Entertainment

အပျိုကြီးခမျာ မအော်ဟစ်မိအောင် ခေါင်းအုံး အစွန်းကို ပါးစပ်ဖြင့်ကိုက်ခဲထားရင်းက တကိုယ်လုံးတောင့်တင်းပြီး အထွတ်အထိတ်ကို ရောက်သွားရရှာလေသည်

နေမင်း တယောက် မိမိ တို့ ရပ်ကွက်နားက တန်ဆောင်တိုင် ပွဲကို သတိရမိသော်လည်း ခရီး သိပ်မသွားဘူးသူ မို့ ရထားစီး ပြီး ရထားဂိတ် ဆုံးတော့ မော်တော် တဆင့်ထပ် စီးပြီးမှ သူတို့ သွားနေသော မြို့ လေးကို ရောက်သဖြင့်၊ သူ့အတွက် အားလုံးက အသစ် အဆန်းဖြစ်နေသည်၊ သွားနေမကျ တော့ လည်း နည်းနည်း ပင်ပန်းသလို ခံစားရသည်။ မင်္ဂလာဆောင်မှာက ၂ရက်လောက်လိုသေး သော်လည်း မြို့မှ မိတ်ဆွေ များ၊ သူ့အမျိုးသား ဘက်မှ ဆွေမျိုးများ တဖွဲဖွဲ ရောက်နေကြပြီ။ နေမင်းတို့ မောင်နှမ ကိုအိမ်တအိမ်မှာ နေရာချပေးသည်၊ နေမင်းတို့ ရောက်တာ စောလို့ နေမင်းတို့က အခန်းထဲ နေရာရသည်။ အိမ် အနောက် ဖက် ကခြံထဲ ကရေတွင်းမှာ ရေချိုးကြရသည်။ ရေတွင်းမှ ရေခတ်မချိုးဘူးသည့် နေမင်းက တော့ပျော်နေသည်၊ ညနေဘက် သူတို့ သတို့သမီးအိမ် မှာ ညနေစာ သွားစားကြသည်၊ လူတွေက တအုန်းအုန်း ဖြစ်သည်။

စားကြ သောက်ကြ တပျော်တပါးကြီး ဖြစ်သည်။ ညနေစောင်း သွားတော့ သူတို့ အိပ်ရမည့်အိမ် သို့ လမ်းလျှောက် ပြန်လာကြသည်၊ သူတို့ နူစ်ယောက် အတွက် ခြင်ထောင် တလုံးသာ ပေးထားသည်။ နေမင်းမှာ မဝိုင်း နူင့် ခြင်ထောင် တလုံးထဲ အိပ်ရမည်ဖြစ် ၍ ရင်ခုံမိသော်လည်း ခရီး ပန်းလာသဖြင့် ဖျာ ပေါ် ကျောချလိုက် တာနဲ့ တုန်းကနဲ အိပ်ပျော် သွားတော့သည်။ မဝိုင်းကတော့ အိပ်မပျော်ပေ သူက မွေ့ယာနဲ့ အိပ်နေကျ မို့ ယခု ဖျာပေါ်မှာ အိပ်ရတော့ ကိုယ်လည်း နည်းနည်း နာသလို ဖြစ်နေသည်။နယ်မြို့လေး မို့ ညရောက်တာနဲ့ တိတ်ဆိပ်သွားလိုက်သည်မှာ ရန်ကုန်ညနူင့် မတူပေ၊ ရန်ကုန်ညဘက်က ကားသံ တချက်တချက်၊ ခွေးဟောင်သံ၊ စသည် ဘာမှန်းမသိသည့် အသံတွေကြားရသည်၊ ဒီမှာ တိတ်ဆိပ်သည့် ပုံက အရမ်းကို တိတ်လွန်းသည်၊ ပရစ်လို အကောင်လေးတွေ သံသာကြားရသည်၊ လေတိုက်လို့ သစ်ပင် တရှဲရှဲ သံက ထူူးထူးခြားခြား ကြားနေရတာ ကြောက်စရာကြီး ဖြစ်နေသည်၊ အခန်း လယ် ထုတ်တန်း မှာချိတ်ထားတဲ့ ရေနံဆီ မီးအိမ်က အလင်းရောင် ဝါကျင့်ကျင့်က ခြင်ထောင်ထဲ မှာ လင်းလင်းကြီးမြင်ရ လို့တော်သေးသည်ဟု တွေးမိသည်။

မဝိုင်းရဲ့ မျက်စေ့တွေက အမှတ်တမဲ့ နေမင်းဘက်ကိုကြည့်လိုက် တော့ …ဟောတော့..ခွိ.. နေမင်း မှာ ပက်လက် အိပ်နေရင်း ပုဆိုးမှာ ပြေလျှောကျနေပြီး သူ့ငယ်ပါကြီးမှာ အလံထောင်ထားသလို မတ်မတ် ကြီးထောင်တက်နေ၏၊ ထိပ်ဖူးကြီးမှာ မှိုကြီးလို ဖြစ်နေပြီး အရင်းမှာ နည်းနည်း ရှူး သွားသလို ရှိသည်။ မဝိုင်းမှာ ကိုယ်နဲ့ လက်တကမ်း က လိင်ချောင်းကြီးကို စိတ်ဝင်တစား အငမ်းမရ ကြည့်နေဖြစ်သည်၊ အောက်ထပ်က မြတ်ကျော်နဲ့ တောင် ကြီးအုန်းမလား မသိဘူးဟု လည်း တွေးနေမိသည်။ မကောင်း ပါဘူး လေ ကိုယ့်မောင်ဟာကိုယ် ပြန်ကြည့်နေတာ ဆိုပြီး တဖက်လှည့် ပြီး မျက်လုံးမှိတ် အိပ်လိုက်သည်။ ဒါပေမဲ့ ခနပါပဲ သူမ ပေါင်ကြားထဲ မှာ စိုတိုတို ဖြစ်နေ ပြီး ယားကျိကျိ လည်းဖြစ်နေ၏၊ လက်နဲ့ ဖိပွတ်ချင် စိတ်ကို မနည်းထိန်းထားရသည်၊ အဲဒါနဲ့ တခါ ပြန်လှည့်ပြီး ကြည့်လိုက်မိပြန်သည်။ မျက်လုံးလေးမှေးပြီးနေမင်းရဲ့ ထောင်ထောင်ကြီးကို ကြည့်နေ လိုက်တယ်။ နေမင်း သေးအရမ်းပေါက်ချင်လို့ အိပ်ယာက နိူးလာတယ်။ နိူးနိူးချင်းမှာ သူ့ပစ္စည်းကြီးထောင်နေတာရယ်၊ သူ့အိပ်ယာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာရယ်၊ သူဘေးမှာ မဝိုင်း အိပ်နေတယ် ဆိုတာရယ်ကို သတိထားမိတယ်။ အဲဒါကြောင့် မျက်လုံးကို ချက်ခြင်း ပြန်မှေးပြီး မဝိုင်း အိပ်နေတာကို မျက်လုံးကစားလိုက်တယ်။

