အတိတ်ခါး

“ဆရာလေး..ထနြးရခွေိုလေးသောကြဦးမလားဗွ…” ထနြးတောရှေ့မှ ဖှတသြှားသော ကွောငြးဆရာလေး တင့ဆြှကေို ရှာမှကာလသားခေါငြး ကိုခကွကြှီးက နှုတဆြကလြိုကသြညြ။ ဆရာလေးကား သဘောကောငြးသညြ၊ စာသငပြှလညြးကောငြးသညြ။ဒါပမေဲ့ ဆရာလေးအကှောငြးကိုတော့ခကွကြှီးမသိ။ (၄) တနြးနှင့ကြွောငြးထှကခြဲ့သော ခကွကြှီးအဖို့ သူနှင့ြ ရှယတြူဖှဈသော ဆရာလေးလို ပညာတတတြဈယောကကြို မိတဆြှေ ဖှဈခှင့ရြသည့အြတှကြ တောတြောဝြမြးသာနသညြေ။ ဆရာလေးကား ကိုခကွကြှီးရှိရာဆီသို့လာခဲ့သညြ။

”အေးဗွာ…သောကတြာပေါ့…” ”ဒေါအြေးမိရေ..ဆရာလေးအတှကြ တဈမှူပေးပါဗွို့..” ”လာပါပှီတောြ..လာပါပှီ…” ထနြးတောပိုငရြှငြ ဦးမောငငြယမြိနြးမ ဒေါအြေးမိက ထနြးရအေိုးတဈအိုးကို မှကဖြွာပေါသြို့ လာခလွိုကသြညြ။ ”ခှကလြေး ဘာလေးရော အမှညြးရော ဒေါအြေးမိ” ခကွကြှီးက ဆောသြှလိုကသြညြ။ ”ဟိုမှာ နင့ကြိုမောငငြယယြူလာပါပှီ.. လယကြှှကကြငကြို ကှောပြေးနတယြေ.. အခုတော့ ပဲလှောနြဲ့ဘဲ အရငမြှညြးဦး…အားနာလိုကတြာ ဆရာလေးရယြ.” ဒေါအြေးမိက ဆရာလေးကိုတင့ဆြှကေို လောကှကပြှုလိုကသြညြ။

”ရပါတယြ ဒေါအြေးမိရယြ….အားနာစရာ..” ဆရာလေးတင့ဆြှကေ ထနြးရအေိုးထဲသို့ ခှကဖြှင့ခြပကြာ ထနြးရတဈေခှကကြိုမော့ခလွိုကသြညြ။ထိုအခွိနမြှာဘဲ လယကြှှကကြှောပြနြးကနကြို ကိုမောငငြယမြှ လာခလွိုကသြညြ။ ”ဆရာလေး..စားနောြ…အားမနာနဲ့..” ကိုမောငငြယကြား ဆရာလေးကိုတင့ဆြှကေို ပှောလိုကပြါတယြ။ ”ဟုတကြဲ့….စားပါတယြ..ကိုမောငငြယြ..” ကိုမောငငြယကြား ဆရာလေးကိုတင့ဆြှနှငေ့ြ ခကွကြှီးတို့နားကို ဝငထြိုငလြိုကသြညြ။ သူ့အနနှငေ့ြ ဆရာလေးကိုတင့ဆြှနှငေ့စြကားပှောရတာကို သဘောကသွညြ။

ဆရာလေးက ဗဟုသုတလညြး ပှည့စြုံတယလြေ။ ဆရာလေးက ဒီရှာကိုရောကတြာ (၁) နှဈလောကဘြဲရှိသေးတယြ။ ရှာကလူတှနေဲ့က တောတြောခြငနြသလေို စာအသငအြပှကောငြးသဖှင့ြ ကလေးတှကခေစွကြှသညြ။ ရှာကလူတှေ၊ ကလေးတှနေဲ့ ခစွခြစွခြငခြငနြပမေေဲ့.. ဆရာလေးအကှောငြးကို ဘယသြူမှ ကောငြးကောငြးမသိကှ။ မှို့ကလာတာလို့ဘဲ သိရသညြ။ ဒီနရောနှင့တြောတြောဝြေးသော မှို့ကှီးတဈမှို့က။ဒီရှာကလေးက အညာဘကမြှာ ဆရာလေး လာသောဘကကြ အဝေးကှီးက မှို့တဈမှို့မှ။ ဆရာလေးကို သူ့ဘဝဇာတကြှောငြး မေးကှည့တြိုငြး ဆရာလေးက စကားလမြးကှောငြး လှဲလေ့ရှိသညြ။

ဆရာလေးပှောပှသော ဗဟုသုတမွား စာပေ ရသမွားကို နားထောငရြငြး.. ကိုမောငငြယတြို့ ဇနီးမောငနြှံခကွကြှီးတို့မှာ ဆရာလေးရဲ့ စကားပှောကောငြးမှုကို ခွီးမှမြးမိသညြ။ ကိုမောငငြယကြ ဆရာလေးတင့ဆြှကေို.. ”ဆရာလေး..အသကဘြယလြောကရြှိပှီလဲ..” ”ကွှနတြော့အြသကြ (၂၅) နှဈပါ..” ”ဒါဆို တောတြောငြယသြေးတာဘဲ.. ဆရာလေးတို့မွား ငယငြယရြှယရြှယနြဲ့ ကွှနတြောတြို့ထကြ ဗဟုသုတလဲပှည့စြုံ ဉာဏပြညာကလဲ ပှောစရာမရှိအောငဘြဲ..” ”ဒါနဲ့ဆရာလေး မိနြးမယူဖို့ စိတမြကူးသေးဘူးလား..” ခကွကြှီးကဝငြ ပှောသညြ။

”ဆရာလေးကိုရှာထဲမှာ စိတဝြငစြားနတေဲ့ ကောငမြလေးတှမှအေမွားကှီး.. ကွှနတြောတြောငြ မနာလိုဖှဈတယြ..ဟီးဟီး..” ”သှောကြိုခကွကြှီးကလညြး လွှောကပြှောနပှနေပြှီ..” “ဟုတသြားဘဲ…ခစွကြှီးရယြ…နငစြဉြးစဉြးစားစားလဲ ပှောပါဦး.. ဒို့ဆရာလေးက လူကလညြးခွော.. ပညာကလညြးတတြ… ဒို့ရှာကကောငမြလေးတှကေို စိတဝြငစြားမတဲ့လား… မှို့က ကောငမြလေးခွောခွောလေးတှဘေဲ စိတဝြငစြားမှာပေါ့..” ဒေါအြေးမိကပါ ဝငပြှောလိုကသြေးသညြ။”ဒီလိုလဲမဟုတပြါဘူး…ဒေါအြေးမိရယြ.. တောက ကောငမြလေးတှကေ မှို့ကကောငမြလေးတှနေဲ့စာရငြ ရိုးသားဖှူစငပြါတယြ.. ”။

ဆရာလေးကိုတင့ဆြှအပှေောကှောင့ြ ကိုမောငငြယကြလညြး နောကလြိုကသြညြ။”ဆရာလေးမှို့မှာရညြးစားတှေ ထားခဲ့ဖူးလား… ဟီးဟီး” ”အဟဲ…ဒါတော့ မပှောပှပရစနေဲ့…” ရယသြလိုလိုနဲ့ဆရာလေး ကိုတင့ဆြှပှေောလိုကပြမေဲ့ ဆရာလေး ငိုငသြှားတာကို ဒေါအြေးမိက သတိထားမိသှားပါတယြ။”တောကြလညြး ဆရာလေးမှ မဖှခငွေပြါဘူးဆို… ကဲ… ခကွကြှီးရေ..မိုးလညြးခွုပပြှီ… နင့ဆြရာလေးကို လိုကပြို့လိုကြဦး” ”ဟုတြ…ဟုတြ..” ခကွကြှီးလညြး ဆရာလေးကို ရှာထဲက ဆရာ/ ဆရာမတှနဖေေို့ ရှာကဆောကပြေးထားတဲ့ အိမကြို ပှနလြိုကပြို့ပါတယြ.။

ဆရာလေးက သူ့ကို.. ”ကဲကိုခကွကြှီးရေ..ကွေးဇူးတငပြါတယဗြွာ..” ”ရပါတယြ… ဆရာလေးရယြ…ဆရာလေးနဲ့ သောကရြတာ ပွောဖြို့ကောငြးပါတယြ..” ခကွကြှီးလဲဆရာလေးကိုနှုတဆြကရြငြး သီခငွြးတှေ အောဆြိုကာ သူ့ရဲ့အိမရြှိရာကိုပှနလြာခဲ့ပါတော့တယြ။ခကွကြှီးနဲ့ တင့ဆြှတေို့ရဲ့ အပှနအြလှနြ နှုတဆြကသြံတှကှေောင့ြ တင့ဆြှနေဲ့ တဈခနြးကွောမြှာ နနတေေဲ့ ဆရာမလေးလဲ့လဲ့ဟာနိုးလာပါတယြ။ ”ဟငြးဟငြး… ဒို့မငြးသားတင့ဆြှတေော့ မူးလာပှီ ထငတြယြ” ဘေးမှ သူမသူငယခြငွြးလဲဖှဈ တဈကွောငြးထဲ ဆရာမလညြးဖှဈတဲ့… သငြးသငြးမငြးက သူမကို တိုးတိုးလေးပှောလိုကပြါတယြ။

”ဟုတမြယြ…သူကလညြး ဘာကှောင့မြွား နေ့တိုငြးသောကနြပေါလိမ့ြ..” ”အံမယြ..ညဉြးကတင့ဆြှကေို စိတပြူနတယေပြေါ့..” သငြးသငြးမငြးက လဲ့လဲ့ကိုစနပေါသေးတယြ။ ”မိနြးမနောြ..အကောငြးပှောနတောကို ဖောကဖြောကလြာတယြ..ကှည့စြမြး” သငြးသငြးမငြးရဲ့တငပြါးလေးကို လဲ့လဲ့က မနာအောငဆြှဲဆိတရြငြးနဲ့.ပှောလိုကပြါတယြ။ မှောငနြတောကှောင့ြ သူမရဲ့ရှကသြှေးလေးတှကှေောင့ြ မကွနြှာလေးနီနတောကို သငြးသငြးမငြး မသိလိုကတြော့ပါဘူး..။ ထိုအခွိနမြှာပဲ.. တင့ဆြှကေ အဆောငအြောကကြို ဆငြးသှားတဲ့ခှသေံကို ကှားရပါတယြ။

တင့ဆြှမေူးတိုငြး ဂဈတာတီးပှီး သီခငွြးဆိုနကပွေါ။ မကှာမီမှာပဲ… တင့ဆြှရေဲ့ ဂဈတာတီးပှီး ခငွြးဆိုသံကိုကှားရပါတယြ။ “သဈရှကကြလေးတှလေဲ မှမှောခလို့လှှင့ကြှှမှေဲ …..အခစွပြေးတဲ့ဒါဏရြာမွား အိုးအခစွြ ..ခစွတြိုငြးလဲမညား“ ”သှောြ..ကိုတင့ဆြှရယြေ…ဘယလြိုတှဖှဈေခဲ့လို့ ဒီလောကမြွားခံစားနရတောလဲကှယြ…” လဲ့လဲ့ ခပတြိုးတိုးလေးရရှကေရြငြး အိပပြွောဖြို့ ကှိုးစားနရပေါတော့တယြ။တင့ဆြှကေား သီခငွြးဆိုတာကို ရပနြားလိုကပြှီး… ဂဈတာကို ဘေးခလွို့ အိပထြောငထြဲမှာ ထည့ထြားတဲ့ ဆေးပေါ့လိပကြိုထုတပြှီး မီးညှိကာ ဖှာရှိုကလြိုကပြါတယြ။

သူ့ပါးပှငမြှ စိုစိစိဖှဈလာတာကှောင့ြ သူ့လကနြဲ့ စမြးလိုကတြဲ့အခါမှာ သူ့မကွဝြနြးထဲက မကွရြညတြှကေ ပါးပှငကြအလိုလိုကဆွငြးနတောကို သိလိုကရြပါပှီ။ ငါငိုနမေိပါလား..တင့ဆြှတှေေးမိပါတယြ..။ ဘာကှောင့သြူ့ငိုနသလေဲဆိုတာ သူဘဲသိပါတယြ။လှနခြဲ့တဲ့ (၂) နှဈလောကကြတော့ သူ့ဘဝက ပွောရြှှငစြရာအတိဖှဈခဲ့ပါတယြ။ မထငမြှတတြဲ့ အဖှဈအပကွတြှနေဲ့ ရငနြာစရာ အဖှဈအပကွတြှကှေောင့ြ… သူဒီလိုခံစားနရတောပါ.။ ဖှဈနိုငရြငြ အတိတဆြိုတဲ့ အရာကို သူ့ဘဝထဲမှာ မရှိစခငွေပြါဘူး။ ပှည့ဖြုံးကားခထွားလိုကခြငွပြါတယြ။

ဒါပမေဲ့ ဖှဈပကွခြဲ့တဲ့အဖှဈအပကွတြှကေ သူ့အတှကြ ဒဏရြာဒဏခြကွတြှပေါ။ ကွေးလကတြောရှာလေးမှာ ကွောငြးဆရာအဖှဈ လာရောကလြုပကြိုငရြငြး ဒဏရြာဒဏခြကွတြှကေို လာရောကကြုစားနတောပါ။ သူ့မိသားစုကိုပါ အဆကအြသှယဖြှတပြှီး အားလုံးနဲ့ဝေးရာကို ထှကခြှာလာခဲ့တာပါ။ ”ဆရာ…မအိပသြေးဘူးလား..” ဆရာမဒေါလြဲ့လဲ့နဲ့ ဆရာမသငြးသငြးမငြးတို့ပါ။ သူ့ဂဈတာသံကှောင့ြ နိုးသှားဟနတြူပါတယြ။ အောကဆြငြးပှီး လမြးလွှောကလြာကှတာပါ။ ”ဟုတတြယြ..ဆရာမ..ကွှနတြောလြညြး နညြးနညြးသောကလြာတာနဲ့.. ဆရာမတို့ကို အနှောကအြယှကပြေးသလို ဖှဈသှားတယထြငတြယြ.. အားနာလိုကတြာဗွာ.. ”။

အားနာစရာမလိုပါဘူး…ဆရာရဲ့ဆရာ့အသံက နားထောငလြို့ကောငြးလို့ သငြးသငြးတို့က ခွီးကွူးနတော…ဟိ…” ဆရာမသငြးသငြးမငြးနဲ့ လဲ့လဲ့တို့က သူထိုငနြတေဲ့ ကှပပြဈလေးမှာ ဝငထြိုငရြငြးပှောလိုကပြါတယြ။ “ဆရာသောကဖြို့တဲ့ လဲ့လဲ့ဖွောလြာတာ..” လဲ့လဲ့က သူ့ကိုကောဖြီခှကကြို လှမြးပေးလိုကတြာကှောင့ြ သူလညြး ကောဖြီခှကကြို လှမြးယူလိုကပြါတယြ။ ”နကဈြကောဖြီပါလား..ကွေးဇူးတငပြါတယြ ဆရာမ..” ဒီရှာမှာတော့ မရတဲ့ကောဖြီဖှဈတာမှနြးသူသိပါတယြ..။ “သှောြ..လဲ့လဲ့ရဲ့ အိမကြ ပို့ပေးတာလေ” ”ကွေးဇူးပါဘဲဗွာ…” ကောဖြီကိုသောကရြငြး…တင့ဆြှကေ ပှောလိုကပြါတယြ။

”ကောဖြီတိုကတြဲ့အတှကြ သီခငွြးတဈပုဒလြောကြ ဆိုပှပါလား.. ဦးထူးအိမသြငရြဲ့သီခငွြးပါဘဲ… ကှယတြှစေုံတဲ့ည ဆိုတဲ့သီခငွြးလေးဆိုပှပါလား.. ”လဲ့လဲ့က သူ့ကို တောငြးဆိုလိုကတြာကှောင့ြ သူလညြး ဂဈတာကိုတီးခတရြငြးဆိုပှလိုကပြါတော့တယြ..။” ကှယတြှစေုံတဲ့ည ကိုယ့အြိမမြကလြေးရယြ…ကှယတြှစေုံတဲ့ည..ဘဝမွှောလြင့ခြှငြးရယြ….” တင့ဆြှရေဲ့ သီဆိုပှမှုအောကမြှ သငြးသငြးမငြးနဲ့ လဲ့လဲ့လညြး.. စီးမွှောသှားပါတော့တယြ.။ ”ကဲ ကွှနတြောလြညြး အိပတြော့မယြ.. ဆရာမတို့ အိမမြကလြှလှမကပြါစဗွော…” တင့ဆြှကေား လဲ့လဲ့တို့ကိုနှုတဆြကပြှီး သူ၏ အခနြးတှငြးသို့ ပှနဝြငသြှားခွပှေီ။

လဲ့လဲ့နှင့ြ သငြးသငြးမငြးကား စကားဆကပြှောနကှသေေးသညြ။ အခွိနအြတနငြယကြှာပှီးနောကြ… ”ကဲသငြးသငြးရေ ကိုယတြှလေဲ သှားအိပရြအောငြ… ”လဲ့လဲ့လညြး သငြးသငြးမငြးနဲ့ အတူအခနြးကို ပှနရြနြ ပှငလြိုကစြဉြ… ခုနက တင့ဆြှထေိုငသြှားသော ခုံပေါမြှာ ဓါတပြုံလိုလိုကနွတော မှငလြိုကရြသညြ။ ”သှောြ..ကိုတင့ဆြှကထွေားတာထငတြယြ” ဆိုပှီး..ထိုဓါတပြုံကိုကောကယြူလိုကသြညြ။ အစဈပငြ ဓါတပြုံတဈပုံ ဓါတပြုံကားအမွိုးသမီးတဈယောကပြုံပငြ။ အခစွဆြုံးကိုကိုသို့ ခစွတြဲ့ ကှညဖြှူမှ အမှတတြရဆိုပှီး လကမြှတထြိုးထားသညြ။

