မရပ်နဲနော်ဆောင့်

မိုးတှအေုနြးအုနြး နှင့ရြှာနသညြေ။ကွူရှငကြ ဆရာမ နမကေောငြး၍ မသငတြော့ ဘူဆိုလို့ စောစောပှနလြာရသညြ။အိမရြောကတြော့ ဘယသြူမှမရှိ။ဖဖနှေငေ့မြမကေေ ရုံးမှပှနမြရောကသြေး။ ထုံးစံအတိုငြးဆို ၅ နာရီကွောမြှပှနရြောကတြတသြညြ။ လှတလြှတလြပရြှိပှီဆိုတဲအတှေးနဲ ဧည့ခြနြး က ကှနပြှူတာရှေ့ထိုငြ ပှီး ဟိုကှည့ဒြီကှည့လြုပနြမေိသညြ။တဈယောကထြဲ လှတလြှတလြပလြပြ ဘယသြူမှမရှိတုံး အော စာအုပတြှေ အော ကားတှေ ရှာကှည့ြ နရငြေး လကတြဈဖကကြ ကနွော့ လီးကှီးကိုကိုငကြာ အပေါအြောကြ ဆှဲရငြ တဈယောကထြဲဇိမယြူနမေိသညြ။

တယောကထြဲ ကို့လီးကို အပေါအြောကပြှတဆြှဲနတေုံး ရုတတြရကတြခါးဘကလြှည့ကြှညလြိုကတြော့ဘေးအိမကြ ကောငမြလေး.ပါးစပအြဟောငြးသားနှင့ြ ကနွောကြိုကှည့နြသညြေ။ ကနွောအြန့အြားသင့သြှားသညလြကကြလဲ လီး ကို ကိုငလြွှကြ။..ဘာလုပလြို့ဘာကိုငရြမှနမြသိဖှဈသှားသညြ။ ဟာ….သှားပှီ။ ဘယအြခွိနထြဲကရောကနြလေဲ မသိဘူး.။မှငသြှားပှီ ။ကနွောထြူပူသှားသညြ။ရှကသြလိုကှောကသြလို ပှီးတော့ ဘယလြိုခံစားခကွတြှေ မှနြးမသိ။ကမနြးကတနြးနှင့လြီးကို ဘောငြးဘီထဲပှနထြိုးထည့ြ ကာ ရှကကြိုးရှကကြနြး မော့ကှညလြိုကမြိသညြ။

“ကောငမြလေး. နငြ ဘယအြခွိနထြဲက ရောကနြတောလဲ.” လို့ မေးလိုကတြယြ. ကောငမြလေးလဲ သူ့မကွလြုံးက ကွှနတြော့ဘြောငြးဘီက မခှာဖှဈနတောကို မိသှားလို့ထငတြယြ. ကှောငအြမြးအမြးဖှဈသှားပှီး. “စေါစေါကလေးမှပါ.” တဲ့… သူ့ကှည့ရြတာလဲ. ကွှနတြော့လြီးကို မှငသြှားပှီး ရငတြှခေုနနြပေုံရတယြ..။မကွလြုံးတှကလေဲ ကွှနတြော့ပြေါငကြှားကို ရောကရြောကလြာတယြ…။ ပှောရအုံးမယြ. ကောငမြလေးက. အခုမှ ၁၅ နှဈကွောရြှသေးတော့ ကွှနတြောကြ သူ့ကို ကလေးလို့ဘဲ သဘောထားတာ.။ ဒီနေ့ကမွှ သသခွေောခွာကှည့မြိတော့..။

အားပါး အပှတကြို ဖှံ့ဖှိုးပှီး. အရမြးလှနပေါလား. အရပကြလဲ. ၅ ပေ ၅ လောကရြှိတော့ အသးဖှူဖှူ နုနုနယနြယနြဲ့ အရငြးကို ကှည့ကြောငြးနတယြေ.. “ဟို……..“ “ကိုကှီးဘာတှကှညေ့နြတောလဲ.” လို့ ကွှနတြော့ကြို မေးရငြး က ခေါငြးငုံ့သှားသညြ။ “နငဘြယသြူမှတော့လွှောကမြပှောရဘူးနောြ“ လို့ပှနပြှောလိုကတြယြ..။ သူ့ပုံကှည့ရြတာလဲ အရမြးကို စိတပြါနပေုံရတာနဲ့. ကွှနတြော့ သူ့အနားကပသြှားပှီး. တကယလြုံးကို သိုငြးဖကြ.. နှုပခြမြးကို အငမြး မရ ငုံစုပပြေးလိုကတြယြ..။သူက ဘာမှ ပှနမြပှောဘဲ. တအငြးအငြးနဲ့ ငှီးနတောနဲ့ ကတွောြ သူ့ကို နရံဘကကြိုတှနြးကပပြှီ အကွီကိုဆှဲမလှနကြာ သူ့နို့လေးတှကေိုကုနြးစို့လိုကတြော့သညြ။

