အဆုံးထိအောင်

တဈနေ့ကွှနတြောသြူငယခြငွြး ကောငမြလေး တဈယောကကြ ဖုနြးဆကလြာတယြ… မနြးလေးက သူ့ ဆရာဆီသှားခငွလြို့လိုကခြဲ့ပေး ပါလားဆိုပှီး ဒီအတိုငြးနေ နမယေ့အြတူတူကွှနတြောလြညြး သူနဲ့ လိုကသြ ှားလိုကတြယြ……. သှားမယ့နြေ ဘူတာရုံ ရောကတြော့သူ့ သူငယခြငွြး စုံတှဲ ရယြ ကွှနတြောရြယသြူရယလြေးယောကပြေါ့ ……….. ရနကြုနြ – မနြးလေး ရထားပေါမြှာ အိပစြငလြေးနဲ့ ကွှနတြောတြို့မနြးလေးကိုထ ှကခြဲ့ ကှတယြ …….. သူ့အကှောငြး ပှောရရငတြော့အသားက ခပညြိုညို .. လကတြဈဆုပသြာရှိတ ဲ့ရငသြား အစုံ…… သေးသှယတြ ဲ့ခါး…….. ကောကကြှောငြးလှတ ဲ့တငပြါး လေးနဲ့ ” မ ” ပေါ့ … မ နဲ့ကွှနတြောကြ သိတာ ကှာလှပှီ……. တဈယောကနြဲ့တဈယောကကြပှောမနာ ဆိုမနာ ဖငပြုတခြေါငြးပုတြ နလောကှတာ …. တိုငပြငဖြကဆြိုလ ဲ ဟုတြ… က ဲဖောကြဲဘကတြှေ ပေါ့ဗွာ……….. ရထားပေါြ ရောကတြော့.. တဈယောကအြိပြ၂ ထပကြုတငဘြယညြာ နှဈလုံးပေါမြှာ နရော ယူလိုကကြှတယြ ……. ကွှနတြောရြယြ ” မ ” ရယကြ တဈဖကြ .. သူတို့စုံတ ှဲ က တဈဘကစြီပေါ့ မ က ကုတငအြောကမြှာ ကွှနတြောကြ သူအပါြ ထပကြုတငလြေးမှာ ပေါ့ …… အပေါထြပကြို ယူထားပမယေ့ြ ….. ဖုနတြှေ မွားလှနြးလို့ … အောကထြပမြှာပဲ ကွှနတြောလြညြး မ နဲ့အတူ နလေိုကတြယြ……..။

အိပစြငလြေး ရလို့တောသြေးတယြ ….. ပငွြးအောငကြိုစီးရတာ ဗွာ………. ရထားစ ထှကခြါစတော့ …… ကွှနတြောတြို့လညြး စကားတှေ ပှော ပှီး ဆုူညံနတောပဲ …. ကွှနတြောတြောငမြ သူငယခြငွြး စုံတှဲ နဲ့ခငသြ ှားပှီး နောကတြဈနာရီနှဈနာရီလောကြ ထိတော့ စကားပှောကောငြးတုနြးပေါ့ ……. တဖှညြးဖှညြးနဲ့ပငွြးလာတော့ …. မ က သူ့ DVD player လေး ထုတပြှီး ဇာတကြားကှည့ရြအောငဆြိုပှီး သူ့ ကုတငလြေးပေါြ လှဲလိုကတြယြ… DVD play လေး ကို သူ့ရငဘြကပြေါြ တငပြှီး ကှည့နြတေော့ကွှနတြောလြညြး မ ဘေးမှာ ဝငလြှဲ လိုကပြှီး သူနဲ့အတူတူ ကှည့လြိုကတြယြ ……….. ပှနတောတော့ကှောငနြဲ့ကှှကကြာတှနြးကား… ကွှနတြောကြှည့နြတော တော့ ကှိုး တဈခွောငြးအကွီအောကကြ အကှဲ ကှောငြးလေးကိုပေါ့ ………….. မ က တော့မသိဘူး တဈခါ တဈခါ သူ့ဘာသာ ရယလြိုကရြငပြေါလြာတဲ့နို့လေးတှကွှနေတြောခြိုးကှည့နြတယေဆြိုတာ… ဟိုဘကကြ စုံတ ှဲကို ကှည့လြိုကတြော့လညြး တဈယောကနြဲ့တဈယောကတြဈစောငြးလေးဖကအြိပပြှီး နှုတခြမြးတှေ အလုပရြှုပနြေ ကှတော့ …… ကွှနတြောမြှာ ကှားထဲက ….စိတတြှေ တောတြောြ ဖောကပြှနြ ..နမေိပှီ… ကွ ှနတြောလြညြးဘာလုပရြငကြောငြးမလဲ စဉြးစားလိုကတြော့ကွှနတြောတြို့ နှဈယောကကြှည့နြတေဲ့ကာတှနြးကားလေးကိုအကရြှငကြား တဈခုခုနဲ့ခွိနြးလိုကဖြို့စဉြးစားလိုကတြယြ ” မ… အကရြှငကြား ကှည့ရြအောငြ “။

” အငြး …. ကှည့လြေ “ အကှံသမား ကွှနတြောလြညြး .. ဟိုခနြး ဒီခနြး ပါနိုငတြ ဲ့ကား လိုကရြှာတော့ .. Ghost ကား သ ှားတေ ှ့ပါတယြ… ကွ ှနတြောအြရမြးကှိုကတြာ… အဲဒီကားထ ဲကမငြးသား အိုး လုပတြ ဲ့အခနြးလေးပေါ့ ဗွာ ….. အရမြးကောငြးတာ… ကွ ှနတြောလြညြးပှနကြှည့မြယဆြိုပှီး အဲဒီကားပဲ ရှေးလိုကတြယြ… စပါပှီ….. ကှည့ရြငြးနဲ့ ..မငြးသားက အိုး လုပတြဲ့အခနြးလေး .. ပှီးတော့မှသူ့ကောငမြလေး နဲ့ လုပကြှ ရော… ကွှနတြောလြညြး ကှည့ရြငြးနဲ့ဖီးတောတြောတြကလြာပှီဗွာ………. ကွှနတြောြ လိငတြံဟာလဲ …… အပှငထြ ှကခြငွလြို့တာဆူနတောပေါ့ …. မ ကလညြး ဘာမှမပှောပဲ ကှည့နြတောမွား ငှိမငြှိမလြေးဗွာ… အဲဒီအခနြးလေးပှီးတော့မ လညြး ပကလြကအြနအထေား လေး ကနေ ကွ ှနတြောကြို ကှောပေး ဒူးလေး ကှေးပှီ… ဟိုဘကလြှည့သြှားရော ….. ကွှနတြောလြညြး ကှည့ပြှီးသား ဆိုတော့ … ကွောကြှည့လြိုကြ …. မငြးသားနဲ့မငြးသမီး ခစွရြညလြူး ရငကြှည့လြိုကနြဲ့ဇာတကြားက ပှီးသှားရော …… ကွ ှနတြောလြညြး DVD စကလြေးကို ပိတပြှီး … ဘေးမှာပဲ လှဲလိုကတြယြ…. အိပစြငလြေးက သေးသေးလေးဆိုတော့ .. မ အိပတြာ ဒူးကှေးအိပတြော့ .. ကွှနတြောအြတှကြ နရော မရှိတော့ဘူး… ကွှနတြောလြညြး သူ့အတိုငြးပဲ ဒူးလေးကှေး တဈစောငြးလေး အိပလြိုကတြယြ… ။

ဒူးကှေးထားတော့ကောကထြား သလိုဖှဈနတေဲ့မ တငပြါးလေး နဲ့သ ှားထိနတောပေါ့…… နဂိုက မှဇာတကြား ကှည့ပြှီး တငြးနတေဲ့ကွ ှနတြောလြိငတြံဟာ… အကှောတေ ှ ပှတသြ ှားမလားတောငအြောကမြေ့ရတယြ… မ ကတော့အသကရြှုသံခပပြှငြးပှငြး တဈခကွြ ” ဖူး… ” ဆိုပှီး မှုတထြုတလြိုကတြယြ ….. မ နဲ့ကွှနတြောကြ သူ့အိမမြှာ ဇာတကြား ကှည့ရြငလြညြး သူ့ပေါငပြေါြ ကွှနတြောခြေါငြးအုနြးကှည့ြ ရငကြှည့ြ… မကှည့ရြငသြူက ကွှနတြော့ပြေါငပြေါြ ခေါငြးအုနြးပှီး ကှည့နြကှေ…… တဈယောကခြါး တဈယောကဖြကတြာလောကကြတော့ကွ ှနတြောတြို့နှဈယောကအြတှကမြထူးဆနြးတော့ပါဘူး .. အခုအခှေ အနေ မွိုးမှာတော့ကွ ှနတြောသြူခါး ကိုဖတဖြို့ဝနလြေးနမေိပှီဗွာ….. အရငတြုနြးက ရိုးရိုးသားသား စ နောကရြငြး ဖကကြှတာဆိုတော့စိတတြှေ ဖောကပြှနမြိတ ဲ့ကွ ှနတြောအြတှကတြော့ ခွီတုံ ခတွုံ ဖှဈနတောပေါ့………….. လှနဆြှဲနတေ ဲ့ကွှနတြော့စြိတတြှလညြေး သူ့ခါးပေါြ လကတြငမြိမှပဲ ငှိမသြ ှားတော့တယြ… မ ကတော့ဘာမှမပှောဘူး… သူ့စိတတြှေ လ ဲ ဖောကပြှနခြငွပြှနနြမှောပေါ့ … ဇာတကြား ကှည့ထြား တာရယသြူ့တငပြါးလေးကိုအထောကခြံနရတောရယဆြိုတော့ဗွာ… လုပသြင့လြား မလုပသြင့လြား မသိပမယေ့ြ … ကွှနတြောလြကတြှေ က တော့မ ရ ဲ့အက ၤွီအပေါြ ကနေ နို့အုံလေးပေါကြိုလှမြးတငြ လိုကတြယြ…။

မ ကတော့အခုခွိနထြိဘာမှမပှောပဲ မကွနြှာ ကိုသာ ဟိုဘကလြှည့ပြှီးနနလေေိုကတြာ အတင့ရြဲ လာတဲ့ကွှနတြောလြကတြှလေဲ နို့တေ ှ ကို စုပနြယလြိုကြ .. နို့သီးခေါငြးလေး ကို အသာလေး ဆ ှ ဲတငလြိုကလြုပပြေးလိုကတြော့… ” ဖူး… ” ဆိုတ ဲ့အသံနဲ့အတူအသကရြှုသံတှေ မှနလြာတယြ… အငြျကွီပေါမြှာ ပှေးလှှား လှုပရြှားနတေ ဲ့ကွ ှနတြောလြကတြှဟော မ ရဲ့ အကွီအောကကြို ဝငဖြို့ကှိုးစားလာပှီ… ကွှနတြော့ြ လကတြှေ အကွီအောကနြား စလေးကိုလှပပြှီး ဝငလြာတော့ မ ရဲ့ လကတြှေ က ဝငလြာတဲ့ ကွှနတြောလြကကြိုတငြးတငြးလာ ဆုပကြိုငထြားတယြ… မလုပစြခငွေတြာလား .. ဝခှေဲ လို့ မရပမယေ့မြုနယြို နတေဲ့ကွှနတြောစြိတတြှကှေောင့ြ လကတြှေ ဟာ ဆကလြကဝြငရြောကပြှီး မ ရဲ့ ဗိုကသြား လေးကို ဖှတသြနြး ပှတဆြ ှဲ ပှီး ဝငလြာတဲ့ကွ ှနတြောလြကတြှေ ဟာ .. မ ရဲ့ နို့တဈစုံကို ကာကှယပြေးထားတ ဲ့ဘယာ လေးကိုထိမိလာတယြ… ဘယာအောကကြနေ လကလြွှိုဝငရြောကြ လိုကတြော့ကွှနတြောအြရမြး ကိုငကြှည့ခြငွတြ ဲ့မရဲ့ အေးဆကခြွောမှတနြတေဲ့အသားဆိုငလြေးကို ထိမိလာတယြ …. လကကြလေး နဲ့ဟိုစမြး ဒီစမြး လုပလြိုကတြော့ …. မခွှနလြှနြး မပှားလ ှနြးတဲ့ နို့သီးခေါငြးလေးကိုစမြးမိတယြ … ။