ကောငမြလေးကတော့ တောတြောခြွောသညြ။ လဲ့လဲ့စိတထြဲမှာ မနာလိုသလိုလို ဖှဈလာသညြ။ ဘာကှောင့မြှနြးတော့ သူမကိုယသြူမမသိ။ “လဲ့လဲ့…လာလေ ဘာလုပနြတောလဲ…” ရှေ့မှထနှင့သြှားသောသငြးသငြးမငြး၏ ခေါသြံကှောင့ြ.. “လာပှီ.သငြးသငြးရေ..တကတညြး..” ဆိုပှီး သူမက ထိုဓါတပြုံကိုသူမအကွီအိတထြဲကပွာကယာ ထိုးဖှတလြိုကသြညြ။ ဘာကှောင့ြ ထိုသို့လုပမြိသညဆြိုတာကို သူမကိုယသြူမ နားမလညြ။ အဆောငထြဲဝငကြာ အိပယြာပေါပြှနလြှဲခွိနအြထိ.. သူမတောတြောနြှင့အြိပမြပွောြ.. တင့ဆြှနှငေ့ြ ဓါတပြုံပိုငရြှငကြောငမြလေးအကှောငြးကို စဉြးစားရငြး… ။

သူမ တလူးလူးတလိမ့လြိမ့နြှင့ြ အိပမြပွောနြိုငအြောငြ ဖှဈနတောပါ.။ ကိုတင့ဆြှနေဲ့ ဒီကောငမြလေးက ဘယလြိုပတသြကခြဲ့တာလညြးဆိုတာ သူမအရမြးသိခငွနြသညြေ။ အို.. ဒါလဲငါနဲ့ဘာဆိုငလြို့လဲ.ဟုတှေးပှီး သူမကိုယသြူမ တှေးလိုကမြိသညြ။ ဒါက သူ့ကိဈစဘဲဟာ.. ငါနဲ့ ဘာဆိုငလြို့စပစြုခငွနြရတောလဲ… မိလဲ့လဲ့.. နင့စြိတကြို နငထြိနြးစမြး… ဆရာမလုပနြပှေီးအရှကမြရှိဟု သူမကိုယသြူမ ဖှတှေေးပှီး နိုးတဈဝကြ ပွောတြဈဝကဖြှဈနသညြေ။ သူမဘေးမသူငယခြငွြးမ သငြးသငြးမငြးကတော့ အိမမြကထြဲမှာ နတသြားလေးတှနေဲ့ ပွောမြှူးနဟနေတြူသညြ။

အိပနြလေိုကတြာမွား သိုးလို့။ သူမစိတထြဲမှ မဆီမဆိုငြ မကွမနေပြ ဖှဈလိုကသြေးသညြ။ နောကဆြုံးတှငတြော့ သူမလညြး အိပပြွောသြှားလတေော့သညြ။ “ဆရာတင့ဆြှကေ ဒီမှာနတောလား မသိဘူးခငဗြွ..” အဆောငရြှေ့မှာ လူရှယတြဈဦး။ လဲ့လဲ့.. ကိုတင့ဆြှေ အခနြးဘကကြှည့လြိုကတြော့ လူမရှိ။ ကွောငြးပိတရြကဆြိုတော့ ကိုတင့ဆြှကေား ရှာထဲမှ အသိမွားထံသှားဟနတြူသညြ။ လူရှယကြား ဆိုငကြယဖြှင့လြာခှငြးဖှဈသညြ။ “ဟုတပြါတယရြှင့ြ…ကိုတင့ဆြှကကွေောငြးပိတလြို့ အပှငသြှားဟနတြူတယြ…” သငြးသငြးမငြးက ထိုလူရှယကြိုလှမြးဖှလေိုကပြါတယြ။

“ဒါနဲ့ဘာကိဈစမွားရှိလို့လဲမသိဘူးရှင့ြ.. ဒီကအကိုက…” “သှောြ…ကွှနတြောကြ ဒီရှာကိုရောကလြာတဲ့ ကနွြးမာရေးမှူး အသဈပါ.. မနေ့ညကတညြးက ရောကတြယြ.. တင့ဆြှနေဲ့က ကွောငြးနဘကေတြှပေါ.. မနေ့ညကတညြးက သူ့ဆီလာမလို့ ညနကသြှားတာနဲ့ မနကမြှ လာမယဆြိုပှီးလာဖှဈတာ.. လမြးမှာ လှဲသှားတယနြဲ့တူတယြ..တင့ဆြှနေဲ့က..” “ဟုတမြယြ..အကို့ထိုငပြါဦး….သူပှနလြာတော့မှာပါ.. ဒါနဲ့… အကို့နာမညကြ..” “ကွှနတြော့နာမညြ ကွောသြူအောငပြါခငဗြွ..” ထိုလူရှယကြလညြး ပှုံးပှုံးရှငရြှငနြဲ့ လှမြးဖှလေိုကပြါတယြ။ “စောင့ရြငြးနဲ့ထိုငပြါဦး….” သို့ဖှင့ထြိုလူရှယကြား သငြးသငြးမငြးနှင့လြဲ့လဲ့တို့ အခနြးထဲကို အလညလြာခဲ့တော့သညြ။

“ကွှနတြောကြ ဒီနယရြောကလြာတော့ အသိမရှိဘူး ထငနြတော… ဒီရောကတြော့ သူကှီးကပှောမှ ကွှနတြော့သူငယခြငွြး တင့ဆြှမှနြေးသိတယြ.. ဒါနဲ့ ညီမတို့နာမညတြှကေ..” “ညီမနာမညကြ လဲ့လဲ့ပါ…သူကတော့ သငြးသငြးမငြးတဲ့.. ကိုတင့ဆြှနေဲ့ တဈကွောငြးထဲ ဆရာမတှပေါ..” သို့ဖှင့ြ ကွောသြူအောငနြှင့ြ လဲ့လဲ့၊ သငြးသငြးမငြးတို့မှာ တဈယောကအြကှောငြးတဈယောကြ မိတဆြကရြငြး ခငမြငရြငြးနှီးသှားကှတော့သညြ။ ကွောသြူအောငကြ… “ကွှနတြောကြ တင့ဆြှကှေီး စိတတြှလပှေေီး လှင့သြှားလိုကတြာ.. ဒီတဈသကြ ပှနမြတှေ့ရတော့ဘူး ထငနြတော….”။

ကွောသြူအောငစြကားကို လဲ့လဲ့စိတဝြငစြားသှားသညြ။ “ကိုတင့ဆြှကေ ဘာဖှဈခဲ့လို့လဲ.. ကိုကွောသြူအောငရြယြ.. ပှောပှနိုငရြငြ ပှောပှပါလား..” “ဒီလိုဗွ..တင့ဆြှအကှေောငြးကိုပှောရမယဆြိုရငြ..” ဆိုပှီးကွောသြူအောငအြစပွိုးလိုကခြွိနမြှာ။ “သှောြ..သူငယခြငွြးမငြးက လဲ့လဲ့တို့အခနြးဘကြ ရောကနြတောကိုး.. သူကှီးပှောလို့.. မငြးငါ့ဆီသှားတယဆြိုလို့ လိုကလြာတာ” ကိုတင့ဆြှရှောထဲမှ ပှနရြောကလြာခှငြးဖှဈသညြ။ “ဟုတတြယြ..အကိုရေ…အကို့သူငယခြငွြးက စကားပှောကောငြးလို့..နားထောငနြတော..” “လာကှာသူငယခြငွြး..ငါ့အခနြးဘကသြှားရအောငြ.” ဆိုပှီး ကွောသြူအောငကြို ကိုတင့ဆြှကေ ခေါသြှားသဖှင့ြ လဲ့လဲ့သိခငွသြော အကှောငြးအရာကား သိခှင့မြရလိုကတြော့ပါ။

တကယတြော့ တင့ဆြှကေား နယမြှို့ကှီးတဈမှို့မှ အလှနခြမွြးသာသော မိသားစုမှ ပေါကဖြှားလာခဲ့ခှငြးဖှဈသညြ။ ပှောရလွှငတြော့ တင့ဆြှေ ဒီလိုနရောမှာ ကွောငြးဆရာအဖှဈ လာလုပနြခှငြေးသညြ…။ ပှောရလွှငတြော့ လှနခြဲ့သော (၂) နှဈခန့ကြ… တင့ဆြှသညြေ ကှညဖြှူဆိုသော ကောငမြလေးတဈယောကနြှင့ြ လှနစြှာ ခစွခြဲ့ကှလသညြေ။ ကှညဖြှူသညလြညြး တင့ဆြှကေို ခစွခြဲ့ပါသညြ။ ပှောရလွှငတြော့ လငမြယားလိုပငနြခေဲ့သည့ြ အဆင့ြ။ “ကှညဖြှူ…မငြးအဲ့အလုပကြထှကလြိုကရြငြ ကောငြးမယြ..” “ဘာဖှဈလို့လဲကိုကိုရဲ့…ကှညဖြှူဒီအလုပနြဲ့ အဆငပြှနတေောဘဲကို”။

ကွောငြးပှီးခါစ ကှညဖြှူကား မှို့ထဲမှပှဲရုံတဈခုတှငြ အလုပလြုပနြသညြေ။ ပှောရလွှငတြော့ ကှညဖြှူ အလုပလြုပတြာကို တင့ဆြှေ ဘာမှမပှောလို။ ဒါပမေဲ့ ပှဲရုံပိုငရြှငြ ဦးမှတကြွောကြို တင့ဆြှနညြေးနညြးလေးမှ သဘောမကွ။ သူ၏ဖခငဖြှဈသူနှင့ပြါတနာ.. ဒါပမေဲ့ သူ၏ဖခငဖြှဈသူ၏ပှောစကားမွားအရ ဦးမှတကြွောြ ဆိုသူမှာ လူရှုပလြူပှေ။ မိနြးမဆိုလွှငြ အိမထြောငရြှိရှိ မရှိရှိ ဆငခြှငသြူတဈယောကြ မဟုတသြဖှင့ြ ကှညဖြှူအတှကြ သူစိုးရိမသြညြ..။ ဒါပမေဲ့ ကှညဖြှူက နညြးနညြးမာနကှီးသညြ…။ အလုပမြရှိလွှငြ တင့ဆြှေ မိဘမွားအထငသြေးမှာ စိုးသညဟြုဆိုပှီး ပှဲရုံမှာ ဆကလြုပနြသညြေ။

“ကှညဖြှူရယြ.. အဲ့ဒါဆိုလညြး မှနမြှနလြကထြပကြှရအောငလြေ..” လို့ ဆိုလိုကပြှနလြွှငလြညြး ကှညဖြှူက ငှငြးနှင့ြ။ ကှညဖြှူအလုပကြိဈစနှင့ပြတသြကပြှီး ကှညဖြှူနှင့ြ သူစကားမွားပေါငြးမနညြးတော့။ ယခုလဲ… “ဘာလဲ..ကှညဖြှူက အဲ့ဦးမှတကြွောဆြိုတဲ့ လူကှီးကှည့တြာ ခံခငွနြလေို့လား.. ကှညဖြှူအလုပလြုပခြငွရြငြ အကိုတို့အလုပမြှာ လာလုပြ.. ဒီအတိုငြးထိုငနြလေို့ရတယြ” သူလညြး စိတပြေါကပြေါကနြှင့ြ ပှောလိုကသြညြ။ သူ့မိဘတှကလေညြး ခမွြးသာသူတှေ ဖှဈတာကှောင့ပြငြ။ “ကိုကိုနောြ..ကှညဖြှူဂုဏသြိကျခာကို မစှပစြှဲနဲ့.. ကှညဖြှူ မကှိုကဖြူး..”။

“ဘာလဲ မှနတြာပှောတော့မငြးကနာတယပြေါ့…” “ကိုကိုထငခြငွသြလိုထငတြော့…အလကားနရငြေး သဝနတြိုနတယြေ..” ကှညဖြှူကား ငိုရငြးထှကသြှားခွပှေီ.။ တောတြောစြိတဆြိုးနသဖှေင့ြ သူလညြး လိုကမြခွော့ဖှဈ။ ကှညဖြှူကလညြး သူ့ကို တောတြောစြိတဆြိုးသှားသညြ။ ကှညဖြှူကား အလုပထြဲရောကသြညအြထိ စိတပြေါကပြေါကနြှင့ြ အလုပကြိုဖိဖိစီးစီးလုပနြသညြေ။ ကှညဖြှူစိတတြောတြောဆြိုးနသညြေ။ သဝနတြို ကိုတင့ဆြှကေို။ “သမီး…ဒီနေ့စာရငြးတှမွေားလို့ အခွိနပြိုလေး နညြးနညြးဆငြးပေးပါဦး” “ဟုတကြဲ့ .ဦး..” ဦးမှတကြွောကြား တကယတြော့ ကှညဖြှူကို ဂှငဖြနနြခှငြေးဖှဈသညြ။

ဒီနေ့ ကှညဖြှူဆိုသော ဒေါငြးမလေးကား သူ၏ထောငခြွောကထြဲ ဝငလြာခွပှေီ.။ “သမီးရေ…ရော့အအေးလေးသောကလြိုကြဦး…” အအေးဗူးကို ဦးမှတကြွောကြ ကှညဖြှူရှေ့ ခပွေးလိုကသြညြ။ ပှဲရုံထဲမှာက လူရှငြးနပှေီ.. နညြးနညြးလဲမှောငစြပှုနပှေီကိုး…။ ကှညဖြှူလဲ ခေါငြးတှမေူးနောကလြာသဖှင့ြ အအေးဗူးကို ဖောကသြောကလြိုကသြညြ။ ဦးမှတကြွောကြား စိတထြဲမှကွနပေနြသညြေ။ ထိုအအေးဗူးထဲတှငြ ဆေးထိုးအပဖြှင့ြ ထိုးထည့ထြားသော ရာဂကှှဆေးမွား ပါရှိနသညြေ။ “အို..ဦးရယြ…မူးလိုကတြာ..အငြးအငြး” ကောငမြလေးကား မလှုပနြိုငအြောငဖြှဈနပှေီ။

တအငြးအငြးနှင့ြ ဦးမှတကြွောကြား ကှညဖြှူကို ပှေ့ဖကပြှီး ဂိုဒေါငနြောကမြှ အခနြးထဲကိုခေါသြှားသညြ။ “ကောငြးသှားမှာပါ…သမီးရယြ… ခဏအိပလြိုကနြောြ..” ကှညဖြှူကား..ဆေးရှိနဖြှင့ြ ရာဂစိတမြွား ပှငြးထနနြသေောကှောင့ြ.. တဟငြးဟငြးနှင့ြ ဦးမှတကြွောကြို ဖကနြသညြေ။ ဦးမှတကြွောကြလညြး…သူ့ရဲ့ပုဆိုးကို ဆှဲခွှတလြိုကသြညြ။ စားနကွေ ဖှားဖကတြောကြှီးက ပုဆိုးခွှတလြိုကသြညနြှင့ြ ရှေ့ကို ငေါကခြနဲထှကလြာသညြ။ သူက ကှညဖြှူထမိနလြေးကို လှနတြငလြိုကသြညြ။ ကှညဖြှူရဲ့ အဖုတလြေးကို သူ့လကဖြဝါး ကှမြးကှမြးကှီးဖှင့ြ ပှတဆြှဲပေးလိုကရြာ…။

“အို.အို..ဦးရယြ..သမီးမရတော့ဘူး.. ဦးလုပပြေးပါတော့…” ကှညဖြှူကား အဖုတတြှငအြရကှညေလြေးမွား ထှကနြခွပှေေီ။ ဦးမှတကြွောကြား ကှညဖြှူရဲ့ အဖုတလြေးကို သူ့ရဲ့ခှောကလြကမြ ကွောကြွောလြောကရြှညသြည့ြ လီးကှီးဖှင့ြ မညှာမတာဆောင့ထြည့လြိုကသြညြ။ “ဗစွြ..ဒုတြ…” “အ..အား..သပေါပွီ..” ကှညဖြှူရဲ့ အဖုတလြေးကို ဦးမှတကြွောမြှ မညှာမတာ ဆောင့လြိုကသြောကှောင့ြ ကှညဖြှူ မကွရြညဝြိုငြးသှားသညြ။ ဦးမှတကြွောကြား ဆကတြိုကဆြောင့ခြလွိုကသြညြ။ ကှညဖြှူလညြး ကှှနသေောကှောင့ြ ဖငကြှီးကိုပင့ပြင့ပြှီး လိုးခကွမြွားကို ကော့ကော့ပေးကာခံယူနသညြေ။

သူမစောကပြတအြတှငြးသား အသားမဉွမြွားက ဦးမှတကြွောလြီးကို ဆှဲစုပနြသညြေ။ “ဖှတြ..ဖှတြ..” “ရှီး..ရှီး.. ဦးရေ..ဆောင့ဆြောင့ြ.. ကှညဖြှူကို မညှာနဲ့..အ..အ..” ကှညဖြှူရဲ့အောဟြဈညဉြးညူသံလေးမွားက အခနြးထဲမှာ ဆူညံနသညြေ။ ဦးမှတကြွောအြဖို့လညြး ကှညဖြှူလိုကောငမြလေးရဲ့ အဖုတကြဉွြးကဉွြး ကပွကြပွကြလေးကို လိုးရတာ ကောငြးကောငြးအရသာ တှေ့နလတေေော့သညြ။ ဦးမှတကြွောကြား ကှညဖြှူကို မညှာတော့ပါ.. သူပှီးခါနီးပှီဖှဈလို့ ကှညဖြှူရဲ့အဖုတလြေးကို သူ့လီးကှီးနဲ့ အသားကုနဆြောင့ပြါတော့သညြ။ မကှာမီမှာ သူ့လီးထိပမြှာ ပူခနဲဖှဈသှားပှီး. လီးခွောငြးထဲမှ လရဖှေူဖှူပှဈပှဈမွားကို ကှညဖြှူရဲ့ စောကခြေါငြးအတှငြးသားနံရံမွားကို ပနြးထုတနြပေါတယြ။

