အရမ်းပြီးချင်လာပြီ

“ဘောစိ, ဟိုမှာထှကလြာပှီ။ ဒီတဈခါ ပဈမှတကြ ဘောစိ အကှိုကနြဲ့ ကှကတြိပဲ။ ဟုတတြယမြလား?” လုံးခငွြးနှဈထပအြိမလြေးထမှဲ ထှကလြာသည့ြ အမွိုးသမီးကို လကညြှိုးထိုး၍ တပည့ဖြှဈသူ ပှကှီး လှမြးပှသဖှင့ြ ကှည့လြိုကမြိသညြ။ အသကြ၃၀ကွောြ ကလေးအမဟေု မထငရြလောကအြောငြ အရှယတြငသြော ထိုအမွိုးသမီး သညြ မပိနမြဝ အသားဖှူဖှူ နှင့ြ အတောပြငြ ကှည့ကြောငြးသူဖှဈပါသညြ။ “အေး၊ ဟုတတြော့ဟုတပြါတယြ။ ဒါပမေဲ့ ဒါမွိုးက အမှငနြဲ့ ဆုံးဖှတလြို့ရတာမှမဟုတတြာ” ” သူ့ကို ပဈမှတြ အဖှဈ ဆုံးဖှတလြိုကပြှီမဟုတလြား?” ” အေးပါကှာ၊ အဲဒီလိုပဲ လုပရြမှာပေါ့” ဟု စိတမြပါစှာပှောလိုကသြောလြညြး ရငထြဲမှာတော့အတောြ ပွောနြသညြေ။ ကိုယ့ကြိုကိုယြ မိတဆြကပြေးရဦးမညြ။ ကွှနတြောသြညြ တပည့ဖြှဈသူ ပှကှီး နှင့အြတူ အလှတစြုံထောကြ ရုံးခနြးငယတြဈခု ဖှင့ကြာ အသကမြှေးဝမြးကွောငြး ပှုနသေူဖှဈသညြ။ အလှတစြုံထောကဆြိုလို့ အထငမြကှီး လိုကပြါနဲ့။ ဝတျထုတှထေဲကလို အမှုအခငြးတှလေိုကစြုံစမြးရတာမဟုတပြါ။ လငငြယြ၊ မယားငယနြသေူတှရေဲ့ သကသြခေံဓါတပြုံတှေ လိုကရြိုကပြှီး ကာယကံရှငတြှေ ငှညှဈေတဲ့အလုပကြ အဓိက ဝငငြှရတေဲ့အလုပပြါ။

တဈခါတဈခါ ပိုကဆြံအပှငြ အပိုအမှတလြေးတှလေဲ ထှကတြတလြို့ မကောငြးမှနြးသိပမယေ့ြ ဆကလြုပဖြှဈနတောပါ။ ဒီတဈခါ “တားဂကြ”က ဘဏအြရာရှိတဈယောကပြါ။ မယားခွောရထားပမယေ့ြ အထကတြနြးကွောငြးသူ နုနုထှတထြှတလြေးတှကေိုမှ ကှိုကတြဲ့သူ့ဝါသနာကှောင့ြ ကွှနတြောရြဲ့ သားကောငဖြှဈရသူပါ။ သူ့ကို ကွှနတြောတြို့ ရိုကထြားတဲ့ ဓါတပြုံလေးတှကေို ဈေးကှီးပေးဝယခြိုငြးရတော့မှာပေါ့။ သူ့မယားခွောလေးကိုလညြး အဆဈတောငြးရဦးမယြ။(ဆယရြကခြန့ကြှာပှီးနောကြ) ဒေါတြငဇြာသညြ စောင့နြရနြေ ခွိနြးထားသည့ြ ပနြးခှံ၏ အဝငဝြအနီးတှငြ ရပနြသညြေ။ ယောကြွားဖှဈသူ၏စခေိုငြးခှငြး ကှောင့ြ တဈခါမှ မတှေ့ဘူးသူတဈဦးနှင့ြ တှေ့ရနအြတှကဖြှဈသညြ။ အခုတလော ယောကြွားလုပပြုံတှကေ မူမမှနသြလိုထငမြိတယြ။ အထူးသဖှင့ြ မနေ့ညကဆိုပိုဆိုးတယြ။ ဒီနေ့ တနငြျဂနှပေိတရြကမြှာ အရေးကှီးတဲ့ဖုနြးတဈခုဝငစြရာရှိလို့ ကလေးတှထေိနြးပေးရငြးနဲ့ အိမစြောင့ပြေးမယြ။ ဒါလေးကို သှားပေးပေးပါဆိုပှီး လကဆြှဲအိတတြဈလုံးကိုပေးပှီး ခွိနြးထားတဲ့နရောကို ပှောလိုကတြယြ။ အသံတှကလေညြးမူမမှနဘြူး။ တဈခုခုတော့တဈခုခုပဲလို့ထငလြိုကမြိသညြ။ လကဆြှဲအိတကြို ဖှင့ကြှည့တြော့ အထဲမှာ အတောလြေးထူတဲ့ စာအိတတြဈအိတပြါတာကို တှေ့ရတယြ။

” ထူးတော့ထူးတယြ” လို့ တီးတိုး ရရှတေနြတေုနြး “ဦး”..ရဲ့ဇနီး မတငဇြာမဟုတလြား?” ဟု နောကကြွောဘကကြမေးလိုကသြံ ကှားလိုကရြတယြ။ လှည့ကြှည့လြိုကတြော့ ဘယလြိုကှည့ကြှည့ြ လူကှီးလူကောငြးလို့ မထငရြတဲ့ လူလတပြိုငြးအရှယြ အမွိုးသား တဈဦးကို တှေ့လိုကရြတယြ။ ဟုတပြါတယလြို့ ပှနဖြှပှေီး ဘာဆကပြှောရမလဲစဉြးစားနတေုနြးမှာ ကွှနမြရဲ့လကမြောငြးကို အတငြးဆှဲခေါသြှားတာနဲ့ ဘုမသိဘမသိနဲ့ ပါသှားတယြ။ ပှီးတော့ ပနြးခှံနားမှာ ရပထြားတဲ့ သူ့ကားနောကခြနြးတံခါးကို ဖှင့ပြှီး ကွှနမြကို တှနြးသှငြးလိုကတြယြ။ “ဘယကြိုခေါသြှားမှာလဲ” လို့ တုနရြီစှာမေးလိုကတြော့ ” လူမွားတဲ့နရောမှာ ပှောလို့ကောငြးတဲ့ ကိဈစမဟုတလြို့ပါ။ အပေးအယူလုပတြာ ပှီးသှားလို့ရှိရငြ သှားခငွတြဲ့နရောအထိ ပှနပြို့ပေးမှာပါ။ စိတမြပူပါနဲ့” လို့ ယဉယြဉကြွေးကွေးပှနဖြှပမေေဲ့ လသေံကတော့ ငှငြးမရအောငြ တငြးမာပါတယြ။ ကားကိုတော့ ခပငြယငြယြ လူတဈယောကကြမောငြးပါတယြ။ ကွှနမြလညြး တောတြောြ ကှောကသြှားတယြ။” ဒီနေ့ ဘာကိဈစနဲ့ ခွိနထြားတဲ့နရောကို လာရတယဆြိုတာ မတငဇြာ အမွိုးသားက မတငဇြာကို သသခွေောခွာ ရှငြးပှရဲ့လား?” လို့မေးခံရတယြ။

“ဒါကိုပေးလိုကပြါလို့ မှာလိုကတြာပဲ” လို့ လကဆြှဲအိတကြိုလှမြးပေးရငြး ပှနဖြှလေိုကတြဲ့ ကွှနမြရဲ့လသေံက အနညြးငယတြုနနြတောကို ကိုယ့ကြိုကိုယလြဲ သတိထားမိတယြ။ ” ဒါက ဒီနေ့ကိဈစရဲ့ တဈစိတတြဈပိုငြးပါ။ အပေးအယူတည့သြှားမှာ လကခြံပါရစေ” လို့ပှောပှီး လကဆြှဲအိတကြို ကွှနမြကို ပှနပြေးတယြ။ ပှီးတော့ သူပါလာတဲ့ အိတထြဲက စာအိတတြဈလုံးကို ကွှနမြလကထြဲထိုးပေးပှီး ” ဒီကိဈစက ကားပေါမြှာလညြးပှောလို့ ပှီးမယ့ကြိဈစမဟုတဘြူး။ ဘယသြူမှာ မကှားနိုငတြဲ့နရောရောကမြှ ဆကပြှောကှတာပေါ့။ အဲဒီနရောကိုသှားတဲ့လမြးမှာ ဒါလေးကို ကှည့ကြှည့ပြါ။” ကွှနမြမှာ မေးခငွတြဲ့မေးခှနြးတှအမွေားကှီးပေါလြာပမယေ့ြ စိတလြှုပရြှားလှနြးလို့ ဘာသံမှထှကမြလာပါ။ သူပေးလိုကတြဲ့ စာအိတကြို ဖှင့ကြှည့လြိုကတြော့ အထဲမှာ စာရှကခြေါကလြေးတဈခုနဲ့ ဓါတပြုံတှကေိုတှေ့ရပါတယြ။ အရငဆြုံးစာရှကကြို ဖှင့ကြှည့လြိုကတြယြ။ ခေါငြးစညြးမှာ “အိမထြောငရြေးဖောကပြှနခြှငြးစုံစမြးတှေ့ရှိခကွြ” လို့ရေး ထားတယြ။ ကွှနမြလညြး ဘယအြလှတစြုံထောကကြိုမှ ဒါမွိုးစုံစမြးပေးဖို့ မမှာဘူးပါဘူး။ ဘာကှောင့ပြါလိမ့ြ လို့ စိတတြထင့ထြင့နြဲ့ ဆကဖြတလြိုကတြော့ ယောကွာြးနဲ့မိနြးမ တဈစုံတှဲက ဟိုတယတြဈခုကို ဝငသြှားတဲ့အခွိနနြဲ့ထှကလြာတဲ့အခွိနတြှကေို ရေးထားတယြ။

ယောကြွားလုပသြူရဲ့ နာမညနြရောကို ဆကဖြတလြိုကတြော့ ကွှနမြ မကွစြိတှေ ပွာဝသှေားတယြ။ မိနြးမနာမညလြဲရေးထားပမယေ့ြ ကွှနမြမသိသူဖှဈနတယြေ။ မဟုတပြါစနေဲ့လို့ဆုတောငြးရငြး ဓါတပြုံတှကေို ဆကကြှည့လြိုကမြိတယြ။ ဟိုတယတြဈခုကနေ ထှကလြာတဲ့ စုံတှဲ ကို ရိုကထြားတဲ့ဓါတပြုံတှဖှဈေနတယြေ။ ယောကြွားလုပတြဲ့သူကတော့ ကွှနမြယုံကှညလြေးစားတဲ့ ကွှနမြရဲ့ခစွခြငပြှနြးဆိုတာ မမှားဘူး။ မိနြးမက ကွှနမြတဈခါမှ မမှငဘြူးတဲ့ သူ။ တောတြောငြယပြုံရတယြ။ ကွောငြး ဝတစြုံတော့ ဝတမြထားပမေဲ့ ဘယလြိုကှည့ကြှည့ြ ၁၀ကွောသြကအြရှယြ။ စာရှကထြဲမှာရေးထားတဲ့ သူမရဲ့ အသကကြို ပှနကြှည့လြိုကတြော့ ၁၅နှဈတဲ့ ကွှနမြမကွလြုံးတှေ ပှာဝသှေားတယြ။ အခွိနဘြယလြောကကြှာမှနြးမသိအောငြ အတှေးတှထေဲနဈမွောနတေဲ့ကွှနမြဟာ “ရောကပြါပှီ”ဆိုသည့ြ စကားသံ ကှောင့ြ အလန့တြကှား ဘေးဘီကို ကှည့လြိုကမြိသညြ။ လဗဟြိုတယတြဈခုရဲ့ မှအေောကကြားပါကငထြဲမှာ ရောကနြသညေကြို ဆိုငြးဘုတမြွားမှတဆင့ြ သိလိုကရြသညြ။ “ဒီနရောက ရီစပရြှငြးကို မဖှတပြဲ သှားခငွတြဲ့အခနြးအထိသှားလို့ရတော့ ၃ယောကအြတူဝငသြှားလဲပှူနာမရှိ ဘူးလေ။ ဈေးလဲသကသြာပှီး အခနြးလညြးသန့လြို့ လူမသိစခငွေတြဲ့ကိဈစတှေ ဆှေးနှေးတဲ့အခါ သုံးလေ့ရှိပါတယြ။

ခွောငြးကှည့တြာတို့ ခိုးနားထောငတြာတို့လညြးမရှိလို့ စိတခြလွကခြွ စကားပှောလို့ရတာပေါ့။” လို့ပှောလာပမယေ့ြ ကွှနမြအနနေဲ့ တစိမြးယောကွာြးတှနေဲ့ လဗဟြိုတယထြဲဝငဖြို့ဆိုတာ စဉြးစားလို့တောငမြရဘူး။ ” ဒီအထဲတော့ မဝငနြိုငပြါဘူး။ တခှားနရောကို ပှောငြးပှီး ပှောလို့မရဘူးလား?” လို့ စောဒကတကလြိုကမြိသညြ။ “တခှားဟိုတယကြပိုအဆငပြှသလေား။ ဒါဆိုလဲနောကဟြိုတယတြဈခုကို သှားတာပေါ့။” လို့ ရှဲ့တဲ့တဲ့ပှောလာတယြ။ ကွှနမြလညြး စိတလြှုပရြှားနတယေလြို့ အထငမြခံခငွတြာနဲ့ တညငြှိမအြောငကြှိုးစားရငြး ” မဟုတဘြူး။ လဗဟြိုတယလြိုနရောမွိုးမှာ စကားမပှောခငွတြာပါ”လို့ခပတြငြးတငြး ပှနပြှောလိုကတြယြ။ “ဟုတပြှီလေ။ လူသူမွားတဲ့ လျဘကရြညဆြိုငလြိုနရောမွိုးမှာ ခငဗြွားယောကြွား ကလေးမုန့ပြေးပှီး မဟုတတြာလုပတြဲ့ ဇာတလြမြးကို အောကြှီးဟန့ကြယွနြဲ့ ပှောလညြး ဂရုမစိုကဘြူးဆိုရငတြော့ သှားကှတာပေါ့။” လို့ ကွှနမြရဲ့ အတှငြးစိတကြို သိနသညေ့အြလား ခှိမြးခှောကသြလို ပှောလာပါတယြ။ “အိမနြားက လျဘကရြညဆြိုငလြို နရောမွိုးမှာ ကွှနတြောတြို့လို လူမိုကရြုတြ ပေါကနြတေဲ့ လူတှကေို ပိုကဆြံ တဈထပြ ကှီးပေးနတော သူမွားမှငသြှားရငြ ဘယကြောငြးမလဲဗွာ” လို့ ကွှနမြရဲ့ ဂုဏသြိကျခာကို ဂရုစိုကလြဟနြေ လပှေေ သှေးလိုကသြေးတယြ။

ကွှနမြတို့နှဈယောကြ စကားပှောနတေုနြး ကားမောငြးလာတဲ့ လူငယကြ ကွှနမြဘကကြ တံခါးကို လာဖှင့ပြှီး ကွှနမြ လကကြိုဆှဲကာ ကားပေါကြဆငြးစတယြေ။ ကွှနမြဘေးမှာထိုငလြာတဲ့ သူကလညြး ကွှနမြကို ကားအပှငြ ထှကဖြို့ တှနြးရငြး ” ကွှနတြောတြို့နှဈယောကကြ မတငဇြာကို အကှမြးဖကပြှီး မဟုတတြာလုပမြယလြို့ ထငနြတယေနြဲ့တူတယြ။ စိတခြပွါဗွာ။ မတငဇြာ ဆနျဒမရှိရငြ ကွှနတြောတြို့က ဘာမှမလုပပြါဘူး။” လို့ ပှောပှီး ကွှနမြကို ကားပေါကြ ဆငြးစခေဲ့တယြ။ ဟုတတြယလြေ။ ကွှနတြောတြို့ဘကကြ ဘာမှအကှမြးဖကစြရာ မလိုပါဘူး။ ဒီအမွိုးသမီးဟာ သူ့ဆနျဒနဲ့သူ အဝတအြစားတှခွှတေပြှီး သူ့ရဲ့ ခနျဓာကိုယကြို ကွှနတြောတြို့လကထြဲ ကှညကြှညဖြှူဖှူ အပလြာဖို့ကလှဲပှီး သူ့မမှာ ရှေးစရာလမြးမှ မရှိတာ”.. လို့ ရှငြးပှစရာတှအေားလုံးပှီးတော့ မကွနြှာခငွြးဆိုငြ ဆိုဖာခုံမှာ ခေါငြးငိုကစြိုကနြဲ့ ထိုငနြတေဲ့ သူမကိုကှည့ရြငြး တှေးနမေိတယြ။ အမွိုးသမီးသညြ မကွနြှာပှာနှမြးနှမြးနဲ့ အောကနြှုတခြမြးကိုကိုကခြါ အနညြးငယြ တုနရြီနသညြေ။ ကွှနတြောရြှငြးပှ တဲ့ နောကပြိုငြးစကားတှကေိုတောငြ နားထဲဝငပြုံမရပါ။ ” မတငဇြာ, နောကတြဈခေါကထြပပြှောမယနြောြ။ ကွှနတြောတြို့နှဈယောကဟြာ လူကှီးတဈယောကဆြီကနေ သူ့သမီးနဲ့ပါတသြကပြှီး စုံစမြးပေးဖို့ အလုပအြပခြံရတာကှောင့ြ စုံစမြးရတာပါ။” တကယတြော့ ကွှနတြောြ လိမပြှောလိုကတြာပါ။ ဓါတပြုံထဲကကောငမြလေးက ကွှနတြော့တြပည့ြ ပှကှီးရဲ့ ဇယားပါ။

ဒီကောငလြညြး ခွာတိတမြတှပေဲ ကှိုကတြဲ့ကောငပြဲ။ ” ကောငမြလေးနဲ့ပါတသြကပြှီးစုံစမြးကှည့တြော့ မုန့ဖြိုးလိုခငွတြာကှောင့ြ ခွာတိတမြတှကေို ကှိုကတြဲ့ လူကှီးတှေ ဆီက ပိုကဆြံယူပှီး ခနျဓာကိုယရြောငြးစားနတယေဆြိုတာသိရတယြ။ ခငဗြွားယောကွာြးက သူ့ဧည့သြညတြှထေဲက တဈယောကပြေါ့။” အဲဒီအပိုငြးကတော့ အမှနပြှောတာပါ။ ” ထုံးစံအရဆိုရငြ ကွှနတြော့ကြို အလုပအြပတြဲ့သူဆီ စုံစမြးလို့ရတာတှကေို အကုနပြှနပြှောရမှာ ဖှဈပမယေ့ြ , မတငဇြာတို့ မိသားစုကို စာနာမိတယလြေ။ ခငဗြွားယောကြွားကတော့ သူ့အပှဈသူခံရတာဆိုတော့ ဘာမှ ပှောစရာ မရှိပမယေ့ြ ခငဗြွားနဲ့ ကလေးတှအတှေကြ စဉြးစားလိုကတြော့ စိတထြဲမကောငြးတာနဲ့ လာပှောရတာပါ။ အဖလေုပသြူက အသကမြပှည့သြေးတဲ့ ကလေးမနဲ့ ဆကဆြံလို့ အဖမြးခံရတယဆြိုရငြ ခလေးတှရေဲ့ နောငရြေးလဲ မတှေးဝံ့စရာပဲမဟုတလြား။”စကားမဆကပြဲ သူမရဲ့မကွနြှာကို တဈခကွကြှည့လြိုကတြယြ။ “ဒါကှောင့ြ သိနြးတဈရာနဲ့ ဒီ စာရှကစြာတမြးတှေ၊ ဓါတပြုံတှကေို ဝယဖြို့ တိုကတြှနြးရတာပါ။ သိနြးတဈရာ ဆိုတာလဲ ပေါကဈြေးပါပဲ။” ပေါကဈြေးဆိုတာကတော့ ကွှနတြောလြိမပြှောတာပါ။ သူတို့မိသားစုရဲ့ ဝငငြှနေဲ့ စုငှတှကေေို စုံစမြးပှီး ပေးနိုငလြောကတြဲ့ ပမာဏထကြ နညြးနညြးပိုပှောလိုကတြာ။

“ဒါပမယေ့ြ ခငဗြွားယောကြွားက အဲဒီလောကအြမွားကှီးတော့မတတနြိုငပြါဘူး။ သိနြးခှောကဆြယြ လောကထြားပါလို့ဆိုလာတာနဲ့ လွှော့တော့ပေးလို့ရပါတယြ။ ဒါပမယေ့ြ ခငဗြွားမိနြးမကို ၄,၅ခေါကြ လောကြ ကွှနတြောနြဲ့ ပေးတှေ့ရငပြေါ့လို့ပှောလိုကတြယြ။ ဒါကို သူကလကခြံလိုကတြယလြေ။” ကွှနတြော့စြကားအဆုံးမှာ သူမဟာမကွနြှာတောတြောပြကွသြှားတယြ။ မကွလြုံးကပှုတထြှကမြတတြ ပှူးကယွလြာပှီး အံ့ဩခှငြး၊ ဝမြးနညြးခှငြး၊ ဒေါသထှကခြှငြး၊ စတဲ့ စိတခြံစားမှုတှအေောကကြို တပှိုငနြကြ ထဲရောကသြှားပုံရတယြ။ သူဖှဈနပေုံကို ကှည့ပြှီး ရယခြငွလြာတယြ။ စကားးတဈခှနြးမှပှနမြပှောပဲ ကွှနတြော့ကြို စားတော့ဝါးတော့မယ့ပြုံနဲ့ ကှည့နြတယြေ။ စိတဓြါတတြော့ တောတြောမြာတဲ့ အမွိုးသမီးပဲ။ ခစွစြရာလေးဗွာ။ ဒါမွိုးမှ ကွှနတြောကြ ကှိုကတြာဗွ။ ဒီလိုမိနြးမမွိုးကို ဒီလို သနားစရာဖှဈရပထြဲ တှနြးပို့ပေးလိုကတြဲ့ သူ့ယောကြွားကတော့ ကွှနတြော့အြမှငြ တောတြောပြိနြးတဲ့ကောငပြဲလို့ ထငတြယြ။ ” မတငဇြာ, ဒီကိဈစမွိုးလူသိထငရြှားဖှဈသှားရငြ ဘာတှဖှဈေလာနိုငတြယလြို့ ထငလြဲ? ခငဗြွားယောကြွား က ထောငကြပွှီး အလုပလြဲပှုတမြှာ သခွောတယြ။ကောငမြလေးမိဘတှကလေဲ အလွောတောငြးဦးမှာပဲ။ သိနြး ဆယဂြဏနြးပေါ့။ အဲဒါထကပြိုဆိုးတာက ခလေးတှပေါပဲ။

ကွောငြးမှာ နှာဘူးကှီးရဲ့ ကလေးတှလေို့ ဝိုငြးပှီးအနိုငကြငွ့ခြံရမှာ မလှဲဘူး။ သူတို့လေးတှမှော အပှဈမရှိပါပဲနဲ့……” ကွှနတြော့စြကားမှ မဆုံးသေးခငြ သူမကဖှတပြှီး.. “ဆကမြပှောပါနဲ့တော့၊ တဈခုခုမှားနတောဖှဈပါလိမ့မြယြ။ကွှနမြကို အိမပြှနပြို့ပေးပါတော့” လို့ အသံကုနအြောပြှီး ပှနပြှောလာတယြ။ ခွောငပြိတမြိပှီးထှကပြေါကမြရှိတော့တဲ့သူလိုဖှဈနတယြေ။ ကငွြးထဲကပွထြဲရောကသြှားရငြ လူဆိုတာ လုပမြိလုပရြာလုပတြတတြယလြေ။ အဲဒီတော့ ကွှနတြောကြ ပှနခြွော့ရတာပေါ့။ ” စိတအြေးအေးထားပှီး သသခွေောခွာစဉြးစားပါဗွာ။ ခလေးတှရေဲ့ ရှေ့ရေးအတှကပြှောနတောပါ။ ခလေးတှေ အရှယရြောကလြာလို့ အိမထြောငပြှုခွိနရြောကလြာရငြ မဒိနြးမှုနဲ့ ထောငကြဘွူးတဲ့လူရဲ့ ခလေးတှလေို့သိသှားရငြ ဘယမြိဘက သူတို့သားသမီးနဲ့ သဘောတူမလဲဗွာ။ ကွှနတြောဆြိုရငတြော့ ခကွခြငွြး ခှဲပှဈမှာပဲ။ ကွှနတြောတြို့ ဒီနေ့လုပတြဲ့ အပေးအယူက မတည့ခြဲ့ဘူးဆိုရငြ ခငဗြွားခလေးတှရေဲ့ နောငရြေးဟာ ကွှနတြောပြှောတဲ့အတိုငြးဖှဈကိုဖှဈမှာပါ။” သူမရဲ့ နောကကြွောဖကကြခုံမှာထိုငပြှီး ကွှနတြောတြို့စကားပှောနတောကို ငှိမငြှိမကြလေးနားထောငြ နတေဲ့ ပှကှီးက စကားအသှားအလာကိုကှည့ပြှီး အိတထြဲမှာခိုးထည့လြာတဲ့ ဗီဒီယိုကငမြရာကို အဆငသြင့ပြှငနြတယြေ။

ကွှနတြောလြညြး သူမရဲ့ဘေးကို ပှောငြးထိုငလြိုကပြှီး ကွောကုနြးကို ညငသြာစှာ ပှတသြပပြေးရငြး စကားကိုဆကလြိုကတြယြ။ “ဟိုဘကထြောင့မြှာ အငြျကွီခွိတနြဲ့ ခှငြးတောငြးရှိတယြ။ အဲဒီမှာ အငြျကွီခွှတလြိုကပြါ။ ခလေးတှရေဲ့ နောငရြေးအတှကပြဲဗွာ။ နာရီပိုငြးလောကသြညြးခံလိုကရြငြ ခငဗြွားခလေးတှရေဲ့နောငရြေးလဲ စိတအြေးရ မှာပါ။” ဆုံးဖှတခြကွြ ခလွိုကဟြနတြူသော သူမသညြ ခေါငြးကိုငုတကြာ လသေံတိုးတိုးဖှင့ြ ” မီးပိတပြေးပါ။” လို့ပှောလိုကသြညြ။ လူရှေ့သူရှေ့မရှောငြ ခွှတရြဲပှုရဲတဲ့သူတှမွေားလာတဲ့ ဒီခတြကှေီး မှာ ဒီလိုမိနြးမမွိုး ရှားသှားပါပှီ။ အဖိုးတနပြဈစညြးတဈခု ကောကရြသူတဈယောကလြို ကွှနတြောြ ပွောသြှား သညြ။ ” ခငဗြွားမှာ ဒီလို တောငြးဆိုပိုငခြှင့မြရှိဘူးလေ။” “ဒါပမယေ့ြ လငြးလငြးထငြးထငြးကှီးမှာ မခွှတပြါရစနေဲ့ရှငြ။” “ကွှနတြော့ပြှောစကားကို လိမလြိမမြာမာနဲ့နားထောငမြယဆြိုရငြ အိပယြာပေါရြောကတြဲ့အခါ အခနြးကို အမှောငခြပွေးပါမယြ။” တကယတြော့ ကွှနတြောဟြာသူမကို အိပယြာပေါြ ခေါသြှားဖို့ အစီအစဉမြရှိပါဘူး။ တကယရြိုးတဲ့ မိနြးမပဲ။ အိပယြာပေါမြှာမှ လုပရြကောငြးတဲ့အရာလို့ထငနြပေုံပဲ။ သူမဟာ ဘာမှပှနမြပှောတော့ပဲ ကွှနတြောညြှှနပြှ တဲ့ အခနြးထောင့ဆြီသှားကာ ကွှနတြောတြို့ကို ကွောပေးပှီး အငြျကွီတှကေို စခွှတပြါတော့တယြ။ ၂။ နားကတြ၊ လညဆြှဲတှကေို ခွှတပြှီး ကုတအြငြျကွီ၊ စကတြ၊ ဘလောကဈြနဲ့ အသားကတခြှအေိတဆြိုတဲ့ အစီအစဉအြတိုငြးခွှတလြာပှီး အတှငြးထိနြးကှိုးကို ခွှတခြါနီး ကယပြါဦးဆိုတဲ့ မကွလြုံးတှနေဲ့ ကွှနတြောထြိုငနြတေဲ့ဘကကြို လှည့ကြှည့တြယြ။

မသိခငွယြောငဆြောငနြလေိုကမြှ ဆကခြွှတလြိုကြ တယြ။ အငြးနားလဲခွှတပြှီးရော ကနွတြဲ့ ဘာရာဇီယာနဲ့ ပနတြီကို ဆကမြခွှတတြော့ပဲ ” သနားပါရှငြ။ ခမွြးသာပေးပါ”လို့ပှောပှီး လကဝြါးနှဈဖကနြဲ့ မကွနြှာကို အုပပြှီး ငိုမဲ့မဲ့နဲ့ ထိုငခြလွိုကတြယြ။” ကိုယဖြာသာကို မခွှတခြငွလြို့လား? တောတြောဆြိုးတဲ့ ခလေးပဲ” လို့ ကွှနတြောကြလှမြးပှောတော့ ပှကှီးက ပှုံးစိစိနဲ့ သူမနားကပသြှားပှီး သူမရဲ့ လကကြောကဝြတနြှဈဖကကြနဆှေဲမကာ မတတြပရြပစြေ တယြ။ အရပမြှင့တြဲ့ ပှကှီးက လကကြောကဝြတနြှဈဖကကြို လကတြဈဖကထြဲနဲ့ကိုငပြှီး ဆှဲမှှောကလြိုကတြော့ အမှင့ကြပဈစညြးတဈခုကို ခှဖွေားထောကပြှီးလှမြးယူနတေဲ့ ပုံစံမွိုးဖှဈသှားတယြ။ “ကိုယဖြာသာကို မခွှတခြငွဘြူးဆိုတာ ခွှတပြေးစခငွေတြဲ့သဘောပေါ့နောြ” လို့ပှောရငြး လှတနြတေဲ့ ကနွလြကတြဈဖကကြို သူမရဲ့နောကကြွောဘကကြို ရှှေ့ကာ ဘာရာစီယာဂွိတပြေါြ လကညြှိုးလေး တငလြိုကပြှီး ဖှုတမြယလြုပတြော့.. ” မလုပပြါနဲ့ရှငြ၊ တောငြးပနပြါတယြ၊ တောပြါတော့ရှငြ။” စိတရြငြးနဲ့ ငှငြးတဲ့သဘောတော့မဟုတပြမယေ့ြ အခွှတခြံရမယ့ဟြာကို ဒီအတိုငြးငှိမခြံမနခငွေတြဲ့သဘောနဲ့ ကိုယကြလေးကို တှန့ကြာလိမကြာနဲ့ ဖှုတရြခကအြောငကြှိုးစားနရှောတယြ။ ဒါကိုပဲ ပှကှီးက ကွှမြးကငွစြှာ ဖှုတလြိုကတြယြ။

ကွှတသြှားတော့လဲ ရငသြားပေါတြငနြတေဲ့ ဘရာစီယာကို အောကပြှုတမြကအွောငြ ကိုယကြို တောင့ထြားပှီး ကှိုးစားထိနြး နရှောတယြ။ ဘယရြမလဲ။ ပှကှီးကလဲ ဒါမွိုးဆို ရိုးနပှေီဆိုတဲ့ပုံစံနဲ့ လကကြို ရှေ့ထုတပြှီး နို့တှမှငေရြအောငြ အပေါကြို မတငလြိုကတြယြ။ ပုံစံတောတြောလြှတဲ့ နို့နှဈလုံးကပေါလြာတယြ။ မနြးမှို့တောြ ပေါကစြီလိုလို ကလေးထမငြးစားတဲ့ ပုကနလြုံးလိုလို အရှယကြလေး။ ကှည့ရြတာ ပွော့ပွော့ပှောငြးပှောငြးနဲ့။ ကလေးအမဆေိုပမယေ့ြ နို့က အောကကြိုတှဲကမွနဘေူး။ နို့ကှငြးနဲ့ နို့သီးခေါငြးကလဲ မကှီးလှနြးမသေးလှနြး အရှယတြောလြေး။ ခုနအထိ ဖှူဖတဖြှူလွောဖှဈနတေဲ့မကွနြှာက ကှကသြှေးရောငသြနြးလာတယြ။ မကွလြှှာကိုခပွှီး အောကကြှမြးခငြးကိုပဲ စိုကကြှည့နြတယြေ။ စိတလြှုပရြှားနလေို့နဲ့တူတယြ။ နို့သီးခေါငြးလေးတှကေ ထောငထြနတယြေ။ဒါကိုပဲ ပှကှီးက “စိတပြါနပှေီနဲ့တူတယြ။ နို့သီးခေါငြးကို မားမားမတမြတကြှီးဖှဈနပှေီ။” လို့နောကလြိုကတြော့ မဟုတရြပါဘူးလို့ ကှိုးစားငှငြးရှာတယြ။ ပှကှီးက ဘရာစီယာကို အပေါအြထိမတငလြိုကပြှီး လကကြောကဝြတနြရောကနေ ခွှတလြိုကပြှီး မာနတေဲ့ နို့သီးခေါငြးလေးတှကေို လကဖြဝါးနဲ့ မုန့လြုံးရပေေါလြုံးသလို သာသာလေး လှိမ့ကြစားနတယြေ။ မွှောလြင့မြထားတဲ့ အထိအတှေ့ကှောင့ြ သူမဆီက သကပြှငြးရှညကြှီးတဈခု ခလွိုကသြံကို ကှားလိုကြ ရတယြ။

ကွှနတြောလြညြး သူမရဲ့ရှေ့ကိုသှားပှီး သူမကိုယပြေါကြ နောကဆြုံးလကကြနွြ အကာအကှယြ ဖှဈတဲ့ အောကခြံဘောငြးဘီပနတြီလေးကို လိုအပသြညထြကြ ဖှေးညှငြးစှာ ခွှတလြိုကတြယြ။ ” တောငြးပနပြါတယရြှငြ။ တောကြှပါတော့။ တခှားကိဈစဆို ဘာမဆို လုပပြေးပါ့မယြ။ ပိုကဆြံလညြး ထပပြေးနိုငအြောငြ ကှိုးစားပါ့မယြ။ မလုပပြါနဲ့တော့ရှငြ” လို့ပှောပှီး ငိုခလွိုကတြယြ။ ပှောရမယဆြိုရငြ ဒီအခှအနေအထေိ မငိုအောငြ ထိနြးထားနိုငတြာကိုက လှနနြပှေီ။ ခုနတုနြးကလို စိတလြှတသြှားတဲ့ပုံစံမွိုး လဲ မဟုတသြလို ငိုခငွယြောငဆြောငနြတောလဲမဟုတတြာကှောင့ြ ကွှနတြောြ မသိခငွယြောငဆြောငပြှီး ” မတငဇြာ, အခုထကထြိ ကိုယြ ဘယအြခှအနေကေို ရောကနြတယေဆြိုတာ မသိသေးဘူးနဲ့တူတယြ။” လို့ပှောလိုကရြငြး ဘာဆကလြုပမြယဆြိုတာကို ကှိုစဉြးစားထားပှီးဖှဈပမယေ့ြ ခဏရပပြှီး သူမကို စူးစူးစိုကစြိုကကြှည့လြိုကတြယြ။ ” ကှည့ရြတာ ကှညကြှညသြာသာနဲ့ အခှအနေကေို နားလညမြည့ပြုံမပေါဘြူး။ ရုံးရငြးဆနခြတလြုပရြမှ ကွနပေမြယနြဲ့တူတယြ။ ဒါဆို လုပမြရအောငြ ကှိုးနဲ့တုတထြားလိုကကြှာ” လို့ ပှကှီးကိုပှောရငြး အိတထြဲမှ ကှိုးတဈခွောငြးကိုထုတပြှီး လှမြးပေးလိုကတြယြ။ ပှကှီးလညြး သူမရဲ့ လကကြောကဝြတနြှဈဖကကြို ပူးခညွပြှီး လကပြှနကြှိုးတုတလြိုကတြယြ။ “ဘာလုပမြလို့လဲ။ မလုပပြါနဲ့” “ခငဗြွားမှာ ငှငြးပိုငခြှင့ြ မရှိဘူးဆိုတာ နားမလညသြေးဘူးနဲ့တူတယြ။

