စိတ်တွေတအားလာနေပြီ

ရဲမငြးနောငလြညြး သူ့ကို ဒေါနြဒီခငကြ အထာပေးနတယြေ ဆိုတာကို ရိပစြားမိလိုကတြယြ ။ ဗန့ဗြှေးကုနြးကို မုဒိနြးမှူ အတှကြ သှား စုံစမြးစဈဆေး လို့ပှီးရငြ ကွှနြးတောကုနြးရှာကို လာခဲ့..သူ့အိမမြှာ နား..ညနေ ထမငြးစားပှီးမှ ပှနဖြို့ ဒေါနြဒီခငကြ ပှောတယလြေ ။ ရဲမငြးနောငလြညြး မိနြးမ မလုပရြတာ ကှာနပှေီ ဆိုတော့ နှားသိုးကှိုးပှတြ ဆိုသလို တအား ထနနြတေော့ ဒေါနြဒီခငလြို ဖှူဖှူ သန့သြန့ြ တောင့တြောင့ြ မိနြးမတယောကကြို ရမယဆြိုရငြ ဘယငြှငြးမလဲ ။ ဒေါနြဒီခငြ သညလြငမြရှိတာ ကှာပှီ ။ စီးပှားကို လောဘတကှီး ဖိရှာနခေဲ့ရပှီး သညကြိဈစကို လစွလြွူရှုထားခဲ့တာက သမီးအိအိ တသကဘြဲ ။ သိပပြှီး တောင့တြလိုလားခဲ့တဲ့ ရကတြှနေေ့တှတေော့ ရှိခဲ့တာပေါ့ ။ ကွိတမြှိတခြံစား ခဲ့ရတာ ။ အခုလို ယောကွြားပီသတဲ့ စခနြးမှူး ရဲမငြးနောငလြို လူရှယတြယောကနြဲ့ ဆုံဆညြးရတာက ဒေါနြဒီခငအြတှကြ တအား ပွောစြရာ ဘဲလေ ။

ရဲမငြးနောငကြို သူလိုခငွတြာလေး ပဈကွှေး လိုကရြငြ တအား ကွနပြေ သဘောကသွှားပှီး ဒေါနြဒီခငအြတှကြ အားကိုးအားထား ရမယ့ြ လငယြောကွြားတယောကြ ဖှဈကောငြး ဖှဈလာနိုငတြယြ ဆိုတော့ ပေါတြငဘြဲ လမြးဖှင့ပြေးလိုကတြော့တယလြေ ။ ရဲမငြးနောငကြလညြး သူမ ခငြးပေးလိုကတြဲ့ လမြးကို ဖှောင့ဖြှောင့တြနြးတနြး လွောကဝြငလြာသညြ ။ ဗန့ဗြှေးကုနြးရှာက အပှနြ တှေ့ကှဖို့ သဘောတူလိုကကြှသညြ ။ ဒေါနြဒီခငကြ ကုနစြုံဆိုငကြှီးရဲ့ အပေါထြပမြှာ နသညြေ ။ ရဲမငြးနောငကြို ကုနစြုံဆိုငရြဲ့ ထောင့တြနရောမှာ ရှိတဲ့ ထမငြးစား စားပှဲမှာ ဟငြးမွိုးစုံနဲ့ ကကွနွန ပှငဆြငကြွှေးသညြ ။ ဒေါနြဒီခငနြဲ့သမီးအိအိတို့က သူ့ကို ပှာပှာသလဲ ရိုရိုသသနေေဲ့ ပှုစုကှတဲ့အခွိနြ ရှာလူကှီးတှကလေညြး စားစရာတှေ သဈသီးတှေ ယူလာပှီး ထမငြးစားပှီးခွိနြ စကားထိုငပြှောကှသညြ ။ အိအိသညြ သူ့အမေ ဒေါနြဒီခငလြိုဘဲ ဖှူဖှူဖှေးဖှေးနဲ့ တောင့တြငြးသညြ ။

နုဖတစြိုပှတေဲ့ မကွလြုံးဝိုငြးဝိုငြးနဲ့ ဒီကောငမြလေးက သူ့ကို ကှည့ပြုံရှုပုံက တမွိုးဘဲ လို့ ရဲမငြးနောငရြဲ့ စိတထြဲမှာ ဖှဈမိသညြ ။ မကွလြုံးရှဲကှီးတှနေဲ့ စိုကကြှည့တြဲ့ပုံက စှဲမကစြရာ ။ ရဲမငြးနောငြ သညကြနေ့ ဟိုဖကရြှာက မုဒိနြးသမားကို ဖမြးဆီးလိုကနြိုငတြာကို ကွှနြးတောကုနြးရှာက ရှာလူကှီးတှနေဲ့ ဒေါနြဒီခငတြို့ အရမြး အထငကြှီးနကှသေညြ ။ မနကကြ မှုခငြးဖှဈ ညနမှော တရားခံကို လကရြ ဖမြးဆီးနိုငခြဲ့တာမို့ ဖှဈသညြ ။ ရဲမငြးနောငကြတော့ ကွှနြးတောကုနြးရှာကို မှငြးလှညြးနဲ့ လာတုံး အကငွ့ခြံရတဲ့ ဝတမြှုံရှကှညေနြဲ့ ကငွ့တြဲ့ ကိုသောငြးရှတေို့ရဲ့ ထှကခြကွတြှကေို အသံဖမြးစကလြေးနဲ့ဖမြးထားပှီး နားကှပလြေးနဲ့ ပှနဖြှင့နြားထောငရြငြး မုဒိနြးကငွ့တြဲ့ အသေးစိတတြှကေို သသခွေောခွာ နားထောငပြှီး စိတတြှေ ထကှှခဲ့တာ ။ ရှာလူကှီးတှကေ—- “ ဗိုလကြှီး..ဒီည ကနွောတြို့ ရှာမှာ အိပမြှာ မဟုတလြား ..ကနွောတြို့ ဗိုလကြှီး လှတလြှတလြပလြပြ နဖေို့ အိမလြှတတြလုံးမှာ စီစဉပြေးပါမယြ… ။

ကနွောတြို့ ရှာအနောကပြိုငြးက ဗိုလြ၀ ဆိုတဲ့လူက အိမဆြောကထြားပှီး လူမနသေေးဘူး ..အိမကြ ပှီးနပှေီ…ဗိုလကြှီး ခိုငြးဖို့ ရအောငနြဲ့ အဖေါရြအောငြ ရှာထဲက လူငယတြယောကြ ဗိုလကြှီးနဲ့ ခေါထြားဖို့ စီစဉပြေးပါမယြ…..” လို့ ပှောသညြ ။ ရဲမငြးနောငလြညြး—- “ ကွေးဇူးဘဲဗွာ…ဘယမြှာ ဖှဈဖှဈ ကွောခစွရာ နရောတခုရရငြ အိုကပေါတယြ…. ကနွော့အြတှကြ ဘယသြူမှ ထား မပေးပါနဲ့..ကနွောတြယောကထြဲဘဲ နခငွေတြယြ…” လို့ ပှနပြှောလိုကသြညြ ။ ဒေါနြဒီခငနြဲ့ အိအိက ရဲမငြးနောငြ တညအိပမြယ့ြ ရှာအနောကပြိုငြးက အိမကြို လိုကလြာပှီး အိပရြာအခငြးအကငွြး တှေ ပှငဆြငပြေးသလို ညဖကြ ဆာရငြ သောကဖြို့ လဖကရြညခြွိုကို ဓါတဗြူးနဲ့ ထည့ထြားပေးသညြ ။ ကိတမြုန့မြွိုးစုံကိုလညြး အဆငသြင့ြ ထားပေးသညြ ။ ရှာလူကှီးတှေ ပှနသြှားတဲ့အခွိနြ မှောငစြပှုပှီ ။ ဒေါနြဒီခငြ အိအိနဲ့ သူတို့အိမမြှာ ဆိုငကြူရောငြးတဲ့ နောစြေးစေး ဆိုတဲ့ ကောငမြလေးတို့ဘဲ ကနွခြဲ့သညြ ။