ကှညဖြှူအဖို့လဲ ဦးမှတကြွောရြဲ့ လီးကှီးကို စောကပြတအြတှငြးသားတှနေဲ့ ညှဈညှဈပှီးဆှဲယူကာ စိတကြို ဖှလွှေော့လိုကတြဲ့အခါမှာ သူမစောကခြေါငြးထဲက သုတရြညတြှဟော တဖှညြးဖှညြးခငွြး ထှကကြလွာပါတော့တယြ။ ဦးမှတကြွောကြ အနညြးငယမြောသှားတာကှောင့ြ ပကလြကလြှနပြှီး အနညြးငယအြမောဖှနပေေါတယြ။ ရာဂကှှဆေးအရှိနမြပှသေေးတဲ့ ကှညဖြှူဟာ ဦးမှတကြွောရြဲ့လီးကို သူမလကနြဲ့ ကစားပေးနပေါတယြ။ ဦးမှတကြွောကြ ကှညဖြှူ့ခေါငြးကို သူ့လကနြဲ့ဖှပေးလိုကပြါတယြ။ ပှီးတော့ ခေါငြးကို လကနြှဈဖကနြဲ့ကိုငပြှီး သူ့လီးကှီးနဲ့ ကှညဖြှူနှုတခြမြးကိုတေ့ပေးလိုကပြါတယြ။

“ဦးကိုမှုတပြေးပါလား…ခလေး…” သမီးလို့ပှောရာကနေ ခလေးလို့ အရှကမြရှိ ခေါလြိုကပြါသေးတယြ.။ ကှညဖြှူကတော့ ဦးမှတကြွောရြဲ့လီးကှီးကို စတငစြုပနြပေါပှီ။ စိတတြှေ ကှှနတောကှောင့ြ သူမရဲ့စုပခြကွတြှကေ အရမြးကို ပှငြးထနနြတောကှောင့ြ ဦးမှတကြွောြ တဈယောကြ မကွလြုံးကှီးမေးပှီး ခံလို့ကောငြးနပေါတယြ။ “ပှှတြ..ပှှတြ…” “အား..ကောငြးလိုကတြာ..ခလေးရယြ…” ဦးမှတကြွောကြား ကှညဖြှူရဲ့လီးစုပပြေးတာကို ကောငြးကောငြးကှီးခံလို့ကောငြးနပေါတယြ။ ကှညဖြှူ စုပပြေးတာကောငြးတာကှောင့ြ သူ့လီးကှီးကလညြး နဂါးတဈကောငလြို ပှနထြောငထြလာပါတယြ။

ကှညဖြှူရဲ့တံတှေးတှနေဲ့စိုစှတပြှီး ပှောငလြကနြပေါပှီ။ ဒါကှောင့ြ သူ့လီးကို ကှညဖြှူပါးစပထြဲကနေ ဆှဲထုတပြှီး.. “ခလေး ဖငကြုနြးပေးပါလာ.. ဦးနောကကြနေ လိုးမလို့..” လို့ပှောလိုကတြာနဲ့ ကှညဖြှူကလညြး လေးဖကထြောကပြှီး သူမဖငလြေးကို ကော့ထားပေးပါတယြ။ ဝိုငြးဝနြးအိစကနြတေဲ့ ကှညဖြှူရဲ့ ဖငအြိုးဝိုငြးဝိုငြးလေးအလယမြှာ.. အရညတြှေ စိုစှတနြတေဲ့ စောကဖြုတနြှဈခှမြး ဖောငြးဖောငြးလေးက ပှူနပေါတယြ။ ဦးမှတကြွောကြ သူ့လီးကှီးကို ကှညဖြှူအဖုတနြဲ့တေ့ပှီး ဒဈမှုတရြုံသှငြးပှီး ကှညဖြှူရဲ့စောကစြိလေးကို လီးထိပနြဲ့ပှတပြေးပါတယြ။

“အိုး..အိုး…ဦးရယသြမီးကိုလိုးပေးပါတော့..” ကှညဖြှူက ဖငလြေးကိုနောကသြို့ဆုတဆြုတကြာ ကော့ကော့တကလြာပါတယြ။ ကောငမြလေး ခံခငွစြိတတြှပှငြေးထနလြာတာကို.. ဦးမှတကြွောြ သိပါတယြ။ “ခလေး..ဦးလိုးတာကို တဈသကလြုံးခံမှာလား…” “အို..ဦးရယြ.အဖုတကြှဲရငကြှဲသှားပါစေ… လိုးပေးပါတော့ဆို… အငြးအငြး..” ကှညဖြှူက အခုအခွိနမြှာ ဦးမှတကြွောလြိုးပေးတာကို လိုခငွတြာကလှဲပှီး ဘာမှမမှငတြော့ပါ..။ ဦးမှတကြွောကြ ကှညဖြှူရဲ့ ခါးလေးကိုကိုငပြှီး အသားကုနဆြောင့ပြါတော့တယြ။ “ဘောကြ…ဘောကြ…ပလှတြ….ပလှတြ…” “လိုး..လိုး…ဦးရေ သမီးကောငြးနပှေီ…”။

“ပလှတြ..ပလှတြ..စှပြ…စှပြ…” ကှညဖြှူရဲ့ညဉြးညဉသြံ..ဦးမှတကြွောရြဲ့လီးနဲ့ သူမအဖုတကြို အဆကမြပှတမြနားတမြး ဆောင့ခြသွံတှဟော အခနြးထဲမှာ ဆူညံနပေါတယြ။ နောကဆြုံးမှာတော့ ဦးမှတကြွောဟြာလညြး ကှညဖြှူ အဖုတထြဲကို လရတှေေ ပနြးထုတလြိုကတြဲ့အခွိနမြှာ ကှညဖြှူလဲ စောကရြတှထှေကေသြှားပှီးနှဈယောကသြား ထပရြကကြှီးမှောကကြကွာ အမောဖှနကှေပေါတော့တယြ။ ဆေးရုံကုတငပြေါမြှာ လဲလွောငြးနသေော ကှညဖြှူမကွနြှာလေးက ဖှူဖတဖြှူလွောနြှင့ြ ယခုထိတိုငြ သတိကလညမြလာသေး…။ မနေ့က သူနဲ့စကားမွားသှားတုနြးက ကှညဖြှူစိတြ အဲ့လောကမြဖှဈဟု သူထငမြိသညြ.။

ကှညဖြှူတဈယောကြ မနေ့က အိပဆြေးတှေ တဈဗူးလုံးသောကလြိုကသြညဟြု သိရသညြ။ကှညဖြှူအတှကြ အသကရြှငရြနြ လကကြနွအြခွိနတြှကေ နညြးပါးနပှေီဟု သူရိပမြိသညြ။ ဆရာဝနကြှီး၏ ပှောစကားအရဆို…ကှညဖြှူအသကရြှငဖြို့မွှောလြင့ခြကွကြ မရှိတော့။ ကှညဖြှူမိသားစုတှကေ အလိုကသြတိပငြ အခနြးပှငသြို့ ထှကသြှားကှပှီ။ ယောငြျကွားတနမြဲ့ တင့ဆြှေ ငိုခငွလြာသညြ…။ ”အငြး….” ကှညဖြှူတဈခကွလြူးလှန့လြာသညြ။ ”ကှညဖြှူ…သတိရလာပှီလား…” ကှညဖြှူရဲ့လကကြလေးကိုဆုပကြိုငရြငြး သူမေးမိသညြ။ ကှညဖြှူရဲ့လကကြလေးတှကေ အေးစကနြှသညြေ။

ကှညဖြှူက အားယူကာ စကားပှောရနကြှိုးစားသညြ။ ”ကိုကို….”” ကှညဖြှူ…မောနပေါ့မယြ…နားပါဦး…ကှညဖြှူ ကောငြးသှားမှာပါ…” ကှညဖြှူက သူ့ကိုပှုံးကာကှည့ရြငြး…. ”မလိမပြါနဲ့ ကိုကိုရယြ…ကှညဖြှူမနရတေော့ပါဘူး.. ကှညဖြှူသိပါတယြ..” သူ့မကွဝြနြးမှ မကွရြညမြွားက အလိုလိုကဆွငြးလာသညြ…။ ”ဘာဖှဈလို့ ဒီလိုလုပရြတာလဲ..ကှညဖြှူရယြ.. ကိုကို့ကို စိတဆြိုးတာနဲ့လုပရြလား” သူ့အသံမွားကတုနယြငနြသညြေ။ ကှညဖြှူလညြး မကွရြညမြွားကဆွငြးလာသညြ။ ကိုကို့ကှောင့မြဟုတပြါဘူး.. ကိုကိုရယြ…ကှညဖြှူ့မိုကပြှဈနဲ့ ကှညဖြှူပါ… ကှညဖြှူလေ… ကှညဖြှူ.. ကိုကို့စကားကို နားမထောငမြိတာကှောင့ြ…မနေ့ကလေ.. မနေ့က… ကှညဖြှူအသံလေးတှေ မောသံပေါကနြပှေီ…ကှညဖြှူ့ကိုပှေ့ဖကရြငြး အသံတိတငြိုကှှေးမိသညြ။

“ကိုကို့ကို ကှညဖြှူ မပှောရရငြ ကှညဖြှူ ကွှတမြှ မဟုတဖြူး..ကိုကိုရဲ့.. မနေ့က.. ကှညဖြှူပှဲရုံသှားတော့…ဦးမှတကြွောဆြိုတဲ့ လူကှီးကလေ… ကှညဖြှူကို ဆေးတှခပေပြှီး.. စောြ.. စောြ..ကား..ခှင့ြ..ခှင့လြှတပြါကိုကို…” ကှညဖြှူရဲ့ဇကကြလေးလညကြသွှားပှီ။ ဖှဈမှ ဖှဈရလေ… ကှညဖြှူရယြ… လူယုတမြာ ဦးမှတကြွောြ…။ သူ့ရငတြှေ ပှင့ထြှကမြတတြ ခံစားရသညြ။ တင့ဆြှေ ဦးမှတကြွောဆြိုတဲ့သူကို အမုနြးကှီး မုနြးသှားပှီ။ ဦးမှတကြွောရြေ… ခငဗြွားထမငြးဝအောငစြားထား.. ကွုပခြံစားရသလို ခငဗြွားလဲ ခံစားစရမေယဟြု စိတထြဲမှ ကှုံးဝါးလိုကလြတေော့သညြ။

”ဟိုမှာ ဆိုငထြဲဝငလြာတဲ့ကောငမြလေးဘဲ…” သူငယခြငွြးဖှဈသူ ကွောသြူအောငရြဲ့ ပှောစကားကှောင့ြ တင့ဆြှေ လညြးကွောသြူအောငြ ပှရာဘကကြိုကှည့လြိုကသြညြ။ အအေးဆိုငထြဲသို့ ဝငသြှားသော ကောငမြလေးတဈယောကြ..။ ကောငမြလေးကား ကွောငြးတကနြရောမှမှို့သို့ ပှနလြာခှငြးဖှဈသညြ။ ယခုနှဈဒုတိယနှဈဟု သိရသညြ။ ဦးမှတကြွောလြို လူယုတမြာကှီးသညြ သူ့မှာ ဒီလိုသမီးငယငြယခြွောခွောလေးရှိတာကို သူမွား သားသမီးကို သားသမီးခငွြးမစာမနာ ဖကွဆြီးတတသြညြ။ ကောငမြလေးက ပိုးဟပဖြှူလေးလိုပငြ။ ဖှူဖှူသေးသေးလေး.။

သူ၏စုံစမြးခကွမြွားအရ ရညြးစား မရှိဟုသိရသညြ။ တှေ့ပှီလေ…ဦးမှတကြွောြ.. ဒီတဈခါတော့ဒီလူအလှည့ဘြဲ။ တင့ဆြှကေား ထိုငရြာမှ ထလိုကသြညြ။ ကောငမြလေးကား အအေးဝယရြာမှ ပှနထြှကလြာခှငြးဖှဈသညြ။ တင့ဆြှလညြေး ကောငမြလေးပှနအြထှကတြှငြ တမငသြကသြကြ ဝငတြိုကလြိုကသြညြ။ “ဖှမြး..” ကောငမြလေးဆှဲလာသော အအေးဗူးနဲ့ အသီးတှကေ မှပေေါကြို ပှုတကြကွုနသြညြ။ ”အို..ရှငဘြယလြိုလူလဲ…လူတဈယောကလြုံး လာတာမမှငဘြူးလား..” ကောငမြလေးကား လဲကသွှားရာမှ ထပှီး.. သူ့ကိုရနတြှေ့တော့သညြ။ ”အို…ဆောရီး..ညီမလေး…အကိုတောငြးပနပြါတယြ…” ”တောငြးပနရြုံနဲ့ပှီးမလားရှင့ြ…” တင့ဆြှကေ ပှုံးလိုကပြှီး…။

”သှောြ…ညီမလေးရဲ့ အအေးတှေ သဈသီးတှကေို အကိုပှနဝြယပြေးပါ့မယြ.. စိတမြဆိုးပါနဲ့နောြ.. အကိုကလညြး အတှေးလှနလြာလို့ပါ..” ”ဒါဆိုရငလြညြးပှီးရော…” ”အဲ့ဒါဆိုရငြ ဆိုငထြဲလိုကခြဲ့ပါလား.. အအေးတှေ၊ သဈသီးတှေ အစားပှနဝြယပြေးရငြး တဈခုခုကွှေးပါရစေ..” ကောငမြလေးကား နညြးနညြးအားနာသှားဟနတြူသညြ။ ”ရပါတယြ..အကို… သကြ တောငြးပနပြါတယြ.” ”သှောြ..နာမညကြ သကတြဲ့လား..” ”သကသြကခြွိုပါ အကို…” ”ဒါနဲ့ညီမလေးကို ဒီအအေးဆိုငလြာတာ မတှေ့ဘူးပါဘူး” ”ဟုတပြါတယြ..အကို…သကကြ လှနခြဲ့တဲ့ တဈပတလြောကကြမှ ကွောငြးက ပှနလြာတာ..” ”သှောြ..ဒါ့ကှောင့မြမှငဖြူးတာကိုး… အကို့နာမညြ တင့ဆြှပေါ…ဒီရပကြှကထြဲမှာဘဲနတယြေ”။

”ဟုတြ.အကို..မှတထြားပါ့မယရြှင့ြ…” ကောငမြလေးက ပှုံးရှှငစြှာပှနပြှောသညြ။ ပါးခွိုင့လြေးပါတာဘဲ ကောငမြလေးမှာ တောတြောခြစွစြရာကောငြးသညြ ပှုံးလိုကပြုံက အပှဈကငြးစငသြညြ။ တင့ဆြှစေိတထြဲပငြ မလုံမလဲဖှဈသှားရတော့သညြ။သကသြကခြွို အိမရြောကသြညြ အထိ ရငခြုနမြှုကမပွောကခြငွသြေး..။ တင့ဆြှဆေိုသော အကိုကို မှငမြှငခြငွြးခငမြိသှားခဲ့သညြ။ သူမ၏ ဖုနြးနံပါတကြိုပငပြေးထားခဲ့သညြ။ တဈခါမှ ဒီလိုရငခြုနတြာမွိုးဒီအရှယရြောကသြညအြထိ မဖှဈဖူးခဲ့။ “သမီး..တဈယောကထြဲပှုံးလို့ပါလား… ” အိမရြှေ့ဒနြးမှာထိုငပြှီးစိတကြူးယဉနြသေော သူမ မိခငဖြှဈသူ ဒေါသြနြးသနြးဆင့သြနြးသနြးဆင့ြ၏ အသံကှောင့ြ အနညြးငယတြုနသြှားသညြ။

”မမရေယြေ…လန့လြိုကတြာ..” ”ဟငြးဟငြး…သမီးရယြ မမရေေောကနြတော ကှာလာပှီ.. ဘာလဲ..သမီးကောငလြေးအကှောငြး စဉြးစားနတောလား…” ”မဟုတပြါဘူး..မမရေေဲ့…သမီးမှာ ကောငလြေးမရှိပါဘူး” သမီးဖှဈသူစကားကှောင့ြ ဒေါသြနြးသနြးဆင့ြ က သကသြကခြွိုကို ဖကလြိုကပြှီး။ ”မမေေ့သမီးလိမျမာမှနြး သိပှီးသားပါ… မမကေေ သမီးကိုခစွလြို့စတာ…” ”ဖဖရေေော ပှဲရုံက ပှနမြရောကသြေးဘူးလား.. မမေေ..” ဟငြး..ညဉြးဖဖကေတေော့ သမီးရယြ ဒီအခွိနဘြယတြော့မှ ပှနမြလာဘူး.. အလုပရြှုပလြို့ လို့ပှောတာဘဲ..” ဒီတဈခါလိမလြိုကရြသူက ဒေါသြနြးသနြးဆင့ြ။