မဝိုင်းရဲ့ ခေါင်းလေးက ငုံ့ငုံ့လေး ဆိုတော့ နိူးနေလား မနိူးနေဘူးလား မသိနိူင်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မဝိုင်းရဲ့ အိပ်နေတဲ့ အနေအထားက ပက်လက်လေး လက်ဖဝါးက လည်းပွင့်လို့ သူလိင်တန်ကြီးနဲ့ တထွာလောက်ပဲ ကွာတော့တယ်၊ နေမင်းရဲ့ လိင်တန်ကြီးက သွေးကြောတွေက ပိုပြီးတင်းမာ လာသလိုပဲ၊ အဲဒါနဲ့ နေမင်းက လူး လိမ့်သလိုနဲ့ မဝိုင်းနားမသိမသာ တိုးလိုက်ပြီး သူ့ကိုယ်ကို မဝိုင်းဘက် စောင်းလှည့်လိုက်တယ်။ သူ့ကိုယ်ကို နည်းနည်းလေး ကွေးထားရာက ဖင်ကို မသိမသာ ကော့ပေးလိုက်တော့ သူ့လိင်ချောင်းကြီး မဝိုင်းရဲ့ ပက်လက်လေးဖြစ်နေတဲ့ လက်ဖဝါးပေါ်ရောက်လာခဲ့သည်။ မဝိုင်းတယောက် ရင်တွေ တထိတထိတ်ခုန်ခဲ့ရပါပြီ။ သူ့လက်ဖဝါးပေါ်မှာ သူခိုးကြည့်နေတဲ့ လိင်ချောင်းကြီးက တည့်တည့်မတ်မတ် ကို ရောက်လာခဲ့ပါပြီ၊ အခုနတုန်းက သူကိုင်ကြည့်ချင်စိတ်တွေ တဖွားဖွား ပေါ် လာခဲ့ရပေမဲ့ အပျိုကြီး ဆိုတော့ မလုပ်ရဲ ၊ဒါပေမဲ့ အဲလို နေမင်းက အိပ်နေရာက လိမ့်လိုက်တော့ သူ့ လက်ဖဝါးပေါ် အလိုလို ရောက်လာတော့မှ တော့၊ဟင်းးးး၊ မဝိုင်း လက်ဖဝါး ပေါ်မှာ နူးညံ့ပေမဲ့ မာတင်းနေသော လိင်ချောင်းကြီးက နွေးထွေးနေတာ ခံစားသိရှိနေရသည်၊ မဝိုင်းက ဒီကောင်လေး အအိပ်ကြမ်းလိုက်တာ။

အခုနေ ငါမသိမသာ လေးဆုပ် ကြည့်လိုက်ရင် လည်း သူဘယ်လိုမှသိမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ငါ့ဘာသာ အိပ်ပျော်နေတာ သူ့ဟာကြီးက ငါ့လက်ပေါ်ရောက်လာတာပဲ၊ တွေးရင်းကလက်ချောင်း လေးတွေကို ကွေး လိုက်တာနဲ့ နေမင်းရဲ့ လိင်တန်ကြီး ကိုဆုပ်မိပြီးသားဖြစ်သွား သည်။ မဝိုင်းမှာ ရင်တထိတ်ထိတ် နူင့်ခန မျှ ငြိမ်နေသော်လည်း နေမင်း ဆီမှ ဘာမှလှုပ်ရှား မှု မရှိသဖြင့် နည်းနည်းရဲလာသည်။ အသာလေး ဖွဖွ လေး ဆုပ်လိုက် တင်းတင်းလေး ကိုင်ကြည့်လိုက်လုပ်ကြည့်နေမိ သည်။ထိုအခိုက်မှာ မမျှော်လင့်ပဲ နေမင်း၏ လက်ဖဝါးက သူမ လက်ဖဝါးကို အုပ်ကိုင်တာ ခံလိုက်ရတော့ လန့်သွားသည်၊ သို့သော် နေမင်းမှာ နိူးနေပုံ မရ ပဲ သူ့ ပစ္စည်းကို သူ ယောင်ပြီး ကိုင်တဲ့ ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေ သဖြင့် အတင်းလည်း ရုန်းမထွက်တော့ပဲ ငြိမ်နေလိုက်သည်။ ခနနေ တော့ နေမင်း၏ လိင်ချောင်းကြီး မှာ လှုပ်ရှားလာ သဖြင့် နေမင်း မျက်နှာကို ကြည့်လိုက်ရာ မျက်လုံးပိတ်ထား ပြီးအိပ်ပျော် နေတာကို သာတွေ့ ရသဖြင့် နေမင်းယောင်နေတာပဲ ဖြစ်မည်၊ ဒီအတိုင်းနေလိုက် မှ တော်ကြာ ရုန်းလိုက်မှ သူနိူးသွား အုန်းမယ် ဆိုပြီး အသာငြိမ် နေလိုက်၏၊ အထိအတွေ့ကလည်း မဝိုင်း အတွက် ထူးဆန်းနေသည် မဟုတ်ပါလား၊ နေမင်းက မျက်စေ့သာမှိတ်ထားသော်လည်း သူ့လိင်တန်ကြီးကို မဝိုင်းဆုပ်ထားသည့် လက်ဖဝါးပေါ် သူ့ လက်ဖြင့် အုပ်ကိုင်ထားလိုက်ပြီး ဖင်ကို ရှေ့တိုး နောက်ဆုတ် လုပ်ပေးရင်းဖြင့် ဂွင်းတိုက် မိနေတော့သည်။

သူစိတ်ထဲမှာတော့ မဝိုင်းသူလိင်တန်ကြီးကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည်ဆိုသည့်အသိက အရမ်းကို စိတ်တက်ကြွ စေသဖြင့် ခနလေးဖြင့် လိင်တန်ကြီးမှာ ယားယံလာကာ သုတ်ရည်များ တထုတ်ထုတ် ပန်းထုတ်လိုက်ရင်းပြီး သွားရ တော့သည်။ မဝိုင်းမှာ ပထမ နေမင်း အိပ်ယာထဲ သေးပေါက်ချသည် မှန်ပြီး ရုတ်တရက် ရွံ့ရှာ သွား၏၊ နေမင်းကို နိူးလိုက်ရအောင်ကလည်း သူ့လက်က နေမင်း ပစ္စည်းကြီးကို ဆုပ်ကိုင်ထားလို့ မလုပ်ရဲ၊ သို့သော်လည်း ထွက်လာသော အရည်များမှာ သေးလိုလည်း မဟုတ် ပူနွေးနွေးပေမဲ့ ရေအများကြီးလည်း မပါ၊ မြတ်ကျော် ပြီးတဲ့ အခါ ထွက်တတ်သည့် ဖြူဖြူ အရည်တွေပဲ ဖြစ်မည်ဟုတွေးရင်း ငြိမ်နေလိုက်မိသည်။ မသိမသာ သူ့လက်ကို ရုန်းထွက်မလို့ ကြံသော်လည်း နေမင်းမှာ သူ့ အလိုလို နောက်ဆုတ်သွားသဖြင့် နည်နည်း စိတ်ပေါ့သွားရသည်၊ လက်ထဲ မှာ စေးကပ်ကပ်လို ဖြစ်နေသော်လည်း ရေဆေးဖို့ ညဘက် ထသွားရမှာ လည်း ကြောက်သဖြင့် ထမိန်ပေါ်သာ လက်ဖြင့်သုပ်ပစ်လိုက်ရသည်၊ နေမင်းထထိုင်တာ မြင်ရတော့ ကမန်းကတမ်း မျက်စေ့ကို တင်းတင်း မှိတ်ရင်း ညှောင်းလို့ လှည့်သလိုနူင့် နေမင်းဘက်ကို ကျောပေး တစောင်းလှည့် အိပ်နေလိုက်တော့သည်။

