News

မနေနိုင်တော့ဘူး

ကမွ သိငြျဂီပါ အသကြ၂၈ လှနခြဲ့တဲ့၇နှဈက ကမွဆယတြနြးပီးလို့ အလုပလြုပနြခွေိနပြေါ့ ကမွကဧရာဝတီတိုငြးက ပုသိမသြူ ဆယတြနြးဖှပှေီးလို့ မိတျထိလာကကောငလြေးနဲ့ လိုငြးပေါမြှာ ခစွသြူဖှဈပှီး သူလွှောကပြေးတဲ့ spaတဈခုမှာအလုပရြခဲ့တယြ Spaဆိုတော့ သိတဲ့အတိုငြး အနှိပသြညအြလှပှငပြေါ့ ကမွတော့ ပုသိမသြူဆိုပမယေ့ြ တောရှာမှာမှေးတာမို့ ပထမက spaဆိုတာဘာလညြး ကမွမသိလို့ အလုပလြုပခြငွတြဲ့ စောတြှနေဲ့ ကောငလြေးဆီ အလုပရြှာခိုငြးရငြး အလုပဖြှဈခဲ့တာပါ ပုသိမကြနေ မိတျထိလာအထိဆိုတော့ ရောကလြာပှီပဲ ဒီအလုပကြို လုပခြငွလြညြးလုပြ မလုပခြငွလြညြး လုပပြေါ့ ပထမတဈလမပှည့ခြငြ အလုပသြငနြဲ့ စီနီယာတှဆေီက သငရြငြး တဈဖှေးဖှေး ပညာတှစေုံလာတော့ အလုပကြိုစိတဝြငစြားပှီး ဆကလြုပခြငွစြိတဖြှဈလာတယြ ဒီလိုနဲ့ မငှီးမငှူလုပဖြှဈရငြး တဈလပှည့တြော့မယြ။

မိတျထိလာဆိုတာ အခကွအြခွာကတွဲ့မှို့လေးမို့ မတိုးတကပြမယေ့ြ ခရီးသှားတှေ တဈထောကနြား ကုနသြညပြှဲစားတှေ ကုနဖြလှယတြဲ့အခကွအြခွာကမွှို့လေး လူပေါငြးစုံနဲ့ သာသာယာယာရှိပါတယြ အလုပသြငတြုနြးမို့ လူတှအကှေောငြး စုံနအေောငမြသိသေးဘူးလေ စီနီယာတှလညြေး ကိုယ့တြဈယောကတြညြး မလှှတတြော့ ကိုယကြ လုပရြဲကိုငရြဲတဲ့ သတျတိတှကမေရှိသေး လိုကခြှင့ရြတဲ့ ဧည့သြညတြိုငြးက ကိုယခြငွြးစာတရားတှေ ရှိတယြ အိမမြာနတေုနြးက Spaဆိုတာ မသိပမယေ့ြ အနှိပခြနြးလို့ လူကှီးတှပှေောရငြ မကောငြးတဲ့နရော မကောငြးတဲ့အလုပလြို့ပဲ သိထားတာ မပှည့စြုံတဲ့သူတှအတှေကတြော့ ဝမြးစာတှအတှေကြ အလုပတြဈခုပါပဲ ရောကစြတုနြးက အသရှကေပြှီး စိတဆြငြးခဲ့ရသမွှ အိမကြိုလညြး ကုနဆြိုငအြရောငြးလို့ပဲ လိမပြှောထားတာ ကှာလာတော့ အနှိပခြနြးက မကောငြးတဲ့လူတှေ အပုတခြအွထငသြေးလို့ နာမညပြကွနြတောပဲလို့သိလာတယြ။