သမီးဖှဈသူမသိအောငြ လိမညြာဖုံးကှယနြရပေမေဲ့.. ဒေါသြနြးသနြးဆင့ခြငပြှနြးဖှဈသူ ဦးမှတကြွောြ၏ အကငွ့ကြိုသိနတယြေ။ ဒီအခွိနဆြို သူ့မယားငယတြဈယောကအြိမမြှာ ရှိနမှောပေါ့။ သမီးလေးမကွနြှာကှောင့သြာ သညြးခံပေါငြးသငြးနရသေညြ။ ဦးမှတကြွောရြဲ့ သတငြးကို ကှားပှီး ဦးမှတကြွောကြို စိတကြုနနြတောကှာလှပှီ။ ”မမေေ..သမီးစာအုပသြှားငှားလိုကြဦးမယြ…” ”အေး..အေးသှားသှား..သမီး..” ဒေါသြနြးသနြးဆင့ရြဲ့ခှင့ပြှုခကွရြရှိသညနြှင့ြ သကသြကခြွိုလညြး လမြးထိပကြ သူမသူငယခြငွြးဖှဈသူ ရိုစီ၏ဆိုငသြို့ ထှကလြာခဲ့သညြ။ ရိုစီကား သူမငယသြူငယခြငွြး။

ကွောငြးသှားတော့လညြး အတူတူ၊ ဆိုးတူကောငြးဘကြ။ သူမမှာ ဖှင့ပြှောစရာကှုံလာတိုငြး ရိုစီနှင့တြိုငပြငနြကွေ။ ရိုစီနှင့တြှေ့လွှငြ ဒီနေ့အအေးဆိုငမြှာ တိုကမြိပှီး ခငမြငခြဲ့ရသော သူမရငကြို ဖိုစခေဲ့သည့ြ ကိုလူခွော ကိုတင့ဆြှအကှေောငြးကို ပှောပှရဦးမညြ။ “သကသြကဆြှေ…ညဉြးဘာဖှဈနတောလညြး.. ညဉြးစိတတြှအရေမြးကိုလှုပရြှားနပေါလား..ရငတြှကလေညြး တဒုတဒြုတနြဲ့…ကိုယ့စြိတကြို ထိနြးစမြး.. ထိနြးစမြး.. နငအြဲ့လို တဈခါမှမဖှဈဖူးဘူး…. ကိုတင့ဆြှရယြေ.. တှေ့ခဲ့ရတဲ့ ခဏလေးအတှငြးမှာ မိမိကိုပှုစားသှားပါလား..” ဟုသကသြကခြွိုရငခြုနစြှာတှေးရငြး ခှလှမြေးမွားကို သှကသြှကလြှမြးလိုကပြါတော့တယြ။

”ဒါနဲ့ဘဲ…နငရြငခြုနသြှားရောဆိုပါတော့.. သကသြကခြွို…” ရိုစီကပှုံးစိစိဖှင့ြ သကသြကခြွိုကိုမေးလိုကသြညြ..။ဟုတတြယြ..ယောငြးမရဲ့… သူ့ရဲ့အကှည့တြှကေ ငါ့ရငကြို တဒုတဒြုတနြဲ့..” ”အမလေးဟဲ့..အဖှဈသညြးနလေိုကတြာ… ကောငမြ.. ကှည့စြမြး..” ”ဟငြးနောြ…သူမွားရငခြုနတြာကို မနာလိုမဖှဈနဲ့..” သကသြကခြွိုက မကွနြှာလေးရဲတှတလြို့ ရိုစီကိုပှောလိုကပြါတယြ။ ”ဒီမှာခငဗြွ… ဒီဆိုငမြှာ ဘာသာပှနြ စာအုပတြှရှေိလားခငဗြွ..” အရှေ့မှမေးသံကှောင့ြ စကားကောငြးနတေဲ့ သကသြကခြွိုနဲ့ရိုစီလညြး ပှိုငတြူမော့ကှည့လြိုကပြါတယြ။

”အို….” သကသြကခြွို လာမေးတဲ့သူကို မှငလြိုကတြာနဲ့ မကွနြှာက အိုးတိုးအမြးတမြးဖှဈသှားပါတယြ။ ”သှောြ..ညီမလေး သကသြကပြါလား… ဒီဆိုငကြ ညီမလေးနဲ့အသိလား” ”ဟုတပြါတယြ…အကို..ဒီဆိုငကြ ညီမလေး သူငယခြငွြးဆိုငပြါ… အလညလြာတာ..” သကသြကခြွိုကဖှလေိုကပြါတယြ။ ”ဟုတြ…ရှိပါတယရြှင့ြ ..ဘာသာပှနစြာအုပတြှကေ အပှငကြ စငမြှာပါ.. ကှိုကတြာရှေးယူပါနောြ…” ရိုစီကဝငပြှောလိုကပြါတယြ။ တင့ဆြှေ စာအုပရြှေးနခွေိနမြှာ ရိုစီက သကသြကခြွိုခါးကို ကုတလြိုကပြှီး.. ”ယောငြးမ…နငနြဲ့သိလို့လား…” ”သိတာပေါ့ ရိုစီရယြ… ငါပှောတဲ့ကိုတင့ဆြှဆေိုတာ သူဘဲဟ…” ။

”ငါသိတယဟြ..သူ့ကို…သူက မှို့ထဲက အောငကြကွသြရပှေဲရုံပိုငရြှငြ ဦးကောငြးပှည့ရြဲ့သား..” “ဟငြ..ဟုတလြား..” ”ဟုတပြ ပှီးမှငါသူ့အကှောငြးပှောပှမယြ.. သူစာအုပရြှေးတာ ပှီးတော့မယြ…” တင့ဆြှကေား စာအုပတြဈအုပကြိုရှေးယူပှီး ရိုစီထံပေးလိုကသြညြ။ ”ဒီစာအုပလြေးဝယခြငွလြို့ရမလား…” ”ရပါတယအြကို..” တင့ဆြှကေားစာအုပဖြိုးခွပှေီး.. ”ဒီကညီမလေးကသကသြကခြွိုသူငယခြငွြးဆိုရငြ..အကို့ကိုလညြး သကသြကခြွိုလို ခငနြိုငပြါတယနြောြ…” ”ဟုတကြဲ့ရှင့ြ..” ရိုစီကလညြး ပှုံးပှီးနှုတဆြကပြါတယြ။ တင့ဆြှကေ သကသြကခြွိုကိုကှည့ပြှီး… ”ကဲ…ညီမလေးသကသြကြ အကိုပှနမြယနြောြ.. ညီမလေးကရော ဒီဆိုငအြမှဲလာလား..”။

”ဟုတြ.ဟုတြ..လာပါတယအြကို…” ”နောကနြေ့ကမွှ တှေ့မယနြောြ..” တင့ဆြှကေ သကသြကခြွိုကိုပှုံးပှကာ ဆိုငထြဲမှ ထှကသြှားပါတော့တယြ။ သကသြကခြွိုကား တင့ဆြှထှကေသြှားတာကို ငေးကှည့နြပေါသေးတယြ။ ”ဟဲ့..ယောငြးမ…ငေးမနနေဲ့ ညဉြးလူကှီး ထှကသြှားတာကှာပှီ… ယှကို ယှတယြ…ခိခိ..” ရိုစီကသကသြကခြွိုကို ဖကရြငြးပှောလိုကပြါတယြ။ ”ဟငြး နငနြောြ…မစနဲ့ဟာ ညဉြးလူကှီးလို့.. ရှကတြယြ..” သကသြကခြွိုက လညြးခေါငြးလေး ငုံ့လို့ပှောလိုကပြါတယြ။ ”အံမယြ..သဘောကပွှီး ကွိတပြှုံးနတော မသိတာကနွတောဘဲ.. မကွနြှာလေးမော့စမြးပါဦး”။

ရိုစီက သကသြကခြွိုမကွနြှာကို ဆှဲမော့လိုကတြဲ့ အခွိနမြှာ သကသြကခြွိုက ခေါငြးကိုလှဲလိုကပြှီး မကွနြှာလေးက ပှုံးစိစိနဲ့ဖှဈနတောကို ရိုစီတဈယောကြ ကောငြးကောငြးတှေ့လိုကရြပါတော့တယြ။ဒီလိုနဲ့တင့ဆြှလညြေး သကသြကခြွိုနဲ့ ရငြးနှီးမှုရယူခဲ့သညြ။ သကသြကခြွိုအဖို့ တင့ဆြှမှော အရငရြညြးစားရှိခဲ့သည့သြတငြးကို သိခဲ့ရပမေဲ့ တင့ဆြှအပေေါြ ရစကေပြါလို့လား မသိဘူး…။နှဈပတကြွောခြန့အြကှာမှာ ရိုစီရဲ့ အောငသြှယပြေးမှုနဲ့အတူ တင့ဆြှနေဲ့သကသြကခြွိုတို့ ခစွသြူဘဝကို လငွလြငွမြှနမြှနရြောကရြှိခဲ့သညြ…။ “အို..လှတပြါဦးကိုကိုရယြ….သကြ အသကရြှုကပွလြာပှီ..” တင့ဆြှရေဲ့ ဖကထြားခကွကြကှမြးသညြ။

သကသြကဆြှရေဲ့ မကွနြှာလေးကတင့ဆြှရေဲ့ရငအြုံကှီးကှားမှာ ပိပှားနသညြေ..။ လှတပြါဦး ဟုပှောနသေော သကသြကခြွိုကလညြး တင့ဆြှရေဲ့ ကွောပှငကြှီးကို လကလြေးမွားဖှင့ြ မမှီတမှီ လှမြးဖကထြားသညြ။ သကသြကခြွိုကို ဖကထြားတာကို တင့ဆြှကခှောလိုကပြှီး သကသြကဆြှရေဲ့ပါးလေးတှေ လညတြိုငလြေးကို တရှုံ့ရှုံ့နမြးနတောကို သကသြကခြွိုကလညြး ကှညဖြှူစှာပငြ ခံယူနသညြေ။နရောကား သကသြကဆြှရေဲ့ အိမဝြငြးနောကဖြကမြှာ ဖှဈသညြ။ အခွိနကြား ည(၁၀)နာရီဝနြးကငွြ ဆိုငကြယကြို လမြးထိပမြှာ ရပထြားခဲ့ပှီး.. သကသြကခြွိုတို့ခှံထဲ ခိုးဝငကြာ သကသြကခြွိုတို့ အိမသြားမွားအိပခြွိနတြှငြ ခိုးဝငခြဲ့ခှငြးဖှဈသညြ။

”အို..ကိုကို…”သကသြကခြွိုရဲ့ အကွီကှယသြီးလေးမွားကို ဖှုတနြသဖှေင့ြ သကသြကခြွိုက ခစွရြတဲ့ကိုကိုရဲ့ လကကြိုဖမြးဆုပလြိုကပြမေဲ့.. ကိုကိုလူဆိုးကတော့ ရပမြသှားပါဘူး…။ သူမကိုဖကပြှီး နောကကြ ဘောလြီခွိတကြိုပါ လှမြးဖှုတလြိုကပြါတယြ…။ လွှောကသွှားတဲ့ဘောလြီနဲ့အတူ သူမရဲ့ဘယလြူပွိုမှ မစို့ရသေးတဲ့ နို့အုံသေးသေးလေးတှကေ ထှကပြေါလြာပါတယြ။ တင့ဆြှကေ သကသြကခြွိုရဲ့ အိအိစကစြကနြို့လေးကို ပါးစပနြဲ့ငုံပှီးစို့လိုကပြါတယြ။ ”အို.ကိုကို..အငြး..” သကသြကခြွို ခစွရြတဲ့ကိုကိုရဲ့နို့စို့တာကို ခံယူနပေါတယြ။ တင့ဆြှကေ သကသြကခြွိုကို… ”ခလေး…ခလေးကိုကို့ကိုခစွလြား..” ”ခစွလြို့ဒီလောကတြောငြ လိုကလြွောထားတာပါ ကိုကိုရယြ..”။

“ခစွလြေးကိုယ့ကြို ခစွရြငြ အကိုတို့ လငမြယားလိုနရအေောငြ..ခစွလြေးရယြ..” “အို…” သကသြကခြွိုမကွနြှာပနြးနုရောငသြှေးလေးတှေ ဖှာတကသြှားပါတယြ..။ “ကိုကိုရယြ မငြျဂလာဦးညကမွှလုပပြါလားဟငြ.. သကကြှောကတြယြ..” “ခလေး..ကိုကို့ကိုမခစွဖြူးလားဟငြ…” တင့ဆြှကေ စိတဆြိုးခငွယြောငဆြောငလြိုကပြါတယြ။ သကသြကခြွိုလညြး တင့ဆြှေ တကယစြိတဆြိုးသှားတယြ မှတလြို့…။ “မဟုတပြါဘူး..ကိုကိုရယြ..ကိုကိုအသုံးခခွငွရြယြ ခလေးတဈကိုယလြုံးပေးပှီးသားပါ.. ဒါပမေဲ့ ဒီညတော့ မလုပနြဲ့ကှာ…နောကြိုကို…” သကသြကခြွိုက တင့ဆြှကေိုပှနခြွော့လာပါတယြ။ “ကတိနောြ..ခလေး..” “ကတိပါကိုကိုရယြ..ကွနပေပြှီလား…”။

သကသြကခြွိုစကားလေးအဆုံးမှာတော့ “ဒါကှောင့ြ ခလေးကိုအရမြးခစွတြာ…” ဆိုပှီး တင့ဆြှကသေကသြကခြွိုပါးလေးတှကေို နမြးပါတယြ။ “ကိုကို…ပှနတြော့ကှယြ..ညကလညြးနကနြပှေီ.. ကိုကို့အတှကမြကောငြးဘူး” လို့ပှောလိုကတြာကှောင့ြ တင့ဆြှလညြေး အုတနြံရံကို ကွောကြာ သူဆိုငကြယထြားရာ လမြးထိပကြို ပှနခြဲ့ပါတယြ။ အိမအြပှနလြမြးတဈလွှောကလြုံး သူ့ရဲ့ကောကကြစွတြဲ့ အပှုံးတှကေို သကသြကခြွို မှငတြှေ့ခှင့ရြရှိခဲ့မယဆြိုရငဖြှင့ြ။ သကသြကခြွိုတဈယောကြ တင့ဆြှခေေါလြာတဲ့အိမကြို ရှံ့တှန့တြှန့နြဲ့ပါလာပါတယြ။ သူမစိတထြဲမှာလညြး ကှောကတြာလို အားငယတြာလိုဖှဈနပေါတယြ။ အခစွရြဆုံး ကိုကို့ကို ခစွလြို့သာ လိုကလြွောခဲ့ရပမေဲ့..။

ကိုကိုက ဒီအိမထြဲမှာ သူမရဲ့ အပွိုစငဘြဝကို ခူးခွှတေော့မှာ သခွောနတောကှောင့ြ သူမရငတြှေ ခုနနြပေါတယြ။ နရောက လူရှငြးတဲ့ ရပကြှကတြဈခုထဲက တင့ဆြှေ စီစဉထြားတဲ့အိမပြါ။ ပတဝြနြးကငွကြို အကဲခတလြိုကပြှီး ဆိုငကြယကြို အိမထြဲဝငကြာ တင့ဆြှခှေံတံခါးကိုပှနပြိတနြပေါတယြ။ အိမထြဲကို သကသြကခြွိုကို ခေါခြဲ့ပှီး အိမခြနြးထဲကို ခေါသြှားပါတယြ။ သကသြကခြွိုက ရှကနြဟနေတြူပါတယြ။ သူက သကသြကခြွိုပုခုံးကို ဖကလြိုကပြှီး… “မကှောကပြါနဲ့ ခလေးရယြ… ကိုကို့ကိုခစွလြို့ ဖှဈတာဘဲ…” တင့ဆြှကေ ကောငမြလေးမကှောကအြောငြ နူးနပနြတောပါ..။

သကသြကခြွိုကို ဖကပြှီးကုတငပြေါြ လှဲခလွိုကပြါတယြ။ သကသြကခြွိုရဲ့ လညပြငြးတှကေို နမြးပှီး ပါးတှကေိုပါနမြးပါတယြ။ သူ့ရဲ့လွှာကို သကသြကခြွိုပါးစပထြဲထိုးထည့လြိုကပြှီး လွှာခငွြးဖလှယကြာ နှုတခြမြးခငွြးတေ့စုပနြပေါတယြ။ သကသြကခြွိုရဲ့ အသကရြှုသံလေးမွားပှငြးလာပါပှီ။ သူ့ရဲ့ဘယလြကကြ သကသြကခြွိုရဲ့ ထမိနကြို ဖှလွေော့လိုကပြါတယြ။ သကသြကခြွိုရဲ့ ပိပိလေးကို အတှငြးခံပေါကြ နပှတေပြေးနပေါတယြ။ “အို..ကိုကို….” သကသြကခြွိုက မောဟိုကသြံလေးနဲ့အတူ.. သူ့ရငဘြတမြှာ သူမမကွနြှာကို ဖှတနြပေါတယြ။ သူက သကသြကခြွိုရဲ့ ထမိနကြို သူမတငပြါးအောကကြနေ ဆှဲထုတပြှီး… ကုတငအြောကကြို လှင့ပြဈလိုကပြါတယြ။