နားလညတြဲ့အထိ ဒီအတိုငြးထား ရမှာပဲ။” ဆိုဖာရှိတဲ့နရောကို ဆှဲခေါသြှားပှီး ပှကှီးက သူအရငထြိုငကြ သူ့ရှေ့မှာ သူမကို အတငြးထိုငခြိုငြး လိုကတြယြ။ ပှီးတော့မှ ပှကှီးက သူမရဲ့ ဒူးနှဈဖကကြို ဖမြးမပှီး ပေါငဖြှဲစကော “M” ပုံစံဖှဈအောငြ လုပပြှီး ခွုပထြားလိုကတြယြ။ ” မလုပပြါနဲ့ရှငြ။ တောငြးပနပြါတယြ။ မကှည့ပြါနဲ့။ မကှည့ပြါနဲ့။” သူတို့နှဈယောကကြို ကှည့ရြတာ ဆိုဖာပေါထြိုငနြတောကလှဲရငြ ကလေးငယတြဈယောကကြို သေးသယနြတေဲ့ ပုံစံပဲ။ ” စိတတြော့မရှိနဲ့နောြ။ သသခွေောခွာကို မှငရြတယကြှ” ကွှနတြောသြညြ ပှကှီးဆှဲဟထားတဲ့ ခှထေောကနြှဈခှောငြးကှားသို့ဝငကြာ လွှို့ဝှကခြနြးရဲ့ အပေါြ နှုတခြမြးကို လကထြိပဖြှင့ြ ဟကှည့ရြငြး ပှောလိုကတြယြ။ သူမ၏ ပဈစညြးသညြ သေးသှယသြော ကိုယခြနျဓာနှင့ြ လိုကဖြကညြီစှာ ကငွြးမှောငြးလှသညြ။ ကလေးမှေး ထားတယဆြိုပမယေ့ြ အတှငြးသား၏အရောငမြှာ ပနြးနုရောငသြနြးနပှေီး အပှငနြှုတခြမြးမှာလဲ ရှညတြှဲကှ နခှငြေး မရှိပဲ လကညြှိုးဖှင့ြ ထိုးဟလိုကသြညအြထိ ပိတနြတောကို တှေ့ရသညြ။ ” အကှည့ခြံရရငြ စိတလြှုပရြှားတယနြဲ့တူတယြ။နဲနဲတောငြ စိုထိုငြးထိုငြးဖှဈလာပှီ” “မဖှဈနိုငတြာတှေ မပှောပါနဲ့ရှငြ” လို့ပှနငြှငြးသောလြဲ အပေါနြှုတခြမြးထောင့မြှာ ပူတကလြာနကော အစေ့ကလေးမှာလဲ မာစပှုလာတယြ။ အစေ့ကို ဖုနြးအုပထြားတဲ့ အရပှေားကို လကညြှိုးနဲ့တှနြးတငြ လိုကတြော့ ပနြးနုရောငြ အစိတအြပိုငြးကလေးက ကွှနတြော့မြကွစြိရှေ့မှာ ပေါလြာတယြ။

ရှေ့ပှေးအရညြ တှကှေောင့ြ ပှောငလြကနြတေဲ့ ခံစားလှယြ အစေ့လေးဟာ အဖိုးတနြ ကွောကမြကွရြတနာ တဈလုံးလိုပဲ။ အနံ့လညြးသိပမြပှငြးဘူး။ သန့ရြှငြးနတောကိုတှေ့ရတယြ။ ကွှနတြောလြဲ မနနေိုငတြော့ပဲ လွှာဖွားလေးနဲ့ ငှငသြာစှာ ယကလြိုကတြယြ။ ” မလုပပြါနဲ့ရှငြ။ အား…ဟား…, ရပပြါတော့။ တောပြါတော့။ အငြး။” ကိုယခြနျဓာအောကပြိုငြးကို တှန့လြိမပြှီး ရုနြးဖို့ကှိုးစားပမယေ့ြ လကကြော ခှပေါ အခွုပခြံထားရတော့ ဘာမှ မတတနြိုငဘြူးပေါ့။ ကွှနတြောလြဲ ပါးစပကြို သာသာလေးဖှင့ပြှီး သူမရဲ့ ပနြးဖူးလေးနဲ့ကပလြိုကတြယြ။ ဖှေးဖှေးလေး စုပပြေးရငြး လွှာဖွားနဲ့ အစေ့ကို လိပလြိပပြှီး ယကပြေးလိုကတြယြ။ ဒီတခါတော့ သူမ ငှိမသြကသြှားတယြ။ မကွလြုံးပင့ပြှီးကှည့လြိုကတြော့ ဘာမှ မဖှဈသလို မကွနြှာထားနဲ့ မခံစားရခငွယြောငဆြောငနြတယြေ။ မကွလြုံးကို စုံမှိတပြှီး မကွမြှောငကြို ကှုတထြားတယြ။ ဘာပဲ ဖှဈဖှဈ ရုနြးလားကနလြားမလုပတြော့တော့ ကွှနတြောအြနနေဲ့လဲ လုပလြို့ကိုငလြို့ ပိုကောငြးတာပေါ့။ အစေ့လေးကို လွှာထိပနြဲ့ လှိမ့ပြေးနရငြေး မာလာတာနဲ့အမွှ ကွှနတြောလြဲ လွှာထိပကြို ပိုအားထည့ပြှီး ကလိပေးနလေိုကတြယြ။ “အှမြး။ ဟငြး” သူမလဲ လညခြွောငြးဝအထိ ရောကလြာတဲ့ အသံကို အပှငထြှကမြသှားအောငြ ကှိုးစားမှိုသိပနြပေုံရ တယြ။ တဈခါတဈခါ သကပြှငြးရှညကြှီးကို ကွှနတြောမြကှားအောငြ ခိုးခနွတောကို သတိထားမိတယြ။

ပါးစပကြို ခဏခှာပှီး သူမရဲ့ ဟိုနရောကလေး ပှောငြးလဲနပေုံကို ကှည့လြိုကတြယြ။ သူမရဲ့ အစိကလေး ဟာ ထိမိရငပြဲ ပေါကထြှကတြော့မဲ့ လဘေူဘောငြးလေးလို အစှမြးကုနြ တငြးမာနတယြေ။ သေးငယလြှတဲ့ ပနြးဖူးကလေးနဲ့ မလိုကဖြကလြောကအြောငပြဲ။ ဒါမွိုးမိနြးမက အစိကို ကလိပေးရငြ အရမြးဖီးလာတဲ့ သူဆို တာ အတှေ့အကှုံမွားတဲ့ ကွှနတြောသြိလိုကတြယြ။ ပှီးခငွနြပမေယေ့ြ အတငြးကှိတမြှိတပြှီး သညြးခံနပေုံ ရတယြ။ အောကပြါးစပပြေါကကြနလေဲ စေးပိုငတြဲ့ အရညတြှထှကေနြတယြေ။ ” တောတြောခြံလို့ကောငြးနတယေနြဲ့တူတယြ။ ဒီလောကတြောငြ ရှှဲနပှေီ။” သူမသညြ ကွှနတြောြ၏စကားကို မသိခငွယြောငဆြောငနြသညြေ။ ကွှနတြောလြဲ လကခြလညနြဲ့ အရညနြဲနဲကိုတို့ပှီး သူမမှငသြာအောငြ ဖှေးဖှေးခငွြး ခှာပှတယြ။ ” ပငကြူမွှငလြို ကှိုးလေးတှတေောငပြေါနြပှေီ။ ဒီမှာ တှေ့လား။ သသခွေောခွာကှည့လြေ။” —– ခေါငြးကို အတငြးငုတထြားပှီး မသိခငွယြောငဆြောငနြတယြေ။ မကွနြှာကတော့ နီရဲနပှေီ။ ရှကလြှနြးလို့နဲ့ တူတယြ။ အဝတတြဈစမှ မရှိတော့ပမယေ့ြ အရှကဆြိုတဲ့ ကိုယရြုံကို မရအရ ခှုံထားနတေုံးပဲ။ အငြျကံဝွတြ ထားတာတောငြ အရှကမြရှိတော့တဲ့ မိနြးမတှမွေားနတေဲ့ ဒီခတြကှေီးမှာ ဒီလို မိနြးမမွိုးနဲ့တှေ့ရတာ အရမြး ကံကောငြးတာပဲလို့ တှေးမိလာတယြ။

ရှကအြောငလြုပလြေ စိတကြိုတငြးခံလဆေိုတော့ ပေါကကြှဲခါနီး မီးတောငကြှီးလို အတှငြးထဲမှာ တဟီးဟီး နဲ့ ဖှဈနမှောသခွောတယြ။ စိတထြဲမှာတော့ ကွှနတြောတြို့ သူ့ကို လုပနြတေဲ့လုပရြပကြို အရမြးမုနြးနမှောပဲ။ မကွမြှောငကြို ကှုတပြှီး မကွနြှာကို ရှုံ့မဲ့ထားတယြ။ ဒါပမယေ့ြ ခနျဓာကိုယကြတော့ အမှနအြတိုငြး တုန့ပြှနြ နတယြေ။ ရှေ့ပှေးရညကြှညတြှကေ ဖှေးဖှေးခငွြးပမေဲ့ မွားမွားလာတာတှေ့ရတယြ။ ဒါကိုပဲ သူမက ရှကနြတယေလြေ။ အဲဒီအရညတြှကေို လကခြလယနြဲ့ နောကတြဈခါထပတြို့ပှီး ပေါကကြှဲမတတဖြောငြးကားနတေဲ့ သူမရဲ့ အစိပေါြ တငလြိုကတြယြ။ ပှီးတော့ အစိထိပပြေါမြှာ ဝလုံးရေးသလို ဖှေးဖှေးလေး ဝိုငြးပေးလိုကတြော့ ခွှဲကပကြပအြရညတြှကှေောင့ြ အစိထိတလြေးက ပှောငခြွောလာပှီး ပတျတမှားလုံးလေးလို အရောငလြကြ လာတယြ။ သူမဆီကတော့ ဘာသံမှထှကမြလာပမယေ့ြ တငပြါးနားက ကှှကသြားတှေ တလှုပလြှုပဖြှဈလာပှီး ပနြးဖူးလေးကိုလဲ ရှုံ့ခညွတြှခညွလြုပနြတောတှေ့ရလို့ ကွှနတြောလြညြး ” တဈခုခုကို အောင့ခြံနသလေိုပဲနောြ။ ဘာကိုမွား အောင့ထြားနသလေဲ” လို့ သူမ မခံခငွအြောငြ ပှုံးဖှဲဖှဲနဲ့ ပှောလိုကပြမယေ့ြ သူမကတော့ ဒီမေးခှနြးကို ပှနဖြှနေိုငလြောကတြဲ့ အငအြားရှိပုံမပေါဘြူး။ လကခြလယနြဲ့ အစိကလေးကို ပှတပြေးရငြး အဲဒီအောကကြ အပေါကဝြကို လွှာနဲ့ လကွပြေးလိုကတြယြ။

“အား” သူမသညြ တိုးတိုးလေးညညြးလိုကပြှီး ခကွခြငွြးဆိုသလိုပဲ အံကိုကှိတလြိုကပြှနတြယြ။ အရမြးအောင့ခြံ နတေဲ့ သူမကို ကှည့ပြှီး သနားလာတယြ။ သူမကှိုကသြညဖြှဈစေ မကှိုကသြညဖြှဈစေ ပှီးအောငလြုပဖြို့ ကွှနတြောဟြာ နောကလြှုပရြှားမှုတဈခုကို လုပလြိုကပြါတယြ။ အစိကိုပှတပြေးနတေဲ့လကခြလယကြို သူမရဲ့ ပနြးဖူးလေးထဲ သာသာလေး နှဈလိုကပြါတယြ။ အရညြ တှကှေောင့ြ ရှောရှောရှုရှုပဲ လကတြဈခွောငြးလုံးဝငသြှားပါတယြ။ အထဲမှာတော့ နှေးထှေးနပှေီး နံရံမွား ဟာလဲ ပွော့ပွောငြးနူးညံ့လို့နပေါတယြ။ လကခြလယကြို တဝကလြောကအြထိ ဆှဲထုတပြှီးလကညြှိုးနဲ့ နှဈခွောငြးပူးကာ ထပနြှဈလိုကပြါတယြ။ နှဈခွောငြးစလုံးအရငြးအထိဝငသြှားတော့ အသာလေးကှေးပှီး အစိရှိတဲ့နရောရဲ့ အတှငြးဘကနြံရံကို ပှတပြေးလိုကပြါတယြ။ ဘယလြိုတုံ့ပှနမြယဆြိုတာ သိခငွတြာနဲ့ သူမကို ကှည့လြိုကတြော့ အရမြးအံ့ဩနတေဲ့မကွလြုံးတှနေဲ့ ကွှနတြော့ကြို ပှနကြှည့နြတောကို တှေ့ရပါတယြ။ “…..” မလုပနြဲ့လို့ ပှောမယပြှငပြှီးမှ ရပလြိုကပြှီး မကွမြှောငကြို ပိုကှုတကြာ အံကို ခပတြငြးတငြးကှိတလြိုကတြာကို တှေ့ရတယြ။ ဒါပမယေ့ြ လကခြွောငြးလေးတှကေို အတှငြးအထုတြ လုပပြေးလိုကတြော့ ခါးလေးက အလိုလို ကော့ တကလြာတယြ။

ကွှနတြောလြညြး ကော့လာတဲ့ သူမရဲ့ ပေါငကြှားကို နောကတြဈခါ မကွနြှာအပပြှီး အစိကလေးကို ခပပြှငြးပှငြးစုပလြိုကရြငြး လွှာဖွားလေးနဲ့ ခပကြှမြးကှမြး လကွပြေးလိုကပြါတယြ။ သူမကို ပှီးအောငလြုပဖြို့ သိပအြခွိနမြကှာလိုကပြါဘူး။ ထှကခြငွနြတေဲ့အသံကို မှိုခရွငြး ကော့ခငွရြုနြးခငွနြတေဲ့ ခါးနဲ့ ခှထေောကတြှကေို အတငြးထိနြးထားရငြး ပှီးသှားရှာပါတယြ။ ဒါပမယေ့ြ အတှငြးနံရံတှကေ လကခြွောငြးတှကေို ဆှဲညှဈထားပှီး စအိုဝကလဲ ကွုံ့လိုကတြှန့လြိုကနြဲ့ ဖှဈနတယြေ။ ပှီးသှားတာကို ကွှနတြောမြသိဘူးလို့ ထငနြပေုံရတယြ။ အပှဲပှဲနှှဲလာတဲ့ ကွှနတြောကြ မသိပဲနမလေား။ ဒါပမယေ့ြ မသိခငွယြောငဆြောငပြှီး လကနြဲ့လွှာကို ဆကလြကအြလုပပြေးလိုကတြယြ။ ခုနထကြ ပိုပှီးသှကသြှကကြလေး။ တဈခေါကပြှီးသှားတဲ့ အစိကလေးဟာ ခုနကလို တငြးမနတေော့ပဲ နဲနဲလွော့သှားတယြ။ ဒါကှောင့ြ ပါးစပနြဲ့ ပိုပှီး စုပပြေးလိုကရြငြး လွှာကိုလညြး ပို အရှိနတြငလြိုကတြယြ။ လကခြွောငြးတှရေဲ့ အတှငြးအထုတလြဲ ပိုမှနလြာတယြ။ တဈခါပှီးသှားတဲ့ သူမဟာ နောကတြဈခါပှီးဖို့ ဘာမှ သိပမြခပဘြူးထငတြယြ။ တဈခေါကပြှီးတဈခေါကြ ဆကတြိုကြ ပှီးတော့တာပဲ။ ကွှနတြောကြလဲ မရပဘြူး။ အသကရြှုသံတှလေဲ မမှနတြော့ဘူး။ ခနနတေော့ တငပြါးနားမှာပါ ခွှေးစကလြေးတှေ စို့လာတယြ။ ဆကပြှီးမခံနိုငတြော့ဘူးနဲ့တူတယြ။ အခုအထိ တငြးခံလာတဲ့ သူမဟာ အသံကယွြ ကှီးနဲ့ အောရြငြး အတငြးရုနြးတော့တာပဲ။

“တောပြါတော့။ မခံနိုငတြော့ဘူး။ အား.. ခှင့လြှှတပြါတော့။ စိတမြထိနြးနိုငတြော့ဘူး။ အား၊ အား၊ ရပပြါတော့…” အဲဒီလို ထကှမြးတော့ ကွှနတြောလြဲ လုပလြကစြတှရပေပြှီး သူမကို မော့ကှည့လြိုကတြယြ။ ” ပှီးခကွကြတော့ ရကစြကတြယဗြွာ။ တောတြောကြောငြးတယမြဟုတလြား? ဒါမွိုးတဈခါမှ မကှုံဖူးဘူး မဟုတလြား?” အဲဒီလိုမေးလိုကတြော့မှ သူမလဲ သတိပှနဝြငသြှားပုံရတယြ။ တဈခါထဲ ငှိမကြသွှားပှီး နီရဲနတေဲ့ မကွနြှာကို ကွှနတြောြ မမှငအြောငြ ဘေးကို လှှဲထားရငြး ပါးစပကြိုလဲ တငြးတငြးစိလိုကတြယြ။ ဒါပမယေ့ြ အသကရြှုသံက ပုံမှနမြဟုတသြေးပဲ စနနှဈေခိုငကြို လှပစှာ အပေါအြောကရြမြးရငြး အသကရြှုနတယြေ။ သူမရဲ့ ပနြးဖူးထဲကနေ မထုတသြေးပဲ ဆကနြှဈထားတဲ့ လကခြလယနြဲ့ လကညြှိုးကို ဖှေးဖှေးခငွြး ပှနလြှုပပြေးရငြး ” ပှီးခငွရြငလြဲပှောပေါ့ဗွာ။ ဘာမှမပှောပဲပှီးသှားတယဆြိုတာ ဘယနြညြးလမြးကမွလဲ။ တကယဆြို မတငဇြာက ကွှနတြောတြို့ကို ကောငြးအောငပြှုစုပေးရမယ့ြ ဝတျတရားရှိတဲ့ဟာကို။ တာဝနမြကွတေဲ့အပှငြ ကွှနတြောကြကောငြး အောငလြုပပြေးတာကိုလဲ ကွေးဇူးတငစြကားတဈခှနြးတောငမြပှောဘူးဆိုတာတော့ သိတမြဟုတသြေးဘူးလို့ထငြ တယနြောြ။ ဒီလောကဖြီးလာပှီး တဈခါတောငမြဟုတဘြူး၊ အခါခါပှီးသှားတာတောငဗြွာ။” “ကွှနမြ မပှီးပါဘူး။” လို့ အားထုတပြှီးငှငြးနသေေးတယြ။

ဒါနဲ့ကွှနတြောလြဲ တရှှတရြှှတနြဲ့ အသံမှညအြောငြ လကနြှဈခွောငြးကို ခပမြှနမြှနြ အသှငြးအထုတလြုပရြငြး ” လိမပြှောတာ မကောငြးပါဘူးဗွာ။ ကှားတယမြဟုတလြား? ဒီလောကအြရညတြှေ ရှှဲပတမြးခပနြတော။ အသံကှားတာနဲ့ ကှည့စြရာတောငမြလိုပါဘူး။ ဒါတောငြ လိမခြငွသြေးတယလြား?” လို့ ပှောလိုကတြယြ။ ထပမြငှငြးနိုငတြော့တဲ့သူမဟာ ကွှနတြော့ဘြကလြှည့ပြှီး တိုးညငြးတဲ့ အသံလေးနဲ့ ” ဟို… မီးတှပေိတပြှီး အမှောငခြပွေးပါတော့ရှငြ” လို့ တောငြးဆိုလာတယြ။ ကွှနတြောလြဲ မထငမြှတတြဲ့ သူမရဲ့ တောငြးဆိုခကွကြှောင့ြ တောတြောအြံ့ဩသှားတယြ။ ဟုတတြယလြေ။ နေ့ခငြးကှောငတြောငြ မီးတှအကေုနဖြှင့ထြားတဲ့ အလငြးရောငအြောကမြှာ အဝတမြပါတော့တဲ့ ခနျဓာကိုယကြို တဈခါမှမတှေ့ဘူးတဲ့ တဈစိမြးယောကြွားနှဈယောကရြှေ့မှာထုတပြှပှီး လွှို့ဝှကအြပတြဲ့ ပနြးဖူးလေးကို ကလိခံရပှီး အရညတြရှှဲရှှဲနဲ့ အကှိမကြှိမပြှီးသှားပှီးမှ အမှောငခြပွေးပါ၊ ရှကလြို့ပါလို့ ဆိုလာလတေော့ အတှေ့အကှုံမွားလှပါပှီ ဆိုတဲ့ကွှနတြောတြောငြ နဲနဲ တုနလြှုပသြှားတယြ။ ခစွစြရာကောငြးလိုကတြာ။ နောကတြဈခါတှေ့တဲ့အခွိနကြမွှ မငြးစိတတြိုငြးကွ ဖှဈစရမေယလြို့ စိတထြဲမှာပှောရငြး ပါးစပကြတော့ ” ပှောစကားမှနားမထောငတြာ။ တငဇြာ့ တောငြးဆိုခကွကြို မလိုကလြွောနိုငပြါဘူး” လို့ပှောလိုကတြယြ။

အခုအထိသူမကို မတငဇြာလို့ တစိမြးဆနဆြနခြေါခြဲ့တဲ့ ကွှနတြောဟြာ ရငြးနှီးတဲ့ခေါပြုံမွိုးနဲ့ခေါရြငြး သူမကို ရိလိုကတြယြ။ ” မီးတော့ မပိတနြိုငဘြူး၊ ရှကလြှပါခွီရဲ့ဆိုရငြ ဒါလေးနဲ့ မကွစြိကို ဖုံးထားပေးမယလြေ။” လို့ပှောရငြး အသင့ပြှငလြာ တဲ့ အိုငြးမကဈြ( မကွစြိဖုံး) ကို ဆှဲထုတလြိုကတြယြ။ ” ဒါဆို ဘာမှမမှငရြတော့ ဘာမှရှကစြရာမလိုတော့ဘူးမဟုတလြား?” လို့ပှောရငြး သူမရဲ့မကွစြိကို ဖုံးပေးလိုကြ တယြ။” မဟုတပြါဘူး။ အဲဒီအဓိပျပါယြ မဟုတပြါဘူး” အထှတအြထိပအြထိရောကပြှီး ဆကတြိုကပြှီးခဲ့တဲ့ သူမလဲ တညတြညငြှိမငြှိမပြှနဖြှဈလာပှီး စကားတှလေဲ မွားလာတယြ။ အသကရြှုတာလဲ ပုံမှနြ ပှနဖြှဈလာတယြ။ တဈခွိနလြုံး သူမရဲ့နောကမြှာထိုငနြတေဲ့ ပှကှီးက သူမရဲ့ မကွနြှာရှေ့မှာ ရုတတြရကြ ထရပပြှီး ” အဲဒါထကြ ကွှနတြော့ကြိုလဲ ပှုစုပေးဦးလေ။ လုပတြတတြယမြဟုတလြား? ပါးစပနြဲ့?” လို့ပှောရငြး ပှကှီးဟာ သူ့ရဲ့ကိုယပြှားကို ဘောငြးဘီးထဲကဆှဲထုတပြှီး သူမရဲ့ ပါးစပဝြမှာတေ့လိုကတြယြ။ ” အပေါပြါးစပနြဲ့ သသခွေောခွာပှုစုပေးလို့ စိတကြွနပေရြငြ အောကပြေါကကြို ခှင့လြှှတပြေးမယြ။” “တကယလြာ?” “တကယပြေါ့။ ကောငြးအောငတြော့ လုပပြေးရမယနြောြ။” ပှကှီးကလိမပြှောတာတော့မဟုတပြါဘူး။ ဒါပမယေ့ြ သူမအတှကမြဟုတပြဲ သူ့ဆရာ ကွှနတြော့အြကှိုကြ မိနြးမကို မလုပဘြူးဆိုတဲ့အဓိပျပါယနြဲ့ ပှောတာပါ။

ဒါကိုမသိပဲ ပှကှီးကောငြးအောငလြို့ ကှိုးစားပှီး မှုတပြေး နရှောတယြ။ ကှည့ရြတာတော့ အစိမြးသကသြကတြော့ ဟုတပြုံမရဘူး။ ကွှမြးကငွတြယလြဲ မဟုတဘြူး။ သူမရဲ့ ယောကြွားဟာ အပှငမြှာပဲ ပွောပြါးပှီး သူမအပေါြ ဝတကြွတနြေးကွလေောကပြဲ ဆကဆြံခဲ့ပုံပဲ။ တောတြောအြသုံးမကတွဲ့ ယောကြွားပဲ။ သိပမြကွှမြးဘူးဆိုတော့လဲ သငပြေးရမှာပေါ့။ ဒါလဲပွောစြရာ တဈခုပဲလို့ ကွှနတြောြ သဘောထားလိုကတြယြ။ ကွှနတြောဟြာ အိပထြဲကနေ ခိုးရိုကနြတေဲ့ ဗီဒီယိုကငမြရာကို ထုတလြိုကပြှီး လှပကွော့ရှငြးတဲ့ သူမရဲ့ ခနျဓာကိုယကြို ခှဖွေားကနေ မကွနြှာအထိ ပနြးဖူးလေးပါမကနွြ အနီးကပရြိုကလြိုကတြယြ။ မကွစြိဖုံးစှပြ ထားတဲ့သူမကတော့ ဘာမှမသိရှာဘူးပေါ့။ သူမရဲ့လကနြှဈဖကကြို စညြးထားတဲ့ကှိုးကို ပှကှီးက ဖှပလေေိုကတြယြ။ ပါးစပနြဲ့တငမြဟုတတြော့ပဲ လှတလြပသြှားတဲ့ လကနြှဈဖကကြိုပါသုံးပှီး ပှကှီးစိတတြိုငြးကအွောငကြှိုးစားနရှောတဲ့ သူမရဲ့ ပုံရိပကြို အခွိနအြတောကြှာမှတတြမြးတငပြှီး ကငမြရာကို အသင့ပြါလာတဲ့သုံးခွောငြးထောကခြုံမှာ တပဆြငြ လိုကတြယြ။ အစောပိုငြးက အိပထြဲမှာထည့ပြှီး ခိုးရိုကထြားတာဆိုတော့ ပုံတှကေ ဝေးနလေိမ့မြယြ။ သူမကို မကွစြိဖုံးလိုကတြဲ့နောကပြိုငြး အနီးကပပြုံတှကေို ပိုရိုကလြို့ကောငြးလာတာပေါ့။

အိပကြိုလဲ လိုခငွတြာရှိရငြ လှယလြှယထြုတလြို့ရအောငြ ဆိုဖာပေါမြှာတငထြားလိုကတြယြ။ အဲဒါတှလေုပနြရငြေး သူတို့နှဈယောကကြို ကှည့လြိုကတြော့ ပှကှီးက သူမရဲ့လကနြှဈဖကကြို လကပြှနြ ကှိုးပှနတြုပနြတောတှေ့ရတယြ။ မကွှမြးကငွတြဲ့ သူမက မှုတပြေးနရေုံနဲ့ မပှီးနိုငတြော့လို့နဲ့တူတယြ။ သူမရဲ့ မကွနြှာကို လကနြှဈဖကနြဲ့ ညှပကြိုငပြှီး ခါးကိုလှုပရြမြးကာ သူမရဲ့ပါးစပထြဲ အတငြးပဲ ထိုးသှငြး ထိုးထုတြ လုပပြါတော့တယြ။ ” ဂု..ဂု..ဂု..” အံခငွလြာတာကို အတငြးအောင့ခြံပှီး မငှငြးရှာဘူး။ ပါးစပနြဲ့ပှီးသှားရငြ အောကအြပေါကကြ သကသြာရာ ရမယလြို့ ထငနြလေို့နဲ့တူတယြ။ တကယခြစွဖြို့ကောငြးတဲ့ မိနြးမပဲ။ ပှကှီးက ကွှနတြော့ကြိုလှည့ပြှီး မကွရြိတပြှလိုကတြယြ။ ကွှနတြောလြဲ အောကပြိုငြးကိုအကုနခြွှတပြှီး သူမရဲ့ ခှထေောကနြှဈဖကကြို ဆှဲကိုငလြိုကကြာ ခနျဓာကိုယအြောကပြိုငြးခငွြး နညြးသှားအောငြ ကပလြိုကတြယြ။ အသင့ဖြှဈနတေဲ့ ကွှနတြော့ကြိုယြပြှားရဲ့ ထိပနြဲ့ သူမရဲ့ ပနြးဖူးလေးကို တို့ထိကစားပေး လိုကတြယြ။ ” အူး ၊ အူး ၊ အူး ၊” ခနျဓာကိုယြ အောကပြိုငြးကို ဖောကထြှငြးခံရတော့မယဆြိုတာ သတိထားမိလိုကတြဲ့သူမဟာ ကမနြးကတနြး ရုနြးဖို့ ကှိုးစားရှာပမယေ့ြ ခနျဓာကိုယြ အပေါပြိုငြးရော အောကပြိုငြးပါ ထိနြးခွုပခြံနရတေော့ မလှုပသြာ ဘူးပေါ့။

အပေါကြနေ သူမပါးစပနြဲ့ဂှငြးထုသလိုလုပနြတေဲ့ ပှကှီးကလဲ အရှိနကြို မှှင့လြိုကတြယြ။ ကွှနတြောကြလဲ ကိုယပြှားကို အပေါကနြဲ့တေ့ပှီး တဈဝကလြောကပြဲထည့ပြှီး ထိုးသှငြးလိုကြ ပှနဆြှဲထုတလြိုကနြဲ့ပေါ့။ အထဲ ထဲမှာ ပူနှေးနပှေီး အရညတြှရှေှဲ ခွှဲနတယြေ။ တဈခါတဈခါ မှှေးပွံ့ပွံ့အနံ့လေးကိုတောငြ ရှူမိသလိုပဲ။ အမတှကေ အဖိုတှကေို စှဲဆောငတြဲ့ အနံ့မွိုးပေါ့။ ဒါတောငသြူမဟာ မလုပပြါနဲ့လို့ ငှငြးခငွနြသေေးတဲ့ပုံပဲ။ ” မှနြး….၊ အှနြး….” လို့ ပှကှီးကို ပလှမှေုတပြေးနတေဲ့ ပါးစပကြနေ အသံတှထှကေလြာတယြ။ ဒါကို ကှည့ပြှီးကွှနတြောကြ ” ဘာလဲ? တဈဝကပြဲ ဝငသြေးလို့အားမလိုအားမရဖှဈနတယေမြဟုတလြား? တဈခွောငြးလုံးဝငအြောငြ ထိုးသှငြးပေးရမယဟြုတလြား?” လို့ ပှောလိုကတြယြ။ ” အမြး ဟမြး အမြး” အခွိနတြနပြှီလို့ထငတြာကှောင့ြ ကွှနတြောဟြာ ကိုယပြှားကို အဆုံးအထိဝငအြောငဖြိသှငြးလိုကတြော့ အတှငြးပိုငြးနံရံတှကေ လကခြွောငြးလေးတှလေိုပဲ ကွှနတြော့ပြဈစညြးကို ဆုပညြှဈလာတယြ။ အထုတအြသှငြးမလုပပြဲ ဒီအတိုငြးထိုးနှဈထားရငြး ခါးကိုလှုပကြာ အတံထိပနြဲ့ဝလုံးရေးသလို လှုပဝြိုငြးပေးလိုကတြော့ သူမရဲ့ အတှငြးနံရံက ပှနတြုန့ပြှနပြှီး အရငကြထကပြို ရှုံ့လာတယြ။ ခဏနတေော့ ခါးလေးက မသိမသာ ကော့လာပှီး “ဝူးဝါး၊ ဝူးဝါး၊ ဝူးဝါး” ဆိုပှီး ပှီးသှားပုံရတယြ။အစိကို အခွိနပြေးပှီး ကလိထားတဲ့အတှကြ ပိုပှီး ပှီးဖို့လှယနြပေုံပဲ။

ကွှနတြောလြဲ သူမအထဲက ကိုယပြှားကို ဒီအတိုငြးစိမထြားရငြး သူမရဲ့ အတှငြးနံရံတှကပေေးတဲ့ အရသာကို ခံစားနမေိတယြ။ ပှကှီးကိုမော့ကှည့လြိုကတြော့ သူလဲပှီးသှားပုံရတယြ။ သူမရဲ့ ပါးစပထြဲမှာနဲ့တူတယြ။ သ့ူပဈစညြးကို သူမရဲ့ ပါးစပထြဲမှာ သှငြးထားရငြး သူမရဲ့နှာခေါငြးကို အတငြးပိတထြားတာတှေ့လိုကရြတယြ။ သူမလဲ ပှကှီးရဲ့ သုတရြညတြှကေို သောကရြငြး မကွစြိဖုံးအောကမြှာ သူမဘာကှောင့ြ အခုလို နှိပစြကခြံနရသေလဲဆိုတာ တှေးရငြး ငိုနရှောမှာပဲ။ အောြ…. သနားစရာကောငြးလိုကတြာ။ သူတို့ကိုကှည့ရြငြး ကွှနတြောလြဲ ခါးကို ရှေ့နောကလြှုပရြငြး အသှငြးအထုတကြို ဖှေးဖှေးခငွြးပှနစြလိုကြ တယြ။ သူမဟာ စိတနြဲ့ကိုယနြဲ့ မကပတြော့တဲ့သူလို အရုပကြှိုးပှတြ ထိုငနြတယြေ။ ပှကှီးလဲ သူနမှေဲနရော ဖှဈတဲ့ ဆိုဖာကွောမှီနဲ့ သူမရဲ့ ကှားထဲကို ဝငထြိုငလြိုကပြှီး နောကကြနေ သူမရဲ့ ခှနှဈေခွောငြးကို ကိုငပြေးထားတယြ။ သူမရုနြးခငွလြဲရုနြးလို့မရလောကတြော့မှ ကွှနတြောဟြာ ခါးကို အလုပပြေးရငြး သူမရဲ့ မကွစြိကိုအုပထြားတဲ့ အိုငြးမကဈြကို ဖယပြေးလိုကတြယြ။ မှောငနြရောကနေ ရုတတြရကလြငြးလာတဲ့အတှကြ မကွစြိပဲကှိမြးလို့လား။ ဒါမှမဟုတြ လကရြှိအခှေ အနကေိုပဲ လဈလွူရှုထားခငွလြို့လားမသိပါဘူး။ သူမဟာ မကွစြိကို စုံမှိတပြှီး မကွနြှာကို လှှဲထားတယြ။