နေမင်းမှာ သုတ်ရည်တွေ တထုတ်ထုတ် ထွက်ပြီးသွားတော့ အသိစိတ်ချက်ခြင်းပြန်ဝင်လာကာ ထိတ်လန့် သွားသော် လည်း မဝိုင်း ဆီမှ ဘာသံမှ မကြားရ လို့ စိတ်နည်းနည်း အေးသွားရသည်၊ သို့ပေမဲ့ သေး က အရမ်းပေါက်ချင်တော့ မထူးတော့ဘူး သေးတော့သွားပေါက်မှ ရမယ် ဆိုပြီး ငုတ်တုတ်ထထိုင်လိုက်သည်။ ထိုအခိုက်မှာ ပင် မဝိုင်းတဖက်သို့ စောင်းလှည့် အိပ်လိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်၊ မဝိုင်း၏ သေး သွယ်သော ခါးလေးမှ စွံကား တက်လာ သော တင်လုံးကြီးများက နေမင်း၏ နောင်တ ကို လုပ်မနေပါနဲ့ ကွာဟုပြောနေသယောင်၊ ဟင်း ကနဲ့ သက်ပြင်းချလို့ နေမင်းတယောက် သေးပေါက်ရန်ခြင်ထောင် အပြင် သို့ ထွက်ခဲ့ရပါတော့သည်။ နောက်နေ့ ကတော့ မင်္ဂလာဆောင်မည့် အကြိုနေ့ဖြစ်သဖြင့် မဏ္ဍပ် တွင်းပြင်ဆင် စားစရာပြင်ဆင် စသည် အလုပ်ရှုတ်နေကြသော်လည်း အလှူရှင်များက ဧည့်သည်များ မပျင်းအောင် ဘုရားဖူးပို့ပေးမည် ဆိုကာ ရောက်နေ ကြသော အခြားမြို့မှ မိတ်ဆွေ သူငယ်ချင်းများ အတွက် ကားတစီး စီစဉ်ပေးလိုက်သည်။

ထို့ ကြောင့် မဝိုင်းနူင့် နေမင်းတို့ လည်း ထိုကားလေး တွင် ကျပ်ကျပ် သပ်သပ် ဖြင့် လိုက်ပါခဲ့ကြ လေသည်။ ညတုန်းက အဖြစ်အပျက်ကြောင့် တယောက်နူင့် တယောက် အထိ အတွေ့ကို ပိုပြီး သတိထားမိနေကြသူ နေမင်းနူင့် မဝိုင်းမှာ ကားကျပ်ကျပ် ပေါ်တွင် ပိုပြီးရမက်သွေးတွေ ကြွနေကြလေသည်၊ ညနေဖက်သူတို့ တဲရာနေရာသို့ ပြန်လာကြသည့် အချိန်မှာတော့ ကားပေါ်မှာ နေမင်း၏ လက်မောင်းက မဝိုင်း၏ နိူ့သီးခေါင်း ချွန်မြမြ ထိုးခြစ် နေတာကို ခံစားနေရပြီး နေမင်း အမှုမဲ့ အမှတ်မဲ့ ပုံစံဖြင့် မဝိုင်း ပေါင်ပေါ် လက်နူင့်ဆုပ်ကိုင် မိသည် ကိုလည်း မသိကျိုးကျင် လုပ်ထားကြသည်။

ညနေစာ စားပြီး အိပ်ယာဝင်ကာနီးမှာတော့ နေမင်းတယောက် ရင်ထဲက တဒိန်းဒိန်း ခုန်သံမှာ တွံတေးသိန်းတန်၏ လော်စပီကာမှ အော်နေသည့် သီချင်းသံကိုပင် ကျော်ထွက် သွားမတတ် ကျယ်လောင်နေသည် ဟု သူ့ကိုယ်သူထင်နေမိတော့သည်။ နေမင်းနူင့် မဝိုင်း တို့ နူစ်ယောက်စလုံး မှာ မနေ့ည က အဖြစ်အပျက်ကို၊ သူတို့ဘာသာ သူတို့ စိတ်မလုံကြ၊ နေမင်းကလည်း မဝိုင်း မနေ့က အိပ်ပျော်နေသလား၊ အိပ်ချင်ယောင်ဆောင်နေတာလား၊ မသေခြာ သလို၊ မဝိုင်းအနေနူင့်လည်း၊ နေမင်း အိပ်ပျော်ရင်းက ယောင်တာ လို့ပဲ တွေးနေ၏၊ ဒီကောင်လေး ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ် နဲ့ ဒါတွေ နားလည်အုန်းမှာ မဟုတ်ပါဘူးလို့ တွေးမိ ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုသာ နေမင်း၏ ပစ္စည်း ကို လက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်မိတာ၊ နှောင်တရနေသည်၊ သူ့ ကိုယ်သူလည်း စိတ်မထိန်းနိူင်၊ မြတ်ကျော်တုန်းကလည်း နောက်နေ့ မချောင်းတော့ဘူး ဟု ဆုံးဖြတ် ခဲ့ပေမဲ့ အချိန်တန်တော့ အပေါက်ဝနားမျက်စေ့က ရောက် သွားတတ်သည့် အကျင့်ကို သိနေ၍ဖြစ်သည်။

မဝိုင်းက အိပ်ယာထဲ ဝင်တာနဲ့ နေမင်းကို ကျောပေးပြီး အိပ်နေလိုက်သည်၊ နေမင်းကတော့ မဝိုင်း၏ အနောက်ဖက်မှ ဖင်လုံးလုံးလေးကို ကြည့်ရင်း မာနေပြီဖြစ်သော သူ့ ငယ်ပါကို အယား ဖြောက်သလို တချက်နူစ် ချက်ပွတ်လိုက်သည်။ မဝိုင်း ကောင်းကောင်းအိပ်ပျော်လောက်မည့် အချိန် ကိုစောင့်နေလေသည်၊ မဝိုင်းက လည်း ဒီညမှ တုတ်တုတ် ကို မလှုပ် နေမင်းကို ကျောပေး ကာ တစောင်း အနေအထားမှာ ပဲ အကြာကြီးငြိမ် နေ၏၊ နေမင်းမှာ ပုဆိုးကို အသာဖြေချပြီး သူ့ကောင်ကြီးကို လွတ်လပ်ရေး ပေးထားပြီးလေပြီ၊ မနေ့ကလို မဝိုင်း ပက်လက်များ လှန်ပြီး လက်ဖဝါးလေးများ အဆင်သင့် သူ့အကောင်ကြီးရှေ့နား ရောက်လာအုန်းမ လားဟု စောင့်နေသော နေမင်း စိတ်မရှည်တော့၊ မဝိုင်းတော့ တကယ်အိပ်ပျော်လေပြီဟုတွေးရင်း မဝိုင်း ဘက်ကို စောင်းလှည့်လိုက်သည်၊ မဝိုင်း၏ တင်သားလုံး နူစ်ခုကြားကို သူ့ ထောင်မတ်နေသော ကောင်ကြီးကို ထိကပ်လိုက်သည်။

