Lifestyle

“အော်………သူ့အကောင့်လေးမီးစိမ်းနေပါလား” ဖုန်းလေးကိုကိုင်ပြီးfbလေးကို ဖွင့်လိုက်တော့ သီရီအကောင့်လေး မီးလေးစိမ်းနေတယ်လေ။ ဒါပေမယ့် တစ်ခါမှလည်း နှုတ်မဆက်ရဲတဲ့ဘဝ။ သီရိရေ ကိုယ့်မှာသာ ကိုယ့်အပြစ်နှင့် ကိုယ်ဖြစ်ခဲ့ရပြီ။ တို့နှစ်ယောက်ချစ်ခြင်းကို ကိုယ့်ရဲ့ဇီဇာကြောင်မှုကြောင့် တို့တွေဝေးခဲ့ကြရတာ မဟုတ်လားလေ။ အားလုံးကိုယ့်အပြစ်တွေပါကွာ” လို့ ဆွေးဆွေးမြေ့မြေ့လေးတွေးရင်း အတိတ်ကို

ကျနော်ကျော်ထက် ပါဘဝမှာဆင်ခြင်စရာ တွေမလုပ်သင့်တာ တွေလုပ်မိတဲ့အတွက်နောင်တတွေတလှေကြီး ရပေမယ့်အခုတော့ပြင်မရတဲ့ ကိစ္စတွေနှင့်နပမ်းလုံးနေရဆဲပါ၊၊ ကျနော်အရင်ကဦးစီးဌာနတစ်ခုရဲ့ ဦးစီးအရာရှိဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။။အားလုံး ကျနော့်အကြောင်းလေး သိရအောင်ဖတ်ကြည့်ကြအုံး။ ကျနော်ဘွဲ့ရတော့ဌာနအလုပ်ဝင်တယ်ဒုဦးစီးမှူးရာထူးရတော့ကျနော်အိမ်ထောင်ပြုချင်နေပြီ၊၊ကျနော်ယူမည့်မိန်းမကသိပ်အချောကြီး တော့မဟုတ်ဘူးပေါ့။သူတို့မှာ ညီအကိုမောင်နှမခြောက်ယောက်ရှိတယ်၊၊ သူကလွဲလို့အားလုံးကျောင်းတက်နေကြ တာပေါ့၊၊သူ့အောက်ကညီမကဆယ်တန်း အောင်တော့အသက်က နှစ်ဆယ်လောက်ရှိပေမယ့်၊ ကျန်တဲ့မောင်တွေညီမတွေက ငယ်သေးတယ်၊၊မောင်ဆိုရှစ်တန်း လောက်ပဲရှိသေးတယ်။

သိန်းအေး၏ လီးကြီးက ထိပ်ဖူးကြီးနီရဲပြောင်တင်းကာ အရည်ကြည်များပေကျံနေသဖြင့် စိုစွတ်ချောမွေ့နေသည်။ ထိုကြောင့် သွယ်သွယ်၏ စောက်ပတ်နှုတ်ခမ်းသားနှစ်ခုကြားသို့ အလွယ်တကူ ‘ ပြစ် ’ ကနဲ ထိုးဝင်သွားသည်။ သွယ်သွယ်၏ ဖင်ကားကားကြီးက တစ်ချက်တွန့်ကနဲဖြစ်သွားရင်း စောက်ဖုတ်ကြီးက တင်းကနဲ ခုံးထလာသည်။

တစ္ေန႕ … က်ေနာ္ ပထမႏွစ္ေက်ာင္းပိတ္တုန္းကေပါ့။ ဧျပီလေႏြရာသီေက်ာင္းပိတ္ေတာ့ အိမ္ကအေဖရယ္၊ အေမရယ္၊ က်ေနာ္ရယ္ သံုးေယာက္သား ကားေလးနဲ႔ ျပင္ဦးလြင္ကိုသြားလည္ျဖစ္တယ္ဗ်။ က်ေနာ္တုိ႔ေနတာက မႏၱေလးဆုိေတာ့ ျပင္ဦးလြင္နဲ႔ ေန႕ခ်င္းျပန္သြားလို႕ရတယ္။ ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူး။ တစ္ေနကုန္ဟိုသြားဒီသြားေလ်ာက္သြားၾကမယ္ေပါ့။ မေရာက္တာၾကာတာလဲပါတာေပါ့။ မနက္ေစာေစာ မဟာအံ့ထူးကံသာဘုရားကို၀င္ဖူးတယ္။