ကွှနတြောလြဲ အသှငြးအထုတမြရပပြဲ ” ဒေါတြငဇြာခိုငြ” လို့ နာမယအြပှည့အြစုံခေါလြိုကရြငြး ” သှငြးလိုကတြာနဲ့ ခကွခြငွြးပဲ ပှီးသှားတယဆြိုတော့ ပှတလြပနြတော ကှာပှီနဲ့တူတယနြောြ?” လို့ပှော လိုကပြမယေ့ြ ဘာမှပှနပြှီး မတုန့ပြှနပြါဘူး။ ဒီအခှအနေရေောကတြဲ့အထိ မကောငြးပါဘူး၊ မပှီးပါဘူးလို့ အသံတိတငြှငြးနတေဲ့ သူမကိုကှည့ပြှီး တောတြောတြောငြ သနားလာတယြ။ ” ဒေါတြငဇြာခိုငကြို ပဈထားပှီး အပှငမြှာ ဝယစြားပွောပြါးနတေဲ့အပှငြ ကလေးမုန့ပြေးကှိုကတြဲ့ ခငဗြွားယောကြွားက လုပပြေးမှ စိတတြိုငြးကမွှာလားဗွ။ ခငဗြွားနဲ့အိပရြဖို့အတှကြ သိနြး ၄၀ ပေးပှီး ခငဗြွားကိုတနဖြိုးဖှတတြဲ့ ကွှနတြောလြိုလူမွိုးနဲ့ အိပရြတာကမှ မိနြးမတဈယောကရြဲ့ဂုဏကြို ပိုမှင့စြပှေီး ပိုပွောစြမယေလြို့ ကွှနတြောတြော့ ထငတြယဗြွာ” သူမဟာ မကွစြိကို အသာဖှင့ပြှီး ကွှနတြောရြှိရာဖကကြို ဝေ့လို့ကှည့လြိုကတြယြ။ တောတြောရြိုးတဲ့မိနြးမပဲ။ ကွှနတြောပြှောတဲ့စကားလုံးတှကှေောင့ြ စိတလြှုပရြှားနတယေဆြိုတာ အရမြးသိတာနတယြေ။ ကွှနတြောကြ ပှနစြိုကပြှီးကှည့ပြေးလိုကတြော့ သူမ မကွလြုံးလှှဲသှားတယြ။ အဲဒီတော့မှ သုံးခွောငြး ထောကခြုံပေါတြငထြားတဲ့ ဗီဒီယိုကငမြရာကို သတိထားမိသှားပုံရတယြ။ ” ဟာ။ဟယြ။ အဲဒါတော့မလုပပြါနဲ့။ ဗီဒီယိုတော့မရိုကပြါနဲ့။ ရပလြိုကပြါ….” လို့ ရုတတြရကကြှီး ထအောြ ပါလရေော။

ရိုးသားပှီး အရှကတြရားကှီးတဲ့ သူမအတှကြ လိငဆြကဆြံနတေဲ့ မှငကြှငြးကို ဗီဒီယိုအရိုကခြံ ရတဲ့ကိဈစဟာ ကိုယ့ယြောကြွားမဟုတတြဲ့ တစိမြးယောကြွားတှရှေေ့မှာ တဈကိုယလြုံးခွှတပြှီး ဗလကာယ အလုပခြံနရတေဲ့ ကိဈစတှထကေတြောငြ ပိုပှီး သညးမြခံနိုငတြဲ့ကိဈစဖှဈမယထြငပြါတယြ။ အရှကတြရား ဆိုတဲ့ ခှုံစောငကြ တဖှေးဖှေးကှာကနွတေဲ့ သူမရဲ့စိတကြို ပိုပှီးယောကယြှကခြပလြှုပရြှားသှားအောငြ လုပခြငွလြို့ ကွှနတြောကြလဲ မကွစြိဖုံးကို တမငခြှာလိုကတြာပဲ။ သူမရဲ့စိတတြှပေိုလှုပရြှားသှားအောငြ ” စိတမြကောငြးတော့ မဖှဈပါနဲ့ဒေါတြငဇြာခိုငရြယြ။ ခငဗြွားအဝတတြှေ စခွှတကြတညြးက ရိုကထြားတာပါ။ အခုမှ ရပပြါဆိုတာတော့ မဖှဈနိုငလြို့ပါ။ ကွှနတြောတြို့အတှကြ အကာအကှယလြို သဘောမွိုးပါ။ ကိဈစဝိဈစတှေ အားလုံးပှီးသှားရငြ ရိုကထြားတဲ့ ဗီဒီယိုတိပကြို ပှနပြေးမှာမို့ စိတမြပူပါနဲ့” ကွှနတြော့ပြှောစကားကို မကှားခငွယြောငဆြောငပြှီး အားကုနသြုံးကာ ရုနြးပါတော့တယြ။ ဒါပမယေ့ြ လကနြှဈဖကကြို ကှိုးခညွခြံထားရပှီး ကိုယခြနျဓာနဲ့ ခှထေောကကြို အားကောငြးမောငြးသနြ ယောကြွားကှီး နှဈယောကကြ ခွုပထြားတဲ့အပှငြ ကိုယခြနျဓာရဲ့ အလညဗြဟိုကို သပရြိုကခြံထားလတေော့ ဘယကြှာကှာ ရုနြးနိုငပြါတော့မလဲ။ ခဏနတေော့ရုနြးတာကိုရပလြိုကပြှီး တုတတြုတတြောငမြလှုပတြော့ပဲ ငှိမကြသွှား တယြ။ ဒီလိုငှိမကြသွှားပှနတြော့လဲ ပငွြးစရာကှီး။

ဒါမွိုးကိဈစက အသံလေးဘာလေးထှကမြှ လုပတြဲ့လူအနနေဲ့လဲ အားတကတြယမြဟုတလြား။ ဒါကှောင့ြ ” ဒေါတြငဇြာခိုငြ၊ ဒေါတြငဇြာခိုငြ၊ ဒေါတြငဇြာခိုငြ” လို့ မထူးမခှငြးခေါကြှည့တြယြ။ ဒါလဲပှနမြထူးတာနဲ့ ” ဒေါတြငဇြာခိုငလြို လငရြှိမယားတဈယောကအြတှကြ လှကှေီးထိုးရိုးရိုးပဲ အသှငြးအထုတြ လုပနြတေော့ ဘယလြုံလောကမြလဲနောြ။ ပိုပှီးကောငြးလာအောငလြုပပြေးရဦးမှာပေါ့” ဝတျတရားအရသာ မိနြးမကိုလုပနြတေဲ့ သူမရဲ့ယောကြွားကောငြးမှုကှောင့ြ သူမရဲ့အတှငြးသားတှဟော သိပပြှီး မဖှံ့ဖှိုးသေးပုံရတယြ။ သာမာနအြသှငြးအထုတလြုပနြရေုံလောကနြဲ့ရတဲ့ ခံစားခကွလြောကကြို တော့ သူမအနနေဲ့ အောင့ခြံနိုငပြုံပဲ။ နောကမြှပဲ အခွိနယြူပှီး တဈကိုယလြုံးဘယထြိထိ ဖီးလလြာတဲ့ မိနြးမ ဖှဈအောငြ လုပသြှားရမှာပေါ့။ ကွှနတြောအြတှကလြဲ စိတဝြငစြားစရာပါပဲ။ အခုတော့ နဲနဲဆကကြလိပေး လိုကြဦးမယြ။” ဒါပမယေ့ြ စောကစြိလေးကတော့ ကွုပမြှငဘြူးတဲ့ထဲမှာ အကှီးဆုံးပဲ။ ယောကြွားဆီက အကှငနြာတှေ မရတာနဲ့ ကိုယဖြာသာကို အစိကိုပှတပြှီး အာသာဖှနလေေို့နဲ့တူတယနြောြ။ ဒါကှောင့ြ အစိကို တဈခကွနြှဈခကွထြိလိုကတြာနဲ့ လှယလြှယလြေးပှီးသှားတာပေါ့နောြ။” လို့ စကားလုံးတှနေဲ့ မခံခငွြ အောငပြှောရငြး ခါးကိုလညြး မပှတလြှုပပြှီး အသှငြးအထုတကြို ဆကတြိုကလြုပပြေးနပေါတယြ။ သူမဟာ စိတလြှုပရြှားမှုကှောင့ြ နီရဲနတေဲ့ မကွနြှာလေးကိုဘေးသို့လှှဲရငြး မကွမြှောငကြှုတကြာ အောင့ခြံနရှောတယြ။

အရှကတြရားကို လကမြလှှတခြငွသြေးတဲ့ပုံပဲ။ ခစွဖြို့ကောငြးလိုကတြာ။ ပှဲကှည့ပြရိသတလြိုဖှဈနတေဲ့ ပှကှီးကိုလဲမပငွြးစရအေောငြ ဒီနေ့ပှဲကိုအဆုံးသတဖြို့ အသင့ြ စဉြးစားပှငဆြငလြာတဲ့ ကိဈစတဈခုကိုလုပရြနြ ပှငဆြငလြိုကတြယြ။ ကွှနတြောကြ မကွရြိတလြှမြးပှလိုကြ တော့ ပှကှီးက ပှုံးဖှဲဖှဲမကွနြှာနဲ့ ခေါငြးညှိပပြှီး သူ့ဘေးမှာခထွားတဲ့ အိပထြဲကနေ ပနြးနုရောငအြဆငြးရှိတဲ့ ကှကြဥ ကိုဆှဲထုတလြိုကတြယြ။ သူမရဲ့ညာခှထေောကကြို ပှကှီးအစားကွှနတြောကြ ကိုငထြားလိုကြ တယြ။ သူကအားသှားတဲ့ ညာလကနြဲ့ရိုတာကိုကိုငပြှီး တုနခြါအားကို “အလယြ” လောကမြှာ ထားလိုကတြယြ။ ပှီးတော့ ကွှနတြော့ရြဲ့ စကားအပှီးကိုစောင့ပြှီး ရိုတာကို သူမရဲ့စောကစြိလေးနဲ့ တို့ထိလိုကတြယြ။ (လုံးရှညရြှညပြုံစံ လုပထြားတဲ့ ရောငစြုံဘိုငဘြရတော။ ဂပွနကြားတှမှော အသုံးပှုတာ တှေ့ဘူးကှပါ လိမ့မြယြ။) ” ရိုးရိုးကှီး အသှငြးအထုတလြုပနြရေုံနဲ့ အားမလိုအားမရဖှဈနတေဲ့ ဒေါတြငဇြာခိုငအြတှကြ ပိုပှီးကောငြး အောငလြုပပြေးပါမယြ။ ဒီတဈခါတော့ ရုနြးရငြးဆနခြတမြလုပဖြို့ တောငြးဆိုပါရစနေောြ။” ရိုတာက အစိကလေးနဲ့ထိတော့ တဈခါမှမရဖူးသေးတဲ့ ခံစားမှုကှောင့လြားမသိဘူး၊ သူမဟာ မကွစြိကို တအံ့တဩဖှင့လြိုကကြှည့လြိုကပြှီး ကွှနတြော့မြကွနြှာကို ခဏကှာစိုကကြှည့လြာတယြ။

ပှီးတော့ ခေါငြးကို ဘယညြာခါယမြးရငြး ” အား… အဲဒါတော့မလုပပြါနဲ့။ တောငြးပနပြါတယြ။ တောပြါတော့”လို့ တုနယြငတြဲ့အသံနဲ့ တောငြးဆိုရှာတယြ။ သှားခငွြးရိုကနြတေဲ့ အသံတှလညြေးထှကလြာတယြ။ ” ဒီလိုမွိုးလူကှီးမွားအတှကကြစားစရာပဈစညြးကို ယောကြွားအလှမြးဖှဖေို့ အမှဲသုံးနတယေမြဟုတလြား? ” လို့ ကွှနတြော့ကြိုယပြှားရဲ့ အသှငြးအထုတကြို မရပတြမြးဆကလြုပရြငြး သူမကို မေးလိုကပြါတယြ။ ထငထြားတဲ့အတိုငြးပဲ ဘာမှပှနမြဖှပေါဘူး။ ” အောြ သုံးဘူးတယတြဲ့လား၊ ရိုးနပှေီပေါ့နောြ။” လို့ထပပြှီး ပှောလိုကတြော့မှ ” တဈခါမှမသုံးဘူးပါဘူး။ ပေါကပြေါကရြှာရှာ။” လို့ကမနြးကတနြးပှနဖြှတယြေ။ အသကရြှုသံက ပှတတြောငြးပှတတြောငြးနဲ့ ဖှဈလာတယြ။ ခနျဓာကိုယကြ အမှနအြတိုငြး တုန့ပြှနနြပမေေဲ့ ဘေးလူမသိအောငြ ရှကစြိတနြဲ့ ထိနြးခွုပဖြို့ ကှိုးစားနတေဲ့သူမအဖို့ ပိုပှီးအားအငကြုနခြနြးနပေုံရတယြ။ ဒါလဲ ခဏနရငြေ ကွှနတြောကြ အဆုံးသတပြေးမှာပါ။ ဒါကှောင့ြ ရိုတာကို အပှငြးဆုံးအဆင့အြထိ တငလြိုကပြှီး ကွှနတြော့ရြဲ့ အသှငြးအထုတတြှကေိုလညြး မှနနြှုနြးမှှင့ပြေးလိုကတြယြ။ ” အား…., တမွိုးကှီးပဲ …, ဆကမြလှုပပြါနဲ့တော့၊ မခံနိုငတြော့ဘူး…” သူမရဲ့ အထဲနံရံတှကေ ရှုံခညွြ တှခညွြ ပိုဖှဈလာတယြ။ အစိ ကို ရိုတာနဲ့ ကလိပေးနတေော့ အတှငြးပိုငြးကလညြး တုန့ပြှနမြှုတှပေို ပှငြးထနလြာပုံပဲ။ ” ဒါမွိုး ကှိုကတြယမြဟုတလြား?” “ဒီနေ့အဖို့ ဒါနောကဆြုံးပဲ။

ကွှနတြောလြဲပှီးခါနီးပှီ။ ခငဗြွားထနတြာ ကွှနတြောသြိတယြ။ စိတကြှိုကတြာ ထနပြတေော့။” ” ဟင့အြငြး။ မကှိုကပြါဘူး။ ကောငြးလဲမကောငြး…..ပါ..ဘူး။” လို့ ကှိုးစားပှီး ငှငြးဆနပြမေဲ့ မကွလြုံးကို စုံမှိတပြှီး စကားကိုတောငြ ဆုံးအောငမြပှောနိုငရြှာပါ။ ” မတငဇြာတို့ကတော့ စံပဲဗွာ။ ဘယနြှဈခါမှနြး မသိအောငြ ပှီး ပှီးနတေဲ့အပှငြ ဟိုနရောကလဲ ရှှဲရှှဲစိုနေ တဲ့အပှငြ ပလဈပလဈနဲ့ နတောတောငြ ဝနမြခံခငွသြေးဘူး။ ဒီအခှအနေထေိရောကတြော့မှ ဘာကို သညြးညှငြးခံပှီးအောင့ထြားနရသေေးတာလဲ” ကွှနတြောကြ ဒီလောကလြမြးဖှင့ပြေးထားတာတောငြ အရှကကြှီးတဲ့သူမဟာ နောကဆြုံးအဆင့ြ ရောကတြဲ့ အထိ ပှီးခငွတြာကို ထိနြးခွုပပြှီး အောင့ခြံနတေဲ့အတှကြ အတှငြးထဲမှာတော့ တဗစွဗြစွနြဲ့ အဆကမြပှတြ ပိုပှီးလှုပရြှားနပေါတယြ။ ဝမြးသှားခငွတြာကို အောင့ထြားတဲ့သူလို လူလဲ ဂနာမငှိမဖြှဈလာပါတယြ။ ကွှနတြောလြဲ ပှီးခါနီးလာပါတယြ။ ဒါကှောင့ြ နောကဆြုံးအနနေဲ့ အထုတအြသှငြးကို အားကုနတြငလြိုကြ ပါတယြ။ — ရုတတြရကဆြိုသလိုပဲ သူမပိုငပြနြးဖူးလေးရဲ့ နှုတခြမြးဝက ကွှနတြော့ပြဈစညြးကို အင့ကြနဲ ဆှဲညှဈလိုကပြှီး အတှငြးနကပြိုငြးထဲက ဖောငြးလာသလို ခံစားလိုကရြတယြ။ ” အား… , ထှကပြှီ။ အား။ ” လို့ကွှနတြောအြောလြိုကတြဲ့အသံနဲ့ တပှိုငနြကလြိုပဲ သူမထံမှလဲ ” အအအအအအာအာအာအားအားအား ” လို့ အောလြိုကသြံကို ကှားလိုကရြတယြ။

ကွှနတြောလြဲသူမအထဲမှာ သုတရြညတြှပနြေးထုတလြို့အပှီးမှာ သူမဟာ သေးသှယတြဲ့ကိုယခြနျဓာနဲ့မလိုကဖြကလြောကတြဲ့ အငအြားတှနေဲ့ အတငြးရုနြးတော့တာပဲ။ အခုအထိ အောင့ခြံ ထားတာတှေ ပေါကကြှဲထှကလြာသလိုပဲ။ ပှကှီးက သူမရဲ့ အစိပေါကြနေ ရိုတာကို ခှာလိုကတြော့မှ ငှိမကြသွှားတယြ။ အစကတော့ သူမအထဲမှာ သုတရြညတြှပနြေးထုတဖြို့စိတကြူးမရှိခဲ့ပါဘူး။ ဒါပမယေ့ြ ကောငြးလှနြးလို့ ပှီးခါ နီးမှာ ဆှဲထုတဖြို့မြေ့သှားပှီး အထဲမှာပဲ ပှီးလိုကရြတယြ။ ဒါမွိုးက သတိထားရတယလြေ။ ဗိုကတြှေ ဘာတှထှကေလြာရငြ ရှုတကြုနမြှာမဟုတလြား။ ဒါပမယေ့ြ နို့တှတငြေးနပေုံကနပှေောရရငြ သိပမြကှာခငြ ဓမျမတာလာတော့မှာမို့ သိတတြော့ မစိုးရိမရြဘူးထငတြာပဲ။ ဟဲ ဟဲ.. ပှီးသှားပမယေ့ြ ပွော့မသှားသေးတဲ့ ကွှနတြော့ရြဲ့ ပဈစညြးကို အရငြးအထိ နောကထြပြ အကှိမအြနညြးငယြ ဆောင့ပြေးလိုကတြယြ။ ” အ အ အ” အားအငကြုနခြမြးပှီး အရုပကြှိုးပကွသြလို ပွော့ခှနတေေဲ့ သူမဆီက မထငမြှတတြဲ့ တုန့ပြှနမြှုကို ရပှနတြယြ။ သူမဟာ နောကဆြုံးအထိ ခနျဓာကိုယရြဲ့တုန့ပြှနမြှုကို အရှကကြှီးစှာ ဖုံးကှယဖြို့ကှိုးစားခဲ့တယြ။ စိတမြထိနြး လှနြးလို့ ငိုကှှေးခဲ့ပမယေ့လြဲ အဲဒီနောကမြှာတော့ ကွှနတြောတြို့ကို သူမရဲ့ဝမြးနညြးနမှေုကို မပှမိအောငြ ထိနြးနိုငခြဲ့တယြ။ စိတတြောတြောမြာတဲ့ မိနြးမပဲ။ အရှကတြရားနဲ့ ဖုနြးကှယထြားဖို့ကှိုးစားပမယေ့ြ သူမရဲ့ ရာဂစိတကြိုလဲ ထငထြငရြှားရှား မှငလြိုကရြတယြ။ တုန့ပြှနမြှုတှကေ အရမြးကောငြးတာပဲ။ မွှောလြင့ထြားတာထကတြောငြ ပိုကောငြးနတယြေ။ အရှကကြှီးတယြ။

ဒါပမယေ့ြ တဏှာလဲကှီးတယြ။ ကွှနတြောကြှိုကတြဲ့ မိနြးမကောငြးတဈယောကရြဲ့ အရညအြခငွြးတှပေဲ။ ပှကှီးက ကွှနတြောဘြာကို စဉြးစားနလေဲဆိုတာ သိနတေဲ့အတိုငြးပဲ။ စပဖြှဲဖှဲနဲ့ ကွှနတြော့ကြို ကှည့နြတောနဲ့ ကွှနတြောလြဲ သူ့ကို ပှနရြီပှလိုကတြယြ။ အဝတတြှပှနေဝြတပြှီးတဲ့သူမဟာ အခနြးနံရံကို စိုကကြှည့ရြငြး တဈခုခုကို စဉြးစားနတယေနြဲ့တူတယြ။ စိတနြဲ့ကိုယနြဲ့ တခှားစီလိုပုံစံမွိုးနဲ့။ သိပမြကှာသေးခငြ အခွိနအြတှငြးက ဖှဈပကွခြဲ့တဲ့ကိဈစတှကေို ပှနတြှေးရငြး စိတဆြိုးဝမြးနညြးနတောမွားလားမသိဘူး။ ” အပေးအယူလုပတြဲ့ကိဈစတှေ ပှောစရာကနွသြေးလို့ ဒီကို ခဏလောကကြှှပါခငဗြွာ” လို့ တမငြ ယဉယြဉြ ကွေးကွေးပှောလိုကတြော့မှ သူမဟာမလွှောကခြငွြ လွှောကခြငွပြုံမွိုးနဲ့ ကွှနတြောရြှေ့ကိုလွှောကလြာ တယြ။ ဝမြးနညြးစိတြ၊ မခံခငွစြိတတြှကှေောင့ြ ကလွုဆဲဆဲ မကွရြညတြှကေို ကွှနတြောတြို့ရှေ့မှာ မကမွိ အောငစြိတတြငြးထားတယနြဲ့တူတယြ။ ” ကတိပေးထားတဲ့အတိုငြး ခငဗြွားအမွိုးသားပေးလိုကတြဲ့ ငှသေားကို လကခြံယူထားပှီး စုံစမြးတှေ့ရှိ ခကွြ အစီရငခြံစာကို ပေးလိုကပြါမယြ။ ဒီစာရှကတြှကေိုတော့ ခငဗြွားအမွိုးသားကို ပှနမြပေးပဲ ကိုယတြိုငြ သိမြးထားလိုကပြါလို့ အကှံပှုခငွပြါတယြ။ နောငတြဈခွိနခြွိနြ လငမြယားကှာရှငြးတာတို့ဖှဈလာရငြ ခငဗြွား အတှကြ အထောကအြကူရတာပေါ့။

” လို့ပှောရငြး သူမလကထြဲသို့ စာရှကစြာတမြးတှေ ထည့ထြားတဲ့ စာအိပကြို ပေးလိုကပြါတယြ။ ” ဒါဆို အားလုံး ပှီးပှီပေါ့နောြ၊ နောကထြပမြရှိတော့ဘူးမဟုတလြား?” လို့ မွှောလြင့ခြကွကြှီးစှာနဲ့ သူမက မေးလာပါတယြ။ ” နောကထြပြ ၃၊ ၄ ခါလောကတြော့ အသုံးတောခြံပါဦးဗွာ။ စိတမြပူပါနဲ့။ ကွှနတြောကြ မိနြးမတဈယောကြ ကို သိပကြှာကှာမကှိုကတြတဘြူး။ ခဏလေးနဲ့ပငွြးသှားတတတြဲ့ အကငွ့ရြှိတယြ။ ခငဗြွားကံကောငြးရငြ နောကထြပတြဈခေါကလြောကဆြို ခငဗြွားကို ပငွြးခငွြ ပငွြးသှားမှာပါ။ အဲဒီအခါကှတော့ အခုပေးလိုကတြဲ့ စာရှကစြာတမြးတှကေို ကောပြီကူးထားတာတှရယြေ၊ စောစောက ရိုကထြားတဲ့ ဗီဒီယိုတိပရြယကြို ပှနပြေး မယလြေ။ ဒါဆို လုံးဝ ကိဈစပှတသြှားပှီပေါ့။” လို့ပှနဖြှလေိုကတြော့ သူမရဲ့မကွနြှာဟာ ဇီးရှကလြောကပြဲ ကနွတြော့တယြ။ “နောကတြဈခု ထပတြောငြးဆိုခငွတြာက ဒီနေ့ ဒီအခနြးထဲမှာဖှဈခဲ့တဲ့ ကိဈစကို ခငဗြွားယောကြွားကို ပှနမြ ပှောပါနဲ့။ နောကပြှီး သူက အရှယမြရောကသြေးတဲ့ မိနြးခလေးကို ပိုကဆြံပေးပှီး စားလိုကတြဲ့ကိဈစရယြ၊ အဲဒီကိဈစ ကွှနတြောတြို့သိသှားလို့ ပိုကဆြံနဲ့ ခငဗြွားကို လွောကြှေးအဖှဈ ကွှနတြောတြို့ဆီ ပေးလိုကတြဲ့ ကိဈစတှကေို ခငဗြွားခငပြှနြးကို ပှနမြပှောပါနဲ့လို့ တောငြးဆိုခငွတြာပါ။” — ” ဘယလြိုအဓိပျပါယလြဲ?” ” အောြ.. ခငဗြွားယောကြွားက သူမကောငြးတာလုပထြားတဲ့ကိဈစရယြ၊ အဲဒီကိဈစပေါသြှားလို့ ကိုယ့မြိနြးမကို တဈစိမြးယောကြွားစီ ထိုးကွှေးလိုကရြတယဆြိုတာကို ခငဗြွားကို မသိစခငွေဘြူး။

ခငဗြွားသိသှားမှနြး သူသိသှားရငြ ခငဗြွားကို မကွနြှာခငွြးဆိုငရြခကလြို့နမှောပေါ့။ ကွှနတြောတြို့ကိုလဲ ခငဗြွားကို မပှောဖို့ ကတိတောငြးထားတယြ။ အဲဒါကှောင့ပြါ။” ဘာမှထပမြမေးပမယေ့ြ သူမရဲ့မကွနြှာမှာ အံ့ဩနတေဲ့ အရိပအြယောငတြှေ တှေ့လိုကရြတယြ။ ကွှနတြောကြပဲ ဆကပြှီးပှောလိုကတြယြ။ ” ဒါပမယေ့ြ အငအြားသုံးပှီး မုဒိနြးကငွ့သြလိုမွိုးလုပရြအောငလြဲ ခငဗြွားကိုသနားတယလြေ။ နှဈဦးနှဈဖကြ သဘောတူမှ ဒီကိဈစမွိုးကလဲ ကောငြးတာမဟုတလြား။ ဒါကှောင့ြ ခငဗြွားကို အကွိုးအကှောငြး သသေေ ခွာခွာ ရှငြးပှခဲ့တာပါ။”သူမအပေါဖြောကလြှဲဖောကပြှနလြုပပြှီး ပေါလြာတဲ့အပှဈကိုဖုံးဖို့အတှကြ သူမကို ထိုးကွှေးလိုကတြဲ့အပှငြ အပှဈမရှိသလို ဟနဆြောငခြငွနြတေဲ့ ကှောငသြူတောယြောကြွားရဲ့ အစအဆုံးကို သိလိုကရြတဲ့အတှကြ အလှနထြိတလြန့သြှားပုံရတယြ။ တဈခုခုပှနပြှောဖို့ စကားလုံးတောငရြှာမရတော့သလိုပဲ။ ပါးစပအြဟောငြး သားနဲ့ ကွှနတြောပြှောနတောကို နားထောငနြတယြေ။ ” ကွှနတြောတြို့လဲ ကတိပကွတြဲ့သူတှလေို့ အထငမြခံခငွလြို့ပါ။ အကယြ၍ ပှနမြပှောပှဘူးဆိုရငြ ကွှနတြောတြို့ဘကကြလဲ ကတိတဈခုပေးပါမယြ။ အကှိမပြေါငြးမွားစှာ ပှီးပှီး တစိမြးယောကြွားတှေ ရှေ့မှာတောငြ မဖုံးနိုငြ မဖိနိုငြ တဏှာထနတြဲ့ ခငဗြွားအကှောငြးကိုလဲ ခငဗြွားယောကြွားကို ပှနမြပှောပှ ပါဘူး။ ” လို့ တမငတြကာ ပိုပှောလိုကတြယြ။ ဟုတတြယလြေ။

အဲဒီလိုမှ မခွုပထြားရငြ မလှယဘြူး။ အိမပြှနပြှီး လငမြယားခငွြး စကားပှောကှရငြး ကွှနတြောတြို့အလိမတြှေ ရိပမြိသှားပှီး ရဲသှားတိုငလြိုကမြှ ဟုတပြေ့ဖှဈသှားမယလြေ။ ဒီလငမြယား နှဈယောကကြှားမှာ ဒီနေ့ကိဈစကို မပှောမိအောငလြုပထြားဖို့ လိုတယမြဟုတလြား။ ဒါပမယေ့ြ သူမကတော့ တုတတြုတတြောငမြလှုပဘြူး။ ကိုယ့ယြောကြွားက ဒီလိုလူပါလားဆိုတာ သိလိုကရြပှီး နလနမြထူနိုငလြောကအြောငြ စိတဒြဏရြာရသှားပုံပဲ။ ဒါကှောင့ြ သူမရဲ့ ပုခုံးကို ပုတရြငြး “ကဲထ, ပှနကြရွအောငြ။ ကတိပေးထားတဲ့အတိုငြး အိမတြိုငရြာရောကလြိုကပြို့ပေးပါ့မယြ။” လို့ပှောလိုကြ တယြ။ အိမအြထိလိုကမြပို့ပဲ တဈယောကထြဲပှနလြှှတလြိုကရြငြ အကလွှနနြတေဲ့ စိတဓြါတတြှကှေောင့ြ ကိုယ့ကြိုကိုယသြတသြတယေတြို့ ဘာတို့တောငဖြှဈနိုငတြယြ။ အိမမြှနမြှနပြှနရြောကပြှီး ခလေးတှနေဲ့ မှနမြှနပြေးတှေ့လိုကတြာအကောငြးဆုံးပဲ။ ” မမေေ, ဗိုကဆြာပှီ၊ ဘာစားရမှာလဲ” လို့ နပူနဆာမေးလာမယ့ြ ခလေးတှကေိုကှည့ရြငြး ဒီနေ့ဖှဈခဲ့တဲ့ ကိဈစက သူတို့လေးတှရေဲ့နောငရြေးအတှကြ အနဈနာခံလိုကတြာပဲလို့ ဖှတှေေးလေးတှေ ဝငလြာမယြ မဟုတလြား။ အဲဒီနေ့က ကွှနမြအိမပြှနရြောကတြော့ ကွှနမြယောကြွားက ကွှနမြကို ဘာတဈခှနြးမှမမေးဘူး။ ခွိနြးထားတဲ့သူတှနေဲ့ တှေ့ခဲ့လား? စာရှကစြာတမြးတှရခေဲ့လား? လို့ အမှနဆြိုရငြ မေးသင့တြယြ မဟုတလြား။

ဘာမှမမေးတဲ့အပှငြ မကွနြှာခငွြးဆိုငဖြို့တောငြ ရှောငနြတယြေ။ ဟိုလူပှောလိုကတြဲ့ အတိုငြးပဲ။ ညစာစားပှီး ခလေးတှကေို သိပလြိုကပြှီးတော့ ဟိုလူတှပှေောတဲ့ကိဈစက တကယလြားဆိုတာ ကွှနမြယောကြွားကို မေးကှည့ရြငကြောငြးမလားလို့ စိတကြူးမိသေးတယြ။ ဒါပမယေ့ြ မေးရမှာကို ကွှနမြ ကှောကနြတယြေ။ ကတိပေးထားတာကို ဂရုစိုကလြို့တော့ မဟုတဘြူး။ ဖှဈရပမြှနကြို သိခငွပြမယေ့ြ သိရမှာလဲ ကှောကနြတော။ နောကပြှီး ဒီနေ့ဖှဈခဲ့တဲ့ကိဈစကိုလဲ ပှနမြစဉြးစားခငွတြော့ဘူး။ မေ့ပဈဖို့ ကှိုးစားရမယလြို့ စိတဆြုံးဖှတလြိုကတြယြ။ နောကြ ၃၊၄ရကလြောကနြတေော့ လစဉလြာနကှကေိဈစက ပုံမှနအြတိုငြး စလာတယြ။ ပှငဆြငစြရာရှိတာ ကို ပှငဆြငနြရငြေး အဲဒီနေ့ကစပှီး ကှိုးစားမေ့ထားခဲ့တဲ့ကိဈစတဈခုကိုပှနသြတိရလာတယြ။ “ဟိုလူရဲ့ အညဈအကှေးတှေ ကွှနမြကိုယထြဲမှာ….” ကိုယဝြနမြရလို့ တောပြါသေးရဲ့ဆိုပှီး စိတအြေးသှားပမယေ့ြ ရှကစြိတြ၊ ဝမြးနညြးစိတြ၊ ယောကြွားရဲ့ သဈစာမဲ့မှုကို သိလိုကရြတဲ့ ကှကှေဲစိတြ၊ မခံခငွစြိတတြှကေ ကွှနမြရဲ့ အတှေးထဲကို တဈခုစီ ဝငလြာပှီး ဘယသြူမှ မရှိတဲ့အခနြးထဲမှာ တဈယောကတြညြး မကွရြညကြနွမေိခဲ့တယြ။ သောကှာနေ့မနကခြငြး။ ခငပြှနြးနဲ့ခလေးတှကေ ရုံးနဲ့ကွောငြးကို အသီးသီးသှားကှပှီး အိမမြှာ ကွှနမြ တဈယောကထြဲ ရှိနတေဲ့အခွိနြ။

သတိမရခငွစြရာ အဲဒီနေ့ကနေ နှဈပါတတြောငကြှာသှားပါပှီ။ အဲဒီနေ့က အကှောငြးကို မတှေးမိအောငြ ကှိုးစားခဲ့တယြ။ အိပမြကဆြိုးတဈခုလို့ ထငခြငွခြဲ့တယြ။ ဒါပမယေ့ြ ကွှနမြဆုတောငြးသလို ဖှဈမလာပါဘူး။ ” ကလငြ… ကလငြ…” ဖုနြးမှညသြံကှောင့ြ ဆေးလကစြ ပုကနတြှကေိုခထွားပှီး ဖုနြးရှိရာဧည့ခြနြးဆီသို့ ပှေးလာခဲ့တယြ။ ” ဟုတကြဲ့။ အမိန့ရြှိပါရှငြ” ” ဒေါတြငဇြာခိုငြ” အသံပိုငရြှငြ ဘယသြူလဲဆိုတာ ကွှနမြခကွခြငွြးသိလိုကပြါတယြ။ ” ကနွြးခမြးသာလို့ မာရဲ့လား? ဟဲဟဲ, ဟိုတဈရကကြတောငြ ခငဗြွားယောကြွားနဲ့ တှေ့သေးတယြ။ သူ့အပှောအရတော့ ပုံမှနအြတိုငြးပဲ။ ဘာမှ မပှောငြးလဲပါဘူးတဲ့။ ဟုတရြဲ့လား? ဟဲဟဲ” ကှောကစြိတကြှောင့ြ ကိုငထြားတဲ့ဖုနြးခှကတြောငြ လကထြဲက လှတကြခွငွသြလိုဖှဈသှားတယြ။ ရှံ့ရှာစိတြ၊ မုနြးတီးစိတြ၊ ဒေါသစိတြ၊ ဝမြးနညြးစိတတြှကေ တပှိုငနြကထြဲ ပေါလြာပှီး အာခေါငတြှေ ခှောကလြာတယြ။ တဈခုခုပှနပြှောခငွပြမယေ့ြ ဘာသံမှ ထှကမြလာဘူး။ ” ပေးထားတဲ့ကတိအတိုငြး ခငဗြွားယောကြွားကို ဘာမှပှနမြမေးဘူးလို့ သိရတဲ့အတှကြ ကွေးဇူးအထူး တငပြါတယြ။ ဒါကှောင့ြ ကွှနတြောတြို့နဲ့ဆကဆြံခဲ့တုနြးက ခငဗြွားလဲ စိတပြါလာတာတို့၊ ဟိုနရောကရှှဲရှှဲစို လာတာတို့မဖှဈပဲ နောကဆြုံးအထိ သဈသားတုနြးကှီးကိုလုပရြသလိုပဲလို့ ခငဗြွားယောကြွားကိုပှောပှထားပါတယြ။

