စိတ်အရမ်းထနေတယ်

“ဒါ .. မဝငြးမတေို့ အိမပြါလား ခငဗြွာ” “ဟုတပြါတယြ . ဟုတပြါတယြ .. ဘာကိဈစရှိလို့ ပါလဲ” “မဝငြးမေ ကွှနတြော့ကြိုသိပါတယြ .. ခဏလောကြ ခေါပြေးပါလားဗွာ” “မဝငြးမေ ခရီးထှကနြတယေကြှဲ့” “ကွှနတြောကြ ဦးနစေိုးသား ဇယွောစိုးပါ။ ဒီမှာငှကှေေးစာရငြးလေးတှရှငြေးဖို့ ဖဖလှေေှတလြိုကတြာပါ” ဒီတော့မှ အသကြ (၅၀) လောကရြှိသော ဦးလေးကှီးသညြ လှုပလြှုပရြှရှဖှဈ၍ သှားရလသညြေ။ “အောြ .. ဦးနစေိုးရဲ့သားကိုး .. လာလာ အိမြ ထဲဝငြ ဦးလေးတို့ကလဲ လူစိမြးဆိုတော့ ရုတတြရကြ အဝငြ မခံရဲဘူးကှဲ့ .. ဟဲ့ သမီးခငမြေ ဧည့သြညြ အတှကြ ရနှေေး နဲ့အမဲခှောကဖြုတလြုပပြါကှဲ့” ။

“ရပါတယြ ဦးလေးရာ ကွှနတြော့အြတှကြ ဒုကျခမရှာပါနဲ့” “ဒါနဲ့ ဘယမြှာတညြးလဲကှဲ့”“မတညြးရသေးပါဘူး ကွှနတြောခြုမှရောကတြာ” “ဟေ့ .. ဒါဆို ဒို့အိမမြှာဘဲနေ အိမကြလဲကယွြ တယြ။ မငြးစိတလြှတြ ကိုယလြှတနြလေို့ရပါတယြ။ တခှား သှားမတညြးရဘူးနောြ” “ဟာ .. မဟုတတြာ အားနာစရာကှီး ကွှနတြောအြပှငမြှာဘဲ တညြးပါရစေ” “ဒီမှာ မငြးအဖနေဲ့ ကွုပနြဲ့က အငမြတနရြငြးနှီး တာကလား ဒီတော့ မငြးက ကွုပစြိတမြကောငြးအောငြ တော့မလုပပြါနဲ့ကှယြ မငြးအဖရေဲ့ ကွေးဇူးတှကလေဲ ဒို့အပေါမြှာ အမွားကှီးရှိတယြ။ ကှုံကှိုကတြုံး ပှုစုပါရစေ ကှယြ”။

“ကောငြးပါပှီ ခငဗြွာ ဒါပမေဲ့ ကွှနတြော့အြတှကြ တော့ ဘာမှ ထူးထူးထှထှတှေေေ မလုပနြဲ့နောြ” အဖိုးကှီးနှင့ြ ဇယွောစိုးတို့ စကားပှောနကှစေဉမြှာပငြ အသားလတလြတြ လူလုံးတောင့တြောင့အြသကြ (၁၆) နှဈလောကရြှိသော ကောငမြလေးတဈယောကြ လငဗြနြးထဲတှငြ လဘကရြညခြရားနှင့ြ စားစရာမွား ထည့ပြှီး လကမြှကိုငကြာ အဖိုးကှီးရှေ့မှ ယို့ယို့လေးဖှတြ၍ လွှောကလြာသညြ။ ပှီးတော့ ဇယွောစိုး၏ ရှေ့တှငြ စားစရာမွား ခွ၍ ပေးလိုကသြညြ။ အဖိုးကှီးကတပှုံးပှုံးဖှင့ြ ကှည့နြယငြေး .. “ဒါ မဝငြးမရေဲ့ညီမ ခငမြဘေဲကှဲ့ မှတထြား ဒါ ညီးအကိုလိုသဘောထား။

တို့ဖေါကသြယြ ဦးနစေိုးရဲ့ သား ဇယွောစိုးတဲ့ နင့အြမ မလာမခငွြး ဒို့အိမမြှာနမှော အစစ ဂရုစိုကနြောြ ကလေး” ကောငမြလေးက ဇယွောစိုးကို မရဲတရဲကှည့ရြငြး ခေါငြးငှိမ့ြ၍ပှသညြ။ ပှီးသညနြှင့ြ ခွာကနဲလှည့ထြှကသြှား တော့သညြ။ ဇယွောစိုးက ခငမြေ၏ နောကပြိုငြးကို အသာခိုး၍ ကှည့သြညြ။ လုံးကစွနြသေော တငသြားလေးတှကေ မလှုပြ ခငွလြှုပခြငွနြဲ့ ခါသှားတာတှေ့လိုကရြသည့အြတှကြ ဇယွော စိုး၏ စိတထြဲ မကှမခေမွြးလေးဖှဈသှားရသညြ။ “မဝငြးမကတေော့ ကှာလိမ့မြယကြှဲ့ အနဲဆုံး တပတလြောကကြှာမယြ” “ဘယကြိုသှားတာလဲ ဦးလေး .. ဒီလောကတြောငကြှာရအောငြ”။

“လိမျမောစြိုကခြငြးတှေ လိုကကြှည့နြတောကှဲ့ .. ခှံတှအသေဈတိုးထားတာရှိတယလြေ။ အဒေါနြဲ့ သှားဆိုလဲ မရဘူးကှယြ။ ပညာလေးက တတတြော့ မိဘကိုတောငြ မရို သခငွေဘြူး။ အသကကြလဲ အစိတရြှိနပှေီ အိမထြောငပြှု ပါလို့ပှောလို့လဲ မရ။ ကွုပကြ စိတမြခနွိုငဖြှဈနတော။ ခကပြါ တယကြှယြ” “ဒီလိုလဲဘယဟြုတမြလဲ ဦးလေးရာ သူလှတလြှတြ လပလြပနြခငွေလြို့ဖှဈမှာပေါ့” “အငယမြ ခငမြကတွေော့လဲ တမွိုးကှဲ့ သူ့အမလို ထကထြကမြှကမြှကတြော့မရှိဘူး အိမထြဲမှာဘဲ ကုတနြေ တယြ။ ကွောငြးနဲ့ အိမနြဲ့ဘဲ အခု (၉) တနြးအောငထြားပှီလေ” “ဦးလေး ဒါနဲ့ မဝငြးမဆေီ ကွှနတြောြ လိုကသြှားလို့မရဘူးလား စိုကခြငြးတှလေဲ ကှည့ရြငြးပေါ့ ..” ။

“မလှယဘြူးကှဲ့ ခရီးက သိပကြှမြးတယြ မှငြးရော စီးတတလြား” “နဲနဲပါးပါးတော့ စီးတတပြါတယြ ဦးလေးရ” “အေး ဒီခရီးက မှငြးနဲ့သှားရမှာ ဒီကနေ ကားတတနြ ခှကငွေတြတနနြဲ့ နောကဆြုံး မှငြးနဲ့ခရီးဆကမြှ ရောကမြှာ..” “ရပါတယြ ဦးလေးရာ မဝငြးမလေို မိနြးခလေးတောငြ သှားနိုငတြာဘဲ နောကပြှီး ဗဟုသုတလဲရတာပေါ့ ဒီလိုကှီးတော့ ထိုငစြောင့မြနခငွေဘြူး” “အေး ဒါဆိုလဲ ခငမြကေို လမြးပှခိုငြးမယြ သတိနဲ့ သှားကှပေါ့ ကွုပကြ ကနွြးမာရေးသိပမြကောငြးလို့ နို့မို့ယငြ လိုကပြို့ပါတယြ ကှယြ မနကဖြနြ မနကြ စထှကကြှပေါ့” “ဟုတကြဲ့ ဦးလေး ..”။

ခရီးတလွှောကလြုံးခွောခွောမောမော ရှိခဲ့ရသညြ။ သို့ရာတှငြ မှငြးငှားသောနရောရောကတြော့ ပထမဆုံး အ ဆငမြပှမှေုဖှင့ြ ဆုံဆညြးရသညြ။ ငှားမဲ့မှငြးက တကောငြ သာရှိသညြ။ ဇယွောစိုးက ခငမြကေို တယောကတြလဲစီးဖို့ ပှောတော့ သူက ခေါငြးငှိမ့ရြှာသညြ။ မှငြးငှားသောနရောမှာပငြ ရမေိုးခွိုး၍ စားသောကပြှီး ခရီး ထောကနြားလိုကသြညြ။ ပှီးတော့မှ ခရီးဆကြ၍ထှကရြနြ ပှငတြော့သညြ။ ခငမြကေ စောစောတုံးကလို ထဘီတိုတိုဖှင့မြဟုတတြော့ဘဲ စကပနြီညိုလေးကို ဝတြ၍ထားသညမြှာ အတောပြငြ ကှည့လြို့ကောငြးလှသညြ။မှငြးနဲ့ထှကလြာပှီး တနာရီလောကလြဲ လမြးလွှောကြ လိုကရြော။

ဇယွောစိုးတဈယောကြ အကငွ့မြရှိ၍ အတောပြငြ မော၍လာသညြ။ ဒါကိုသိသော ခငမြကေ မှငြး ပေါမြှဆငြးပေးပမေဲ့ သူမကိုလမြးလွှောကခြိုငြးပှီး မှငြးပေါကြို ဇယွောစိုးက တကစြီးရနကြိုတော့ ဇယွောစိုးက မစီးရကြ ဖှဈနရသေညြ။ သူစီး ငါစီးဖှင့ြ နောကဆြုံး နှဈယောကစြလုံး စီးဖှဈသှားကှသညြ။ ကွှမြးကငွသြူမို့ ခငမြကေ ရှေ့စီးသညြ။ ခရီးက တ ဖှေးဖှေးဖှင့ြ ကှမြး၍လာသညြ။ သဈပငတြှကအေုပဆြိုငြး၍ နပှေီးလူသှားလူလာလဲမရှိပေ။ “လမြးက အရမြးလူရှငြးတယနြောြ” “ဒါဖှတလြမြးအကိုရဲ့ လမြးကှမြးတယြ။ လူတှကေ လမြးကောငြးဘဲသှားတာမွားတယြ။

မှငြးကဘာစိတကြူးပေါကသြညမြသိ ပုံမှနပြှေးနရောမှ ကဆုနခြွ၍ပေးတော့သညြ။ အတှေ့အကှုံမရှိသော ဇယွောစိုးက အထိတတြ လန့ဖြှင့ြ ခငမြေ၏ ကိုယလြုံးလေးကို ဖကြ၍ထားသညြ။ အတနကြှာလို့ မှငြးကမောပှီး ရပသြှားသည့တြိုငအြောငြ ဇယွောစိုးက သူမ၏ ကိုယလြုံးလေးကို ဖကထြားဆဲဖှဈသညြ။ ဇယွောစိုးက သတိမထားမိဘဲ ဆကလြကြ၍ ဖကြ ထားတာဖှဈပှီး အဖကခြံထားရသော ကောငမြလေးကတော့ ဇယွောစိုး၏ လကတြှကေို အောကသြို့တှနြး၍ ခပွေးသညြ။ သညလြိုမလုပြ၍လဲမဖှဈခွေ။ ဇယွောစိုး၏ လကတြှကေ သူမ၏ နို့အုံတှပေေါတြှငြ ဖိ၍ထားသညြ။

