေ။ ကလေးတဈယောကရြပှီးတော့ ကွုပယြောကျခမလညြးလိုကနြတယြေ။ ကွုပကြပှဲစားလုပတြာဗွ။ တဈနေ့တော့ကွုပအြိမကြို ရဲကားတဈစီးရောကနြတောကိုတှေ့လိုကရြတယြ။ ကွုပလြညြးအိမထြဲဝငလြိုကတြော့ ယောကျခမနဲ့ရဲမှူးအောငစြိုးနဲ့စကားပှောနတောကို တှေ့လိုကရြတယြ။ သူတို့ကငယသြူငယခြငွြးတှတေဲ့။ ကွုပနြဲ့မိတဆြကပြေးတော့ ကွုပနြဲ့ထိုငစြကားပှောတာပေါ့။ အဲနေ့နောကပြိုငြး ကွုပနြဲ့ကိုအောငစြိုးနဲ့

မကွမြှနြ အသာပင့ရြငြး မှနထြဲရောကနြသေော မိမိမကွနြှာနှင့ြ ခနျဓာကိုယြ တဈခုလုံးအား သခွော စေ့စပကြှည့မြိသညြ ။ အိမတြာဝနြ သမီးလေးတာဝနြ အပှငြ ရုံးကနေ အိမသြယလြာသော work from home ဆိုသည့ြ ရုံး အလုပတြှနှငေ့ြ

ကွုပနြာမညကြ စိုးထှဠပြါ။ ကွုပဇြနီးက ယမငြး တဲ့။ ကွုပကြ အကောကခြှနကြ အရာရှိတဈဦးပါ။ ကွုပအြထကမြှာ အရာရှိနှဈယောကရြှိတယြ။ ဦးဌေးနဲ့ ဦးဇတေဲ့။ သူတို့နှဈ ယောကကြ ကွုပအြပေါတြောတြောကြောငြးတယဗြွ။ ကွုပဇြနီးကတော့ ဆရာမပါ။ ဓမျမစကူးလညြးသငတြယြ။ အရမြးအနထေိုငရြိုးသားတာပေါ့။ ကွုပတြို့ရခါစက

လကခြုံပေါရြောကနြသေော လရညဖြှူဖှူပှဈပှဈမွားကို လွှာဖှင့သြိမြးကာ မှိုခလွိုကသြညြ။ပှီးမှ အားမရသလို လီးကိုပါးစပထြဲရသလောကြ သှငြးပှီးနှုတခြမြးကိုတငြးတငြးလုပခြါ ခပသြှကသြှကဆြောင့ဆြောင့ခြသွညြ။ဒဈပေါရြုံ ထုတခြါ ဒဈကှီးတဈခုလုံးကိုလွှာဖှင့သြိမြးသိမြးလကွသြညြ။ပှနလြညမြာနကြနွသေောလီးတခွောငြးကို လကဖြွားနုနုလေးဖှင့ြ အဖိုးတနပြဈစညြးတဈခုလိုတယုတယ ကိုငနြသေေး၏။လီးထိပမြှ လရညတြဈစကြ ဖှတခြနဲထှကလြာသေးသဖှင့ြ လွှာကိုထုတပြှီးလကွလြိုကသြေးသညြ။ဆုဝေ..တောပြှီလေ.၊ လရညမြှိုတာ မဝသေးဘူးလား၊ကွှနတြောတြော့ ဒေါငြးနပှေီ၊မငြးထကြ အမေးကို