ဘယာ အောကကြသာ လှုပရြှားနရေ ပမယေ့လြကညြှိုးလေးနဲ့ နို့သီး ခေါငြးလေးကို ရသလောကလြေး ကစား လိုကတြော့တဈခွိနလြုံး အသံမထှကပြဲ ငှိမနြတေဲ့မ ဟာ ကွ ှနတြော့ဘြကကြို မကွနြှာလေး လှည့လြာရော ကွှနတြောလြညြး လှည့လြာတဲ့မ မကွနြှာလေးကိုအနမြးတပှင့ခြှှလေိုကတြော့ကွှနတြောကြို သခွော စိုကကြှည့လြာတယြ… သူ့ မကွလြုံး တေ ှက ဘာပှော ခငွမြှနြးမသိပမယေ့ကြွှနတြောနြှုတခြမြး တဈစုံဟာ မ ရဲ့နှုတခြမြး ပေါြ ကို ကရွောကရြငြး ဆာလောငမြှတသြိပမြှုတှနေဲ့အတူ.. အနမြး မိုးတှေ ရှာသှနြးခဲ့နမေိတော့သညြ…… ကွှနတြောလြကကြလညြး .. အောကဆြငြးလာတာ.. မရဲ့ ဖောငြးတငြးနတေဲ့အဖုတလြေးပေါကြို အုပကြိုငမြိတယဆြိုရငပြဲ … နှုတခြမြးခငွြး က ှာသ ှားပှီး ” အို ” ဆိုတ ဲ့အသံလေးထှကပြေါလြာတယြ… မ ရဲ့ လကကြလေး လ ဲ ကွှနတြောပြေါကြိုတငြးတငြး ညှဈရငြး ” ဘေးမှာ လူတှေ ရှိတယလြေ “ အခု မှဘေးမှာ လူတှေ ရှိမှနြး သတိရတဲ့ကွှနတြောလြညြး လှည့ြ ကှည့လြိုကတြော့သူ့တို့ က တဈယောကကြိုတဈယောကဖြကပြှီး အိပပြွောနြပှေီ… ” အိပနြေ ပါပှီ “ဆိုပှီး ကွှနတြောလြညြး လိုရမယရြ ယူလာတ ဲ့စောငပြါးလေး ထုတြ… ကွ ှနတြောတြို့ နှဈယောကကြိုယပြေါကြိုလှှမြးခှုံလိုကရြငြး ကွှနတြော့လြကတြှကလေညြး မရဲ့ ဘောငြးဘီအောကြ ကနေ ဝငပြှီး အဖုတလြေးကို ပှတကြစား ပေးရငြး… ။

ကွှနတြောပြါးစပတြှေ ကလဲ လညတြိုငလြေး နမြးလိုကနြှုတခြမြးလေးစုပလြိုကပြေါ့…. အုပထြားတ ဲ့လကကြလညြး နယခြွဲ့ပှီး အတှငြးသား တှေ ကို ထိတှေ့လာတော့ ..ခေါငြးလေး မော့မော့သှားပှီး ….. ” ဘာတေ ှ လုပနြမှနြေး လဲ မသိဘူး ကှာ “ ” မ …. ကွှနတြောကြို ခှင့ပြှု ပါနောြ “  ” သိဘူးကှာ …..” လို့ရှကပြှော လေးပှောလိုကပြမယေ့ကြွ ှနတြောကြိုလုပပြါ လို့အမိန့ခြလွိုကြ သလိုပါပဲ… ကွှနတြောလြညြး မ ရဲ့ ဘောငြးဘီကော ပငတြီလေးပါ အောကကြိုအသာ လွောခွ လိုကပြှီး… ကွှနတြော့ဘြောငြးဘီကိုဇဈလေးဖှုတနြညြးနညြး အောကခြပွှီး… အရမြးတငြးမာ နတေဲ့ ကွှနတြောလြိငတြံကိုထုတယြူကာ မ ရဲ့ အနောကကြ ဖငသြားအက ှဲ တဈလွှောကပြှတဆြ ှ ဲလိုကတြော့ ” ဟငြး… ဟငြ………. ” ဆိုပှီး အသံလေးတှေ ထှကစြပှုလာတယြ …… ကွှနတြောလြညြး မ နှုတခြမြးသား တှကေို ဖမြးစုပြ… ကှေးနတေဲ့ပေါငကြှားလေးကိုလကနြဲ့မှှောကပြှီး ကွှနတြောပြေါငတြဈခွောငြး ကို အောကမြှာ ကနွနြတေ ဲ့မရဲ့ပေါငပြေါြ မှာတငလြိုကပြှီး နှုတခြမြး စုပနြရော ကနေ ကိုယကြိုနညြးနညြးနောကဆြုပပြှီး ကွှနတြောလြိငတြံကို မ ရဲ့အဖုတထြ ဲ့ တအိအိ လေးသှငြးလိုကတြယြ … လူတဈကိုယလြုံးကိုအီစိမ့သြှားတာပဲ… အနေ အထားကလညြး စိထားသလို ဖှဈတော့။

လိငတြံတဈခွောငြးလုံး ပှတဆြှဲ ပှီး ” ဗစွြ… ဗစွြ…….ဗစွြ…” ဆိုပှီး တဈထဈခှငြး ဖှေးဖှေးလေး ဝငသြှားတော့မ ရဲ့ ရငအြစုံဟာ လညြး တဈထှာ လောကမြှှောကတြကသြှား ပှီး ………. ” အီး….. အ… ” တှေ ဖှဈလာတယြ …. ကွှနတြောလြညြး မရဲ့ နို့တှေ ကို နောကကြ လှမြးဆုပကြိုငပြှီခါးလေးကို ကော့ကော့ ပှီး အဝငြ အထှကတြှေ ခပဖြှညြးဖှညြးလေး လုပပြေးလိုကတြယြ ……. အားမရ ပမယေ့ြ .. ရထား တ ှဲ ရဲ့ စညြးခကွကြှကှ လှုပခြါ ပေးမှုလေးက ကွှနတြောတြို့ကိုကူညီနသလေားပဲ နညြးနညြးလေး အရှိနရြ လာတော့ကွှနတြောရြဲ့ လိုး ခကွတြှေ က ခပစြိပစြိပလြေးဖှဈလာတယြ…. နို့ကိုငထြားတဲ့လကတြှကေိုကွှနတြောခြှထေောကပြေါတြငထြားတဲ့မ ရဲ့ပေါငလြေးကို ခပဟြဟလေး ဖှဈအောငမြှှောကတြငရြငြး…. ခပကြှမြးကှမြး လေးဆောင့လြိုကတြော့… ငါးရှဉ့လြေး မှလေူးသလိုလူးလှန့ရြငြး ” အ…အ……. အီ…….. ဟူး… ” ဆိုတ ဲ့အသံတှနေဲ့အတူကာမရဲ့ပနြးတိုငကြို နှဈယောကသြား မလှှတစြတမြး ရငခြငွြးဆကပြှီး ရောကရြှိသှားတော့တယြ ဂှီ ……….ဂှီ………. ဂှီ ဗိုကထြဲက အသံပေးမှုကှောင့မြကွလြုံး ဖှင့ရြငြး. နာရီလကတြံကို ကှည့လြိုကတြော့၁ နာရီတောငြ ကွောနြပေါလား…. မ ကိုကှည့လြိုကတြော့ဘေးမှာ ငှိမငြှိမလြေး …. ကွှနတြောလြညြး မ နားလေး နား ကပကြာ…။

” မ …ဗိုကမြဆာ ဘူးလား … “ ” ဆာတာပေါ့ ……….. နငမြှငါမလှှတပြဲ ဖတထြားတာ .. ငါဘယလြိုထရမှာလဲ ” ဟုတပြါရဲ့… ကွှနတြောလြကတြှကေ လ ဲ မကိုဖကထြားတုနြး…. ကွှနတြောလြညြး မ နို့လေးကို ဖမြးညှဈလိုကတြော့ …… ” ဟ ဲ့ … ဟဲ့ …… မလုပနြဲ့လေ…. ဘေးမှာ လူရှိတယြ …တောတြောနြောြ “ ” ဘေးမှာ လူုမရှိရငတြော့ရတယပြေါ့နောြ “ ” သပေါလား…….. “ အဲဒီလို ပှောပမယေ့မြ က ခစွစြရာ မကွစြောငြးလေးထိုးပှီး ပှောတာ……… ကွှနတြောလြညြး လကကြိုလှှတပြေး လိုကပြှီ…… အိပစြငလြေးပေါြ က ထလိုကတြယြ…… မ လညြးကွှနတြောနြဲ့ လိုကထြရငြး အကွီတှဆှေဲဆန့ကြာ….. သူ့သူငယခြငွြးကောငမြလေး ကိုခေါပြှီး…. အခနြးအပှငြ ထှကသြ ှားရော….. ကွ ှနတြောလြညြး အခုမှမ သူငယခြငွြး ကောငလြေးကို မိတဆြကစြကားတှေ ဘာတေ ှ ပှောရငြး……. သူတို့ အကှောငြးသိလာခဲ့ရတာ……. သူတို့က ရညြးစားမကွ သူငယခြငွြးမကတှပေေါ့…. ကောငလြေး နာမညကြ ဝငြးနိုငြ … နတောကတော့ဗိုလတြဈထောငမြှာ …. စကားအပှောအဆိုကတော့ရညရြညမြှနမြှနထြဲကပါပဲ … ကောငမြလေးနာမညသြီရိဆိုတာကလှဲပှီကနွတြ ဲ့အကှောငြးတော့ စပစြုမနတေော့ပဲ … ဆေးလိပတြဈလိပထြုတဖြှာနတေုနြး… မ ရယသြီရိဆိုတ ဲ့မ သူငယခြငွြး ကောငမြလေး ရယြ အခနြးထဲ ပှနဝြငလြာတယြ ….. ။

အခုမှကွှနတြောလြညြး သီရိကိုသခွောကှည့မြိတော့တယြ …… သီရိက အညိုဘကပြှေးပမယေ့အြရမြးကှီး လ ဲ မညိုလှနြး မဖှူလှနြးတဲ့အသားအရလေေး… အရပြ ကတော့၅ ပေ ၄ လောကပြဲ ရှိမယြ… မကွနြှာ သ ှယသြှယြ ….. မကွခြုံး စငြးစငြး လေး…… လညတြိုငလြေး ကလညြး ကှော့ကှော့မော့မော့လေးပဲ…….. အောကရြောကလြာတဲ့ကွှနတြောြ မကွလြုံးတှကတေော့မို့မောကခြွှနတြကနြတေဲ့ရှရငေအြစုံမှာ ခဏတာ ရပတြန့သြှားတယြ …. တဈကိုယလြုံးကို ခှုံ ကှည့လြိုကတြော့မှ ..တောတြောလြှတ ဲ့ကိုယလြုံးလေးဗွာ…….. တငဆြိုတာ လ ဲ နောကကြို ကောကနြတောပဲ….. ခါးလေး ကလညြး မတုတလြှနြးဘူး .. အနတေောပြဲပှောရမှာပေါ့ … လကကြိုလာဆိတတြော့မှပဲ သတိဝငလြာပှီး ကှည့လြိုကတြော့ ……မ …….. ” ဘာကှည့နြတောလ ဲ ……လာသ ှားမယြ …. “ ဆိုပှီကွ ှနတြောလြကကြိုဆှဲပှီး စားသောကတြနြး ရှိရာ အတှဲကိုထှကလြာခဲ့တတယြ .. ” မ …. ဟိုနှဈယောကရြော မလိုကဘြူးလား “ ” သူတို့လား…..နောကမြှစားလိမ့မြယြ .. “ စားသောကတြှဲ ကိုရောကတြော့စားစရာဆိုလို့ ….. ကှာဇံကှောပြဲ ရှိတော့တယြ… ရှိတာလေးပဲ ရေ နဲ့မွောခပွှီး ….. မ နဲ့စကားတှပှေောနလေိုကတြယြ။

ငယငြယတြုနကြအကှောငြးတှေ ပှောရငြး ဟားနကှတောပေါ့ …. ကွှနတြောတြို့ထ ှကလြာတာ နာရီဝတလြောကတြောငရြှိသှားပှီ….. ” မ … ပှနရြအောငြ … ပငွြးလာပှီ .. “ “နေဦး… သူတို့လာမှသ ှားမယလြေ…. ခဏနေ လာတော့မှာပါ ..” နောကြ၁၀ မိနဈလောကနြမှပေဲရောကလြာတော့တယြ… ကွှနတြောတြို့လညြး စကားခဏ ပှောပှီး မ နဲ့အတူနှဈယောကတြညြး အခနြးလေးကိုပှနလြာလိုကတြယြ …. အခနြးထဲ ရောကတြော့ .. တံခါးလေးကိုကလန့ထြိုးလိုကတြယြ …. ပှတငြးပေါကတြံခါးတှေ ကိုပါ လိုကပြိတပြှီး….. မ ရှိရာ အိပစြငလြေးကို ခှလှမြေးပှငလြိုကတြော့… မ ရယြ… အိပယြာ လေးပေါမြှာ ငုတတြုတလြေးထိုငရြငြး ဟိုကှည့ဒြီကှည့ပြေါ့… ကွှနတြောလြညြး ဘေးမှာ ဝငထြိုငရြငြး မ ပုခုံးလေးကိုငကြာ မကိုယလြုံးလေးကို ကွှနတြောဘြကဆြှဲ လှည့လြိုကရြငြး…….. ” မ .. …. ကွှနတြောကြို စိတမြဆိုးနဲ့နောြ ..” ” ဘာကိုလ ဲ … .. “ ” မနကကြ ကွှနတြောစြိတမြထိနြးနိုငတြာကို လေ..” ” ထားလိုကပြါ… မေ့ထားလိုကတြော့ ….. “ ” မေ့လိုမရဘူး .. မရယြ ….. အခုလညြး စိတတြှေ လှုပရြှားနပှနေပြှီ “ ” ဟိုးဆရာ …….. တောကြှာ သီရိတို့ ပှနလြာတော့မှာလေ… “ ” မလာသေးပါဘူးမရယြ …… ကှာအုနြးမှာပါ.. အခုမှသ ှားတာကို…. “ ” မ “ ” မသိဘူးက ှာ……. “ ။