မှငြးနှင့ဆြကပြှီး ခရီးနှငလြာသောလြဲ တခကွတြခကွြ ဆောင့လြိုကတြိုငြး ဇယွောစိုး၏ လကတြှကေ သူမ၏ နို့တှကေို သှား၍ သှား၍ ထိမိသညြ။ ဇယွောစိုးသညြ သာယာ သလိုဖှဈမိခှငြးကှောင့လြကကြို မဖယတြော့ဘဲ အသာလေး နို့ပေါတြငထြားလိုကသြညြ။ ကောငမြလေးကလဲ ဖယမြခွ တော့ခွေ။ဇယွောစိုးက အားတကလြာပှီး အငြးကွီပါးပါးလေးပေါကြ မှငနြရသေော ဘောလီလေးကိုဘဲ အားမလိုအားမရဖှင့ြ မသိမသာလေး ပှတြ၍ပေးနသညြေ။ မသိမသာဆိုပမေဲ့ ကောငမြလေးကတော့ သိပုံရ သညြ။ အသံကတော့ တခကွမြှ မထှကြ။

ထို့ကှောင့ပြငြ ဇယွောစိုးက ရဲရဲတငြးတငြးဖှင့ြ နို့အုံလေးကို လကဝြါးနဲ့အုပြ ပှီး ညှပပြေးသောအခါ ကောငမြလေးက တခါနှဈခါတော့ ဖယြ၍ခသွညြ။ နောကတြော့ ကိုငခြှင့ပြှုထားလိုကသြညြ။ ဇယွောစိုးက ခဏကှာ စိတတြိုငြးကွ ဖစွညြှဈပေး ပှီးတော့မှ သူမ၏ အငြးကွီအရှေ့ ကယွသြီးမွားကို ဖှုတြ၍ ခလွိုကတြော့သညြ။ အငြးကွီရငဘြတပြှင့သြှားသည့အြတှကြ ကောငမြလေး၏ ပုခုံးသားလတလြတလြေးမွားသညြ စောလွှငစြှာ ထှကပြေါြ၍လာသညြ။ဇယွောစိုးက လကတြဖကဖြှင့ြ သူမ၏ခါးကို ဖကြ လွှကြ ကနွလြကတြဖကဖြှင့ြ နောကကြနေ အငြးကွီကို လှနြ ပှီး ဘောလြီအငြးကွီခွိတကြို ဖှုတပြေးလိုကသြညြ။

ဒီအခါတှငတြော့ ခငမြသညြေ တုနတြုနရြီရီလေး ဖှင့ဘြောလြီကို ခွှတရြာမှာ လကလြေးနှဈဖကကြို တဖကစြီ မှှောကြ ပေးတာတို့ ခွိတဖြှုတပြေးတာတို့ဖှင့ြ ကူညီရှာသညြ။ ဟငြးလငြးပှင့သြှားသညနြှင့ြ သူမရငဘြတကြို လကနြဲ့ လွှောကပြှတရြငြး နို့ကို ထိကိုငမြိတာနဲ့ ဂရုတစိုကညြငသြာစှာ နယပြေးလိုကသြညြ။ အပွိုစငြ အပွိုရိုငြးလေးမို့ ဆိုရမလား။ အခုမှ အပွိုဖေါဝြငစြဆိုတော့ တငြးပှီး ရှေ့သို့ခွှနထြှကကြာ အခှံမနှှာ ရသေးတဲ့ ကှမြးသီးတဈလုံးစာလောကတြော့ရှိသညြ။အပွိုကှီးတှရေဲ့ နို့နဲ့မတူဘဲ တကယ့ကြို လတဆြတြ သညြ။ အရသာပငြ ပွော့အိနတောမွိုးမဟုတဘြဲ နို့ကို ဆုတရြငြးဖှင့ြ နောကကြနဂေုတကြို နမြးစုတပြေးပါသညြ။

ဇယွော စိုးသညြ သူမ၏ ဂုတတြှငသြာမက လကပြှငတြှေ သှေးခွေဥအောငပြငြ နမြးစုပပြေးမိသညြ။ ခငမြကတေော့ မှငြးဇကကြှိုးကို နိုငအြောငြ မကိုငနြိုငတြော့ခွေ။ ငှကဖြွားတကသြလို တဆတဆြတတြုနြ၍နေ သညြ။ ဇယွောစိုးက သူမ၏ နို့သီးခေါငြးလေးတှကေိုရအောငြ ရှာပှီး လကညြှိုးလကမြကှားတှငြ ခွပေေး နမေိသညြ။ နို့လေးတှကေို မမှငရြလို့ အားမရပမေဲ့လဲ ဒီ လောကရြတာကိုပငြ ဇယွောစိုးက ကွေးဇူးတငနြမေိသညြ။ ပှီးသညနြှင့ြ သူမ၏ ဝမြးဘိုကသြားလေးကို ရှပကြိုငြ၍ မထိတထိလေး ဖစွြ၍ပေးတော့ရာ ကောငမြလေး တကိုယလြုံး ကှကသြီးမှှေးညှငြးတှထေ၍လာရသညြ။

လကကြ တစထကြ တစ အောကကြိုဆငြးသှားရငြး သူမ၏ စကပခြွိတလြေးကို ဖှုတကြာ စောကပြတလြေးဆီသို့ လှမြးလိုကသြညြ။ အမှှေးလေးတှကေ ပေါကကြာစ နုနုတိုတိုလေးတှဖှဈေသညြ။ စကပအြောကမြှာ ဘာမှ ဝတမြထားတော့ ဇယွောစိုးသညြ သူမ၏ စောကပြတြ အကှဲကှောငြးကို လကဖြှင့ြ အသာလေးလွှောကြ၍ ဆှဲနသညြေ။ ပှီးတော့မှ စောကဖြုတလြေးကို လကမြလကခြလယတြို့ဖှင့ြ ဟလိုကရြငြး လကညြှိုးကို အသာလေး သှငြးပေးလိုကသြညြ။ သူမ၏ စောကခြေါငြးလေးသညြ ခှောကသြှေ့၍ ကပနြသညြေ။ထို့ကှောင့ြ ဇယွောစိုးက သူမ၏ စောကစြေ့လေးကို ရှာပှီးကလိပေးတော့မှ အရညလြေးတှေ တစိမ့စြိမ့ဆြငြး လာသညြ။

ကောငမြလေးကတော့ ရှကလြို့လားမသိ ခေါငြးငုံ့ရငြး မှငြးကိုသာ ဇှတနြှငြ၍နသညြေ။ လကလြဲဝငလြို့ရရော ဇယွောစိုးက စောကခြေါငြး ကဉွြးကဉွြးလေးထဲသို့ သူ၏ လကညြှိုးကို သှငြးလိုကထြုတြ လိုကဖြှင့လြုပြ၍ပေးနသညြေ။ နာရငလြန့သြှားပှီ မကောငြး တာကှောင့ြ ဖှေးဖှေးလေး မှှေ၍ပေးနမေိသညြ။ သူမ၏စောကစြေ့လေးကတော့ စောကဖြုတအြပှငကြိုပငြ လကတြဆဈလောကစြှနြးထှကြ၍နသညြေ။ ဇယွောစိုးက လကနြဲ့ကလိပေးတာ ကှာလာတော့ ကောငမြလေးက သိပပြှီးအားရဟနမြတူတော့ခွေ။ မပီမသ လညခြွောငြးသံလေးတှေ ထှကလြို့လာသညြ။စကားတော့ သိပပြှီးပှောရဲပုံမရသေးခွေ။

ဇယွော စိုးသညြ သူမ၏ ဖငလြုံးလုံး ကစွကြစွလြေးကို အောကကြနေ နှိုကပြှီး ဆုတနြယပြေးနမေိသညြ။ တောတြောလြေးကှာ သှားပှီးမှ .. “ညီမ မှငြးကို ခဏရပလြိုကြ” သူမက မှငြးကိုရပလြိုကလြွှငြ ဇယွောစိုးက မှငြး ပေါမြှ ခုခနြ၍ဆငြးလိုကပြှီး သူမကိုပါ မှငြးပေါမြှ ပှေ့၍ ခွ လိုကရြာ အားလှနပြှီး မှပှငေပြေါသြို့ နှဈယောကသြား ဖငြ ထိုငရြကကြသွှားကှလသညြေ။ မှပှငေပြေါသြို့ရောကသြညနြှင့ြ ဇယွောစိုးက ခကွြ ခှငြးပငြ သူမကို မကွနြှာခငွြးဆိုငြ ဆှဲ၍လှဲ့လိုကသြညြ။ ကောငမြလေးက သူ့ကိုမကှည့ရြဲဘဲ မကွနြှာလေးကို ငုံ့၍ ထားသဖှင့ြ ဇယွောစိုးသညြ သူမ၏ မကွနြှာလေးကို ဆှဲ၍ မော့လိုကကြာ။

သူမ၏ နှုတခြမြးဖူးဖူးလေးကို ယုယုယယ လေး စုပပြေးလိုကသြညြ။ သူမ၏ နှုတခြမြးလေးမွားသညြ လတေိုးခံရသောနှငြးဆီပှင့ခြပွမြွားနှယြ တဆတဆြတတြုနြ၍နသညြေ။ သူမကို အနမြးဖှင့ြ ညှို့ယူနတေုံးမှာပငြ ဇယွောစိုး၏ လကတြဖကကြ ဘောငြးဘီဇဈကိုဖှုတပြှီး အပှငမြထှကရြသဖှင့ြ ဒေါသတကှီးပါးပဉွြးထောငနြသေော လီးကှီးကို ဂုတကြနကေိုငပြှီး ဆှဲထုတလြိုကသြညြ။လီးကှီးသညြ ခစွခြစွြ တောကပြူနှေးနပှေီး တဆတဆြတတြုနြ၍နသညြေ။ မှကှေီးပေါတြှငြ မကွနြှာခငွြးဆိုငြ ထိုငနြလွှကြေ မှ ဇယွောစိုးက သူ၏ ခှထေောကနြှဈဖကကြို ကောငမြလေး အား ခှ၍ ကားကာ ဆန့တြနြးလိုကသြညြ။

ပှီးတော့ ကောငြ မလေး၏ ပေါငနြှဈလုံးကိုလညြး သူ၏ပေါငရြငြးတှငြ တဖကြ တခကွဆြန့တြနြး၍တငကြာ သူ၏ခါးကို ခှစလေိုကသြညြ။ထို့နောကြ ကောငမြလေးကို ခါးမှဆှဲယူကာ သူမ၏ စောကပြတဝြကဉွြးကဉွြးလေးထဲသို့ လီးထိပဖြူးကို အသာ လေး ထိုးထဲ့လိုကသြညြ။ ကောငမြလေး၏ မကွနြှာတဈခကွမြဲ့၍ သှားသညြ။ သိပတြော့ မလှယလြှခွေ။ “ညိမ ..အကို့ကိုဖကြ .. မရှကပြါနဲ့ကှယြ” သူမကဇယွောစိုး၏ ပုခုံးပေါမြေးတငရြငြး ရှရှလေး ဖကထြားလိုကသြညြ။ဇယွောစိုးက ကောငမြလေး၏ တငသြားနှဈလုံးကို စုံကိုငကြာ မလိုကပြှီး သူ၏ ကာထာသော ခှနှဈေဖကကြို စုလိုကကြာ ကောငမြလေး၏ တငသြားမွားကို သူ၏ ပေါငပြေါတြှငတြငပြေးလိုကသြညြ။