ဒေါနြဒီခငကြ— “ ကဲ သမီး…စေးစေးနဲ့ အိမပြှနနြှင့တြော့.. မမေေ…. စခနြးမှူးကှီးနဲ့ စကား ခဏ ပှောပှီးပှနခြဲ့မယြ” လို့ ပှောလိုကသြညြ ။ အိအိလညြး — “ ဟုတကြဲ့မမေေ….ဒါဆို သမီးတို့ ပှနလြိုကမြယြ…. အကို..အိအိ ပှနတြော့မယြ… မနကကြရွငြ စားဖို့ တခုခု လာပို့မယနြောြ…. ကောကညြှငြးပေါငြး စားတယြ မဟုတလြား..” လို့ ပှောပှီး က ရငမြလေးနဲ့ အိမလြေးပေါကြ ဆငြးသှားသညြ ။ သူက— “ ဘာဖှဈဖှဈ ရပါတယြ..အိအိ… ဒုကျခမရှာပါနဲ့…. ကွေးဇူးပါ…” လို့ ပှနပြှောရငြး အိအိတို့ကို လှခေါးထိပြ အထိ လိုကပြို့လိုကသြညြ ။ “ ကိုရဲ ….” “ မမ…” သူတို့ အခေါအြဝေါတြှေ နေ့လညကြထဲက ပှောငြးကုနသြညြ ။ အမကှီးလို့ မခေါပြါနဲ့လား… လို့ ဒေါနြဒီခငကြ သူ့ကို ပှောလို့ သူက ..မမ…လို့ ပှောငြးခေါလြိုကသြလို “ စခနြးမှူးကှီး” လို့ ခေါနြတောကို မခေါဖြို့ ပှောလိုကတြာ ကှောင့ြ ဒေါနြဒီခငြ က သူ့ကို ကိုရဲ လို့ ပှောငြးခေါခြဲ့ပါသညြ ။ “ မမ မပှနသြေးဘဲ နခေဲ့တာ..ကနွောြ အရမြး ဝမြးသာသှားတာဘဲ …” “ ဟငြးဟငြး….ဘာလို့လဲ ကိုရဲရဲ့…” “ မမနဲ့ အခုလို နှဈယောကထြဲ ရှိခငွလြို့ပေါ့….”။

“ ဘာလို့ ရှိခငွတြာလဲ…” “ မမကို ကနွော့ခြံစားခကွတြှေ ပှောပှခငွလြို့ပေါ့ …” ဒေါနြဒီခငကြ ပှုံးပှုံးလေးနဲ့ မခို့တရို့ ကှည့ရြငြး.. “ ဆိုပါအုံး ဆရာကှီးရယြ… ဘာခံစားခကွတြှလေဲရှငြ….” လို့ မေးလိုကတြဲ့အခွိနြ ရဲမငြးနောငကြ သှကလြကစြှာနဲ့ ဒေါနြဒီခငြ အနားကို တိုးကပသြှားပှီး ဒေါနြဒီခငကြို ဖကလြိုကသြညြ။ “ အို..ကိုရဲ…ဘာလုပတြာလဲ…” “ မမကို ကနွောြ ခစွတြယဗြွာ..မမလညြး ကနွော့ကြို ခစွတြယြ မဟုတလြားဟငြ…” “ အိုး…ကဲလိုကတြာ….အာ…ဘာလို့ နမြးတာလဲ…” “ ခစွလြို့….” ဒေါနြဒီခငရြဲ့ နှုတခြမြးတှကေို သူ့နှုတခြမြးတှနေဲ့ တေ့ကပပြှီး စုတယြူလိုကသြညြ ။ ဒေါနြဒီခငသြညြ ရဲမငြးနောငရြငခြှငထြဲမှာ ပွော့ကသွှားသညြ ။ မကွလြုံးတှေ မှိတထြားရငြး ။မုဆိုးမ အဖှဈ ယောကွြား မရှိဘဲ နခေဲ့တဲ့ ဒေါနြဒီခငသြညြ အရမြးကို ဆာလောငမြှတသြိပနြတောမို့ ရဲမငြးနောငပြှုသမွှ နုလိုကဖြို့ ဆုံးဖှတထြားခဲ့တာကှောင့ြ ရဲမငြးနောငကြို သူမကိုယခြနျဓာကို သဘောရှိ လုပခြငွရြာ လုပဖြို့ထိုးအပလြိုကပြှီ ။

ရဲမငြးနောငကြ အတှငြးခနြးက ကုတငကြှီးပေါမြှာ ဒေါနြဒီခငကြို ကိုယပြေါကြ အဝတတြှေ အားလုံးကို ခွှတပြဈလိုကရြငြး လငြးထိနနြတေဲ့ မီးရောငအြောကမြှာ အကှာကှီး စူးစိုကကြှည့နြသညြေ ။ ဒေါနြဒီခငလြညြး ကိုယလြုံးတီးကှီးနဲ့ ပကလြကြ လှဲကာ မကွစြိတှေ စုံပိတထြားရာက ဖတွကြနဲ ဖှင့ကြှည့လြိုကတြဲ့အခါ ရဲမငြးနောငကြ တောကပြတဲ့ ကာမခိုးလွံနတေဲ့ မကွလြုံးကှီးတှနေဲ့ စိုကကြှည့နြတောကို တှေ့သှားပှီး ရှကသြလို အမူအရာနဲ့ သူမပေါငတြနတြှေ ကှားထဲက မို့မို့ဖေါငြးဖေါငြး အငြျဂါစပကြှီးကို လကြ နဲ့ အုပကြာလိုကသြညြ ။ “ အိုးးး…ဘာကှည့တြာလဲ…” လို့လညြး ပှောလိုကသြညြ ။ ရဲမငြးနောငကြ— “ လှလှနြးလို့ ကှည့နြတောပါ… မမရဲ့တကယဗြွာ.. မမက နုလညြးနု… တောင့လြညြးတောင့ြ… တောကြ… တကယ့ရြှယဘြဲ….” လို့ ပှောရငြး ဒေါနြဒီခငရြဲ့ပေါငတြနတြှကေို လကနြဲ့ ဖှဖှလေး ပှတသြပလြိုကပြါသညြ ။ ရဲမငြးနောငသြညလြညြး ကိုယပြေါမြှာ ဗလာနတျတိ ။ လီးတနကြှီး ထောငမြတလြကွြ ဖှဈနသညြေ ။

ဒေါနြဒီခငလြညြး ရဲမငြးနောငရြဲ့ ထှားတုတရြှညလြွားတဲ့ လီးတနကြှီးကို မသိမသာ ဖတွကြနဲ ခိုးကှည့လြိုကသြညြ။ အမလေး… ကှုံမှကှုံတတတြယြ…. သှားလသေူကှီးရဲ့ ဒုတထြကြ ပိုကှီးပိုရှညနြတယြေ …။ ရဲမငြးနောငကြ အုပထြားတဲ့ ဒေါနြဒီခငရြဲ့ လကကြို အသာ ဖယလြိုကပြှီး ဆီးခုံမို့မို့ကှီးကို ကိုငလြိုကသြညြ ။ ဒေါနြဒီခငသြညြ စောကဖြုတမြှေးတှကေို ကပကြှေးနဲ့ ပါးထားဟနတြူသညြ ။ “ အငြး…..” ဒေါနြဒီခငြ ပါးစပကြ အသံလေး ထှကလြာသညြ ။ အငြျဂါစပကြှီးရဲ့ အကှဲကှောငြးကို ရဲမငြးနောငကြ ပှတပြေးနပှေီ ။ အငြျဂါစပနြှုတခြမြးသား ထူထူနှဈခပွကြ မသိမသာလေး ပှင့ဟြလို့နတော အတှငြးသား ရဲရဲလေးတှကေို မှငနြရတောက ရဲမငြးနောငရြဲ့ ကာမစိတတြှကေို ပိုထကှှစသညြေ ။ လကတြဖကကြ အငြျဂါစပကြှီးကို ပှတနြသလေို သူ့ကနွတြဲ့ လကတြဖကကြ ဒေါနြဒီခငရြဲ့ ဖှံ့ထှားတဲ့ ရငသြားကှီးတှကေို ကိုငနြယနြသညြေ ။ အငြျဂါစပကြှီးသညြ သူစကိုငလြိုကကြထဲက ကာမရှေ့ပှေး အရညတြှေ စိုပနခေေဲ့သညြ။ ကိုငရြငြးကိုငရြငြး တဖှညြးဖှညြးနဲ့ အရညတြှေ ယိုစီးစိမ့ထြှကလြာနသညြေ ။