မဝိုင်းကတော့ တုတ်တုတ်မှ မလှုပ်၊ နေမင်းက သူ့ကိုယ်ကို မဝိုင်း ကြောပြင်နူင့်ကပ်ထားတာသူ့ အထောင်ကြီးနူင့် မဝိုင်းဖင်ကြားကို ထမိန်ပေါ်က နေထောက်ထားလိုက်သည်။ ထမိန် အသားက ပျော့သော်လည်း သူ့ ကောင်ကြီး ထိပ်ကနုသဖြင့် နည်းနည်းတော့နာ၏၊ နောက်ပြီး မနေ့က မဝိုင်း၏လက်ဖဝါး နုနု လေးပေါ်မှာ ပြီးခဲ့ရသဖြင့် အသားခြင်း ထိရသည့် အရသာကို ပဲ လိုချင် နေမိသည်။ နေမင်း စွန့်ကြည့်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက် မိသည်။ သူ့ကိုယ်ကို မဝိုင်း အနောက်က ပြန်ခွာလိုက်ပြီး အက်စီးဒန့် လိုဖြင့် သူ့ ခြေမနူင့် ခြေချောင်းကို မဝိုင်း ထမိန်ဖျားတွင်ညှပ်ကာ အပေါ်သို့ မတင်လိုက်သည်၊ မဝိုင်းခြေသလုံး ဖိနေ ၍နည်းနည်းစေးပေမဲ့ ခနလေးဖြင့် မဝိုင်း၏ပေါင်ရင်းထိ လှန်သွား၏၊ မဝိုင်းမှာ တချက် ရင်ထဲ ဟာကနဲ့ ဖြစ်သွားသော်လည်း သူ့ထမိန်ကို လက်ဖြင့် ဆွဲ ပြန်ချရကောင်းမကောင်း ဒွိဟ ဖြစ်နေ၏၊ နေမင်း ဘာလုပ်မှာလဲ ဆိုတာလည်း သိခြင်နေသလို သူလက်နူင့်ဖိချလိုက်ပါက သူနိူးနေမှန်း နေမင်းသိသွားမှာလည်း စိုးနေသည်။ နေမင်းမှာ လည်း မဝိုင်းဘာလုပ်မလဲ၊ နိူးသွားမလား ရင်တထိတ်ထိတ်နူင့်စောင့်နေသည်၊ မဝိုင်း မလှုပ်မရှားနေတော့မှ သူ့လက်နူင့် မှီနေပြီဖြစ်သော ထမိန်စကို အသာအယာလေး ဖြေးဖြေးခြင်း ဆွဲလှန်လာလိုက်သည်။

ခြင်ထောင် အပြင်ဘက်က ရေနံဆီ မီးအိမ် အလင်းရောင် ဝါကျင့်ကျင့်အောက်မှာ အဖြူရောင်လို့ ထင်ရတဲ့ အတွင်းခံဘောင်းဘီလေးက မဝိုင်းရဲ့ တင်ပါး ကို တခြမ်းအုပ်လျှက်ပေါ်လာတယ်။မဝိုင်းရဲ့ ထမိန်စကလည်း ဒီ ထက်ပိုလှန်လို့ မရတော့ သူ့ တင်ပါးတခြမ်းက ဖိအိပ်ထားလို့ အတင်းဆွဲယူမှပင်ရတော့မည်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်ဆို နေမင်းလိုချင်သလောက်ရနေပြီမို့၊ ကျေနပ်နေပါပြီ၊ ပုဇွန်ထုတ်လေး ကွေးသလို အိပ်ပျော်နေသော မဝိုင်း ၏ အနောက်ဖက်မှ နေမင်းက ကွေးကွေးလေး အလိုက်သင့်ဝင်ပြီးသူ့မာကျောကျော လိင်ချောင်းကြီးကို မဝိုင်း ပေါင်နူစ်လုံးကြားကို ဦးတည်ပြီး ဖြေးဖြေးချင်း ထိုးသွင်းလိုက်လေသည်။

မဝိုင်းမှာ ရင်တထိတ်ထိတ် ခုန်နေလေပြီ၊ ဒီတခါတော့ သူက အိပ်ပျော်ချင်ယောင်ဆောင်နေသော်လည်း နေမင်းက အိပ်မပျော်ပဲ တမင် လာလုပ် နေသည်မှာ ထင်ရှားနေ၍ဖြစ်သည်။ ပူပူနွေးနွေး မာမာကျောကျော နေမင်းရဲ့ အတန်ကြီးက သူ့ပေါင်နူစ်လုံးကြားထဲ ထိုးဝင်လာခဲ့တော့ မဝိုင်းခမျာ၊ အသံထွက်ပြီးငြီးမိမလိုပင်ဖြစ်သွားလေသည်။ ဖေါ်မပြနိူင်သော ခံစားမှု တဖိန်းဖိန်း တရှိန်းရှိန်း တက်လာပြီး သူ့ အဖုတ်အုံ တဝိုက်မှာ လည်း သွေးကြော များ ဆူပွက်သလို ဖြစ်လာကာ တစိမ့်စိမ့်ဖြင့် စောက်ခေါင်းတွင်းမှ အရည်များလည်း ပိုမို ထွက်ကျလာလေတော့သည်။ နေမင်း၏ ဒစ်ကြီးက မဝိုင်းပေါင်ခွဆုံကို အောက်မှ ခေါင်းထိုးဝင်ရောက်သွားခြင်းဖြစ်ရာ၊ မဝိုင်း အဖုတ်ရည် များဖြင့် စိုစွတ်နေသော ပင်တီမှတဆင့် စောက်ရည်ကြည် များမှာ နေမင်းလိင်ချောင်း အပေါ်ပိုင်းကိုစိုစွတ် သွားစေတော့သည်။ နေမင်းမှာ နောက်ဆုတ်ရန် လမ်းမရှိတော့ပြီ၊ ကာမ ဘီလူးစီးသည် လို့ ဆိုရင် ဆိုတော့၊ အခု အချိန်မှာ နေမင်းခေါင်းထဲမှာ ဘာမှမရှိတော့၊ သူ့လိင်တန်ထိပ် ကထူးခြားတဲ့ အရသာကိုသာသိတော့ သည်။

မဝိုင်း အဖို့လည်း သူမ ၏ ဖေါင်းကြွနေသော အဖုတ်နူတ်ခမ်းသား ကြီးများကို အတွင်းခံဘောင်းဘီ ပိတ်သားလေး ကြားကခံနေလျှက်က ပင် ထိုးပွတ် လာသော နေမင်း လိင်တန်ထိပ်ဖူးကြီး က မဝိုင်း တကိုယ်လုံး ကို ဓါတ်လိုက်သွား သလိုပင် တုန် ကနဲ ဖြစ်သွားရ၏။ သူ့ကိုယ်သူ ပင်သတိမထားမိပဲ သူ၏နဂိုလ်ထဲက ကောက်နေသော ဖင်လေးကို နောက်ကော့ ပေးမိလေတော့ နေမင်း တုတ်တံ ကြီး အတွက် ပိုပြီး အဆင်ပြေတဲ့ အနေအထား ဖြစ်သွားရပေသည်။ နေမင်း၏ လိင်ချောင်းကြီးမှာလည်း သူ့ ထိပ်က ထွက်သည့် ရှေ့ပြေး အရည်ကြည် များနူင့် မဝိုင်း ပင်တီက စိမ့်ထွက်နေသည့် အရည်များက လိမ်းကျံ စိုစွတ်နေ ရာ၊ မဝိုင်း၏စေ့နေသော ပေါင်ခွဆုံကြားတွင် အဝင်အထွက်ကောင်းအောင် ချောဆီထည့်ပေး ထားသလို ဖြစ်နေရပေသည်။