ကောငမြလေးငှီးသံလေးလိုလို အသကရြှုသံပှငြးပှငြးလိုလိုကှားလာရတယြ “ကိုကှီး သမီးကှောကတြယြ…..“ ကနွောဘြာမှပှနမြပှော လကနြှဈဖကနြှင့ြ သူ့စကတြ ကိုခွှတဖြို့ ဘဲကှိုးစာနမေိသညြ။ “လာ အခနြးထဲသှားမယြ“ဆိုပှီး ကောငမြလေးကိုကနွောြ လကကြိုဆှဲရငြး အခနြးဘကလြွှောကသြှားတယြ။ “ ဆကတြ ခွှတလြိုကဟြာ“ ကောငမြလေးက သူ့ဆကတကြို သူဘာသာခွှတပြှီး ကုတငြ နားမှာရပနြတယြေ ။ကနွောြ သူ့လကကြိုကိုငပြှီး ကနွောြ ဘောငြးဘီ အောကကြ တငြးမာနတေဲ လီး ပေါတြငပြေးရငြ လကတြဈဖကြ က သူ့နို့လေးတှကေို ရှ၇ှလေးကိုငပြေးလိုကတြယြ။

“ကိုကှီးကော.“ “ဟငြ….. အောြ အေး…..“ဘောငြးဘီကိုခွှတခြရွငြးကုတငပြေါထြိုငခြလွိုကတြယြ။ ကောငမြလေးကို ခါးကနေ ဆှဲဖကပြှီး သူနို့လေးတှကေို ဆကစြို့ပေးလိုကသြညြ။ “အငြး………………“ ကောငမြလေးညညြးသံလေးနှင့အြတူ ကနွောခြေါငြးကို ဆှဲပှီးပှနဖြကလြိုကတြယြ။ကနွောြ ကောငမြလေးကိုအိပရြာပေါဆြှဲလှဲလိုကတြယြ။ပှီးတော့ လကတြဈဖကနြဲ သူ့ စောကဖြုတလြေး ကို အောကခြံဘောငြးဘီပေါကြနေ သာသာလေးပှတပြေးလိုကတြယြ။ နို့လေးတှကေို ဘယပြှောငြးလိုကညြာပှောငြးလိုကြ နို့သီးခေါငြးလေးတှကေိုဖှဖှလေး ကိုကပြေးလိုကြ နဲ ကနွောြ အလုပရြှုပနြတယြေ။

နောကတြော့ လကကြို ဘောငြးဘီအောကထြဲထိုးထည့ပြှီး အသာလေး လှနခြွ လိုကတြယြ။သူဝိုငြး ခွှတပြေးတယြ။ပှီးတော့ပေါငလြေးကားလာပှီး… “ကိုကှီး …………..“ ဆိုပှီး ညညသြံလိုလိုအားပေးသံလိုလိုထှကလြာတယြ။ ကနွောရြငတြှထေဲမှာခံစားမှုပေါငြးစုံဖှဈနသညြေ ။ခု ကနွောြ လိုးဖို့ နှုးနတောက တကယကြို အငုံးလေးဆိုသော အသိက ခံစားမှု အသဈတဈခုလို ဖှဈနသညြေ။ ကနွောြ သူ့စောကဖြုတြ ကှဲကွောငြးလေးအတိုငြး အပေါအြောကပြှတပြေးနလေိုကတြယြ။အရညလြေးတှေ စို့ လာခငွသြလိုဖှဈလာတယြ ကနွောြ လကခြလယလြေးနဲ ဆကပြှတပြေးနမေိတယပြှီးတော့။