“ခံပှငြးစိတကြှောင့ြ ကွှနမြတဈကိုယလြုံးတုနယြငလြာပှီး ဘာပှနပြှောရမှနြးမသိသူလို မှငသြကနြမေိတယြ။ ပှနပြှောခငွရြငတြောငြ ကိုယ့အြားနညြးခကွကြို ဆုပကြိုငထြားတဲ့ သူစိမြးယောကြွားတဈယောကကြို ပှနရြနတြှေ့ရဲမှာ မဟုတပြါဘူး။ ” ဒေါတြငဇြာခိုငြ, နားထောငနြရေဲ့လား?” ” ဟုတကြဲ့…” ” ခငဗြွားဘကကြ ကတိတညခြဲ့လို့လဲ ဟိုအခှကေိုလဲ ခငဗြွားယောကြွားကို မပှတော့ပဲ ကွှနတြောပြဲ ဆကသြိမြးထားလိုကပြါတယြ။” အဲဒီစကားကှားလိုကရြတဲ့ကွှနမြဟာ ဒိနြးကနဲ ထခုနမြိမတတြ လန့သြှားတယြ။ ဟိုခှကေို ကွှနမြယောကြွားကိုပဲဖှဈဖှဈ သူစိမြးတဈရံဆံကိုပဲဖှဈဖှဈ ဘယသြူ့ကိုမှ မကှည့စြခငွေဘြူး။ အကှည့ခြံ သင့တြဲ့ အရာလဲမဟုတဘြူးလေ။ ” ပှစရာမဟုတဘြူး။ ကွှနမြယောကြွားကို ပှလိုကတြယမြဟုတလြား?” လို့ ထိတလြန့ပြှီး အသံကယွကြှီးနဲ့ မေးလိုကမြိတယြ။ ဟိုလူကတော့ခပအြေးအေးပဲ ပှနဖြှလောတယြ။ ” မပှဖှဈလိုကပြါဘူးလို့ပှောတာကို မကှားလိုကဘြူးလား? နောကပြှီး အဲဒီခှကေို ဘယသြူ့ကိုမှ မပှပါဘူး လို့ ခငဗြွားကို ကတိမပေးထားပါဘူး။” ” စောရီး။ တောငြးပနပြါတယြ။ ဘယသြူ့ကိုမှမပှပါနဲ့ရှငြ” လို့ ကွှနမြဘကကြ လသေံလွော့လိုကရြတယြ။ ” ဟုတကြဲ့။ ကွှနတြောနြဲ့ခငဗြွားကှားမှာ ဘာပှူနာမှ မဖှဈမခငွြး ဘယသြူ့ကိုမှမပှပါဘူး။ စိတခြပွါ။ ” ရယကြွဲကွဲနဲ့ပှနဖြှသေံကိုကှားရတယြ။

ကွှနမြက ဘာမှပှနမြပှောတော့ သူကဆကပြှီး ” ဒါကှောင့ြ ခငဗြွားနဲ့ကွှနတြောနြဲ့ နောကတြဈခါ “ဒိတြ” လုပကြှရအောငလြေ”လို့ပှောလာတယြ။ ဒိတလြုပမြယလြို့ တမငပြှောလိုကမြှနြးကွှနမြသိပါတယြ။ ကွှနမြက ငှငြးမယလြုပတြော့ သူကပဲ တနငြျဂနှနေေ့ နေ့လညြ အရငနြရော၊ အရငအြခွိနမြှာ တှေ့ကမွယလြို့ပှောပှီး ဖုနြးခသွှားတယြ။ ဟိုဘကကြ ဘာသံမှ မကှားရတော့ပမေဲ့ ဖုနြးခှကကြို ကိုငထြားရငြး ငေါငတြောငတြောငကြနွနြခေဲ့တယြ။ (အဲဒီနေ့က ဖှဈခဲ့တာတှဟော အိပမြကမြဟုတဘြူး။ တကယဖြှဈခဲ့တာပါလား။ ကွှနမြ မေ့ခငွပြမယေ့လြဲ ရှောငလြှှဲလို့မရပါလား…….) မတတနြိုငဘြူးလေ။ ခလေးတှရေဲ့ ရှေ့ရေးကောငြးဖို့ ဟိုဟိုဒီဒီငှငြးမနတေော့ပဲ နာရီပိုငြးလောကြ သညြးခံလိုကရြငြ ပှီးသှားမဲ့ ကိဈစပဲလေ။ ဟိုလူတှရှေေ့မှာ အသနားခံနတောကမှ ပိုပှီးမခံခငွစြရာ ကောငြးတယြ။ ရငဆြိုငစြရာရှိတာကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ရငဆြိုငြ လိုကတြော့မယလြို့ ဆုံးဖှတလြိုကတြော့ ရငထြဲမှာ ဆို့တဈနတေဲ့ အစိုငအြခဲတှေ ရှငြးသှားသလို ခံစားမိတယြ။  ” သှားပှီ။ ခိုငြးထားတာတှေ သခွောလုပထြားလိုကြဦး။ ပှနခြါနီးလဲ တံခါးသခွော ပိတသြှားဦး” လို့ စိတပြူစှာမှာနတေဲ့ ကွှနတြော့ကြို ကှည့ပြှီး ပှကှီးက စိတခြပွါဆိုတဲ့ မကွနြှာပေးနဲ့ ပှနကြှည့တြယြ။  ဒီနေ့တော့ သူမလိုကတြော့ဘူး လို့ အလိုကသြိစှာပှောလာတဲ့ ပှကှီးကှောင့ြ  မငြးနခေဲ့ကှာလို့ ပှောစရာ မလိုတော့ဘူး။

သူမပါလာတာကှောင့ြ ကားကို ကိုယတြိုငမြောငြးပှီး သူမနဲ့ ခွိနြးထားတဲ့နရောဆီ ထှကလြာခဲ့တယြ။ ကားမောငြးလာရငြး ပိုကဆြံရှိတဲ့သူတှရေဲ့ မိနြးမတှဟော ဘာလို့မွား ခွောကွ လှကရွတာလဲလို့ မနာလိုစှာ တှေးမိတယြ။ အခုတဈခေါကြ ကွှနတြော့ြ ပဈမှတဖြှဈသှားတဲ့ တငဇြာခိုငဆြိုလဲကှည့လြေ။ ခလေးနှဈယောကအြမသောဆိုတယြ။ လုံးဝမထငရြဘူး။ ရုပရြညခြွောမောတဲ့အပှငြ တုန့ပြှနမြှုလညြး ကောငြးတယြ။ ဒါတောငြ သူမယောကြွားက အပှငမြှာ သောငြးကနွြးခငွသြေးတယြ။ ကွှနတြောလြဲ အစက ရိုးရိုးသားသား အလှတစြုံထောကလြုပလြာတာပါပဲ။ ဒါပမယေ့ြ အလုပအြပသြူ အရမြးနညြးတော့ အလုပမြဖှဈဘူး။ ဘယလြောကကြှိုးကှိုးစားစားလုပလြုပြ။ ထမငြးနပမြှနအြောငြ မနညြး လုပနြရတေယြ။ ပိုကဆြံရှိတဲ့သူတှမွေားတော့ အိမမြှာ မိနြးမခွောခွောရှိတာတောငြ အပှငမြှာကဲခငွတြိုငြး ကဲနိုငတြယြ။ ဒါကှောင့ြ တဈခါတဈခါ တမငအြမှုဆငပြှီး ထောငဖြမြးတယြ။ ငှညှဈေတယြ။ မကောငြးဘူး ဆိုတာတော့ သိတယြ။ ဒါပမယေ့ြ တရားမွှတမှု မရှိတဲ့လောကကှီးကို ကွှနတြော့နြညြး ကွှနတြော့ဟြနနြဲ့ ပှနကြလဲ့စားခှနတေောလို့ သဘောထားလိုကတြယြ။ ဒီတဈခေါကြ ကွှနတြော့ရြဲ့သားကောငဖြှဈသှားတဲ့ တငဇြာခိုငကြိုလဲ သနားတော့ သနားမိတယြ။ ဒါပမယေ့ြ ကွှနတြောအြကှိုကဆြုံး မိနြးမမွိုးဖှဈလို့ အခုလို နောကတြဈခေါကတြှေ့ရမှာကို တှေးပွောရြငြး သူမစောင့နြတေဲ့ နရောကို ရောကလြာတယြ။

“ဒေါတြငဇြာခိုငြ” ရုတတြရကြ နောကကြွောမှ ကှားလိုကရြတဲ့ခေါသြံကှောင့ြ လန့သြှားတယြ။ ဘေးဘီကို သတိထားကှည့ြ နပမေယေ့ြ ပှီးခဲ့တဲ့အခေါကတြုနြးကလိုပဲ ကိုယ့နြောကရြောကလြာမှသိတယြ။ ” ဟုတကြဲ့” လို့ ပှနဖြှလေိုကပြမယေ့ြ မကွနြှာထားက တငြးမာနမယေဆြိုတာ ကိုယ့ဖြာသာသိတယြ။ ” ကားက ဟိုနားမှာ ရပထြားပါတယြ။” ” တကပြါ” လို့ ကားနားရောကတြော့ ရှေ့ခနြးတံခါးကို ဖှင့ပြေးပှီး သူကတော့ ယာဉမြောငြးခုံမှာဝငထြိုငြ လိုကတြယြ။ ပှီးခဲ့တဲ့အခေါကကြ အတူပါလာတဲ့ အသကငြယငြယတြဈယောကြ ပါမလာပုံပဲ။ တဈယောကြ ထဲဆိုတော့ နဲနဲတောသြေးတယလြို့ စိတသြကသြာရာ ရမိတယြ။ အရငတြဈခေါကကြ စိတလြှုပရြှားနလေို့ သတိထားမကှည့မြခဲ့တဲ့ သူ့ကို သသခွေောခွာကှည့လြိုကမြိတယြ။ အသကြ ၄၀ကွောြ ၅၀လောကလြို့ထငရြတယြ။ ဟောငြးပမေဲ့ သန့သြန့ပြှန့ပြှန့ရြှိတဲ့ ရှပအြငြျကွံ အောကမြှ လူငယတြဈယောကလြို သနမြာနသေေးတဲ့ ခနျဓာကိုယကြို သတိထားမိတယြ။ အခုမှ ပှနစြဉြးစားမိတယြ။ သူ့နာမယကြို မသိသေးဘူး။ အရငတြဈခေါကတြုနြးက သူပှောတော့ ပှောတယနြဲ့ တူတယြ။ မမှတမြိဘူး။ ကွှနမြစိတပြါသညဖြှဈစေ မပါသညဖြှဈစေ။

တဈခေါကထြဲပမေဲ့ အတှငြးကကွ ဆကဆြံခဲ့ဘူးတဲ့ ယောကြွားတဈယောကရြဲ့နာမယကြိုတောငြ မသိသေးပါလားလို့ တှေးရငြး ဘာကှောင့ြ မှနြးမသိဘူး ဝမြးနညြးလာတယြ။ ရှကလြဲရှကမြိတယြ။ ဒါပမယေ့ြ မေးတော့မမေးခငွဘြူး။ ဟိုဟိုဒီဒီတှေးနတေုနြး သူက ကွှနမြဘကကြို လှည့ကြှည့ရြငြး ” ပှောထားရဦးမယြ။ ကွှနတြောကြ အကှမြးဖကတြာကို သိပမြုနြးတာ။” လို့ စကားစလာတယြ။ [ ကွှနမြကို ဗလကာယ လုပခြငွတြိုငြးလုပခြဲ့ပှီးတော့ ဘာတှလောပှောနတောလဲ။]လို့ စိတထြဲမှာထငြ လိုကတြယြ။ ဘာမှတော့ ပှနမြပှောဖှဈဘူး။ ကွှနမြနားထောငနြလေားလို့ ဖတွကြနဲလှည့ကြှည့ပြှီး “ဒါပမယေ့ြ ဒါမွိုးကိဈစတှမှော အငအြားသုံးမှ နားလညတြဲ့မိနြးမတှကေ မွားတယဗြွ။ ဒါကှောင့ြ လိုအပတြဲ့ အခါတှမှောတော့ မကှိုကပြမယေ့ြ အကှမြးဖကမြိတာအမှနပြဲ။ နောကပြှီး အကှမြးမဖကရြငြ သဘော မပေါကတြဲ့ ဉာဏထြိုငြးထိုငြး မိနြးမတှကေို ပိုလို့တောငြ မုနြးသေးတယြ။” သူဆိုလိုခငွတြာက “ငါ့ကို အကှမြးဖကမြိအောငမြလုပနြဲ့” လို့ ခှိမြးခှောကခြငွတြာနဲ့တူတယြ။ ဒါကှောင့ြ နှာခေါငြးတဈခကွရြှုံ့ရငြး ” အောြ.. ဟုတလြား”လို့ စိတမြပါစှာပှနဖြှလေိုကတြော့ သူက အသံကို မှှင့လြိုကပြှီး ” ကွှနတြောဆြိုလိုခငွတြာကို နားလညရြဲ့လား?” လို့ ခကထြနစြှာ မေးလာတယြ။

အဲဒီတော့မှ ကွှနမြလဲ လန့သြှားပှီး ” နားမလညပြါဘူး” လို့ ဖှလေိုကမြိတယြ။ ဒါကို သူက ခကွခြငွြးပှနြ မဖှသေေးပဲ ကွှနမြဘကကြို တဈခကွလြှည့ကြှည့လြိုကတြယြ။ ပှီးမှ ” ကွှနတြောကြ မကှိုကတြော့ဘူးဆိုရငြ ထိတောငမြထိခငွတြော့ဘူး။ ဒါကှောင့ြ ကိဈစပှတပြှီ ပှီးပှီလို့ မထငလြိုကနြဲ့ဦး။ အခုအထိတော့ အဲဒီလိုမိနြးမမွိုးတှကေို တခှားလူဆီ ပေးပဈလိုကတြယြ။ ကွှနတြော့ြ ဆီမှာ ဒါမွိုးမှကှိုကတြဲ့ မိတဆြှတှေေ အမွားကှီးရှိတယလြေ။ သူတို့ကို ဧည့ခြံခိုငြးလိုကတြယြ။ လုပခြငွြ တာလုပြ ဆိုပှီးတော့ပေါ့။” စကားအဆုံး ခေါငြးပေါကြို ဆယပြေါငတြူတဈခွောငြး ပှုတကြလွာသလို ခံစားလိုကရြတယြ။ အဲဒါမွိုးတော့ အဖှဈမခံနိုငဘြူး လို့ အောပြှောခငွလြာတဲ့စိတကြို မနညြးထိနြးလိုကရြတယြ။ ကွှနမြ မကှိုကြ မှနြးသိလို့ တမငပြှောတာလို့ ထငရြပမယေ့ြ တကယလြုပခြငွရြငြ လုပလြို့ရတယဆြိုတာ ကွှနမြ နားလညြ လိုကတြယြ။ ကွှနမြဘယလြိုတုန့ပြှနမြလဲဆိုတာကို သူကှည့နြမှနြေးသိလို့ အပှငပြနြး တညငြှိမနြသလေို စိတကြို ထိနြးခွုပထြားတယြ။ ဒိထကပြိုပှီး ကိုယ့ရြဲ့အားနညြးခကွကြို သူ့ကို ပှလို့မဖှဈဘူး။ ဒါကှောင့ြ တမငြ ” ကွှနမြကိုလဲ ဖာသညတြှလေို လူတကာနဲ့ အိပခြိုငြးမယပြေါ့” လို့ ခပပြေါ့ပေါ့ ပှနဖြှလေိုကတြယြ။ ဂရုမစိုကတြဲ့ပုံစံနဲ့ ပှနပြှောလိုကရြပမယေ့ြ “ဖာသညြ” ဆိုတဲ့ စကားလုံးထှကလြာအောငြ မနညြး ကှိုးစားပှီး ပှောလိုကရြတယြ။

” အဲဒါတော့ ခငဗြွားအပေါြ မူတညပြါတယြ။” လို့ သူကလဲ ပှနထြေ့လိုကတြယြ။ တုနလြှုပနြတေဲ့ ကွှနမြရဲ့ အတှငြးစိတကြို ထိုးထှငြးသိနသလေိုပါပဲ။ ဒီတဈခါတော့ အရှုံးမပေးဘူးလို့ အားတငြးပှီးလာခဲ့တဲ့ ကွှနမြရဲ့ ပထမဆုံးရှုံးပှဲပါပဲ။ ကားရပလြိုကလြို့ ကှည့လြိုကတြော့ အရငတြဈခေါကကြနဲ့ မတူတဲ့ ဟိုတယရြှေ့မှာ ရောကနြတယြေ။  ဒီဟိုတယကြ ကှိုကတြဲ့အခနြးကို အပှငမြှာထောငထြားတဲ့ဘုတပြှားမှာ ခလုတနြှိပပြှီးရှေးရတာ။ ကောငတြာမရှိဘူး။ အထဲရောကတြော့ အမှနတြမြး သုံးနကအွေခနြးကို ရှေးပှီး သော့ထုတလြိုကတြယြ။ အခနြးထဲရောကတြော့ နောကကြဝငလြာတဲ့ သူမဆီလှည့ပြှီး ညာလကနြဲ့ခါးကို သိုငြးဖကလြိုကတြယြ။ ” ဘာလုပတြာလဲ။” တောတြောရြနတြှေ့ကောငြးတဲ့မိနြးမပဲ။ အသံတိုးတိုးလေးပမေဲ့ မကှိုကကြှောငြး သိစတေဲ့လသေံနဲ့ ခကွခြငွြးပှနတြုန့ပြှနတြယြ။ မသိခငွယြောငဆြောငပြှီး ကွှနတြော့ြ ဘယလြကနြဲ့ သူမရဲ့ မေးစေ့လေးကို ဆှဲမော့ဖို့လုပတြော့ အားထည့ထြားပှီး အောကကြို ငုတထြားတယြ။ မထငမြှတတြဲ့ ကွှနတြော့ရြဲ့ လုပရြပကြှောင့ြ စိတလြှုပရြှားသှားပုံရတယြ။ ” ဒီလိုနရောမွိုးရောကလြာမှတော့ဗွာ မုဒလြေးဘာလေးသှငြးပှီး သမီးရညြးစားတှလေို နမြးရအောငလြေ” လို့ အမိန့ပြေးသံနဲ့ပှောလိုကတြော့ မကွစြိကို စုံမှိတပြှီး မကွနြှာကိုမော့ခါ နှုတခြမြးလေးကို စူပေးတယြ။ ဟဲဟဲ ကားပေါမြှာ ခှိမြးခှောကထြားတဲ့စကားက တောတြောထြိရောကတြယနြဲ့တူတယြ။

ကွှနတြောလြဲ သူမနှုတခြမြးလေးကို သာသာလေးနမြးလိုကတြယြ။ ပှီးတော့ မကွနြှာကို ပှနခြှာပှီး သူမကို ကှည့လြိုကတြယြ။ သူမဟာ မကွစြိကို စုံမှိတြ အံကိုကှိတပြှီး ရှာနတေဲ့မိုး အမှနတြိတသြှားမှာကို စောင့နြေ တယြ။ ” ဘယလြိုကှည့ကြှည့ြ သမီးရညြးစားခှငြး နမြးနတောနဲ့ မတူဘူးနောြ” လို့ လှောငရြယြ ရယလြိုကပြမယေ့ြ သူမကတော့ တုပတြုပမြလှုပပြါ။” တငြးထားတဲ့စိတတြှေ နဲနဲလွော့ပါဦးဗွ။ ရညြးစားအခငွြးခငွြး ဟိုဟာလုပခြါနီး ဘယလြိုနမြးတယဆြိုတာ သိတယမြဟုတလြား? တောင့မြထားနဲ့လေ” လို့ ပှောရငြး ကွှနတြောဟြာ လကနြှဈဖကနြဲ့ သူမရဲ့ သှယလြတွဲ့ ခါးကို အားထည့ြ လှမြးဖကလြိုကတြယြ။ ပှီးတော့ နှုတခြမြးခငွြးတေ့လိုကပြှီး လွှာကိုထုတခြါ သူမရဲ့ နှုတခြမြးပါး နှဈလှှာရဲ့ အလညကြို ထိုးသှငြးလိုကတြယြ။ ရုတတြရကဆြိုတော့ ကှောငသြှားတဲ့သူမဟာ ပါးစပကြို တငြးတငြးစေ့မယြ လုပပြှီးမှ ခှာပေးလိုကပြှီး စိထားတဲ့သှားကိုလဲ ဟလိုကတြယြ။ အထဲရောကသြှားတဲ့ ကွှနတြော့လြွှာကို သူမရဲ့ ပါးစပတြဈခုလုံးထဲ မှှေ့ရမြးပေးလိုကတြယြ။ ဒါပမယေ့သြူမရဲ့လွှာကသိပမြကှိုဆိုခငွပြါဘူး။ ကွှနတြောလြဲထပပြှောဦးမှလို့ ပါးစပခြငွးခြှာမယလြုပတြော့မှ သူမဟာ လွှာထိပလြေးကို ကွှနတြော့ရြဲ့လွှာနဲ့လာတို့ပါတယြ။ သိပတြော့ စိတပြါပုံမရပမယေ့ြ တကယ့ြ အနမြးနဲ့တော့ တူလာပါတယြ။ ခဏကှာအောငြ နမြးနပှေီး ပါးစပခြငွြးခှာကာ ” ဒီတဈခါတော့ လွှာကို အပှငကြို ထုတပြေးပါ” လို့ သူမကို တောငြးဆိုလိုကပြါတယြ။ မထုတခြငွထြုတခြငွြ နဲနဲလေးထုတပြေးတယြ။

” မဟုတဘြူးလေ။ တဈခွောငြးလုံး မှငရြအောငြ ထုတမြှပေါ့” လို့ထပပြှောတော့မှ ထှကလြာတယြ။ ဘာအတှကထြုတခြိုငြးတယဆြိုတာ သိလို့နဲ့တူတယြ။ လွှာဖွားလေး တှကေ တဆတဆြတတြုနနြတယြေ။ သူမထုတပြေးတဲ့လွှာကို ပါးစပထြဲထည့ပြှီး ရခေဲခွောငြးစုပသြလို ငုံစုပလြိုကတြယြ။ တောတြောကြှာ ကှာ သူမရဲ့လွှာကို အရသာခံပှီး ဆော့ကစားနလေိုကတြယြ။  “မီးပိတပြေးပါ” လို့ အိပခြနြးရှိတဲ့နရောကိုရောကတြာနဲ့ သူမကတောငြးဆိုတယြ။ “ပှီးတော့ အရငတြဈခါလို ကှနဒြှနြး(အဖောြ)မပါပဲ မလုပပြါနဲ့။ ပါလာတယမြဟုတလြား” လို့ အမိန့သြံ ဆနဆြနြ ပှောလာတယြ။ သူမရဲ့မကွနြှာကို ကှည့လြိုကတြော့ ခုနကအနမြးကှမြးတှကှေောင့ြ ပနြးနုရောငြ သနြးနတယြေ။ သူ့ဖာသာတော့ သတိ ထားမိပုံမရဘူး။ လသေံမာမာနဲ့ ခပတြညတြညြ တောငြးဆိုနပမေယေ့ြ လသေံနဲ့မကိုကညြီတဲ့ မကွနြှာထားလေးကှောင့ြ ကွှနတြောရြငတြှတေောငခြုနလြာတယြ။ ” မှနမြှနလြုပကြှရအောငတြဲ့လား? တောတြောြ မာနတြငြးထားတယနြဲ့တူတယြ။ မှနမြှနပြှီးသှားရငြ ကောငြးမယလြို့ စိတကြူး နတယေမြဟုတလြား?” လို့ သူမရဲ့ အတှငြးစိတကြို တိုးလွှိုပေါကသြိနသလေို ပှော လိုကတြော့ ငှိမကြသွှားတယြ။ ဒါပမယေ့ြ ခံပှငြးနပေုံပဲ။ တကယရြိုးတဲ့မိနြးမပဲ။ ဘာစဉြးစားနသလေဲဆိုတာ မကွနြှာမှာ ခကွခြငွြးပေါတြယြ။ “ကဲ စိတကြို လွှော့လိုကပြါ။ အပေါအြငြျကံကွိုခွှတပြှီး ဆိုဖာပေါမြှာသှားထိုငနြေ။

ကွှနတြောြ ဝိုငတြဈပုလငြး ဖောကလြိုကမြယြ။ အတူသောကကြှရအောငနြောြ” ကိုယ့ခြစွသြူကို ပှောတဲ့လသေံမွိုးနဲ့ပှောရငြး ရခေဲသတျေတာထဲက ဝိုငပြုလငြးနဲ့ခှကနြှဈခှကကြို ထုတလြိုကတြယြ။ သူမလဲ ကွှနတြောပြှောတဲ့အတိုငြး အပေါအြငြျကံကွို ခွှတပြှီး ဆိုဖာပေါမြှာ ခပကြွုံ့ကွုံ့ လေး ဝငထြိုငြ လိုကတြယြ။ ဝိုငပြုလငြးကိုဖောကပြှီး သူမအတှကငြှဲ့ပေးရငြး “သောကနြိုငတြယြ မဟုတလြား?” လို့ လှမြးပေး လိုကတြယြ။ လှုပရြှားနတေဲ့စိတကြို တညငြှိမအြောငထြိနြးဖို့နဲ့တူတယြ။ ကွှနတြောလြှမြးပေးလိုကတြဲ့ ဝိုငကြို ပါးစပမြှာတေ့လိုကတြယြ။ ” ကွှနမြသောကနြိုငတြယဆြိုတာ ဘယလြိုသိသလဲ? ဒါတှလေဲ စုံစမြးထားတာပဲလား?” “ဒီလိုပါပဲ” လို့ပှနဖြှရငြေး သူမရဲ့ခှကထြဲ ထပထြည့ပြေးလိုကတြယြ။ ရီဝဝလေေေးဖှဈလာရငြ ပိုကောငြးတယလြေ။ ဒါမှအရငတြဈခေါကထြကြ ပိုပှီး ပွောနြိုငမြှာမဟုတလြား။ ဝိုငနြဲနဲဝငသြှားတဲ့နောကြ ကွှနမြလဲ နညြးနညြးတညငြှိမလြာတယြ။ ခုနကအထိ ” မှနမြှနလြုပြ မှနမြှနပြှီးသှားရငကြောငြးမှာပဲ” လို့ ဆုတောငြးမိခဲ့ပမယေ့ြ အခုတော့ “ကှာခငွသြလောကကြှာပါစေ။ ဘယနြှဈနာရီတောငြ ကှာနိုငမြှာလဲ” လို့ စိတပြေါကပြေါကနြဲ့ တှေးတတလြာတယြ။ အဲဒီအခွိနမြှာ မကွနြှာခငွြးဆိုငဆြိုဖာမှာထိုငနြတေဲ့ ဟိုလူက တဈခုခုကို သတိရသလို ရုတတြရကြ ထရပပြှီး “အား.. အခုမှသတိရတယြ။ ကာယကံရှငကြိုပှရဦးမယြ” လို့ပှောလိုကတြယြ။ ပှီးတော့အိတထြဲက လပတြော့ပကြှနပြွူတာ တဈလုံးကို ထုတလြိုကပြှီး အခနြးထဲမှာရှိတဲ့ တီဗှီနဲ့ သှားပှီးဆကနြတယြေ။

သူဘာကိုပှခငွနြတယေဆြိုတာကို ရိပမြိလိုကတြယြ။ ( အရငတြဈခါက ရိုကထြားတဲ့ ဟိုအခှပေဲဖှဈမယြ။ ကိုယအြလုပခြံနရတေဲ့ မှငကြှငြးကို ဘယလြို မကွနြှာထားပှီး ကှည့ရြပါ့မလဲ….) စိတထြဲမှာတော့ တောတြောတြုနလြှုပသြှားပမယေ့ြ ခှကထြဲကဝိုငကြို ပိုပှီးသောကလြိုကတြယြ။ လှုပရြှားသှားတဲ့စိတကြို ပှနငြှိမလြာအောငြ ကှိုးစားမိတယြ။ ဆကစြရာရှိတဲ့ကှိုးတှဆကေပြှီးတော့ သူက ကွှနမြဘကလြှည့ကြှည့တြယြ။ တီဗှီမှနသြားပေါမြှာ ကှနပြွူတာရဲ့ ဝငြးဒိုးလိုဂိုကို မှငရြတယြ။ ” ဟိုတလောက ရိုကထြားတဲ့ခှလေေ။ ကှနပြွူတာထဲ သှငြးထားလိုကတြာ။” လို့ပှောရငြး မူဗီဖိုငြ ကို ဖှင့လြိုကတြယြ။ ” ကှနပြွူတာထဲ ဆှဲသှငြးလိုကတြော့ အလငြးအမှောငညြှိတာတို့၊ ရှေ့ပိုငြးက မလိုတာတှေ ဖှတပြဈတာတို့ လုပလြို့ လှယတြယလြေ။” သူမက အခနြးနံရံကို မကွနြှာမူပှီး အဝတစြခွှတနြတေဲ့နရောကနေ စပှနတယြေ။ ပှီးတော့ ကွှနမြရဲ့ဘေးမှာလာဝငထြိုငပြှီး ကိုငထြားတဲ့ခှကထြဲက ဝိုငကြိုသောကနြတယြေ။ တီဗှီဖနသြားပေါကြ မှငကြှငြးကို ကှည့နြသလေို ဟနဆြောငနြပမေယေ့ြ မကွစြိထောင့ကြနေ ကွှနမြကို အကဲခတနြတယေဆြိုတာ ကွှနမြသိနတယြေ။ ရပပြေးဖို့ ထအောခြငွတြဲ့စိတကြို မနဲထိနြးခွုပရြငြး အပှငပြနြး တညငြှိမနြသလေို ယောငဆြောငနြခေဲ့တယြ။

ရပပြေးဖို့ပှောလိုကရြငြ သူ့အကှိုကတြှေ့သှားမယြ လေ။ ပှီးတော့ ကွှနမြတောငြးဆိုတာနဲ့ သူကလဲ ရပပြေးမှာမဟုတဘြူးဆိုတာ သခွောနတယြေ။ ရပမြပေးတဲ့အပှငြ ကွှနမြကို ပှုံးဖှဲဖှဲနဲ့ ပှနကြှည့မြယ့ြ သူရဲ့မကွနြှာကို ကွှနမြ မမှငခြငွပြါဘူး။  မပှဖို့တောငြးပနရြငကြောငြးမလားလို့ တှေးနတေုနြး တီဗှီရှိရာကို လှမြးကှည့လြိုကတြော့ အဝတတြှခွှတေခြံလိုကရြပှီး လကပြှနကြှိုးအတုပခြံထားရတဲ့အခနြးကို ရောကနြပှေီ။ ကှည့နြရငြေး သတိမရခငွတြော့တဲ့ ခံစားခကွတြှကေ ပှနလြညြ ပေါပြေါကလြာတယြ။ ဝမြးနညြးစိတြ၊ မခံခငွစြိတြ၊ ရှကစြိတတြှပေေါ့။ ပှီးတော့ ခှထေောကနြှဈခွောငြးကို ဆှဲမှှောကခြံလိုကရြတယြ။ အဲဒီတုနြးက ကိုယဘြယလြို ပုံစံမွိုးရှိနမယေဆြိုတာ သိတော့သိထားပမယေ့ြ ဗီဒီယိုထဲကနေ မကွဝြါးထငထြငြ ပှနကြှည့လြိုကရြတော့ ရှကလြှနလြှနြးလို့ ရုတတြရကြ သတိလဈ ခငွသြလိုတောငြ ဖှဈသှားတယြ။ ဟိုလူက ကွှနမြ ပေါငကြှားထဲ မကွနြှာကိုထိုးသှငြးပှီး ပှုစုပေးနတေဲ့အခနြးကို ပှောငြးသှားတယြ။ ခနျဓာကိုယကြ သူ့ရဲ့ယုယမှု တှကေို တုန့ပြှနစြပှုလာတယြ။ “ဟငြ ဟ ဟ…..” အံဩလှနြးလို့ အသံတောငထြှကမြိမလို ဖှဈသှားတယြ။ ကိုယ့မြကွလြုံးကို ကိုယြ မယုံနိုငဖြှဈသှားတယြ ( အို.. ဘယလြိုမှ မဖှဈနိုငဘြူး။ ဒါ ကွှနမြ မဟုတဘြူး။ တခှားတဈယောကပြဲဖှဈမယြ……) အရငတြဈခေါကကြ ကိုယ့ဖြာသာကိုတော့ ဘာမှ မခံစားရဘူးလို့ထငထြားမိခဲ့တယြ။

ခနျဓာကိုယကြ နဲနဲ ပှနတြုန့ပြှနတြယြ ဆိုတာတောငြ ဘယသြူမှမသိအောငြ ဖုံးဖိထားနိုငခြဲ့တယလြို့ ထငထြားမိခဲ့တယြ။ အခုတော့ မှငကြှငြးထဲကကွှနမြဟာ ထငထြားတာနဲ့တခှားစီဖှဈနတယြေ။ ပါးစပကြနေ အသံမထှကတြာ တဈခုပဲရှိတယြ။ မကွနြှာကနီရဲနပှေီး အသကရြှုသံတှကလေဲပှငြးထနနြတယြေ။ ရငနြှဈမှှာက နိမ့ခြညွြ မှင့ခြညွနြဲ့။ အကှိမပြေါငးမြွားစှာ ခှထေောကနြဲ့ခါးက ကော့ ကော့သှားတာကို အခှထေဲမှာ တှေ့လိုကရြတယြ။ အိမကြယောကြွားနဲ့ ညရေးညတာကိဈစတှလေုပတြဲ့အခါမှာ ပနြးဖူးလေးကို ပါးစပနြဲ့ ယုယပေး ခံရတယဆြိုတာ မရှိ သလောကရြှားပါတယြ။ ယောကြွားလုပသြူက ဒါမွိုးတှကေို သိပစြိတမြရှညလြို့ လုပမြပေးဘူးဆိုတာထကြ ကွှနမြကိုြ၌ ကလညြး ညဈညဈပါတပြါတလြို့ ရှံမိတဲ့အတှကြ သူလုပခြငွရြငြ တောငြ ပေးမလုပခြဲ့ဘူး။ အိမထြောငမြကခွငကြ တှဲခဲ့ဘူးတဲ့ သူနဲ့လညြး အဲဒီလိုပါပဲ။ ဒါကှောင့ြ ယောကြွားနဲ့မိနြးမက ဟိုကိဈစမလုပခြငြ တဈယောကပြဈစညြးကို တဈယောကြ လကနြဲ့ပှတသြပြ ပေးတာတို့ ပါးစပနြဲ့ ယုယပေးတာတို့ လုပကြှတယဆြိုတာကှားဘူးပမေဲ့ ကိုယနြဲ့မဆိုငသြလို သဘောထားခဲ့တယြ။ ရှံစရာကှီးမဟုတလြား။ အဲဒါမွိုးလုပလြို့လဲ ခံစားလို့ကောငြးမယလြို့ မထငခြဲ့မိဘူး။ အနညြးဆုံးတော့ လှနခြဲ့တဲ့နှဈပါတလြောကအြထိ အဲဒီလို ထငထြားခဲ့တယြ။