” လာပါ မရယြ ….” ကွှနတြောလြညြးစကားပှောနရငြေး မ လကကြလေးကိုကိုငကြာ မ ပါးလေးတှကေိုအနမြးမိုးတှေ စတငရြှာသှနြးလိုကတြော့တယြ ….. ပှိုဆငြး လာတ ဲ့မ ကိုယလြုံးလေးကိုထိနြးထားရငြး နဲ့မ ရဲ့ နှုတခြမြးတှကေို စတငစြုပယြူလိုကတြယြ… လကကြလဲ မ ကိုယလြုံးလေးကိုဆ ှ ဲဖကရြငြး… မ ကိုယလြုံးလေးကို ပှတသြပပြေးလိုကတြော့မ လညြးလှုပလြှုပရြှားရှားလေးဖှဈလာပှီး… ငှီးသံအခွို့နဲ့ အတူခပကြှမြးကှမြး လေး ကွှနတြော့နြှုတခြမြးတှကေို ပှနစြုပလြာတယြ … ” မ …. အကွီခွှတလြိုကပြါလား….” ” မခွှတပြါနဲ့ကှာ… ဒီအတိုငြးလေးပဲ လုပလြေ… တောကြှာ သူတို့ ပှနလြာရငမြကောငြးဘူးကှာ …” ကွှနတြောလြညြးဒီအတိုငြးလေးပဲ မ ရဲ့အကွီလေးကို မတငပြှီး…. ဘယာ လေးကို တော့ ဖှုတလြိုကတြယြ။ လ ှတလြှတလြပလြပလြေး အံကှလာတ ဲ့မ ရဲ့နို့လေးတှကေိုလကလြေးနဲ့ဖှဖှခှပေေး လိုကတြော့ကွှနတြောကြိုအတငြးဆှဲ ဖတလြာတယြ ….. ကွှနတြောလြညြး မကိုယလြုံးလေးကို ဖကရြငြးတနြးလနြး နဲ့အိပစြငလြေးပေါြ လှဲအိပလြိုကတြယြ ….. လှတလြပနြတေ ဲ့မ နို့လေးကို ယုယစှာ နမြးရငြး လွှာနဲ့လကွလြို့တဈမွိုး ၊ နို့သီးခေါငြး လေးကို စုပြ၍ တဈဖုံကွီစယပြေးလိုကတြော့ အံလေး ကှိတရြငြး …. ရှှရငေအြစုံဟာ ကော့ကော့ တကလြာတယြ …… ကွှနတြောလြညြး နို့စို့တာ ရပပြှီး… မ ဘောငြးဘီလေးကိုဆှဲခွှတခြလွိုကတြော့ ……မနကကြ မတေ ှ့လိုကရြတဲ့မရဲ့ အဖုတဖြောငြးဖောငြး လေးကိုအနီးကပခြုမှပဲတှေ့လိုကရြတော့တယြ …..။

ဖောငြးဖောငြး လေးမှဗွာ … အထဲကိုတောငတြောတြောဖြှဲကှည့မြှ မှငရြတာမွိုးလေး…… အတှငြးသားတှေ ဟာလ ဲ နီရဲ နပှေီး အရညကြှညလြေးတှေ ထ ှကစြပှု နပှေီ… ကွှနတြောလြညြး အဖုတနြှုတခြမြးသား နှဈခုကိုလကညြှိုး နဲ့လကခြလယလြေး သုံးပှီး ဖှဲလိုကတြယြ … နောကလြကတြဈဖကနြဲ့မ ရဲ့ အစိလေးကို ပှတခြှေ လိုကတြော့မရဲ့ ဖငလြေးက လှုပလြာတယြ… 16 လှနခြ ဲ့သော လေးနှဈက ကွှနတြောြ ကိုကိုကှီး လကခြလယလြေးနဲ့အသ ှငြးအထုတလြေး လုပတြော့နာလို့ဆိုပှီး…. ပေါငလြေးတှေ ကိုအတငြးစိ လာတယြ .. ကွှနတြောလြညြးလကလြေး ပှနထြုတလြိုကပြှီး ……. ” မ … ကွှနတြော့ကြို လေးဘကလြေး ကုနြးပေးပါလား “ ” ဘယလြို နရမှော လ ဲ မ မနေ တတဖြူးကှာ “ ကွှနတြောလြညြး မကိုယလြုံးလေးကိုဆ ှ ဲထူပှီး … မတတြကရြပစြလေိုကတြယြ….. ထိုမှတဖနြ…. ကွှနတြောကြို ကွောပေးပှီး အိပစြငလြေးပေါလြကထြောကခြိုငြးထား လိုကတြယြ …. ပေါငလြေးကို နညြးနညြးကားလိုကတြော့ … လုံးဝနြးတ ဲ့မရဲ့ဖငနြှဈလုံးကှားကနေ .. အဖုတဖြောငြးဖောငြးလေးက ပှူးထှကပြှီး ကွှနတြော့လြီးလေးကို ဖိတခြေါနြသလေိုပါပဲ…….. ကွှနတြောလြညြး ဘောငြးဘီခွှှတြ… အတှငြးခံထ ဲကနေ တငြးမာနတေဲ့လိငတြံကိုထုတကြာ….. ။

မ ရဲ့ နောကနြားက နရော ယူရငြး ……. မ …အဖုတဖြောငြးဖောငြးလေးထဲ ကိုတဈရဈခငွြးထိုးသှငြးလိုကတြယြ …. ” အ…အ….အ…….. ” လို့သာအောရြငြး ကွ ှနတြောသြှငြးလိုကတြိုငြး မ ရဲ့ ကိုယလြုံးလေးက ရှေ့ကိုတိုးတိုး သ ှားတော့ … ကွ ှနတြောလြညြး မ ခါးလေးကိုလှမြးကိုငထြိနြးရငြး နောကကြနေ ဆောင့ပြေးလိုကတြော့မှပဲ…. “အား… ကွှတြ… ကွှတြ…” ဆိုတ ဲ့အသံနဲ့အတူအဆုံးထိအောငဝြငသြ ှားတော့တယြ …….. ခဏတာ စိမထြားရငြး မရဲ့ နို့တှကေိုလှနြးခှေ ဆုပကြိုငလြိုကြ… မတငပြါးတှေ ကိုညှဈလိုကပြေါ့ စိမထြားတာ ကှာလာတော့မ ရဲ့ဖငလြေးက ရှေ့တိုးနောကဆြုတလြေး လုပလြာတယြ … အတှငြးသား နံရံတေ ှက လညြး ကွှနတြောလြိငတြံကိုညှဈလို့ပေါ့ …….. ကွှနတြောလြညြး မပှီးအောငမြနဲ ထိနြးထားရငြး …… ခါးလေးကို ကော့ကာ ကော့ကာ ဆောင့ပြေးလိုကတြယြ…… တဈခကွခြငွြးခပပြှငြးပှငြးလေးဆောငတြော့မရဲ့လကတြေ ှက ကွှနတြောပြေါကြ ိုလာတှနြးနတယြေ ” မ .. နာလို့လား… “ ခေါငြးလေးသာ ပှနခြါပှပှီး… ကွ ှနတြော့ပြေါငတြှကေိုလကနြဲ့ဟန့တြားနတော… ကွှနတြောလြညြး မ လကကြလေးကို ဖယပြှီး…. ရှေ့မှာ တံတောငဆြဈလေးကိုကှေးခိုငြးကာ ခါးလေးကိုညှှတပြေး လိုကတြယြ …… နောကကြနေ ခပဖြှေးဖှေးလေး လုပလြိုကြ… ခါးလေးကိုဆုံကိုငကြာ ခပမြှနမြှနလြေး ဆောင့ပြေးလိုကနြဲ့ထငတြိုငြးကှဲ ပေးလိုကတြော့မှ ။

” အား ….. အင့အြင့ြ… ” ဆိုပှီး အသံလေးတှေ ဝဆောလာတာပေါ့ …… ကွှနတြောရြဲ့ ဆောင့ခြကွတြှနေဲ့အညြီဖငလြေးကို နောကကြို ပှနပြဈပှီး ဆောင့လြိုကြ …… အတှငြးသား တှကေိုညှဈလိုကနြဲ့ …… ကောငြးလိုကတြာဗွာ….. နောကအြခကွြ၂၀ လောကကြှတော့ကွှနတြောလြညြး စိတမြထိနြးနိုငတြော့ပဲ ဆောင့ခြကွြ ခပသြ ှကသြ ှကနြဲ့အတူကွှနတြောသြုတရြညတြှကေို ပနြးထုတပြေးလိုကတြော့တယြ …………. သီရိနဲ့ဝငြးနိုငတြို့ ပှနရြောကလြာပှီး စကားသံလေးတေ ှ ဖုံးလှှမြးနတေဲ့အခနြးလေးမှာ ကွှနတြော့ြ အတှေးတှကတေော့ဟိုအရငမြနဲ့ဆုံတှခေဲ့တ ဲ့အဖှဈအပကွတြှကေို ပှနစြဉြးစားနမေိတယြ….. မ ကို ကွှနတြောသြူငယခြငွြးနဲ့ပတသြကပြှီးမှခငခြဲ့ရတာ….. နောကပြိုငြးတော့ကွှနတြောဟြာ မ ရဲ့ ဆိုးတူ ကောငြးဖကကြ ဲဖောကြ ဲဖကသြူငယခြငွြးဖှဈလာတယြ… မ တို့အိမဟြာ ကွှနတြောအြတှကတြံခါးမရှိပဲ အခွိနမြရှေး ဝငထြ ှကမြှုနဲ့အတူကွ ှနတြောအြခွိနတြှေ ဟာလ ဲ မ တို့အိမမြှာပဲ ကုနလြှနခြဲ့လို သူငယခြငွြးတှေ ဝိုငြးပှောရတဲ့အထိဖှဈလာခ့တယဲ ြ …. ကွှနတြောအြတှကတြော့သူတို့အိမဟြာ ပွောစြရာလေးပါပဲ….. တဈနေ့ကွှနတြောတြို့သူငယခြငွြးတှေ စုပှီး ကစားက ှငြးတှေ လွှောကသြှား ပွောမြှူးနတေုနြး ရုတတြရကမြိုး ကရှာခလွာတယြ ……။

အနားမှာလညြး မိုးခိုစရာမရှိတော့မိုးရထေဲမှာ ပဲ ဆကကြစား ပွောနြလေိုကကြှတာ.. မိုးတိတလြို့အိမပြှနမြယဆြိုတော့မှပဲ.. မိုးရထေဲ ပွောနြတေုနြး မသိသာပမယေ့ြ မိုးတိတလြို့ပှနတြော့မယဆြိုမှကိုယကြိုသတိထားမိပှီး ရှကနြေ စိတညြဈနတေဲ့မ မကွနြှာလေး ကို မှငတြော့ဟုတပြါရဲ့ မိုးတှစေိုနတေဲ့…. မ ရဲ့ အကွီအဖှူလေးဟာ အသားနဲ့ကပပြှီး…… အကွီအဖှူ အောကကြ ဘရာစီယာ အမဲရောငလြေးဟာလဲ အထငြးသား… မ ရ ဲ့ရငနြှဈမှှာဟာ မှငမြကောငြးအောငြ ထိုးထှကပြေါလြှငနြခေဲ့တယကြွှနတြောလြညြးသိပစြဉြးစားမနပေဲ ဝတထြားတ ဲ့တဈခုတညြးသော. ဂငွြးရှပလြေးကို ခွှတပြှီး မ ကိုအပေါြ ကနထပေဝြတစြလေိုကတြယြ… ကွ ှနတြောအြပေါပြိုငြး ဗလာကငွြးသှားပမယေ့ြ. မကွနြှာပှောငတြိုကပြှီး ကွှနတြောတြို့မ ရဲ့အိမကြို ပှနလြာလိုကတြယြ ……. မ တို့အိမအြောကရြောကတြော့ကနွတြ ဲ့သူငယခြငွြးတှေ ကိုယအြိမကြိုယပြှနနြိုငကြှပမယေ့ြ အကွီဗလာ ဖှဈနတေဲ့ကွ ှနတြောကြတော့မ နဲ့အတူမ တို့အိမပြေါလြိုကသြ ှားလိုကရြတယြ ….. ဖှဈခငွတြော့မတို့အိမပြေါမြှာ လဲဘယသြူမှမရှိကှဘူး… မ လ ဲ သူ့အိပထြ ဲပါလာတ ဲ့သော့လေး ထုပြ ပှီး အခနြးလေးထဲကို ဦးဆောငဝြငရြောကသြှားတယြ။