ဘာလို့လညြးဆိုတော့ ပှောတဲ့သူတှကေ ခတြမေမှီသလို အယူသီးတဲ့သူတှမေို့ပဲ ဘာဖှဈဖှဈ ကိုယကြတော့ တဈလပှည့ရြငပြဲ လိပပြှာသန့သြန့ြ နတတေလြာပှီ ကောငလြေးနဲ့လညြး အနီးဆုံးမှာရှိရ ပိုကဆြံလညြးဝငြ အလုပကြလညြးသကသြာတော့ ပွောပြွောကြှီးကွနပေမြိပါတယြ ဒီလိုနဲ့ လစာထုတရြကအြပှီး ကွူတီအခွိနပြှီးလို့ စီနီယာသူငယခြငွြး ခငသြူဇာနဲ့ မှို့ထဲစွေးဝယထြှယလြာတယြ စွေးမှာ ကိုယလြိုခငွတြဲ့ပဈစညြးတှေ ဝယပြှီးပှနလြာတော့ လမြးဘေးမှာ အသကြ၃၀ကွောကြွောြ အကိုတဈယောကြ ကမွဘေးက ခငသြူဇာကို မကွလြုံးမှိတပြှီး ခေါလြိုကတြာကို ကမွက မှငလြိုကတြယြ ခကွခြငွြးဆိုသလိုပဲ ခငသြူဇာဟာ သူမလကထြဲက ပါလာသမွှ ပဈစညြးတှကေို “သိငြျဂီရေ အရငပြှနနြင့နြောြ ပှီးတော့ အမနောကကြမွှာမို့ အမကိုမစောင့ပြဲ ညမလေးကှိုကသြလိုခကွစြားလိုကနြောြ”ဆိုပှီး ကမွလကထြဲထည့ကြာ ရုတတြရကထြှကသြှားခဲ့သညြ။

“သူဇာ”ကမွကို လှည့မြကှည့ပြဲ ကောငလြေးလကကြိုခွိတြ၍ ကမွမကွစြိရှေ့က ပွောကသြှားခဲ့သညြ ကမွအဆောငပြှနလြို့ ကွူတီဝငပြှီး ညနေ၉နာရီအထိ သူဇာကို မွှောနြပမေယေ့ြ ပှနမြရောကလြာသေး မစောင့နြိုငလြို့အဆုံး အိပဖြို့စဉြးစားရငြး အိပယြာသို့လဲခလွိုကခြွိနြ ကမွဘေးက စီနီယာအမ မဇာခှညမြောဟြာ အလှတှပှငြေ တဈကိုယလြုံး ရမှေေးနံ့စှဲအောငဖြနွြးပှီး ရုတတြရကြ ထှကသြှားဖို့ပှငနြသညြေ၊ ကမွဟာ မဇာခှညကြိုကှည့ပြှီး ”ဒီအခွိနကြှီး ဘယသြှားဖို့ ပှငနြလညြေး”စဉြးစားတုနြး နောကကြုတငတြဈခုက အမတယောကြ မငှိမြးငှိမြးမှ မဇာခှညမြောကြို “ဟဲ့ ကမ ပွောနြတယေပြေါ့ သခွောလေးပှငဆြငသြှားဥူး”လို့ စနောကခြွိနြ မဇာခှညမြောြ ဟားဟားလို့ရီမောကာ ထှကသြှားခဲ့သညြ ကမွတို့ အလုပကြ ည၁၁နာရီဆိုပိတပြှီလေ ကမွစိတထြဲတဈခုဖှဈနတောက အလုပတြဈလပှည့ပြှီ တဈခါမှ သူတို့ကိုဒီလိုအခှအနေမှော မကှုံဖူးဘူး။