” ကှနပြွူတာထဲ ဆှဲသှငြးထားတော့ ဒီလိုနရောမွိုးရောကရြငြ  တောတြောထြနတြဲ့ တငဇြာခိုငြ ပှီးနပေုံ ဆိုပှီး အောကကြ စာတနြးထိုးလို့ရတယြ။ ထိုးကှည့မြလား? ဟဲဟဲ…” လို့ မခံခငွအြောငြ ပှောလာတဲ့ စကားလုံးတှလေဲ နားထဲမဝငနြိုငတြော့ပါ။ ကာမနတဘြုံရဲ့အထှတအြထိပကြို အကှိမမြွားစှာရောကသြှားတဲ့ ကိုယ့ပြုံရိပကြိုကှည့ရြငြး အဲဒီတုနြးက ခနျဓာကိုယအြတှငြး ခံစားခဲ့ရတဲ့ ရမျမကအြရသာတှကေို ပှနသြတိရလာတယြ။ အဲဒီနေ့က ငှကပြွောတုနြးလို နနေိုငခြဲ့တယလြို့ ထငထြားခဲ့တယြ။ ဒါပမယေ့ြ အဲဒါဟာ ရှကလြှနလြှနြးလို့ အပေါကြ ထပရြေးလိုကတြဲ့ မှတဉြာဏဆြိုတာသိလိုကရြတယြ။ ပနြးဖူးလေးကို ယုယုယယ အပှုစုခံရတဲ့အရသာဟာ ထငထြားတာထကကြို ပိုနတယြေ။ အဲဒီတုနြးက ကောငြးလှနလြှနြးလို့ ရှကတြာတို့ ရှံတာတို့တှေ ဘယပြွောကကြုနမြှနြး မသိတော့ဘူး။ အခုမှပှနသြတိရလာတယြ။  အဲဒီတုနြးက ဘယလြိုမှနြးမသိအောငြ ကောငြးခဲ့တယြ။…..အား….. အဝေးဆုံးတဈနရောကို အတငြးတှနြးပို့ထားတဲ့ ခံစားခကွတြှကေ အသိစိတကြိုကွောပြှီး ပှနရြောကလြာ တယြ။  အား,,, ခဏနရငြေ ဟိုတဈခေါကတြုနြးကလိုပဲ ထပလြုပခြံရဦးမှာ…… ဟငြး… ထပပြှီးတော့….လကခြံခငွတြာလား။ ငှငြးဆနခြငွတြာလား။ ပေါပြေါကလြာတဲ့ စိတခြံစားခကွတြှကေို ဝခှေဲမရဖှဈလာပှီး ခေါငြးထဲမှာ ဘာဆို ဘာမှမရှိတော့ဘူး။

ခှထေဲမှာတော့ မကွစြိဖုံးကိုတပခြံထားရတဲ့ကွှနမြဟာ ဒီနေ့ပါမလာတဲ့ခပငြယငြယတြဈယောကရြဲ့ ဖှားဖကတြောကြို ပါးစပထြဲ အတငြးထည့တြာ ခံနရတေယြ။ ကွှနမြယောကြွားကိုတောငြ သူအရမြးတောငြးဆိုမှ လုပပြေးဖူးတဲ့ကိဈစကို သူစိမြးယောကြွား တဈယောကကြို အတငြးလုပခြိုငြးလို့လုပပြေးလိုကရြတယြ။ နာကညွြးခှငြး၊ ဝမြးနညြးခှငြးတှကေို ခံစားရငြးနဲ့ လုပပြေးခဲ့တာကို ပှနသြတိရလာတယြ။ အဲဒီနောကြ ကငမြရာမှငကြှငြးက အနီးကပပြုံတှစေီပှောငြးသှားတယြ။သူစိမြးယောကြွားတဈယောကရြဲ့ ပဈစညြးကို ပါးစပနြဲ့ ကှိုးစားပမြးစားလုပပြေးနတေဲ့ ကွှနမြရဲ့မကွနြှာ၊ နှုတခြမြးဝ၊ ကွှနမြကိုယတြိုငတြောငြ သသခွေောခွာမကှည့ဘြူးတဲ့ ကွှနမြရဲ့ ပနြးဖူးလေးတှကေို အနီးကပတြှေ့လိုကရြတယြ။ ရှကလြိုကတြာ အရမြးပဲ။ ရှကလြှနြးလို့ သတေောငသြှားနိုငတြယြ။  ဒီလိုဗီဒီယိုခှကေို ဘယသြူ့ကိုမှပှလို့မဖှဈဘူး။ လုံးဝပှလို့မဖှဈဘူး။ ဘယသြူ့ကိုမှလညြး မကှည့စြခငွေဘြူး။ ကွှနမြဒီလိုတှေးနတေုနြး ဟိုလူက ပုခုံးပေါဘြယလြကတြငပြှီး ညာဖကလြကနြဲ့ ကွှနမြရဲ့ရငသြားတှကေို အငြျကံပွေါကြနေ စမြးလာတယြ။ ” အဝတအြစား ခွှတဖြို့ အခွိနရြောကပြါပှီခငဗြွား…ဟဲဟဲဟဲ” —- လသေံကိုက တောတြောမြုနြးဖို့ကောငြးတယြ။ ကွှနမြရှကနြတောကိုပဲ သူ့အတှကတြော့ သဘောကစွရာလိုဖှဈနတယေဆြိုတာသိသာနတယြေ။ ရှကရြှကနြဲ့အဝတအြစားတှကေို တဈလှှာခငွြးစီခွှတနြမေဲ့ ကွှနမြကို အရသာခံပှီး ကှည့ခြငွနြပေုံ ရတယြ။

” ရှငခြွှတပြေးပါလားဟငြ” လို့ပှောပှီး သူ့ကို ပှနဖြကလြိုကရြရငြ ကောငြးလမလေားလို့ စိတပြေါကပြေါကနြဲ့ တှေးနမေိတယြ။ အို.. မဖှဈနိုငပြါဘူးလေ။ ဟနဆြောငပြှီးတော့တောငြ ကွှနမြပါးစပကြ ဒါမွိုး ပှောလို့ထှကမြှာ မဟုတပြါဘူး။ နောကပြှီး သူ့ကိုခွှတခြိုငြးရငြ တဈလှှာခငွြး အရသာခံပှီး ခွှတမြှာသခွောတယြ။ ဘယလြိုမှအဖှဈမခံနိုငဘြူး။ လကတြှေ့မဆနတြဲ့အတှေးကို ဆကပြှီးတှေးခှင့တြောငြ အခွိနမြရှိပါဘူး။ သူက မခွှတသြေးဘူးလား ဆိုတဲ့အကှည့တြှနေဲ့ ကှည့နြတယြေ။ အားနညြးခကွတြှကေို တဈခုပှီးတဈခုဆုပကြိုငထြားတဲ့သူ့ကို ကွှနမြဘယလြိုမှမလှနဆြနနြိုငပြါဘူး။ (ဖှဈနိုငရြငြ သူကှည့နြတေဲ့ရှေ့မှာ မခွှတခြငွဘြူး။ ဖှဈနိုငမြလားမသိဘူး။ ပှောကှည့ြဦးမှပဲ..) ဆိုဖာမှအသာထကာသူ့ဖကလြှည့ကြှည့ရြငြးတောငြးဆိုကှည့လြိုကမြိတယြ။”ဟို…”” ဘာပှောခငွလြို့လဲ?” “ရခွေိုးခနြးထဲမှာခွှတလြာခဲ့ရငကြောရမလားဟငြ?””သဘောပဲလေ။” အငှငြးခံရလိမ့မြယလြို့ထငထြားတာ။ ခှင့ပြှုလိမ့မြယလြို့ လုံးဝမွှောလြင့မြထားခဲ့ဘူး။ သူစိတမြပှောငြးခငြ အမှနသြှားခွှတမြှလို့ တှေးရငြး ရခွေိုးခနြးရှိရာသို့ ခပသြှကသြှကြ သှားလိုကတြယြ။ အထဲရောကတြော့ တဈခုခငွြးစီ မှနမြှနလြေးခွှတလြိုကတြယြ။ နှေးတုံ့နှေးတုံ့လုပနြရငြေ ဘာထပပြှောလာ မလဲမသိဘူး။ ကှောကနြမေိတယြ။ အကုနလြုံးခွှတပြှီးလို့ အရေးအကှီးဆုံး နရောကို ဖုံးကှယပြေးထားတဲ့ ပနတြီကို ခွှတရြတော့မဲ့အခွိနမြှာဆကခြွှတရြမှာကိုလကတြှန့သြှားတယြ။

အခနြးထောင့ကြရခွေိုးပှီးဝတတြဲ့အမှှေးပှအငြျကံရွှညစြီမကွလြုံးတှကရေောကသြှားတယြ။ (မဖှဈသေးပါဘူး။အဲဒါကှီးဝတပြှီးထှကသြှားရငတြဈခုခုပှောကိုပှောခံရမှာပဲ။) တှဝနေရေငြေးနောကဆြုံးကနွနြတေဲ့အောကခြံဘောငြးဘီလေးကိုခွှတပြှီးအဝတခြှငြးထဲ ထည့လြိုကတြယြ။နောကထြပဘြာမွားရှိဦးမလဲလို့ရှာကှည့လြိုကတြော့မကွနြှာသုတပြုဝါကို တှေ့မိတယြ။ (ဒီပုဝါကိုပဲကိုယမြှာပတသြှားရငကြောငြးမလားမသိဘူး။ ဒါလေးဆိုရငတြော့ ရလောကမြယြ ထငတြာပဲ။) ရခွေိုးခနြးထဲမှာအဝတဗြလာနဲ့နရတေယဆြိုရငနြဲနဲတောသြေးတယြ။ရခွေိုးခနြးမဟုတတြဲ့တခှား အခနြးထဲကိုပှီးတော့ဟိုလူကကှည့နြတေဲ့ရှေ့ကိုဘာအဝတမြှမပါပဲလွှောကဝြငသြှားဖို့ဆိုတာ ဘယလြိုမှ မဖှဈနိုငတြဲ့ကိဈစပါ။ရှကတြယဆြိုတာထကသြဘာဝမကဘွူးလို့ပဲပှောရမလား။ သူစိမြးယောကြွားတဈယောကရြဲ့ရှေ့ကိုမဆိုထားနဲ့ကိုယ့ယြောကြွားရဲ့ရှေ့ကိုလဲဘာမှဝတမြထားပဲ သှားမှာမဟုတပြါဘူး။မဖှဈသင့ဘြူးလလေို့ထငတြယြ။ ရခွေိုးခနြးအပှငမြှ အသံဗလံမွားကို ကှားလိုကရြတယြ။ ကွှနမြလညြးအခွိနနြဲနဲကှာသှားတာကို သတိထားမိလိုကပြှီးမကွနြှာသုတပြုဝါကိုယူပှီးကိုယမြှာခပတြငြးတငြးလေးပါတလြိုကတြယြ။ (အငြး၊ဒါလေးနဲ့ဆိုပှောလာခဲ့ရငတြောငခြကွခြငွြးခွှတလြိုကလြို့ရတာပဲ။) ဘာပှောခံရမလဲမသိဘူးလို့ စိုးထင့နြတေဲ့စိတကြို မကွနြှာမှာမပေါအြောငထြိနြးရငြး ရခွေိုးခနြးထဲမှ ထှကလြာလိုကတြယြ။

ကွှနတြော့ကြို မလှနဆြနနြိုငလြို့ အဝတတြှကေို တဈခုခငွြးစီ ခွှတနြရငြေး ရှကနြမယေ့ြ သူမကို ထိုငကြှည့နြရတောလဲ ဆိုးတော့မဆိုးပါဘူး။ အနမြးလေးတှပေေးရငြး အခွိနဆြှဲပှီး ခွှတပြေးရတာကိုလဲ မကှိုကလြို့တော့မဟုတပြါဘူး။ ဒါပမယေ့ြ နောကအြခေါကတြှမှပေဲ လုပဖြို့ခနွထြားတော့မယြ။ သူမကို မပှောမဖှဈပှောထားရမဲ့ကိဈစတဈခုကရှိနလေို့။ဖှင့လြကစြအခှကေို တဈဝကမြှာရပလြိုကတြယြ။ ပှီးတော့ အခနြးထဲမှာရှိတဲ့ စာရှကထြဲမှာ ရေးထားတဲ့အတိုငြး အငတြာနကြ စကတြငကြိုလုပလြိုကတြယြ။ ပေးထားတဲ့ Password ကိုထည့လြိုကပြှီး ဘရောကစြာကို ဖှင့လြိုကတြယြ။ ဒီဟိုတယကြ အခနြးထဲမှာ အငတြာနကသြုံးလို့ရတယြ။ဒါကှောင့လြဲဒီနေ့ဒီဟိုတယကြိုရှေးလိုကတြာ။ စကထြဲမှာ ဘှတခြမြတခြလြုပထြားတဲ့ စာမကွနြှာကိုဖှင့ထြားလိုကတြယြ။ ကိုယပြို့ထားတဲ့ပုံတှကေို တငပြေးတဲ့ ဆိုကဒြတြဈခုပါ။ အဲဒီဆိုကဒြထြဲမှာတငထြားတဲ့ပုံတှကေ အားလုံး လူကှီးကှိုကပြုံတှကှေီးပဲ။ သူမရခွေိုးခနြးထဲကထှကမြလာခငအြားလုံးပှီးသှားတယြ။ ရခွေိုးခနြးထဲကထှကလြာတဲ့သူမဟာကှနပြွူတာနဲ့မကွနြှာအပနြတေဲ့ကွှနတြော့ကြိုကှည့ပြှီးဘာလုပနြလေဲလို့သငြျကာမကငြးဖှဈနမှောပဲ။လှဲ့ကှည့လြိုကတြော့ထငထြားတဲ့အတိုငြး သံသယမကွလြုံးတှနေဲ့ကှည့နြတောကို တှေ့ရတယြ။

သူမရဲ့ခနျဓာကိုယကြို မကွနြှာသုတပြုဝါတဈထညနြဲ့ ဖုံးကှယထြားတယြ။ကိုယတြုံးလုံးခွှတကြှီးနဲ့ထှကလြာရမှာရှကလြှနြးလို့နဲ့တူတယြ။ ဒါပမယေ့သြိပမြကှီးလှတဲ့မကွနြှာသုတပြုဝါလေးဟာသူမရဲ့လုံးဝနြးလှပတဲ့ ရငသြားအပေါြ လောကကြနေ ပေါငလြညလြောကအြထိပဲဖုံးပေးထားနိုငပြှီးကှည့ရြတာစိတလြှုပရြှားဖို့ကောငြးလှတယြ။ “အဝတအြစားတှအကေုနခြွှတခြဲ့ပါဆိုတာကိုဘာလို့ပုဝါကှီးပတလြာတာလဲ?” ” တောငြးပနပြါတယြ။ မကှိုကလြို့ခွှတစြခငွေရြနြ ခကွခြငွြးခွှတပြါ့မယြ။” လို့ ပှောမဲ့သာ ပှောနတယြေ။ လကကြတော့ပုဝါစကိုကွှတမြကအွောငတြငြးတငြးကိုငထြားတယြ။ကိုယတြုံးလုံးခွှတပြေါကြ ပုဝါလေးတဈထညနြဲ့ပဲပတထြားပှီးမခို့တရို့လေးလှနတေဲ့သူမရဲ့အလှကိုမထငမြှတပြဲ မှငခြှင့ရြလိုကတြယြ။ စိတထြဲမှာတော့ခဏလောကမြကွစြိအရသာခံလိုကြဦးမှပဲလို့တှေးရငြး နှုတကြတော့သူမကိုနောကလြိုကမြိတယြ။ “ဒါဆိုခကွခြငွြးခွှတပြှလဗွော” ထငထြားတဲ့အတိုငြးပဲ။တုတတြုတမြလှုပဘြူး။ ” ဒါဆိုလဲ နောကမြှကွှနတြောကြိုယတြိုငခြွှတပြေးပါမယြ။ ခုနတုနြးကလို နမြးရငြး တဈထညလြောကြ ခွှတရြတာလဲမဆိုးပါဘူး။” လတတြလောအတှကတြော့စိတသြကသြာရာရသှားပမေဲ့ဘာလုပခြံရဦးမလဲမသိဘူးလို့ ပူပနစြိတတြှလေဲပေါလြာပုံရတဲ့သူမကိုကှည့ရြငြးပှုံးလိုကမြိတယြ။

“အဲဒါနဲ့ ဒေါတြငဇြာခိုငြ, အငတြာနကသြုံးဖူးလား?” လို့မေးလိုကတြော့ ခကွခြငွြးဆိုသလိုပဲ သံသယ ရှိတဲ့ မကွလြုံးတှနေဲ့ ကွှနတြော့ကြို ပှနကြှည့လြာတယြ။ — ” ဒဈဂစွတြယကြငမြရာနဲ့ ရိုကထြားတဲ့ဓါတပြုံတှကေိုပို့ပှီး လူအမွားကှည့လြို့ရအောငြ တငထြားလို့ရတဲ့ ဝကဆြိုကဒြတြှရှေိတယဆြိုတာကောကှားဖူးလား?” ” တဈခါမှမကှားဖူးပါဘူး။” ဘာကိုဆိုလိုခငွတြယဆြိုတာ ရိပမြိလာပုံပဲ။ စိုးရိမစြိတတြှကေို မကွနြှာမှာမပေါလြာအောငြ ကှိုးစားနပေုံ ရတယြ။ ကွှနတြောလြညြး တမငသြကသြကြ မရှညြ ရှညအြောငြ အခွိနဆြှဲပှီး ဆကရြှငြးပှလိုကတြယြ။ “ရူခငြးတှလေူပုံတှအမွေားကှီးပဲ။ အမွိုးလညြးစုံတယြ။ တခွို့ပုံတှဆေိုရငြ ပရိုတှကေ ရိုကထြားတာလား လို့တောငထြငရြတယြ။” ရခွေိုးခနြးထဲကထှကလြာတဲ့သူမဟာကွှနတြောစြကားကှောင့ထြိုငရြမှာကိုတောငမြေ့နပေုံပဲ။ ” ဆိုဖာမှာ ဝငထြိုငလြိုကပြါဦး” လို့ တီဗှီဘကကြို မကွနြှာမူထားတဲ့ အခနြးထောင့ကြ ဆိုဖာကို ညှှနပြှရငြး ကွှနတြောလြဲတီဗှီဘေးနားမှာခထွားတဲ့ခှေးခှပေုလေးမှာဝငထြိုငလြိုကတြယြ။ပှောတဲ့အတိုငြး ဆိုဖာပေါမြှာထိုငခြလွိုကတြော့မကွနြှာသုတပြုဝါ က အပေါကြိုတကသြှားပှီး ပနြးဖူးလေးကို ဖုံးခှုံထားတဲ့ ခှုံပုတကြလေးတောငြ ပေါလြုပေါခြငဖြှဈသှား တယြ။

သူမဟာ မလုံမလဲဖှဈသှားတဲ့ ခနျဓာကိုယအြလှကို ပုဝါစှနြးလေးနဲ့ဖုံးကှယဖြို့ဖိထားရှာတယြ။ “ပို့ထားတဲ့ပုံတှထေဲမှာ လငမြယားတှေ၊ သမီးရညြးစားစုံတှဲတှကေ အခစွဇြာတခြငြးနရငြေး ရိုကထြားတဲ့ ပုံတှတေောငပြါတယြ။ ဒီမှာကှည့ြ။” လို့ ပှောရငြး ကှနပြွူတာနဲ့ ဆကထြားတဲ့ တီဗှီဖနသြားပေါကြို လကညြိုးထိုးပှလိုကတြယြ။ပှီးတော့တှေ့ရာပုံတဈပုံကိုအကှီးခွဲ့ပှလိုကတြယြ။ “ဒီပုံဆိုရငရြညြးစားစုံတှဲဆိုတာထကခြငဗြွားယောကြွားလိုပဲကွောငြးသူအရှယမြှကှိုကတြဲ့ သူတဈယောကကြလုပနြတေုနြးရိုကပြှီးတငထြားတဲ့ပုံပဲ။” “တပစြှပရြိုကြ” ပုံလို့ခေါမြလား။ ဝငနြတေဲ့နရောကိုပဲရိုကထြားတာ။ ကောငမြလေးရဲ့ မကွနြှာတော့ မပါဘူး။ခနျဓာကိုယကြသိပမြထှားသေးလို့ကွောငြးသူအရှယလြို့ထငရြတယြ။ သူမဟာကွှနတြောပြှတဲ့ပုံကို ကှည့တြော့ကှည့နြပမေယေ့ဘြာမှပှနမြပှောပဲ မကွမြှောငတြောငြ ကွူတထြားလိုကသြေးတယြ။ —- ” ဒီတဈပုံဆိုရငြ ဒေါတြငဇြာခိုငနြဲ့ တောတြောတြူတယနြောြ။ ” လို့ပှောရငြး သှယလြတွဲ့ ခနျဓာကိုယပြိုငရြှငြ အမွိုးသမီး တဈယောကရြဲ့ အဝတမြပါ နောကပြိုငြးအလှကိုရိုကထြားတဲ့ ပုံလေးကို ကလဈလုပပြှီး ပုံကှီးခွဲ့လိုကတြယြ။ဖှဈခငွတြော့တောတြောတြူတယြ။ ကိုယခြနျဓာအခွိုးအစားကအစ။ ဆံပငပြုံစံတောငြ တူနသေေးတယြ။ သူမကတော့ ကွှနတြောပြှောနတောကို ယုံပုံမရဘူး။ သူမရဲ့ပုံကို အရငတြငထြားပှီးတော့မှ တမငြ တကာ “တူတယနြောြ” လို့ လိမပြှောနတယေပြေါ့။

ဒါကှောင့ြ မကွကြလူးဆနပြှာနဲ့ ” ဘာဖှဈလို့လဲ? ဘာလို့ ကွှနမြပုံကို…..” လို့ အောပြှောရငြး ရုတတြရကြ ထရပလြိုကတြယြ။ သူမဒီလို ပှနပြှီးတုန့ပြှနမြယြ ဆိုတာ ကှိုသိနတေဲ့ကွှနတြောဟြာ လသေံအေးအေးလေးနဲ့ ပှနဖြှလေိုကတြယြ။ “သသခွေောခွာကှည့ပြါဦးဗွာ။ဒီပုံထဲကမိနြးမဟာဒေါတြငဇြာခိုငမြဟုတပြါဘူး။” အဲဒီတော့မှ သူမဟာ တီဗှီဖနသြားကို မကွလြုံးကွှတထြှကမြတတကြှည့လြိုကတြယြ။ ပုံထဲမှာ ကွောပေး ထားလို့ မကွနြှာတော့ မမှငရြပမယေ့ြ သသခွေောခွာကှည့ရြငြ သူမ မဟုတဘြူးဆိုတာ ကာယကံရှငကြ အသိဆုံးမဟုတလြား။ ” စိတငြှိမငြှိမထြားပါဗွာ။ ဒေါတြငဇြာခိုငရြဲ့ဓါတပြုံကို ဒီလိုဆိုကဒြမြွိုးမှာ တငမြထားပါဘူးဗွာ။ အခုလောလောဆယအြထိတော့မတငရြသေးပါဘူး။”သူမဟာကိုယ့ကြိုကိုယမြထိနြးနိုငလြောကအြောငစြိတလြှုပရြှားသှားတဲ့အတှကြ နောငတြရသှားပုံရတယြ။ ” အခှအနေတှကေတေော့ ဒေါတြငဇြာခိုင့အြပေါပြဲမူတညတြာပါ။ လိုအပရြငြ မကွနြှာပုံထငထြငရြှားရှား မှငရြတဲ့နရောကိုဓါတပြုံလုပပြှီး ဒီလိုဆိုကဒြမြွိုးမှာ တငထြားတာတို့ ဒေါတြငဇြာခိုငရြဲ့ အသိမိတဆြှတှေေ စီပို့တာတို့လုပသြင့လြဲလုပရြမှာပေါ့။” သူမ အရမြးစိုးရိမသြှားပုံရတယြ။ ရငထြဲကခံစားခကွတြှကေို မကွနြှာမှာလာမပေါအြောငြ ကှိုးစား မှိုသိပနြပေုံပဲ။

ကားပေါမြှာ ဖာခံခိုငြးမယလြို့ အပှောခံလိုကရြတုနြးကလိုပဲ။ အဲဒီလို မကွနြှာပေးလေးလဲ တောတြောကြှည့လြို့ကောငြးတယြ။ပိုပှီးတော့လဲနှိပစြကကြလူလုပခြငွလြာတယြ။ “အခုအထိ ရှငပြှောတဲ့အတိုငြးပဲ လုပလြာခဲ့တာပဲ မဟုတလြားရှငြ” လို့ လပှထေေိုးလာတယြ။ “အငြး,ဟုတပြါတယြ။ ဒါပမယေ့ြ နဲနဲတော့အထှန့တြကခြငွနြသေေးတယမြဟုတလြား? ပိုပှီးလိမျမာမှပေါ့။” လို့ပှောရငြးသူမကိုယမြှာပတထြားတဲ့မကွနြှာသုတပြုဝါကိုတဈခကွကြှည့လြိုကတြယြ။ ” တဈပုံလောကစြမြးပှီး တငကြှည့မြလား? တငပြုံတငနြညြးက လှယပြါတယြ။ ဒီမှာကှည့ြ, ခုနကပှတဲ့ အခှထေဲက ဖှတထြား တဲ့ပုံလေ။” လို့ ပုံတဈပုံကို ပှလိုကတြယြ။ ကွှနတြောတြပည့ြ ပှကှီးကို ပါးစပနြဲ့ ပှုစုပေးနတေုနြး နောကကြွောဘကကြ ရိုကထြားတဲ့ပုံပါ။ အဝတမြပါတဲ့ သူမရဲ့အလှက ထငြးထငြးကှီးပေါနြေ တယြ။ မကွနြှာကို မမှငရြပမယေ့ြ ဘာလုပနြတယေဆြိုတာ ကှည့လြိုကြရြငြ သိသာနတယြေ။ “တောငြးပနပြါတယရြှငြ။ အဲဒါတော့ မလုပပြါနဲ့ရှငြ။ မပို့ပါနဲ့။” လို့ ငိုသံပါကှီးနဲ့ပှောရငြး ကွှနတြောရြှိရာ တီဗှီရှေ့ကို အပှေးအလှှားရောကလြာတယြ။ပှီးတော့ ကွှနတြော့လြကမြောငြးကို ဆုတကြိုငလြာတယြ။ —– ” ဟာ ဒီပုံထဲမှာ ဒေါတြငဇြာခိုငရြဲ့ မကွနြှာကို မှငရြတာမှ မဟုတတြာ။ ဘာဖှဈလဲ။

မကွနြှာမပေါရြငြ ဘယသြူမှနြးသိမှာမှမဟုတတြာ။” “ဘယသြူမှမသိလဲကွှနမြမနတတေဘြူး။တောငြးပနပြါတယြ။မပို့ပါနဲ့ရှငြ။” ပှီးတော့ တဈခုခုကို သတိရလိုကသြလို ပုံမွိုးနဲ့ ကိုယမြှာပတထြားတဲ့ ပုဝါလေးကို ကဗွာကယာ ခှာခလွိုကပြှီးဘေးကိုပဈလိုကတြယြ။ ” တောငြးပနပြါတယြ။ ပှောသမွှအကုနနြားထောငပြါ့မယြ။ ဘာပှောပှောလုပပြါ့မယြ။ ဓါတပြုံတော့ မပို့လိုကပြါနဲ့။တောငြးပနပြါတယြ။” ဖာသညလြုပခြိုငြးမယလြို့ပှောတုနြးကထကြ ပိုပှီးဖှဈနိုငခြွရှေိတယလြို့ ထငသြှားပုံရတယြ။ ပို့ခငွတြဲ့ပုံကို ကလဈတဈခကွြ နှဈခကွြ နှိပလြိုကရြုံနဲ့ အငတြာနကကြနတဆေင့ြ အှနလြိုငြးပေါကြို စကျကန့ပြိုငြးအတှငြး ရောကသြှားနိုငတြယဆြိုတာလောကတြော့သူမလဲသိထားပုံရတယြ။ ဒါကှောင့ြ ထိတလြန့ပြွာယာသှားပှီး ဣနျဒှမဆေညနြိုငအြောငဖြှဈသှားတာနမယြေ။သူမကိုကှည့ပြှီး ကွှနတြောပြှုံးလိုကမြိတယြ။ ဘာအဝတမြှ မရှိတော့တဲ့ သူမရဲ့ သေးသှယတြဲ့ ကိုယလြုံးလေးကို အသာဆှဲဖကရြငြး နှုတခြမြးခငွြး အသာအယာထိ လိုကတြယြ။ ပှီးမှ ဘယလြိုတုန့ပြှနမြလဲလို့သိခငွတြာနဲ့ သူမရဲ့မကွလြုံးတှကေို စိုကကြှည့လြိုကတြယြ။ “ကွှနတြောဘြာခိုငြးခိုငြးတကယလြုပမြယပြေါ့။” “တကယပြါရှငြ” “ဒါဆို လူစညကြားတဲ့ မှို့လယကြ ဘကဈြကားမှတတြိုငရြှေ့ကို ကိုယလြုံးတီးနဲ့ လမြးဖှတလြွှောကပြှဗွာ။”

သူမဟာကွှနတြော့စြကားကှောင့တြောတြောအြံ့ဩသှားပုံရတယြ။ “ဒီကုတအြငြျကံကွိုအပေါကြခှုံပှီးတော့ကွှနတြော့ကြားနဲ့ မှို့ထဲအထိခေါသြှားမယြ။ ဘကဈြကားဂိတရြှိတဲ့ နရောမရောကခြငြ ကုတအြငြျကံကွို ခွှတပြှီးတော့ ကားပေါကြဆငြးပှီး ဟိုဘကထြိပကြ မီးပှုင့အြထြိ ဖှေးဖှေးခှငြးလွှောကသြှားပေါ့။အဲဒီနားမှာကွှနတြောကြကားနဲ့ရပစြောင့နြမယေလြေ။” အခုခကွခြငွြးထလုပလြို့ရတဲ့ဖှဈနိုငခြွပေိုရှိတဲ့အစီအစဉကြိုပှောပှလိုကတြယြ။ ” ဒီအခနြးထဲကနေ ကိဈစဝိဈစတှပှေီးမှ သှားမှာဆိုတော့ ရနာရီမထိုးခငလြောကတြော့ ရောကမြှာပေ့ါ။ နဲနဲလဲ မှောငစြပှုလာပှီး ဖှတသြှားဖှတလြာလဲ အမွားဆုံးအခွိနဆြိုတော့ သတိထားမိတဲ့သူတောငြ သိပရြှိမယမြထငပြါဘူး။ကားလမြးတှလေဲဂမွြးဖှဈနတေဲ့အခွိနဆြိုတော့ကွှနတြောြ မီးပှုင့နြားကိုရောကတြဲ့အခွိနနြဲ့ကှကတြိအောငဖြှေးဖှေးတော့သှားရလိမ့မြယနြောြ။” သူမရဲ့မကွလြုံးအိမထြဲမှ အံဩခှငြး၊ အားလွော့ခှငြး၊ ရှံ့မုနြးခှငြး၊ ဝမြးနညြးခှငြးစတဲ့ ခံစားခကွြ ပေါငြးမွားစှာကို ပေါလြာလိုကြ ပွောကသြှားလိုကနြဲ့ တှေ့လိုကရြတယြ။ နှုတခြမြးပါးလေးတှကေ တဈခုခု ပှောဖို့ကှိုးစားနသလေိုတဆတဆြတတြုနနြပမေေဲ့ဘာစကားသံမှတော့ထှကမြလာပါဘူး။ သူမကိုကွှနတြောတြောတြောလြေးသဘောကနွပှေီဆိုတာဝနခြံပါတယြ။

ကွှနတြောြ တဈယောကထြဲအတှကပြဲဖှဈစခငွေတြဲ့ဒီမိနြးမရဲ့အဝတမြပါတဲ့အလှအပကို တခှားဘယယြောကြွားကိုမှ ပှခငွတြဲ့ ဆနျဒမရှိတာအမှနပြါပဲ။ တကယပြှောတာပါ။ ဒါပမယေ့ြ ကွှနတြော့ရြဲ့ ခံစားခကွတြှကေို ဒီအခွိနမြှာ တော့ သူမကို အသိပေးလို့မဖှဈသေးဘူးလေ။ နဲနဲလေးတောငြ ရိပမြိသှားလို့ မဖှဈသေးဘူး။ ” ခဏထားလိုကပြါဦးမယြ။ ဘာမဆို ပှောတဲ့အတိုငြး လုပပြါ့မယ့လြို့ ကတိပေးထားမှတော့ ဘာလုပခြိုငြး ရငကြောငြးမလဲဆိုတာနောကမြှပဲအေးအေးဆေးဆေးစဉြးစားတော့မယြ။”သူမကိုဖကထြားရငြး အခနြးထောင့ကြ ဆိုဖာရှိရာဆီကို ပှနလြွှောကလြာတယြ။ ခှနှဈေခွောငြးကို ဟပှီး ဆိုဖာပေါမြှာ ထိုငနြဖေို့ပှောရငြး ကွှနတြောဟြာ အဝတအြစားတှကေို ခွှတလြိုကတြယြ။ ဒါပမယေ့ြ ဆိုဖာပေါမြှာ ဝငထြိုငလြိုကတြဲ့သူမဟာ ခှနှဈေခွောငြးကို တငြးတငြးစိထားပှီး ကွောကရြုပတြဈရုပလြို တောင့တြောင့ကြှီး လုပထြားတယြ။ ကွှနတြောကြိုယတြိုငြ ခှနှဈေခွောငြးကို ကိုငပြှီး ဆှဲမဟမခှငြး ဒီအတိုငြးထိုငနြမေဲ့ပုံပဲ။ အဝတတြှအကေုနခြွှတလြိုကပြှီး သူမအနားကို လွှောကသြှားတော့ သူမဟာ တဈခုခုကို ရှကပြှီး မကွနြှာလေးက ခစွစြဖှယြ နီရဲရဲလေးဖှဈနတယြေ။ သူမရဲ့အနားကို ရောကလြာတဲ့ ကွှနတြော့ကြို မော့ ကှည့ပြှီးရုတတြရကပြှောလိုကတြယြ။

” ဟို….လေ…, မလုပပြေးလဲရပါတယြ။ ကွှနမြကပဲ…….လုပပြေးပါ့မယြ။” ပှောရငြးနဲ့ ပွောကသြှားတော့ မလို လသေံတိုးတိုးလေးနဲ့ ဆိုတော့ သူမဆိုလိုခငွတြဲ့ အဓိပျပါယကြို ခကွခြငွြးနားမလညလြိုကဘြူး။ “ဘာပှောလိုကတြယြ?” ” ဟိုလေ…..ဟို တဈခေါကတြုနြးကလို ဟို..ဟိုဟာမလုပပြေးပါနဲ့လို့။ ကွ….ကမွကပဲ ပါးစပနြဲ့လုပပြေးပါ့ မယလြို့ပှောတာပါ….” ဩောြ.. ဒီလိုလား။ ဒါဆိုလဲ ကွှနတြောကြ နောကမြှယုယပေးရုံပေါ့လို့ စိတထြဲက တှေးလိုကတြယြ။ သူမကိုတော့ ဘာမှ ပှနမြပှောပဲ လကကြိုဆှဲကာ ထစပှေီး နရောခငွြး လဲလိုကတြယြ။ ကွှနတြောကြ သူမ ထိုငခြဲ့တဲ့ ဆိုဖာခုံရဲ့ အစပမြှာ ထိုငလြိုကပြှီး သူမကတော့ ကွှနတြော့ရှေ့က ကှမြးပှငမြှာ ဒူးကလေးတုတြ ပှီးထိုငတြယြ။ ထိုငပြှီးခကွခြငွြးပဲ သူမဟာ မကှိုကတြဲ့ အစားအစာကိုစားရတဲ့ ခလေးတဈယောကလြို မကွစြိကို စုံမှိတပြှီး ကွှနတြော့ပြဈစညြးကို ပါးစပထြဲ ငုံလိုကဖြို့ ဟနပြှငလြိုကတြယြ။ ” ဘာတှလေောနတောလဲ? ခဏနပေါဦး။” လို့ ကွှနတြောကြတားလိုကပြှီး သူမရဲ့လကနြှဈဖကကြို ယူကာကွှနတြော့ပြဈစညြးပေါတြငပြေးလိုကတြယြ။ “ပါးစပနြဲ့မလုပခြငလြကနြဲ့အရငပြှတပြေးပါဦး။ပှီးတော့မကွစြိကိုဖှင့ပြှီး သသခွေောခွာကှည့စြခငွေတြယြ။