ထိုအခါတှငတြော့ ခှဆငြေး၍ ထိုငနြတေော့ ဇယွော စိုး၏ပေါငရြငြးတှငြ ခငမြကေ ဇယွောစိုး၏ ကိုယကြို ခှနှဈေ ဖကဖြှင့ြ ခှ၍ထိုငထြားသော အနအထေားသို့ ရောကသြှား သညြ။သူမ၏ စကပလြေးကို လှနြ၍ စောကဖြုတကြိုလကဖြှင့ြ နှိုကကြှည့လြိုကတြော့ ရှှဲ၍နသညြေ။ လီးကို စောကြ ပတဝြတှငတြေ့၍ သူမ၏ ခါးကို ဖိခလွိုကသြညြ။ “ဗှဈ .. ဗှဈ. ဗှဈ.. ဖေါကြ .. ဒုတြ .. အ .. အ .. အား ..” စောကခြေါငြးထဲသို့ လီးကမဆန့မြပှဲ ဝငသြှားပှီး အပွိုမှေးကို ဖေါကသြံနဲ့သားအိမကြို ထိသံတို့သညြ အစဉအြတိုငြးထှကပြေါြ၍လာသညြ။ခငမြကေ ပထမ အ .. အ .. နဲ့ ကှိတမြှိတပြှီးခံနပမေေဲ့ အပွိုမှှေးပေါကပြှီး သားအိမကြိုလဲ ထိရော ငယသြံ ပါအောငအြောလြိုကတြော့သညြ။

သူမသညဇြယွောစိုးကို အတငြးပငြ တှနြးသညြ။ မရပါ။ ဇယွောစိုးက သူမ၏ ခါးလေးကို အသဖကြေ၍ ထားသညြ။ ဇယွောစိုးက သူ၏ခါးကို ယူကာ သူမ၏ ခါးလေး ကို ဆှဲရငြး ညငသြာစှာဖှင့သြူ၏ လီးကှီးမွားကို အသှငြး အထုတလြုပကြာ လိုးပေးသညြ။ တခကွတြခကွြ ခပနြာနာ လေးဆောင့လြိုကသြေးသညြ။ “ပှှတြ..စှပြ.. ဒုတြ.. အား .. အား .. ပလှတြ..ပှဈ .. ဒုတြ .. အ . အာ့ ..” ဇယွောစိုးက ကှမြးတခါ ခွော့တလှည့ြ တလှည့ြ ဖှင့ြ ဆကတြိုကလြိုးပေးလိုကတြော့ သူမ၏ စောကခြေါငြးက ကဉွြးလှနြးသဖှင့ြ လီးကိုလကနြဲ့ညှဈပှီး ဆုတထြားသလို ဖှဈတာကှောင့ြ (၁၀) မိနဈအကှာလောကမြှာပငြ လီးကှီး သညြ တဇတဇြတတြုနလြာပှီး ခငမြေ၏ စောကခြေါငြးထဲသို့ သုတရြညမြွားကို ပနြး၍ထည့လြိုကလြတေော့သညြ။

နှဈ ယောကစြလုံး၏ ပေါငခြှံမွားတှငတြော့ သှေးတှကေ ခငွြး ခငွြးနီရဲနသညြေ။ ကောငမြလေးခမွာမှာတော့ ငယသြေး သည့အြတှကြ ပှီးလို့ပှီးမှနြးမသိ။ နုံးခှသှေားတာကိုဘဲ သိလိုကြ သညြ။ အရညတြှေ ပနြးထှကကြုနတြာကိုလဲ သူမကိုယသြူမ မသိခွေ။ အောကဆြုံးတော့ မကွရြညလြညရြှဲဖှင့ြ ဇယွောစိုး ကို အတငြးကှုံး၍ဖကပြှီး နမြးပါတော့လသညြေ။ဒီနရောမှနောကထြပြ နာရီဝကလြောကြ နားပှီးတော့မှ ဆကြ၍ ခရီးနှငခြဲ့လသညြေ။ဇယွောစိုးနှင့ြ ခငမြတေို့သညြ ဆကြ၍ခရီးနှငလြာ ကှရငြး စမြးခွောငြးလေးတခုကိုတှေ့၍ နှဈယောကသြား ဆငြးပှီးကိုယလြကသြုတသြငကြှသညြ။

တယောကနြှင့တြယောကြ စကားတော့ မပှောဖှဈခွေ။ ခငမြကေ ရှကနြပေုံရသညြ။ ဇယွောစိုးသညလြဲ အတှေ့ အကှုံသဈကှောင့ြ နုံးခွိ၍နသညြေ။ အေးမှသော ရတှငြေ ထိနှဈ၍ခွိုးလိုကကြှတော့ နှဈယောကစြလုံးလနြး၍ သှားသညြ။ ပှီးမှ နှဈယောကသြား ခရီးဆကခြဲ့ကှသညြ။ ညနေ လဲအတောစြောငြးသှားပှီဖှဈသညြ။ ဤကဲ့သို့ တဖှေးဖှေးခရီးထှကခြှာ၍ လာရာ ခဏမွှ ကှာတော့ သူတို့၏ ရှေ့နားမှ မှငြးခှာသံကှားရသညြ။ မှောငြ စပွိုးနပှေီဆိုတော့ ဘာမှသဲသဲကှဲကှဲ မမှငရြခွေ။ ဝါးတရိုကြ လောကြ ကှာတော့မှ ခငမြကေ ဇယွောစိုးဖကသြို့ လှမြးရငြး ပှောလိုကသြညြ။

“မမလာနပှေီ .. ရှငတြော့ ကံကောငြးတာဘဲ” “ဟယြ ညီမလေး .. ဘယကြိုသှားမလို့လဲ ..” မဝငြးမကေ ဇယွောစိုးဖကသြို့ မကွလြုံးကစားရငြးမေးလိုကသြညြ။ “မမဆီလာတာပေါ့ ဟောဒီက ကိုဇယွောစိုးက မမ နဲ့တှေ့ခငွတြယဆြိုလို့ သူက ဦးနစေိုးရဲ့သားပေါ့။ မမ မှတမြိရဲ့လား ငယငြယတြုံးကတော့ တှေ့ဖူးတယလြို့ အဖကေ ပှောတယြ” “အောြ ကိုဇယွောစိုးလား ငယရြုပတြော့ နဲနဲ ကနွြ သေးတာဘဲ ဒါပမေဲ့ မပှောရငြ မှတမြိမယမြထငဘြူး” “တှေ့ရတာ ဝမြးသာပါတယဗြွာ .. ကွှနတြောလြဲ မဝငြးမကေို အိမကြ ထိုငပြှီး စောင့မြနခငွေတြာနဲ့ စိုကခြငြး လဲကှည့ရြအောငဆြိုပှီး လိုကလြာတာပါ”။

“စိုကခြငြးကတော့ အားလုံးအိုကပေါဘဲ .. မအိုကတောက အလုပသြမားတှဘေဲ။ လခတိုးတောငြးနကှေ တယြ ..” “အငြးလေ .. ကှည့လြုပကြှတာပေါ့ .. ဒါနဲ့ မဝငြးမေ ဘယသြှားမလို့လဲ” “အိမပြှနမြလို့လေ .. ဘာမှ လုပစြရာမရှိတော့ ဘူးရှင့ြ ..” “ဒါဆိုလဲ ကွှနတြောတြို့ပါ ပှနလြိုကခြဲ့မယြ။ အဓိက ကတော့ မဝငြးမနေဲ့ တှေ့ဖို့ပါဘဲ။ နောကကြှုံတော့မှဘဲ စိုကခြငြးတှကှညေ့တြော့မယြ။ အခုမိုးခွုပနြတေော့ ခရီးဆကြ လို့ဖှဈပါ့မလား ..” “ကမွတို့ကတော့ သှားနကဘွေဲ” “ဒါဆိုလဲ သှားကှတာပေါ့ ..” “ညီမလေး မမ စကားပှောရငြးနဲ့ လယဂြွာစာအုပြ တှေ မေ့ကနွခြဲ့တာ သတိရတယြ။

သှားယူလိုကပြါကှယြ နောြ မမတို့ ခရီးဆကနြှင့မြယြ အလုပတြှအမွေားကှီးရှိသေးတယြ မဟုတလြား ..” “ဟငြ .. မမကလဲ အဝေးကှီးသှားရမှာ မသှားခငွပြါဘူး ..” “သှားပါကှယြ ငါ့ညီမက လိမျမာပါတယမြမ မုန့ဖြိုးပေးမယြ ဟုတလြား .. နောြ .. ညီမ ..” ခွာတိတမြသညြ ဇယွောစိုးကို စူးကနဲ တဈခကွြ ကှည့ရြငြး မှငြးကို ခွာကနဲ လှဲ့ကာ မသှားခငွသြှားခငွဖြှင့ြ ထှကခြှာသှားပါတော့လသညြေ။ “ဒီညမ တဈယောကရြှိလို့သာ ကမွသကသြာတာ နို့မို့ယငတြော့ သမှောဘဲ အလုပတြှကေ မွားတော့ တယောကထြဲ မနိုငဘြူးရှင့ြ ..” “ခငဗြွားတို့က မိသားစု သိုကသြိုကဝြနြးဝနြးရှိတော့ ပွောစြရာဗွာ။

ကွှနတြောအြားကတွယကြနွောကြတော့ တဦး တညြးသောသားမို့ အထီးကနွသြလိုပါဘဲဗွာ” “ကဲ..ခရီးဆကကြှစို့” ဇယွောစိုးနှင့ြ မဝငြးမတေို့သညြ စကားတပှောပှော ဖှင့ြ ခရီးဆကခြဲ့ကှရာ စောစောကဇယွောစိုးနှင့ြ ခငမြတေို့ ခရီးတဈထောကနြားသော စမြးခွောငြးလေးနားသို့ ရောကြ ခဲ့လသညြေ။ “ဒီမှာ ခဏနားရအောငြ ကိုဇယွောစိုး .. ကမွမှငြးလဲမောနပှေီ” “ကောငြးတာပေါ့ဗွာ .. ကွှနတြောလြဲ မှငြးစီးရာပငပြနြးနပှေီ” ဇယွောစိုးသညြ မှငြးပေါမြှ ဆငြး၍ မကွခြငြးပေါအြသာလဲလွှောငြးလိုကသြညြ။လကထိနထြိနသြာနသညြေ။ နေ့ခငြးနေ့လညြ အ တိုငြးပငြ လငြးထိနြ၍နသညြေ။

စမြးခွောငြးလေးကလဲ တ သှငသြှငစြီးဆငြး၍နသညြေ။ စမြးခွောငြးလေး၏ တဖကတြခကွြ ဝဲယာတဈလွှောကမြှာလဲ နှဈခွို့သဈပငကြှီးတှကေ စမြး ခွောငြးလေး ကမြးနဖူးနှင့ြ ပမွြးမွှ (၁၀) ပေ (၁၅)ပေ၊ ပေ (၂၀) လောကတြို့တှငြ အုံ့ဆိုငြးစှာဖှင့ြ ပေါကြ၍နသညြေ။ လကလေဲ တဖှူးဖှူးတိုကနြတေော့ ဒီနရောလေးသညြ အတောပြငြ သာယာလှပသညြေ။ ဇယွောစိုးတဈယောကြ ပတဝြနြးကငွြ၏ သာယာမှုကိုခံစားနစဉေမြှာပငြ သူ၏ခေါငြးတဲ့တဲ့တှငြ မဝငြးမကေ မတတြပရြပြ၍လာသညြ။ ဇယွောစိုးက အောကကြနေ ပင့ကြှည့ြ လိုကတြော့ သူမက ထိုးထိုးထောငထြောငဖြှင့ြ ဖှဈနသညြေ။