“အို…” သကသြကခြွို ရှကနြပေါပှီ။ သူမအောကပြိုငြးမှာ သူမပငတြီလေးသာကနွပြါတော့တယြ။ ဖှူဖှေး သှယလြတွဲ့ ပေါငတြံတှနေဲ့ ခှသလေုံးသား ဝငြးဝငြးလေးတှကေ ထှကပြေါလြာပါပှီ။ သူမအကွီတှေ ဘောလြီတှကေို ကိုကို ဆကဖြှုတနြတေဲ့အခွိနမြှာ သူမမကွလြုံးလေးကို မှိတထြားလိုကပြါတယြ။ ရငထြဲမှာလညြး တလှပလြှပနြဲ့ အူတုနသြညြးတုနခြံစားနရပေါတယြ။ ပှှတခြနဲ သကသြကခြွိုရဲ့ နို့လေးတှကေို ကိုကိုကလကနြဲ့ တဈလုံးကိုညှဈ.. တဈလုံးကိုစို့နတောပါ။ အတှေ့ထူးကှောင့ြ သကသြကခြွိုရဲ့စိတတြှေ ပှငြးထနလြာပါတယြ။ သူမအောကကြ ပေါငကြှားထဲမှာလညြး ဘာကှောင့မြှနြးမသိ စိုစိစိဖှဈလာပါတယြ။ တင့ဆြှကေ သကသြကခြွိုရဲ့ ဗိုကသြားဝငြးဝငြးလေးတှကေို ဆကယြကရြငြး ပငတြီကိုဆှဲခွှတလြိုကပြါပှီ။

အမှေးနုနုလေးတှေ ပေါကနြတေဲ့ သကသြကခြွိုရဲ့ အဖုတြ မို့မို့ဖောငြးဖောငြးလေးကို မှငနြရပေါပှီ။ မကွလြုံးမှိတနြတေဲ့ သကသြကခြွိုဟာ သူမပိပိလေးဆီကနေ ထူးဆနြးတဲ့ အရသာကို ခံစားလိုကရြပါတယြ။ သေးဖှနြးဖှနြးပါ ထှကခြငွသြှားပှီး မကွလြုံးကို ဖှင့လြိုကတြဲ့အခွိနမြှာတော့ ကိုကိုတင့ဆြှဟော သူမပေါငကြှားမှာ မကွနြှာအပနြပှေီး.. သူမအဖုတလြေးကို လွှာနဲ့ယကနြတောကှောင့ြ ပေါငကြိုစိလိုကပြှီး… “အို..ကိုကို…ခလေးငရဲကှီးလိုကမြယြ… မ..မလုပပြါနဲ့.. မလုပပြါနဲ့နောြ…” သကသြကခြွို အဖို့ တင့ဆြှကေ သူ့ကို အရမြးခစွတြာဘဲလို့ ထငလြိုကမြိပါတယြ။ တင့ဆြှကေ ဘာမှမပှောပါဘူး.. သကသြကခြွိုရဲ့ စိထားတဲ့ပေါငကြို လကနြှဈဖကနြဲ့ဖိလိုကပြှီး သကသြကခြွိုရဲ့ အဖုတလြေးထဲကို သူ့လွှာကိုထိုးထည့ပြှီး မှပေေးလိုကပြါတယြ။

“ပှှတြ..ပှှတြ…” “အိုး..အိုး..ကိုကို…အအ..” သကသြကခြွိုကားလွှာအရသာကှောင့ြ အဖုတကြ ကငွတြကအြီဆိမ့နြအေောငခြံစားနရပှေီး ပေါငတြံတှကေ တဆတဆြတတြုနနြပေါတယြ။ သကသြကခြွိုရဲ့ ထောငထြလာတဲစောကစြိလေးကို လွှာနဲ့ ဖိဖိပေးတဲ့အခါမှာတော့.. “အ.အား..ကိုကိုတောပြါတော့..ခလေး.. ခလေးမခံနိုငတြော့ဘူး..” “ပှှတြ.. ပှှတြ…” “အိအိ..” သကသြကဆြှလညြေး သကသြာလိုသကသြာညား တင့ဆြှရေဲ့ ခေါငြးကဆံပငတြှကေို ဆှဲဆုပကြိုငထြားပါတယြ။ တင့ဆြှကေ သကသြကခြွိုရဲ့ ပှူထလာတဲ့ စောကစြိလေးကို နှုတခြမြးနဲ့ညှပပြှီး ခွိုခဉွစြုပသြလိုစုပလြိုကတြဲ့ အခါမှာတော့.. သကသြကခြွို တဈကိုယလြုံး လဟောနယထြဲ ရောကရြှိသှားသလိုခံစားရပှီး… ။

သူမအဖုတထြဲမှာ အရမြးကငွသြလိုဖှဈသှားကာ စောကရြညတြှေ ထှကကြကွုနပြါတော့တယြ။ သူမစောကရြတှဟေော ကိုကိုတင့ဆြှရေဲ့နှုတခြမြးမှာ ပပှသှေားတာကှောင့ြ..။ “အို..ကိုကို.ကနတြော့..ကနတြော့..” “ရပါတယခြလေးရဲ့ ခစွလြို့လုပပြေးတာဘဲဟာကို…” ဆိုပှီးတင့ဆြှကေ ပနတေေဲ့စောကရြညတြှကေို လကခြုံနဲ့သုတလြိုကပြါတယြ။ တင့ဆြှကေ လညြးထရပပြှီး သူ့ပုဆိုးကို ဆှဲခွှတလြိုကတြဲ့ အခွိနမြှာ… သူ့ရဲ့ လိငတြံကှီးကရှေ့ကို ငေါကခြနဲ ထှကလြာပါတယြ..။ ကှီးမားလှတဲ့ လိငတြံကှီးကို မှငလြိုကရြပှီး သကသြကခြွို ကွောခမွြးသလိုလိုတောငြ ဖှဈသှားပါတယြ။

“ဟင့ြ..ကိုကို့ဟာကှီးကလညြး..ကှောကစြရာကှီး” လို့ပှောလိုကပြမေဲ့ သူမလကကြ တင့ဆြှရေဲ့ လိငတြံကှီးကို ဆုပကြိုငပြှီးဖှဈနပေါတယြ။ လိငတြံကှီးက အကှောတပှိုငြးပှိုငြးနဲ့ နဂါးတဈကောငလြိုပါဘဲ.. သကသြကခြွိုက.. “ကိုကို ဒီတဈခါ ခလေးလုပပြေးမယြ…” ဆိုပှီး မတတြပရြပနြတေဲ့ တင့ဆြှရှေေ့မှာ ဒူးထောငပြှီး လီးကှီးကို သူမနှုတခြမြးဖူးဖူးလေးနဲ့ တေ့လိုကကြာ တဈခကွစြုပပြေးလိုကပြါတယြ။ “အိုး…” ကိုကို့ရဲ့ညဉြးညူသံကှီးထှကပြေါလြာတာကှောင့ြ သကသြကခြွိုကွနပေသြှားပါတယြ။ သကသြကခြွိုက ခစွရြတဲ့ကိုကိုရဲ့လီးကှီးကိုပါးစပထြဲထည့ပြှီး ငုံလိုကပြါပှီ။

“အိုးဟိုးဟိုး..” တင့ဆြှကေားကော့တကသြှားကာ သကသြကခြွိုရဲ့ အာခေါငကြိုထောကမြိသှားတာကှောင့ြ သကသြကခြွို မကွရြညလြေးဝိုငြးသှားပါတယြ။ “ဆောရီး..ဆောရီးကလေး…” သကသြကခြွိုက ဘာမှမပှောပါဘူး ခစွရြတဲ့ ကိုကိုရဲ့လီးကှီးကိုသာ သူမတတသြလောကြ မှတသြလောကြ အစှမြးကုနစြုပပြေးနပေါတယြ။ သူမမကွနြှာမှာလညြး ခွှေးသီးလေးမွားစို့နပေါတယြ။ သကသြကခြွိုရဲ့ ပှငြးထနလြှတဲ့စုပခြကွတြှကှေောင့ြ သူ့လီးထဲကလရတှဟေော ပနြးထှကသြှားပှီး ပါးစပထြဲ ထှကကြကွုနတြာကှောင့ြ.. သူအားနာသှားပါတယြ။ “အို…ခလေးရယြ..” သူ့ပါးစပကြညဉြးညူမိလိုကပြါတယြ။

သကသြကခြွိုက သူ့လီးကိုလကနြဲ့ကိုငပြှီး ဂှမြးထုပေးလိုကရြာ လေးငါးဆယခြကွြ အရောကမြှာ သူ့လီးကှီးပှနထြောငထြလာပါတယြ။ သကသြကခြွိုရဲ့ ပေါငကြိုသူ့လကနြှဈဖကနြဲ့ဖှဲပှီး ဒူးထောကထြိုငခြလွိုကပြါတယြ။ ပှီးတာနဲ့ သူ့လီးကှီးကို သကသြကခြွိုရဲ့ အဖုတဝြလေးမှာ တေ့လိုကပြါတယြ။ သကသြကခြွိုကလညြး အလိုလို သူ့ရဲ့ ခှထေောကလြေးတှကေို တင့ဆြှခေါးကို ခွိတထြား မိလိုကပြှီး လကနြှဈဖကကြ တင့ဆြှကွေောကို ဖကထြားပါတယြ။ တင့ဆြှကေ သကသြကဆြှရေဲ့ အဖုတလြေးထဲကို လီးကိုထည့လြိုကပြါပှီ.။ အင့ခြနဲ သကသြကခြွိုဆီက အသံလေး ထှကပြေါလြာပါတယြ။

တဈခါမှ အလိုးမခံရဖူးသေးတဲ့အဖုတလြေးမို့ လီးက အဆုံးထိ မဝငနြိုငဘြဲကပွနြပေါတယြ။ ဒါကှောင့ြ တင့ဆြှကလေညြး အားစိုကပြှီး ဖိထည့လြိုကပြါတယြ။ “အိုး..ကိုကို..” နာကငွမြှုကှောင့ြ သကသြကခြွိုဟာ တင့ဆြှရေဲ့ကွောကို သူမလကသြညြးလေးမွားနဲ့ ကုတခြှဈလိုကပြါတယြ။ သူမရဲ့ အပွိုစငအြမှေးပါးလေးကို တင့ဆြှရေဲ့လီးကှီးက ဖောကလြိုကတြာကှောင့ပြါ။ အတှေ့အကှုံမရှိတဲ့ သူလေးမို့တင့ဆြှကလေညြး လီးကို ဖှေးဖှေးခငွြးလေးသာ သှငြးထုတလြုပပြါတယြ။ သကသြကခြွိုရဲ့ အသကရြှုသံလေးမွားက ပိုမိုပှငြးလာပှီး အားမလိုအားမရ ဖှဈလာဟနတြူပါတယြ.။

တင့ဆြှကွေောကို လကနြဲ့ ပိုဖကပြှီးခါးကို ကော့ပေးလာပါတယြ။ “အငြး..ဟငြး..ဟငြး..ကိုကိုရယြ မှနမြှနလြုပပြေးပါတော့.. ခလေး မနတတေတြော့ဘူး…” တင့ဆြှကလေညြး သကသြကခြွိုအသံကှားတာနဲ့ ဖိဖိပှီး ဆကတြိုကဆြောင့ခြပွါတယြ။ “ဖှတြ..ဖှတြ..စှပြ..စှပြ…” “အာ့..အ..” သကသြကခြွိုခေါငြးလေးနောကကြို ယမြးယမြးသှားပှီး.. ခစွတြဲ့ကိုကိုက ခစွတြာကို အစှမြးကုနခြံယူနပေါတယြ။ တင့ဆြှအဖေို့လဲ.. သကသြကခြွိုရဲ့ ကဉွြးကပွလြှတဲ့ အဖုတလြေးရဲ့ ကှှကသြားတှကေ သူ့လီးကို ညှဈထားသလိုဖှဈနပှေီး လီးတဈခုလုံး စီးကပွနြတောကှောင့ြ သုတရြတှေေ ပနြးထှကမြတတဖြှဈနပေါတယြ။ ဒါပမေဲ့ သကသြကခြွိုမပှီးသေးမှနြးသိတာကှောင့ြ စိတကြို တငြးထားပါတယြ။

“အင့ြ..အင့ြ..ကိုကို မှနမြှနလြုပပြေးပါ..” သကသြကခြွိုရဲ့အသံမှာ မောဟိုကသြံလေးပါလာပှီး သူ့ကိုအတငြးကုနခြှဈလာတာကှောင့ြ ပှီးခါနီးမှနြး သိလိုကပြှီး တင့ဆြှလညြေးစိတကြိုလှတပြေးကာ အဆကမြပှတဆြောင့ခြလွိုကပြါတယြ။ “ဖှတြ..ဖှတြ..ဘှတြ…ဘှတြ…” “အအ ကိုကို…” သကသြကခြွိုရဲ့လကကြလေးမွားက ပှလွှေော့သှားပှီး.. သူမခှခွေိတထြားတာက သူ့ရဲ့ခါးကနေ လွှော့ကသွှားလို့ သူမပှီးသှားတဲ့ အခွိနမြှာ တင့ဆြှလေဲ သူ့လရတှကေေို သကသြကခြွိုစောကခြေါငြးထဲ ပနြးထုတလြိုကပြါတော့တယြ.။ တဈစကစြကြ ပနြးထုတနြတေဲ့ ကိုကိုတင့ဆြှရေဲ့ အခစွရြတှကေေို သကသြကခြွိုရဲ့ အဖုတအြတှငြးနံရံတှမှော ပနြးထုတခြှငြးကို သကသြကခြွိုကလညြး မကွလြုံးလေးစငြးပှီး ခံယူနပေါတော့တယြ။

တင့ဆြှကေား ဖုနြးကိုစကပြိတလြိုကသြညြ….။ သူနှင့ြ သကသြကခြွိုတို့ရဲ့ ဇာတလြမြးကား ဒီနေ့အဆုံးသတြ အခွိနရြောကပြှီ။ သကသြကခြွိုနှင့သြူ ပတသြကခြဲ့တာ (၁) လကွောပြှီ။ သကသြကခြွိုလေးက သနားစရာတော့ ကောငြးသညြ။ သို့သောြ ဦးမှတကြွောကြို မုနြးတီးစိတမြွားက လှမြးမိုးနသညြေ။ သကသြကခြွိုက သူ့ကိုဒီနေ့လာခိုးပါလို့ မနေ့က ဖုနြးဆကပြှီးခွိနြးခဲ့သညြ။ သူနဲ့သကသြကခြွိုရဲ့ ဇာတလြမြးကို ဦးမှတကြွောြ သိသှားပှီတဲ့.။ သိမှာပေါ့ တင့ဆြှကေိုယတြိုငကြ ဦးမှတကြွောမြသိ သိအောငြ လုပခြဲ့တာကိုး။ ကှညဖြှူနဲ့ အခှားမိနြးခလေးတှရေဲ့ ဘဝကို ဖကွဆြီးခဲ့သည့ြ ဦးမှတကြွောြ ဒီတဈခါရငနြာစရမေညြ။ ဒီအခွိနဆြို သကသြကခြွိုကား သူနှင့ခြွိနြးနကနွေရောလေးမှာ သူ့ကို စောင့နြတေော့မညြ။

သူကား အခှားနရောတဈနရောမှာ သှားနလေိုကသြညြ။ အခုအခွိနလြောကဆြို ကောငမြလေး စောင့နြရှောရော့မညြ..။ ဒီလိုယတိပှတြ ဖှတလြိုကမြှ တင့ဆြှအဖေို့ ခံစားရတာ သကသြာမညြ။ နို့မို့ဆို သကသြကခြွိုကို သူသနားနေဦးမညြ။ အငြး.. တကယတြမြး စဉြးစားကှည့ရြငတြော့ သကသြကခြွိုဆိုတဲ့ ကောငမြလေးမှာ အပှဈမရှိပါဘူးလေ.။ သူ့အဖေ ဦးမှတကြွောဆြိုတဲ့ လူကှီးမှာသာ အပှဈရှိတာ.။ ငါ့ရဲ့လုပရြပတြှေ မှားမွားမှားနပှေီလား…. အို..ဒါပမေဲ့ သူ့အဖကေောငမြလေးတှကေို ဖကွဆြီးခဲ့တာမွားပှီ…ဒီလောကတြော့ လုပသြင့ပြါတယဟြု သူ့ကိုယသြူ ဖှတှေေးလိုကသြညြ။ မကွဝြနြးထောင့မြှာ စိုစှတသြလိုဖှဈလာသဖှင့ြ လကဖြှင့စြမြးကှည့လြိုကတြော့ မကွရြညတြှေ ကလွာတာကိုသိလိုကရြသညြ။

သကသြကခြွိုရဲ့ ကိုကို လို့ခေါသြံလေးက သူ့နားထဲမှာ ပဲ့တငသြံလို ထှကပြေါလြာပါတယြ။ “ခလေးရယြ.. မငြးကိုယ့ကြိုနောငဘြဝအထိ ခှင့မြလှတပြါနဲ့” သူတိုးတိုးလေးရရှကေလြိုကသြညြ။ သကသြကခြွိုကို သူမေ့မှဖှဈမယြ။ မှနမြှနမြေ့မှဖှဈမယြ။ သူ့ရှေ့မှာခထွားတဲ့ သူဝယလြာတဲ့ အရကပြုလငြးကို သူ ခှကထြဲပငမြထည့တြော့ဘဲ ပုလငြးကို တရှိနထြိုးမော့ခလွိုကသြညြ။ ပါးစပထြဲမှာတငမြက ရငထြဲမှာပငခြါးသကနြသညြေ။ မူးခါမှ သကသြကခြွိုရဲ့ မကွနြှာလေးကို သူပိုပှီးမှငလြာသလိုပငြ။ထိုစဉြ အိမတြံခါးကို ဖှင့ပြှီး ဝငလြာသော ခှသေံကိုကှားရသညြ။ သူငယခြငွြးဖှဈသူ. ကွောသြူအောငြ.. ဒီနရောကိုသူဘဲသိတယြ။ အိမထြဲသို့ဝငလြာသော ကွောသြူအောငမြကွနြှာက စိတအြရမြးဆိုးနတေဲ့မကွနြှာ..။