ကာမ ဆန္ဒ အထွတ်အထိတ် ရောက်နေပြီဖြစ်သော နေမင်းမှာ မဝိုင်းနိူးနေလားမနိူးနေလား ပင် ဂရုမစိုက် နိူင်တော့၊ မဝိုင်း၏ ခါး ကျင်ကျင် လေးကို ကိုင်ကာ သူ့ လိင်တန်ကြီးကို ပင့်ကော် ထိုးသွင်းနေတော့သည်။ နေမင်း လိင်တန်ကြီး မှာ မာကျောလွန်းလှသဖြင့် ပင်တီ ကြားထဲမှ ခံနေသော်လည်း မဝိုင်း၏ အဖုတ်နူတ်ခမ်းသားများ ကို တလက်မ ခန့် ပိတ်စ အသားပါ ထိုးထည့် ပွတ်သွင်းနေသလိုဖြစ်ပြီး ပြန်အဆွဲမှာလည်း ဒစ်ကြီးက မဝိုင်း၏ အဖုတ် နူတ်ခမ်းများကို ဆွတ်ဆွဲ သွားလေရာ အပျိုကြီး မဝိုင်းခမျာ မအော်ဟစ်မိအောင်၊ ခေါင်းအုံး အစွန်းကို ပါးစပ်ဖြင့်ကိုက်ခဲထားရင်းက တကိုယ်လုံးတောင့်တင်း ပြီး ကာမ အရသာ အ ထွတ် အထိတ်ကို ရောက်သွားရ ရှာလေသည်။ နေမင်း လည်း သိပ်မဝေးလှပါ စိုစွတ်နေသော ပင်တီ နူင့် အရမ်းကို ဖူးယောင်နေသော သူ၏ လိင်တန်ထိတ်ဖူးတို့ ပွတ်တိုက်မှုက ဘယ်လိုမှ မထိန်းထားနိူင်တော့ပဲ သုတ်ရည်များ တထုတ်ထုတ် ပန်းထွက်ရင်း တချီပြီးသွားရရှာပါတော့သည်။

နေမင်းမှာ သုတ်ရည်တွေ တဖြုတ်ဖြုတ် ထုတ်လိုက်ပြီး အမောပြေ မှိန်းနေရမှ သတိလည်း ပြန်ဝင်ရော၊ သူဆုပ်ကိုင်ထားသည့် မဝိုင်း ၏ ခါးလေးပေါ်မှ လက်များကို ကမန်းကတန်းပြန်ရုတ် ပြီး မဝိုင်း ထမိန်ကိုပင် ပြန်ဖုန်းထားလိုက်သည်။ မဝိုင်းနိူးနေသလား မနိူးနေဘူးလား ဆိုတာ သူ မသေခြာ၊ နိူးပြီး အိပ်ချင်ယောင် ဆောင်နေလည်း သူမနိူးရဲပါ၊ ဆိုတော့ သူ့ လိင်ချောင်းမှာ စိုနေ တာတွေ သူ့လုံချည်နဲ့ သုတ်ပြီး ငြိမ်ငြိမ်လေး နားနေလိုက်ရာ ခနလေးနူင့်အိပ်မောကျသွားတော့သည်။နေမင်း တယောက် မနက် အိပ်ယာထတော့ မဝိုင်း များ တခုခု ပြောလေမလားလို့ ထိပ်လန့် နေပေသည်၊ မဝိုင်း ပေါင်ကြားမှာ သူထုတ် လိုက်သည့် လရည်တွေက လည်း နည်းနည်းနှောနှော မှ မဟုတ်၊ မဝိုင်း သတိမထားမိပဲ နေမှာ မဟုတ်ဘူး၊သူ့ ကိုပြဿနာရှာ လေ မလားဟုတထင့်ထင့်နူင့် ဖြစ်နေလေသည်။

ထိုနေ့ မှာလည်း မင်္ဂလာ ဧည့်ခံပွဲ နေ့မို့၊ လူတွေအားလုံး လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ပျော်ရွင် တက်ကြွ နေကြသဖြင့်၊ နေမင်း တဖြေးဖြေး အသားကျလာသည်၊ ညတုန်းက ဟာက မဝိုင်းနိူးတဲ့ အချိန်မှာ ခြောက်ရင် ခြောက်သွားနေ လောက်ပြီပေါ့လို့ တွေး နေလိုက်တယ်။ နေမင်း မှာ ညနေစောင်းလောက်တော့ စိတ်ထဲ မှာ ပြန်ရဲလာပြီ၊ ဒီည နောက်ဆုံးညလည်းဖြစ်တော့ ခြင်ထောင်ထဲ စောစော ဝင်ဖို့သာ စိတ်အားထက်သန် နေတော့သည်။ နေမင်းစိတ် ထဲ မတော့ မနေညက ထက် ပိုလုပ်ခြင်နေသည်၊ ရှင်းရှင်းပြောရရင်၊ မဝိုင်း အဖုတ်ထဲ သူဒစ်ကို အဆုံးထိသွင်း တက်ဆောင့်ချင်နေသည်။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိူင်ဘူး ဆိုတာလည်း သိနေသည်။ တကယ်လို့ မဝိုင်း အိပ်ပျော်ချင် ယောင် ဆောင်ပြီး သူ့ ကို ဘောင်းဘီပေါ်က ပေးညှောင့်ပေမဲ့ တကယ် အဖုတ်ထဲ ထည့်သည့် အခါ ဘာဖြစ်လာမလဲ၊ မဝိုင်းဆီက ဘယ်လိုတုန့်ပြန်မှုတွေလာမလဲ၊ သူ့ အနေနဲ့လည်း မဝိုင်းက နိူးပြီး သူနဲ့ စိတ်တူကိုယ်တူ လိုးကြမယ်လို့ လုံးဝကို မမျှော်လင့်ထားပါ၊ ဖြစ်လည်း မဖြစ် နိူင်ဘူး မဟုတ်လား၊ မနေ့က အဆင့်လောက် ဆိုရပါပြီ၊ ဒါမျိုးက အိမ်ပြန်သွားရင် အခွင့်အရေးရဖို့ မလွယ်တော့ဘူး ဆိုတော့ ၊ အဟင်း ဒီည နူတ်ဆက်ပွဲပေါ့လေ၊ မဝိုင်း စိတ်ထဲ မှာလည်း ဘယ်လောက် အထိ နေမင်း ကဲလာအုန်းမှာလဲ ၊ ဆိုတာ တွေးပူနေမိသလို၊ မနေညက ရလိုက်သည့် ကောင်းလိုက်တဲ့ အရသာ ကို၊ တွေးမိတိုင်း၊ သူ့ အဖုတ်က အရည်စို့စို့ လာလေ သည်။