သူမ၏ရှှရငေအြစုံသညလြညြး အောကခြံပါဟနမြတူကှောငြး သတိထားမိလိုကသြညြ။ သူမ၏ ပေါငတြံကှီးတှကလေဲ တုတြ တုတခြိုငခြိုငဖြှင့ြ ဖှဈကာ စောစောက မှငြးကုနြးနှီးမှာ ခွိတြ ထားသော အထုတတြထုတကြို သူမ၏ လကတြဖကဖြှင့ြ ဆှဲ ထားသညကြိုတှေ့လိုကရြသညြ။ “ကိုဇယွောစိုး ဘိုကမြဆာဘူးလား ကမွတော့ ဆာရငစြားဖို့ ခေါပုတတြှယေူလာတယြ။ စားဖူးတယမြဟုတလြား ရော့သကှားနဲ့ တို့စား စားမိယငစြှဲသှားတာခညွြးဘဲ ကောငြးတယြ မဟုတလြား” မဝငြးမသညြေ ပှောပှောဆိုဆို ခေါပုတထြုတကြို ဘေးသို့ခလွိုကပြှီး သူမသညြ မှကခြငြးပေါလြှဲ၍ ခလွိုကသြညြ။

နှဈဦးသား စကားမပှောမိကှတော့ခွေ။ ဒါပမေဲ့ ခဏနတေော့ ပလုတပြလောငြး စားနတောကို ရပလြိုကပြှီး .. “ကိုဇယွောစိုး ရှငနြောြ တခွိနကြရွငြ ဒီတောအုပြ ထဲမှာ ကမွနဲ့ နှဈယောကထြဲနခေဲ့ပှီး ဘာမှ အကွိုးအမှတြ မရှိဘဲ အခွိနကြုနပြှီး ပှနသြှားရတာလို့ တှေးပှီး နောငတြရနခငွေသြလား” “အို ဘယရြခငွပြါ့မလဲဗွာ ..” ဇယွောစိုးက ပှောလိုကရြငြး ငေါကကြနဲထထိုငြ ကာ သူမကို စိုကြ၍ကှည့မြိသညြ။ မဝငြးမကေ တဈခကွပြှုံးလိုကရြငြး .. “ရှငြ စိတဝြငစြားရငြ အဝတအြစားတှေ ခွှတလြိုကြ ပါ။ ကမွလဲခွှတလြိုကမြယြ။ တဈခုတော့ရှိတယြ ရှငကြမွကို အထငတြော့မသေးလိုကနြဲ့ ကမွက ပှင့ပြှင့လြငြးလငြးသမား နောကပြှီး ခတြပေညာတတတြဈယောကြ။

ကမွက ယောကြွားတှကှေားမှာ ယောကြွားတှနေဲ့ ယှဉပြှီးလုပနြရတော။ ရှင့ကြို မှငမြှငခြငွြးဘဲ ကမွစိတထြဲမှာ ဆနျဒတှေ တားဆီးလို့ မရတော့ဘူး။ ဒါကှောင့ြ ညီမလေးကို ပထုတြ လိုကတြာ ရှငသြဘောမတူလဲကမွကတော့ အတငြးကှံမလို့ဘဲ အခုတော့ အဆငပြှသှေားတာပေါ့” မဝငြးမသညြေ စကားလဲပှော အငြးကွီကို ကယွသြီး တှဖှေုတပြှီး ခွှတခြလွိုကသြညြ။ သူမ၏ ညီမလို မဟုတဘြဲ အသားရကေ နီစပစြပဖြှင့ဖြှဈသညြ။ မို့မို့တငြးတငြးဖှင့ြ နို့နှဈလုံးဟာလဲ လရဲ့အလငြးရောငကြှောင့ြ တောကပြဝငြးပှောငြ၍နသညြေ။ နို့သီးခေါငြး တှကေ လကသြနြးတဆဈလောကရြှိပှီး အောကကြို ငိုကြ၍ နသညြေ။

နို့သီးခေါငြးလေးတှကေ ညိုရောငသြနြးနသညြေ။ ပိတုနြးနှဈကောငြ ကှာငုံပေါနြားနသလေိုပငဖြှဈသညြ။ ဇယွောစိုးက တုနတြုနယြငယြငနြဲ့ သူ၏ ကိုယပြေါြ မှ အငြးကွီတှေ ခွှတခြလွိုကတြော့ ကှှကသြားအဖုအထဈ မွားဖှင့ြ ဇယွောစိုး၏ ကိုယလြုံးကှီးကို အာသာငမြးငမြးဖှင့ြ သခွောစိုကကြှည့နြယငြေး သူမ၏ ဘောငြးဘီခွိတကြို ဖှုတြ ကာ ဇဈကိုဆှဲ၍ခလွိုကသြညြ။ ဟ သှားသော ဘောငြးဘီဇဈကှားမှ သနမြာသောစောကမြှှေးမဲမဲမွားသညအြခှလေိုကြ ထှကပြေါြ၍လာသညြ။ မဝငြးမကတေော့ ခပစြောစောပငြ ဘောငြးဘီကို ဆှဲ၍ ခွှတခြွ လိုကသြညြ။ အတှငြးခံဝတမြထားသောကှောင့ြ ဘောငြးဘီ ကွှတထြှကသြှားလွှငပြငြ သူမ၏ တကိုယလြုံးသညြ ဝတလြဈစလဈဖှဈ၍သှားရလသညြေ။

ကှီးမားတောင့တြငြးပှီး ဖှောင့စြငြးလှသော သူမ၏ ပေါငတြံကှီးမွားက လရောငအြောကတြှငြ ပုဇှနဆြီရောငြ ထ၍နသညြေ။သူမခွှတပြှီးသှားသညနြှင့ြ ဇယွောစိုးဆီသို့ လှလှပပလှမြး၍လာပှီး ဘောငြးဘီကို ဝိုငြး၍ခွှတပြေးသညြ။ ဇယွောစိုးက သူမ၏ နို့သီးတှကို လှမြးပှီး ဆုတကြိုငလြိုကသြညြ။ ပွော့အိနှေးထှေးလှသော အထိအတှေ့ကှောင့ြ ဇယွောစိုး၏ တကိုယလြုံး တရှိနြးရှိနြးနဲ့ ရမကခြိုးတှေ တကလြာတော့သညြ။ ဇယွောစိုးနှင့ြ မဝငြးမတေို့သညြ မတတြပရြပလြွှကမြှ တယောကကြိုတဈယောကဖြကကြာ မကွခြငြးပေါသြို့ ထိုငခြွ လိုကကြှသညြ။ ဇယွောစိုး၏ နှုတခြမြးတှကေ မဝငြးမေ၏ နှုတခြမြးမွားကိုမော့၍ စုပနြမြးလိုကခြွိနမြှာတော့ ခကွခြှငြး ပငြ မဝငြးမကေ တုံ့ပှနကြာ။

ဇယွောစိုး၏ နှုတခြမြးမွားကိုပှနလြှနြ၍ စုပနြမြးပေးလသညြေ။ ရမကဇြောတှတကေနြသေော ကမွတို့နှဈယောကြ မှကခြငြးပေါကြို အကနွပငြ ယှဉတြှဲ၍ လှဲခလွိုကမြိပါတယြ။ ကမွတို့နှဈယောကဟြာ ရငခြငွြးအပရြကြ ဆီးစပခြငွြးထိရကြ ပေါငခြငွြးထိရကဖြှဈပါတယြ။ ဇယွောစိုးဟာ ကမွရဲ့ ကော့ထောငနြတေဲ့ နို့သီး ခေါငြးလေးကို ပါးစပနြဲ့ ငုံပှီး စို့ပေးတယြ။ တောတြောသြနြ တဲ့ လူဘဲရှငြ။ “အိုး .. ဟင့ြ ..အင့ြ .. ကိုစိုး .. ကိုစိုး .. အို ကိုစိုး ..ရယြ စို့စမြးပါ .. ကမွနို့သီးကို ကောငြး ကောငြးစို့ပေးစမြးပါ။ ဟငြးဟငြး ကောငြးတယြ .. ကောငြး တယြ .. နို့စို့ပေးတာ သိပခြံလို့ ကောငြးတာဘဲ .. ဟင့ြ.. ဟင့ြ .. ဟင့ြ ..” သူကနို့စို့ပေးရုံတငမြဟုတဘြဲ နို့သီးတဝိုကကြိုလဲလွှာနဲ့ ဝိုကဝြိုကပြှီး ရကပြေးလိုကသြေးတယြ။

အဲဒီလိုရကလြိုကတြဲ့အခါမွား ကမွဟာ မကွခြငွြးပေါကြနေ ကော့ပွံကှှတကသြှားရတာဘဲ စိတတြှကလေဲ အရမြးကို ထကှှလို့ရှလာရပါတယြ။ နို့သီးနှဈခုကို တလှည့စြီစို့ပေး ရကပြေးပှီးတဲ့ နောကြ ဇယွောစိုးရဲ့ ပါးစပဟြာ အောကဖြကကြို တစတစ ရှေ့ လွှားလာပါတယြ။ ကမွရဲ့ ဗိုကသြားပွော့ပွော့ အိအိ ခပွြ ခပွလြေးတဈလွှောကအြသာရကပြေး စုပပြေးရငြး ရှေ့လွှား လာလိုကတြာ ကမွရဲ့ ဘိုကသြားပှငလြေးပေါမြှာ သူရကြ ပေးထားလို့ တံတှေးလေးတှနေဲ့ ပှောငလြကလြို့နပေါတယြ။ တဖှေးဖှေးအောကဖြကကြို ရှေ့ဆငြးလာတဲ့ ဇယွော စိုးရဲ့ပါးစပဟြာ ကမွရဲ့ခကွပြေါကြနေ ဆီးခုနဖြကကြို ရှေ့ ဆငြးသှားပှီး တဖှေးဖှေး သူ့ပါးစပဟြာ ကမွရဲ့ စောကဖြုတြ နဲ့ နီးသထကနြီးစပလြာရပါပှီရှငြ။

ကမွဟာ အလိုးခံရတာကို သဘောကသွလို စောကပြတရြကပြေးတာကိုလဲ အရမြးကှိုကပြါတယြ။ ဒါကှောင့ြ “အား .. ဟငြးဟငြး .. ကိုစိုးရာ ဟုတပြှီ .. ဟုတပြှီ .. ဟငြးဟငြး .. ကမွစိတတြှေ အရမြးထလာ ပှီ နောြ .. အို အို. ရကြ .. ရကပြါတော့ .. ကမွ စောကြ ဖုတကြို ထိုးထဲ့ပှီး ရကလြိုကစြမြးပါ” ဆီးစပတြဈလွှောကြ တဖှေးဖှေး ရှေ့ဆငြးလာနတောကို မစောင့နြိုငတြော့ဘဲ ကမွက အငမြးမရ ထုတဖြေါြ ပှောလိုကပြါတော့တယြ။ အဲဒီလိုပှောလိုကတြဲ့အခိုကမြှာဘဲ ကမွရဲ့ စောကြ ပတထြဲက အရညကြှညတြှကေ အတောကြှီးကို စိမ့ထြှကြ လာပါတယရြှငြ။ ဘယလြောကမြွားသလဲဆိုရငြ အရညတြခွို့ ဟာ အပှငလြွှံထှကပြှီး ဖငခြေါငြးတဈလွှောကြ စီးကသွှားတဲ့ အထိပါဘဲရှငြ။