”သူငယခြငွြးလာကှာသောကရြအောငြ…” တင့ဆြှကဖေိတခြေါလြိုကပြါတယြ။ ကွောသြူအောငြ က ဘာမပှောညာမပှောနဲ့ တင့ဆြှမကွေနြှာကို လကသြီးနဲ့ ပဈထိုးလိုကပြါတယြ။ ”ခှပြ……လူယုတမြာ…” နာကငွမြှုကှောင့ြ တင့ဆြှအနေောကကြိုလှနပြှီး လှဲကသွှားပါတယြ။ မူးနတောလဲ ပါတာပေါ့..။ ”သူငယခြငွြး..မငြး..ရနစြတာလား..” တင့ဆြှကလေဲနရောမှ မေးလိုကပြါတယြ။ ကွောသြူအောငကြ တင့ဆြှအကွေီရငဘြတကြို လကဖြှင့ြ ဆှဲဆုပလြိုကပြှီး.. ”မငြးကို…ထိုးရုံတငမြကဘူး သတပြါသတပြဈခငွနြတော… သကသြကခြွိုလေး ဘယလြောကသြနားစရာကောငြးလဲ… သူ့အဖေ မကောငြးတာနဲ့ဘဲ သူ့အဖကေို မကွနပေတြာနဲ့ဘဲ… မငြးဆိုတဲ့..လူယုတမြာကလေ…သူ့ဘဝကို ဖကွဆြီးပှီး သူ့အဖလေို ယုတမြာပှလိုကတြာပေါ့မငြးလိုကောငကြို ငါသူငယခြငွြးတောရြမှာ ရှကတြယြ.. ထှီ..”။

ကွောသြူအောငကြတံတှေးကို တဈဖကကြို ထှီကနဲ ထှေးရငြးပှောလိုကပြါတယြ။ တင့ဆြှလညြေး ယောငြျကွားတနမြဲ့ ငိုပါတော့တယြ။ “ငါ..ငါဘာလုပသြင့လြဲ..သူငယခြငွြးရာ.. တကယတြော့ ငါ့မှာ သူ့ကိုရကစြကဖြို့ အငအြားမရှိပါဘူး..” ကွောသြူအောငကြ သူ့ကိုဆှဲထူလိုကပြှီး.. ”လူဆိုတာ အမှားနဲ့ဘယကြငြးပါ့မလဲ သူငယခြငွြးရာ.. တကယတြော့ မငြးသကသြကခြွိုဆီသှားရမယြ.. မငြးကိုမငြး လူကောငြးလို့ ခံယူထားတယဆြိုရငြ..” တင့ဆြှရေဲ့စိတထြဲမှာလညြး သကသြကခြွိုရဲ့ဖှူစငပြှီး အပှဈကငြးစငတြဲ့ပုံစံလေးကို မှငယြောငလြာပါတယြ။ သူ့စိတထြဲမှာလညြး သူစိတလြိုကမြာနပြါလုပမြိတာကို နောငတြ ရလာပါတယြ။ ”ငါ..ငါ..သကသြကခြွိုဆီသှားတေ့ာမယကြှာ..ငါ့အမှားတှကေို တောငြးပနပြှီး သူ့ဘဝကို တဈသကလြုံးစောင့ရြှောကပြါ့မယြ..”။

ကွောသြူအောငကြ ပှုံးရငြး တင့ဆြှကေိုဖကကြာ.. ”ဒီလိုမှပေါ့ သူငယခြငွြးရာ.. ဒါမှ ငါ့သူငယခြငွြးတင့ဆြှအစေဈကှ..မငြးစိတဓြါတမြယုတညြံ့ဘူး ဆိုတာသိပါတယြ.. ကဲ.. သှားတော့…နောကကြနွပှေီ..” တင့ဆြှရေဲ့လကထြဲကို ဆိုငကြယသြော့ကို ထည့ပြေးလိုကပြှီး ကွောသြူအောငကြ တင့ဆြှပေုခုံးကို ခပဖြှဖှလေးပုတလြိုကပြါတယြ။ တင့ဆြှလေဲ အိမရြှေ့မှာ ရပထြားတဲ့ ဆိုငကြယကြို ထုတပြှီး သကသြကခြွိုစောင့နြတေဲ့ နရောလေးကို အမှနမြောငြးသှားပါတော့တယြ။ ကွောသြူအောငကြ ထှကသြှားတဲ့ တင့ဆြှနေောကကြွောကိုကှည့ရြငြး. .”ဟငြးဟငြး..ဒီကောငကြှာ မကှိုကမြခစွတြာလဲ မဟုတဘြဲ.. တောတြောခြှကတွဲ့ကောငြ” လို့ ရရှကေလြိုကပြါတယြ။

”ဖုနြးကိုငပြါကိုကိုရယြ…ခလေးကှောကလြို့ပါ…” သကသြကခြွိုကား မကွရြညတြှေ ပိုးပိုးပေါကပြေါကြ ကနွသညြေ။ ကိုကိုနဲ့ သူမတှေ့နကနွေရောလေးမှာ ကိုကိုရောကမြလာခဲ့။ အခွိနကြား တောတြောလြင့နြပှေီ။ အပှငလြောကမှာလညြး တောတြောမြှောငနြပှေီ။ အိမကြိုလညြး သူမခိုးရာလိုကပြှေးသှားပှီဖှဈတဲ့အကှောငြး စာရေးထားခဲ့ပှီးပှီ။ အခုအခွိနလြောကဆြို ဖဖကေလေညြး ဒေါသအရမြးထှကနြလေောကပြှီ။ သူမကို လိုကရြှာနလေောကပြှီ။ အခွိနကြား ည ( ၉ ) နာရီလောကရြှိနပှေီ။ ဒီအိမလြေးမှာ သူမတဈယောကထြဲ…။ အပှငလြောကကလဲ မှောငမြဲနပှေီ။ ကိုကိုကလညြး ဖုနြးကို စကပြိတထြားသညြ။ သူမစိတထြဲမှာ ရှကရြှံ့ခှငြးဝမြးနညြးခှငြး ကှောကရြှံ့ခှငြးမွားကို တဈပှိုငတြညြးခံစားနရသေညြ။

”ကိုကိုရယြ..မှနမြှနလြာပါတော့…” သူမရရှကေရြငြး ဝမြးနညြးစှာဖှင့ြ ဖုနြးကို လကမြှကိုငကြာ ဒူးနှဈလုံးကိုလကဖြှင့ြ ပိုကပြှီးငိုကှှေးနပေါတယြ။ ထိုအခွိနမြှာဘဲ.. သူမရဲ့ကိုယလြုံးလေးကို လူတဈယောကကြ လာဖကလြိုကပြါတယြ။ သူမရနကွေ အထိအတှေ့ပါ..။ သူမပါးပှငလြေးကို လညြးခပဖြှဖှနမြးလိုကပြါတယြ။ ”ကိုကို…” သူမကလှည့ပြှီးကှည့ဖြို့ကှိုးစားပမေဲ့ ကိုကိုက သူမကိုနောကကြနလှတေသြှားမှာစိုးတဲ့အလား ကစွကြစွပြါအောငဖြကထြားပါတယြ။ ”ကိုကိုရယြ…ကိုကိုမရောကလြာတော့ဘူးထငလြို့ ခလေးငိုနရတေယြ..” ကိုကို့ကိုခှင့လြှတပြါ ကလေးရယြ… နောကဆြို ခလေးကို စိတဆြငြးရဲအောငြ ဘယတြော့မှ မလုပတြော့ဘူးနောြ..” တင့ဆြှကလေညြး မကွရြညတြှသေူ့မကွနြှာပေါမြှာ ကလွာပါတယြ။

သူသကသြကခြွိုကို ဖကထြားတဲ့ လကလြေးတှကေိုဖှလွှေော့ပေးလိုကခြွိနမြှာ သကသြကခြွိုက သူ့ဘကလြှည့လြာပှီး.. သူ့ကို ဖကပြါတယြ။ သူ့ရငဘြကမြှာမကွနြှာကိုအပလြိုကပြှီး ကှူကှူပါအောငြ ငိုကှှေးနပေါတော့တယြ..။ တဈကိုလုံးကို လှုပခြါသှားအောငငြိုကှှေးပါတယြ။ ဒီတဈခါငိုတာကတော့ သကသြကခြွိုဝမြးနညြးလို့ မဟုတပြါဘူး။ ဝမြးသာလှနြးလို့ ငိုတာပါ။ “ကိုကို…ခလေးကို ဘယတြော့မှ ခှဲမသှားပါနဲ့တော့နောြ…” တင့ဆြှလညြေး သကသြကခြွိုရဲ့ တုနယြငနြတေဲ့ ကိုယလြုံးလေးကိုဖကထြားပှီး… ”ဘယတြော့မှမခှဲတော့ပါဘူး ခလေးရယြ…” လို့ပှောလိုကပြါတယြ။ သူ့စိတထြဲမှာတော့ ဒီနေ့ သကသြကခြွိုအပေါြ လုပခြဲ့မိတဲ့ သူ့ရဲ့အပှဈကိုသူနောကထြပဘြယတြော့မှ မကွူးလှနတြော့ဘူးလို့လဲ ဆုံးဖှတလြိုကပြါတယြ။

ဒီလိုနဲ့ဘဲ တင့ဆြှနေဲ့ သကသြကခြွိုဟာ နောကနြေ့မနကမြှာ တရားရုံးမှာ လကမြှတသြှားထိုးကှပါတယြ။ အသိသကသြေ အဖှဈကတော့ ကွောသြူအောငနြဲ့ရိုစီပေါ့..။ ”ကဲသူငယခြငွြးရေ ငါမငြးအတှကြ ဂုဏယြူပါတယကြှာ..” ကွောသြူအောငကြ တင့ဆြှကေို အဓိပျပါယပြါတဲ့ မကွလြုံးတှနေဲ့ကှည့ပြှီးပှောလိုကပြါတယြ။ တင့ဆြှေ ကွောသြူအောငြ ဘာကိုဆိုလိုခငွတြယဆြိုတာ သိပါတယြ။ ရိုစီကလညြး ရှကနြတေဲ့ သူမသူငယခြငွြး သကသြကခြွိုကိုစရငြးနဲ့ ”ကိုကှီးတင့ဆြှရေေ..ညီမလေးသူငယခြငွြးကို သခွောစောင့ရြှောကလြိုကပြါနောြ..” ”စိတသြာခွ…ညီမလေး ရိုစီ..” တင့ဆြှကလေညြး ကတိပေးလိုကပြါတယြ။ ”ညီမလေးသူငယခြငွြးကလေ..ကိုကှီးတင့ဆြှကေို အရမြးခစွလြို့ယူခဲ့တာ.. သူ့အိမမြကတြှကေို စှန့လြှတပြှီး..”။

”ဘာအိမမြကလြဲရိုစီရဲ့..ပှောပါဦး..” ”ဒီလို..ကိုကှီးရဲ့..သကသြကခြွိုက ကွောငြးဆရာမ ဖှဈခငွတြာ… သူကကွောငြးပှီးရငြ ကွောငြးဆရာမ လုပပြှီး တောရှာလေးတှမှော စာသှားသငမြယလြို့ ရညရြှယထြားတာ ကိုတင့ဆြှရေဲ့.. အခုတော့ ကွောငြးမပှီးခငြ ကိုတင့ဆြှကှေီးကိုခစွပြှီး ယူလိုကတြာပေါ့.. ခဈခဈ” ရိုစီပှောစကားကှောင့ြ သကသြကခြွိုကို သူပုခုံးလေးဖကလြိုကပြှီး..။ “သူပှောတာဟုတလြား ခလေး.. ခလေးက ကွောငြးဆရာ မလုပခြငွတြယဆြို.’ သကသြကခြွိုကလညြး ရှကပြှုံးလေးနဲ့ ခေါငြးညိမ့ရြငြး.. ”ဟုတပြါတယြ..ကိုကို..” လို့ဖှလေိုကပြါတယြ။ သှောြ..ခလေးရယလြို့ တင့ဆြှရငေထြဲက ရရှကေမြိလိုကပြါတယြ။သူတို့ (၄) ယောကဟြာ တရားရုံးထဲကနေ ပွောရြှငစြှာထှကလြာပါတယြ။

ပွောရြှငနြတေဲ့ တင့ဆြှနေဲ့ သကသြကခြွိုဘဝလေးကို ဖကွဆြီးမဲ့ ကံကှမျမာကရောကလြာပါတယြ။ တရားရုံးက အထှကမြှာ အရှိနပြှငြးပှငြးနဲ့ မောငြးလာတဲ့ ကားတဈစီးဟာ အရှေ့ကသှားနတေဲ့ သကသြကခြွိုနဲ့ တင့ဆြှဆေီကို တည့တြည့ဝြငလြာပါတယြ။ ဒီအခွိနမြှာ တင့ဆြှကေ သူ့ရဲ့လကထြဲက ဖုနြးလှတကြသွှားတာကှောင့ြ ကုနြးကောကနြတေဲ့ အခွိနပြါ.။ မကွစြိတဈမှိတြ လွှပတြဈပှတြ အတှငြးမှာဘဲ သကသြကခြွိုက တင့ဆြှကေို တှနြးထုတလြိုကပြါတယြ။ သူမတှနြးထုတလြိုကတြဲ့ အခွိနမြှာ တင့ဆြှဟော လမြးဘေးကို လှင့သြှားပမေဲ့ ကားကတော့ သူမကို ဝငတြိုကလြိုကပြါတော့တယြ။ ”ဒုနြး…” ”အ…” သကသြကခြွိုရဲ့အောသြံလေးက လမြးပေါမြှာ ပွံလှင့သြှားပါတော့တယြ။

လူတှဝေိုငြးလာပှီး တိုကသြှားတဲ့ကားသမားကို ဝိုငြးဖမြးကှပါတယြ။ တင့ဆြှကတေော့ ဘာဆိုဘာမှ မသိတော့ပါဘူး။နာကငွမြှုကှောင့ြ တဆတဆြတတြုနနြတေဲ့ သကသြကခြွိုရဲ့ ကိုယလြုံးလေးကို သူ့ရငခြှငထြဲပှေ့ဖကထြားပှီး ငူငူငိုငငြိုငကြှီးဖှဈနပေါတယြ။ မှနဆြနလြှနြးတဲ့ အဖှဈအပကွကြှောင့ြ ကွောသြူအောငနြဲ့ ရိုစီကလညြး ကှောငတြောငတြောငနြဲ့ ငေးကှည့နြပေါတယြ။ သကသြကခြွိုရဲ့ နှုတခြမြးလေးက တဆတဆြတြ လှုပခြတနြပေါတယြ။ တဈခုခုပှောခငွနြသလေိုပါ။ ခလေး…ခလေးကို ကိုကိုဆေးရုံပို့ပေးမယနြောြ.. ဘာမှမဖှဈစရဘေူး..” ”ခလေး..ခလေးလေ… ကိုကို့ကို ကယြ…ကယြ.. ခှင့ရြတာ..ဝမြး.ဝမြး..သာ..” ”ခလေး..ခလေး..” သကသြကခြွိုကား အားယူပှီးနောကြ.. ”ကို..ကိုကို့ကို…ခလေး..အရမြးခစွြ…”။

သူ့အကွီလေးကိုသှေးလူးနတေဲ့ လကကြလေးနဲ့ ဆုပကြိုငရြငြး သကသြကခြွို ဇကကြလေး လညကြသွှားပါတယြ..။ ”ခလေး..ခလေး.ကိုကို့ကိုထားခဲ့ပှီလား.. ဖှဈမှဖှဈရလေ ခလေးရယြ..” တင့ဆြှကေား ယူကှုံးမရစှာပှောလိုကပြါတယြ။ ရငထြဲမှနာကငွမြှုကှောင့ြ မကွရြညတြှကလေညြး ကဆွငြးလာပါတယြ..။ ရငထြဲမှာ စူးအောင့ပြှီး အောငြိုပမေဲ့ သူ့အသံကထှကမြလာဘဲ.. မကွရြညတြှသော တဈလိမ့ခြငွြးထှကလြာပှီး သူ့အမှငအြာရုံတှလညြေး မှုနဝြါးလာပါတော့တယြ။ ”အဲ့ဒီနောကြ..ဘာတှဆကေဖြှဈခဲ့တာလဲ ကိုကွောသြူအောငြ..” သငြးသငြးမငြးက ကိုကွောသြူအောငကြို ဆကမြေးလိုကပြါတယြ။ လဲ့လဲ့က လညြး ကိုကွောသြူအောငပြှော တာကို စိတဝြငတြစားနဲ့ နားထောငနြပေါတယြ။

ကိုကွောသြူအောငြ ဒီကိုရောကတြာ တဈလကွောပြါပှီ။ တင့ဆြှကတေော့ ဒီနဲ့အနီးဆုံးမှို့ကို သူ့ကွောငြးက ကလေးတှအတှေကြ ဖတစြာအုပတြှဝယေပြေးဖို့ မနကကြတညြးက သှားနပေါတယြ။ တင့ဆြှဆေီ လာလာလညရြငြး ကွောသြူအောငလြညြး လဲ့လဲ့တို့ သငြးသငြးမငြးတို့နဲ့ခငမြငနြပေါပှီ။ ကွောသြူအောငကြ စကားကိုဆကလြိုကပြါတယြ။ ”အဲ့နောကတြော့ တင့ဆြှဟော ငူငူငိုငငြိုငကြှီးဗွ.. လူတှနေဲ့လညြး စကားသိပမြပှောတော့ဘူး… သူခစွခြဲ့ရတဲ့ မိနြးခလေးနှဈယောကကြလညြး သူ့ရှေ့မှာတငြ ဆုံးသှားတာဆိုတော့.. သူ့ရငထြဲမှာလညြး နာကငွခြံစားနဟနေတြူပါတယြ.. နောကဆြုံး.. သူ့မိဘတှရေဲ့အလုပကြိုလညြး မလုပတြော့ဘူး.. မိဘတှတေားနတေဲ့ကှားက ကွောငြးဆရာအလုပလြွှောကပြှီး..။