အခုဘယလြိုဖှဈနလေဲ?ဒီဟာက?” သူမဟာပှောတဲ့အတိုငြးမရဲတရဲကှည့လြိုကတြယြ။စိုကကြှည့နြသလေိုနဲ့မကွစြိကို ဟိုဘကြ စောငြးလိုကြ ဒီဘကစြောငြးလိုကနြဲ့လုပနြတယြေ။ရှကသြလိုရှံ့သလိုနဲ့။”ဘယလြိုဖှဈနလေဲ?”လို့ တပတြဈခေါကမြေးလိုကတြယြ။”မာနပေါတယြ။” သူမဟာလကကြိုလှုပပြေးရငြးမဝံ့မရဲနဲ့တိုးတိုးလေးပှနဖြှလေိုကတြယြ။ “ပါးစပနြဲ့လုပပြေးလို့ရပါပှီ။” စိတလြှုပရြှားနတော ပေါလြှငနြတေဲ့မကွနြှာကို ကွှနတြောမြသိအောငဖြုံးဖို့ ကွှနတြော့ပြေါငကြှား ထဲ မကွနြှာထိုးအပလြိုကတြယြ။ ” အုဂု..အုဂု..” —- မိနြးမပွိုလေးတှေ ရခေဲခွောငြးစားသလို ငှငငြှငသြာသာနဲ့ အသံမထှကအြောငလြို့ ကွှနတြော့ြ ဖှားဖကတြောကြို ပါးစပထြဲ ငုံ့ထားရငြး မကွနြှာကိုရှေ့တိုးနောကဆြုတလြုပပြေးတယြ။ ထငထြားတဲ့အတိုငြးပဲ။ တဈခါမှမလုပပြေးဘူးတာတော့ မဟုတြ ပမေဲ့ သိပတြော့မကွှမြးဘူး။ သှားနဲ့ခိုကမြိတာတို့တော့ မရှိပမေဲ့ ငှငသြာလှနြးအားကှီးတော့ သိပဖြီးမလာခငွဘြူး။အရငြးကို ကိုငထြားတဲ့လကလြဲဒီလိုပဲ။ လှုပတြယဆြိုရုံပဲ လှုပနြတောဆိုတော့ ကွှနတြောအြတှကြ ဘယလြုံလောကပြါ့မလဲ။ ခဏတော့သညြးခံစောင့လြိုကသြေးတယြ။အပှောငြးအလဲလေးမွားလုပလြာမလားလို့။

ဒီအတိုငြး ကှီးပဲမို့ ရိုးလာတယြ။ဒါကှောင့ပြညာနဲနဲသငပြေးဖို့ဆုံးဖှတလြိုကတြယြ။ သူမကို ရပခြိုငြးလိုကပြှီး ဖှားဖကတြောရြဲ့ နောကကြွောပိုငြး၊ ထီးရဈအောကြ၊ အုနှဈလုံးတို့ကို လကညြိုးထိုးပှရငြး “ဒီနရောတှကေိုလဲ လွှာနဲ့လကွပြှီး ကလိပေးရတယြ။ ပှီးတော့ အုလေးတှကေို ပါးစပထြဲငုံပေးတာတို့..” ” ဒါမှ ခံရတဲ့သူက ဖီးလတြကလြာမှာလေ။ လွှာနဲ့လကွလြိုကြ၊ တဈခွောငြးလုံးကို ငုံလိုကြ၊ စုပလြိုကြ လုပပြေးရတယြ။တဈခွိနလြုံးပါးစပထြဲငုံထားတော့ဘယဖြီးလာမှာလဲဗွ။” ပှောလိုကတြော့ ခကွခြငွြးပဲ ပှောတဲ့အတိုငြး တိတိကကွ လိုကလြုပတြယြ။ တတမြှနပြုံရတယြ။ ” ယုယပေးနရငြေးတဈခါတဈခါ မကွနြှာလေးပင့ပြှီး မော့ကှညြဦးမှပေါ့။ ဒါမှ ကိုယလြုပတြာကို ဘယလြို တုန့ပြှနနြလေဲဆိုတာသိမှာပေါ့။” ပှောတဲ့အတိုငြးမကွနြှာလေးကို မော့ပှီးကွှနတြော့ကြိုလှမြးကှည့တြယြ။ နှုတခြမြးပါး နှဈလှှာကှားမှာ ကွှနတြော့ဖြှားဖကတြောကြိုညှပထြားတဲ့သူမရဲ့မကွနြှာလေးကိုကှည့ပြှီး ပှီးခငွသြလိုတောငဖြှဈလာတယြ။ဘယလြိုကှည့ကြှည့ကြှည့လြို့ကောငြးနတယြေ။ ” အဲဒီလောကကြှီး မကှည့ပြါနဲ့ရှငြ” လို့ ပဈစညြးကို ပါးစပထြဲကထုတပြှီးပှောလာတယြ။

ဂရုမစိုကပြဲ ပိုပှီး စိုကကြှည့ပြေးလိုကတြော့ရှကသြှားတဲ့သူမဟာမကွလြှှာကလေးကိုခသွှားတယြ။ (အူးဝါး…..ကောငြးလိုကတြာ…..) နဲနဲအကငွ့ရြလာပှီး သိပလြဲမရှကတြော့လို့နဲ့တူတယြ။ သူမရဲ့လှုပရြှားမှုတှကေ ပိုပှီးအတင့ရြဲလာ တယြ။ ဒါပမယေ့ြ ငှငသြာလှနြးတာကတော့ မပှောငြးလဲဘူး။ ဒါကှောင့ြ ပါးစပနြဲ့မလုံလောကဘြူး ဆိုတဲ့စိတကြ ပိုပှီးပေါလြာတယြ။ကွှနတြော့စြိတတြှရှစေိထလာတယြ။ (သူ့ကိုယုယပေးမနတေော့ပဲတဈခါထဲတနြးပှီးသှငြးလိုကရြငကြောငြးမလား?)လို့တောငစြိတကြူးမိတယြ။ ဒါပမယေ့ြ သညြးခံလိုကြဦးမယြ။ အခုမှ နှဈခေါကမြှောကမြဟုတလြား။ စိတရြော ကိုယရြောကွှနတြောလြိုခငွတြဲ့ပုံစံမွိုးအထိ ဖှဈလာအောငလြုပပြှီးမှ အဆုံးသတကြိုလုပတြာကောငြးမယြ လို့ဆုံးဖှတလြိုကတြယြ။ “ကွေးဇူးတငပြါတယြ။အရမြးကောငြးတယဗြွာ။” ဆိုဖာပေါကြ ထရပလြိုကတြဲ့ကွှနတြောဟြာ လကကြိုဆှဲမပှီး သူမကိုလဲ ထခိုငြးလိုကတြယြ။ ပှီးတော့ ခါးသိမသြိမလြေးကိုဆှဲဖကရြငြးနောကထြပတြဈခါအနမြးမိုးရှာပေးလိုကတြယြ။  လွှာနှဈခွောငြးရဲ့အထိအတှေ့ကှောင့ြ ကွှနမြစိတတြှေ ယိမြးယိုငသြှားတယြ။ သူခိုငြးတဲ့အတိုငြး ပါးစပနြဲ့ ပှုစုပေးနတေုနြး ကွှနမြခေါငြးထဲမှာ ဘာမှမရှိခဲ့ဘူး။ ခလုတနြှိပရြငြ ထကတဲ့ အရုပတြဈရုပလြိုပဲ။ စိတကြတဈခှား လူကတဈခှား ဖှဈနတေဲ့ အခွိနမြှာ ခွိုမှိနတြဲ့ အနမြးကှမြးတှကှေောင့ြ အထိအတှေ့မှာ နဈမွောသှားရပှနတြယြ။

ပါးစပနြဲ့လုပပြေးပါ့မယလြို့ မနညြးကှိုးစားပှီးပှောလိုကရြတာပါ။ ယောကြွားတဈယောကရြဲ့ဟိုဟာ ကှီးကို ပါးစပထြဲထည့ငြုံဖို့ ဆိုတာ မိနြးမကောငြးတဈယောကအြတှကြ သတျတိတော့ တောတြောလြိုတယလြို့ ထငတြယြ။ အိမကြယောကြွားကိုတော့ အတငြးပူဆာလို့ တဈခါတဈလေ လုပပြေးဘူးတယြ။ စိတပြါလို့ တော့ မဟုတဘြူး။ မီးမှိနမြှိနလြေးထှနြးထားတဲ့ အိပခြနြးထဲမှာ မလုပခြငွြ လုပခြငွနြဲ့ လုပပြေးခဲ့တာပါ။ ကွှနမြကိုယတြိုငကြ ရှံစရာကောငြးတဲ့ကိဈစလို့ ထငထြားတော့ အပှုစုခံရတဲ့ ယောကြွား ခမွာလဲ သိပကြောငြးတဲ့ပုံမပေါဘြူး။ ဒီကနေ့တော့ အဲဒီလိုမဟုတဘြူး။ အိမကြယောကြွားရဲ့ပဈစညြးထကြ သိသိသာသာပိုမာပှီး မဲနကနြေ တဲ့ သူ့ဟာကှီးကို လငြးထိနနြတေဲ့ မီးရောငအြောကမြှာ ထငထြငရြှားရှား အပှခံရတော့ အဲဒါနဲ့တငြ ရငခြုနြ သံတှေ မှနခြဲ့ရတယြ။ ပှောတဲ့အတိုငြး သူ့ကိုပှုစုပေးလိုကတြော့ ပါးစပထြဲက ပဈစညြးကှီးက ပိုပိုပှီးမာလာ တယြ။ သူ့မကွနြှာကို မော့ကှည့လြိုကရြငြ ကွှနမြကှောင့ြ သူအရမြးကောငြးနတော သိသာနတယြေ။ကွှနမြအတှကတြော့အတှေ့အကှုံအသဈတဈခုပဲ။ အတှေးထဲလှင့မြွောနတေုနြး ကွှနမြခါးကို ဖကထြားတဲ့ဟိုလူရဲ့လကနြှဈဖကကြ အထကအြောကခြှဲပှီး ရှေ့လွားသှားတယြ။တဈဖကကြခါးအောကပြိုငြးတငပြါးနရောဆီကို , နောကတြဈဖကကြ ဇကနြားကနေ ပုခုံးအပေါပြိုငြးကိုငှငသြာစှာပှတသြပပြေးလာတယြ။

အား…အဟင့ြ..တဈမွိုးကှီးပဲ။ကောငြးလိုကတြာ….. သူ့ခါးပေါတြငထြားတဲ့ ကွှနမြရဲ့လကနြှဈဖကထြဲကို မထငမြှတတြဲ့ အငအြားတှဝငေရြောကလြာတယြ။ အား.. မဖှဈဘူး… စိတထြိနြးထားမှ… ဖီးလတြကနြလေို့မဖှဈဘူး… လို့ လှုပရြှားလာတဲ့ စိတကြို အတငြး ခွှနြးအုပြ နပမေယေ့ြ ရိုးတိုးရှတခံစားခကွတြဈခုက ခှဖွေားကနေ ငယထြိပအြထိ ကွှနမြရဲ့ ခနျဓာကိုယတြဈခုလုံးကိုလှှမြးခှုံလို့လာတယြ။ သူကနမြးနတောကိုရပလြိုကပြှီး ကွှနမြကို ဆိုဖာပေါမြှာထိုငခြိုငြးလိုကတြယြ။ ပှီးတော့ ကွှနမြရဲ့ ခှအစေုံကို ဖှေးဖှေးခှငြး တှနြးဟလိုကတြယြ။ ——— “မီးတှေ,,,ပိတပြေးပါတော့,,,” တတနြိုငသြလောကခြွှဲတဲတဲအသံလေးနဲ့ပှောကှည့လြိုကတြယြ။ ” ဟငြး..ဟငြး… ခဏနတေော့ ပိတမြှာပေါ့။” လို့ အငှငြးခံလိုကရြတယြ။ အတငြးအကပွလြဲ မတောငြးဆို ရဲဘူး။ဒါကှောင့ကြိုယ့မြကွစြိကိုပဲတငြးတငြးပိတထြားလိုကရြတယြ။ (အ…အား…အသှငြးခံရတော့မယြ…) ကွှနမြစိတထြဲကခံစားခကွတြှဟော အရငတြဈခါတုနြးကနဲ့ မတူသလိုပဲ။ နှဈခေါကမြှောကမြို့လို့ လားမသိဘူး။ သူ့ကိုလကခြံဖို့ အတငြးငှငြးဆနခြငွစြိတတြှေ၊ သူ့အပေါထြားတဲ့ နာကညွြးစိတတြှဟော တောတြောလြေးအားနညြးလာတယြ။ ဒါပမယေ့သြူဟာ ကွှနမြထဲကိုဝငမြလာပဲ အောကဖြကအြထိရှေ့သှားတယြ။ ဒီ့နောကမြှာ ဘာ ဆကဖြှဈတော့မယဆြိုတာကွှနမြခကွခြငွြးပဲရိပမြိလိုကတြယြ။

“အို… မလုပပြါနဲ့..” လို့ပှောရငြး မကွလြုံးဖှင့ကြှည့လြိုကတြယြ။ ဘာမှပှနမြပှောပဲ ကွှနမြကို ပှုံးပှတယြ။ ” တကယပြှောတာပါ။ မလုပပြေးပါနဲ့။ မလုပပြေးရငလြဲရပါတယြ…..အ.အ.အာ.အား.. မကှည့ပြါနဲ့” ” သသခွေောခွာ ရှုစားခငွလြို့ အခနြးကို အမှောငမြခထွားတာပေါ့။ ဒါကှောင့ြ ကှည့ကြို ကှည့မြှဖှဈမှာ.” အဲဒီလိုအလုပမြခံခငွလြို့သတျတိမှေးပှီးပါးစပနြဲ့လုပပြေးပါမယလြို့ပှောထားတဲ့ဟာကို… ” ဒေါတြငဇြာခိုငလြဲ ကွှနတြော့ပြဈစညြးကို ပါးစပနြဲ့လုပပြေးနရငြေး အောကကြတောတြောရြှှဲလာတယနြဲ့ တူတယြ။ ” ပေါငနြှဈဖကကြို ဖိပှီး ဆှဲဟခံထားတော့ ကွှနမြရဲ့ ပနြးဖူးလေးလဲ နဲနဲ ပှင့အြာနတယြေ။ အဲဒီအပေါကြ ကလေးထဲကထှကကြလွာမတတြ စိမ့ထြှကနြတေဲ့ ပနြးဆီလေးတှကေို သူက လကခြလညနြဲ့ သာသာ လေးမှှပေေးလိုကတြော့တဗှကဗြှကနြဲ့အသံတှထှကေလြာတယြ။ ” ပှီးတော့ အစိကလေးကလဲ မာတောငနြပှေီနောြ။ အကလိခံရမှာကို စောင့မြွှောနြတယေနြဲ့တူတယြ။” လကကြိုအပေါနြဲနဲရှှေ့လိုကပြှီးကွှနမြရဲ့မာတောငတြောငအြစိလေးကိုစကဝြိုငြးဝိုငြးသလို ပှတသြပပြေးလာတယြ။မထိတထိကလေးဆိုတော့ပိုပှီးနရထေိုငရြခကလြာပှီး ခပကြှမြးကှမြးလုပပြေးရငြ ကောငြးမှာပဲလို့စိတရြိုငြးတှပေေါလြာတယြ။ (အို.. ဘယလြိုလုပမြလဲ? ခနျဓာကိုယအြောကပြိုငြးက ဟိုးအဝေးတဈနရောကို လှင့ထြှကသြှားခငွြ သလိုဖှဈလာပှီ။”

သူ့လကဖြွားထိပရြဲ့လှုပရြှားမှုကအားပှငြးလာလိုကြ၊ပှနပြွော့သှားလိုကနြဲ့။မှနလြာတယလြို့ ခံစားလိုကရြပှီးခဏနတေော့ပှနနြှေးသှားလိုကနြဲ့လုပရြငြး ထကှှလာတဲ့ရာဂစိတရြဲ့ သကသြခေံပဈစညးကြို ပှတသြပကြလိပေးရငြးကွှနမြကိုအဆကမြပှတစြှပေးနတယြေ။ ( အား…..ဘယလြိုကှီးမှနြးမသိဘူး။ မနတတေတြော့ဘူး။ တဈမွိုးကှီးပဲ။ အား…ကောငြးလိုကတြာ.. ပိုပှီး..အား…မခံနိုငတြော့ဘူး…အင့ြ..အား) ခံလို့ကောငြးလာလိုကြ၊ အားမလိုအားမရဖှဈလိုကနြဲ့ ကွှနမြဟာ တဈသကနြဲ့တဈကိုယြ တဈခါမှ မခံစားဘူးသေးတဲ့ကာမဟငြးကောငြးတဈခှကကြိုမှိနရြှကစြှာစားသုံးနမေိတယြ။ “တောတြောစြိတထြနပှေီနဲ့တူတယနြောြ, ဒေါတြငဇြာခိုငြ။ အစိကလေးကလဲ မာတောင့နြပှေီ။ ဟိုနရောကလဲ ရဘေုံဘိုငခြေါငြးဖှင့ထြားသလို တရှှတရြှှတနြဲ့ အရညတြှထှကေနြတယြေ။” ” အို.. မခံနိုငတြော့ဘူး။ ဆကမြလုပပြါနဲ့တော့… အား… မကှည့ပြါနဲ့။ ကွှနမြကို မကှည့ပြါနဲ့။” “ဘာတဲ့လဲ? လကနြဲ့ဆကမြလုပစြခငွေတြော့ဘူး။ ပါးစပနြဲ့ လကွပြေးပါတော့တဲ့လား?” ( ဟုတြ…ဟုတတြယြ။ ပါးစပနြဲ့လကွပြေးရငြ ပိုကောငြးမှာပဲ။ အရငတြဈခေါကတြုနြးကလို ပါးစပနြဲ့….) “အို..အဲဒီသဘောနဲ့ရပခြိုငြးတာမဟုတပြါဘူး။” “ဝနခြံလိုကစြမြးပါကှယြ။မလိမရြဘူးလေ..” သူဟာ ကွှနမြရဲ့ ထိပဖြူးလေးကို လကနြဲ့ မပှတပြှတသြပပြေးရငြး စအိုဝနဲ့ ပနြးဖူးလေးကှားကို လွှာဖွားလေးနဲ့ တို့ကစားလာတယြ။

ပှီးတော့ သူ့လွှာကအပေါကြိုတကလြာပှီး ကွှနမြရဲ့ အရှကပြနြးလေးကို အစိနားလောကအြထိ လကွပြေးလာတယြ။ အခုအထိရခဲ့တဲ့ အရသာတှထကြေ ပိုအားပှငြးတဲ့ဓါတအြားတဈခုကကွှနမြတဈကိုယလြုံးကိုစီးဝငသြှားတယြ။ “အား….” ကွှနမြဆီက မထိနြးနိုငတြော့ပဲ ထှကလြာတဲ့ အသံကှောင့ြ သူ့လွှာရဲ့ လှုပရြှားမှုတှကေ ပိုမှနဆြနလြာသလိုခံစားလိုကရြတယြ။ လူကရူးခငွသြလိုဖှဈလာတယြ။စကားလဲပှောမထှကတြော့ဘူး။ဘာကှောင့မြှနြးမသိဘူး။ မကွရြညတြှအေိုငထြှနြးလာပှီးငိုခငွသြလိုဖှဈလာတယြ။ဝမြးနညြးလို့လဲမဟုတဘြူး။ သူ့ဘကကြိုကှည့လြိုကတြော့ မကွလြုံးခငွြး ဆုံသှားတယြ။ လုပနြရငြေး တဈခွိနလြုံး ကွှနမြကို စိုကကြှည့နြတယေနြဲ့တူတယြ။ ကွှနမြရဲ့ တုန့ပြှနမြှုတှကေိုပေါ့။ ကွှနမြကို တဈခကွပြှုံးပှလိုကပြှီး ကွှနမြရဲ့ရာဂထိပဖြူးလေးကိုသူ့ပါးစပထြဲစုပသြှငြးလိုကတြယြ။ * တဈကိုယလြုံးရဲ့ခံစားခကွအြာရုံတှကေ ဦးတညအြားပှုနတေဲ့ တောငဘြို့ကလေးကို သူက ပါးစပထြဲ ထည့ငြုံလိုကလြတေော့ ကွှနမြရဲ့ ခနျဓာကိုယအြောကပြိုငြးတဈခုလုံးပဲ သူ့ပါးစပထြဲ ပါသှားသယောငြ ခံစားလိုကရြတယြ။ (အုအားအငြးအငြး) ပါးစပကြအသံမထှကအြောငမြနဲသတိထားလိုကရြတယြ။ အရမြးကောငြးနတယေဆြိုတာကို သူ မသိစေ ခငွဘြူး။ ပှီးခငွသြလိုဖှဈလာတယြ။

ဒါပမယေ့ြ အရငတြဈခေါကလြို ကွှနမြလှယလြှယနြဲ့ပှီးသှားမှာကို သူကလိုလားပုံမရဘူး။ လကခြွောငြးထိပလြေးနဲ့ ပှတသြပပြေးနတေုနြးကလိုပဲ ကွှနမြရဲ့ အစိထိပလြေးကို ပါးပါးလေးထိတယဆြိုရုံပဲထိပှီးလွှာထိပကြိုဝိုကဝြိုကပြှီးလွှကပြေးနတယြေ။ ကာမအရသာထူးတှကေို မှေးထုတပြေးနတေဲ့ ထိပဖြူးလေးဟာလဲ ပေါကတြော့မဲ့ လဘေူဘောငြးလို တအားဖောငြးနပှေီဆိုတာ ကိုယတြိုငလြဲ ခံစားနရတေယြ။ သူ့လွှာဖွားရဲ့ အထိအတို့တှကလေဲ ပိုပိုပှီး အား ပါလာတယြ။ တဇတဇြတတြုနနြသလေား၊ တတုတတြုတနြဲ့ ခုနနြသလေား ကိုယ့ဖြာသာကိုလဲ မသိတော့ဘူး။လှိုငြးစီးနရသေလိုနိမ့သြှားလိုကြ၊မှင့လြာလိုကနြဲ့ခံစားနရတေယြ။ (အား..အရငတြဈခေါကထြကတြောငပြိုပှီးကောငြးတယြ….) အရငတြဈခေါကကြလဲတဈခါမှမကှုံဘူးသေးတဲ့ခံစားခကွပြှငြးပှငြးတှကှေောင့တြအံ့တဩ ဖှဈခဲ့ရတယြ။စိတထြဲကလကမြခံနိုငခြဲ့ပမေဲ့ ခနျဓာကိုယကြ ကောငြးကောငြးမှတမြိနတယြေ။ ဒီနေ့ကတော့ အဲဒီတုနြးကထကတြောငပြိုတယြ။ “အု..အ..အု..” ပှီးခငွလြာတာ ကိုယဖြာသာကို သိနတယြေ။ မပှီးအောငြ ကှိုးစားခွိနတြောငမြရလိုကဘြူး။ အထှတြ အထိပကြို ရောကသြှားတယြ။ ပှီးသှားတယြ။

ခွောကကြပါးခပမြှင့မြှင့ကြနေ ပငလြယရြထေဲ ဇောကထြိုး ကသွှားသလိုပဲ။တဟုနထြိုးပှုတကြသွှားတယြ။ အသံမထှကအြောငြ သတိထားပှီး ထိနြးလိုကနြိုငခြဲ့ပမေဲ့ ခှဖွေားထိပတြှကေ ကော့တကသြှားပှီး လကနြှဈဖကကြလဲ ဆိုဖာခုံကို ဆုပကြိုငထြားလိုကမြိတယြ။ ဒါပမယေ့ြ သူကတော့ ပှီးသှားတဲ့ ကွှနမြကို အနားယူဖို့ ခှင့မြပှုဘူး။ သူ့လုပလြကစြ အလုပကြို ဆကလြုပနြတယြေ။ ခါးကိုဖကထြားတဲ့သူ့လကတြှကေ အပေါကြို တကလြာပှီး ကွှနမြရဲ့ ရငနြှဈမှှာကို ထိကိုငလြာတယြ။ လကညြိုးနဲ့လကခြလယကြှားထဲ နို့သီးခေါငြးလေးကို ညှပထြားရငြး လကဖြမိုးနဲ့ နို့တဈခု လုံးကို မှမြးခှပေေးတယြ။ တဈခါတဈခါ လကညြိုးနဲ့လကမြကိုသုံးပှီး ခေါငြးလေးကို အားပါပါနဲ့ ညှဈပှတပြေးတယြ။သူ့စိတကြှိုကဆြော့ကစားနတောကိုကွှနမြမှာခံနရတေယြ။ဒါပမယေ့ြ…. “ဟ…ဟာ…ဟား….အှန့ြ..” အသကရြှုသံတှကပှေငြးထနလြာတယြ။ ပါးစပကြနအေံထှကခြငွလြာတဲ့ တဏှာသံတှကေို ကှိုးစား ပှီး မှိုခနွရတေယြ။ ( ဘယလြို ဖုံးဖုံး သူကတော့ သိနမှောပဲ။ ရှကလြိုကတြာ။ ကှိုးစားပှီးအောင့ခြံနတေဲ့ ကွှနမြကိုကှည့ပြှီးသူကတော့ပိုလို့တောငသြဘောတှေ့နမှောပဲ။) ဟိုအခှထေဲကပှီးခငွတြိုငြးပှီးနတေဲ့ကွှနမြရဲ့အဖှဈကိုပှနမြှငယြောငလြာတယြ။ကွှနမြကတော့ သူတို့မသိဘူးထငနြခေဲ့တာ။

အခှထေဲမှာတော့ဘယလြိုကှည့ကြှည့အြသိသာကှီး။ (ဟာ…ထပလြာပှနပြှီ။လှိုငြးလုံးတှကေ…အား…နောကတြဈခါ…အား..) တဈခါပှီးသှားတဲ့ကွှနမြဟာ နောကထြပြ၊ နောကထြပဆြိုသလို အကောငြးဆုံးနရောကို ထပသြလဲ ရောကသြှားခဲ့တယြ။ ရတကေလြှိုငြးမှာ အကှိမပြေါငြးမွားစှာ မွောလှင့နြခေဲ့တယြ။ ဒီထကကြောငြးတာ တောငြ ဒီလောကကြောငြးမှာမဟုတဘြူးဆိုတဲ့ အခှအနေကေို အရောကပြို့ခံခဲ့ရတယြ။ ခဏနားမယလြို့ စဉြးစားတုံး နောကထြပတြဈခါ အမှင့ဆြုံးကို ရောကသြှားပှနတြယြ။ မရပမြနားနဲ့ ပှီးနတယေလြို့ပှောလို့ ရတယြ။ —————- (အား….မခံနိုငတြော့ဘူး။ဘာတှဘယေလြိုဖှဈကုနပြှီလဲမသိတော့ဘူး။) (အို..ဘယလြိုဖှဈဖှဈဖှဈခငွတြာဖှဈတော့။ဘယလြိုမှအောင့မြခံနိုငတြော့ဘူး။) ရရှိလာတဲ့ ခံစားခကွတြှကေို ကွှနမြဘယလြိုတုန့ပြှနရြမှနြးကို မသိတော့ဘူး။ ဘာဆကလြုပရြမှနြး လဲ မသိတော့ဘူး။ဘာဆကလြုပခြငွတြယဆြိုတာလဲဝဝေါးဝါးဖှဈလာတယြ။ ဘယလြိုမှ မအောင့နြိုငတြော့လို့ အသံကယွကြှီးနဲ့ အောခြလွိုကမြယလြုပတြော့ အရသာအသဈတဈခုကို ထပတြှေ့ လိုကရြတယြ။ “……” သူ့လကတြှကေ ကွှနမြရဲ့ ရငသြားတှဆေီကနေ အောကဖြကကြို ပှနရြောကနြတယြေ။ လကညြိုးတဈခွောငြးက ကွှနမြရဲ့ အလယဗြဟိုထဲကို တိုးဝငလြာတယြ။

အစိကိုလွှာနဲ့ကလိပေးတဲ့ အရသာနဲ့ မတူတဲ့ခံစားခကွတြှကေ ကွှနမြတဈကိုယလြုံးဆီ ပှန့နြှံ့သှားပှနတြယြ။ ရသာထိပဖြူး၊ ပနြးဖူး၊ အတှငြးသားတှဆေီက တဈသကနြဲ့တဈကိုယြ မကှုံဖူးသေးတဲ့ ကာမအရသာတှကေို တဈပှိုငနြကထြဲ ခံစားလိုကရြတယြ။တောင့မြခံနိုငတြော့ဘူး။ “အား…အ..အ..အား…” ပါးစပကြ ရာဂသံတှေ ထှကလြာတယဆြိုတာ သိပမေဲ့ ပှနမြှိုသိပဖြို့ အငအြားတှေ ကွှနမြမှာ မကနွြ တော့ပါဘူး။ အခုအထိ အကောငြးဆုံး၊ အမှင့ဆြုံးလို့ ထငထြားခဲ့တဲ့ အရသာတှထကြေ ပိုကောငြးပှီး ပိုမှင့ြ တဲ့ နရောတဈခုကို ကွှနမြရောကသြှားပှနတြယြ။ လဆငေနြှမောငြးထဲကိုရောကသြှားသလို အမှင့ဆြုံးတဈနရောဆီကိုမှှောကတြကသြှားသလိုပဲ။ “အ.အ.အား,အ.အ.အား,အ.အ.အား,အ.အ.အား,” အမှင့ဆြုံးတဈနရောကနပှနေမြဆငြးလာတော့တဲ့ကွှနမြဟာကာမနတသြမီးလေးတဈပါးလို့ တောငပြံအစုံကိုသုံးရငြးလှင့မြွောနသလေိုထငရြောငထြငမြှားတှတေောငဖြှဈလာတယြ။ * တောတြောကြှာကှာ ယုယပေးပှီး ကွှနတြောဟြာ သူမရဲ့ အရှကတြရားတှစေုဝေးနတေဲ့ နရောက နေ ပါးစပကြိုခှာလိုကပြှီး လကကြိုလဲဆှဲထုတလြိုကတြယြ။ ကွှနတြော့ညြာလကနြဲ့ ပါးစပတြှမှော သူမရဲ့ အခစွရြညတြှပပှေနေပှေီးကပစြေးစေးဖှဈနတယြေ။ (မဟုတမြှလှဲရော။ကောငြးလှနြးလို့သေးတောငပြေါကခြလွိုကလြားမသိဘူး။) သူမကို ကှည့လြိုကတြော့ ပလကအြနအထေားကနေ ကိုယတြဈစောငြးကလေးလှည့လြိုကတြာကို တှေ့ရတယြ။

လကနြှဈဖကကြို ရငဘြတနြဲ့ကပထြားပှီး ဆိုဖာလကကြိုငနြဲ့ နဖူးလေးကို အပထြားတယြ။ အရုပကြှိုးပကွသြလို အားအငတြှေ ကုနခြမြးနပေုံပဲ။ တဈခါတဈခါ ခနျဓာကိုယကြ တှန့ကြနဲ တှန့ကြနဲ နဲ့။ ကိုယခြနျဓာထဲကိုစီးဝငခြဲ့တဲ့ရာဂဒီရလှေိုငြးတှကကေနွနြသေေးတယနြဲ့တူတယြ။ ပုဇှနဆြိပကြလေးလို တဈစောငြးလေးကှေးနတေဲ့သူမကို ပလကလြှနလြိုကတြယြ။ သူမရဲ့တငပြါးတှကေို ဆိုဖာအစပနြားရောကတြဲ့အထိဆှဲခလွိုကတြယြ။ ဆိုဖာကွောမီပေါမြှာ ကနွခြဲ့တဲ့ သူမရဲ့ မကွနြှာလေးက ကွှနတြော့ဘြကကြိုလညလြာတယြ။ ” ဒေါတြငဇြာခိုငြ, ဘယလြိုလဲ? ကောငြးတယမြဟုတလြား? ဘယနြှဈခေါကလြောကပြှီးသှားသလဲ? ဆကတြိုကပြှီးနလေို့ဘယနြှဈခါပှီးသှားမှနြးတောငမြသိတော့ဘူးမဟုတလြား?” ကွှနတြော့မြကွလြုံးတှကနေရေုနြးထှကရြငြးသူမက ” မ..မပှီးပါဘူး။” လို့ငှငြးလိုကတြယြ။ဇှတကြှီးငှငြးလိုကရြတာကိုစိတမြလုံလို့နဲ့တူတယြ။ မကွနြှာလေးက ပနြးနုရောငသြနြးလာတယြ။ “အရမြးအရမြးကိုကောငြးတယမြဟုတလြား?” ငှငြးဆနဖြို့ အငအြားတဈစုံတဈရာကို သူမဆီမှာ မတှေ့ရပါ။ ဆိတဆြိတနြပှေီး ဝနခြံနသလေိုပါပဲ။ ပှောနရငြေး သူမရဲ့ ခှနှဈေခွောငြးကို ဆှဲမရငြး အကှံတဈခုပေါလြာတယြ။ —– ” ဒေါတြငဇြာခိုငြ, ခုနကပှောတဲ့ ဟို အငတြာနကထြဲမှာ ပုံပို့မယဆြိုတာလေ။

အဲဒါ မပို့တော့ဘူး။ အဲဒီအစား….ဟို…” သူမဘယလြိုတုန့ပြှနမြလဲဆိုတာ အကဲခတရြငြး တမငသြကသြကြ စကားကို ဆှဲပှီးပှောလိုကြ တယြ။ ကွှနတြော့ဘြကကြိုလှည့ကြှည့တြာမှငမြှဆကပြှီး.. “ဟို ဘကဈြကားမှတတြိုငရြှေ့မှာ ကိုယတြုံးလုံးနဲ့ လမြးလွှောကခြိုငြးမယဆြိုတာလေ…, အဲဒါလဲ မလုပခြိုငြးတော့ဘူး။” ကွှနတြောဘြာဆကပြှောမယဆြိုတာစိတဝြငစြားနပေုံရတာနဲ့လိုရငြးကိုပှောလိုကတြယြ။ ” ဒေါတြငဇြာခိုငြ, အိမကြယောကြွားနဲ့ ညရေးညတာလုပကြတွဲ့အခါ မပှီးပဲနဲ့ ယောကြွားစိတခြမွြးသာ အောငပြှီးခငွယြောငဆြောငတြာလုပဖြူးလား?” ပှနမြဖှလေို့မဖှဈတဲ့အခှအနေမွေိုးမှာ လငမြယားခှငြးပဲသိတဲ့အတှငြးရေးကို မထငမြှတပြဲ အမေးခံ လိုကရြတဲ့အတှကစြိတရြှုပသြှားတဲ့မကွလြုံးတှနေဲ့ကွှနတြော့ကြိုပှနကြှည့တြယြ။ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲပေါ့။”ဒါမှမဟုတလြုပတြိုငြးတကယကြိုပှီးအောငလြုပပြေးခံရသလား?ခုနကလိုပေါ့။” မေးသာမေးရတယြ။ အခုအထိ သူမရဲ့ အပှုအမူတှကနေေ စဉြးစားရငြ အဲဒါကဖှဈနိုငခြှနေဲတယြ လို့တော့ထငတြယြ။ သူမ ဘာပှနဖြှမလေဲဆိုပှီး ခဏစောင့ပြေးလိုကတြယြ။ အဲဒီတော့မှ သူမဟာ အမှနအြတိုငြး ပှနဖြှဖေို့ စိတဆြုံးဖှတလြိုကပြုံပဲ။ မကွလြုံးကို မှိတထြားရငြး ခေါငြးခါပှတယြ။ ” ဒါဆို, ကွှနတြောပြှောတဲ့အတိုငြး မပှီးတဲ့အခွိနတြှမှော ဟနဆြောငပြှီးပှတယပြေါ့?” ဖှေးငှငြးစှာခေါငြးခါပှပှနတြယြ။