မလွှဲသာလို့သာ ရီလေးမှာ စက်ဘီးကို ဆွဲပြီး ထွက်လာရသည်။ ဒီကြည်ကြည်အေး ဆိုသော မိန်းမဆီကို သွားချင်တာမ ဟုတ်ပေ။ ဒီမိန်းမက ရပ်သိရွာသိ နှာဘူးမဖြစ်သည်။ အသက်က သုံးဆယ်လောက်။ လူကတော့ လှသည်။ မိန်းမချင်း မနာလို လောက်အောင်

တကယ်တော့ အရီးလှလို့ကျနော်မခေါ်သင့်ဘူး ဘွားလေးလို့ခေါ်ရမှာ အရီးလှဟာ အဖေတို့အဖေနဲ့မောင်နှမအရင်း အဖေနဲ့ကြတော့ဘွားလေး အဖေတို့အဘိုးနဲ့အဘွားဟာသားသမီးချည်းပဲဆယ့်နှစ်ယောက် ဒါတောင် လေးပျက်ကျတာ သေသွားတာ ၂ယောက်လောက်ရှိသေးတယ်လို့ဆိုတယ် အဘိုးရဲ့အကြီးဆုံးသားကအဖေ့ကို မွေးတော့ အရီးလှကိုမမွေးသေးဘူး အရီးလှက နို့ညှာ သူ့အောင်မှာ တင်တင်ထွေးဆိုတာရှိသေးတယ် အဲ့တော့အဖေနဲ့အရီးလှဟာ အဒေါ်တော်ပြီး

အဲ့ဒီ မနက္က…အိပ္မက္ေကာင္းမ်ားႏွင့္ ထိေတြ႕ျခင္းကင္းခဲ့သည္မွာ ၾကာျပီျဖစ္ေသာမည္ကာမတၱအိပ္စက္ ျခင္းတစ္ခုမွ ပ်င္းရိညီးေငြ႕စြာႏိုးထခဲ့မိသည္…။ ျဖစ္ေနက်မနက္ခင္းကလည္း ထံုးစံအတိုင္း ေအးတိ ေအးစက္ႏွင့္ေပါ့ …။ ေဘးနားတြင္ ရံဖန္ရံခါရွိခဲ့ဖူးေသာ အေႏြးဓါတ္ေလးတစ္ခုအား မရွိႏိုင္မွန္းသိရက္ႏွင့္ စမ္းျဖစ္ေအာင္စမ္း လုိက္မိေသး၏၊ ေအးစက္ေသာအေတြ႕ရွိသည့္သူ႕မ်က္မွန္ကိုသာစမ္းမိလိုက္သည္၊ သူအရွက္ေျပေကာက္တပ္လိုက္၏၊ အမွန္တစ္ကယ္

ေက်ာင္းဆရာမေလးေဆြေဆြျမင့္တေယာက္ ထမင္းစားနားခ်ိန္ဝယ္ ဖုန္းဖြင့္လိုက္ျပီး FB သံုး ေနခိုက္ မက္စင္ဂ်ာကေနစာပို႕တာေတြ႔လိုက္သည္ ေအာ္…ေက်ာ္ကို႕ဆီကကိုး ” ဟိုင္း! ထမင္းစားျပီးလား ေဆြေဆြ ” သူမ ခ်စ္သူေဟာင္းေပါ့ အခုေတာ့အိမ္ေထာင္ကိုယ္စီ နဲ႔ျဖစ္ေနႀကပါျပီ… ” ေအး ျပီးျပီ

အခု အောင်ပွဲခံသွားသူကတော့ ဒွန်းပါတဲ့။ ကျားကိုးစီး စားမကုန်တဲ့ ဒွန်းပါ။ ဆင်ပြောင်ငါးစီး အားမာန်ကြီးတဲ့ ဒွန်းပါ ခင်ဗျာ ဒိုင်လူကြီး ရွှေဓူဝံက အသံဝါကြီးနှင့် ကြေငြာလိုက်ပြီးနောက် ဒွန်း၏လက်ကို ကိုင်မြှောက်ပြလိုက်တော့မှ ချိုလွင်နှင့် ရွှေစင်တို့နှစ်ယောက် သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။ သည်တစ်ပွဲ

ဝေယံမိုးက ဒုတိယနှစ် ကျောင်းသား ဦးလေးက ဦးမျိုးဝင်း ဆုံးပါးသွားတာ ၂ နှစ်ကျော် ၃ နှစ် နီးပါး ရှိပြီ။ ဦးလေး ဆုံးသွားတော့ သူ့ကို သူ့ အဖေ အမေ အရင်းတွေက လာခေါ်သည့်