တဈနယပြှီးတဈနယြ ပှောငြးသှားလိုကတြာ… သူ့မိဘတှဆေီကို ဖုနြးတောငြ ဆကတြာမဟုတဖြူး.. အဲ့ဒါ ဒီနယမြှာသူ့ကိုတှေ့တော့ သူ့မိဘတှဆေီ ဖုနြးဆကရြသေးတယြ… သူ့မိဘတှကလေညြး သူတို့သားကိုအရမြးခစွတြော့ သူတို့သားကို စိတခြမွြးသာစခငွေတြယြ ထငပြါတယဗြွာ.. သူစိတခြမွြးသာသလိုနပေါစတေဲ့.. ကွှနတြော့ကိုပဲ ကှည့ရြှုစောင့ရြှောကခြိုငြးထားတာပေါ့.. တကယတြော့ သူက သကသြကခြွိုရဲ့မဖှဈခဲ့ရတဲ့ ဆနျဒလေးကို အကောငအြထညြ ဖောပြေးနတောထငပြါ့.. သကသြကခြွိုတို့ ကှညဖြှူတို့နဲ့ပတသြကပြှီး သူ့အပှဈရှိတယလြို့ ခံယူနဟနေတြူတယြ… ခကပြါတယဗြွာ..” လို့ပှောရငြး ကွောသြူအောငကြ ရနှေေးကှမြးကို ယူသောကလြို့ အဝေးကိုငေးနပေါတယြ။

လဲ့လဲ့နဲ့ သငြးသငြးမငြးတို့လဲ စကားမပှောနိုငဘြဲ.. အတှေးတှထေဲမှာ နဈမွှောနပေါတယြ။ လဲ့လဲ့စိတထြဲမှာတော့ တင့ဆြှအပေေါြ သနားကှငနြာစိတတြှကေ ပိုမိုယိုဖိတမြိနပေါတယြ။ သှောြ.. ကိုတင့ဆြှရယြေ…ကံဆိုးလှခညွလြား.. ရှင့ကြို သနားလိုကတြာရှငရြယြ.. လို့ စိတထြဲကတှေးထငပြှီး မကွဝြနြးထောင့ကြစို့လာတဲ့ မကွရြညလြေးတှကေို ကွောသြူအောငနြဲ့ သငြးသငြးမငြး မသိအောငြ သုတလြိုကပြါတော့တယြ။သူမရဲ့အပှုအမူကို ခစွသြူငယခြငွြး သငြးသငြးမငြးက မှငပြမေဲ့ မသိခငွယြောငဆြောငထြားလိုကပြါတယြ။ ဘာဖှဈလို့လဲဆိုတော့ တင့ဆြှအပေေါငြှိတှယနြတေဲ့ လဲ့လဲ့ရဲ့ သံယောဇဉကြို သူမရိပမြိလို့ပါ။ ”ဆရာလေး..မှို့ကပှနလြာတာလားဗွ…”။

စာအုပထြုပတြှကေို ဆှဲပှီးပှနလြာတဲ့ တင့ဆြှဟော.. လယထြဲကပှနလြာတဲ့ ကိုခကွကြှီးနဲ့ လမြးမှာတှေ့လိုကပြါတယြ။ ဒီနေ့ တင့ဆြှစေိတတြှေ မကှညပြါဘူး။ ဘာဖှဈလို့မှနြးမသိဘူး သူ့စိတတြှကေ သကသြကခြွိုကို သတိရနပေါတယြ။ ”ဟုတတြယြ..ကိုခကွကြှီးရေ.. လယထြဲက ပှနလြာတာလား..” ”ဟုတပြ..ဆရာလေးရေ.. တဈကိုယလြုံး ညောငြးညာကိုကခြဲနတောဘဲ..” တင့ဆြှလညြေး စိတကြူးထဲကအာရုံရလာပါတယြ…။ ”ဒါဆိုလညြးကို ကိုခကွကြှီးရေ သှားလိုကရြအောငလြေ.. ကွှနတြောတြိုကပြါ့မယြ..” ခကွကြှီးကလညြး ဒါမွိုးဆိုမောငမြငှငြးလေ…။ ”ဟီးဟီး..အားနာစရာဆရာလေးရယြ” လို့ ပါးစပကြပှောလိုကပြမေဲ့ သူ့ခှလှမြေးတှကတေော့ ဆရာလေး ကိုတင့ဆြှနေောကကြို ကောကကြောကပြါအောငြ လိုကသြှားပါတော့တယြ။

ဒီလိုနဲ့ တင့ဆြှနေဲ့ ခကွကြှီးဟာ သူတို့စတညြးခရွာ ကိုမောငငြယတြို့ ထနြးတောထဲကို ရောကသြှားကှပါတော့တယြ။ “ဟော..ဆရာလေးတို့ပါလား..” ကိုမောငငြယကြ ပှုံးရငြးနှုတဆြကလြိုကပြါတယြ။ ”အေးဗွာ..ညောငြးကိုကလြာလို့ တဈမှူလောကြ အရငပြေး.. ဒါနဲ့ ဒေါအြေးမိရော မမှငပြါလားဗွ..” ”ဟိုဖကရြှာက သူ့အသိဆုံးလို့တဲ့…ညအိပသြှားလရေဲ့…” ကိုမောငငြယကြ ပှောရငြးဆိုရငြး ထနြးရအေိုးကို ခပွေးလိုကပြါတယြ။ ”နေဦး.. ဒီနေ့ဆရာလေးတို့ကံကောငြးတယြ.. တိုကတြိုကဆြိုငဆြိုငြ.. ဒီနေ့ခွိုးထောငတြာ (၃) ကောငြ ရလာတယြ.. ခွိုးကှောနြဲ့မှညြးကှတာပေါ့” ကိုမောငငြယကြပှောလိုကရြငြး နောကမြှာ သူကှောထြားတဲ့ခွိုးငှကကြှောကြို ယူလာပါတယြ။

နီရဲကှှပရြှနတေဲ့ ခွိုးငှကကြှောကြလညြး ခွိုအိနတောပါဘဲ။ ”ကိုမောငငြယြ…ခငဗြွားကိုလာလဗွော.. ခငဗြွားမမကှီး မရှိပါဘူးဗွ..ဟီးဟီး” ခကွကြှီးကကိုမောငငြယကြိုပါ ဖိတခြေါလြိုကပြါတယြ။ ”အေးကှ..ဆောငြးရောကလြာတော့ နညြးနညြးခမွြးသလိုလို..” ”ကိုမောငငြယကြလညြး..သောကခြငွရြငြ သောကခြငွတြယပြေါ့ဗွာ..” ” နေဦးဗွ… အခုမှသတိရတယြ.. ရှာထိပကြ ဒေါရြှှတေို့ ကုနစြုံဆိုငမြှာ အနီရတယမြဟုတလြား.. ” ”ရတာပေါ့ ဆရာလေးရယြ..” အဲ့ဒါဆို ဆိုငကြယလြေးနဲ့ပှေးပှီး အနီတဈလုံး သှားဝယလြိုကြ.. ပိုကဆြံယူသှား…” ”ဖှဈပါ့မလား ဆရာလေးရယြ…ရောကုနြဦးမယြ…” ”ရပါတယဗြွ..ဖှဈတယကြိုခကွကြှီးရေ..ဖှဈတယြ…” ”ဒို့ဆရာလေးကောငြးမှုကှောင့ြ အရကအြကောငြး သောကရြတော့မယြ..ဟဟ”။

ကိုမောငငြယကြား ခကွကြှီးရဲ့စကားကို တုံ့ပှနလြိုကရြငြး ထနြးပငအြောငမြှာရပထြားတဲ့ ဆိုငကြယပြေါကြို တကကြာစကနြိုးပှီး ထှကသြှားပါတော့တယြ။ တင့ဆြှနေဲ့ခကွကြှီးတို့လဲ ထနြးရကေို ခွိုးကှောနြဲ့မှညြးရငြး.. ကိုမောငငြယြ ပှနအြလာကို စောင့ဆြိုငြးနကှပေါတော့တယြ။လဲ့လဲ့ကား စိတပြူနသညြေ။ ကိုတင့ဆြှကေား မှို့ကို တကသြှားရာမှ ခုခွိနထြိပှနမြလာ။ ဖှဈခငွတြော့ သငြးသငြးမငြးကလညြး ဒီနေ့မှဘဲ မှို့မှာ သူမမိဘတှေ ရောကနြသညေဆြိုသဖှင့ြ ညနကဘေဲ သူမမိဘတှကေို ကှိုဆိုရနသြှားပှီ။ ဒါကှောင့ြ အဆောငမြှာ သူမတဈယောကထြဲဖှဈနပေါတယြ။ ကှောကတြာတော့ မကှောကပြမေဲ့ ညကမှောငလြာတော့ သူမအနညြးငယြ အားငယစြိတတြှေ ဝငလြာပါတယြ။

ကိုတင့ဆြှလညြေး ဒီညပှနမြရောကလြောကတြော့ဘူးထငတြယြ။ ”ဆရာမရေ…ဆရာမ..” အဆောငရြှေ့မှာခေါသြံကှားရသညြ။ ကာလသား ခေါငြးဆောငြ ကိုခကွကြှီးအသံပဘေဲ။ သူမအခနြးတံခါးကို ဖှင့လြိုကပြှီး ကှည့လြိုကတြော့ ကိုခကွကြှီးနဲ့ ကိုတင့ဆြှေ။ ကိုတင့ဆြှေ မူးလာပှီ။ ခေါငြးကငိုကစြိုကကြလွို့။ ခကွကြှီးက တှဲနရသေညြ။ ”အဟဲ. .ဆရာမ..ဆရာလေးကတော့ အရမြးမူးနပှေီ…” ”နညြးနညြးလေးဘဲမွားတာပါ..ကိုခကွကြှီးရာ… ဘာတှပှေောနတောတုနြး..” ကိုတင့ဆြှအသေံကလေးနပှေီ။ လူကလညြး ယိုငတြိုငတြိုငြ… ”ရပှီ..ကိုခကွကြှီး ကွေးဇူးတငတြယြ…. ရတယြ..ရတယြ..” ။

”ဒါဆို..သှားမယနြောြ..ဆရာလေး.. ဆရာမ ကွှနတြောဆြရာလေးကို ထားခဲ့ပှီနောြ…စိတခြမွယြ..” ”ဟုတကြဲ့ရှင့ြ…” လဲ့လဲ့စိတညြဈသှားပါတယြ။ ခကွကြှီးကတော့ သီခငွြးတှေ တကှောကြှောအြောဟြဈရငြး.. ယိုငတြိုငတြိုငခြှလှမြေးမွားနဲ့ ရှာလယလြမြးအတိုငြး ပှနလြွှောကသြှားတာကို မှငလြိုကရြပါတော့တယြ။ ”အဟဲ..ကိုခကွကြှီးတောတြောမြူးနပှေီ..ဟကဟြကြ..” တင့ဆြှကခေကွကြှီးသှားရာလမြးကို ကှည့ပြှီးလဲ့လဲ့ကို ပှောလိုကပြါတယြ။ တဟကဟြကနြဲ့ပှောရငြး သူလညြး မဟနနြိုငတြော့ပါဘူး။ အဆောငရြှေ့လှကေားရငြးမှာ ခေါငြးမှီပှီး မူးဝကောမထနိုငဘြဲဖှဈနပေါတယြ။

သူ့စိတထြဲမှာ လဲ့လဲ့ကိုမေ့သှားပါတယြ..။ “သကသြကခြွို…မငြးကိုယ့ဆြီပှနလြာခဲ့ပါ.. ခလေးရယြ…” သူ့ပါးစပကြလညြး ကယောငကြတမြးတှေ ညဉြးတှားနပေါတယြ။ ”ကိုတင့ဆြှေ…အကို..ထ..ထ.အရမြးအေးတယြ..” တင့ဆြှကေိုလှုပနြှိုးပမေဲ့ တင့ဆြှကေ မထလာတာကှောင့ြ လဲ့လဲ့စိတညြဈသှားပါတယြ။ ”ကဲကဲ..အကို အခနြးထဲ လဲ့လဲ့လိုကပြို့မယြ.. ဘာလို့ ဒီလောကတြောငသြောကရြတာလဲ အကိုရယြ…” လဲ့လဲ့က တင့ဆြှဂွေိုငြးအောကကြနဝငေပြှီး သူမပုခုံးပေါလြကတြငကြာ တှဲထူလိုကပြါတယြ။ မူးနတောကှောင့ြ တင့ဆြှရေဲ့ ကိုယလြုံးကှီးက သူမအပေါမြှီထားသလိုဖှဈနပေါတယြ။

ဒါကှောင့ြ တင့ဆြှရေဲ့ အထိအတှေ့ကိုရနပှေီး.. ယငဖြိုတောငြ မသနြးဖူးသေးတဲ့ သူမအဖို့ ရငခြုနသြံက မှနလြာပှီးတဒုတဒြုတနြဲ့ သူမရငခြုနသြံကို သူမပှနကြှားနရပေါတယြ။ ”ခလေး….” တင့ဆြှကေားတောတြောမြူးနဟနေတြူပါတယြ။ လဲ့လဲ့.. စိတထြဲအဲ့လိုခေါသြံကှားတာနဲ့ သူမရငထြဲ ဝမြးနညြးမှုတှသောဖှဈလာပါတယြ။ တင့ဆြှေ..ကို သူမက ဂရုစိုကနြရပေမေဲ့ တင့ဆြှကတေော့ အတိတဟြောငြးကိုဘဲ သတိရနတောပါ။ သူမစိတထြဲမှာ ဝမြးနညြးမှုကှောင့ြ မကွရြညလြေးမွား စို့လာပါတယြ။ ”အကို…မူးနပှေီထငတြယြ…” တင့ဆြှကေို သူ့ရဲ့အခနြးထဲလိုကပြို့လိုကပြါတယြ။

မနိုငမြနငြးနဲ့ တင့ဆြှခနျေဓာကိုယကြှီးကို တှဲရငြး ကုတငအြပေါဆြှဲအတငမြှာ.. ယိုငလြဲသှားပှီး သူမကကုတငပြေါကြို ပကလြကလြှနကြသွှားပှီးတင့ဆြှကေ သူမအပေါကြို ထပရြကကြှီး ကလွာပါတော့တယြ။ ”အို…” ရှကစြိတကြှောင့ြ လဲ့လဲ့ ရုနြးဖို့ကှိုးစားမိပမေဲ့.. တင့ဆြှကေ သူမအပေါကြဖယမြပေးဘဲ.. သူမပါးတှကေို တရှုပရြှုပနြမြးနပေါတယြ။ တဈခါမှ ဘယယြောငြျကွားလေးမှ မနမြးဖူးသေးတဲ့ပါးပှငကြို တင့ဆြှကေ အငမြးမရနမြးနပေါတယြ။ သူ့စိတထြဲမှာတော့ သကသြကခြွိုလို့ဘဲ ထငနြမေိတာပါ။ လဲ့လဲ့ကို “ခလေးရယကြိုယ့ကြို အကှာကှီးခှဲရကတြယနြောြ.. ကိုယခြလေးကို အရမြးလှမြးနတောသိလား…”။

လဲ့လဲ့လညြး တုနယြငနြတေဲ့ အသံလေးနဲ့… ”ခလေး..လညြး..ကိုကို့ကိုအရမြးခစွတြာဘဲ… သိလား” လို့ ပါးပေါမြှာ မကွရြညတြှစေီးကလွာရငြး ပှောလိုကပြါတယြ။ သူမအနနေဲ့ တင့ဆြှအပေေါမြှာ ဘယလြိုဖှဈသှားမှနြးမသိပါဘူး.။ တင့ဆြှမေူးမူးနဲ့ သူမအပေါလြူမှားနတောကို သူမဘာလို့ မငှငြးဆနမြိမှနြးမသိပါဘူး.။ တင့ဆြှရေဲ့ အနမြးတှကှေောင့ြ ရငခြုနသြံလညြး မှနလြာပါတယြ။ ”ဝေါ…ဝေါ…ဖွောကြ..ဖွောကြ…” မိုးစကမြိုးမှုနတြှကဆွေငြးလာပှီး မိုးက သညြးသညြးမဲမဲရှာလာပါပှီ။ မိုးအကုနြ ဆောငြးအကူးမှာ နောကဆြုံးလကကြနွြ မိုးရှာခလွာတာပါ။ မိုးသညြးသညြးမဲမဲ ရှာခလွာပှီး တလောကလုံး အမှောငဖြုံးသှားပါတယြ။ အကိုတင့ဆြှရေဲ့လကတြှကေ သူမရဲ့ ထမိနအြောကလြေးကို လကနြိုကလြိုကပြှီး။

သူမရဲ့ ပေါငခြှကှားက တဈခါမှ ယောငြျကွားလေးတဈယောကကြ မကိုငဘြူးတဲ့ အပွိုစငြ စဈစဈပိပိလေးကို ပှတကြာကိုငလြိုကတြဲ့ အခွိနမြှာတော့။ ”အို..ကိုကို…မလုပပြါနဲ့…လဲ့လဲ့ကှောကတြယြ..” သူမရဲ့ ငှငြးဆနသြံလေးဟာ သညြးသညြးမဲမဲ ရှာခလွိုကတြဲ့ မိုးသံတှရေဲ့ ကှားမှာဘဲ လှင့ပြွံ ပွောကကြှယသြှားပါတော့တယြ။ နဂိုက မစှမြးရငြးလညြးရှိ ကနစြှနြးခငြးလညြး ငှိနတေဲ့ လဲ့လဲ့အဖို့ ကိုကိုတင့ဆြှရေဲ့ လူမှားပှီးလုပမြိတဲ့ အပှုအမူတှကေို ငှငြးဆနနြိုငစြှမြး မရှိတော့တာ အမှနပြါဘဲလေ။ ”ကိုကို…မလုပပြါနဲ့..” လဲ့လဲ့က တိုးတိုးလေးငှငြးဆနပြမေဲ့.. ကိုကိုတင့ဆြှကေ သူမအပေါမြိုးပှီး သူမနှုတခြမြးဖူးဖူးလေးကို သူ့နှုတခြမြးနဲ့တေ့ပှီး စုပလြိုကတြဲ့အခါမှာ သူမ အသံတိတသြှားပါတယြ။