အိမထြ ဲရောကတြော့မ ကသူ့အခနြးငယလြေးထ ဲ ဝငပြှီး ရစေိုဝတတြှေ လ ဲ….. ပှီးတော့မှကွှနတြောကြိုတဘကလြေး တဈထညလြာပေးပှီး နောကဖြေးဘကကြိုထ ှကသြှားတယြ … ခဏနေ အိမရြှေ့ကို ပှနထြ ှကလြာတ ဲ့မလကထြဲမှာ တော့ သူ့အဖေ အကွီနဲ့ပုဆိုးပါလာတယြ…. ကွှနတြောလြညြး လာပေးတာတေ ှ ယူဝတရြငြး ရစေိုဝတတြေ ှ စကထြဲထည့ညြှဈပှီးလှနြးနတေဲ့မ ကိုမ ဖွောပြေးတဲ့ကောဖြီပူပူလေး သောကရြငြး ထိုငစြောင့နြေ လိုကတြယြ ….. လုပစြရာရှိတာတေ ှ လုပပြှီး ပှနလြာတဲ့မ ဟာ ကွှနတြောထြိုငနြတေဲ့နှဈယောကထြိုငြ ဆကတြီခုံ လေးမှာ ဝငထြိုငရြငြး ကောဖြီပူပူလေးကို မှုတသြောကနြတေော့တယြ……. ” မ … ပွောလြား ဒီနေ့သှားရတာ “ “ပွောတြာပေါ့… မိုးရထေဲမှာဆော့ရတာ ပိုတောငပြွောဖြို့ကောငြးသေး ငယငြယတြုနြးက မိုးရထေဲမှာ ဆော့ဖူးပမယေ့ဒြီလိုကှီးမှတဈခါမှမဆော့ဘူးဘူးဟ… နင့ကြိုလ ဲ ကွေးဇူးတငတြယသြိလား.” ” ရပါတယဗြွာ….. မှငလြို့မှမကောငြးတာ မိုးရတှေေ စိုပှီ..မ ဖှဈနတေဲပုံက” ” နငတြဈခှား ကောငမြလေးတေ ှ ကော အဲလိုလုပပြေးလား “ ” ကှုံလာရငတြော့မပှောတတဘြူးလေ…. အခုတော့မ ကပထမဆုံးပဲ “ ” ဟုတလြား ” ဆိုပှီး ကွနပေအြပှုံးတှေ နဲ့အတူ.. ကွှနတြောနြဲ့မရဲ့ ရငြးနှီးမှုက ပိုလို့တောငလြာခဲ့ ကှတယြ….။

မ ကွှနတြောဘြေးမှာလာထိုငပြှီး လကလြေးခွိတလြို့ကွှနတြောအြပေါမြွား မှီလိုကရြငြ..  မ ရဲ့ နို့လေးတှနေဲ့ကွ ှနတြောလြကမြောငြးသားဟာ အမှဲလို ပှတတြိုကနြတောတှေ…. တဈခါတဈလေ မ ရခွေိုးရငြး တဘကလြှမြးယူခိုငြးတာတှေ ….. လကမြမှီလို့ဆိုပှီး ခွိတခြိုငြးတဲ့ဘရာဂွိတတြှေ….. တဈယောကရြညြးစားအကှောငြး တဈယောကပြှောပှတာတှေ . နှဈယောကတြညြးရှိတ ဲ့အခွိနတြှေ ကွီစယနြတောတှေ အစုံပါပဲဗွာ… ကွှနတြောတြို့ နှဈယောကကြှားမှာ လွှို့ဝှကမြှုဆိုတာမရှိသလောကြ ပဲ .. ပှောမနာဆိုမနာ ဆိုတာ ကွ ှနတြောတြို့နှဈယောကမြှအစဈ…. နှဈယောကသြား ကိုယခြငွြး ထိမိတ ဲ့အခွိနဆြို စိတကြစားခဲ့ကှပမယေ့ကြွုးကွုးလှနလြှနဖြှဈဖို့အတ ှကတြော့စိတလြှနဆြှဲနတေုနြးပဲ တဈခါကဆိုမ တို့ အိမကြိုကွှနတြောအြလာ မ အမတေို့က အိမကြ အထ ှကလြမြးမှာတှေ့တော့ ကွှနတြောကြို မငြး မ တော့အိပတြုနြး.. ဆိုပှီးသော့ပေးသှားတယြ… ကွှနတြောလြညြး သော့လေး ကိုငပြှီး မ တို့အိမပြေါတြကတြံခါးတှေ ဘာတေ ှဖှင့ပြှီး အခနြးထဲဝငြ… အိမရြှေ့မှာ နာရီဝကလြောကြ စာအုပဖြတြ.. အခှကှညေ့ရြငြးနလေိုကတြယြ…… ကှာတော့ပငွြးလာကော မ ကိုသှား နှိုးမလို့အိမြ အတှငြးဘကကြို ဝငလြာပှီး မ အခနြးကိုကှည့လြိုကတြော့မ အခနြးတံခါး ကခပဟြဟ လေး ပှင့နြတယြေ …။

ကွှနတြောလြညြးအသာလေးဖှင့ပြှီး ဝငကြှည့လြိုကတြော့ မှောကရြကကြလေး ဘယဘြကဒြူးလေးကို ကှေးပှီး အပေါတြငကြာအိပနြတေော့မ ရဲ့နောကပြိုငြး အလှဟာ ထငြးခနဲ ပေါလြှငနြတောပေါ့ …. ဝတထြားတဲ့ဂါဝနအြတိုလေးဟာလဲ ပေါငပြေါရြောကြ… ကွ ှနတြောြ အာခေါငတြေ ှတောငခြှောကကြပလြာပှီ… ကွ ှနတြောလြညြး မ ကုတငလြေးမှာ ဝငထြိုငစြိုကကြှည့ရြငြး မ ဖငလြေးကို မသိသလိုနဲ့လှမြးကိုငလြိုကတြယြ …. တှန့သြှားပှီ. ခပမြှေးမှေး မကွလြုံးအစုံဟာ ပှင့လြာပှီ…. ” အိပနြတော လန့တြောငသြှားတယြ ” ဆိုပှီး မှောကရြကကြလေး ဘေးတိုကရြှေ့ရငြး အုတနြံရံနားကို ရှေ့သှားတယြ… ကွှနတြောလြညြး လှတနြတေဲ့နရောလေးကို ဝငလြှဲ လိုကပြှီး.. မ မကွနြှာလေးကို အနီးကပကြှည့လြိုကတြော့ ” ကှည့နြဲ့ ” ဆိုပှီး ကွှနတြောမြကွနြှာကိုသူ့လကကြလေးနဲ့လာအုပတြယြ ကွှနတြောလြညြး မကွနြှာပေါကြ ဆ ှ ဲဖယလြိုကပြှီး ကွှနတြောရြငဘြတလြေးပေါကြိုတငကြာ ခဏတာ အဲ့လို နမေိတယြ… ကွ ှနတြောလြညြး မ ဘကကြိုတဈစောငြးလေး လှည့လြိုကတြော့ မကွနြှာနှဈခုဟာ တဈယောကအြသကရြှုတ ဲ့အသံတဈယောကကြှားရလောကအြောငကြိုနီးကပခြဲ့တာ… ။

အဲဒီလို အခှအနေေ တှမှောတောငစြောင့ထြိနြးနိုငခြဲ့ပမယြေ….. ရထားပေါလြို နရောမွိုးမှာ ဘာလို့ဒီလို ဖှဈသှားရတယဆြိုတာ ကွှနတြောကြိုကွ ှနတြောတြောငမြသိတော့ဘူး…….. ဘောြ……… ဘူ ………ဘူ …………ဘောြ ……..တူ အခကွပြေးသံနဲ့အတူကွှနတြောစြီးလာတဲ့ရထားဟာ ည ၇ နာရီကွောမြှပဲ မနြးလေးဘူတာကှီးကို ဆိုကရြောကလြာတယြ… ကွှနတြောလြညြး ပှနစြဉြးစားနတောလေး တေ ှတောငပြွောကသြှားပှးီ အထုပအြပိုးတှေ သိမြးကာ ရထားပေါကြဆငြးရငြး မနြးလေးမှကေိုကွှနတြောတြို့လေးယောကသြား ခှခမွေိတော့တယြ……….. မနြးလေး ကိုရောကတြော့မ ရဲ့ဆရာ လာကှိုတဲ့ကားလေးနဲ့အတူကွှနတြောတြို့နမေဲ့အိမလြေးကို ဘူတာရုံကနေ ထှကခြှာလာလိုကတြယြ … ရောကပြှီဆိုလို့ ကှည့လြိုကတြော့ အိမလြေးက ၂ ထပြ တိုကအြိမလြေး. ကွှနတြောတြို့နရမှောတော့အပေါထြပခြနြး…. .ကွ ှနတြောတြို့ရောကတြ ဲ့အသံ ကှားတာနဲ့အိမပြေါကြနေ ကောငလြေးနဲ့ကောငမြလေး တဈယောကဆြငြးလာပှီး ကွှနတြောတြို့ရဲ့ အထုပအြပိုးတှေ ကိုလာဝိုငြး ကူသယပြေးတယြ… မ ရဲ့ဆရာ ဆိုတ ဲ့ကိုရနနြိုငကြ DANCER ဆရာ… ကွှနတြောတြို့ကိုလာကှိုတဲ့သူတှကေ မနြးလေးက သူ့တပည့ြ ဖိုးသား နဲ့ ကသေီတ ဲ့… ။

အိမပြေါရြောကပြှီး ခဏနား ရမေိုးခွိုးပှီး …. ထမငြးစားဖို့အတှကတြော့ကွ ှနတြောတြို့တှေ အားလုံး စငတြငရြှိတ ဲ့ စားသောကဆြိုငလြေးကိုထှကလြာလိုကတြယြ….. ဟိုရောကတြော့ကနွတြ ဲ့လူတှေ အားလုံးကတော့ ဘီယာသောကမြယဆြိုပှီး မှာ ကွှနတြောကြတော့ အပှငြးသမား တဈယောကတြညြး ဆိုတော့တဈပှားလောကပြဲ မှာပှီးသောကြ.. သီရိလေးကတော့ Coke ပဲသောကမြယဆြိုလို့သူ့အတှကကြ Coke… စားစရာတခွို့ အရငမြှာပှီး….. စားသောကရြငြး စကားပှောကှတာပေါ့အခုမှပှနတြှေ့တ ဲ့ဆရာတပည့တြှဆေိုတော့စကားတှပှေောရယနြလေိုကကြှတာ ကွှနတြော့စြကားတောငတြိုးမပေါကတြော့ဘူး .. အဲ့တာ နဲ့ကွှနတြောလြညြး စငတြငပြေါကြ သီခငွြးဆို နတေဲ့ကောငမြလေးတေ ှ ကှည့ရြငြး အရကတြဈပှားကိုတဈယောကတြညြး သောကနြလေိုကတြယြ… စငတြငပြေါကြ သီခငွြးဆိုတာ ခဏနားတော့မှကွှနတြောလြညြး ဘေးဘီကိုကှည့တြော့ ငှိမငြှိမလြေး ထိုငနြတေဲ့သီရိကတော့ကွှနတြော့ရဲ့ ညာဘကဘြေးမှာ တဈယောကတြညြး စကားပှောဖောမြရှိ ဘာမရှိဆိုတော့ကွ ှနတြောကြပဲ… ” သီရိ.. … ပငွြးနပှေီလား..” ” ပငွြးပါဘူး ရပါတယြ …. သီခငွြးဆိုတာ နားထောငနြတော… အကိုရော … မပငွြးဘူးလား ” ” မပငွြးပါဘူး သီရိရယြ .. ..။