ဒေါနြဒီခငသြညြ သူ့နှိုးဆှမှုတှကေို ခံယူနရငြေး ကာမစိတတြှေ ထသထကြ ထလာနပှေီ ဆိုတာကို ရဲမငြးနောငကြ သိလိုကသြညြ ။ “ ကဲ..မမ….မမကို ကနွောြ ခစွပြေးတော့မယြ….” လို့ ပှောရငြး ဒေါနြဒီခငရြဲ့ ပေါငတြနတြှေ အကှားကို နရောဝငယြူလိုကတြဲ့ ရဲမငြးနောငကြ သူ့လီးတနကြှီးကို လကတြဖကနြဲ့ ကိုငရြငြး အငြျဂါစပအြကှဲကှောငြးကို စုနခြွီဆနခြွီ ပှတြ ဆှဲလိုကသြညြ ။ သူ့လီးတနြ ထိပဒြဈလုံးကှီးသညြ အငြျဂါစပမြှာ စိုပနတေေဲ့ အရညတြှေ ပလေူးသှားတဲ့အခါ ရဲမငြးနောငကြ လီးတနကြှီးကို အငြျဂါစပအြပေါကဝြမှာ တေ့လိုကပြှီး ဖိသှငြးလိုကသြညြ ။ “ အို့……ဖှညြးဖှညြး…” ဒေါနြဒီခငကြ သူ့အပေါြ တကခြှထားတဲ့ ရဲမငြးနောငရြဲ့ ရငဘြတကြို လကကြလေးနဲ့ တှနြးရငြး ပှောလိုကသြညြ ။ ရဲမငြးနောငကြတော့ ဒေါနြဒီခငရြဲ့ နို့ကှီးတလုံးကို မကွနြှာနဲ့ လူးလှိမ့နြသညြေ ။ နို့သီးခေါငြး ညိုညိုလေးက တငြးမာပှီး ထောငထြှကနြသညြေ ။ ပှှတကြနဲ ငုံစို့ပေးလိုကရြငြး သူ့လီးတနကြှီးကို ဇှတကြနဲ သှငြးပဈလိုကတြော့— “ အို့…မောငရြယြ…” လို့ ဒေါနြဒီခငြ ပါးစပကြ အသံထှကသြှားသညြ ။

အိစကပြှီး စိုနတေဲ့ စောကဖြုတကြှီးကို ရဲမငြးနောငြ စလိုးထည့ပြါတော့သညြ ။ “ အိုး…အိုး……အိုး…….ဟငြ..ဟငြ………အား…… အား…..” “ ဖှတဖြှတြ….ဖှတဖြပြ…ဖှတဖြပြ….ဖှတဖြပြ……” နို့လုံးထှားထှားကှီးတှကေို ဆုပညြှဈကိုငရြငြး နို့သီးခေါငြးညိုညိုလေးတဖကကြို တအားစုတပြှီး စောကဖြုတအြိအိကှီးကို တဖှတဖြှတနြဲ့ လိုးနတေဲ့အခွိနြ စောကခြေါငြးထဲက လအေံသံ ဘှပဘြှတြ ဆိုတဲ့ အသံလညြး ထှကလြာသညြ ။ ဒေါနြဒီခငလြညြး ရဲမငြးနောငြ နညြးတူဘဲ တအား ထနနြပှေီမို့ အရှကကြငြးမဲ့စှာနဲ့—- “လိုး..လိုး….မောငြ…တအားလိုး…အီး…. ရှီး…. ကောငြးလိုကတြာ.. လိုးပါ မောငရြဲ့….” လို့ အောရြငြး ဖငကြှီးတှကေို ကော့ပေးနသညြေ ။ ရဲမငြးနောငကြလညြး မိနြးမ မလိုးတာ ကှာနပှေီမို့ တအား ထနနြသလေို ဖှူဖှူဖှေးဖှေး ရဆေေးငါးကှီးကို ရနိုငရြငြ လိုးခငွနြတော ။ အားရပါးရ လိုးဆောင့ထြည့နြသညြေ ။ ဒေါနြဒီခငရြဲ့ စောကဖြုတကြှီးမှာ လငြ ဆုံးပါးသှားတာ နှဈတှကှောခဲ့ပှီမို့အသားတကပြှီး တငြးကှပနြသညြေ ။

လီးနဲ့ ပှတလြပနြတော ကှာလို့ လီးလညြးရရော ဒေါနြဒီခငမြှာ အရမြးကို သဘောကပွှီး ရဲမငြးနောငနြဲ့ အပှိုငကြှဲပှီ ။ “ မ ဖငတြှကေို ကိုငပြှီး လိုးစမြးပါ မောငရြယြ….” တောင့တြငြးတဲ့ ဒေါနြဒီခငရြဲ့ ဖငတြုံးကှီးတှကေို လကနြဲ့ ဆုပညြှဈကိုငပြှီး ဆောင့ဆြောင့ြ လိုးသှငြးနတေဲ့ ရဲမငြးနောငသြညြ အခကွတြိုငြး ကောငြးနသညြေ ။ စောကဖြုတကြှီးက သူ့လီးကို ညှဈဆှဲယူနသညေလြို့ ထငရြပှီး တအားနငြး ဆောင့ထြည့တြဲ့အခါ ပှီးခငွလြာသညလြို့ စိတမြှာ ထငမြိလိုကလြို့ အရှိနကြို နညြးနညြး လွော့လိုကသြညြ ။ ဒေါနြဒီခငကြ—- “ မလွော့လိုကနြဲ့ မောငြ..လိုးပါ.. တအားကှမြးကှမြးလေး လိုးပေးစမြးပါ… အမလေး… ရှီး…ဆောင့ြ…ဆောင့ြ…” လို့ ပှောရငြး ဖငကြှီးတှကေို မှေ့ရမြးပှီး ကော့ပေးနလေို့ ရဲမငြးနောငလြညြး ဆောင့အြားကို ပှနလြညြ မှှင့တြငလြိုကသြညြ ။ အသားကုနြ ဆောင့ထြည့လြိုကသြညြ ။ ဖငကြှီးတှေ ဝှေ့ရမြးရငြး ကော့ပင့ပြေးနတေဲ့ ဒေါနြဒီခငြ သညြ ဆောင့ခြကွပြှငြးပှငြးတှကှေောင့ြ တအားကောငြးလှနြးသှားရပှီး ရဲမငြးနောငကြို တအားကှုံးဖကရြငြး အထှဋအြထိပကြို တကလြှမြးသှားရသညြ ။

“ အိုး…အိုး……..အား………အိုး…… ဟငြးဟငြး.. ဟငြး…….အငြး…” ရဲမငြးနောငကြ ဖိဆောင့နြဆေဲ ။ “ ဖပဖြပဖြပဖြပဖြပြ….အိုး…….ဟငြး…..ဖပဖြပဖြပြ.. ဖှတဖြှတြ…..” ဒေါနြဒီခငရြဲ့ စောကဖြုတြ အတှငြးသားတှကေ သူ့လီးကို တငြးတငြးကှပကြှပကြှီး ဆုပညြှဈလကွြ ရဈပတဆြှဲယူနလေို့ ထိနြးထားလို့ မရတော့ဘဲ သုတရြညတြှေ တဖတဖြတနြဲ့ ထုတလြှတြ ပနြးထှကကြုနသြညြ ။ သူကောငြးကိုယကြောငြး နှဈယောကစြလုံး ကောငြးကှတဲ့ ပထမဆုံး ကာမပှဲလေး… ပှီးဆုံးသှားသညြ ။ ဒေါနြဒီခငြ ရဲ့ စောကဖြုတကြှီးထဲ သူ့လီးကို တဆုံးထိုးသှငြးထည့ြ စိမထြားရငြး ရဲမငြးနောငြ တရှူးရှူး အသကရြှူနသညြေ ။ သူတို့နှဈယောကြ မသိတာက ဒေါနြဒီခငြ တယောကထြဲ အမှောငထြဲ ပှနလြာရမှာကို စိတပြူ စိတမြခတွဲ့ သမီး အိအိက အမကေို ပှနလြာခေါတြဲ့အခွိနြ အိမအြောကကြို ရောကကြထဲက အမဖှဈေသူနဲ့ ရဲမငြးနောငတြို့ရဲ့ အသံဘလံတှကေို ကှားလိုကလြို့ အသာခှဖေေါ့နငြးပှီး ကှူထရံနား ကပနြားထောငလြို့ သူတို့ပှောတာဆိုတာတှကေို သသခွေောခွာ ကှားသှားသညြ ဆိုတာကိုပါဘဲ ။