” ဟာ, ဒါဆို အိမကြယောကြွားနဲ့လုပတြဲ့အခါလဲ ငှကပြွောတုနြးကှီးလိုပဲ ဘာမှ ပှနပြှီးမတုန့ပြှနဘြူးလား?” ဒီတဈခါတော့ခေါငြးညိတပြှတယြ။လငနြဲ့မယားကှားကအတှငြးရေးကိုအမေးခံနရလေို့ ရှကနြပေုံရတယြ။ ” အဲဒါတော့ဘယကြောငြးမလဲဗွာ။ ယောကြွားလုပတြဲ့သူက ကှိုးစားပမြးစားလုပပြေးတဲ့ဟာကို … ဘယလြို မှ မနရငေတြောငမြှ ဟနဆြောငပြှပေးမှ ကောငြးမှာပေါ့။ ဒါမှလဲ လုပပြေးတဲ့သူက အားရှိမှာပေါ့။ ” သူမဟာ ပိတထြားတဲ့မကွလြုံးအစုံကိုဖှင့ပြှီး ကွှနတြော့ကြို စှပှေီးခိုးကှည့လြိုကတြယြ။ သံသယ မကွဝြနြးတှနေဲ့။ကွှနတြောဘြာဆကပြှောမလဲဆိုတာကိုသိခငွနြပမေေဲ့အဲဒါကို ကွှနတြောသြိသှားမှာကိုလဲစိုးရိမနြပေုံပဲ။ ” ဒါကှောင့ြ ကွှနတြောကြ လုပပြေးတဲ့အခွိနကြှရငြ ဟနဆြောငပြှပေးဖို့ တောငြးဆိုပါတယြ။ အခုအထိ ကွှနတြောယြုယပေးတာတှဟောလဲ ဒေါတြငဇြာခိုငအြတှကြ ဘယလြိုမှမနဘေူးဆိုတာကိုလဲ လကခြံပါ တယြ။ဒါပမယေ့ဟြနဆြောငပြှီးကောငြးပှပေးပါနောြ။” သူမဟာ ကွှနတြောရြဲ့ လှယကြူတဲ့တောငြးဆိုခကွကြှောင့ြ နဲနဲစိတသြကသြာရာရသှားပုံနဲ့ ကွှနတြောဘြကကြို မကွနြှာမူလိုကတြယြ။ ဒီ့ထကပြိုပှီး အရှကရြစရာကောငြးတာတှကေို လုပခြိုငြးတော့ မယလြို့ထငထြားတယနြဲ့တူတယြ။

ကွှနတြောဟြာ ဖှားဖကတြောကြို ပနြးဖူးလေးရဲ့ နှုတခြမြးဝမှာတေ့ထားရငြးဆကပြှောလိုကတြယြ။ ——- ” နားလညပြါတယနြောြ။ အစကတညြးက ကွှနတြောတြို့နှဈယောကဟြာ ဟနဆြောငသြမီးရညြးစားတှေ။ ခစွနြကှတေဲ့ ယောကြွားနဲ့ မိနြးမက အခစွပြါတဲ့ ပှဲလေးတဈပှဲကိုဆငနြှှဲကှမှာလို့ သဘောထားပေးပါ။ ခစွသြူရဲ့အယုအယတှကှေောင့ြ အရမြးကို ကောငြးနတေဲ့ မိနြးမတဈယောကလြို သရုပဆြောငပြေးပါလို့ ဆိုလိုခငွတြာပါ။သဘောပေါကပြါတယနြောြ?” “ဟ..ဟုတကြဲ့။” ” မလုပပြေးနိုငဘြူးဆိုရငတြော့ ခုနကပှောသလို ဘကဈြကားဂိတရြှေ့မှာ လမြးလွှောကခြိုငြးမှာနောြ။ ဘယဟြာကပိုကောငြးမလဲ?” ” အခုပှောတာက ပိုကောငြးပါတယြ။ လုပပြေးပါ့မယြ။” လို့ ခပသြှကသြှကပြှနဖြှရှောတယြ။ “အခုပှောတာဆိုတာဘယဟြာကိုလဲ?သသခွေောခွာပှနဖြှပေါ။” ” ဟနဆြောငပြှီး ကောငြးပှတာက ပိုကောငြးတယလြို့ပှောတာပါ။” မဖှခငွေ့ဖြှခငွေနြဲ့ ပှနဖြှတယြေ။ သခွောအောငပြှောထားပှီး ကွှနတြောဟြာ ဖှားဖကတြောကြို တဈဝကလြောကအြထိ ထိုးသှငြး လိုကတြယြ။ ပှီးတော့အဝအထိပှနဆြှဲထုတလြိုကတြယြ။ တဈခွောငြးလုံးမသှငြးသေးပဲ ခပတြိမတြိမလြေး မှာအသှငြးအထုတလြုပနြခေဲ့တယြ။ ရာဂထိတဖြူးလေးကို အခွိနအြတောကြှာကလိခံရပှီး အသှငြးခံရဖို့ကို မွှောလြင့ထြားခဲ့တယနြဲ့တူ တယြ။ ဒါပမယေ့ြ ကွှနတြောကြ တဈဆုံးအထိမသှငြးပဲတဈဝကလြောကနြဲ့တငြ ပှနပြှနဆြှဲထုတနြတေော့ သူမခငဗြွာ တောတြောလြေး အားမလိုအားမရဖှဈနပေုံပဲ။

အထဲထဲမှာ ပူကစွတြောကနြပှေီး ဖှားဖကတြောြ ရဲ့ခေါငြးလေးက အပေါကဝြကိုရောကတြိုငြး တဗစွဗြစွနြဲ့ အသံတှထှကေနြတယြေ။ “ခံလို့ကောငြးရဲ့လား,ဒေါတြငဇြာခိုငြ?” ဒီလောကကြလေးနဲ့တော့ သူမအနနေဲ့ ဘယလြိုမှ နသေေးမှာမဟုတဘြူးဆိုတာ သိထားပမေဲ့ တမငမြေးလိုကတြယြ။ သူမဟာ ဆရာမရှေ့မှာ စာဖတပြှတဲ့ကွောငြးသားတဈယောကရြဲ့လသေံမွိုးနဲ့ ခံစားခကွမြဲ့စှာပှနဖြှတယြေ။ “ဟုတကြဲ့။ကောငြးပါတယြ။” ရှကခြှငြး၊ စိတအြားငယခြှငြး၊ စိတပြူပနခြှငြး၊ စိတသြကသြာရာရခှငြးစတဲ့ခံစားခကွတြှေ ရောထှေး နတေဲ့ အမူအရာကို သူမရဲ့မကွနြှာမှာတှေ့လိုကရြသလိုပဲ။ ဘာတှစဉြေးစားနသလေဲတော့ မသိဘူး။ ” အိုကတြငကြလဲ ညံ့လိုကတြာ။ ခံစားခကွလြေးပါထည့ပြှီး ပှောမှပေါ့ဗွာ။” လို့ပှောရငြး ကွှနတြော့ရြဲ့ ပဈစညြးကို နဲနဲပိုနကတြဲ့နရောအထိ ထိုးသှငြးလိုကတြယြ။ သူမဟာ တံတှေးကိုမွိုခလွိုကပြှီးနောကြ,,, ” ကောငြး…ကောငြးပါတယြ…ဟငြး..” လို့ ပှနပြှောတယြ။ သူမကို ဆကြ ကလိခငွတြာနဲ့ ကွှနတြောဟြာ ထပတြဈခါအထုတအြသှငြးကိုခပတြိမတြိမလြေးပှနလြုပပြေးရငြး ” ဒီလောကနြဲ့လုံလောကပြှီလား? ဘာထပပြှီးလုပပြေးစခငွေတြယဆြိုတာ ပှောကှည့ပြါဦး။ ဘယလြို လုပပြေးစခငွေတြာလဲဟငြ?” ကွှနတြောဘြာကိုကှားခငွနြတယေဆြိုတာ မသိလို့တော့မဟုတဘြူး။

အဲဒီစကားကို ပှောထှကဖြို့ သူမအတှကခြဲယဉြးနပေုံရတယြ။ “ပှောလေ,တငဇြာ,ပှောကှည့လြေ။ကိုယဘြာလုပပြေးရမလဲ?” ကွှနတြောလြဲ ကိုယ့ခြစွသြူ မိနြးခလေးကို ပှောတဲ့လသေံနဲ့ ပှောလိုကတြယြ။ အဲဒီတော့မှ.. ” အတှငြးထဲအထိရောကအြောငလြုပပြေးပါ။” လို့ တိုးတိုးလေးပှနပြှောတယြ။ ကွှနတြောဟြာ သူမရဲ့ နား နားကိုကပပြှီးထပပြှောလိုကတြယြ။ “ဘာကိုဘယအြတှငြးထဲအထိဘယလြိုလုပပြေးရမှာလဲ? “” သှား… သိရဲ့သားနဲ့။ မသိခငွယြောငမြဆောငပြါနဲ့ရှငြ။” လို့ ကွှနတြော့ကြို ပှနခြွှဲပှလိုကတြယြ။ နဲနဲထပပြှီး စကားလုံးတှနေဲ့အနိုငယြူခငွသြေးပမေဲ့ ကွှနတြောလြဲ သိပမြအောင့နြိုငတြော့ဘူး။ တဈဆုံးသှငြးခငွလြာပှီ။ ” ဒါဆို တငဇြာ့စိတကြှိုကြ တဈဆုံး ထိုးသှငြးပေးမယနြောြ..” လို့ ပှောရငြး ကွှနတြော့ဟြာတဈခွောငြးလုံး သူမထဲဝငသြှားအောငြ ငှငသြာစှာ ထိုးသှငြးလိုကတြယြ။ “အတှငြးထဲအထိလုပပြေးပါ…” တငဇြာဟာ သူပှောစခငွေတြဲ့ စကားကို ကှိုးစားပှောလိုကရြတယြ။ ကိုယပြှောလိုကတြဲ့စကားကို ကိုယ့နြားနဲ့ ပှနကြှားလိုကတြော့ တဈကိုယလြုံး ရှိနြးကနဲနအေောငြ ပူထူသှားပှီး ခနျဓာကိုယကြလဲ မထငမြှတပြဲတုန့ပြှနလြိုကတြာကိုတငဇြာသတိထားမိလိုကတြယြ။

(အား…ဟိုးအတှငြးပိုငြးကယားကွိကွိနဲ့….) “ယားကွိကွိ”ဆိုတဲ့ အသုံးအနှုံးနဲ့ ဖောပြှဖို့တောငြ မလုံလောကတြဲ့ ခံစားမှုတဈခုကို တငဇြာခံစားလိုကရြ တယြ။ ယားသလိုလို၊ ပူသလိုလိုနဲ့ တငဇြာ့ခနျဓာကိုယကြ သူ့ဟာကှီးကို တောင့တြနတယေဆြိုတာ သိသာ နတယြေ။ အခုအထိက လိုခငွစြိတတြှပေေါလြာလဲ ကိုယ့စြိတကြို ခွုပတြီးပှီးထားလာခဲ့တော့ သိပမြသိသာ ခဲ့ဘူး။ သူတောငြးဆိုလို့ တငဇြာပါးစပကြ ပှောမထှကခြဲ့တဲ့ ရှကစြရာစကားကို မပှောမဖှဈပှောလိုကရြတော့ပှာနဲ့အတငြးဖုံးထားတဲ့ ရာဂမီးတောကကြ ဟုနြးကနဲထလောငသြှားတယြ။ သူပှောသလို ကှိုးစားတောငြးဆိုလိုကရြပမယေ့ြ သူ့အောကပြိုငြးက တုတတြုတမြလှုပဘြူး။ခါးအစား ခေါငြးကို တငဇြာ့မကွနြှာဆီ တိုးကပလြာတယြ။ လကနြှဈဖကနြဲ့ တငဇြာ့နားထငနြားကိုကိုငပြှီး ပါးခငွြးကပြ လိုကတြယြ။ လကခြွောငြးလေးတှနေဲ့ နားရှကကြို ဆော့ကစားရငြး ပါးစပကြိုပါ နား နားကပလြာတယြ။အသကကြိုရှုထုတလြိုကရြငြးလသေံတိုးတိုးလေးနဲ့…. “ဘာကိုဘယအြတှငြးထဲအထိဘယလြိုလုပပြေးရမှာလဲ?”လို့မေးလာတယြ။ (ရှင့ြ လီးကှီးကိုတငဇြာ့အဖုတလြေးထဲတဈဆုံးထိုးပှီးလိုးပေး…) ခေါငြးထဲမှာတော့ သူ့အမေးအတှကြ အဖှကေ ခကွခြငွြးပေါလြာတယြ။

ရှကစြိတတြှလေဲမှှနထြူ သှားတယြ။ “ဟို…ဟို…” (ဘယလြိုပှနဖြှရငေကြောငြးမလဲမသိဘူး။အတှေးထဲကစကားလုံးမွိုးတော့ သတေောငပြှောမထှကဘြူး။) “”သှား…သိရဲ့သားနဲ့။မသိခငွယြောငမြဆောငပြါနဲ့ရှငြ။” လကွတြပကွပြေါလြာတဲ့ အတှေးကို သူကွနပေလြောကအြောငြ အစှမြးကုနခြွှဲပှီး ပှနပြှောလိုကြ တယြ။မမွှောလြင့ပြဲတငဇြာ့အဖှကေိုသူကလကခြံသှားတယြ။ သူကတငဇြာ့ပေါငနြှဈခွောငြးကိုခပတြငြးတငြးဆုပလြိုကပြှီး “ဒါဆိုတငဇြာ့စိတကြှိုကတြဈဆုံးထိုးသှငြးပေးမယနြောြ..”လို့ပှနပြှောတယြ။ ပှီးတော့သူ့ရဲ့ခါးကိုဖှေးဖှေးခငွြးလှုပရြငြးအဆုံးအထိထိုးသှငြးလာတယြ။ “အ..အ..အ..အ” ရုတတြရကြ ကော့တကပြှီး သူ့ကိုကှိုဆိုခငွတြယလြို့အတငြးတောငြးဆိုလာတဲ့ တငဇြာ့ရဲ့ခါးကို မနညြးထိနြးလိုကရြတယြ။ (တငဇြာ,စိတထြိနြးလေ။ဖီးလတြကမြနနေဲ့ဦး။) ဆကတြိုကလြုပပြေးတော့မယလြို့ထငထြားတဲ့ တငဇြာ့မွှောလြင့ခြကွတြှကေို သူက မသိကွိုးကွှနပြှု ပှီးသူ့ပဈစညြးကိုအဝအထိပှနဆြှဲထုတရြငြးရပထြားလိုကတြယြ။ “ဟိုနောကတြဈခုထပပြှောရဦးမယြ။” တငဇြာလဲစိတပြေါကပြေါကနြဲ့မကွစြောငြးထိုးပှီးကှည့လြိုကမြိတယြ။ ” ဘာမှမပှောပဲ မပှီးရဘူး။ ပှီးခါနီးလာရငြ ပှီးတော့မယြ။ ပှီးခငွလြာပှီ။ လို့ ပှောရမယြ။” တငဇြာကဘာမှပှနမြဖှတေော့ သူဟာခါးကို နဲနဲခငွြးလှုပရြငြး တငဇြာပှနဖြှမှောကို စောင့နြတယြေ။ “ကှားတယနြောြ။” “ဟုတကြဲ့” လို့ ပှနဖြှလေိုကရြတယြ။

ဟုတတြယလြေ။ ငှငြးလို့မှမရတာ။ —— အဲဒီတော့မှ သူကနောကတြဈကှိမြ တငဇြာ့ထဲကို ဝငလြာတယြ။ အရမြးခမွြးနတေုနြး ရနှေေးကှမြး ပူပူလေး သောကလြိုကရြ သလိုပဲ။ တဈကိုယလြုံး နှေးကနဲဖှဈသှားတယြ။ ကှကသြီးတှတေောငထြ သှားတယြ။ သူဟာ ခုနကလို တဈဝကနြဲ့တငြ ရပမြထားပဲ အရငြးပိုငြးအထိ တိုးဝငလြာတယြ။ “ကောငြးလား,တငဇြာ?” (ကောငြးပမေဲ့ကောငြးလို့မဖှဈဘူး။ဘယလြိုမှမနဘေူး။) “အား..ကောငြးလိုကတြာ..” တငဇြာ့ဟိုနရောကဒီစကားလုံးကိုပှနတြုန့ပြှနနြသလေိုခံစားမိတယြ။ “နောကတြဈခေါကလြောကထြပပြှောပါဦး,တငဇြာ” (တောပြါတော့။ဘယလြိုမှမနပေါဘူးဆိုနမှေ။) ” ခံလို့အရမြးကောငြးတယြ…အား” သူဟာ တဈဝကလြောကအြထိကို ၅,၆ခါလောကြ အထုတအြသှငြးလုပပြှီး နောကတြဈခါ အတှငြးထဲအထိ ပှနဝြငလြာပှနတြယြ။ တငဇြာ့အောကပြိုငြးတှကေ ပိုငရြှငဖြှဈတဲ့ တငဇြာ့ရဲ့ထိနြးခွုပမြှုကို လကမြခံတော့ပဲသောငြးကနွြးစပှုလာတယြ။ ” အခု အခစွရြညတြှေ တရှှတရြှှတနြဲ့ ထှကမြဆုံးအောငဖြှဈနတယေဆြိုတာ ကိုယဖြာသာကိုလဲ သိတယြ မဟုတလြားဟငြ?”လို့တငဇြာမကွလြုံးတှကေိုစိုကကြှည့ပြှီးသူကမေးလိုကတြယြ။ (အား…တဈမွိုးကှီးပဲ။ဘယလြိုမှနလေို့မရတော့ဘူး။) “အို…နားရှကလြိုကတြာ,အဟင့ြ…” တငဇြာ့ရဲ့ တုန့ပြှနမြှုဟာ သူ့စိတကြှိုကြ သဘောတှေ့သှားလို့လားမသိဘူး။ တငဇြာ့စကားအဆုံး သူဆောင့ခြကွတြှကအေတှငြးပိုငြးကကွအွထိပိုရောကလြာတယြ။

ကိုယတြိုငလြဲဘယလြိုမှတောင့မြခံနိုငြ တော့တာကိုတငဇြာခံစားလိုကရြတယြ။ ( ဘယလြိုလုပရြမလဲ.. အား… အဟင့ြ.. အသှငြးခံရတာနဲ့ ခကွခြကွကြှီး မပှီးခငွသြေးဘူး။ အား..)တငဇြာ့ဆနျဒကို ဥပကျခာပှုပှီး ကာမရလှေိုငြးတှကေ ကမြးပါးပေါမြှ ကွောထြှကစြပှုလာတယြ။ ( သူမသိအောငြ”ပှီး”ဖို့ဆိုတာမဖှဈနိုငပြမယေ့ြ, ” ပှီးခငွလြာပှီ၊ ပှီးပှီ”လို့ ဒီပါးစပကြ ဘယလြိုမှ ပှောမထှကပြါ။) ဝခှေဲရခကနြတေုနြး “ပှီး” ခငွလြာတဲ့ခံစားခကွဒြီရတှကေေ တလှိမ့လြှိမ့နြဲ့တကလြာတယြ။ ပနြးနုရောငတြိမတြိုကတြှကှေားထဲရောကနြတေဲ့ တငဇြာ့ရဲ့အသိစိတတြှထေဲမှာ ဟိုအခှထေဲက ကိုယ့ပြုံရိပကြိုပှနမြှငယြောငလြာတယြ။ ( ဖုံးဖိထားလဲ ပှီးသှားတာကို သူသိမှာပဲ။ ပှောရငကြောငြးမလား။အား…. သိသှားတော့မှာပဲ…) အသံမထှကအြောငြ အသကပြါအောင့ထြားလိုကတြယြ။ ကော့ခငွကြနခြငွလြာတဲ့ ခနျဓာကိုယကြိုလဲ တတနြိုငသြလောကြ ထိနြးဖိထားမိတယြ။ သိသှားမလားမသိဘူး။ မကွလြုံးတှကေိုလဲ အားထည့ပြှီး ပိတထြားလိုကမြိတယြ။ ပုံမှနမြဟုတတြော့တဲ့အသံရှုသံကို မနညြးထိနြးထားရငြး တငဇြာဟာ မကွလြုံးကိုဖှင့ကြှည့လြိုကြ တယြ။ “ပှောတဲ့အတိုငြးမလုပတြာဘယကြောငြးမလဲ။”

ထငထြားတဲ့အတိုငြးပဲ။ သူ့ကိုလိမလြို့မရခဲ့ဘူး။ ခကွခြငွြးပဲ တငဇြာအပှောခံလိုကရြတယြ။ ဒေါမွားကနသြှားသလားလို့ စိုးရိမစြိတနြဲ့ သူ့မကွနြှာကိုကှည့လြိုကမြိတယြ။ တောသြေးတယြ။ အဲဒီလောကတြော့မဆိုးဝါးသေးပုံရတယြ။ဒါကှောင့မြကွလြုံးကလေးထောင့ကြပပြှီး သူကွနပေအြောငတြောငြးပနလြိုကတြယြ။ “ခှင့လြှတပြေးပါရှငြ။တငဇြာ,ရှကလြှနြးလို့ပှောမထှကတြာပါ။” သူကဘာမှပှနမြပှောပဲ တငဇြာ့ကို နမြးလိုကတြယြ။ခှင့လြှတတြဲ့သဘောပေါ့။ ဒါပမယေ့ြ အဲဒီအစား တငဇြာမမွှောလြင့ထြားတဲ့ စကားတဈခှနြးကို ပှောလာတယြ။ —— ” ဒီလောကတြောငြ ရှကတြတတြယဆြိုရငြ နောကတြဈခါ ပှီးတဲ့အခွိနကြရွငြ “ပှီးပှီ” လို့ မပှောနဲ့တော့။ အဲဒီအစား [သိပခြစွတြယကြိုယရြယြ] လို့ပှောခိုငြးမယြ။” (ဟငြ..တကယြ?) တငဇြာဟာ ကိုယနြားကိုကိုယမြယုံနိုငအြောငဖြှဈသှားရတယြ။ ခစွနြကှတေဲ့သူအခငွြးခငွြး ခစွတြငြးနှောတဲ့အခါမှာ [ သိပခြစွတြယြ ကိုယရြယြ, I Love You!] လို့ပှောကှတာကို အနောကတြိုငြး ရုပရြှငတြှထေဲမှာတော့ တှေ့ဘူးပါတယြ။ တဈခါမှတော့ မပှောဘူးပါဘူး။ ပှောဖို့လဲ မတှေးမိခဲ့ဖူးဘူး။ အိမကြ ယောကြွားနဲ့ ခစွကြှတဲ့အခါတှမှောတောငြ အပှောလဲမခံရဘူးသလို ပှောလဲ မပှောခဲ့ဘူး။ တငဇြာငှိမပြှီးတှေးနတေုနြးသူကဆကပြှောလာတယြ။

” ပှောထှကလြားဆိုတာ တဈခေါကလြောကစြမြးပှောကှည့ရြအောငြ… အခုပှောကှည့ပြါ။” သူ့မကွနြှာကိုကှည့လြိုကမြိတယြ။ နောကနြတောတော့ ဟုတပြုံမရဘူး။ အတညပြှောနတယေဆြို တာ နားလညလြိုကတြယြ။ [ ဘကဈြကားဂိတမြှာ ကိုယတြုံးလုံးနဲ့] လို့ပှောခဲ့တဲ့ သူ့စကားကို သတိရလာ တယြ။ ဟနဆြောငတြာပဲ။ တကယစြိတထြဲကပါလို့မှမဟုတတြာ။ ဒါကှောင့ြ ခပတြိုးတိုးလသေံလေးနဲ့… “သိပခြစွတြယကြိုယရြယြ။” “သသခွေောခွာကှားခငွတြယတြငဇြာရယြ။” သူကနောကတြဈခေါကထြပပြှောဖို့တောငြးဆိုလာတယြ။ သူ့ခစွသြူမိနြးမကို ပှောတဲ့လသေံမွိုးနဲ့။ တငဇြာပိုရှကသြှားမိတယြ။ (အို…မပှောခငွဘြူး….) “သိပြ..ခစွြ..ပါ..တယြ။” “လသေံကသူစိမြးဆနလြိုကတြာ။” “ခစွပြါတယလြို့” သူစိတတြိုငြးကသွှားပုံရတယြ။ တငဇြာ့ကို ပှုံးပှတယြ။ ပှီးတော့ တငဇြာ့ဒူးနှဈဖကရြဲ့အောကကြို လကလြွှိုသှငြးလိုကပြှီးတငဇြာ့ခါးကိုလာဖကထြားတယြ။ “ကိုယ့ကြိုဖကထြား။” သူပှောတဲ့အတိုငြး တငဇြာ့လကနြှဈဖကနြဲ့ သူ့လညပြငြးကိုလှမြးဖကလြိုကတြော့ သူက တငဇြာကို မပှီး မတတြတထြရပလြိုကတြယြ။ ပှီးတော့ နှဈယောကအြိပကြုတငကြှီးဆီ ခွီခေါသြှားတယြ။

သူက တငဇြာ့ကိုယပြေါမြှာ ထပလြကွအြနအထေားနဲ့ ကုတငပြေါရြောကသြှားတယြ။ သူ့ကတိအတိုငြး ကုတငြ ခေါငြးရငြးက မီးခလုတကြိုနှိပပြှီး အခနြးမီးတဈခွို့ကို ပိတလြိုကတြယြ။ပှီးတော့ သူ့လကခြွောငြးတှနေဲ့ တငဇြာ့ နားရှကလြေးတှကေို ဆော့ကစားစပှုလာတယြ။ တငဇြာ့တဈကိုယလြုံး တဟုနြးဟုနြးနဲ့ ဖှဈလာတယြ။ “ဒါပမယေ့ြ….” ဘယလြိုတုန့ပြှနမြယဆြိုတာအကဲခတသြလိုတငဇြာ့မကွလြုံးတှကေိုစိုကကြှည့ရြငြးသူက.. “သှငြးလိုကတြာနဲ့ခကွခြငွြးပဲပှီးသှားတယနြောြ။” ခါးကိုလှုပပြှီးအသှငြးအထုတကြိုပှနစြတယြ။ (ဘယလြိုပှနဖြှရမေလဲ?စိတအြိုကလြိုကတြာနောြ…) စကားလုံး ရှေးမရဖှဈနတေဲ့တငဇြာဟာ မကွနြှာနီနီလေးနဲ့ ဆိတဆြိတနြလေိုကတြယြ။ ” ပှနဖြှရခေကနြလေို့လား? နှာသံလေးနဲ့ [ အရမြးခံခငွနြတော၊ ကိုယကြ မှနမြှနမြှလုပမြပေးတာ။…] လို့ပှနပြှောရတယြ။” ရှကစြိတတြှပေိုလာအောငြ သူက စကားလုံးတှနေဲ့ဆှပေးနတယြေ။ “မပှောရငမြဖှဈဘူးလားဟငြ?” “အငြး,ပှောကိုပှောရမယြ။” ဒီလောကရြှကစြရာကောငြးတဲ့ကိဈစကိုမပှောမဖှဈပှောမိတယလြို့စဉြးစားလိုကယြုံနဲ့တငြ ခေါငြးတှအေုံပှီးရငတြှတဒေိနြးဒိနြးခုနလြာတယြ။ဒါပမယေ့မြပှောလို့မှမရတာ။ “အရမြးခံ…..တာ၊ကိုယကြ…..မပေးတာ။” တငဇြာစကားကိုကှားပှီးနောကြ သူ့ရဲ့ လှုပရြှားမှုတှဟောပှငြးထနလြာတယြ။

သူစိတထြနလြာပှီ ဆိုတာ သိသာတယြ။ တငဇြာကိုယတြိုငလြဲ ရငထြဲမှာတငြးကပွလြာပှီး စိတရြိုငြးတှတေိုးလာတာကို သတိထားမိလိုကတြယြ။ * “အပေါကြတကခြှပှီးလုပပြေး..”သူကတငဇြာ့ကို ထခိုငြးလိုကပြှီး ကုတငပြေါမြှာ ပကလြကအြိပလြိုကတြယြ။ တငဇြာလဲ ဘာမှပှနြ မပှောတော့ပဲ သူပှောတဲ့အတိုငြး တကခြှလိုကပြှီး သူ့ဖှားဖကတြောကြို ဆုပကြိုငလြိုကတြယြ။ ပှီးတော့ ကိုယ့အြပေါကနြဲ့တေ့လိုကတြယြ။ သူ့မကွနြှာကိုလှမြးကှည့လြိုကတြော့ ပှုံးစိစိနဲ့ တငဇြာ့လုပနြပေုံကို အရသာခံပှီးကှည့နြတယြေ။ တငဇြာလဲဖှေးဖှေးခငွြးသူ့အပေါမြှာထိုငခြလွိုကတြယြ။ “ဟုတပြှီ။အရငြးအထိဝငသြှားအောငဖြိသှငြးကှည့ြ..” တငဇြာ့အတှငြးပိုငြးဟာလိုတာထကပြိုပှီးဆီးကှိုနတယြေ။သူ့ ပဈစညြးတဈခုလုံးလောကနြီးနီးကို တငဇြာ့အထဲကဆှဲမှိုလိုကတြယြ။ ခွိုမှိနလြှတဲ့အာရုံတှကေ တငဇြာ့ကိုလှှမြးခှုံလိုကပြှနတြယြ။ “ဟူး…” သူ မသိအောငြ တိုးတိုးလေးသကပြှငြးခလွိုကမြိတယြ။ “နောကကြိုနဲနဲထပဆြုတပြှီးပိုဝငသြှားအောငဖြိကှည့လြိုကြ…” သူပှောသလို လုပကြှည့လြိုကတြော့ သူ့ထိပဖြွားတှကေ တငဇြာ့သားအိမဝြမှာ လာထောကတြယြ။ “အဲဒီအတိုငြးသှငြးထားရငြး ရှေ့တိုးနောကဆြုတလြုပကြှည့ြ…” သူပှောသလို လုပကြှည့လြိုကတြယြ။

ခါးကိုလှုပလြိုကတြိုငြး တကွှိကွှိနဲ့သားအိမဝြကို သူ့ထိပဖြွားက ပှတတြိုကပြေးနတယြေ။ “အ.အ.အ.အ.” တငဇြာနှုတဖြွားကနေ အသံတှလွေံထှကလြာတယြ။ သတိရပှီး ပှနထြိနြးမယလြုပတြော့ အသံထှကဖြို့ ပှောခံထားရတာကိုတှေးမိပှီးဒီအတိုငြးလှှတထြားလိုကတြယြ။ (တကယမြဟုတဘြူး။ဒါဟနဆြောငနြတော။ ခံလို့ကောငြးလို့မဟုတဘြူး။) ကိုယ့ဖြာသာကိုသတိပေးနမေိတယြ။ ဒါပမယေ့သြူ့အပေါကြိုတကခြှပှီးလုပရြတဲ့အရသာဟာ ထငထြားတာထကကြို ပိုပှီးထိနတယြေ။ သားအိမကြိုပှတတြိုကနြတေဲ့ အရသာတဈခုထဲမဟုတဘြူး။ အပှငြ မှာလဲ အစိလေးက သူ့ဆီးခုံရိုးနဲ့ ဖိမိနတေော့ လှုပလြိုကတြိုငြး အတှငြးအပှငနြှဈနရောစလုံးကနေ အရသာထူးတှကေို မှိုငမြှိုငကြှီးပေးနတယြေ။ “ဘယလြိုလဲ,ကောငြးရဲ့လား?” လို့သူကမေးလာတယြ။ “အငြး,အရမြးကောငြးတာပဲ။” လို့ပှနဖြှလေိုကတြယြ။ ကိုယ့နြှုတကြပှောထှကသြှားတဲ့ စကားလုံးတှဟော တောကလြောငနြတေဲ့ မီးလွှံတှထေဲ လောငစြာ ထပဖြှည့ပြေးလိုကသြလို တငဇြာ့တဈကိုယလြုံး ဟုနြးကနဲဖှဈသှားစတောကို တငဇြာသိလိုကတြယြ။ (ဟင့အြငြး,ဟင့အြငြး,လုံးဝမကောငြးဘူး။ဟနဆြောငပြှီးပှောလိုကတြာ။) ကိုယထြဲကမီးတောကကြို ငှိမြးသကဖြို့ စိတထြိနြးဖို့ကှိုးစားပမေဲ့ ခနျဓာကိုယကြတော့ နှုတထြှကစြကား တှကေိုသကသြပှေုနတယြေ။

“နောကတြဈခေါကလြောကပြှောပါဦး…” “အား,အဟင့ကြောငြးလိုကတြာရှငြ…” စိတထြဲမှာ မိုကကြနဲခံစားလိုကရြတယြ။ “ကောငြးလိုကတြာ” ဆိုတဲ့ စကားလုံးတှကေ ဘာအတား အဆီးမှမရှိပဲ သူ့အလိုလို ပှောထှကသြှားတယြ။ စကားလုံးတှကေ အခကွပြှအသိပေးလိုကသြလိုဖှဈပှီး ခနျဓာကိုယတြဈခုလုံးမှာခံစားနရတေဲ့ သာယာခှငြးတှဟော စိတရြဲ့ ခွုပနြှောငခြှငြးကနေ ထှကပြှေးလှတြ မှောကသြှားတယြ။ တငဇြာကိုယတြိုငတြောငြ သတိမထားမိလိုကတြဲ့အခွိနမြှာ ရှေ့တိုးနောကဆြုတလြုပနြတေဲ့ ခါးကို ပိုမှနအြောငလြှုပနြမေိခဲ့တယြ။ “ခစွရြဲ့လား?” “အင့ြ,ဟုတြ,ခစွပြါတယရြှငြ” ဒီစကားကှောင့ြ ခါးမှာပိုအားပါလာပှီး ရှေ့တိုးနောကဆြုတလြှုပရြှားမှုတှကလေဲ ပိုကှမြးလာတာကို တငဇြာ သတိထားမိလိုကတြယြ။ ကိုယ့ခြနျဓာကိုယကြ တငဇြာ့ပှောစကားကို နားမထောငတြော့ဘူး။ ပှာပှာသလဲဖှဈသှားတဲ့တငဇြာဟာ စိတထြဲကပါ ပါမလာရအောငမြနညြးထိနြးနမေိတယြ။ ( ဘာတှကှေောငနြတောလဲ,တငဇြာ, ကိုယ့အြလိုမပါပဲ အနိုငကြငွ့ခြံနရတေဲ့ သူကို ဘယလြိုလုပခြစွနြိုငြ မှာလဲ! သူလုပပြေးတာတှအပေေါလြဲ ဘယလြိုလုပြ သာယာနိုငမြှာလဲ! မနေ့တဈနေ့ကမှတှေ့ဖူးတဲ့ သူစိမြး တဈယောကနြဲ့ တဈခါ၊ နှဈခါလောကြ ဆကဆြံရတာနဲ့ ခစွတြာတို့၊ကောငြးတာတို့ ဖှဈစရာအကှောငြးမရှိဘူးလေ။စိတငြှိမငြှိမထြားစမြးပါ။) ဒါပမယေ့ြ တငဇြာ့ကိုယတြှငြးက ရာဂမီးလွှံဟာ ပိုပိုပှီး တောကလြောငလြို့နပေါတယြ။