ခုနက သီခငွြးဆိုတာ နားထောငတြယြ .. အခုသီရိနဲ့ စကားပှောနတယေလြေ” ” သီခငွြး နားထောငတြာ ဟုတလြို့လားနောြ ….. ကောငမြလေးတေ ှ လိုကကြှည့နြတော မဟုတလြား ” ” အငြး….. သီရိနဲ့ဘယသြူပိုလှလ ဲ ကှည့နြတော “ ရှကပြှုံးပှုံး မကွနြှာလေးနဲ့သှားလေးတှေ ပေါအြောငခြဈခဈဆိုပှီး ရယလြိုကတြ ဲ့မကွနြှာလေးက ရငကြိုလှုပစြတယေဗြွာ… မကောငြးပါဘူးလေ ဆိုတ ဲ့အသိကှောင့စြကားလမြးကှောငြး လှှဲရငြး စားသောကပြှီးတော့ည ၁၂ ကွောလြောကမြှအိမကြိုပှနလြာလိုကကြှတယြ…. အိပယြာ ဝငတြော့ မိနြးကလေးတှေ ကတော့အိမရြဲ့ တဈခုတညြးသော အခနြးလေး မှာ အတူတူအိပကြှ.. ကွှနတြောတြို့ ကတော့အိမရြှေ့မှာပဲ အိပလြိုကကြှရော….. ဒီလိုနဲ့နလောလိုကတြာ ၃ ရကလြောကကြှာတော့ကံကှမျမာရဲ့ ကောငြးခကွလြား ဆိုးခကွလြား မသိ… မ နဲ့ဖိုးသား… ကသေီနဲ့ဝငြးနိုငတြို့ဟာ တဈပူးတှဲတှဲ နဲ့လောက ကှီးမှာ ပွောနြကှသေလိုပဲ ကွှနတြောနြဲ့သီရိကတော့ဖှင့ပြှောလို့လ ဲမရ .. တားဆီး ပိုငခြှင့လြ ဲ မရှိတ ဲ့အခှအနေတှေေ ဆိုတော့ နှုတဆြိတရြငြး ခကခြကခြဲခဲ နောကထြကြ၄ ရကလြောကကြို ဖှတကြွောလြာရတယြ ….. သီရိနဲ့ ကွှနတြောဟြာ အရငြးနှီး ဆုံးအခှေ အနေ ကိုမရောကပြမယေ့ြ စကားပှောဖောပြှောဖကတြှေ ဖှဈလာရော ….. ။

မ နဲ့ကတော့ဒီလိုပဲ ရငြးနှီးတာကနေ ကွူးလ ှနမြိတ ဲ့အခှေ အနေ ရောကလြာပမယေ့ြ အခငအြမငမြပကွသြှားသလို နှဈယောကနြီးစပဖြို့လ ဲ မတောငြးဆိုပဲ… ရယရြယြ မောမော သူငယခြငွြးတဈယောကလြိုပဲ ကွှနတြောအြပေါနြပေေးတယြ … သူတကယပြဲ ဖိုးသား ကို ခစွသြှားတာလား ဆိုတာ ကွှနတြောမြသိပမယေ့ြ ရငြးနှီးမှုတှကတေော့ဆထကတြိုးလာတယြ ဆိုတာတော့ကွှနတြောအြမှငြ…. ခှောကသြှေ့ဖှယနြရကေတြှေ ဖှတသြနြးရငြး မနြးလေးမှမှော မပွောတြော့တ ဲ့တဈနေ့မှာ မ ကို ပှနတြော့မယဆြိုတ ဲ့အကှောငြး ပှောလိုကတြယြ….. ” မ .. ကွှနတြောနြောကနြေ့ရနကြုနပြှနတြော့မယြ “ ” ဟယြ .. …. ဘာဖှဈလို့လ ဲ နောကအြပတလြောကမြှအတူတူပှနမြယလြေ.. ” ” ပငွြးလာပှီမ ရာ… တဈနေ့တဈနေ့ဟိုသှားဒီသှား … ည ရောကရြငတြဈယောကတြညြး အရကသြောကနြေ ရတာ “ ” ဆောရီး ပါဟယြ … နငတြို့ကို ခေါလြာပှီး ငါတာဝနမြကှသလေို ဖှဈသ ှားတယြ ” ” ရပါတယမြ ရာ… ကွှနတြောကြတောငအြားနာရ အုနြးမှာ အတူတူလာပှီ အတူတူမပှနနြိုငလြို့ ” ” အငြး… ထားပါတော့ …….. ပှနခြငွလြ ဲ ပှနလြေ..ငါတော့ဒီမှာ နောကတြဈပတလြောကြ နလေိုကအြုနြးမယြ “ ။

” အငြး .. ဒါဆိုလညြးကွှနတြောလြကမြှတဖြှတဖြို့ကိုရနနြိုငြ ကိုတဈခကွလြောကပြှောပေး ” ” အငြး…… ” ဆိုပှီး မ က လကမြှတဖြှတပြေး ဖို့ကိုရနနြိုငကြိုပှောတော့ . ကွ ှနတြောလြို့ပဲ မနြးလေးမှာ မပွောတြော့တ ဲ့သီရိဟာ ကွ ှနတြောနြဲ့အတူရနကြုနပြှနဖြို့ ဖှဈလာတယြ … မ နဲ့ ဝငြးနိုငကြတော့ မနြးလေးမှာ ပဲ နောကတြဈပတလြောကနြခေဲ့မယဆြိုတော့ကွှနတြောနြဲ့သီရိ အတှကပြဲ လကမြှတဖြှတလြိုကတြယြ ..ရနကြုနပြှနမြယ့မြနကြ၃ း ၀၀ လောကမြှာ အားလုံးက ပှနမြယ့ကြွှနတြောနြဲ့သီရိကိုဘူတာရုံ ကိုလိုကပြို့ခဲ့တယြ….. အလာတုနြး ကလိုအိပစြငနြဲ့ မဟုတတြော့ရိုးရိုးတနြးမှာပဲ ထိုငခြုံတဈခုံမှာ နှဈယောကအြတူတူထိုငလြိုကတြယြ …. သီရိကတော့ ပှတငြးပေါကနြားလေးမှာ နရောယူပှီး ကွှနတြောကြတော့လူသှားလမြးနဲ့နီးတဲ့နရောလေးမှာ ထိုငလြိုကတြယြ …….ရထားစထှကပြှီး မကှာခငပြဲ ဘေးနားက ရထားနံရံလေးကို မှီပှီး မဲ့တ ဲ့တ ဲ့ ဖှဈနတေဲ့သီရိမကွနြှာ လေးကို မှောငပြှပှ အလငြးအောကမြှာ တှေ့လိုကရြတယြ ..လကကြလဲ ဗိုကလြေးကိုနှိပနြတေဲ့သီရိကို “သီရိ … ဘာဖှဈလို့လ ဲ… မကွနြှာ လ ဲ မကောငြးပါလား “ ” ဗိုကအြောင့နြလေို့ … .. လအေောင့တြာလား မသိဘူး…” ” ဆေးမပါဘူးလား …… အခုမှအောင့တြာလား “ ” အငြးပါတယြ ….. ခုနကထဲ က… ခု ဆေးတော့သောကထြားပါတယြ ….” ။

” သကသြာ ရဲ့လားကှာ… ခဏလောကလြ ဲှနလေိုကပြါလား “ ” ရပါတယအြကို…. ခဏနရငေပြွောကသြ ှားမှာပါ…. “ ” အကို့ကိုအာမနာနဲ့လာ…ခဏ လှဲအိပနြလေိုကြ…” ဆိုပှးီ….. သီရိခေါငြးလေးကိုကွှနတြောြ ပေါငပြေါြ တငပြှီး နစလေေိုကတြယြ ….. ခေါငြးလေးက ကွှနတြောပြေါငပြေါမြှာ ခှထေောကလြေး နှဈခွောငြးကို တော့ခုံပေါမြှာ တငထြားပှီး မကွလြုံးလေး မှိတပြှီး အိပနြတေဲ့သီရိလေးကိုကွ ှနတြောြ အပေါစြီးက ကှည့နြလေိုကတြော့တယြ…… အပှဈကငြးစငလြှတ ဲ့ကလေးတဈယောကလြိုအိပနြတေဲ့ သီရိ ကိုကှည့ရြငြး ဘယလြိုအိပပြွောသြ ှားမှနြးမသိတ ဲ့ကွ ှနတြောလြညြး ခှထေောကတြှေ ကဉွလြာမှပဲ လန့နြိုးလာတော့တယြ….. ကွှနတြောခြှထေောကလြှုပရြှားမှုကှောင့သြီရိတဈယောကနြိုးလာရငြး ငေါကကြနဲ ထထိုငလြိုကကြာ… ” ဆောရီး အကို….. သီရိတောတြောအြိပပြွောသြ ှားတာပဲ “ ” ရပါတယြ .. သီရိကလဲ အားမနာနဲ့… ဘယလြိုနလေဲ ဗိုကအြောင့တြာ သကသြာသ ှားပှီလား ” ” ဟုတြ… အကိုသကသြာပါတယြ “ ” အိပခြငွပြှနအြိပလြေ… အကိုလညြးခှထေောကကြဉွလြို့လနြးနိုးသှားတာ” ” မအိပတြော့ပါဘူး… အကိုရယြ ” လို့ပှောနပမေယေ့သြီရိတဈယောကဘြေးမှာ ထိုငရြငြး ငိုကနြတယြေ ….. ။

ကွှနတြောလြညြး သီရိကိုယလြုံးလေးကိုအသာလှမြးဖကလြိုကပြှီး ကွှနတြော့ြ ရငခြှငကြို မှီပှီး အိပစြကစြလေိုကတြယြ….. ကွ ှနတြောလြကတြှေ ကတော့သီရိကိုဖကထြားသလို ဖှဈနတောပေါ့….. အဲလိုနဲ့နလောရငြး သီရိတဈယောကတြကယအြိပမြပွောလြို့လား ကွှနတြော့ြ ဖောကပြှနနြတေဲ့အသကရြှု သံတှကေိုပဲ ကှားနရလေို့လား မသိဘူး ခေါငြးလေးထောငလြာရငြး ကွှနတြောပြခုံးလေးကို ပါးလေးလာအပထြားတယြ… ကွှနတြောမြကွနြှာနဲ့ဘယလြောကမြှ မခှားတော့တ ဲ့ သီရိမကွနြှာလေး ကိုကှည့နြရငြေး ဖောကပြှနနြတေဲ့စိတတြှကှေောင့ကြွှနတြောြ စိတတြှမထေိနြးနိုငပြဲ သီရိရဲ့ မကွနြှာပေါကြိုအနမြးတဈပှင့ခြပဖြှဖှလေးခှှလေိုကတြော့အံ့သှနတေဲ့ မကွနြှာလေးန ဲ့ အတူခေါငြးလေးထောငသြှားပှီကွ ှနတြောကြို စိုကကြှည့လြာတယြ……. ငါမှားပှီ ငါသူ့ရဲ့ ယုံကှညမြှုတှေ ကိုအလှဲ သုံးစားမိနပှေီလို့တေ ှးနတေုနြး … သီရိမကွနြှာလေးက တဖှညြးဖှညြး ခစွစြရာမကွနြှာလေးနဲ့အတူပှုံးရောငသြနြးပှီး ကွှနတြောပြခုံးပေါမြကွနြှာလေး လာအပမြှပဲ ကွှနတြောရြငထြ ဲက ပူလောငမြှုတှေ ဟာငှိမြးခမွြးသှားတော့တယြ… ကွ ှနတြောလြညြး သီရိကိုယလြုံးကိုတငြးကှပစြှာဖကထြားရငြး ပခုံးသားလေးတေ ှကိုတဈခကွနြှဈခကွလြောကြ ဆုပကြိုငဖြှဈညှဈပေးလိုကတြော့…။