အိအိလညြး ကှားနရတောတှကေို မှငတြှေ့ခငွလြာပှီး သူတို့ ရောကနြတေဲ့ အိပခြနြးထဲကို အပေါကရြှာကာ ခွောငြးကှည့တြဲ့အတှကြ မိမှေးတိုငြး ဗလာကိုယတြှနေဲ့ ထငတြိုငြးကှဲနတေဲ့ သူတို့ကို တှေ့သှားရသညြ ။ တဏှာစိတတြှေ ပှငြးပှနတေဲ့ အမကေို အံ့သှမိရသလို တုတထြှား ရှညလြွားတဲ့ လီးကှီးနဲ့ အလိုးအဆောင့ကြောငြးတဲ့ ရဲမငြးနောငကြိုရော တဝကှီး ရှုစားလိုကရြလို့ အိအိသညြ အငြျဂါစပတြခုလုံး စိုစိုရှဲနရအေောငဘြဲ စိတတြှေ တအား လာနရပေသညြေ ။ အမေ ပှီးတော့ သမီး ဒေါနြဒီခငရြဲ့ လှညြးနဲ့ ရဲမငြးနောငနြဲ့ တပည့နြှဈယောကြ သညြ အရငဆြုံး ကွှနြးပငကြုနြးရှာကို ပှနရြောကသြှားပှီး ဒေါနြဒီခငြ အိအိနဲ့ ရှာလူကှီးတှကေ အနီးဆုံး ဆေးခနြးက ကနွြးမာရေးမှူးတှေ သူနာပှုတှကေို ပှေးခေါပြေးကှပှီး သူတို့ရဲ့ ဒါဏရြာတှကေို ဆေးထည့ြ ပတတြီးစညြးပေးကှသညြ ။ ဘိုတဲမှာထဲက ရဲမငြးနောငကြ သူ့တပည့ြ ရဲသား နှဈယောကကြို မိတောကို သူ ကှံစညတြာတှကေို လုံး၀ မပေါကကြှားစဖေို့ ပိတထြားခဲ့သညြ ။

ရဲမငြးနောငသြညြ အလုပအြရ ကိုငဆြောငတြဲ့ ခှောကလြုံးပှူးသနတြေ သုံးလကြ..မသမာသူတှရေဲ့ လကကြို ပါသှားတဲ့အတှကြ ဌာနဆိုငရြာ စဈဆေးမှုကို ခံရပှီ ။ ရဲမငြးနောငနြဲ့ သူ့တပည့ြ ရဲသားနှဈယောကသြညြ မိတောကို ရဲမငြးနောငကြ အတငြး အဓမျမ ဘလကကြာယ လုပတြယြ ဆိုတာကို ဖုံးထားပှီး မသကြာလို့ စဈမေးနတေုံး သူတို့ တောငပြေါကြ ရှာပုနြးက လူတှေ တပုံကှီး ရောကလြာပှီး အပှငြးအထနြ တိုကခြိုကကြှသညြ … သနတေတြှေ လုယူသှားပှီး မိတောကို ကယသြှားသညြ လို့ တငပြှကှသညြ ။ အထကလြူကှီးတှကေ ဝတမြှုံရှကှညြေ မုဒိနြးမှုကို တရားခံဖမြးနိုငလြို့ ခွီးကွူးကာမှ မကှာသေး.. လူဆိုးတှေ လကထြဲကို သနတေတြှေ ပါသှားတာ အတှကြ စုံစမြး စဈဆေးတာတှေ ကို ခံရပှီ ။ ရဲမငြးနောငကြ သညြ တောငပြေါနြေ တောပုနြးတှကေို သူ အပှတရြှငြး ဖမြးဆီးပေးမညလြို့ ဂတိပေးသညြ ။ သူ့တပည့တြှကေိုလညြး အရပဝြတနြဲ့ ကွှနြးတောကုနြး အပါအဝငြ တောငခြှကေ ရှာတှဖကေကြို လှတပြှီး သညြ တောငပြေါကြ လူစု လာခဲ့ရငြ ဖမြးဆီးဖို့ ပှငဆြငသြညြ ။

မကှာခငြ တောနငြးပှီးတောငပြေါကြို တကရြှငြးမညြ လို့လညြး သူ ကှံစညနြသညြေ ။ ခရိုငရြဲမှူးက အမွားနဲ့ လူနညြးစုမို့ခံလိုကရြတာကို အပှဈမပှော ။ ရဲမငြးနောငကြို အထပထြပြ မေးတဲ့ မေးခှနြးက—- “ ဘာကှောင့ြ မိတောကို ကွှနြးတောကုနြးရှာမှာဘဲ မစဈဆေးဘဲ တောစပကြ ဘိုတဲကှီးဆီကို ခေါသြှားပှီးစဈရတာလဲ …” ဆိုတာ ဖှဈသညြ ။ ရဲမငြးနောငကြလညြး လူတှရှေေ့ မစဈခငွလြို့..လှတလြှတလြပလြပြ စဈခငွလြို့… သူ့ဆီက ရတဲ့ သတငြးတှေ အရ တောငပြေါကြို လိုကမြလို့ ဘာညာနဲ့ ဆငခြှပေေးသညြ ။ ရဲမှူးက သူ့ အဖှကေို သိပြ ဘဝငမြကွ . .။ ဘာဘဲဖှဈဖှဈ ရဲမငြးနောငကြို အပှဈမကအွောငြ.. စဈဆေးမှု အမှနပြှီးအောငြ ခရိုငရြဲမှူးက ထောကခြံပေးသညြ ။ ရဲမငြးနောငကြ ရဲမှူး အိမကြို အဝငအြထှကြ ရှိခဲ့သညြ ။ ရဲမှူးကတောကြို လိုအပတြဲ့ ဆီပုံး ဆနအြိတြ ငါးခှောကြ ကှကသြှနတြှကေို အလိုကတြသိ ပို့ပေးခဲ့သည့ြ မကွနြှာက ရှိနသညြေ ။ ရဲမှူးက တောငပြေါကြ ရှာပုနြးကို ရှငြးလငြးဖို့ကိုလညြး သဘောတူသညြ ။

အရငဆြုံး သူတို့ရဲ့ လူအငအြား..လကနြကြ အငအြားကို လေ့လာ ထောကလြှမြးဖို့ မှာကှားသညြ။ ရဲစခနြး ဝငြးအနောကဖြကကြ ခှတနေရြှညြ သှပမြိုး ပဉွထြောငအြိမလြေး မှာ ရဲမငြးနောငြ နသညြေ ။ ဒေါနြဒီခငနြဲ့ သမီး အိအိတို့သညြ ဖှဈခါစ ရကတြှမှော ဒါဏရြာဒါဏခြကွတြှေ ရထားတဲ့ ရဲမငြးနောငကြို လာကှည့ကြှသညြ ။ ထမငြးဟငြးတှေ ခကွလြာကှပှီး ငါးဆင့ဂြွိုင့ကြှီးနဲ့ ထည့လြာပှီး ကွှေးကှသညြ ။ အခုရဲမငြးနောငဆြီကို ဒေါနြဒီခငြ မလာနိုငလြို့ သမီးအိအိကို လှတပြှီး စားစရာတှေ ပို့ခိုငြးသညြ ။ နကေောငြးလာပှီလား ဆိုတာလညြး မေးခိုငြးသညြ ။ ဒေါနြဒီခငသြညြ ရဲမငြးနောငနြဲ့ တည ညိစှနြးခဲ့ကှပှီးနောကြ အခုထိ နောကထြပြ တခါမှ ထပပြှီး လှတလြှတလြပလြပြ မတှေ့ဖှဈကှလို့ အရမြးဘဲ တှေ့ခငွနြသညြေ ။ သို့ပမယေ့ြ ရဲမငြးနောငကြလညြး အမှုရငဆြိုငနြရလေို့ စိတညြဈငှူးနပေုံရသညြ ။ ဒီနေ့လညြး ဆိုငမြှာ အလုပမြွားလှနြးလို့ သမီးအိအိကိုဘဲ ရဲမငြးနောငဆြီကို လှတလြိုကသြညြ ။