ဒါမယ့ြ သခွောလေးမတှေးပဲ ခပပြေါ့ပေါ့ အိပခြလွိုကတြာ မနကြ ၆နာရီထိုးလို့ ကမွအိပယြာနိုးတောငြ ခငသြူဇာကော မဇာခှညပြါပှနမြရောကလြာသေးဘူးလေ အလုပဝြငရြမာမို့ ရုတတြရကြ ပှငဆြငပြှီး အလုပသြှားတော့ လမြးတဈ ခုလပမြာပဲ သူဇာနဲ့တှေ့ပှီး မေးမလို့ပှငဆြငနြတေုနြး “သူငယခြငွြးရေ ဂရုစိုကနြောြ”အောပြှောပှီး သူဇာတဈယောကစြတိုးဆိုငထြဲဝငသြှားတယြ ကမွလညြးအလုပနြောကကြနွပှေီမို့ စောင့မြနပေဲထှကလြာလိုကသြညြ အလုပထြဲရောကတြော့ မနနြဂွောအမနဲ့ အလုပကြိဈစတှပှေောရငြး အလုပသြငရြငြးနဲ့ ကွူတီပီးလို့ပှနထြှကအြလာမှာ မငှိမြးငှိမြးက ခှင့တြောငြးသံကိုကှားလိုကတြယြ”အမရေ ညနညမေခှင့ယြူခငွတြယြ ညမဒီညအပှငအြလုပလြေးရှိလာလို့”ပှောတော့ ကှယရြာက မသိမသာလေး နားထောငနြလေိုကတြယြ တဈဆကထြဲမာပဲ မနနြဂွောအမက ”နင့အြလုပကြ ကောငလြေးနဲ့လား။

ကောငလြေးနဲ့သှားတာဆိုခှင့မြလှှတဘြူး ပိုကဆြံရှာဆို ခှင့ပြှုတယြ”ပှောတော့ ”အခှားတဈယောကပြါအမ ကောငလြေးမဟုတပြါဘူး ”မငှိမြးငှိမြးပှောတော့ “အေး နငတြို့အပှငအြလုပကြ အခုပှနသြှကခြွိနရြောကပြှီ ဂရုစိုကြဥူး”ပှောပှီး ခှင့ပြေးလိုကသြညြ ကမွဖှင့ြ သူတို့ဘာတှပှေောနလညြေး စဉြးစားရငြးက နားမလညအြောငပြငြ ကမွကလှဲပီး တဈခွို့လူမွား ဘာတှလညြေး ရှာကပှောကှသလို သူတို့က ပှည့တြနဆြာတှလေား ရူးခငွလြာမိသညြ ဘာပဲဖှဈဖှဈ ကိုယလြညြးဒီလိုတဈနေ့ဖှဈသှားမာကှောကမြိသညြ အဆောငပြှနရြောကတြော့ သူဇာတဈယောကြ ကမွဘေးက သူမကုတငမြှာ ရှိသမွှပိုကဆြံတှေ ရတှကေနြတော တဈထောငတြနငြှစကျေကူတှကေ အသဈတှရေော အနှမြးတှပေါ မနညြးပေ ကမွလေ သူမကိုစပစြုပှီး မေးခငွပြမယေ့ြ မေးဖို့သတျတိတို့မလုံလောကပြေ တဈကယဆြို သူမလစာက မနေ့မနကကြအိမလြှှဲလိုကပြှီမလား အခုလညြး အိမထြပလြှှဲဖို့ ဖုနြးဆကနြတော အိမကြိုထောကပြံ့ရလို့လားမသိဘူး။

အခနြးထဲက အာလုံးက လှှဲရငြ သူမတဈယောကတြညြး အပှုံးခွိုခွိုပှုံးပှီး အမဖှဈေသူနဲ့ စကားပှောနတော ကမွတဈကယြ ပီတိဖှဈရပါလို့ အမေ့ကိုသတိရသှားတယြ မမနေကေေောငြးရဲ့လားမသိဘူး တကယတြော့ ကမွလညြးမမနေေဲ့ဖုနြးမဆကရြတာ တဈပတပြှည့နြပှေီ အလုပသြငကြ ပငပြနြးတာမို့ မမနေေဲ့ပှောရငြး အိပပြွောသြှားတယြ ညနနောရီထိုးတဲ့အခွိနထြိပေါ့ အိပယြာနိုးသန့ရြှငြးရေးလုပပြှီး အခနြးထဲ ဖုနြးကလိနရငြေး အခုလေးမှ ကွူတီကထှကလြာတဲ့ ညီမလေး စံပယြဦးဟာ ရုတတြရကြ သန့ရြှငြးရေးလုပြ အလှပှငပြှီး ဖုနြးတဈလုံး လကဆြှဲအိတနြဲ့ အဆောငပြှငထြှကသြှားသညြ ကမွလညြး အရမြးစပစြုခငွြ၍ ဝရံတာဆီပှေးထှကလြာပှီး အပေါကြ လှမြးကှည့တြော့ စံပယကြို အသကြ၄၀အရှယြ ဦးလေးတဈယောကနြဲ့ကားဖှင့ထြှကသြှားတာကိုမှငလြိုကသြညြ “အို….ဘာတှလညြေး ရငတြုနလြိုကတြာ”စဉြးစားနတေုနြး ကမွဆီကောငြးလေး ဇောလြငြးမောငြ ဖုနြးဝငလြာသညဒြီလိုနလောရငြး သူတို့ဘဝတှကေ ရှုပထြှေးနတောကမွဖှင့နြားမလညတြော့ပေ။