ဘာလဲ ဆိုတ ဲ့အကှည့နြဲ့အတူခေါငြးလေးကမော့လာပှနတြယြ …. မကွလြုံးခငွြးခဏ ဆုံပှီး မကွနြှာလေးပေါြ ကွှနတြောထြပနြမြးလိုကတြော့သီရိဆီက မထငမြှတတြ ဲ့ တုန့ပြှနမြှုနဲ့အတူကွ ှနတြော့ပြါးလေးကို ပှနနြမြးလာတယြ… ကွှနတြောကြနမြးလိုကသြူကပှနနြမြးလိုကြ ဘယနြှဈကှိမမြှောကမြှနြး မသိတ ဲ့အနမြးတှေ နမြးပှီတော့ကွှနတြောသြီရိနှုတခြမြးလေးကို စတငြ နမြးလိုကတြယြ … နမြးလိုကတြ ဲ့အခွိနမြှာ နှုတခြမြးနှဈခုက ှာလညြးမသှား ထိရုံလေးထိထားလိုကတြာ ဘယလြောကကြှာသှားတယမြသိတော့မှကွှနတြောကြပဲ စတငပြှီး သီရိနှုတခြမြး တဈခုလုံးကို စတငြ စုပယြူလိုကတြယြ… သီရိရဲ့တုန့ပြှနမြှုတေ ှကှောင့ကြွှနတြောတြို့ခေါငြးနှဈလုံးဟာဘယညြာတဈလှည့စြီ ဖှဈနပှေီး နှုတခြမြးခငွြးကတော့စုပလြွှကပြါပဲ…… အခွိနတြေ ှကှာလင့လြာတာန ဲ့အမွှကွှနတြောရြဲ့ လကတြှဟော ပခုံးသားတှေ ပှတနြရောကနေ နယကြွောပြှီး သီရိရဲ့နို့အုံလေးပေါကြို ရောကလြာတယြ တဈခကွလြောကတြှန့သြှားပမယေ့နြှုတခြမြးခငွြးစုပလြွှကအြနအထေားကှောင့ဘြာမှပှောပိုငခြှင့မြရှိပဲ ခှင့ပြှုနသလေိုလေး ဖှဈနတောပေါ့… သီရိရ ဲ့လကတြဈဖကကြတော့သူ့နို့အုံလေးပေါရြောကနြတေဲ့ ကွှနတြောလြကဝြါး ပေါကြနအေုပကြိုငရြငြး ကွှနတြောလြကလြှုပသြမွှ ဖောလြိုလေး လိုကပြှီး ။

ကွှနတြော့လြကအြပေါကြနေ လှုပရြှားနတေော့တယြ ….. ကွှနတြောတြို့နှဈယောကလြုံး ရဲ့ အသိစိတမြှာ သာယာပွောရြှငမြှုကလှဲပှီး ဘေးပတဝြနကြငွြ ကိုတောငမြေ့နိုငလြောကတြ ဲ့အဆင့ကြိုတောငရြောကရြှိနကှပှေီ…. ရထားပေါမြှာ ဆိုတ ဲ့အသိတှေ ပွောကပြှီး တူနှဈကိုယလြှတလြပစြှာခစွရြညလြူး နကှသေလိုထငမြှတကြာ ကွှနတြောလြညြး သိရိရဲ့ ကိုယလြုံးလေးကို ခါးကနကေိုငကြာ ပိုစောငြးစလေိုကတြယြ… လကတြှကတေော့အနှေးထညခြပပြါးပါး အောကကြနေ နူးညံတ ဲ့အထိလေးကို တှေ့ထိဖို့စတငလြှုပရြှားနပှေီ… အနှေးထညအြောကကြနေ လကလြေးလွှိုသှငြး လာလိုကတြာ ရငနြှဈမှှာ ကိုထိနြးခွုပထြားတ ဲ့ဘရာစီယာအောကအြထိဝငပြှီး လကလြေးနဲ့ပှတသြပလြိုကတြော့…… သိရိခမွာ ဇဈမတပထြားတ ဲ့အနှေးထညကြိုကွှနတြော့ြ လှုပရြှားမှုတှေ လူမသိအောငဆြ ှဲစိပှီ….. ကွှနတြောပြုခုံးထကမြှာ ညီးညူနတေော့တယြ …….. ” အငြး ….. ဟငြး……… “ ဆိုတ ဲ့အသံတှနေဲ့အတူလပေူလေးတှေ ခဏခဏမှုတထြုတရြငြး ငှိမသြကနြတေော့တယြ။

နို့အုံလေးကို ဆုပကြိုငမြိနတေဲ့ကွှနတြော့လြကတြှကတေော့ဆုပကြိုငလြိုကဖြှဈညှဈလိုကနြို့သီးခေါငြးလေးကို ကှပကြှပတြညြးတညြး ဝငရြောကနြတေဲ့လကခြွောငြးတှကေိုသုံးပှီး ထိပလြေးကို ပှတပြေးလိုကြ ညှပလြိုကပြေါ့… အရှိနရြလာတဲ့လကတြှဟော တဈဖှညြးဖှညြးအောကပြှနဆြငြးပှီး သီရိဝတထြားတဲ့ ထမိနအြကှဲကှောငြးလေးထ ဲကိုလကလြွှိုဝငလြိုကတြော့သီရိလကကြလေးက လာရောကဆြုပကြိုငပြှီး… ” ကို …. ရထားပေါမြှာလေ “ ဆိုပှီး ခပတြိုတိုးလေး ကပကြာ လာပှောတော့မှပဲ ကွှနတြောအြသိတှဟော ပှနဝြငလြာပှီး ဘေးဘီ ဝဲယာ ကှည့မြိတော့တယြ… ” တောသြေးတယြ ….ဘယသြူမှမရှိလို့… ” လို့ ခပတြိုးတိုး ငှီးတာကို ကှားသှားတဲ့သီရိကတော့ ခဈ..ခဈဆိုပှီးထရယပြါရော………. ” အမြ ….ဘာရယတြာလဲ ……” ” ဟီးဟီး .. ဘာမှဟုတဘြူးဆိုတ ဲ့ ” အပှောလေးနဲ့ခစွစြနိုး အမူအယာလေးက ကွှနတြော့စြိတြ တှကေို မရိုးမရှလေးဖှဈစတယေဗြွာ… နှဈယောကသြားရယလြိုကမြောလိုကသြီရိက ကွှနတြော့ြ ပုခုံးလေးကို မှီလိုကြ .. ကွှနတြောကြ ပှနဖြကထြားလိုကနြဲ့ကှညနြူးနလေိုကကြှတာ ..။

ပွောရြှငရြတဲ့အခွိနကြှညနြူးကှတဲ့အခွိနကြာလဆိုတာမှနဆြနလြှနြးတာကှောင့ရြနကြုနဘြူတာကှီးကို တောငရြထားဝငလြာပှီ။ ကွှနတြောလြညြး သီရိအထုပအြပိုးတှကေူသယလြူအုပကြှားကတိုးထှကလြာ လိုကတြာ…. ဖုနြးရုံလေး နားရောကမြှပဲ ” ခဏ .. အကို ” ဆိုပှီး သီရိက သူ့အိမကြိုပှနဖြို့အတှကြ ဖုနြးသှားဆကတြယြ … ကွှနတြောအြလိုအရ ဆိုရငတြော့မ ရဲ့ အိမမြှာပဲ ဖှဈဖှဈတဈနရောမှာ ကွှနတြောနြဲ့နှဈယောကအြတူတူဖှဈဖှဈအိပစြခငွေတြာ။ ဒါပမယေ့ကြွှနတြောပြါးစပကြ ပှောမထှကြ ဘူးဗွာ……… ကွှနတြော့ရြငထြ ဲက ဖှဈခငွနြတေဲ့စိတတြှကတေော့ဒီညအတှကဝြေးသှားပှီဗွာ။ သီရိကိုသူ့အမကေ အိမကြိုပှနလြာခိုငြးတယြ… ရငမြှာ မပွောပြမယေ့သြီရိကိုအိမအြထိရောကအြောငြ လိုကပြို့ပေး လိုကတြယြ… အိမပြေါတြကခြါနီး ကွှနတြော့ကြိုသီရိကှည့နြတေဲ့မကွလြုံးတှေ ဟာ သူလ ဲ အိမပြေါြ တကရြမှာ မပွောပြမယေ့ြ အခှအနေေ တဈခုကို မလ ှနဆြနနြိုငတြ ဲ့တောငြးပနတြ ဲ့အကှည့ြ … သီရိရဲ့ လကပြှနှုတဆြကမြှုတှကေိုကွောခိုငြးရငြးလေးလံတ ဲ့ခှလှမြေးတှနေဲ့အတူကားရှိရာကိုလွှောကလြှမြးလာ တော့တယြ…။

ရစကေရြှိရငတြော့ဆုံကှ အုနြးမှာပေါ့သီရိရေ…… လို့စိတထြဲက ရရှတေရြငြး … အိမလြညြးမပှနခြငွသြေးတာနဲ့မ တို့အိမမြှာပဲသှားအိပတြော့မယဆြုံးဖှတပြှီး ထ ှကလြာလိုကတြယြ ဟိုရောကတြော့ မ အမေ နဲ့ခဏ လောကစြကားပှော… ရှိတ ဲ့ထမငြးလေးဟငြးလေး လေ ှးပှီးတော့ အိမရြှေ့ခနြးမှာထိုငပြှီး အခှေ ကှည့နြလေိုကတြယြ… လူက တဈနကေုနရြထားစီးထားရတဲ့ အရှိနကြှောင့ြ ပငပြနြးနလေိုကတြာ ဆိုဖာနောကမြှီကို မှီတယဆြိုရငပြဲ အိပပြွောသြှားတော့တယြ …….. သိပလြှနတေဲ့ မ ပါလား အဖှူရောငဂြါဝနလြေးနဲ့ ….. ဟော…. ဂါဝနအြနားစလေး နှဈဖကကြို ကိုငကြာ ကိုယကြိုတဈပတလြှည့လြိုကတြယြ… မခို့တဈရို့အပှုံးလေးနဲ့မကွစြိလေး တဈဖကကြို မှိတပြှ ပှီး ကွှနတြော့ဆြီကိုတိုးလာပှီ… ငုတတြုတထြထိုငမြိသ ှားတဲ့ကွှနတြောရြှေ့တည့တြည့မြှာ မကွနြှာမူရပလြိုကပြှီး ကွှနတြော့ခြေါငြးကနေ ပါးထိအောငသြူ့လကတြဈဖကနြဲ့ပှတဆြှဲ ခလွာလိုကတြာ မေ့စေ့နားရောကတြော့ ကွှနတြောမြေးစေ့လေးကိုကိုငကြာ မကွနြှာကိုဆှဲမော့ပှီး ကွှနတြော့ြ နှုတခြမြး တှပေေါြ မ ရဲ့နှုတခြမြး အစုံ နဲ့ဖိနမြးလိုကတြယြ… တဈခကွသြာ နမြးပှီး မကွနြှာ နှဈခုကို ခှာလိုကရြငြး မရဲ့ လကအြစုံဟာ ပုခုံးပေါြ က ကှိုးနှဈခွောငြးလေးကို ဘေးကိုတှနြးခလွိုကတြာ ဂါဝနြ တဈခုလုံး အောကကြို လွှောကှသ ှားတော့တယြ…။

ဂါဝနအြောကမြှာလဲ ဘာမှဝတမြထားတော့ အဝတဗြလာ နဲ့ဖှဈခငွတြိုငြး ဖှဈနတေော့တာပေါ့… အမို့အမောကအြကှေ့အကောကတြှနေဲ့ လှနတေဲ့မ ဟာ ကွ ှနတြောရြှေ့ကိုထပတြိုးလာလိုကတြာ မရဲ့နို့နဲ့ကွ ှနတြောမြကွနြှာ ထိတ ဲ့အထိ တိုငအြောငပြဲ။ ကွ ှနတြောလြညြး မ ခါးလေးကိုဆှဲဖကပြှီး မ ရဲ့နို့နှဈလုံး ကိုအငမြးမရ စို့ပေးလိုကတြော့ ကွှနတြောခြေါငြးလေးကိုကိုငကြာ ဘယညြာ ပှောငြးစပှေီးကွှနတြော့ဆံပငတြှကေိုထိုးဖှနတေော့တယြ မ ရဲ့ နို့တှကေိုအားရအောငစြို့ပှီးတော့မ ရဲ့ ခါးလေးကိုကိုငကြာ ကွ ှနတြောထြိုငနြတေဲ့ဆိုဖာလေးပေါြ ဆ ှ ဲလှဲခွ လိုကတြော့တယြ… မအပေါကြိုကွှနတြော့ကြိုယလြုံးလေး မှောကခြမွလို့လုပတြုနြး မ က လကကြာပှီး ကွှနတြော့နြောကကြိုလကညြှိး ထိုးပှရော . မ လကညြှိးထိုးရာ ကို ကှည့လြိုကတြော့… “ဟာ……… သီရိ…” အဝတအြစား ကငြးမဲ့နတေဲ့ ကိုယလြုံးလေးနဲ့ကွှနတြောတြို့နှဈယောကကြို ကှည့နြတေဲ့သီရိ ဘယအြခွိနတြုနြးက ရောကပြှီး ဘယလြိုအဝတအြစားတေ ှ ခွှတလြိုကမြှနြးတောငမြသိဘူး…. သူ ရပနြတေဲ့အောကခြှေ နားမှာတော့အဝတတြှဟော ဟိုတဈခု ဒီတဈခု ပှန့ကြှဲ နတေော့သညြ… ။