ရဲမငြးနောငသြညြ သူ့အိမလြေးမှာ စာအုပတြအုပနြဲ့ ပကလြကကြုလားထိုငမြှာ ထိုငရြငြး နားနခေိုကြ သူ့အိမရြှေ့ကို မှငြးလှညြးတစီး လာဆိုကလြို့ ကှည့လြိုကတြော့ အိအိ ဖှဈနလေို့ ထိုငရြာက ထပှီး ဆငြးကှိုလိုကသြညြ ။ အိအိက— “ အမကေ အကို့သတငြးကို မကှားရလို့ စိတပြူနပှေီး အိအိကို စားစရာတှေ ပို့ခိုငြးတယြ အကို… အကိုနကေောငြးတယြ မဟုတလြား….” လို့ မေးရငြး အထုပတြှေ ဂွိုင့တြှကေို မှငြးလှညြးပေါကြ ခသွညြ ။ မှငြးလှညြးမောငြးတဲ့ လူ ကို နေ့လညစြာ သှားစားခိုငြးလိုကသြညြ ။ စားပှီးရငြ ရဲစခနြးရှေ့မှာ စောင့နြဖေို့လညြး မှာနသညြေ ။ “ လာ..အိအိ…အိမပြေါြ တကပြါအုံး…..” “ ဟုတြ…” အိအိကို သူ့အိမလြေးပေါကြို ခေါလြိုကသြညြ ။ အိအိက စားစရာထုပတြှေ ဆှဲပှီး ရဲမငြးနောငနြဲ့အတူ အိမလြှခေါး အတိုငြး တကခြဲ့သညြ ။ တယောကထြဲသမားမို့ ဖှဈကတတဆြနြး နနတေေဲ့ ရဲမငြးနောငရြဲ့ အိမကြ ရှုပပြှနသညြေ ။ အိအိက— “ မဖှဈသေးပါဘူး..အိ…အကို့အိမကြို သသခွေောခွာ ရှငြးလငြးပေးအုံးမှပါဘဲ..” လို့ ညညြးသလိုလေး ပှောလိုကသြညြ ။

“ ထားလိုကပြါ..အိအိရယြ…အကို နောကမြှ ရှငြးမယြ….. အိအိနဲ့ မတှေ့တာ ကှာပှီ … ထိုငပြါအုံး…. အိအိနဲ့ စကားပှောကှရအောငြ……” ဧည့ခြနြးလေးက ကုလားထိုငတြှမှော ထိုငကြှရငြး အိအိနဲ့ စကားတှေ ပှောကှရငြး ရဲမငြးနောငသြညြ သူ့အိမထြဲမှာ အိအိနဲ့ နှဈယောကထြဲ နီးနီးကပကြပြ ရှိနတောကှောင့ြ စိတတြှေ ဖေါကပြှနလြာသညြ ။ သညလြိုအခှင့အြလမြးမွိုးကို သူ စောင့နြတော ခွောငြးနတော ကှာပှီ ။ အိအိ လကကြလေးကို ကိုငဆြုပလြိုကပြှီး.. “ အိအိရယြ…အိအိကို တအား ခစွတြယြ… ခစွမြိနတယြေ….အိအိ….” လို့ ပှောလိုကသြညြ ။ တကယတြော့ အိအိမှာလညြး မဆှတခြငကြ ညှတခြငွနြတေဲ့ ကောငမြလေး ပါ ။ ရဲမငြးနောငကြို စတှေ့ကှထဲက စိတဝြငစြားနခေဲ့တာ ။ အမနေဲ့ ကာမလှနကြွူးကှတာကိုလညြး ခွောငြးကှည့မြိလို့ သိနပှေီး အဲဒီတုံးကမှငတြှေ့ဖူးခဲ့ရတဲ့ ကိုရဲမငြးနောငရြဲ့ အဝတမြဲ့ကိုယခြနျဓာကို ခဏခဏဘဲ မှငယြောငမြိခဲ့ပှီး စိတတြှေ လှုပရြှားပှငြးပှခဲ့ရသညြ ။

ရဲမငြးနောငကြ ဖှူဖှေးနူးညံ့တဲ့လကကြလေး ဆုပကြိုငရြာက အိအိ ဘေးနားကို ရှေ့ထိုငလြိုကပြှီး ဆှဲ ဖကလြိုကသြညြ ..။ “ အို့..အကို…..” “ ခစွတြယြ..အိအိရယြ..အကို့ကို ပှနခြစွပြါ ….” ဖကလြညြးဖကြ ပှောလညြးပှော နမြးလညြး နမြးသညြ ။ အိအိလညြး မမွှောလြင့ဘြဲ ရုတတြရကြ ကှုံလိုကရြလို့စိတတြှေ တအား လှုပရြှား သှားရပမယေ့ြ ဒီလို အခှအနေကေို အိအိ ကိုယတြိုငကြ ဖှဈခငွနြတော မဟုတလြား ။ အကိုရဲမငြးနောငနြဲ့ ခုလို ဖှဈပါစလေို့ ဆုတောငြးခဲ့ရတာ အခါခါလေ ။ အကိုက အိအိနှုတခြမြးတှကေို စုတယြူနမြးတော့ အိအိရဲ့ တကိုယလြုံး တုနခြါကုနသြညြ ။ ကှကသြီးတှေ ထတာ အရမြး ။ “ အကို့ကို ပှနခြစွတြယြ မဟုတလြား..ပှော…. ပှော.. အကို့ကို ခစွတြယြ လို့..” ရဲမငြးနောငကြ အိအိကို တအားဖကထြားပှီး အိအိရဲ့ လညတြိုငကြို နမြးစုတနြရငြေးနဲ့ မေးသညြ ။ အိအိလညြးသူ့ကို …. “ အကို့ကို အိအိလညြး ခစွတြယြ….” လို့ ဖှလေိုကသြညြ ။ ရဲမငြးနောငကြ အိအိကို နမြးလိုကြ စုတလြိုကြ ကိုငလြိုကြ ပှတလြိုကြ လုပပြှီ ။

အိအိရဲ့ နှုတခြမြးတှကေို စုတပြှီး အိအိရဲ့ ရငသြားကှီးတှကေို လကနြဲ့ အသာ ပှတသြပြ ဆုပနြယပြေးတော့ အိအိသညြ သူ့ရငခြှငထြဲကို ပွော့ကွ မှီခိုလာပှီး သူလုပသြမွှကို ကွနပေစြှာနဲ့ ခံယူနသညြေ ။ ရဲမငြးနောငလြညြး အိအိ လကခြံတာကို တှေ့ရလို့ စိတအြား ပိုတကကြှှလာရပှီး အိအိရဲ့ တငပြါးကှီးတှကေိုပါ ကိုငတြှယပြှတသြပလြိုကမြိသညြ ။ အိအိလညြး ဒီလို အကိုငအြတှယတြှကှေောင့ြ စိတတြှေ နိုးကှှလာရပှီး ရဲမငြးနောငကြို ပှနသြိုငြးဖကရြငြး … “ အကို..အိအိကို ယူမှာလားဟငြ….” လို့ မေးလိုကသြညြ ။ ရဲမငြးနောငကြ အိအိရဲ့ နှုတခြမြးတှကေို ဖိကပြ စုတယြူလိုကသြညြ ။ အိအိ မေးလိုကတြဲ့ မေးခှနြးကို ရဲမငြးနောငြ မဖှတေော့ ။ အိအိလညြး ထပပြှီး မမေးနိုငတြော့ ..။ ရဲမငြးနောငရြဲ့ လွာက အိအိ ပါးစပထြဲကို ရောကပြှီး အိအိရဲ့ လွာလေးကို ကလိနသညြေ ။ သူ့လကတြှကလေညြး အိအိရဲ့ အငြျကွ ီ ကှယသြီးတှကေို ဖှုတပြဈနသညြေ ။ အိအိသညြ သူ့အနမြးတှမှော မိနြးမောနတေုံးမှာ ကိုယပြေါကြ အဝတတြှသညြေ တခုပှီး တခု ကှာကွ ပှကွှတေကြုနသြညြ။