လကညြှိုးနဲလကမြပေါငြးပှီး သူ့အစိလေးကိုပါခွေ ပေးလိုကတြော့ “အာ….အငြး..ကိုကှီး ..ဟာ …..အာ…..“ သူညီးသံတှအနေညြးငယပြိုလာသညြ။အရညလြေးတှလေဲ ပိုရှဲလာသညြ။ကနွောြ လကခြလယြ နဲကှဲကွောငြးကို ပှတပြေးနရငြေး က အပေါကနြာကနြားရောကတြော့ အသာလေးဖိခလွိုကတြယြ .ခွော ဆီလို အရညလြေးတှကေ စိုနတေော့ အသာ တကှညဝြငသြှားတယြ။ကနွော့ပြါးစပရြော လကရြောအလုပရြှုပနြသညြေ။လကခြလယနြဲ စောကဖြုတလြေးကိုမှှရငြေး လကညြှိုးနှင့လြကမြ ကသူ့စောကစြိလေးကိုခွပေေးလိုကတြော့…။

“အား..အင့ြ ..ဟဲ ..အဲ…“ ကောငမြလေးထံမှအသံပေါငြးစုံထှကလြာသညြ။ကနွောြ ခပသြှကသြှကလြေး အသှငြးအထုပလြုပြေးနရငြေး ပါးစပကြလဲ သူ့နို့သီးခေါငြးလေးတှကေို ပှငြးပှငြးလေးစို့ပေးလိုကတြယြ။ “ဟဲ ….အား..ဟင့ြ..အီး…အိုး“ “ကိုကှီး …ဟာ ….အာ…..နင့ြ …..အာ…….“ ညညသြံတှနေဲအတူ လကကြလဲကနွောလြီးကို အာမလိုအားမရဖှဈပှီး ဖှဈညှဈကိုငနြသညြေ။ “နငြ ကောငြးနပှေီလားဟငြ ကောငမြလေး“ ကနွောြ နို့စို့တာ ရပပြှီးမေးလိုကတြယြ။ “ဟာ ကိုကှီးကလဲ. “ဆိုပှီး မကွနြှာတဈခုလုံးရဲသှားတယြ… မရှကဘြဲ နနေိုငရြိုးလား။

စေါကဖြုတရြဲရဲ. နုနုထှတလြေးကို ကလိရငြး အမေးခံလိုကရြတာကိုး. “ဘာလုပမြှာလဲ“ လို့ကနွောြ ကို ရှကကြို့ရှကကြမြးနဲ့ ပှနမြေးတယြ. ကွှနတြောလြဲ..“လိုးကှမှာလေ လိုးကှမှာ“ လို့ခပရြှဲရှဲသံနဲပှနပြှောလိုကတြယြ။ကနွောြ သူ့စောကဖြုတြ ကို့ပှတနြတေဲ လကကြိုသာသာလေးဆှဲထုပပြှီး နို့စို့တာပါရပလြိုကသြညြ။ကောငမြလေးမကွနြှာကိုကှညလြိုကတြော့ မခွိုမခညွြ ပှုံးစိစိနဲကနွောကြိုပှနကြှညတြယကြနွောြ သူပေါငကြှားထဲဝငဖြို့ပှငတြော့ ကနွော့လြီးကိုကိုငထြားတဲသူလကကြလေးလှှတပြှီး ပေါငဖြှဲပေးတယြ။ “ဖှေးဖှေးနောြ…သမီးကှောကလြို့.“။

“အေးပါဟ ငါသိပါတယြ“လို့ပှနပြှောရငြး ကနွောလြီးနဲ သူ့စောကဖြုတြ ကှဲကှောငြးလေးကို အပေါအြောကြ ပှတပြေးနတယြေ။ပါးစပကြ သူ့နို့သီးလေးတှကေို ကုံးစို့ရငြးပေါ့။ “အာ…….ထည့လြိုကတြော့လေ“ သူမရိုးမရှဖှဈနပေုံရသညြ။ကနွောြ ပှတပြေးနတောရပလြိုကပြှီး အပေါကနြားတည့ြ ထားတော့ သူလကကြလေးနဲ တည့အြောငတြေ့ပေးတယြ။ “ဖှေးဖှေးလေးထိုးထည့လြိုကြ“ကနွော့လြီးကို သူ့စောကဖြုတထြဲတည့အြောငြ ကိုငပြေးရငြး ပှောတယြ ကနွောြ ခါးကို ဖှေးဖှေးခငွြးကော့ပှီး ညငညြငသြာသာလေးထိုးထည့လြိုကသြညြ။ အရညြ အနည့ငြယရြှိနေ သဖှင့ြ ခွောခွော ခွူခွူဝငသြှားသောလြဲ စညြးပိုငပြှီးကှပနြသညြေ။