ရံဖနရြံခါကောငလြေးတှနေဲ့ဖုနြးတှပှေောနပှေီး အခှားလူတှနေဲ့အပှငထြှကသြှားကှတာ ကမွတကယစြိတလြမေိ၏ ကမွတော့တောသူပီပီ ရိုးရိုးရှငြးရှငြး လကုနရြငြ လစာထုတမြယအြိမတြဈခွို့ပိုပှီး တဈခွို့ပိုမှသုံးမယြ ဒါပဲတှေး၏ဒီလိုနဲ့ ကမွအလုပသြငဘြဝကို၃လအကှာမှာ အဆုံးသတပြှီး ပရောဖြကရြှငနြယအြလုပသြမား ဘဝရောကလြာသည့တြိုငြ အရှုပအြရှငြးက ကငြးနတေုနြးပါပဲ လစာတှပေိုလာပှီ အလုပတြှမွေားလာတော့မညြ ဒါပဲကမွခေါငြးထဲရှိ၏ တဈနေ့ အလုပထြဲဝနထြမြးတှစေုံနတေဲ့နေ့ပေါ့ ၃၇အရှကြ အကိုတဈယောကြ ကားကလေးနဲ့ ကမွတို့Spaဆီရောကတြယြ သပသြပရြပရြပရြှိပှီး တောတြောခြမွြးသာပုံရတယြ စကားပှောတာလညြး နညြးနညြးဝဲတော့ တောငကြှီးဘကကြထငရြဲ့ ရှေ့မှာရပနြတေဲ့ ကမွတို့အားလုံးကိုကှည့ပြှီး သူ့ကိုဝနဆြောငမြှုပေးမဲ့ ဝနထြမြးတဈယောကကြို ရှေးနတောအခှားဝနထြမြးတှကတေော့ သူ့ကိုသိကှတော့ ရီပှီးစနောကနြကှတောပေါ့ ။

သူလညြးရီလို့ပှုံးလို့ ရုပတြညကြှီး အံအားသင့နြတေဲ့ ကမွကိုကှည့ပြှီ “သူကအသဈလား အခုမှတှေ့ဖူးတယြ”ပှောတော့ မနနြဂွောက ”ဟုတယသြူကအခုမှ၃လကွောကြွောပြဲရှိသေးတယအြကို”နောကြ သူက ကမွကိုရှေးလိုကတြယြ သူ့ကို အခနြးထဲပို့ပှီးပှနထြှကလြာတော့ မနနြဂွောနဲ့ အခှားသူငယခြငွြးတှကေ “ဟေး…နငတြော့ထောမှာပဲ သူကငါတို့ရဲ့အမှဲဖောကသြညြ ဦးစိုငြးမောငြဦးတဲ့”ပှောပှီးပှုံးနကှသေညြ ကမွလညြး သူတို့ပှောတာ နားမလညသြောလြညြး ဧည့သြညစြောင့နြပှေီမို့ ပဈစညြးတှယေူပှီး ဦးစိုငြးမောငြဦးရှိရာ အခနြးထဲဝငသြှားလိုကသြညြ ကမွရောကရြောကခြငွြး ကမွမကွရြညတြှအလေိုလိုကပွှီး အားအငတြှေ ခကွခြငွြး ကုနခြမြးသှားရသညြ ကမွမှငလြိုကတြဲ့ ဦးစိုငြးမောငြဦးဟာ ကမွအလုပသြငဘြဝတုနြးက ကှုံရဆုံရတဲ့ဧည့သြညတြှလေိုမဟုတပြဲ တဈကိုယလြုံးအဝတအြစားဗလာကငွြးနဲ့ ကိုယလြုံတီး ကုတငပြေါြ၌မောကခြုံအနအထေားဖှင့ြ ရှိနသညြေ။