ရဲမငြးနောငကြ ဗလာကငွြးသှားတဲ့ အိအိရဲ့ ကိုယြ အပေါပြိုငြးက ဖှံ့ထှား လုံးဝနြးတဲ့ နို့ကှီးနှဈလုံးကို သူ့မကွနြှာနဲ့ ဖိပှတနြရငြေး နို့သီးခေါငြးမာမာ စူစူလေးကို စို့လိုကသြညြ ။ဒီအခွိနမြှာ အိအိရဲ့ စောကဖြုတြ တခုလုံး အရညတြှနေဲ့ ရှဲနဈနပှေီ ။ ရဲမငြးနောငကြ နို့ကှီးနှဈလုံးကို ကိုငဆြုပပြေးလိုကြ နို့သီးထောငထြောငလြေးတှကေို တလှည့စြီ စို့ပေးလိုကနြဲ့ လုပပြေးရာက သူ့လကတြဖကနြဲ့ အိအိရဲ့ ထမိနကြို ဆှဲခွှတလြိုကသြညြ ။ အိအိလညြး စိတတြေါ တအား ထကှှနပှေီမို့ ရဲမငြးနောငြ ထမိနကြို ဆှဲခွှတလြိုကတြာကို သိရကနြဲ့ မဆှဲမတားတော့ဘူး ။ တကိုယလြုံး ဗလာကငွြးသှားပှီ ။ ရဲမငြးနောငကြ နို့ကှီးနှဈလုံး ဆီကနေ သူ့ကိုယကြို အောကဖြကကြို လွောဆငြးလိုကသြညြ ။ အိအိရဲ့ ဝမြးပှငသြား အိအိလေးတှကေို မကွနြှာနဲ့ မှေ့ရမြးလိုကပြှီး အောကဖြကကြို ထပြ ဆငြးလိုကတြဲ့ အခါ အမှေးပါးပါးလေး ပေါကနြတေဲ့ ဆီးခုံမို့ မို့ကှီးဆီကို ရောကသြှားရသညြ ။ “ အိုး…ဟငြး………အကို……” စောကဖြုတအြကှဲကှောငြးကှီးကို နှာခေါငြးနဲ့ ထိုးရှူလိုကလြို့ အိအိရဲ့ နုတဖြွားက အသံလေး ထှကလြာသညြ ။

ညှီစို့စို့ အနံ့လေးက ထောငြးကနဲ ထှကလြာသညြ ။ သညြ အနံ့လေးက ရဲမငြးနောငရြဲ့ ကာမ ရမကတြှကေို တဟုနထြိုး ထကှှသှားစသညြေ ။ စောကဖြုတြ နှုတခြမြးသားထူထူတှကေို သူ့လကတြဖကနြဲ့ ဆှဲဖှဲလိုကပြှီး သူ့လွာကှီးကို ထိုးသှငြးလိုကသြညြ ။ “ အို့….အာ့…..” စောကစြိလေးကို လွာထိပနြဲ့ ကလောြ ထိုးလိုကသြလို ဖှဈသှားလို့ အိအိ တအား ဖီလငတြကသြှားသညြ ။ တုနခြါသှားရသညြ ။ အိအိရဲ့ ခှထေောကတြှကေို ဖှဲကားတှနြးထားပှီး စောကဖြုတကြို လွာအပှားလိုကနြဲ့ ယကပြေးပှီ ။ “ အိုး…အား….အား…အား….အား…….အား……” အိအိ အောညြညြးသံတှေ ဆကတြိုကြ ကှားနရသေလို သူ့ စောကဖြုတယြကတြဲ့ အသံကလညြး ပှတပြှတပြှိပှိနဲ့ ထှကနြသညြေ ။ ရဲသား ထှနြးရှသညြေ ရဲစခနြးထဲမှာ တာဝနကြနွတေုံး သူတို့မှို့က ကုနစြုံဆိုငပြိုငရြှငြ တယောကြ ဖှဈတဲ့ ကိုစိနကြိုးတို့ မိသားစုက တရုတနြှဈကူး အတှကြ ကွှေးတဲ့စားစရာတှေ နဲ့ ရောကလြာကှပှီး စခနြးမှူးကို မေးကှသညြ ။

သူက စခနြးမှူး မရှိဘူး. .. ထားခဲ့လိုကလြို့ ပှောလိုကပြှီး စားစရာအထုပတြှကေို စခနြးမှူး အိမကြို သှားပို့ဖို့ ထှကခြဲ့လိုကသြညြ ။ ခါတိုငြးဆိုရငြ ဘယတြော့မှ အိမရြှေ့ တံခါးကို မပိတတြဲ့ စခနြးမှူးရဲ့ အိမမြှာ တံခါးကှီး ပိတလြို့ နလေို့ ထှနြးရှလညြေး ထူးဆနြးသှားသညြ ။ ဘာလို့ တံခါးကှီး ပိတထြားပါလိမ့ြ…။ အိမရြှေ့က လှခေါးလေးကနေ တကလြိုကတြဲ့ အခွိနမြှာ အိမထြဲက အသံဘလံတှကေို ကှားလိုကရြသညြ ။ အငြးအဲဖှတဖြပြ အသံတှေ ။ အပီကိုငနြတော ။ ဟိုကြ..ဆရာသမားတော့ အပှတကြိုငနြပှေီ…. ဘယစြောကြို ခေါဖြှုတနြပေါလိမ့ြ…..။ ထှနြးရှလညြေး တအား စိတဝြငစြားသှားသညြ ။ သူထငတြာက ဒေါနြဒီခငြ ဖှဈမညလြို့ ။ ဒါမှ မဟုတြ မုဒိနြးကငွ့ခြံခဲ့ရတဲ့ ဝတမြှုံရှကှညြေ ဆိုတဲ့ ကောငမြ ခွောခွောလေး မွားလား ။ စခနြးမှူး ရဲမငြးနောငကြ သညြ ကောငမြလေး အကငွ့ခြံရတာကို သသခွေောခွာ အသေးစိတြ ထပခြါထပခြါ မေးနခေဲ့တာတှကေို သိသညြ ။ သူ ကှားခငွနြတော..နား အရသာ ခံနတယြေ ဆိုတာကို ပေါကသြညြ ။ သဘောပေါကသြညြ ။

အငြး… စခနြးမှူးရဲ့ ဝါသနာက မသေးဘူးလေ။ သိတာပေါ့ ။ မိတော ဆိုတဲ့ တောငပြေါကြ အရိုငြးမလေးကိုလညြး ဘိုတဲကို ခေါသြှားပှီး အတငြး ကှမြးတာ ။ သနတေသြုံးလကြ ပါသှားပှီး အရိုကခြံခဲ့ရတာ မမှတသြေးဘူးလား မသိဘူး ။ ကံကောငြးလို့ တောသားလေးက သူ့ဖငကြို တကခြမွသှားတာ။ အားလုံး ဝိုငြးတားကှလို့ ။ စခနြးမှူး ဆောနြတောကို ကှည့ခြငွစြိတတြှေ အရမြး ဖှဈနလေို့ ထှနြးရှလညြေး အထဲကို ခွောငြးကှည့ဖြို့ ကှိုးစားတော့သညြ ။ သညအြိမတြှကေ သဈသား နံရံတှမှော သံရိုကရြာတှေ အမွားကှီး ရှိနတောမို့ အထဲကို မှငနြိုငတြဲ့ အပေါကတြှေ အမွားကှီးဘဲ ။ ပထမ အပေါကလြေးကနေ ခွောငြးလိုကတြော့ စခနြးမှူး ရဲ့ ခှထေောကနြဲ့ မိနြးမတယောကရြဲ့ ခှထောကကြိုဘဲ တှေ့ရသညြ ။ ခွောငြးလို့ အားမရတာကှောင့ြ နောကတြပေါကကြို ထပြ ရှာရသညြ ။ ဒီတခါတော့ သဲသဲကှဲကှဲ တှေ့ရသညြ ။ ဒေါနြဒီခငြ မဟုတဘြဲ သူ့သမီး အိအိ ဖှဈနပေါလား….။