အမှင့ဆြုံး နရောအထိ နောကတြဈကှိမထြပရြောကဖြို့ အခွိနသြိပမြလိုတော့ပါဘူး။ တငဇြာဟာအခုတော့ စကားလုံးတှကပေေးတဲ့ သာယာမှုကို နားလညလြာပါတယြ။ ဘာကှောင့ြ သူက ” ကောငြးခငွဟြနဆြောငပြါ”လို့ ပှောရတာကိုလဲ သဘောပေါကသြှားပါတယြ။ သူ့အယုအယတှေ ကှောင့ြ တုန့ပြှနမြိတဲ့ ခနျဓာကိုယကြို စိတထြဲမှာ ငှငြးဆနနြခေဲ့ပမယေ့ြ သဘာဝတရားကို လှနဆြနနြိုငစြှမြး မရှိပါဘူး။ စိတထြဲကမပါပမယေ့ြ ကိုယခြနျဓာကတော့ တုန့ပြှနမြှာပဲ။ အဲဒါကို စကားလုံးလေးတှနေဲ့ ပုံဖောြ လိုကတြော့ ဘယလြိုမှ ငှငြးလို့မရတော့ဘူးဖှဈသှားတယြ။ တငဇြာကိုယတြိုငကြ ဘယလြောကပြဲ စိတမြပါ စေဦးတော့ စကားလုံးတှနေဲ့ ခနျဓာကိုယကြ သဈစာဖောကပြှီး တငဇြာဆနျဒတှကေိုဥပကျခာပှုသှားကှတယြ။ သူ့လကတြှဆနေ့ထြှကလြာပှီး တငဇြာ့နို့နှဈလုံးကို လာကိုငတြယြ။ နို့သီးခေါငြးနှဈဖကကြို လကညြိုး နဲ့လကမြသုံးပှီး သာသာလေး ဖိညှဈပေးတော့ နဂိုကမှ အပေါကြိုလှင့တြကခြငွနြတေဲ့ တငဇြာ့အတှကြ မီးလောငရြာလပငေ့ပြေးလိုကသြလိုပဲ။ အသံမထှကအြောငကြှိုးစားပှီး စိတခြွုပတြညြးမှိုသိပနြိုငလြောကတြဲ့အငအြားတှေ တငဇြာဆီမှာ မရှိတော့ပါဘူး။ ရှကစြိတနြဲ့ မာနတှကေ ကမြးပှိုမှာကို မသိခငွယြောငဆြောငကြုနကြှတယြ။(အား….ထပြ…ပှီး…ခငွလြာပှီ…အငြး…) “ခစွြ…ခစွတြယြ။သိပခြစွြ….တယြ…” တဈကိုယလြုံးတောင့တြငြးသှားပှီး တငဇြာ့ရဲ့လှုပရြှားမှုတှေ ရပသြှားတယြ။

အဲဒီအခွိနမြှာ သူ့လကြ တှကေ တငဇြာ့နို့ပေါကြနေ ခါးအောကပြိုငြးနား တငပြါးပေါကြို ရောကလြာပှီး ခပတြငြးတငြးဖမြးကိုငကြာ တငဇြာ့ကိုယြ စား ရှေ့တိုးနောကဆြုတလြုပပြေးတယြ။ လုပရြငြးနဲ့ တောတြောမြှနလြာတယြ။ “အား,တောပြါတော့….ဒီ့ထကပြိုပှီးမခံနိုငတြော့ဘူး….” ပှီးသှားလို့ အထိမခံနိုငအြောငြ ကှှတကနြတေဲ့နရောကို မရပပြေးပဲ ပှငြးထနတြဲ့ခံစားမှုတှကေို ထပြ ပေးလာပှနတြယြ။ (အငြး..အား..တဈမွိုးကှီးပဲ…မသိတော့ဘူး…အား…) မကွနြှာကှကကြို ဖောကထြှကပြှီး ခေါငမြိုးပေါအြထိရောကသြှားတယြ။ လကထြဲကလှတသြှားတဲ့ မိုးပွံဘူဘောငြးလိုပဲ။ မှင့သြထကမြှင့တြဲ့ အမှင့ဆြုံးနရောအထိ အထိနြးအခွုပမြဲ့စှာ ပွံထှကသြှားမိတယြ။ * အကှောဆိုငြးသှားသလို တောင့တြောင့ကြှီးဖှဈနတေဲ့ သူမရဲ့ခနျဓာကိုယဟြာ အားအငကြုနခြမြးသှား တာကိုသိလိုကတြယြ။ သူမရဲ့ခါးကို ကိုငပြှီးလှုပပြေးနတေဲ့ ကွှနတြော့ရြဲ့လကတြှကေို ရပလြိုကတြော့ သူမရဲ့ကိုယအြပေါပြိုငြးကကွှနတြော့အြပေါကြိုပှုတကြလွာတယြ။ “ဟာ…အား…ဟ..အ..” တောတြောမြောသှားတယနြဲ့တူတယြ။ အသကရြှုသံပှငြးပှငြးကို ကှားလိုကရြတယြ။ ခနျဓာကိုယကြ တှန့ကြနဲတှန့ကြနဲနဲ့။ သတိမေ့သှားတာတော့မဟုတပြမေဲ့ခှပှဈေလကပြှဈဘာမှ မစဉြးစားခငွတြော့တဲ့အခှအနေလေို့ပှောလို့ရတယြ။ ကွှနတြောဟြာ သူမရဲ့နောကကြွောကို ဖကရြငြး တဈပါတလြှိမ့လြိုကပြှီး အပေါရြောကသြှားအောငြ လုပလြိုကတြယြ။

သူမက မကွစြိဖှင့ကြှည့တြယြ။ ဒါပမယေ့ြ ရီဝဝနေေဲ့ ဘာကိုမှ ပှတပြှတသြားသား မှငရြမဲ့ပုံမပေါဘြူး။ သူမရဲ့ မကွနြှာလေးကို စိုကကြှည့ရြငြး အသှငြးအထုတကြို ဖှေးဖှေးလေးလုပပြှီး ပှနစြလိုကတြယြ။ သူမရဲ့ အသကရြှုသံတှကေ တဖနပြှနမြှနလြာပှီး မကွနြှာလေးကလဲ ပိုနီလာတာကိုကှည့ရြငြး ခါးကို နဲနဲပိုမှနပြေးလိုကတြယြ။ သူမရဲ့တုန့ပြှနမြှုတှကေ ပုံမှနပြှနဖြှဈလာတာနဲ့ [ သုံးခကွြ တဈဝကထြိုး၊ တဈခကွြ အဆုံးထိုး] ဗွူဟာနဲ့ တိုကစြဈဆငပြေးလိုကတြယြ။ “အား…အား…ကောငြးလိုကတြာ….” ဖှင့ထြားတဲ့ သူမရဲ့မကွလြုံးလေးတှကေ စငြးပှီး ပိတသြှားတယြ။ နဂိုကမှ လိုအပတြာထကပြိုပှီး ရှှဲစို နတေဲ့သူမရဲ့ပနြးဖူးလေးကနအခေစွရြညတြှကထေပပြှီးလွံကလွာတယြ။ သူမရဲ့ မွှောလြင့ခြှငြးတှကေို မသိခငွယြောငဆြောငပြှီး ကွှနတြောဟြာ ခါးကို ရပလြိုကတြယြ။ ဟနဆြောငပြှီးကောငြးပှစရာမလိုတော့တဲ့အကှောငြးကို သူမ သိအောငပြှောဖို့အတှကပြါ။ လသေံမာမာနဲ့သူစိမြးဆံဆံခေါလြိုကတြယြ။ “ဒေါတြငဇြာခိုငြ” မထငမြှတပြဲ အခေါခြံလိုကရြလို့ လန့ပြှီး မကွလြုံးဖှင့ကြှည့တြယြ။ သူမ ဇိမခြံနတော လူမိသှားလို့ မွားလားဆိုတဲ့မကွနြှာပေးနဲ့။ “အိုကတြငတြောတြောကြောငြးတာပဲ။ တကယပြှီးသှားသလိုဟနဆြောငနြိုငတြာကိုတော့ ခွီးကွူးပါတယြ။ သရုပဆြောငနြတယေလြို့တောငမြထငရြဘူး။”

ဘာပှနဖြှရမှေနြးမသိတဲ့သူမဟာ စိတရြှုတသြှားပုံရတယြ။ ဘာမှပှနမြပှောပဲ ငှိမနြတယြေ။ ” ပှီးတော့ စကားနဲ့တငမြဟုတဘြူး။ ခနျဓာကိုယကြပါ ဟနဆြောငနြိုငတြယနြောြ။ ဒီနရောက စိုရှှဲလာအောငြ ဘယလြိုမွား ခံစားခကွသြှငြးလိုကလြဲမသိဘူး။” လို့ပှောရငြး ကွှနတြော့ခြါးကို ၃၊၄ခါလောကဆြောင့တြိုးပေးလိုကတြယြ။ ” ရှငဟြနဆြောငခြိုငြးလို့ လုပတြာပဲဟာကို….” လို့ ကွှနတြောကြို လသေံတိုးတိုးလေးနဲ့ ပှနပြကတြယြ။ —— ” ဟုတပြါတယြ။ ဒါ့ကှောင့လြဲ ခွီးကွူးနတောပါ။” လို့ပှောရငြး ကွှနတြော့ညြာလကကြို သူမရဲ့တငပြါး အောကထြဲ ထိုးသှငြး လိုကတြယြ။ မှီးညောင့ရြိုးကနေ စအိုဝအထိ လကနြဲ့စမြးကှည့လြိုကတြော့ ထငထြားတဲ့အတိုငြးပဲအခစွရြညတြှနေဲ့စိုစှတနြတယြေ။ “တှေ့လား?ဒီအထိတောငစြိုရှှဲနတယြေ။” အရညတြှစေိုနတေဲ့လကညြိုးနဲ့စအိုဝကိုဝလုံးကလေးဝိုငြးပေးရငြးပှောလိုကတြယြ။ ” ဒါလညြး ဟနဆြောငတြာပဲမဟုတလြား? တကယမြကောငြးပဲနဲ့ သရုပဆြောငနြရတောလဲ ပငပြနြးမယြ ထငပြါတယြ။ဒါကှောင့ခြဏလောကနြားလိုကပြါလား။ဟနဆြောငနြတောကို…” သူမရဲ့မကွဝြနြးထဲမှာ ကွှနတြောကြို မကွနပေတြဲ့အရိပအြရောငတြှတှေေ့လိုကရြပမေဲ့ ဘာမှပှနြ မပှောပဲငှိမနြတယြေ။ ” အေ.. သိပမြကွနပေဘြူးနဲ့တူတယြ။ [ခံလို့ကောငြးလိုကတြာ] တို့၊ [ခစွတြယြ]တို့ ပှောရငြးနဲ့ ခံရတာကပိုပှီးကောငြးတယဆြိုတဲ့သဘောလား?” ပှောရငြးနဲ့ခါးကိုဖှေးဖှေးခငွြးပှနလြှုပပြေးလိုကတြယြ။

သူမကတော့ ငှိမသြကဆြဲပါပဲ။ ကွှနတြော့စြကားကှောင့ြ စိတတြှရှေုပထြှေးသှားတဲ့ပုံပဲ။ ကွှနတြောပြှောတာ မှနပြါတယလြို့ ဝနခြံလိုကပြှီး စိတတြူကိုယတြူ ခစွတြငြးနှောဖို့ ဆိုတာကတော့ သူမရဲ့ ကိုယကြငွ့တြရားနဲ့မာနက ခှင့ပြှုမဲ့ပုံမပေါဘြူး။ တဈခွိနတြညြးမှာပဲ စိတတြော့ပူနတယြေ။ စိုးရိမနြတယြေ။ ဟနဆြောငတြယလြို့ဆိုဦးတော့ သူမကိုယတြိုငစြိတလြှတကြိုယလြှတဖြှဈတဲ့အထိ ခံစားခဲ့ရတဲ့ အရသာတှေ ကို ခကွခြငွြးကှီး ပှနခြွုပတြညြးအောင့ခြံဖို့ သိပမြလှယဘြူးဆိုတာကို သဘောပေါကနြပေုံရတယြ။”တောပြါတော့ရှငြ။အနိုငမြကငွ့ခြငွပြါနဲ့တော့။” အသကကြို ထိနြးရှုပှီး ရငထြဲကအတှေးတှကေို မကွနြှာမှာ လာမပေါအြောငြ ကှိုးစားရငြး သူမက ပှောလိုကတြယြ။ “ဟာ..ကွှနတြောဘြာကိုအနိုငကြငွ့နြလေို့လဲ?” ကွှနတြောဟြာ ဖှေးဖှေးခငွြးလှုပနြတေဲ့ အထုတအြသှငြးကို ရပလြိုကပြှီး ခုနကလိုပဲ [၃ခကွတြဈဝကထြိုး၊ တဈခကွအြဆုံးထိုး] နညြးကို ပှနစြလိုကတြယြ။ သူမထံမှ ဘာသံမှမကှားရဘူး။ တဈခါပှနပြှီး အဝနားလောကတြငပြဲ ထိုးသှငြးပှီးပှနဆြှဲထုတလြိုကနြဲ့ အကှိမနြဲနဲလုပပြေးပှီးတော့ ငှငသြာတဲ့လသေံနဲ့ [ဒေါတြငဇြာခိုငြ] လို့ခေါရြငြး အဆုံးအထိဆောင့သြှငြးလိုကတြယြ။ မွှောလြင့မြထား တာကှောင့ြ သူမဟာ ထှကခြငွလြာတဲ့ အသံကို မှိုခရွငြး မကွခြှံကိုတငြးတငြးပိတထြားလိုကတြယြ။

“အား…တောပြါတော့။မလှုပပြါနဲ့တော့။တောငြးပနပြါတယြ။” “ဘာကိုတောရြမှာလဲ?” လို့အထုတအြသှငြးကိုဆကလြုပနြရငြေးမေးလိုကတြယြ။ “မခံနိုငတြော့လို့ပါ။တောငြးပနပြါတယြ။ခှင့လြှတပြါတော့ရှငြ…” သူမဟာ အသကရြှုသံတှေ မှနမြလာအောငြ မထိနြးနိုငတြော့ဘူး။ ကွှနတြောလြဲ ခါးလှုပပြုံကို ပှောငြးလိုကတြယြ။ အဝနားအထိ ဆှဲထုတပြှီး တဈခါ အရငြးအထိမှုတအြောငြ ဖှေးဖှေးခငွြးထိုးသှငြး တယြ။ ပှီးတော့ ဆီးခုံခငွြးကပထြားပှီး ထပကြော့ထိုးတယြ။ ပှီးတော့ အဝအထိ ပှနနြှုတတြယြ။ သူမရဲ့အမူအရာကိုအကဲခပရြငြး … “နောကတြဈခေါကထြပပြှီးကောငြးခငွဟြနဆြောငပြှဦးမလို့လား?” သူမဟာခဏလောကတြှဝသှေေားပမေဲ့ခကွခြငွြးပဲခေါငြးညိတပြှတယြ။ ” ခေါငြးညိတပြှရုံနဲ့ဘယသြိမလဲ။ ကွှနတြော့ကြို သသခွေောခွာကှည့ပြှီး ဖှလဗွေော။” လို့ပှောရငြး လှုပရြှားမှုကို ခဏရပထြားလိုကတြယြ။ အဲဒီတော့မှ မကွလြုံးကလေးဖှင့ပြှီး ကွှနတြောကြို ပှနကြှည့တြယြ။ ” ခုနတုနြးကလို အိုကတြငကြောငြးကောငြးနဲ့ ဖီလငတြကပြှီး ထနနြခငွေဟြနဆြောငပြှပါလို့ တောငြးဆို စခငွေတြယပြေါ့။ဟုတလြား?” မကွနြှာကိုလှှဲလိုကပြှီး နောကတြဈခါ ခေါငြးညိတပြှပှနတြယြ။ ပါးစပကြတော့ ဘာသံမှ ထှကမြလာ ဘူး။ ရှကစြိတတြှမှေှနထြူနလေို့နဲ့တူတယြ။

ပနြးဖူးလေးရဲ့ နှုတခြမြးနှဈလှှာက ကွှနတြော့ကြိုယပြှားကို ညှဈထားတယြ။ တောတြောလြေး စိတထြနပှေီဆိုတာ သခွောသှားလို့ ကွှနတြောလြဲ သူမကို နှုတကြဖှဖေို့ ထပမြတောငြးဆိုတော့ဘူး။ * သူမရဲ့လကနြှဈဖကကြို နောကစြိအောကမြှာခုထားဖို့ ကွှနတြောပြှောလိုကတြယြ။ အမှှေးကငြးစငြ နတေဲ့ ဂွိုငြးအောကပြိုငြးကနေ နို့နှဈမှှာအထိ အကာအကှယမြဲ့သှားလို့ သူမရဲ့အရှကတြှကေ ထပပြိုလာရ ပှနတြယြ။ မိနြးမဆိုတဲ့အမွိုးကလဲထူးဆနြးတယြ။ ဟိုနရောကိုအမှငခြံနရတောတောငြ ကိုယအြနေ အထားပေါလြိုကပြှီး အမှငမြခံခငွတြဲ့နရောတှေ ရှိသေးပုံရတယြ။ ကွှနတြော့လြကနြှဈဖကကြို သူမရဲ့ တံတောငဆြဈကှေးရဲ့အောကမြှာထောကထြားလိုကရြငြးသူမရဲ့ဖှူဖှေးလှပနတေဲ့ ဂွိုငြးသားလေးတှကေိုစိုကကြှည့ပြေးလိုကတြယြ။ ” ဒီနေ့ကွှနတြောရြှေ့မှာ ကိုယတြုံးလုံးခွှတရြမှာကို ကှိုသိနလေို့ မနေ့ညက ဂွိုငြးမှှေးတှကေို ကကွနွန ရိတလြာတယနြဲ့တူတယြ။ဟုတတြယမြဟုတလြား?” ထုံးစံအတိုငြးပဲသူမထံမှဘာအဖှမှပှေနမြလာပါ။ ခါးအောကပြိုငြးကို ဖိကပထြားရငြး အသာလေးလှုပထြိုးပေးနရောက ကွှနတြောဟြာ သူမရဲ့ ညာဘကဂြွိုငြးကိုနမြးပေးလိုကတြယြ။ “ဟ…” လို့ညဉြးသံလေးကှားလိုကရြတယြ။ ဆကပြှီး ဂွိုငြးအောကပြိုငြးက အသားနုနုလေးတှကေို နှုတခြမြးနဲ့ ပှတသြပပြေးပှီးနောကြ သာသာလေး တငြးဖောငြးနတေဲ့ နို့အုံလေးရဲ့တောငခြှတဈေဝိုကကြ မိုးခိုသားလေးတှဆေီ နရောပှောငြး လိုကတြယြ။ခေါငြးထိပအြထိဆကမြတကသြေးပဲ အဲဒီနားတဈဝိုကမြှာပဲ အနမြးမိုးတှရှောပေးလိုကတြယြ။

နှုတခြမြးနဲ့နမြးပေးနရငြေး နို့သီးခေါငြးလေးကိုတော့ နှာခေါငြးလေးနဲ့ပှတပြှီး ကလိပေးလိုကတြယြ။ နို့သီး ခေါငြးလေးတှကမောပှီးမတမြတလြေးထောငနြတယြေ။ သူမရဲ့မကွလြုံးတှကေ ကွှနတြော့နြှုတခြမြးရဲ့ အသှားအလာကို စိုကကြှည့နြတယြေ။ နောကထြပြ ဘယနြရောကို နမြးမလဲဆိုတာ သိခငွနြပေုံပဲ။ အနမြးစခငွေဆြုံးနရောကိုလဲ ကွှနတြောသြိနတယြေ။ ဒါကှောင့ြ ပနြးနုရောငြ နို့သီးခေါငြးလေးကို နှုတခြမြးနဲ့ မိတဆြကပြေးလိုကတြယြ။ အစပိုငြးမှာ သာသာလေးနှုတခြမြးနဲ့ညှပထြားတယဆြိုရုံလေးနမြးလိုကတြယြ။သူမဆီက နောကတြဈကှိမထြှကလြာတဲ့ညဉြးသံလေးကိုကှားလိုကရြတယြ။ “ကောငြးရဲ့လား?” “အငြး…အား…ကောငြးလိုကတြာ။” နှုတခြမြးနဲ့ညှပထြားတဲ့ ခေါငြးလေးကို သှားနဲ့ဖှဖှလေးပှောငြးကိုကလြိုကပြှီး လွှာဖွားနဲ့ထိုး ကလိပေးရငြးလှတနြတေဲ့ ဘယဘြကခြှမြးက နို့သီးလေးကို ညာလကဖြဝါးနဲ့ လှိမ့ကြစားပေးလိုကတြယြ။ သူမဟာ ခါးကိုကော့ပေးရငြး ကွှနတြော့ကြို ကှိုဆိုစပှုလာတယြ။ တဈခါမှာ အဝအထိထုတပြှီး ပှနမြသှငြး ပဲ ခဏရပလြိုကတြော့ သူမရဲ့ခါးက ကော့တကလြာတယြ။ ပှီးမှရှကသြှားပှီး ကွှနတြော့ကြို မကွစြောငြးကလေးထိုးပှီးရနတြှေ့လိုကတြယြ။ခစွစြရာလေး။ ” ဒီတဈခါတော့ အတူတူပှီးရအောငနြောြ။ အခုပှီးခငွနြရငေလြဲ ခဏလောကအြောင့ထြားလိုကြ။”

ကွှနတြောဆြနျဒကို ပှောပှပှီး နို့သီးခေါငြးကို ခပပြှငြးပှငြးစုပလြိုကတြယြ။ တဈခွိနတြညြးမှာပဲညာလကနြဲ့ကလိနတေဲ့ နို့သီးခေါငြးလေးကိုလကညြိုးနဲ့လကမြကှားမှာဖိညှပလြိုကတြယြ။ “အအအအ” အခစွရြညတြှကေ သူမရဲ့ကိုယတြှငြးကနေ စိမ့ထြှကလြာပှနတြယြ။ ပှီးတော့ ပေါငနြှဈခွောငြးကို အစှမြးကုနဖြှဲပှီး သူမရဲ့ အောကပြိုငြးကို ကွှနတြောဟြာနဲ့ ဖိကပလြာတယြ။ ကွှနတြောရြဲ့ လှုပရြှားမှုတှလေဲပိုမှနလြာတယြ။ဆောင့ခြကွတြှလေဲပိုပှငြးလာတယြ။ “အား…အား…မခံနိုငတြော့ဘူး။မခံ….” အားရပါးရလုပခြငွလြာတာနဲ့ နို့စို့ပေးနတောကိုရပလြိုကပြှီး လကနြှဈဖကကြို သူမရဲ့ရငသြားတှပေေါြ တငလြိုကတြယြ။ ပှီးတော့ နို့နှဈလုံးကို ဖမြးဆုပထြားရငြး ခါးအားကို ပိုတငလြိုကတြယြ။ “အား…ဟို..ဟို…အရမြးပှီးခငွလြာပှီ။မအောင့နြိုငတြော့ဘူး။ပှီးပါရစတေော့……” သူမ ဘယလြိုမှမအောင့နြိုငတြော့ဘူးနဲ့တူတယြ။ အတူတူပှီးမယလြို့ သသခွေောခွာပှောခံထား ရလို့ အရငပြှီးရမှာကို အားနာနပေုံတော့ရတယြ။ ဒါပမယေ့ြ သဲသောငပြှငမြှာ ဆောကထြားတဲ့ သဲအိမလြေးဟာလှိုငြးသေးသေးလေးနဲ့တှေ့ရငတြောငပြကွဆြီးသှားရသလိုပဲသူမဟာ ကာမဒီရလှေိုငြးတှထေဲမှာမွောခငွတြိုငြးမွောသှားလတေော့တယြ။ ရငသြားနှဈလှှာက အပေါတြကလြိုကအြောကဆြငြးလိုကနြဲ့ ကခုနနြတယြေ။

အသကရြှုသံ ကှမြးကှမြးကှီးတှကေို ကှားနရတေယြ။ ရှကလြဲရှကြ၊ အားလဲနာတဲ့မကွလြုံးအစုံနဲ့ ကွှနတြော့ကြို မောကြှည့လြာတယြ။ “ခှင့လြှတပြါရှငြ…မအောင့နြိုငတြော့လို့ပါ။” “ကွှနတြောနြဲ့အတူမပှီးခငွလြို့တမငအြောင့မြထားတာမဟုတလြား?” “မဟုတရြပါဘူး….”လို့နှုတခြမြးကိုမသိမသာစူရငြးပှနပြှောတယြ။ ကွှနတြောဟြာ ခဏရပထြားတဲ့ အသှငြးအထုတကြို ပှနစြလိုကတြယြ။ ဖှေးဖှေးခငွြး လှုပရြငြး ရဲတဲတဲလေးဖှဈနတေဲ့သူမရဲ့မကွနြှာကိုကှည့ပြှီးစဉြးစားမိတယြ။ အခုတဈခေါကထြပပြှီးသှားတဲ့သူမဟာ ဟနဆြောငပြှီး “ပှီး” ပှတာမဟုတဘြူးဆိုတာကိုတော့ ကိုယတြိုငလြဲ သဘောပေါကနြမယေလြို့ထငတြယြ။ ဒါကို ကွှနတြောလြဲ သိနပှေီဆိုတာကို သူမနားလညြ နမှောပါ။ ဒါပမယေ့ြ ကွှနတြောတြောငြးဆိုလို့ ဟနဆြောငနြရတောပါဆိုတဲ့ ခေါငြးစဉတြဈခုတော့ကို မရှိမဖှဈ လိုအပနြသေေးတယြ။ သူမရဲ့အရှကတြရားတှကေ အမှနတြရားကိုလှယလြှယနြဲ့ လကခြံနိုငြ သေးတဲ့ပုံမပေါဘြူး။ ယောကြွားနဲ့မိနြးမခစွတြငြးနှောကှတဲ့အခါမှာ စိတထြဲကဘယလြိုဖှဈနပေါစေ။ ခနျဓာကိုယကြ တော့ အရငဆြုံးတုန့ပြှနမြှာပဲ။ ဒါဟာ အရမြးနားလညရြလှယတြဲ့ကိဈစပါ။ ခစွသြညဖြှဈစေ၊ မခစွသြညြ ဖှဈစပေေါ့။ ဒါကိုပဲ လှယလြှယနြဲ့လကမြခံခငွကြှဘူး။ အဲဒါကို ဖုံးကှယဖြို့ ခေါငြးစဉတြဈခုက လိုသေးတယြ။ကိုယ့မြာနကလကခြံနိုငလြောကတြဲ့ခေါငြးစဉတြဈခုဖှဈဖို့တော့လိုတယြ။

အတှေးစတှကေိုရပလြိုကပြှီးသူမကိုပှောလိုကတြယြ။ “အတူတူပှီးကှရအောငနြောြ။” “ဟုတြ” ဒီတဈခါတော့ရိုကွိုးစှာခေါငြးညိတရြှာတယြ။ နောကဆြုံးအနနေဲ့ သူမကို ဘယလြိုအရသာမွိုးပေးရငကြောငြးမလဲလို့စဉြးစားရငြး သူမအပေါကြ ဆငြးလိုကတြယြ။ ပှီးတော့ ကတိပေးထားတဲ့အတိုငြး ကွှနတြော့ကြိုယပြှားကို ရာဘာအဖောနြဲ့ ခှုံလိုကြ တယြ။ “ရစေိမကြနထြဲကိုရနှေေးထည့ထြားတယြ။ရအတေူခွိုးရအောငြ။” သူ့စကားကှောင့ြ သတိပှနလြညလြာတယြ။ သူနဲ့အတူ အမှင့ဆြုံးနရောအထိ မှောကတြကသြှား ပှီးတော့ ဘာမှမမှတမြိတော့သလိုပဲ။ သတိပဲလဈသှားသလို။ ရုတတြရကြ အိပပြွောသြှားသလိုနဲ့။ ဘယလြိုဖှဈသှားမှနြးကိုမသိလိုကဘြူး။ ကှောငပြှီးသူ့ကိုငေးကှည့နြတေဲ့တငဇြာ့ကိုကှငနြာစှာနဲ့လကကြမြးပေးရငြး.. “ထလေ။” “ဟုတြ..အငြး…ကိုယ့ဖြာသာကိုထနိုငပြါတယြ။ရပါတယြ။” သူကမသိခငွယြောငဆြောငပြှီး တငဇြာ့လကကြိုဆှဲပှီး ကုတငပြေါကြ ထစတယြေ။ ပှီးတော့ ရခွေိုးခနြးအထိလကဆြှဲခေါသြှားတယြ။ နှဈယောကစြလုံး ကိုယတြုံးလုံးခွှတတြှနေဲ့ဆိုတော့ အငြျကွီခွှတစြရာမလိုတော့ဘူး။ ဒါကို သတိထား မိသှားတဲ့တငဇြာဟာ ဘာကှောင့မြှနြးမသိပဲ ရှကသြှားတယြ။ ဒါကှောင့ြ ရခွေိုးကနထြဲကို မှနမြှနဝြငပြှီး ကိုယခြနျဓာကိုရနှေေးထဲနှဈစိမလြိုကတြယြ။

ဘုံဘိုငခြေါငြးကို ဆကတြိုကဖြှင့ထြားတော့ တငဇြာ့ကှောင့လြွှံထှကသြှားတဲ့ ရနှေေးတှကေ ခကွခြငွြးပှနပြှည့သြှားတယြ။ နောကကြလိုကလြာတဲ့သူက အဲဒီထဲကနေ တဈခှကနြှဈခှကယြူလောငြးပှီး တငဇြာရှိရာရနှေေးစိမကြနထြဲကိုဝငလြာတယြ။ သူဝငလြာမှနြးသိတော့ နဂိုနရောကနေ သူနဲ့နဲနဲဝေးတဲ့ဆီကို မသိမသာလေး ရှှေ့လိုကမြိတယြ။ ရှကတြယဆြိုတာထကြ တဈမွိုးကှီးပဲ။ မကွနြှာပူတယလြို့ပဲပှောရမလားမသိဘူး။ အထိုငကြသွှားတော့ သူက လကနြှဈဖကကြို ဆန့ထြုတပြှီး တငဇြာ့ကို သူ့ရငခြှငထြဲ ဆှဲသှငြးလိုကတြယြ။ (အဟင့ြ…) တငဇြာ့ကို နောကကြွောကနေ ပှေ့ဖကလြိုကသြလိုဖှဈသှားတယြ။ အခုအထိ တောင့တြငြးနတေဲ့ အကှောအခှငတြှကသေူ့ရဲ့အထိအတှေ့ကှောင့အြလိုလိုပှလွေော့သှားတယြ။ (အား…) ရနှေေးကသိပမြပူတော့ စိမလြို့ကောငြးနတယြေ။ ခနျဓာကိုယအြပေါပြိုငြးကို သူ့ဆီမှီခလွိုကတြော့ တငဇြာ့နောကကြွောကနရနှေေေးရဲ့အပူငှေ့နဲ့မတူတဲ့နှေးထှေးမှုတဈခုကိုခံစားလိုကရြတယြ။ (ကွောပှငကြိုအဖကမြခံရတာဘယလြောကတြောငကြှာသှားပှီလဲမသိဘူး။)တဈသကနြဲ့တဈကိုယြ ပထမဆုံးအကှိမဖြှဈနိုငတြယြ။ ကွောဖကကြနေ သာသာလေးအဖကခြံထား နရငြေးဘာမှနြးမသိတဲ့ခံစားမှုတဈခုကိုခံစားလိုကရြတယြ။ (စိတသြကသြာရာရလိုကတြာ…) သူ့လကနြှဈဖကကြ တငဇြာရှေ့ကိုရောကလြာပှီး ပုခုံးကနေ ရငသြားတှအထေိ ဖှဖှလေးပှေးရငြး ထိကစားပေးတယြ။

ဂုတသြားလေးတှပေေါကြိုလဲသူ့နှုတခြမြးကပှေးလှှားနတယြေ။ (အား…ကောငြးလိုကတြာ…အဟင့ြ…) ငှငသြာတဲ့အထိအတှေ့ကှောင့တြငဇြာ့ကိုယထြဲမှာကှှငြးကနွနြသေေးတဲ့ကာမရလှေိုငြးတှကေ ဘောငဘြငခြပသြှားရတယြ။ ဒါကိုပဲတငဇြာဟာသာယာနမေိတယြ။ သူ့ရဲ့ ပွော့ပွောငြးတဲ့ ယုယမှုတှနေဲ့ ဇိမတြှေ့နတေဲ့တငဇြာဟာ ဟိုအရငထြဲက ရငထြဲမှာပေါပြေါကြ ခဲ့တဲ့ မေးခှနြးတဈခုရဲ့ အဖှမှနေကြို သိလိုကသြလို ခံစားလိုကရြတယြ။ ဒီအဖှဈအပကွတြှနေဲ့ မကှုံရသေးခငဟြိုးအရငကြတညြးကသတိထားမိနပမေေဲ့လကခြံဖို့သတျတိမရှိခဲ့မိဘူး။ အဲဒီအဖှကတေော့. ( ခငပြှနြးရဲ့ခစွခြှငြးမတျေတာကို တငဇြာမရဘူးခဲ့သလို…. တငဇြာကိုယတြိုငကြလဲ သူ့ကို မခစွမြိခဲ့ဘူး..) မီးဖိုခွောငကြိဈစတှကေို တာဝနယြူလုပနြတေဲ့ အိမရြှငမြတဈယောကအြဖှဈ၊ ခလေးတှကေို ပှုစုစောင့ရြှောကပြေးတဲ့ အမတဈေယောကအြဖှဈ အရေးထားခံခဲ့ရတယဆြိုပမေဲ့ ယောကြွားရဲ့အခစွကြို တော့ မခံခဲ့ရဘူး။

သူစိမြးယောကြွားတဈယောကနြဲ့ ဆကဆြံခဲ့တဲ့ အတှေ့အကှုံကှောင့ြ ဟိုအရငကြတညြး က တငဇြာတို့ လငမြယားကှားမှာ အခစွဆြိုတာ မရှိခဲ့တဲ့အကှောငြးကို ဖှဈရပမြှနအြနနေဲ့နားလညလြာမိတယြ။ အတှေးဝငြျကာပါထဲမွောပါနတေုနြး သူ့နှုတခြမြးတှကေ ဂုတသြားပေါကြနေ နားရှကနြောကနြားကို ရောကလြာတယြ။ “အဟင့ြ…ယားတယြ…”လို့ပှောပှီးရယလြိုကမြိတယြ။ “ဒါနဲ့ခုနကဘယလြိုနလေဲ?” “သှား…စကားနဲ့အနိုငယြူခငွပြှနပြှီ..” ရှကရြမြးရမြးရငြး ပှနဖြှလေိုကတြယြ။ ကွောပေးထားပမေဲ့ သူပှုံးနမယေဆြိုတာ တငဇြာသိနေ တယြ။ တငဇြာကပဲဆကပြှီး “အဲဒါထကြ…” တငဇြာဟာကိုယအြပေါပြိုငြးကိုသမငလြညပြှနလြှည့ပြှီးသူ့မကွနြှာကိုစိုကကြှည့လြိုကတြယြ။ “တငဇြာသူ့ကိုဘယလြိုခေါရြမှာလဲဟငြ…သူ့နာမညကြိုပှောပှပါဦး…” ထူးထူးဆနြးဆနြး သူကပဲ ရှကသြှားပုံရတယြ။ ပှီးတော့ တငဇြာ့ကိုထှေးပှေ့လိုကပြှီး သူ့နာမညကြို တိုးတိုးလေးပှောပှတယြ။ “အောငစြသေောြ” –ပှီးပါပှီ။–