ကမွရှကလြိုကတြာ မှငနြရတောတှကေ တဈကယပြဲကမွက မကောငြးတဲ့မိနြးခလေးဖှဈတော့မှာလား ဦးစိုငြးမောငမြှာကမွကို တဈခကွကြလေးမှမကှည့ပြဲငှိမနြေ၏ အပှငကြိုထှကပြှေးသှားခငွပြမယေ့ြ မနနြဂွောပှောတဲ့ ”ဖောကသြညတြှကေို စိတမြပကွစြရဘေူး ဝနဆြောငမြှုကောငြးကောငြးပေးရမယြ သူတို့ကွနပေသြညအြထိပှုစုရမယြ”ဆိုတဲ့စကားနဲ့ အံကှိုကကြာ ဝနဆြောငမြှုပေးရတော့မညြ ကမွဦးစိုငြးမောငြဦးကွောဖခုံးမှ ခှဖွေားထိတိုငြ ပှုစုလို့အပှီးမှာ ဦးစိုငြးမောငြဦးကမွဆီ မကွနြှာမူ၍ ကှည့လြာသညြ ”ဟမြ သမီး သမီးငိုထားတာလား ဘာဖှဈတာလညြး” သူ့အသံကှားတာရငပြဲ ကမွမနနေိုငအြောငြ မကွရြညပြုလဲမွား ကလွာပှနသြညြ အံကိုကှိုကြ၍ နှုတခြမြးကိုကိုကကြာ ငိုခနွရေ၏ ”သမီး ဘာဖှဈလို့လညြး အဆငမြပှလေို့လား” ကမွလေ သူ့လကမြောငြးကှှကသြားနဲ့ ပေါငတြှလညြေးနှိပစြရာရှိသေးတာ တံဘကကြလညြး သူ့ကိုယအြောကမြှာမှငရြတာတှဖှငေ့ကြမွရူးတော့မယြ။

မနနြဂွောကိုလညြးကှောကတြာမို့အဆငမြပှပမေယေ့ြ ဟနဆြောငပြှောရတော့သညကြမွအခှအနေကေို ကှည့ပြှီး ကိုယခြငွြးစာစိတရြှိတဲ့ဦးစိုငြးမောငြ ”သမီး ဦးလညြးအဆငပြှသှေားပှီမို့ကွေးဇူးတငပြါတယြ ဦးလှနသြှားရငဆြောရီးပါ”ပှောတော့ မနနြဂွောကိုကှောကနြတေဲ့ကမွက “ရပါတယြဦး ကနွတြာတှေ….”ပှောတော့ “အဆငပြှသှေားပါပီ ဘာမှမပူနဲ့ တကယတြော့ သမီးရုပရြညနြဲ့ ဒီအလုပနြဲ့ကမအပစြပပြါဘူး ” ပှောပှီး နာမညြ နရပေမြေး ဖုနြးနံပါတတြောငြးကာ ကမွအတှကြ မုနြးဖိုးဆိုပှီး ၅၀၀၀တနအြရှကြ၃၀ကိုကမွလကထြဲအတငြးထိုးပေး၍ ဘာမှသဘောမထားပါနဲ့ ဟုပှုံးကာ ကမွရှေ့က ထှကသြှားခဲ့သညြ ကမွပှငဆြငြ၍ လိုကထြှကလြာတော့ ဦးစိုငြးမောငြဦးမရှိတော့ပေ သူငယခြငွြးတှေ အားပေး ဝမြးသာမေးမေးသံက”ဘယလြောကပြေးလဲ”တဲ့ သူတို့စကားက ကမွအတှကအြရမြး ရငနြာစရာပါပဲ မုန့ဖြိုးဆိုတာထည့မြပှောသည့အြပှငြ ကမွကို သူတို့လို့ ကငွလြညတြတတြော့မယ့လြူတဈယောကလြို အားပေးနကှသေညြ။