ဟော .. သူ့ပါးစပကြ ကမွစောကပြတနြားကို ရောကလြာပှီး ရကတြော့ရကမြပေးသေးပါဘူး .. “ကမွဟာ သူ့ပါးစပနြဲ့ ကမွစောကပြတြ ထိမိ အောငြ ဖငကြှီးကို ကော့ကော့ပေးမိတယြ။ အလိုးခံရတဲ့ အခါ လုပြ ပေးသလိုမွိုးပေါ့ ။ ကမွရဲ့စောကဖြုတဟြာ ဖေါငြးပှီး စောကစြေ့လေး လဲမာကှောထောငကြှှလို့တကနြပေါပှီ။ အရမြး အရမြး ခံခငွြ နတော။ အစုပခြံခငွနြတော။ ဟုတတြယြ မနနေိုငတြော့ဘူး။ “ရကပြေးပါ ကိုစိုးရယြ ကမွစောကဖြုတကြို ကောငြးကောငြးရကပြေးစမြးပါရှငြ။ကမွ မနနေိုငလြှနြးလို့ပါ” ကမွက ထပပြှီး လောဆြောတြိုကတြှနြးလိုကမြိ ပှနြ ပါတယြ။ ဇယွောစိုးကတော့ တကယပြါဘဲရှငြ။ မရကခြငြ အဖုတကြို အရငဖြှဲကှည့နြတေော့တယြ။ အဖုတနြှုတခြမြးကို လကခြွောငြးတှနေဲ့ ကကွနွနကိုငပြှီး။

အသအခွောကို ဖှဲ ကှည့နြတယြေ။ ကမွစောကဖြုတဟြာ နီရဲပှဲအာပှီးနမှောပါ ဘဲ ..။ ကိုယ့ပြေါငကြှားကိုယြ ငုံ့မကှည့နြိုငတြာကှောင့ြ အဖုတရြဲ့အနအထေား ဘယလြိုလဲဆိုတာကိုတော့ ကမွ အသအခွော မသိဘူးပေါ့ရှငြ။ စိတကြူးနဲ့ဘဲ မှနြးဆကှည့ရြတာပါ။ အဲသလိုဖှဲကှည့ပြှီးမှ သူ့ပါးစပကြို စောကပြတပြေါြ ကကွနွနအုပပြှီး မရှံမရှာစုပနြမြးတယြ။ “အောငမြလေး ..လေး .. ကိုစိုးရဲ့” ကမွလေ တကိုယလြုံးကို တုနသြှားရပှီး ငယသြံပါ အောငအြောပြဈလိုကမြိပါတယြ။ကောငြးလိုကတြာလဲ မပှောပါနဲ့တော့ ဘယနြဲ့ စောကဖြုတကြို ပါးစပနြဲ့တေ့ကပပြှီး နှုတခြမြးခငွြးစုပသြလိုမွိုး စုပပြေးတာကို သူ့ရှာကလညြး အဖုတထြဲကို ထိုးထဲ့ပှီး လှည့ြ ပတကြလိပေးသညြ။ ရကပြေးသညြ။

ကမွ အသကရြှူပှငြးတှေ ပှငြးလာတယြ။ ကမွရဲ့ ဝမြးပဉွြးသားပွော့ပွော့အိအိလေးဟာ ပိနလြိုကြ ဖေါငြးလိုကြ ကိုဖှဈလို့ ပေါငကြှီးနှဈခွောငြးလဲ ကားလိုကြ စုလိုကနြဲ့ဖှဈ နရတေယြ။ သူက ကမွစောကပြတမြှာ စိုရှှဲနတေဲ့ စောကရြညြ ကှညတြှကေို လွှာနဲ့ တပှတပြှတမြှညအြောငြ ရကပြေးနေ ပှနတြယြ။ တကယ့ကြို ရကရြကရြောရော ရပပြေးနတော ကမွအဖို့ အရမြးကိုငှိမပြှီး အရမြးကို ကောငြးနရတောပါဘဲ။ အဖုတကြိုရကပြေး စုပပြေးတာထကြ ပိုထိတာပေါ့ စောကပြတထြဲကို လွှာကိုထိုးထိုးပှီး လိုးနတေဲ့သဘော ဖှဈ နတောကိုး ..။ “အား ပါးပါး ဟငြး .. ထိုးစမြးပါ ကိုစိုးရ ဟင့ြ မှှပေေးစမြးပါ .. အား ကောငြးလိုကတြာ ဟငြးဟငြး .. ကမွ စောကပြတထြဲကို ရှင့လြွှာကှီး အကုနဝြငအြောငြ ထိုး သှငြးပေးစမြးပါ ..။

အား .. ကောငြးလှခညွလြား ကိုစိုးရာ အမလေးလေး .. ဟုတပြီ ..ထိုး ထိုး လိုးလိုး..ရှာထိုးပေးစမြးပါ” ကမွ ပါးစပကြလဲမရှကနြိုငတြော့ဘဲ တဈတဈခှခှ ကှီးကို ပှောလိုကမြိသညြ။ သူကလညြး ကမွစောကပြတကြို ရှာနဲ့ အပီထိုးထိုး ပှီး ကကွနွနကို လိုးပေးနတော အဖုတထြဲ သူ့လွှာတဈဆုံး တိုငြ တိုးဝငလြာတဲ့အခါမွား ကမွဟာ လညခြွောငြးထဲက ပါ တအငအြငြ အသံတှေ ထှကလြာတဲ့အထိဖှဈရပါတယြ။ ကမွ တကိုယလြုံးမှာ ရှိသမွှအကှောအခငွအြားလုံးမှာ သှေးတိုးအရမြးမှနကြုနပြှီး ရငတြှေ တဒိနြးဒိနြး ခုနနြတယြေ။ တကိုယလြုံး ငဖယပြွံသလို ကော့ပွံလို့ အကှီးအ ကယွကြို ပှီးလုနီးလာမှနြး ကမွရိပမြိတယြ။

ကမွစောကပြတထြဲကို ရကပြေး လွှာနဲ့ အဖုတြ ခေါငြးထဲကို ထိုးပေးလုပနြတေဲ့ အခွိနမြှာ ကမွက သူ့လီးကှီးကို ညာလကနြဲ့ လှမြးဆုတလြိုကပြှီး ဂှငြးတိုကသြလိုမွိုး ပှတြ ပေးနမေိပါတယြ။ လကထြဲမှ တဆုတတြခဲကှီး ဖှဈနတေဲ့ သူ့လီးခွောငြးကှီးက အားရစရာကောငြးလိုကတြာ ဒီလီးကှီးစောကပြတြ ထဲကို ထိုးသှငြးပှီး လိုးတာကို ကမွ အရမြးခံခငွလြာတယြ။ လွှာနဲ့ထိုးပှီးသှငြးမှာထကြ စောကပြတကြိုလီးနဲ့ လိုးရငြးပှီးခငွလြာတယြ။ ဟုတတြယြ လီးနဲ့က ပိုပှီး အရသာကောငြးစမှော ..။ “ကိုစိုးရယြ .. ကမွကို လိုးပါတော့ရှင့လြီးကှီးကို ကမွစောကပြတထြဲ ထိုးသှငြးပေးစမြးပါ။

လုပပြါကိုစိုးရယြ ကမွကို လိုးပေးစမြးပါရှငြ .. ကမွ အပေါကထြဲကို ရှင့အြ ခွောငြးကှီး တအားကုနဆြောင့လြိုးသှငြးလိုကစြမြးပါ။ ကမွ ခံခငွနြပှေီ။ ဘယလြိုမှ မနနေိုငတြော့ဘူး လိုးပါကိုစိုးရယြ လိုးစမြးပါရှငြ ..” ကမွက ထုတဖြေါြ တောငြးဆိုလိုကမြိပါတယြ။ အရမြးကို လိုးခငွနြပှေီကိုး ရှကမြနတေော့ပါဘူး ပှီးတော့ စိတြ တူ ကိုယတြူ လိုးကှတာဘဲ။ ဇယွောစိုးကလဲ ကမွလိုဘဲ ထနနြတပေါတယြ။ အ ဖုတရြကပြေးတာကို ခကွခြှငြးရပပြှီး ကမွကိုယပြေါြ တကခြှတယြ။ တကခြှတယဆြိုတာနဲ့ ကမွက သူ့လီးကို ဆှဲယူပှီး နီရဲပှဲလနနြတေဲ့သူ့လီးထိပဖြူးကှီးကို စောကရြညကြှညတြှေ နဲ့ စိုရှှဲမို့ဖေါငြးကှနတေဲ့ စောကဖြုတြ အဝမှာ တေ့ပေး လိုကပြါတယြ။

စိတကြ အရမြးထနတေဲ့ ဇယွောစိုးဟာ ကမွကတေ့ပေးလိုကတြာနဲ့ ဖိခထွိုးသှငြးလိုကတြာ တဈခကွတြညြး နဲ့ သူ့လီးခွောငြးကှီး တဈခွောငြးလုံး စောကဖြုတထြဲကို တနင့ြ တပိုးဝငသြှားတော့တာပါဘဲ။သူ့လီးက မသေးပါဘူးရှငြ။ရှဈလကမြသာသာလောကြ ရှညပြှီး ကပွလြုံးလောကြ ကိုတုတတြာ ..။ တဈခကွတြညြး အဆုံးဖိသှငြးလိုကတြော့ အဖုတြ ထဲမှာ စေးပိုငတြငြးကှပသြှားတာဘဲ။ ဖိနြးရှိနြးပှီး ကှကသြီး ထသှားရအောငလြဲ ကောငြးတယြ။ ကမွပါးစပကြ “အိုး .. ကွှတြ..ကွှတြ.. ကွှတြ” လို့ စုပသြပညြညြးလိုကမြိတယြ။ နာတာကှောင့ြ ညီးတာလား ကောငြးတာကှောင့ြ ညီးတာလား ကမွကိုယြ ကမွတောငမြခှဲခှားတတတြော့ပါ ဘူး နာလဲနာ ကောငြးလဲအရမြးကောငြးနတောကိုး။

လီးအဆုံးဝငသြှားပှီးတာနဲ့ ဇယွောစိုးဟာ ကကွို စပှီးလိုးပါတော့တယြ။ အစပိုငြးမှာတော့ ခပဖြှေးဖှေး တခကွခြှငြး ညောင့ြ လိုးပေးတာ။ သူ့လီးအဖုတထြဲ တိုးဝငလြာတိုငြး ကမွက အိုး ကနဲ ဟငြ ကနဲ ပါးစပကြ အသံထှကမြှညတြမြးနမေိတယြ။ လီးထှကသြှားတယြ။ နောကပြှနဝြငလြာတယြ။ ဝငနြတေဲ့လီးကို ထုတယြူတယြ။ နောကပြှနထြိုး သှငြးတယြ။ထှကလြိုကြ ဝငလြိုကြ ဝငလြိုကြ ထှကလြိုကနြဲ့။သူ့လီးက ရှဈလကမြကွောကြွောြ ရှညတြာဆိုတော့ အဆုံးထိုးသှငြးလိုကတြဲ့အခါ သားအိမကြို ဒဈကှီးနဲ့ ထိထိ နတယြေ။ အဲဒီလိုသားအိမထြဲကို စိုကဝြငြ ထိမိတာကလဲ အောင့အြောင့သြှားပမေဲ့ အရသာတမွိုးထူးတယရြှငြ။ အလိုး ခံရတိုငြးသားအိမကြို ထိတာမွိုးမှ မဟုတတြာ။