သူက နေမင်း တကယ်လို့ အဆင့်ကျော်လာလျှင် လန့်နိူးသလိုနူင့် တားဖို့ ကြံထားပြိးသား သူ့ကိုယ်သူသာ စိတ်မချတာ၊ တော်ကြာ အရသာ အလွန်ကောင်းလွန်းလို့ အသိစိတ်ပျောက်သွား ပြီး နေမင်းလုပ်သမျှ ခံနေမိမည်ကိုလည်း စိုးနေ၏၊ ညနေစောင်းလာ တော့ သူကိုယ်တိုင်ပင် ခြင်ထောင်ထဲ စောစောဝင် ဖို့စိတ်အားထက်သန်နေတာသတိထားမိတော့ ကိုယ့်ကိုကိုယ်ဒေါသဖြစ်မိ လေတော့သည် ကိုယ့်ကိုကိုယ်သာ ဒေါသဖြစ်မိတာ အိပ်တော့ လွတ်လွပ်လပ်လပ် ရှိသည့် ဂါဝန် ခြေမျက်စေ့ဖုံး ကို ဝတ်ကာ အိပ်ယာဝင်ခဲ့မိသည်၊ မသိစိတ်က နေမင်း လှန်ရ လွယ်အောင်လုပ်ပေးနေတာပဲ ဖြစ်မည်၊ ထမိန်ဆိုတော့ ကြပ်နေအုန်းမည် မဟုတ်ပါလား၊ ဒီညတော့ နေမင်းက အကြာကြီး မစောင့်တော့အပြင်ကလူတွေ တတ်ဆိပ်သွားတာနဲ့ မဝိုင်းကို ကြည့်လိုက်တော့ ထုံးစံအတိုင်း သူ့ကို ကျောပေးလို့ အိပ်နေသည်။

ဂါဝန်ကြီး ဖားဖား ဝတ်ထားသော်လည်း ခါးနေ ရာလေးမှာ စည်းထားလို့ ဖင်လုံးကြိးစွံ့ကားနေတာကို မြင်ရသေးသည်၊ နေမင်း ဂါဝန်အစကို မပြီးလှန်တင်လိုက်တော့ ထမိန်ထက် အများကြီး လွယ်ကူတာကို တွေ့ ရသည်။အတွင်းခံ ဘောင်းဘီ အသားမှာ ပျော့ ပျော့လေးဖြစ်ပြီး ခွဆုံမှာ မနေ့ညက ဘောင်းဘီလို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ကပ် မနေ ပိတ်စ မှာ ပွ နေသလို လျှော့ယိလျှော့ရဲ မို့ နေမင်း နည်းနည်း စိတ်ပျက်သွားသည်။ ဒီတခါတော့ နေမင်း က သူကိုယ်ကို အိပ်ယာ ခြေရင်း ဖက်သို့ လျောဆင်းလိုက်ပြီး မဝိုင်း ၏ကောက်နေသော ဖင်နားမှာ မျက်နှာကပ်ပြီးကြည့်လိုက်သည်။ မဝိုင်း၏ အတွင်းခံဘောင်းဘီမှာ ခွဆုံ၌သာပွနေတာ ပေါင်ရင်းနဲ့ ဖင်လုံးပေါ်မှာကျတော့ သားရေ မြော့ ကြိုးက တင်းကျပ်နေသည်၊ နေမင်း က ပေါင်ခွကြားနား သူနှာခေါင်း ကပ်ပြီးနမ်းကြည့် လိုက်တော့ ကိုယ်နံ့ သင်းပျံပျံလေး ၊မဝိုင်းထုံးစံ အတိုင်း ပေါင်အတွင်းဘက်တွေပါ သနပ်ခါး လိမ်းထားလို့ထင်သည်။ နောက် နေမင်းက တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်ချလိုက်သည်။ ပြီးတော့ သူ့လက်ခလည် ထိပ် လေးနဲ့ မဝိုင်း ခွဆုံ နေရာကို ဘောင်းဘီပေါ်က ပင်အသာအယာပွတ်ကြည့်လိုက်သည်။

နေမင်းလက်က မဝိုင်း အဖုတ်နူတ်ခမ်းကို ဘောင်း ဘီအသားပျော့ပျော့ ပေါ်က ထိမိလိုက်တာနဲ့ မဝိုင်း ဆတ်ကနဲ ဖြစ်သွားတာကို ဘယ်လိုမှ ထိန်းမရလိုက်၊ သို့သော်လည်း နေမင်းက ဆက်ပြီးဖိကပ်ထားတော့ ငြိမ်သွား၏၊ နေမင်းက ဘောင်းဘီအသားပျော့ပျော့ပေါ်မှ လက်ချောင်းထိပ်လေးဖြင့် မဝိုင်း အဖုတ် အကွဲကြောင်းနေရာကို လိုက်စမ်းနေပြီးပွတ်ပေးနေလိုက်ရာ နဂိုလ်ထဲက စို့နေသော အရည်ကြည့်တို့မှာ အပြင် သို့စိမ့်ကျလာပြီး ဘောင်းဘီခွကြားမှ တဆင့် နေမင်းလက်ဖျား အထိတောင် စိုစွတ်လာခဲ့သည်၊ နေမင်း လက်ချောင်းထိပ်က အကွဲကြောင်း ကြားထဲ နည်းနည်းခြင်း တိုးဝင် ဆော့ကစား နေလိုက်ရာ ဘောင်းဘီ ပိတ်သားက ခွင့်ပြုသည့်အထိ တဖြည်းဖြည်း ခြင်း အဖုတ်ထဲ ရောက် လာတော့သည်။ ဘောင်းဘီအသားက ပေါင်ခွဆုံကြားမှာ နည်းနည်းပွနေလို့လား မသိ၊ ဘောင်းဘီ ပိတ်စနူင့်နေမင်း၏လက်ခလယ်မှာ ဒုတိယလက်ဆစ် အထိကို မဝိုင်း ၏ စောက်ခေါင်းထဲ ဝင်ရောက်နေပေတော့သည်။ အပျိုကြီး မဝိုင်းမှာသာ သူ့ စောက်ဖုတ်ထဲ ပိုင်စိုးပိုင်နင်း ကျူးကျော် နေသော နေမင်း လက်ချောင်းကြောင့် အသံထွက် မအော်မိအောင် ခေါင်းအုန်း ထောင့်စွန်းကို ကိုက်ထားရပြန်လေပြီ။ နေမင်းမှာ သူ့လက်ခလည်ကို မဝိုင်း စောက်ဖုတ်ထဲ ဝင်သလောက်ကို အဝင်အထွက်လုပ်ပေးနေရာ မဝိုင်း၏ပင်တီမှာ စိုရွဲ ပြီး မဝိုင်း၏ စောက်ဖုတ်ထဲသို့ ၂လက်မခန့် ဝင်နေပေတော့သည်။