စိတထြဲမကောငြးပမယေ့ြ မှိုသိပထြားလိုကရြသညြ လကထြဲက ဦးစိုငြးပေးလိုကတြဲ့ မုနြးဖိုး တဈသိနြးကို အိမကြိုလှဲပီး ငါးသောငြးကို ပရဟိတကလေးကွောငြးမှာ အလှူလုပခြဲ့တယြ ကမွအလှူက သာဓုအကှိုငကြှိုငခြေါပြှီး ဆုတောငြးတာပေါ့ အထငသြေးခငွြးတှကငြေးပှီးရှေ့ဆကအြဆငပြှပေါစလေို့ပေါ့ အဆောငရြောကတြော့ အိမပြှနပြှီး စိုကကြှငြးပဲဆငြးလုပဖြို့ စိတကြူးနတေုနြး ဖုနြးထဲကို စာတိုဝငလြာတယြ “သမီးရေ အဆငပြှလေား ဦးသမီးအတှကအြလုပစြုံစမြးပေးနတယြေ သိပမြကှာခငြဦးအကှောငြးကှားပေးမယနြောြ”’ တဲ့ “အောြ..ဦးစိုငြးလား ဦးစိုငြး အခုလိုအလုပမြွိုးတော့သမီးမလိုခငွဘြူး ” “စိတခြပွါသမီး အလုပကြောငြးတာ ရှာပေးမယြ သမီးက ဆယတြနြးအောငလြား” “ဟုတြဦးစိုငြး” ဒီလိုနဲ့ ဦးစိုငြးဟာ ကမွဆီဖုနြးမကှာမကှာဆကပြှီး အကှောငြးကှားပေးတယြ ကောငြးလေးထကြဦးစိုငြးဆီက တဈနေ့အဝငကြောလကြ ပိုမွားလာတယြ။

ဦးစိုငနြဲ့စကားတှပှေောဖှဈပှီး ပိုရငြးနှီးလာတယြ မကှာမကှာမုန့ဖြို့နဲ့ ဖုနြးဘတှကေေ ပူနစရောမလိုတော့ဘူး ပထမတော့ လူကောငြးဟနဆြောငပြှီး အမှတယြူသှားမာစိုးတာမို့ သခွောစဉြးစားရတာပေါ့ သိပပြှီးမယုံခငွပြမယေ့ြ ဦးစိုငြးကိုယတြိုငြ သူ့မိသားစုတှနေဲ့မိတဆြကပြေးတယြ သူ့ဇနီးဖှဈသူ ဒေါနြနြးအုနြးရှှနေဲ့ပါမိတဆြကပြေးတော့ ယုံကှညရြသလို ဖှဈသှားတယြ ဒီလိုနဲ့ တောငကြှီးမှို့ပေါကြ စားသောကဆြိုငမြှာ စားပှဲထိုးကို အခုလစာထကတြဈဝကပြိုရမဲ့ သူ့သူငယခြငွြး စားသောကဆြိုငနြဲ့ခွိတပြေးထါးပှီမို့ ကောငလြေးဇောလြငြးမောငနြဲ့ တိုငပြငတြယြ သူကမသှားဖို့တား၏ သူနဲ့တဈမှို့တညြးရှိပမယေ့ြ တဈခါသာတှေ့ရပှီး ခဏလေးမို့ သူကတားတာပေါ့ သူနဲ့အဝေးမှာ ရှိမနစခေငွေဘြူး ဘာညာနဲ့ကမွကိုနားခတွာပဲ ကမွလညြးသူ့မှမဟုတတြဈခှားကမွဘေးက သူငယခြငွြး သူဇာ ဇာခှညတြှနေဲ့တိုငပြငကြှည့တြယြ။