အိအိရဲ့ ထှားထှား တောင့တြောင့ြ ဖှူဖှူဖှေးဖှေး မိမှေးတိုငြး ကိုယတြှကေို တှေ့လိုကရြလို့ ထှနြးရှလညြေး မကွလြုံးပှူးသှားသညြ ။ လီးလညြး ခကွခြငွြး မတလြာသညြ ။ အိအိရဲ့ နို့ကှီးတှကေို ဆုပညြှဈကိုငထြားရငြး တရှူးရှူးနဲ့ ဖိဆောင့နြတေဲ့ စခနြးမှူးရဲ့ တကိုယလြုံး ခွှေးတှေ ရှဲနတောကိုလညြး တှေ့ရသညြ ။ သူ့လီးတနြ ညိုညိုကှီး တပှိပှိနဲ့ အိအိရဲ့ စောကဖြုတထြဲ လိုးနတော ဝငထြှကနြတောကို သသခွေောခွာ မှငနြရသေညြ ။ ထှနြးရှလညြေး သူ့ပေါငကြှား ဘောငြးဘီထဲက တောငနြတေဲ့ လီးကို ဘောငြးဘီ အပေါကြဘဲ ဆုပကြိုငပြှီး ပှတနြမေိရသညြ ။ အိအိကို တအားဆောင့နြတေဲ့ ရဲမငြးနောငသြညြ တငြးကှပပြှီး စိုအိနတေဲ့ အိအိရဲ့ စောကဖြုတကြ လိုးတဲ့ အခကွတြိုငြး ကောငြးလှနြးနလေို့ ဆကပြှီး ထိနြးမထားနိုငတြော့ဘဲ သုတရြညတြှေ တပုံကှီး ပနြးထှကသြှားပှီး အိအိ အပေါကြို မှောကရြကသြား လဲကသွှားသညြ ။ရဲမငြးနောငသြညြ အိအိ ခဏခဏ သူ့အိမကြို လာကုနြးနလေို့ မပှတတြမြး လိုးနရသေညြ ။ ဒီနေ့လညြး အိအိ လာလိမ့မြညလြို့ သူ ထငထြားလို့ မွှောနြသညြေ ။

ရောကလြာတော့ အိအိ မဟုတဘြဲ ဒေါနြဒီခငြ ဖှဈနသညြေ ။ ရဲမငြးနောငြ အတှကကြတော့ အိအိ မဟုတလြညြး ဖှူဖှူတောင့တြောင့ြ ဒေါနြဒီခငကြို လိုးဖို့က အဆငသြင့ပြါ ။ “ မောငြ….မမကို လှမြးလားဟငြ..မမတော့ မောငနြဲ့ မတှေ့ရလို့ တအား လှမြးနတောဘဲ ….” လို့ ဒေါနြဒီခငကြ သူ့ကို ပှောတော့… “ မမရယြ…မမကို လှမြးလိုကရြတာဗွာ….” လို့ ပှောရငြး ဒေါနြဒီခငကြို ခကွခြငွြးဘဲ သူ့အိပခြနြးထဲကို ဆှဲခေါသြှားလိုကသြညြ ။ “ ဟိတြ….ကဲလိုကတြာ လူဆိုးလေး….” ဒေါနြဒီခငကြ တခဈခဈနဲ့ ရယရြငြး ရဲမငြးနောငြ ဆှဲခေါရြာကို ပါသှားသညြ ။ “ ကဲ….မမ….အဝတတြှေ ခွှတဗြွာ….မမနဲ့ ခစွခြငွလြှပှီ …” “ အမလေး…မောငရြယြ..သဲလိုကတြာ.. ဖှညြးဖှညြးပေါ့.. မောငနြဲ့ တှေ့ဖို့ရာ မမ အရောကလြာခဲ့ပှီဘဲ…..” အိအိကိုဘဲ ဆကတြိုကြ လိုးနရလေို့ အခုလို ဒေါနြဒီခငနြဲ့ လိုးရမှာကို ရဲမငြးနောငြ သဘောကနွသညြေ ။ ဒေါနြဒီခငြ ကိုယပြေါကြ အဝတတြှေ အားလုံးကို တခုမကနွြ ခွှတပြဈလိုကသြညြ ။ သူကိုယတြိုငလြညြး အဝတတြှကေို အမှနြ ခွှတပြဈလိုကသြညြ ။

နှဈယောကစြလုံး ဗလာကိုယတြှနေဲ့ ကုတငပြေါကြို တကလြိုကကြှတဲ့ အခွိနြ ဒေါနြဒီခငကြ ရဲမငြးနောငြ လီးကို ဖမြးဆုပကြိုငလြိုကပြှီး… “ မမ စုတပြေးမယနြောြ…” လို့ ပှောလိုကသြညြ ။ ရဲမငြးနောငလြညြး ပကလြကလြှဲအိပခြွ လိုကသြညြ ။ မတမြတထြောငနြတေဲ့ လီးတုတတြုတကြှီးကို ဒေါနြဒီခငြ ပါးစပနြဲ့ ငုံလိုကပြှီး တပှိပှိနဲ့ စုတပြေးပှီ ။ သညလြီးကှီးနဲ့ ဝေးနတော ကှာပှီမို့ ဒေါနြဒီခငလြညြး အရမြးကို ဆာလောငနြတေဲ့အခွိနြ အခုလို စုတခြှင့ရြလိုကလြို့ အားရပါးရ စုတပြေးနပှေီ ။ ရဲမငြးနောငလြညြး အတှေ့အကှုံ မရှိသေးတဲ့ အိအိ စုတပြေးတာထကြ လီးစုတကြွှမြးနပှေီးသား ဒေါနြဒီခငရြဲ့ အစုတကြ ကောငြးလှနြးနတောကှောင့ြ.. “အိုးအီး….ရှီး….အားအား….” လို့ မှညတြမြး ညညြးတှားရငြး မကွနြှာကိုမော့ မကွလြုံးတှေ ပိတရြငြး အစုတခြံလကွြ နသညြေ ။ တခကွတြခကွြ ဒေါနြဒီခငရြဲ့ လွာနဲ့ မှလေိုကတြဲ့ အခါ သူ့တကိုယလြုံး တုနခြါသှားရသညြ ။

“အိုး…အားပါး…..အီး……..ကောငြး..ကောငြးလိုကတြာ မမရယြ……” လို့ ပှောလိုကတြဲ့ ရဲမငြးနောငလြညြး စုတနြတေဲ့အခွိနမြှာဘဲ ဒေါနြဒီခငြ ပါးစပထြဲကို သူ့လီးတနကြှီးကို ကော့ထိုးလိုကသြညြ ။ ဒေါနြဒီခငလြညြး နှာစိတတြှေ တအား ထပှီး ခံခငွစြိတတြှကေ ထိနြးလို့ မရအောငဘြဲ ဖှဈပေါနြတေော့ လီးစုတတြာ ကို ရပလြိုကပြှီး လိုးပေးပါတော့ မောငရြယြ လို့ တောငြးခံလသညြေ ။ ရဲမငြးနောငမြှာလညြး တအား ထနြ တအားလိုးခငွနြတေဲ့သူမို့ နှဈယောကစြလုံး ခကွခြငွြးဘဲ ပကလြကလြှနခြွ ပေါငကြားပေး အပေါကြ တကခြှ ကှပှီး လိုးကှလသညြေ ။ စောကရြညတြှေ စိုစိုရှဲနတေဲ့ ဒေါနြဒီခငြ စောကဖြုတကြှီးထဲကို သူ့လီးထိုးစိုကသြှငြးလိုကတြဲ့အခွိနြ..ဒေါနြဒီခငလြညြး… “ အငြးဟငြးဟငြး…” လို့ ညညြးငှူလိုကရြငြး ပေါငတြှကေို အစှမြးကုနြ ဖှဲကားပေးပှီး သူမ ခှထေောကြ နှဈခွောငြးကို အပေါထြောငပြေးလိုကသြညြ ။ ရဲမငြးနောငလြညြး မညှာတမြး အသားကုနြ လိုးဆောင့ထြည့လြသညြေ ။ တဖတဖြတြ အသံတှေ ထှကနြသညြေ ။