လီးရှညမြှသာ သားအိမထြဲထိ စိုကဝြငတြာ။ ဇယွောစိုးရဲ့လီးကလဲ အလုံးက တောတြောတြုတြ တာမို့ စောကခြေါငြးထဲက အတှငြးသားတှကေိုလဲ သိပသြိပြ သညြးသညြးနဲ့ ပှည့ပြှည့ြ၀၀ ပှတတြိုကမြိတယြ။ပှီးတော့ သူ့လီးထိုးသှငြး ပှနထြုတလြုပတြာကလဲ လမြးကှောငြးမှနတြယြ။ အဝငမြှာရော အထှကမြှာရော လီး တနလြုံးပတြ အပေါပြိုငြးက ကမွစောကစြေ့ကို ကကွနွန ပှတြ တိုကနြတယေလြေ။ ကမွဟာ တကယ့ကြို ရာနှုံးပှည့ြ ပှည့ပြှည့ြ၀၀ အလိုးခံနရတောပါ။ မစို့မပို့ မဟုတဘြူး ထိထိမိမိ စီးစီးပိုငပြိုငနြဲ့ နင့နြင့ပြိုးပိုးကှီးပေါ့။ဒါကှောင့လြဲ ကမွဟာ တကိုယလြုံးကို သူ့လကြ ၀ ကှကပြှီးပုံအပထြားလိုကတြာဘဲ။ သူ့စိတကြှိုကြ လုပခြငွရြာ လုပြ လိုးခငွသြလိုလိုးပတေော့။

ကမွစိတတြှေ ပိုထနလြာသလို ကမွတို့ နှဈယောကြ စလုံးရဲ့ လှုပရြှားမှုတှဟာလဲ ပှငြးထနလြာပါတယြ။သူက ညောင့နြတောကနေ မှနမြှနသြှကသြှကနြဲ့ အားပှငြးပှငြးဆောင့ပြှီး လိုးလာပါတယြ။ ကမွကလဲ သူ့ဆောင့ခြကွတြှနေဲ့ အံကိုကဖြှဈအောငြ အောကကြနေ ကော့ကော့ပေးတယြ။ အရှိနနြဲ့ဝငလြာတဲ့လီးကှီး အဖုတထြဲကို နကနြကြ ရှိုငြး ရှိုငြး အဆုံးဝငနြိုငအြောငြ ပေါငကြိုဖှဲပေးတာမွိုးကိုလဲ အ ခွိနအြဆမိမိလုပပြေးတယြ။ ဇယွောစိုးရဲ့ အသကပြှငြးပှငြး ရှူသံတှေ ကမွရဲ့ ညီးညူမှညတြမြးသံတှဟော ပဲ့တငထြပလြို့နပေါတယြ။ ဒီအသံ တှဘေဲလားဆိုတော့ မဟုတပြါဘူး။ လိုးနကှတေဲ့ အသံဗလံ တှလေဲ ပါတာပေါ့။

သူ့ဆီးစပနြဲ့ ကမွဆီးစပြ ရိုကမြိကှတဲ့ အသံတှကေ တဖတဖြတြ သူ့ဂှေးအုကှီးတှေ ကမွဖငဆြုံကှီးကို ထိရိုကမြိ တဲ့ အသံကလဲ တပှတပြှတြ စောကရြညကြှညတြှေ အတောြ ဘဲ စိုရှှဲနတေဲ့ ကမွရဲ့ စောကခြေါငြးထဲကို သူ့လီးခွောငြး ကှီးက တရှိနထြိုးဆောင့သြှငြးလိုကတြဲ့ အသံက တဘှပဘြှပြ။ အဲဒီအသံပေါငြးစုံ ရောနှောပေါငြးစညြးထားတဲ့ ကာမ တေးသံသာက ကမွတို့ရဲ့ ကာမစပယြှကပြှဲကှီးကို ပိုပှီး အသကဝြငစြပေါတယြ။ ဒီအသံတှကှေားနရတောကလဲ ကမွတို့ နှဈယောကစြလုံးအတှကြ ပိုပှီး စိတကြှှစရာပေါ့။ ပိုပှီးအရသာတှေ့စရာပေါ့။

“ဘှပြ ဘှပြ .. ဖတြ .. ဘှပြ .. ဖှတြ..ဘှတြ” “အားပါး ရှီး .. ဆောင့ြ .. ဆောင့ြ ကမွကို တ အားဆောင့လြိုးစမြးပါရှငြ .. ဟငြး . ဟငြး .. ရှင့လြီးကှီး တဈခွောငြးလုံး လအုပါ မှုပဝြငသြှားအောငြ အားပှငြးပှငြး နဲ့ ဆောင့သြှငြးလိုကစြမြးပါရှငြ .. ခံလို့ ကောငြးလှနြးလို့ပါ” “ဘှတြ..ဘှတြ..” “အား ဟုတပြီ .. အဲလိုမွိုး .. အဲလိုမွိုး ဆောင့ြ သာဆောင့ြ . .အဖုတကြှဲခငွကြှဲပါစေ .. အမလေး.. ကောငြးလိုကတြာရှငြ .. အား ..” ကမွလေ အားပှငြးပှငြးနဲ့ ထိမိတဲ့ သူ့ဆောင့ခြကွြ တှကေို ရငသြိမ့တြုနအြောငြ ခံရငြး တဈခွီပှီး တခွီ ဆကြ တိုကကြို ပှီးနတောဘဲ။

တခွို့ယောကြွားတှနေဲ့ ဆိုရငြ တခွီကောငြးလောကသြာ ပှီးခဲ့တဲ့ ကမွ အခု ဇယွောစိုးလိုးတာခံရတော့မှ ဆကြ တိုကပြှီးတဲ့အရသာကို တုနခြါမောဟိုကအြောငြ ခံစားနရေ ပါတယရြှငြ။ကမွလေးခွီမှောကပြှီးသှားတဲ့ အခါမှာ ဇယွောစိုး ဟာလညြး တရှူးရှူးနဲ့ အသကရြှူ အရမြးမှနလြာတယြ။ ဇယွောစိုးရဲ့ ဆောင့လြိုးခကွတြှကလေဲ ဘာကှမြး သလဲ မမေးနဲ့။ တဘှပဘြှပနြဲ့ စကသြနပပြဈတာထကြ တောငြ မှနနြသေေးတယြ။ သူလဲ အရညတြှထှကေဖြို့ နီးနပှေီဆိုတာ ကမွလဲသိတယြ။ ကမွကို လေးခွီ ဆကတြိုကပြှီးအောငြ လိုးပေးနိုငြ တဲ့သူ့လီးအစှမြးတော့ ကမွ အရမြးခွီးမှမြးမိပါတယြ။

သူ့အတှကအြရသာ ပိုကောငြးအောငြ လုပပြေးခငွြ တဲ့ ဆနျဒကှောင့ြ ကမွဟာ သူ၏လုံးလုံးကစွကြစွလြေးကို အသာလကနြဲ့ပတကြွောပြှီး သူ့ဂှေးအုတှကေို ညာလကနြဲ့ အ သာလှမြးကိုငလြိုကတြယြ။ ပှီးတော့ အသာဖှဖှလေး ဆုတြ နယပြေးတယြ။ ပှတပြေးတယြ။ ဒါဟာ ယောကြွားတှေ သိပကြှိုကတြဲ့ လုပဆြောငပြှုစုပေးမှုလေးတဈခုပေါ့။ ဇယွောစိုးဟာ ပိုပှီး အရသာတှေ့သှားတာ သခွော ပါတယြ။ အသကရြှူပိုမှနလြာသလို ဆောင့လြိုးခကွတြှေ ကလဲ ပိုအားကောငြးပှီး ပိုကှမြးလာတယြ။ နောကတြော့ သူ့လီး ကှီး ငေါကကြနဲ ငေါကကြနဲ လှုပရြှားသှားတာကို ကမွသိရတယြ။သူ့လရညတြှေ ပနြးထုတတြော့မယြ။

“ကိုစိုး .. လရညထြှကရြငြ ကမွစောကပြတထြဲမှာ ဘဲ ပနြးထုတပြေးနောြ အဖုတထြဲမှာလရညတြှေ ပှည့လြွှံ သှားအောငကြို ပနြးထည့ပြေးပါ နောြ .. နောြ ..” ကမွက ပါးစပကြလဲ ပှော စောကဖြုတကြိုလဲ ညှဈ သူ့လီးကိုလဲ စုပယြူလိုကတြယြ။အဲဒီအခွိနမြှာဘဲ သူပလီးထဲက သုတရြညတြှေ ပနြးထှကလြာပါလရေော။ ပူပူနှေးနှေး အရညတြှေ စောကဖြုတထြဲ ပှန့နြှံ့သှားတာကို ကမွခံစားသိရှိလိုကရြပါတယြ။ သူ့သုတရြညတြှကမွေားလိုကတြာ မပှောပါနဲ့တော့။ ပနြးထှကလြာ တာ မနဲဘူး စောကဖြုတထြဲ ပှည့ရြုံမကဘူး အပှငတြောငြ လွှံထှကတြယြ။ အဖုတထြဲ သုတရြညတြှေ အားကောငြးကောငြးနဲ့ ပနြးထည့ပြေးလိုကတြာမို့။

ကမွလဲ ငါးကှိမမြှောကပြှီးသှား ပါတော့တယြ။ အဲဒီငါးကှိမမြှောကပြှီးတာဟာလဲ တကယ့ကြိုထိတယြ။ တကိုယလြုံး ခှပွေော့နုံးလွှသှားစလေောကအြောငြ ကို ဖှဈသှားရတာ။ စောကရြညတြှေ ထှကတြာကလဲ အရမြးဘဲလေ ..။ ဒီနောကတြော့ ဇယွောစိုးလဲ ငှိမကြသွှားတယြ။ လိုးပှဲကှီးက တစခနြးသတပြှီပေါ့။ သုတလြှှတပြှီး မကှာခငမြှာဘဲ သူ့လီးက ပွော့ခှေ သှားတယြ။ ဇယွောစိုးဟာ ကမွစောကဖြုတထြဲက သူ့လီးကို ဖှုတယြူပှီး အသာဘေးကို လှိမ့ဆြငြးသှားတယြ။ ပကလြကြ စငြးစငြးကှီးအိပရြငြး အသကပြှငြးပှငြးရှူနတယြေ။ သူက အရမြးကိုမောဟိုကသြှားတာပါဘဲ။ သူက ပိုအားစိုကြ လှုပရြှားလိုးဆောင့ပြေးခဲ့ရတာကိုး ..။

ခဏကှာတော့ ကမွ နညြးနညြး အမောပှသှေား ပါတယြ။ ဒီအခွိနမြှာ ကမွဟာ လှဲအိပနြရောကထပှီး သူ့ခှရငြေးဘကကြိုသှားပါတယြ။ သုတရြညတြှေ စောကရြညတြှေ ပကွေံနတေဲ့ သူ့လီးကို ပါးစပနြဲ့ အသာစုပပြေးတယြ။ သန့စြငြ သှားအောငလြညြး လွှာလေးနဲ့ အသာယကပြေးလိုကတြယြ။ ဇယွောစိုးဟာ လီးစုပပြေး ယကပြေးနတေဲ့ ကမွကို တခကွပြှုံးပှီးကှည့တြယြ။ နောကတြော့ မကွစြိကို အသာမှိတပြှီး ဇိမနြဲ့ မှိနြးနတယြေ။ သူ့လီးကို သန့သြှားအောငြ စုပပြေး ရကပြေးပှီးတော့ ကမွက သူ့ဘေးမှာ အသာပှနလြှဲလွောငြးလိုကတြယြ။ သူ့ရငြ ခှငထြဲမှာ ခေါငြးလေး တငလြို့ပေါ့။