ခနနေတော့ လက်ညှောင်းသွားသောနေမင်းက သူ့လက် ကိုဖယ်၍ ကြည့်လိုက်ရာ မဝိုင်း၏ ပင်တီမှာစိုစွတ်ပြီး အဖုတ်ထဲ ကပ်ကျန်နေခဲ့သဖြင့် အဖုတ်အကွဲကြောင်းကို ထင်ရှားစွာ မြင်နေရပေသည်။ စိတ်အရမ်းကြွနေ သော်လည်း မဝိုင်း၏ ပင်တီကို ဆွဲ မချွတ်ရဲသေးသော နေမင်း မှာ မဝိုင်း အဖုတ်ထဲ ဘောင်းဘီပေါ်ကပင် ဝင်သလောက်လုပ်တော့မည်ဟုဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။နဂိုလ်ထဲက ပုဆိုးချွတ်ထားပြီးဖြစ်သဖြင့် လွတ်လပ်နေသော နေမင်း၏ လိင်တန်ကြီးကို သေခြာကိုင်ထိန်း၍ မဝိုင်း၏ ပင်တီ ပေါ်မှပင် အဖုတ်အကွဲကြောင်းထဲ ထိုးသွင်း ကြည့်လိုက်လေသည်၊ သို့ ရာတွင် ကိုယ်အနေအထားမှာ သိပ်မမှန်၍ တစောင်းအိပ်နေသော မဝိုင်း၏ အပေါ်မှ ပေါင်တန်ကို နဲနဲ ကားပြီးနေမင်းက မဝိုင်းပေါင်နူစ်လုံးကြား ဒူးတ ဘက်ထောက် ၊မဝိုင်းပေါင်တဖက်ကိုခွ၍ နောက်ဒူးတဖက်ကို မဝိုင်းဖင်နားမှာထောက်လိုက်သည်၊ ထိုအခါမှ တန်းသွားသော သူ့လိင်တန် ကြီးကို မဝိုင်း၏ အဖုတ် အကွဲကြောင်းအဝမှာ တေ့သွင်းလိုက်လေသည်၊ ဘောင်း ဘီခံနေသဖြင့် နေမင်း၏ လိင်တန်ကြီးမှာ မဝိုင်း အဖုတ်ထဲ ဒစ်ကျော်ရုံလေးသာ သွင်း၍ ရလေသည်၊ သို့သော်လည်း မဝိုင်းအဖုတ်ထဲ သူ့လိင်ချောင်းရောက်နေ ပြီဆိုသော အသိက နေမင်းကို အရမ်း စိတ်တက်ကြွစေသဖြင့် အခါနူစ်ဆယ်လောက် ဆောင့်ပြီးတာနဲ့ သုတ်ရည်များပန်းထွက်ပြီး ပြီးသွားရလေတော့သည်။

မဝိုင်းခမျာမှာလည်း နေမင်း ဒစ်ကြီး သူ့ အဖုတ်ထဲ ထည့်ခံရသဖြင့် အပျိုကြီးအနေဖြင့် လက်နူစ်ဆစ် ဆိုသည်မှာလည်း နည်း သည်မဟုတ် ၊ အထူးပင် စိတ်လှုပ်ရှားပြီး နေမင်း တချီ အပြီးမှာ သူလည်း နူစ်ခါလောက် ဖိုလှိုက်ဖိုလှိုက် ဖြစ်သွားရ လေတော့သည်။ နောက်တော့ နေမင်းဒီထက် ပိုနယ်ကျွံလာမည်စိုး၍ သူ့ဂါဝန်ကိုဖုံးလိုက်ပြီး ခြေထောက် နူစ်ချောင်းကို ဖြောင့်ဖြောင့် ဆန်းတန်းလိုက်လေရာ၊ နေမင်းမှာ အထိပ်တလန့် နူင့်သူခေါင်းအုံးပေါ် ခေါင်းပြန်ချ မျက်စေ့မှိတ်နေလိုက်မိတော့သည်။ နေမင်း မှာ အိမ်ရှေ့ခန်းက သူအိပ်နေကျနေရာကို သူ့ဦးလေး ကိုပေးလိုက်ရတော့ အခု မဝိုင်း အခန်းထဲက မဝိုင်းကုတင်ဘေးအောက်ကြမ်းပြင်မှာ အိပ်ရလေသည်။

မဝိုင်းနူင့် တခြင်ထောင် ထဲ အိပ်ခဲ့ဘူး သည့် အတွေ့အကြုံကြောင့် အခု လို တခန်းထဲ မှာ အိပ်ရတော့ စိတ်တွေကတော့ မျိုးစုံ တွေးနေပြီး လီးက တချိန်လုံးမာနေ၏၊ မဝိုင်း တခါက သူအိပ်ပျော်ချင်ယောင်ဆောင်နေတုန်း သူ့လီးကို ကိုင်ဘူးတာ ကိုလည်း သိထားတော့ အခုလည်း တောင်းတနေမိသည်၊ သို့သော်လည်း မဝိုင်းက ကုတင်ပေါ်မှာ သူက ကုတင်အောက်မှာ ဆိုတော့ ဟိုတခါကလို၊ မဝိုင်း အိပ်ပျော်နေတုန်း ပင်တီပေါ်က လုပ်ဖို့ ဆိုတာက လည်း မဖြစ်နိူင်၊ သူ့မှာ ခြင်ထောင်မရှိတော့ သူ့လီးကို မာနေအောင်ဆွပြီး အိပ်ပျော်သလို နူင့် ပုဆိုးလှန်ပြီး နေလိုက်လေသည်၊ တပတ်လောက်ကတော့ ဘာမှ မဖြစ်ပဲ သူသာ အိပ်ငိုက်ပြီး အိပ်ပျော်ပျော် သွားလေသည်၊ နေမင်း စိတ်ထဲမှာ မဝိုင်း တယောက် ဟိုတခါတုန်းက တကယ်အိပ်ပျော် နေတာပဲ ဖြစ်မယ်၊ နိူးနေရင်တော့ လုပ်မှာ မဟုတ်ဟု စထင်စပြုလာလေတော့သည်။ ဒါပေမဲ့ တနေ့ နေမင်း အမှတ် မထင် ညသန်းကောင် တရေးနိူးလို့ မျက်လုံးကို ဖြတ်ကနဲ ဖွင့်လိုက်တော့ အခန်းထဲက ညမီးလုံး ရောင်အောက်မှာ မဝိုင်း ရဲ့ ခြင်ထောင်လှုပ်သွားတာ တွေ့လိုက်ရတယ်။

သူ့ကိုယ်သူ ပြန်ငုံ့ကြည့်တော့လည်း၊ ပုဆိုးက ခါးပေါ် ကွင်းလုံးလန်တက် နေပြီး သူ့လိင်တန်ကြီးက လည်း အလံတိုင်ကြီးလို မာကြော ထောင်မတ်နေသည်။ သူက ခနတော့ ငြိမ်နေလိုက်ပြီး မဝိုင်း ခြင်ထောင် က မလှုပ်တော့တာတွေ့လို့ ထထိုင် ကြည့်လိုက်မိသည်။ သူ့ဘေး ကုတင်ပေါ်မှ မဝိုင်းမှာ ခေါင်းပိုင်း က ခြင်ထောင်အပြင်ရောက်နေ၏၊ မဝိုင်း၏ ခေါင်းမှာ ကုတင်စောင်းနားမှာရောက်နေပြီး နေမင်း အိပ်နေသော ကြမ်းပြင်နေရာကို ငုံ့ကြည့်နေသည်နူင့်တူသည်၊ မျက်စေ့ကို ပိတ်ထားတာတခုပဲ ကွာသည်။