ကွှနတြောလြညြး ငိုငတြှစှောကှည့နြတေုနြး ကွ ှနတြောတြို့ရှိရာဆီကိုလွှောကလြာပှီး ကွှနတြောဘြေးက ဆိုဖာလေးပေါြ ဝငထြိုငလြိုကတြယြ . ကွှနတြောပြါးတှေ နှုတခြမြးတှေ လာနမြးနရငြေး သူ့လကတြှကေ ကွှနတြောဝြတထြားတဲ့စပို့ရှပကြိုဆ ှဲခွှတဖြို့ကှိုးစားလာတော့ကွှနတြောလြညြးကိုယကြိုနဲနဲမတပြေးပှီး လကကြို မှှောကပြေးလိုကတြော့တယြ… အပေါပြိုငြး ဗလာကငွြးသှားပမယေ့အြောကကြဘောငြးဘီတို လေးတော့ကနွသြေးတာပေါ့… ဘေးတဈဖကဆြီမှာ ကိုယလြုံးတီးနဲ့မဒီနှဈယောကကြတော့သူတို့ရဲ့ နူးညံတ ဲ့လကအြစုံ နဲ့ကွှနတြောတြဈကိုယလြုံးကိုပှတသြပလြို့နတေော့တယြ ….. ကာမစိတတြှေ နိုးကှှ လာတ ဲ့ကွ ှနတြောဟြာ နှဈယောကလြုံးကို ခါးလေးကနေ လှမြးဖကပြှီၤး သူတို့နှဈယောကရြဲ့နို့တှကေိုတဈယောကတြဈလှည့စြီစုပပြေးနလေိုကတြာ လောကကှီးကိုတောငြ မေ့သ ှားစတယေဗြွာ… သူတို့လကတြှဟောလညြး သူတို့နှဈယောကရြဲ့ နို့တှကေိုကိုယဘြာသာ ကိုငတြှယပြှတသြတလြိုကြ… တဈခါ တဈခါ သူတို့လကတြှေ ဟာ ကွ ှနတြောလြိငတြံရှိတ ဲ့နရောကို ဘောငြးဘီပေါြ ကနေ လကခြွောငြးလေးတှနေဲ့အတကအြဆငြးလေး ဆော့ကစားနတေော့ ကွှနတြော့လြိငတြံဟာအစှမြးကုနတြငြးမာလာရော……..။

မ ကကွှနတြော့ဘြောငြးဘီထဲလကထြိုးထည့လြိုကပြှီးကွှနတြောလြိငတြံကိုအပှငဆြ ှ ဲထုတလြိုကတြော့ သညြ… ဘောငြးဘီအောကကြထှကလြာတဲ့ကွှနတြောလြိငတြံကို မ က သူ့လကခြွောငြးလေး တှေ နဲ့ စိတကြှိုကကြိုကစားနတေော့တာပဲ … သီရိကတော့ကွှနတြော့နြှုတခြမြးတှကေိုစုပယြူရငြးလကတြှကေ ကွှနတြောရြငဘြတတြှကေိုပှတသြပလြိုကတြဈခါတဈခါ ကွှနတြောလြိငတြံလေးဆီလကတြှကေ ရောကသြှားပှီးကိုငကြှည့လြိုကလြကနြဲ့အုပကြိုငပြှီး အထကအြောကလြေးမှနမြှနလြုပပြေးနလေိုကပြေါ့။ စိတမြထိနြးနိုငတြော့တဲ့ကွှနတြောလြညြး ဘောငြးဘီတိုလေးကို လွှော့ခလွိုကပြှီး ခှထေောကနြဲ့ ကနထြုတလြိုကတြော့တယြ … အစှမြးကုနတြငြးမာ နတေဲ့ကွှနတြောလြိငတြံဟာ လှပလြှပလြပလြပြ ထောငမြတစြှာ ထှကပြေါလြာတယဆြိုရငပြဲ ဘေးနားမှာ ရှိတ ဲ့သီရိခါးလေးကိုကိုငကြာ ထိုငနြတေဲ့ ကွှနတြော့ပြေါငပြေါကြိုဆ ှဲတငလြိုကတြော့တယြ… ကွှနတြော့ပြေါငကြိုခှထိုငနြတေဲ့ သီရိရဲ့ ဖငလြေးကို ကှှစကော ကွှနတြောလြိငတြံကိုကိုငပြှီး သီရိရဲ့ အဖုတလြေးမှာ တေ့ပေးလိုကတြော့… တဖှေးဖှေး ဖိထိုငခြွ လာတဲ့သီရိဖငတြုနြးလေးကှောင့ကြွှနတြောလြိငတြံဟာ သီရိအဖုတလြေးထဲတိုးတိုးပှီးသာ ဝငနြတေော့တယြ… ။

သီရိပေါငနြဲ့ကွ ှနတြော့ပြေါငထြိတယဆြိုရငပြဲ “ဟငြး… ” ဆိုပှီး သီရိပါးစပကြ လပေူလေးတဈခကွြ မှုတထြုတသြံလေးကို ကှားလိုကရြတော့တယြ …. ခဏလောကစြိမထြားလိုကပြှီး ကွှနတြောပြဲ သီရိ ဖငလြေး တဈဖကတြဈခကွဆြီကိုကိုငကြာ အပေါကြိုတငပြေးလိုကပြှနဖြိခလွိုကြ ဖှေးဖှေးခငွြး လုပပြေးလိုကတြယြ။ နညြးနညြးလေးအရှိနလြေးရတယဆြိုရငပြဲ အသှငြးအထုတကြိုခပဆြတဆြတလြေး လုပပြေးလိုကတြော့တယြ။ သီရိအဖုတလြေးကနေ ကာမရှေ့ပှေး အရညလြေးတှေ ထ ှကလြာတော့ အသှငြးအထုတတြှဟော ပိုမိုလှယကြူလာစတေော့တယြ …. နညြးနညြး အရှိနရြလာတော့သီရိက ထိုငအြခွ ကွှနတြောကြ ကော့အတငဟြာ စီးခကွညြီလာတာပေါ့… နဲနဲလေးမှနမြှနလြေး လုပပြေးလိုကြ တော့ဖတြ..ဖတြ..ဖတဆြိုတ ဲ့ပေါငခြငွြးရိုကသြံတှဟော ဆူညံလာတော့တယြ… သီရိခါးလေးကို ရှေ့တိုးနောကဆြုတတြဈမွိုး အပေါအြောကတြဈမွိုး သီရိခါးလေးကိုကိုငကြာ ထိနြးကွောငြး လှုပရြှားစလေိုကတြယြ… သီရိကိုယလြုံးလေးကို မှောကခြလွိုကပြှီး အောကကြနေ အဆကမြပှတြ ကော့တငပြေးလိုကတြော့ သီရိခမွာ အံလေးကှိတလြူလေး တုနသြှားကာ။

ကွ ှနတြောကြို အတငြးဖကရြငြး သီရိအဖုတထြဲက အရညတြှေ ဒလဟော ထှကလြာတော့တယြ… မောပနြးသှားတဲ့ သီရိကိုယလြုံးလေးကိုအသာဖကရြငြး ဆိုဖာလေးပေါြ လှဲတငကြာ အနားယူစလေိုကတြော့သီရိရဲ့ ရငအြစုံဟာ အသကရြှူမှနဆြနမြှုကှောင့နြိမခြညွမြှင့ခြညွဖြှဈပှီး မကွလြုံးလေး မှိတကြာ ခှပဈေလကပြဈလေးကိုမှိနြးနတေော့တယြ… မ ကတော့ကွှနတြောတြို့နှဈယောကလြုပတြာကှည့ရြငြး စိတတြှကှှေ နတေော့သူ့အဖုတလြေးကို ပှတသြပလြို့နတယြေ …. ကွှနတြောလြညြး မတတြတရြပလြိုကပြှီး မ ဘကကြိုလှည့ကြာ မကွနြှာမူ လိုကတြော့ မ က မော့ကှည့လြာရငြး ကွှနတြောလြိငတြံကို ကှည့လြို့သာ နတေော့တယြ… ကွှနတြောလြညြး မ ခှထေောကတြှကေိုဆှဲတငလြိုကပြှီး ပေါငလြေးနှဈဖကကြိုကားထားစလေိုကတြယြ မ ဘကကြို ခပကြိုငြးကိုငြးလေး နလေိုကပြှီး မာနသေေးတဲ့ကွ ှနတြောလြိငတြံကိုကိုငကြာ တဈဖကကြ မ ပေါငလြေးကိုကိုငကြာ မ အဖုတရြှိရာဆီခွိနသြားကိုကထြိုးထည့လြိုကတြော့တယြ …… “အားးးးး ….. ကွ ှတြ……… ကွ ှတြ……… ” လို့စုပသြတရြငြး အဆုံးတိုငဖြှေးဖှေးခငွြးဝငလြာတဲ့ ကွှနတြောလြိငတြံကိုအဝငကြောငြးအောငပြေါငလြေးတှေ ပိုကားပေးလာတယြ… ။

မ လကတြှေ ဟာ ကွှနတြော့လြညပြငြးကို ရီးလေးခိုကာသိုငြးဖကရြငြးဖငလြေးကိုအပေါမြှှောကကြာကော့လာတော့တယြ ကွှနတြောလြညြး မ ပေါငတြှကေိုတှနြးတငပြှီး လကထြောကကြာ ခါးအားကိုသုံးပှီး တဈခကွခြငွြး ဆောင့ပြေးလိုကတြယြ …. “အငြး .. အငြးးးးးးးးး … အ .. အ… အ…” မရဲ့အောသြံတေ ှကှောင့ကြွှနတြော့သြှေးတှဟောဆူပှကလြာပှီးခပကြှမြးကှမြးဆောင့ပြေးလိုကတြယြ မ ကတော့အောကကြနေ ကော့တငလြိုကကြွှနတြောနြှုတခြမြးတေ ှ ကိုလှမြးလှမြး စုပလြိုကပြေါ့ … ကွှနတြောဆြောင့ခြကွတြှေ အောကမြှာ တအငြးအငြး ငှီးငှူရငြး ထှန့ထြှန့လြူးနတေော့တယြ… သီရိ နဲ့လညြး လုပထြားတော့ကွှနတြောပြှီးခငွလြာပှီဗွာ… ” မ .. ကွ ှနတြောပြှီးတော့မယြ … “ ” အငြး .. မ လ ဲ ပှီးတော့မယြ … မှနမြှနဆြောင့ပြေး “ ” ဟုတြ .. ဆောင့ပြှီနောြ “ ကွှနတြောလြညြး ရှိသမွှအားတှစေုပှီး ခပမြှနမြှနလြေး ဆောင့ပြေးလိုကတြယြ။ ပေါငခြငွြးရိုကသြံတှေ ဆူညံလာပှီး ကွှနတြောလြညြး မ အဖုတထြ ဲ ကိုသုတရြညပြူပူတှေ ပနြးထည့ပြေးလိုကတြော့တယြ…. မ ကတော့ကွှနတြောကြိုအတငြးဖကပြှီး အဖုတအြတှငြးသားတေ ှ နဲ့ညှဈရငြး ညှဈရငြး အရညတြှေ ပေါငကြှော တဈလွှောကစြီးဆငြးလာကာ ငှိမသြ ှားတော့တယြ… ။

“တငတြောငြ………. တငတြောငြ ………….. “ အိမရြှေ့က ဘဲလတြီးသံကှားတော့မှပဲ အိပမြကမြကနြတောကနေ လန့နြိုးရငြး တံခါး ရှိရာဆီကို လွှောကသြှားပှီး တံခါး လကကြိုငဘြုလေးကိုဆှဲလှည့လြိုကတြော့… ကွှနတြောလြုံး၀ မမွှောလြင့ထြားတဲ့သူ …… ညတုနြးက ကွှနတြော့အြိပမြကထြ ဲ က မငြးသမီးလေး တီရှပအြနီလေးနဲ့ထမိနအြနကလြေးဝတထြားတဲ့ သီရိဖှဈနပေါလား ……… “ဟာ………. သီရိစောစောစီးစီပါလား …. “ “နာရီလညြး ပှနကြှည့ပြါအုနြး အကိုရယြ၁၀ နာရီတောငထြိုးတော့မယြ .. ” “ဟုတလြား သိဘူး သီရိရ … အကိုအိပနြတော …ဒါနဲ့ဘယကြ လှည့လြာတာလ ဲ ….. ” “ကွောငြးသှားမယဆြှိုပီး ထ ှကလြာတာ…….. မ တို့အမေ တောငအြိမကြိုရောကလြာပှီး သီရိ အမနေဲ့အတူအပှငသြှားကှပှီ…” “အောြ …….. ဒါဆိုအကို ဒီမှာ ရှိမှနြးသိလို့လာတာပေါ့နောြ …. “ “အငြး….. မ တို့အမေ ပှောတယလြေ.. အကိုညက အိမမြှာ အိပတြယဆြိုလို့…” “ဟုတတြယြ… အကိုလညြး သီရိကိုလိုကပြို့ပှီးတော့အိမကြို မပှနခြငွတြော့တာနဲ့ဒီမှာ လာအိပတြာ…” “သီရိဘာစားပှီးပှီလ ဲ ……. ခဏနောအြကို မကွနြှာတေ ှ ဘာတေ ှ သဈလိုကအြုနြးမယြ … ” ။