ဇယွောစိုးက ကမွရဲ့ ကိုယလြုံးလေးကို အသာ လကတြဖကနြဲ့ သိုငြးဖကတြယြ။ ကနွတြဲ့လကတြဖကကြတော့ ကမွ ပေါငကြှားက စောကဖြုတပြေါြ အသာအုပပြှီးတငလြိုကတြယြ။ ပှီးတော့ စောကဖြုတကြို အသာညှဈလိုကတြာ စောကဖြုတထြဲက သုတရြညနြဲ့ စောကရြညကြှညရြောနေ တာတှေ အပှငကြို ယိုစီးကလွာတော့တာပါဘဲ။ ခဏလောကနြားနကှပှေီးတဲ့နောကြ ဇယွောစိုး ဟာ ကမွပါးစပကြို သူ့ပါးစပနြဲ့ တေ့ကပပြှီး စုပနြမြးပှနတြယြ။ ရှာကိုလဲ ကမွပါးစပထြဲထိုးထဲ့ပှီး ကလိတယြ။ ကမွက တုံ့ပှနနြမြးပှီး သူ့လီးကို လကနြဲ့အသာကိုငြ စမြးကှည့တြော့ ဟော .. သူ့လီးကှီး မတတြောငနြတော ပါဘဲလား။

ကမွဖှင့ြ ယုံတောငြ မယုံခငွသြလိုဘဲ ကမွ တှေ့ ဖူးသမွှယောကြွားတှကတေော့ သုတလြှှတပြှီးသှားရငြ လီးလဲ ပွော့ လူလဲ နုံးခှကသွှေားတာပါဘဲ လီးပှနတြောငလြာတဲ့ လူ မတှေ့ဖူးသေးဘူး။ ဇယွောစိုးရဲ့လီးကတော့ ခဏအနားယူပှီးတာနဲ့ ပှနတြောငလြာပှီး တောငတြာမှ မတကြိုနတော။ ကမွအဖို့ ကောပြေါကဘြဲပေါ့။ တဈခွီဆကပြှီး လိုးနိုငတြော့မှာကိုး။ “ဟောတော့ .. ရှင့လြီးကှီး ပှနတြောငလြာပါ ရောလား..” ကမွက အံ့သှဝမြးသာစိတနြဲ့ ရရှတေလြိုကမြိတယြ။ “ဟုတတြယြ တောငလြာပှီ လီးတောငတြော့ ဆကြ လိုးကှတာပေါ့ မဝငြးမလေဲ အလိုးခံနိုငသြေးတယြ မဟုတလြား..”။

“ခံမယြ .. ဘာလို့ မခံနိုငရြမှာလဲ ရှငလြိုးနိုငတြယဆြိုရငြ ကမွကတော့ အဆငသြင့ဘြဲ ..” “ဟုတပြှီ .. ဒါဆိုရငြ လေးဖကထြောကပြှီးကုနြးပေး..” “ရတယြ ..” ကမွလဲ သူပှောသလို ခကွခြငွြးကုနြးပေးလိုကပြါ တယြ။ စောစောကလိုးထားတာကှောင့ြ ကမွအဖုတကြ အရညြ ရှှမြးပှီးသားပါ။ ကမွက လေးဘကထြောကြ ကုနြးပေးပှီးတဲ့အခါ ဇယွောစိုးက ကမွဖငကြှီးနောကမြှာ နရောယူလိုကပြါတယြ။ ပှီး တော့ ကမွရဲ့ဖငသြားကှီးနှဈခှမြးကိုဆှဲဖှဲပှီး ဖငပြေါကပြေါြ ကို တံတှေးထှေးလိုကပြါတယြ။ “အို.. ဟင့ြ . ကိုစိုး ဘာလုပအြုံးမလို့လဲဟငြ” ဖငပြေါကတြဲ့တဲ့ တံတှေးထှေးခတွာခံထားရတာကှောင့ြ ကမွ ခါးလေးတှန့သြှားပှီး ညုတုတုနဲ့ မေးလိုကမြိ ပါတယြ။

ဘာအတှကနြဲ့ ဖငပြေါကကြို တံတှေးဆှတတြယြ ဆိုတာကိုတော့ ကမွသိပါတယြ။ဖငလြိုးမလို့ဆိုတာကိုပေါ့။ “မဝငြးမေ ဖငကြှီးက ဖှူဖှေးအိပှီး အယနြတော ဆိုတော့ ကနွောြ ဖငလြိုးခငွလြာလို့ပါ .. မဝငြးမေ ဖငခြံမယြ မဟုတလြား” “ရှငြ လိုးခငွတြယဆြိုရငတြော့ ကမွခံပါ့မယြ သိပြ တော့ မကှမြးနဲ့နောြ ရှင့လြီးကှီးက အရမြးကှီးတာဘဲ တအားဆောင့ရြငြ ကမွဖငကြှဲသှားမှာပေါ့ ..” “စိတခြပွါ မဝငြးမရေဲ့ နာအောငြ ကွှနတြောြ မလုပြ ပါဘူး အရသာတှေ့ပှီး ကောငြးကောငြးဘဲ လုပပြေးမှာပါ” ပှောပှောဆိုဆို ဇယွောစိုးက ကမွစအိုဝမှာ သူ့လီး ကိုထောကလြိုကပြါတယြ။

ပှီးတော့ ဖိထိုးသှငြးလိုကတြာ လီးက ထဈပှီးအထဲကို တိုးဝငလြာပါတယြ။ “အား . ကွှတြ..ကွှတြ.. ဖှေးဖှေးသှငြးရှင့ြ .. နာတယြ ..” စအိုဝပှဲအာသှားတာကှောင့ြ ကွိနြးစပပြှီး နာကငွလြှလို့ ကမွညီးလိုကမြိပါတယြ။ ဖငလြိုးတဲ့အခါ လီးစသှငြးသှငြးခငွြး နာတာကတော့ ထုံးစံပါဘဲ ကမွ နားလညပြါတယြ။ ဒါကှောင့လြဲ ဒူးခေါငြးကို အားပှုပှီး ဖငဆြုံကှီးကို အသာကော့ပင့ြ ပေးထားလိုကပြါ တယြ။ ဖငလြိုးခံဖူးတာကှောင့ြ ကမွဟာ ဖငပြေါကထြဲ လီးအဝငြ အဆငပြှအေောငြ လမြးကှောငြးပှင့ြ ပေးတတနြေ ပါတယြ။ဇယွောစိုးကလဲ သူ့လီးကှီးကို ဆကပြှီး ဖိထိုးသှငြးလိုကတြယြ။ ကဉွြးကဉွြးကှပကြှပနြဲ့ဘဲ သူ့လီးတဈခွောငြးလုံး ကမွဖငထြဲအဆုံးဝငသြှားပါလရေော။

အဲဒီတော့ ဇယွောစိုးက ကမွရဲ့ ဖငသြားကှီးနှဈ ခှမြးကို လကနြှဈဖကနြဲ့ ခပတြငြးတငြး ဆုတကြိုငြ ဖစွညြှဈပှီး သူ့လီးကှီးကို ကမွဖငထြဲက ဆှဲထုတလြိုကြ ပှနဖြိ ဆောင့ြ သှငြးလိုကနြဲ့ ကမွကို ကောငြးကောငြး ဖငဆြောနြပေါတော့ တယြ။ နာတာကတော့ သိပကြို နာတယရြှင့ြ။ ကောငြးတာ ကလဲ အသဲခိုကမြတတပြါဘဲ။ ကမွဟာ တညီးညီး တအားအား အောဟြဈ ညီး တှားရငြး ဇယွောစိုးရဲ့ဖငလြိုးတာကို ခံနပေါတယြ။ သူဟာ ဖငလြိုးတဲ့အခါမှာလဲ လီးကို အဆုံးဖိဆောင့ြ သှငြးတယရြှင့ြ။ ဖငလြိုးခံရတာဟာ နာကငွမြှုနဲ့ မူတ ထူးကဲစှာ ကောငြးလှတဲ့ အရသာကို ရောပှနြးထားတဲ့ ကာမအရသာ တဈမွိုးကို ခံစားနရပေါတယြ။

မကှာပါဘူး၊ကမွလဲ ရမကစြိတတြှေ အရမြးဝငြ လာရပါတယြ။ နာတာကို အရေးမစိုကနြိုငတြော့ပါဘူး ဖငကြှီးကို ကော့ပေး၊ ဘယညြာဝှေ့ယမြးလုပပြေးပါတယြ။ ဇယွောစိုးကလဲ ကမွနို့အုံကှီးတှကေို လှမြးဆှဲလိုကြ စောကပြတကြိုထိုးနှိုကြ ကလိလိုကနြဲ့ လီးကိုလညြး ကမွ ဖငြ ပေါကထြဲကို အားပှငြးပှငြးနဲ့ ခပကြှမြးကှမြးဘဲ ဆောင့လြိုး သှငြးနပေါတယြ။ ဖငလြိုးခံရမှုကှောင့ြ ကမွရဲ့ အဖုတထြဲက ယားလာပှီး နှဈခွီဆကတြိုကပြှီးသှားရပါတယြ။ ကမွ ဒုတိယအခွီ အပှီးမှာ ဇယွောစိုးလဲ ကမွဖငဆြုံကှီးနောကမြှာ လှုပလြှုပြ ခါခါနဲ့ ဆန့ငြငဆြန့ငြငဖြှဈသှားပှီး ကမွ ဖငခြေါငြးပေါကထြဲကို ပူနှေးပစွခြဲတဲ့ သုတရြညတြှေ ပနြးထည့ပြေးလိုကပြါတော့ တယရြှငြ ..။

မှကခြငြးပေါတြှငြ နှဈယောကသြား ဝမြးလွှား မှောကရြကသြား ဇယွောစိုးနှင့ြ မဝငြးမတေို့သညြ မှိနြး၍ နကှသေညြ။ ဇယွောစိုး၏ လီးကှီးကတော့ သူမ၏ စအိုထဲ မှ မခွှတသြေးဘဲ တနြးလနြးကှီးဖှဈသညြ။ခဏကှာတော့ ဇယွောစိုးက မဝငြးမေ၏ နားနားသို့ သူ၏ပါးစပကြို ကပြ၍ တိုးတိုးလေးပှောလိုကသြညြ။ “မဝငြးမေ ကနွော့တြို့ဘေးက ခှုံစပမြှာ ခငမြေ ရောကနြတောကှာပှီ။ စောစောထဲက ကနွောမြှငတြယြ။ ကွ နောနြဲ့လကတြကမြးဘဲ အဲဒါ ဘယလြိုလုပမြလဲ” မဝငြးမကေ ခကွခြှငြး အဖှမပေေးသေးခွေ။ သူမကို ပှောလိုကသြော ဇယောစွိုးက ဘာကို ရညရြှယသြညြ ဆိုတာကိုတော့ရိပမြိလိုကသြညြ။

ဒါ့အပှငြ မဝငြးမေ၏ စိတထြဲ တှငလြဲ ညီအမနှဈယောကအြတူတူ အလိုးခံရရငကြောငြး မညဟြုစဉြးစားမိလိုကသြညြ။ “ရှငြ သူ့ကို လိုးခငွလြို့လား” ပါးခငွြးကပြ၍ တိုးတိုးလေးပှောနကှခှေငြးဖှဈသညြ။ “အငြး ..” “ဒါဆိုရငြ လှမြးဆှဲလိုကြ ကမွကိုလဲ သူနဲ့တူတူ လိုးပေးရအုံးမှာနောြ ..” “အငြးပါ ..” ပှောပှီးသညနြှင့ြ ဇယွောစိုးက မဝငြးမေ၏ ကွော ပှငပြေါတြှငြ တပရြကသြားဖှဈနရောမှ ဘေးသို့ ရုတတြရကြ ပကလြကလြှနခြလွိုကပြှီး တဆကတြညြး သူ၏ ကိုယလြုံးကို ဘေးမှခှုံဆီသို့ တပတလြှိမ့လြိုကကြာ ခငမြေ၏ လကကြိုဆောင့ြ ဆှဲလိုကသြညြ။ “အမလေး . အင့ြ ..” ခငမြဝငြေး ကိုယလြုံးလေးက ဇယွောစိုး၏ ကိုယပြေါြ သို့ မှောကရြကသြားကွ၍လာသညြ။