မဝိုင်းနဲ့ တခန်းထဲ အတူတူ စအိပ်ရသည့် အချိန်က စလို့ လေးငါးရက် လောက်၊ အခွင့်အရေး တခုခု များ ပေါ်မလားဟု နေ့တိုင်း ထကြွနေရသော တဏှာ စိတ်ကို နေမင်းတယောက် မတားဆီးနိူင်တော့ပြီ၊ ပုဆိုးကို သူ့ဖျာပေါ်မှာ ဒီအတိုင်း ကွင်းလုံးချွတ်ချထား ခဲ့ပြီး မတ်တတ်ရပ်ကာ မဝိုင်း အိပ်နေပုံကို ငုံ့ ကြည့်လိုက်မိသည်။ မဝိုင်းမှာ နူတ်ခမ်းလေး ဟတတဖြင့် အသက်ရူသံပြင်းပြင်း ဖြင့် အိပ်ပျော်နေသည်လား၊ ဟန်ဆောင်အိပ်ပျော်နေသည်လား နေမင်း မခွဲခြားတတ်တော့ပါ။ ဟိုတခါ တခြင်ထောင်ထဲ အိပ်တုန်းက သူမ ပင်တီခံ ပြီး သူ့ဒစ်ဖျားကို အဖုတ်တွင်း ဝင်အောင် လိုးခဲ့သည့်တိုင် မဝိုင်း မနိူးခဲ့ ဘူးဆိုတာ အခုတော့ သူသံသယရှိနေပြီ၊ ဘာပဲ ဖြစ်ဖြစ် အမဝိုင်း ဟန်ဆောင် ပန်ဆောင် အိပ်ပျော်တာပဲ ဖြစ်ဖြစ်။ တကယ်အိပ်ပျော်တာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ သူလုပ်ချင်တာ လုပ်ရရင် ပြီးတာပဲ မဟုတ်လားဟုလည်း တွေးမိသည်။ ဘာပဲ ဖြစ်ဖြစ် အခုတော့ နေမင်း အရမ်းကို ထန်နေပြီ ။ မဝိုင်းအိပ်နေသော ကုတင် ခေါင်းရင်းနားမှာ နေမင်း လျှောက်သွားလိုက်တော့ မာတောင်နေသော နေမင်း၏ လိင်တန်ကြီးက မဝိုင်းမျက်နှာ နူင့် တတန်းထဲ ဖြစ်နေ၏၊ နေမင်းက ရှေ့ သို့ တဖြေးဖြေး တိုးသွားရာ သူ့ ဒစ်ထိပ်ဖျားနူင့် မဝိုင်း၏နူးနူးညံ့ညံ့ နူတ်ခမ်း ဖျားတို့ ထိမိသွား၏၊ မဝိုင်း ၏ အသက်ရူသံ ရုတ်တရက် ရပ်သွားသလိုထင်လိုက်ရသည်။

နေမင်း ၏ ဖင်ညှောင့်ရိုး မှလည်း အအေးဓါတ် တခု စီးပြီး ဗိုက်ထဲ ရောက် လာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဒီအခြေအနေရောက်မှ တော့ မထူးတော့ ဟု တွက်ထားသော နေမင်းမှာ သူ့လီးထိပ်ဖူးကို အသာအယာ မဝိုင်း နူတ်ခမ်းလွှာထဲ ထိုးသွင်းလိုက် သည်။ စိတ်ထဲမှာတော့ မဝိုင်းအိပ်ရာမှ ယောင်ပြီးကိုက်ချလိုက်မှာ ကို ကြောင်နေသေး၏၊ သို့သော် မဝိုင်း၏ စိနေသော သွားများဟသွားသည်ကို သူသိလိုက်ရသဖြင့် စိတ်အေးသွားပြီး ဆက်သွင်းလိုက်သည်။သူလိင်တန်ကြီး သုံးပုံတပုံမှာ မဝိုင်း အာခေါင်ကို သွားထောက်နေပြီဖြစ်သဖြင့် နေမင်းမှာ ဆက်ထိုးနေတာကို ရပ်လိုက်ရသည်၊ ထိုအခိုက်မျာပင် မဝိုင်း၏ လျှာက သူဒစ်ကို ရစ်ပတ် ဆွဲယူပြီး မဝိုင်း ပါးစောင်နူစ်ခုမှာလည်း သူ့လိင်တန်ကြီးကို ညှစ်ပြီး စုပ် လိုက်သည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏်၊ …အီး ကျွတ်ကျွတ်… နေမင်းမှာ ကျွတ်စုပ်ပြီး ညီးညူလိုက်မိသည် အထိ အရသာတွေ့သွား၏၊အမဝိုင်းမျက်နှာကို ငုံ့ကြည့်လိုက်တော့လည်း မျက်လုံးမှိတ်ရက်သားတွေ့ရ၏၊ ကဲ ဒီလောက်တောင် အိပ်ချင်ယောင် ဆောင်လည်း ဆောင်ကွာ ဟုတွေးရင်း နေမင်းက မဝိုင်း ပါးစပ်ကို စပြီးဖြေးဖြေးခြင်း လိုးတော့သည်။

ညာဘက်လက်က မဝိုင်း၏ ခေါင်းကို အနောက်ဘက် မရုန်းနိူင်အောင် အသာထိန်းထားပေးရင်း၊ နောက်တဘက်က မဝိုင်း၏ ဖောင်းမို့အိ တင်းနေသော ရွှေရင် အစုံဖောင်းဖောင်း လေးကို အင်းကျီပေါ်က ပင်ဖျစ် ညှစ် ဆုပ်ခြေပေးနေတော့သည်။ နေမင်းက ပဲ တအားတင်းနေလို့လား၊ အမဝိုင်း၏ စုပ်အားကပဲ ကောင်းလို့လားမသိ နေမင်းတယောက် သိပ် အကြာကြီး မထိန်းနိူင်တော့ပဲ လိင်တန်ထိတ်ကြီး ယားလာကာ သုတ်ရည်များ မဝိုင်း ပါးစပ်ထဲ သို့ တဖုတ်ဖုတ် ပန်းထည့်ပစ်လိုက်မိတော့လေသည်။ နေမင်းမှာ သူ့လိင်တန် ကြီးမှ တဖြွတ်ဖြွတ် ပန်းထုတ်ပစ်လိုက် သော သုတ်ရည်များကို မဝိုင်းက မျိုချပစ်လိုက်ရုံမက နောက်ဆုံးပျော့တော့တော့ ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သော လိင်တန်ကြီးကို ခလေးနိူ့စို့သလို ဆက်စုပ်ပေးလိုက်သဖြင့် ဒူးမျာပင် ခွေကျ သွားအောင် အရသာ ထူးကဲ ခံစားလိုက်ရလေသည်။ အမဝိုင်း မျက်နှာ ငုံ့ကြည့်တော့လည်း မျက်စိကို မှိတ်ထားတုန်း မို့၊ အင်း သူက အိပ်ချင်ယောင်ဆောင်ပြီးပဲ လုပ်ပေးချင်တယ် ထင်တယ်၊ ပေါ်တင်ကြီး တော့ ရှက်လို့ ထင်တယ် လို့ တွေးမိသွားလေတော့သည်။