ရဲမငြးနောငရြဲ့ ဂှေးစိနှဈလုံးက ဆောင့ခြကွအြတိုငြး ဒေါနြဒီခငရြဲ့ ဖငကြှားကို တဘတဘြတနြဲ့ ရိုကခြတနြသညြေ ။ “ ဖငကြို ကိုငပြှီး လိုးပါလား..မောငြ…” ဒေါနြဒီခငကြ အောကကြနေ ဖငကြှီးတှကေို ကော့ကော့ပေးရငြး ပှောလိုကလြို့ ရဲမငြးနောငလြညြး ဒေါနြဒီခငရြဲ့ ကိုယြ အောကထြဲကို လကသြှငြးရငြး ဖငတြုံးကှီးတှကေို လကနြဲ့ ဆုပညြှဈကိုငရြငြး ဖိဖိဆောင့ပြေးတော့ ဒေါနြဒီခငြ လညြး တအားအား အောညြညြးရငြး အရသာတှေ့နသညြေ ။ စိတတြူကိုယတြူ သူကောငြးကိုယကြောငြး ဆှဲလိုကကြှတာ အရှိနမြှနသြထကြ မှနလြာသညြ ။ အရညရြှဲတဲ့ ဒေါနြဒီခငြ ကှောင့ြ ဖှတဖြှတြ ဖပဖြပြ အသံတှေ တအား ထှကနြသညြေ ။ ရဲမငြးနောငလြညြး ဒေါနြဒီခငြ ပှီးအောငြ လုပပြေးခငွနြပမေယေ့ြ လိုးရတာ တအားကောငြးနလေို့ ပှီးခငွခြငွြ ဖှဈလာသညြ ။ ဒါကှောင့ြ.. “ ပုံစံပှောငြးရအောငြ မမ…” လို့ ပှောရငြး သူ့လီးတနကြှီးကို ဒေါနြဒီခငြ စောကဖြုတထြဲက ဆှဲနုတလြိုကသြညြ ။ ဒေါနြဒီခငမြှာ ခံလို့ကောငြးဆဲ ရုတတြရကြ လီးတနကြှီးကို သူမစောကဖြုတထြဲက ဆှဲထုတသြှားလို့…။

“ အို..ဘာလို့ ထုတလြိုကတြာလဲကှာ…” လို့ မကွနပေတြဲ့ အသံလေးနဲ့ ပှောလိုကပြမယေ့ြ ရဲမငြးနောငြ သဘောကွ ဘယလြိုပုံစံကို ပှောငြးပေးရမလဲ လို့ မေးလိုကသြညြ ။ ရဲမငြးနောငလြညြး လေးဖကထြောကြ ကုနြးပေးမလား မမ..လို့ ပှောလိုကသြညြ ။ ဒေါနြဒီခငလြညြး ရဲမငြးနောငြ အလိုကွ လေးဖကထြောကြ ကုနြးပေးလိုကသြညြ ။ ရဲမငြးနောငလြညြး ဖငကြုနြးပေးထားတဲ့ ဒေါနြဒီခငကြို ကှည့ရြငြး ဖငအြနောကတြည့တြည့မြှာ နရောယူလိုကသြညြ ။ ဖှူဖှေးပှီး ကားနတေဲ့ ဒေါနြဒီခငရြဲ့ ဖငတြုံးလှလှကှီးတှကေ ကုနြးထားလို့ ဖငကြှားက စောကဖြုတဖြေါငြးဖေါငြးကှီးက ပှူးထှကခြါ နသညြေ ။ ရဲမငြးနောငလြညြး လိုးမယြ ကှံပှီးခါမှ စောကဖြုတအြဈအဈပှူးပှူးကှီးကို တှေ့ရတာ စိတမြထိနြးနိုငတြော့ဘဲ ငုံ့ပှီး လွာနဲ့ ယကပြဈလိုကသြညြ ။ ရှလှတဆြိုတဲ့ အသံနဲ့ အောကကြနေ အထကကြို ပင့ကြောြ ယကလြိုကတြဲ့အတှကြ ဒေါနြဒီခငြ တုနခြါသှားရသညြ။

သူမ မွှောလြင့နြတောက ရဲမငြးနောငရြဲ့ လီးတနတြုတတြုတကြှီး ။ ရလိုကတြာက လွာပှားကှီး ။ “ အို့…..မောငြ..ဘာလို့ ယကတြာလဲကှာ… ဟင့ဟြင့ြ… လိုးလေ…….မမ ခံခငွလြှပှီ …. ကောငြးနတေဲ့ အခွိနကြှီး သူက ပုံစံပှောငြးခငွတြာ.. ခုတော့လညြး မလိုးဘဲ လာယကနြတယြေ… တောပြှီ.. မယကနြဲ့..လိုးတော့..” ရဲမငြးနောငသြညြ ညုတုတုနဲ့ ပှောနတေဲ့ ဒေါနြဒီခငကြို သဘောကပွှီး စှင့ကြားတဲ့ ဖငတြုံး ဖှူဖှူကှီးကို လကဝြါးနဲ့ ခပဆြတဆြတြ ဖနွြးကနဲ ရိုကထြည့လြိုကသြညြ ။ “ အိုး….ဘာလို့ ရိုကတြာလဲ..ဟင့ြ…” ရဲမငြးနောငလြညြး ဖငတြုံးလှလှကှီးတှကေို တဖနွြးဖနွြးနဲ့ ရိုကထြည့နြပှေီးမှ သူ့လီးတနြ ထိပလြုံး ဒဈကားကှီးကို ဒေါနြဒီခငြ စောကဖြုတဝြမှာ တေ့ပှီး ဖိသှငြးထည့လြိုကသြညြ ။တောငပြေါကြ ရှာပုနြးကို ရှငြးလငြးလိုကပြှီးတဲ့နောကြ ရဲမငြးနောငသြညြ ဒေါနြဒီခငတြို့ရဲ့ ကွှနြးတောကုနြးရှာမှာ အမှဲလို ရှိနသညြေ ။

ကွှနြးတောကုနြးရှာသညြ သူ့ရဲ့ စတဲခရွာ ရှာ ဖှဈလာသညြ ။ ရှာပုနြးကို ရှငြးလငြးပဈလိုကတြဲ့ သတငြးကလညြး သညနြယတြဝိုကမြှာ ပှန့သြှားတော့သူ့ကို ရှာတှေ အားလုံးက ကှောကကြှ သညြ ။ သညလြို အရှိနနြဲ့ ကှောကရြှံတာကို ရဲမငြးနောငြ သဘောကသွညြ ။ ကွနပေသြညြ ။ သူ့စကားဆို တခှနြးဘဲ ။ အားလုံးက ဖိန့ဖြိန့တြုနအြောငြ လန့ကြှပှီး ခိုငြးတဲ့အတိုငြး တသှမတေိမြး လုပကြှသညြ ။ ကွှနြးတောထဲက ဘိုတဲကှီးကို ဒေါနြဒီခငရြဲ့ သမီး အိအိကို ခေါပြှီးကောငြးကောငြးကှီး စပယြှကသြညြ ။ အိအိကလညြး ရဲမငြးနောငနြဲ့ အကှိမကြှိမြ ခွိနြး တှေ့ပှီး စပယြှကခြဲ့တာမို့ အတှေ့အကှုံက မွားနပှေီး မရှကမြကှောကတြော့ဘဲ သညြ ဘိုတဲကှီးဆီကို လာလာပှီး ကုနြးလတေော့သညြ….. ပှီး။