ဇယွောစိုးက သူမကို ဖကပြှီး တပတမြွှ မဝငြးမဘေေးသို့ လှိမ့လြိုကရြာ ခငမြကေ ဇယွောစိုး၏ အောကဖြကြ မဝငြးမေ၏ ဘေးတှငြ ပကလြကြ လှနရြကသြားဖှဈသှားသညနြှင့ြ သူမကိုလကဖြှင့ြ ဖိ၍ ဇယွော စိုးက ကှုံး၍ထလိုကလြသညြေ။ဒီအခွိနမြှာပငြ မဝငြးမကလေဲ ကှုံး၍ ထကာ ခငြ မကေို ခွုပနြှောငပြေးလိုကသြညြ။ “မလုပကြှပါနဲ့ ဖယကြှပါ သနားပါအုံး” အမှနတြော့ လညဂြွာစာအုပပြှနယြူပှီး သူမတို့ နောကသြို့လိုကလြာသော ခငမြသညြေ ဇယွောစိုးနှင့ြ မဝငြး မတေို့ရှိရာသို့ စောစောကထဲက ရောကနြခေဲ့သညဖြှဈသညြ။ လယဂြွာစာအုပကြ မဝငြးမေ၏ စိုကခြငြးရှိ အိမတြှငြ သှား၍ ယူရခှငြးဖှဈသဖှင့ြ ခရီးလညြးကွှမြးပှီး မှငြးစီးလဲ ကွှမြးသော ခငမြအဖေို့ သိပပြှီး မကှာလိုကခြွေ။

ခငမြတဈေယောကြ စမြးခွောငြးလေးနား ရောကြ လာပှီး မဝငြးမေ၏ မှငြးကို တှေ့သညနြှင့ြ အသာဆငြး၍ ကှည့ရြာ ဇယွောစိုးနှင့ြ မဝငြးမတေို့ နှဈယောကဖြှဈခငွတြိုငြး ဖှဈ၍နသညေကြိုတှေ့မှငလြိုကရြသညြ။ တခါ အလိုးခံထားခဲ့ဘူးပှီဖှဈသော လီးအရသာကို သိနပှေီဖှဈသော ခငမြသညြေ ဇယွောစိုးနှင့ြ မဝငြးမတေို့ လိုးကှတာကို ကှည့ပြှီး မခံမရပနြိုငလြောကအြောငပြငြ ကာမ စိတတြှကှှခေဲ့ရသညဖြှဈသညြ။ ဒါကှောင့လြဲ ခငမြကေ မဝငြးမတေို့နှင့ြ အနီးဆုံး ခှံအကှယလြေးဆီသို့ တိုးကပသြှားပှီး အနီးကပကြာ အသေ အခွာကှည့ခြဲ့သညြ။ ထို့နောကြ မနနေိုငလြှနြးတော့သဖှင့ြ သူမ၏ စကပကြိုလှနြ ပေါငနြှဈလုံးကို ကားပှီး စောကခြငြေးထဲသို့ လကညြှိုး ထည့ြ၍။

မဝငြးမေ အားရပါးရအလိုးခံနသညေကြို ကှည့ကြာ လကညြှိုးကို စောကခြေါငြးထဲသို့ ထုတခြွီ သှငြးခွီ လုပရြုံမွှ မက မှှေ၍ပငပြေးခဲ့ပှီး တဈခွီပငပြှီးခဲ့ရသညြ။ သူမ၏ အမကို လိုးနသေော ဇယွောစိုး၏ လီးကှီးကိုလဲ ပှေးဆှဲ၍ သူမ၏ စောကပြတထြဲသို့ ထိုးထဲ့ ခငွစြိတတြှကေ တခွိနလြုံးပှငြးပှ၍နခေဲ့ရသညြ။ အခု တကယလြုပတြော့မညဆြိုတော့လဲ အမဖှဈ သူ၏ရှေ့တှငဖြှဈနတေော့ ခငမြခမွော ထိတလြန့ြ၍ နရသေညြ။ အမဖှဈသူက သူမကို ခွုပပြေးထားစဉမြှာပငြ ဇယွောစိုးက ခငမြေ၏ ကိုယပြေါမြှ အဝတအြစားတှေ အား လုံးကို ခွှတလြိုကပြပှေီ။ “ဟာ ခငမြေ စောကပြတကြှီးက မို့ပှီး ဖေါငြးကားနတောဘဲနောြ လိုးလို့ သိပကြောငြးမှာဘဲ” တနှာသံဖှင့ြ မဝငြးမကေ ရီဝစှောပှောသညြ။

“ဟာ ကောငြးတာပေါ့ မဝငြးမရော အမ စောကြ ဖုတကြ လိုးလို့ကောငြးသလို ညီမ စောကဖြုတကြလဲ လိုးရတာ အရသာသိပရြှိတာဘဲ” “ဟငြ .. ကိုစိုး လိုးဖူးလို့လား ” မဝငြးမကေ အံ့သှစှာပှောသညြ။ “လိုးဘူးတာပေါ့ .. ” “အို ” ကနဲ ဖှဈကာ ခငမြေ တဈယောကြ မကွလြုံးနှဈလုံး စုံမှိတလြိုကသြညြ။ “ဘယတြုံးက လိုးလိုကတြာလဲ ကိုစိုးရ” “နေ့ခငြးကဘဲ သိပအြရသာရှိတာဘဲ မဝငြးမရော” “ညီမလေး စောကဖြုတကြို ကမွရကပြေးမလို့ ကိုစိုးရ ..” “အေး .. ရကြ ရကြ ပှီးရငြ မဝငြးမကေို လိုးပေးအုံးမယြ ..” “မ .. မ လုပပြါနဲ့ .. ဟင့ြ .. ဟင့ြ ..” ဇယွောစိုးနှင့ြ မဝငြးမတေို့ ရမကကြှဖှယရြာ အပှနြ အလှနပြှောနကှသေည့စြကားသံမွား အကှားတှငြ ခငမြေ၏ တောငြးပနသြံလေးက ထှကပြေါြ၍ လာသညြ။

တှေ့ကှုံရတော့မည့ြ အဖှဈကို အလှနြ ရှကကြှောကြ နသေောလြဲ မိမိ၏ စိတမြွား ပို၍ ထကှှကာ သောငြးကနွြး ၍ လာရသညကြိုတော့ ခငမြသညြေ သူမကို သူမ သတိ ထားမိသညြ။ ရကပြေးခှငြးမခံရမှီကပငြ စောကဖြုတသြညြ ဖေါငြး၍ တကလြာကာ အရညကြှညမြွားထှကကြွ၍ လာရသညြ။ သညလြို စိတလြှုပရြှား ရမကဇြော ထနလြာရ သည့ြ မိမိ၏ကိုယကြို ခငမြသညြေ လတတြလော မုနြးတီး မိသညြ။ ရမကဇြောမထရလအေောငလြဲ အတငြး ခွိုးနှိမြ ထားရသညြ။ဒါပမေဲ့ မရနိုငပြါ..။ ဒီအခွိနမြှာဘဲ .. “ကဲ .. ညီမလေး .. ဘာမှ ရှကကြှောကမြနနေဲ့ တော့ အားလုံး အကှောငြးသိတှေ ဖှဈနကှပှေီဘဲ .. လာ မမက ညီမလေးရဲ့ စောကဖြုတကြို ရကပြေးမယနြောြ ..”။

ပှောပှောဆိုဆို မဝငြးမသညြေ ခငမြကေို သူမ၏ အနားသို့ ဆှဲခေါကြာ ပကလြကလြှနစြလွှကြေ ဒူးခေါငြးနှဈလုံးကို ထောငစြလေိုကရြာ ခငမြေ၏ စောကဖြုတကြှီး သညြ ပှဲဟသှားလတေော့ရာ အတှငြး သားနီနီရဲမွားကို မဝငြးမသညြေ မှငတြှေ့လိုကရြတော့၏။ထိုအခါမှ မဝငြးမသညြေ ခငမြေ၏ စောကပြတကြို သူမက လေးဘကထြောကလြွှကြ စတငရြကပြေးလေ တော့သညြ။ “ဟငြး .. ဟငြး.. ဟငြး .. မမ .. ဖှေးဖှေး.. အီး .. အား .. အိုး ..” ခငမြခမွော စောကဖြုတြ အရကခြံရလသေော ကှောင့ြ သူမ၏ပါးစပမြှ တအီးအီး တဟငြးဟငြးဖှင့ြ ညီးညူ နရရှောလသညြေ။

မဝငြးမကလေညြး အားရပါးရကို ရကပြေး လတေော့ရာ မဝငြးမသညြေ သူမကိုယကြို လေးဘကြ ထောကကြုနြးလွှကဖြှဈနသညေကြို သတိမမူမိပေ။ ထိုအခါမှ ဇယွောစိုးသညြ မဝငြးမကေ သူမ၏ ညီမ စောကဖြုတကြို လေးဘကကြုနြးလွှကြ ရကပြေးနသဖှေင့ြ မဝငြးမေ၏ စောကဖြုတကြှီးသညြ နောကသြို့ ပှူးလွှကြ ထှကပြေါနြသညေကြိုကှည့ရြငြး စိတမြထိနြးနိုငတြော့ဘဲ မဝငြးမေ၏ နောကမြှ နရယေူကာ သူ၏ လီးထိပဖြူးကှီးဖှင့ြ မဝငြးမေ၏ စောကဖြုတဝြတှငတြေ့ကာ အသာလေးဖိသှငြးလိုကလြတေော့ရာ … “ပှှတြ … စှပြ ..” ဟူသော မှညသြံဖှင့ြ လီးထိပြ ဖူးကှီးသညြ မဝငြးမေ၏ စောကခြေါငြးထဲသို့ ဝငသြှားလေ တော့သညြ။

“အီး .. အား .. ကိုစိုး .. ဖှေးဖှေးနောြ .. နောကပြှီး ညီမလေးခငမြကေိုလညြး လိုးပေးရအုနြးမှာ နောြ .. တောကြှာ အရမြးပငပြမြးနအေုနြးမယြ ..” “စိတခြပွါ .. ကနွောြ ဖှေးဖှေးနဲ့ မှနမြှနဘြဲ လိုးပေးပါမယြ..” ပှောပှောဆိုဆိုဖှင့ြ ဇယွောစိုးသညြ သူ၏ လီးတနြ ကှီးကို မဝငြးမေ၏ စောကဖြုတထြဲသို့ တဈဆုံးတိုငြ ထိုးသှငြး လိုကလြတေော့သညြ။ ထို့နောကတြှငတြော့ အခကွြ (၅၀) လောကြ သှငြးထုတလြုပပြေးလိုကရြာ မကှာမီမှာပငြ ဇယွောစိုး၏ လီးတနြ ကှီးသညြ တငြးမာလာပှီး သုတရြမွေား ပနြးထုတလြိုကရြ လတေော့သညြ …..ပှီး။