ကိုကို့ရဲ့ အနမြးတှကှေားမှာ သူမမူးယဈသှားပါပှီ။ သူမထမိနအြောကကြို လကနြှိုကပြှီး ကိုကိုတင့ဆြှကေ သူမပိပိလေးကို ပှတပြေးနတောကှောင့ြ သူမစိတတြှလေဲကှှလာပှီး ကိုကိုရငဘြတကြှီးကို တှနြးထားတဲ့ သူမလကကြလေးတှေ ပှုတကြသွှားပါတယြ။ တင့ဆြှကလေညြး အရမြးကိုမူးနတောပါ။ သူ့လကကြ သူ့ပုဆိုးကိုဆှဲခွှတတြာတောငြ ခွောနြပေါသေးတယြ။ ဘာကှောင့မြှနြးမသိ..လဲ့လဲ့က သူမထမိနလြေးကို ကိုကိုတင့ဆြှမခွှေတခြငြ ဖှလွှေော့ခလွိုကမြိပါတယြ။ ကိုကိုတင့ဆြှကေ မူးမူးနဲ့ သူ့ရဲ့ဒုတကြှီးကို သူမထဲထည့ရြာမှာ ခွောပြှီး ဖငခြှကှားကို လှမြးထောကမြိတာကှောင့ြ သူမဖငကြွောပါ စိမ့သြှားရပါတယြ။နညြးတဲ့ဒုတကြှိးလား ကိုကိုရယြ..။

ဒါပမေဲ့ လဲ့လဲ့ကတော့ ကိုကိုခစွတြာကို ခံယူခငွနြပှေီမို့ ဒုတကြှီးကိုကိုငပြှီး. သူမပိပိ နှဈခှမြးကှားထဲကို ရောကအြောငကြို တေ့ပေးလိုကပြါတယြ။ တင့ဆြှကလေညြး မူးမူးနဲ့လဲ့လဲ့ရဲ့ အဖုတလြေးထဲကို သူ့ဒုတကြှီးကို တဈဇှတထြိုးကှီးဆောင့လြိုကပြါတယြ။ ”ဒုတြ….” ”အ..အ..ကိုကို..” နာကငွမြှုကှောင့လြဲ့လဲ့ ညဉြးညူသံလေးထှကသြှားပှီး တုနယြငနြတေဲ့ လကကြလေးနဲ့ ကိုကိုတင့ဆြှရေဲ့ ရငအြုပကြယွကြှီးကို တှနြးထားမိပါတယြ။ ကိုကိုကတော့ လဲ့လဲ့ကို မညာတော့ပါဘူး။ မရပမြနားကို တဇှတထြိုးဆောင့တြော့တာပါဘဲ။ လဲ့လဲ့ကိုယ့ကြိုကိုယတြောငြ ရှကမြိပါတယြ။ သူမပိပိအတှငြးသားလေးတှကေို ပှတတြိုကသြှားတဲ့ ကိုကိုတင့ဆြှရေဲ့ဒုတကြှီးကို သူမအတှငြးသားလေးတှကေ သူမ မသိလိုကမြိခငမြှာပငြ ဖမြးဖမြးညှဈနတောကှောင့ပြါ။

ကိုကိုရဲ့ ဆောင့ခြကွတြှေ အခကွြ (၅၀) လောကမြှာ သူမစိတထြဲ ငိုခငွသြလိုရယခြငွသြလို ဖှဈလာပှီး အဖုတထြဲက ဆီးသှားခငွသြလိုလို ခံစားခကွမြွိုး ပှငြးထနလြာပှီး ကငွလြာတာကှောင့ြ တအိုးအိုး ညဉြးညူပှီး ကိုကို့ကို အသားကုနြ ဖကထြားမိပါတယြ။ ကိုကိုဆကပြှီး ဆကတြိုကလြေးငါးဆယခြကွခြန့ြ ဆောင့တြဲ့အခါ.. သူမတဈကိုယလြုံး လဟောနယထြဲမှောကတြကသြလို ခံစားရပှီးသူမအဖုတထြဲကနေ ပူခနဲဖှဈသှားကာ အရညတြှေ ထှကလြာတာကိုသိလိုကရြပါတယြ။ ကိုကိုတင့ဆြှရေဲ့ ဒုတကြှီးထဲက အရညတြှကေ တပှဈပှဈနဲ့ထှကလြာပှီး သူမအဖုတြ အတှငြးသားနံရံတှကေို ပနြးထုတလြိုကပြှီး သူမအဖုတလြေးထဲကနေ ကိုကိုတင့ဆြှကေ သူ့ဒုတကြှီးကို ခွှတလြိုကပြှီး သူမရငခြှငထြဲမှာမကှာခငြ အိပပြွောသြှားပါတော့တယြ။

”အား..” တဈစဈစဈကိုကခြဲနသေော ခေါငြးကို တင့ဆြှစမြေးရငြးညကတောတြောမြွားသှားတာပါလားလို့ စဉြးစားမိသညြ။ ဘာတှဖှဈေလို့ ဖှဈခဲ့မှနြးမသိ.. ထူးဆနြးတာတဈခုတော့ စဉြးစားမိသညြ။ ညက အိမမြကလြိုလိုထငမြိသညြ။ အရမြးမူးနသေောကှောင့ြ ထငသြညြ။ ထိုအိမမြကလြိုလိုထငမြိသော အရာမှာ သကသြကခြွိုဖှဈနတောကိုတော့ သူမှတမြိတယြ။ သကသြကခြွိုက အရမြးလုပလြို့ကောငြးတာပဲ။ မနေ့ညက မိုးရှာတာကိုလညြးသူမှတမြိသညြ။ အဲ့အခွိနြ သကသြကခြွိုရောကလြာတာဘဲ။တင့ဆြှကေိုကခြဲနသေော နားထငကြို လကမြဖှင့ဖြိရငြး သူ့ဘေးနားမှာ တဈစုံတဈယောကရြဲ့ အသကရြှုသံလိုလို ကှားရသညြ။ ”ဟိုကြ..” သူခေါငြးနားပနြးကှီးသှားသညြ။

ရငထြဲ ရထားဆယစြငြး တဈပှိုငထြဲမောငြးသှားသလို လဲ့လဲ့…သူ့ဘေးမှာ အိပပြွောနြသညြေ။ ဒါဆို..ညက.. သူမူးမူးနဲ့သကသြကခြွိုဆိုပှီး လုပခြဲ့တဲ့… သူဟာ..လဲ့လဲ့ပေါ့…ပှသနာဘဲ…။ သူကှည့လြိုကတြော့ လဲ့လဲ့မကွနြှာလေးက အိပပြွောနြလေို့လားမသိ အပှဈကငြးစငနြသညြေ..။ လဲ့လဲ့ပါးက လိမြးနကသွေနပခြါးလေးတှကေ ပကွပြှယနြပှေီ။ အဆီလေးပှနနြတေဲ့ လဲ့လဲ့မကွနြှာကို သူသသခွေောခွာ မိုးကှည့နြသညြေ။တောတြောခြစွဖြို့ကောငြးတဲ့ကလေးမပါလား။ညက. ညက..ဒုကျခဘဲ သူတှေးရငြး ကိုယ့ကြိုကိုယြ ရှကလြာသညြ။ ဘယလြိုလုပရြပါ။ သူကွူးလှနခြဲ့သော အမှားအတှကြ ဘယလြိုတောငြးပနရြမလဲလို့ စဉြးစားနသညြေ…။ သူလဲ့လဲ့ဆီက ကိုယသြငြးရနံ့လေးကို ရနတယြေ။

သူ့နှာခေါငြးကလဲ့လဲ့ရဲ့နဖူးလေးကို သူဖှဖှလေးနမြးလိုကတြဲ့ အခွိနမြှာ… လဲ့လဲ့ရဲ့မကွလြုံးလေးတှကေ ပှင့လြာပါတယြ။ “အို…ကိုကိုဘာမှနြးလဲမသိဘူး.. ခလေးအရမြးရှကတြယြ.. ညက.. ကိုကိုသိပဆြိုးတယြ..သိလား…” လဲ့လဲ့ကညုတုတုအသံလေးနဲ့ပှောလိုကပြါတယြ။ တင့ဆြှစေိတတြှေ ထိနြးမရတော့ပါဘူး…လဲ့လဲ့ရဲ့ ပါးပှငလြေးကို သူတဈရှတရြှတြ နမြးလိုကပြါတယြ။ ”အို…ကိုကိုသိပမြကဲနဲ့ကှယြ.. လဲ့လဲ့တဈကိုယလြုံး ကွတေော့မှာဘဲ..” ထိုသို့ပှောလိုကတြဲ့အခွိနမြှာဘဲ…။ ”တင့ဆြှရေေ..တင့ဆြှေ.. မငြးအဖေ၊ အမတှေေ လိုကလြာတယဟြေ့..” ဆိုတဲ့အဆောငရြှေ့က ကွောသြူအောငရြဲ့ ခေါသြံကှားရပါတယြ။ တင့ဆြှလညြေး ခေါငြးနားပနြးကှီးသှားသလို လဲ့လဲ့လညြး မကွလြုံးပှူးသှားပါတယြ။

ဟိုကြ..အဖနေဲ့အမကေ ငါရှိတဲ့အရပကြို ဘယလြိုကနေ ဘယလြိုလိုကလြာပါလိမ့လြို့ သူစဉြးစားလိုကပြမေဲ့ စဉြးစားခွိနတြောငြ မရလိုကပြါဘူး..။ သူနတေဲ့ အဆောငအြခနြးတံခါးကို တှနြးဖှင့ပြှီးလူအုပကြှီးက ဝငလြာပါတယြ။ နှဈယောကသြား ကမနြးကတနြး ကုနြးရုနြးထပမေဲ့ တင့ဆြှအေောကပြိုငြးက ဗလာကှီးပါ။ ”အို….” ဆိုတဲ့အသံနဲ့အတူ… ဝငလြာကှတဲ့ လဲ့လဲ့သူငယခြငွြးဆရာမ သငြးသငြးမငြး၊ ကွောသြူအောငြ၊ တင့ဆြှေ အဖနေဲ့အမတေို့ကတော့ မကွနြှာကို တဈဖကကြိုသာ လှဲထားလိုကရြပါတော့တယြ။ ”ကဲ…ကဲ…ဆရာလေး..ခဲဖိုးလေး..ဟကဟြကြ..” ကာလသားခေါငြးဆောငခြကွကြှီးက ကာလသားမွားနှင့အြတူ အဆောငရြှေ့အပေါကဝြမှတထြားပှီးခဲဖိုးတောငြးနသညြေ။

”အဟဲ..ပေးရမှာပေါ့ ကိုခကွကြှီးရယြ…” တင့ဆြှကေ သူ့တိုကပြုံအိတထြဲလကနြှိုကကြာ စမြးလိုကသြညြ…။ ပိုကဆြံက ( ၂ ) သောငြးဘဲ ရှိတော့သညြ။ ”နိုးနိုး…ဒီလောကနြဲ့မရဘူး ဆရာလေး…နို့မို့ဆို ဖယမြပေးဘူး..” ခကွကြှီးက ဆကညြှောနြသညြေ။ လဲ့လဲ့က သူမပိုကဆြံအိတလြေးကိုဖှင့လြိုကပြှီး…ပိုကဆြံတဈထပကြို ထုတယြူလိုကသြညြ။ “ရော့ကိုခကွကြှီး..” ”ဟား..ဟား..ဒါမှဒို့ဆရာမကှ…ကဲ.. သူငယခြငွြးတို့သှားရအောငြ..” ဆိုပှီး ပေးသောငှမွေားကို ယူကာ ထနြးတောက ကိုမောငငြယတြို့ဆိုငကြို ခွီတကသြှားကှတော့သညြ။ထိုအခွိနမြှာတော့ ရှာထိပကြ ကုကျကိုလပြငကြှီး အောကမြှာတော့… သူတို့မသိလိုကသြည့စြကားပှောနကသွေည့စြုံတှဲ(၁)တှဲက ရှိနသေေးသညြ။

ဆရာမလေးသငြးသငြးမငြးနှင့ြ ကွောသြူအောငတြို့စုံတှဲ.. ဘာတှပှေောပှီး.. သဘောကနွသလေဲဆိုတော့…. ”ကို….အခုတော့ ကိုတင့ဆြှကှေီးက အကိုဆငထြားတဲ့ ဂှငထြဲကို ကှိခနဲဘဲနောြ…” ”ဟုတတြာပေါ..သငြးသငြးရယြ…အကိုက ရောကခြါစ သငြးသငြးကို မသိခငွယြောငဆြောငထြားရတာ.. ဟိုကောငကြှီးရော လဲ့လဲ့ရော မသိအောငြ…ဟီးဟီး..” ကွောသြူအောငကြား ပါးစပကြှီးဖှဲကာ သဘောကနွသညြေ..။ တကယတြော့ သငြးသငြးမငြးနှင့ြ ကွောသြူအောငကြား ဗဟိုဝနထြမြးတကျကသိုလမြှာ သငတြနြးတကရြငြး ခစွကြှိုကခြဲ့ကှပှီး သငြးသငြးမငြးရှိရာအရပသြို့ အပှောငြးလွှောကခြဲ့ခှငြးဖှဈသညြ။ လဲ့လဲ့က တင့ဆြှကေို စိတဝြငစြားနမှနြေးသိသဖှင့ြ သငြးသငြးမငြးနဲ့တိုငပြငကြာ တလှာခြဲ့ခှငြးဖှဈသညြ။

ပှောရလွှငြ လဲ့လဲ့ကား သကသြကခြွိုနှင့ြ ညီအမအရငြးလို ခစွခြဲ့သော အခစွဆြုံး သူငယခြငွြးတှေ။ လဲ့လဲ့မိဘတှနှငေ့ြ တင့ဆြှမေိဘမွားကား ငယသြူငယခြငွြး တဈရပတြညြးသားတှေ။ ဒါကို တင့ဆြှကေ သိသဖှင့ြ သကသြကခြွိုစိတနြဲ့လနသေေော သူငယခြငွြးဖှဈသူကိုကယတြငရြှငကြှီးလုပကြာ ဖူးစာရေးနတလြုပခြဲ့ခှငြး ဖှဈသညြ။ တကယတြော့ တင့ဆြှနှငေ့လြဲ့လဲ့ ဖှဈသှားသည့ညြက သူနှင့ြ သငြးသငြးမငြးကမှို့ကတညြးခိုခနြးတဈခုမှာနှပနြခှငြေးဖှဈသညြ။ ခကွကြှီးနှင့ြ ကိုမောငငြယကြိုဘေးတီးပေးဖို့ အကူအညီတောငြးရသေးသညြ။ အခွိနကြိုကြ ထောငဖြမြးလိုကတြော့ တင့ဆြှနေဲ့လဲ့လဲ့ကား ယခုလို ခစွကြှိုကပြှီး မငြျဂလာဆောငသြညအြထိ ဖှဈသှားခှငြးဖှဈသညြ။

“အဟိ..” ကွောသြူအောငကြပှုံးလိုကသြညြ။ သငြးသငြးမငြးက… သူ့ရငခြှငထြဲမှာမှီနရငြေး…. “အကို..ဘာရီနတောလဲ…” “အခုလောကဆြို တင့ဆြှကှေီးတဈယောကတြော့ အတိတမြေ့နလေောကပြှီ… သငြး..သူငယခြငွြး အပှုအစုကောငြးတာနဲ့..” “အို..ကိုရယြ..နားရှကစြရာတှေ…” “အဟိ..ကိုကဘာပှောလို့လညြးလို့…. သငြးသငြးဘာသာ စိတကြူးထဲရှိတာ တှေးနတောကိုး…” “ကိုနောြ…ပှောလကေဲလေ…ကဲဟယြ…လူဆိုး..” သငြးသငြးမငြးက ကွောသြူအောငရြငအြုပကြှီးကို ရှကရြမြးရမြးပှီး လကသြီးဆုပလြေးမွားနဲ့ ထုနပေါတယြ။

ကွောသြူအောငကြ သငြးသငြးမငြး လကကြလေးကို ဖမြးဆုပပြှီး သူမကိုယလြုံးလေးကို သူ့ရငခြှငထြဲ ထည့လြိုကပြှီး ပါးနှဈဖကကြို နမြးလိုကတြဲ့အခွိနမြှာတော့.. “အို…” ဆိုတဲ့ သငြးသငြးမငြးရဲ့အသံလေးက ထှကပြေါလြာပါတော့တယြ။ သူတို့နှဈယောကြ ခစွနြကှသေလိုဘဲ… သူငယခြငွြး တင့ဆြှတဈေယောကကြတော့ လဲ့လဲ့နဲ့တှေ့ပှီးကှညဖြှူကိုရော သကသြကခြွိုကိုရော အခုအခွိနမြှာ သတိရတော့မှာ မဟုတဘြူးလို့ ကွောသြူအောငြ စဉြးစားမိလိုကပြါသေးတယြ။ သူ့ရငခြှငထြဲမှာတော့ သငြးသငြးမငြးက မကွလြုံးလေးမှိတပြှီး ငှိမသြကလြို့……. ပှီး။