“အား …………. နာတယြ“ “ဖှေးဖှေးလုပြ ပါဆို“ နှူတခြမြးလေး ဆူပှီး ပှနပြှောတယြ. “အေးပါဟ“ “ငါဖှေးဖှေးလေးသှငြးတာပါ“လို့ပှောရငြ ခဏရပထြားလိုကသြညြ။ “ဘယလြိုနသေေးလဲဟငြ“ “ငါဆကသြှငြးလိုကမြယလြေ ခလေး“ သူပေါငကြိုအစှမြးကုနကြားပှီး “အငြး“ ဟုမသကမြသာပုံနဲပှနပြှောတယြ။ကနွောြ တပနြိုငသြလောကငြှငငြှငသြာသာ လေးဆကဆြကသြှငြးလိုကတြယြ။ဆုံးသှားတော့ ခဏလေးငှိမပြှီးနားလိုကတြယြ ။ကောငမြလေးအောကနြလှေုပလြှုပရြှရှဖှဈလာပှီး “ဘာလို့ ရပထြားတာလဲ“သူစိတမြရှညတြဲလသေံလေးနဲပှောတယြ။

“အေးပါခလေးရယြ. နငနြာမှာ ဆိုးလို့ပါ“ လို့ပှနပြှောရငြးကနွောြ အသာအရာ အသှငြးအထုပလြေးလုပပြေးလိုကတြယြ။သူကလဲ အောကကြနေ စီးခကွနြဲအတူ လိုကလြှုပရြှားပေးတယလြေ။နောကတြော့ နဲနဲလေးမှနလြာကှတယြ အီး…အား….နဲ ညီးသံလေးတှလေဲပှိုငတြူနီးပါးထှကလြာကှတယြ။ ကနွောရြငထြဲပှောပှလို့မရတဲ ခံစားမှုပေါငြးစုံ ရောကနြသညြေ။ခုငါ လိုး နတော မှနလြေး ပါလား ဆိုတဲအသိနဲပေါ့။အဝငအြထှကကြတောတြောလြေးမှနလြာကှတယြ။ “ကိုကှီး. ဆောင့ခြငွသြလောကဆြောင့နြောြ“ “သမီး ခံနိုငပြှီ.“ လို့ညညသြံကှားကအားပေးတယြ။

ကနွောလြဲ အားရပါးရဆောင့ြ သူကလဲအောကကြနေ အားရပါးရနဲ ကော့ကော့ပေးတော့ သိပမြကှာလိုကပြါဘူး။ “အီး….အား……မရပနြဲနောြ …ဆောင့ြ ….အငြ……….ဟငြး……..“ ဆိုပှီး ကနွောဖြငကြိုသူ့လကနြဲအတငြးဆှဲဆှဲဆောင့တြယြ။ကနွောလြဲ သူပှီးတော့မယဆြိုပှီးခပပြှငြးပှငြး မနားတမြး ဆကတြိုကဆြောင့ပြေး လိုကတြာ ကနွောပြါပှီးခငွလြာတယြ။ “အာ……“ “ကောငြးလိုကတြာ“ “ဆောင့ကြိုကှီး ဆေါင့ြ. ဆောင့ြ အရမြးနဲ့ဆောင့ြ လို့ အောရြငြး“ ဟုပှောနရငေကြ သူငှိမကြှသှားတယြ။

ကနွောလြဲ သူပှီးပှီဆိုတော့ အောင့ထြားတာလှှတလြိုကပြှီးလေးငါးဆယခြကွြ ဆကတြိုကြ ဆကဆြောင့ပြေးလိုကတြာ ကနွောလြဲထှကကြုနရြော။လကကြနွအြရှိနလြေးနဲ မှေးပှီး ဆကဆြောင့နြလေိုကသြေးတယြ ။ ဆောင့ခြကွတြိုငြးမှာတော့ “အင့ြ ….အင့ြ “အောကကြ ကော့ပေးရှာပါတယြ။ကနွောြ ရောသူပါ မောသှားပှီး ခဏမှေးနလေိုကတြယကြနွော့လြီးကတော့ သူ့ဆောကဖြုတြ ထဲစိမလြို့ပေါ့…. ပှီး။