“လုပလြုပအြကို အေးဆေး…………. “ ကွှနတြောလြညြး မကွနြှာသဈသ ှားတိုကရြမေိုးပါ တဈခါတညြး ခွိုးပှီး အိမရြှေ့ခနြးကို ထှကလြာလိုကတြယြ … ကွှနတြောသြီရိဘေးနားမှာ ဝငထြိုငလြိုကတြယဆြိုရငပြဲ စာအုပဖြတနြတေဲ့ သီရိကကွှနတြောဘြကလြှည့ကြှည့ပြှီး “ညက ဘာလို့အိမမြပှနတြာလဲ…” “ဘာရယဟြုတပြါဘူးကှာ… သီရိအိမပြေါတြကသြှားတာကှည့ရြငြးစိတထြဲတဈမွိုးကှီးဖှဈသ ှားတာ နဲ့အိမမြပှနပြဲ ဒီမှာ လာအိပလြိုကတြာ… သီရိရော ညက အိပလြို့ပွောလြား ….. အကို ညက သီရိ ကိုတောငအြိမမြကမြကနြတော …. သီရိနဲ့အကို ပွောနြလေိုကကြှတာ သိလား… ” “ဟုတလြား သီရိလညြး အကိုအကှောငြးတှေးနတော … ပှီးတော့ဘယလြိုအိပပြွောသြ ှားမှနြး မသိတော့ဘူး…” “တကယြ .. ဘာတေ ှ တှေးနလေဲ… ပှောပှ အကို့ကို…” “အမယြ ……. ဒီလကကြ ဘာမှလ ဲ မဆိုငဘြူး .. ရောကလြာပှီ…” “ခစွလြို့ဖကတြာပေါ့သီရိရယြ…” “တောပြါ …. ခစွတြယခြစွတြယပြှောပှီး မသိတာ ကှနတောပဲ… ဟှနြး…” “တကယပြါ သီရိရယြ …… “ ကွှနတြောလြညြး ပါးစပကြ တောကြီလေးတှပှေားလိုကလြကကြလေးလေးက သီရိကိုဖကထြားပှီး ပုခုံးသားလေးကို ပှတပြေးနလေိုကပြေါ့…။

တဈခါတဈခါ ကွှနတြော့လြကတြှဟောလကမြောငြးပေါကြနေ ကွောပြှီး သီရိနို့သီးခေါငြးလေးကို မထိတထိလေး ခလုတတြိုကတြိုကပြေးလိုကတြယြ… နို့သီးခေါငြးလေးကိုထိမိတ ဲ့အခွိနတြှဆေိုသီရိကိုယလြုံးလေးတှန့တြှန့သြှားပှီး ခေါငြးလေးငုံ ပခုံးလေးတှေ ကွုံ့ကွုံသှားတော့တယြ… ကွှနတြော့လြကတြှေ လညြးဟိုပှတဒြီပှတဒြီပှတလြုပရြငြး သီရိကိုကွ ှနတြောရြငခြှငထြ ဲဆ ှ ဲသ ှငြးလိုကတြော့တယြ… နဖူးလေးကို ငုံပှီး နမြးကာ ကွှနတြော့ြ လကတြှကတေော့ သီရိနို့အုံလေးပေါြ ခပဖြှဖှလေး ဆုပခြွေ ဖှဈညှဈပေးနလေိုကတြော့တယြ …. သီရိခေါငြးလေးကိုဆှဲမော့ကာ သီရိနှုတခြမြးသားလေးကို ဖမြးစုပလြိုကတြယဆြိုရငပြဲ သီရိရဲ့ တုန့ပြှနအြနမြးတှကေို ရရှိလာတော့တယြ…… “သီရိအကွီခွှတလြိုကပြါလား .. တောကြှာ ကှကေုနအြုနြးမယြ…” ခေါငြးလေးညိမ့ကြာ အငြးလို့မတိုးမကယွလြေး ပှောတယဆြိုရငပြဲ ကွှနတြောဟြာ သီရီဝတထြားတ ဲ့ တီရှပလြေးကို ခေါငြးပေါကြနဆှေဲခွှတလြိုကတြော့တယြ… အနကရြောငဘြရာစီယာအောကမြှာ မဖုံးနိုငြ မဖိနိုငနြဲ့ တဈဝကလြောကပြေါနြတေဲ့ သီရိရဲ့နို့တေ ှကို ခဏတာ မိနြးမောကှည့နြေ လိုကတြယြ ….. ။

“ဘာလို့အဲ့လောကကြှည့နြတောလဲ … ဒီမှာ ရှကနြပှေီက ှာ…” “မရှကပြါနဲ့ကှာ….. သီရိနို့တှကေ ဖှူဖှေးလုံးဝိုငြးပှီး လှလှနြးလို့ပါ…” ကွှနတြောလြညြး ပှောလညြးပှော ဘရာလေးပါခွ ှတခြလွိုကတြော့တယြ… အကာကှယကြငြးမဲ့နတေဲ့ သီရိနို့လေးတှကေို ပှတခြွလေိုကကြုနြးစုပလြိုကလြွှာလေး နဲ့နို့သီးခေါငြးလေးကို စကဝြိုငြးဝိုငြးသလို လုပလြိုကတြော့ ရငသြားလေးတေ ှ ကော့ကော့ပေးကာ သီရိခမွာ ကောငြးနတေော့တာပေါ့… ကွှနတြောလြညြးဝတထြားတဲ့ပုဆိုးကိုအသာလွောခလွိုကပြှီး သီရိလကကြလေးကိုကွှနတြောြ လိငတြံပေါြ တငပြေးလိုကတြော့တယြ…. “အို…….. “ ရှကသြှေးဖှာသှားပှီး ခေါငြးလေးက ကွှနတြောပြုခုံးပေါကြိုကွောကြာ ဆိုဖာနောကမြှီဘကကြို လှည့သြှား တော့တယြ… ကိုငထြားတဲ့လကတြှကတေော့ဘာမှမလှုပရြှားပဲ ငှိမငြှိမလြေးပဲ ကိုငထြားသညြ… တငြးမာလာတဲ့ကွှနတြောလြိငတြံပေါကြ သီရိလကလြေးကိုအုပကြိုငကြာ အထကြ အောကြ၁၀ ခကွလြောကလြုပပြှ လိုကတြယဆြိုရငပြဲ သီရိလကတြှဟော အလိုလိုလှုပရြှားတတြ လာတော့တယြ… ။

ကွှနတြော့စြိတထြဲမှာတော့ရထားပေါမြှာ မကိုငလြိုကမြကှည့လြိုကရြတဲ့သီရိ အဖုတလြေးကို တှေ့ခငွနြပှေီဗွာ…. သီရိလကတြှေ ကလညြး မညောငြးမညာ အထကအြောကြ ဆုနခြွီဆနခြွီလေး ထုပေးနတေော့ ကွှနတြောစြိတတြှေ အရမြးကိုထလာပှီဗွာ…. ထု ပေးနတေဲ့ သီရိလကလြေးကို ခှာလိုကပြှီး သီရိကို ခုံပေါမြှာ ပကလြကကြလေး ဖှဈအောငပြှငပြေးလိုကတြယြ… မ တို့နတေဲ့အိမကြ ၈ လှှာဖှဈတ ဲ့အပှငအြိမရြှေ့တှမှောလဲ တိုကအြမှင့တြှေ မရှိတော့ ကွှနတြောလြညြး ဒီမှာပဲ လုပဖြို့ဆုံးဖှတလြိုကတြော့တယြ… ခေါငြးလေးစောငြးပှီး ပကလြကဖြှဈသ ှားတ ဲ့သီရိကိုယလြုံးလေးကှားကို ဝငကြာ သီရိရဲ့ ထမိနတြှေ အတှငြးခံလေးကိုခပမြှနမြှနပြဲ ဆ ှဲခွှတလြိုကတြော့တယြ …. ကွှနတြောအြရမြးတှေ့ခငွနြတေဲ့သီရိ အဖုတလြေးကို တှေ့လိုကရြပှီဗွာ… အမှှေးလေးရေးရေးလေးနဲ့ညီညာလိုကတြ ဲ့အကှဲကှောငြးလေးဗွာ… 28 လှနခြ ဲ့သော လေးနှဈက ကွှနတြောြ ကိုကိုကှီး ကွှနတြောလြညြး သီရိပေါငကြှားလေးထဲမှာ နရောယူပှီး သီရိနှုတခြမြးတှကေိုလှမြးစုပလြိုကတြယြ … ကွှနတြောညြာဘကလြကကြလေးကတော့ အရမြးကိုငကြှည့ခြငွနြတေဲ့ သီရိအဖုတလြေးပေါမြှာ ဆော့နတေော့တာပေါ့ …။

လကတြှကေ အောကမြှာ ပှတလြိုကအြကှဲကှောငြးလေးထဲ ထည့ပြှီး အသှငြး အထုတလြေးလုပနြသလေို ပါးစပကြလဲ နှုတခြမြးလေး စုပလြိုကပြါးလေးနမြးလိုကနြို့သီးခေါငြးလေးကို လွှာလေးနဲ့ကလိပေးလိုကပြေါ့… သီရိလ ဲ တ ဟငြး… ဟငြး… ဖှဈလာပှးီသီရိအဖုတလြေးထဲကနေ ကာမ ရှေ့ပှေးရကှညေလြေးတှေ တစိမ့စြိမ့လြေး ထှကလြာတော့တာပေါ့… ကွှနတြောလြညြး လှုပရြှားနတောတေ ှ ရပပြှီး ခရီးဆုံးသှားဖို့ကွှနတြောလြိငတြံကိုကိုငကြာ သီရိအဖုတလြေး ပေါြ ထိလိုကတြော့တယြ … “ကိုဖှေးဖှေးနောြ” ဆိုတဲ့သီရိရဲ့ အသံကို ကှားတဲ့အခွိနမြှာပဲ ဖောကဆြိုပှီး ကွှနတြော့ြ လိငတြံထိပဖြွားလေးက သီရိအဖုတလြေးထဲ ဝငသြှားတော့တယြ… “အင့ြ…….. “ သီရိရဲ့ အသံနဲ့အတူကော့တကလြာတဲ့သီရိခါးလေးကိုကိုငကြာ ခပဖြှညြးဖှညြးလေး ဆိုကဆြငြး လာလိုကတြာ ပေါငခြငွြးဆုံမှအကှည့ခြငွြးပါ ဆုံတော့တယြ… ရငတြလှပလြှပနြဲ့ကာမစိတတြှေ ရီဝနတေေဲ့မကွလြုံးအစုံရဲ့ အကှည့ကြတော့ရှေ့ဆကသြှားဖို့အားတလကပြါပဲ… ။

ကိုယကြို မှောကခြွ သီရိပါးလေးနား ကွှနတြော့ခြေါငြးကပကြာ ခပဖြှညြးဖှညြးပဲ တဈခကွခြငွြး ဆောင့ပြေးနလေိုကတြယြ အရှိနလြေးတှေ ရလာတော့မှပဲ ကိုယကြို ပှနမြတခြါးလေးကိုငကြာ တငပြါးတှကေိုဒူးထောကထြားတဲ့ ကွှနတြောပြေါငပြေါြ ဆ ှဲတငရြငြး ခပပြှငြးပှငြးလေး ဆောင့ပြေးလိုကတြော့တယြ … “ကို …. အ .အ ….. . နာတယြ ….. သီရိနာတယြ …. .ဖှေးဖှေး … အ .. ဖှေးဖှေး… အ… အ…. အရမြးမကှမြး …. အ .. .နဲ့…” သီရိအောသြံတှေ ကှားပမယေကြွှနတြောထြိနြးလို့မရတော့တ ဲ့စိတတြှကေိုလှှတပြေးရငြး ခပကြှမြးကှမြးလေးသာ ဆောင့ပြေးနတေော့တယြ… သီရိလ ဲ နှုတခြမြးလေးတှကေိုကကြာ တ အငြး… အငြး… ဖှဈလာပှီး ပေါငခြငွြးရိုကသြံတှဆေူညံလာတော့တယြ… ခပပြှငြးပှငြး ဆောင့ခြကွတြှနေဲ့အတူနောကအြခကွနြှဈဆယလြောကမြှာ တိုငပြငမြထားပဲ အရညတြေ ှ ပနြးထုတြ တဈယောကကြိုတဈယောကဖြကရြငြး ကွှနတြောတြို့နှဈယောကရြဲ့ကာမခစွပြှဲကှီး ပှီးသှားတော့တယြ…ပှီး။