သူတို့လညြးတားတာပဲ ဘာလို့လညြးဆိုတော့ အလုပကြို ဦးစိုငြးမောငြဦးရှာပေးတါလို့ ကမွဖှင့မြပှောလို့ပဲ နောကဆြုံး အိမကြိုတိုငပြငကြှည့တြော့ အဒေါဖြှဈသူက ဘယအြလုပကြ နောငရြေးအတှကကြောငြးတယြ မကောငြးဘူးစဉြးစားပှီးဆုံးဖှတပြေါ့ ပှောတော့ ကမွကိုယတြိုငစြိတပြိုငြးဖှတပြှီး တောငကြှီးကိုတကဖြို့ဆုံးဖှတလြိုကတြယြ တောငကြှီးမှာနရငြေ အိမကြို လုပနြတေဲ့အလုပလြညြးလိမနြစရောမလိုဘူး စိတသြန့သြန့နြရမေယတြှေးပှီး ဆုံးဖှတလြိုကသြညြ ကမွဆုံးဖှတခြကွကြိုခပွှီး ဦးစိုငြးဆီအကှောငြးကှားတော့ ဝမြးသားအားရ ကမွကိုကှိုဆိုကှသညြ ”ဝမြးသာတယြ သမီးဒါနဲ့ ဦးမိတျထိလာရောကနြတော ညနတဈေခါတညြးဦးကားနဲ့လိုကခြဲ့လေ” ဦးစိုငြးဆီကစကားကှားပှီး ကမွကှောကစြိတပြှနဝြငလြာသညြ စိတမြခရွဘူး တဈခုခုအကှံဆိုးမွားလားတှေးနတေုနြး ဖုနြးဝငလြာသညြ။

ကှည့လြိုကတြော့ဦးစိုငြးကတောြ ဒေါနြနြးအုနြးရှှဆေီကဖုနြးဖှဈတော့ စပီကာဖှင့ပြှီးနားထောငတြော့သညြ “သမီးရေ ဘာမှမပူနဲ့ ဦးစိုငြးနဲ့တဈခါတညြးလိုကခြဲ့နောြ ဘာမှမဖှဈဘူး”ဖှင့ြ ကမွကို ကှိုဆို၏ ဘာပဲဖဈဖှဈ စိတကြပိုငြးဖှတထြားပှီမို့နောကဆြုံး ခေါငြးငှိမ့လြိုကသြညြ ကမွမှာအတှေးတှစေုံနအေောငြ ခွောကခြွားသည့ကြှား ဦးစိုငြးမောငကြို စောင့ရြငြး၈ခှဲတောငရြောကလြို့လာသညြ သူငယခြငွြးတှကေို မသိစခငွြေ၍ ဂိတမြှာ လိုငြးကားစီးသလိုဟနဆြောငရြငြး ဦးစိုငြးကိုစောင့နြသညြေ လူတှမွေားတာမို့ စိတပြူပှီးကှောကတြာပေါ့ သိပမြကှာမှာပဲ ဦးစိုငြးကမွဆီရောကလြာတော့မှ ရငအြေးရသညြ အရငကြ ကိဈစကှောင့ရြှကရြသလိုလို ခငတြယဆြိုပမယေ့ြ ဖုနြးနဲ့ပဲခငခြဲ့တာမို့ အနခကေတြာပေါ့ ဦးစိုငြးဆီကအရကနြံ့နဲ့ရမှေေးနံ့ကရောထှေး၍ပငြ ကိုးနာရီထိုးတော့ ကမွဦးစိုငြးမောငနြဲ့ တောငပြေါသြို့တကလြာ၏ မနကြ၂နာရီထိုးတော့ တောငကြှီးက ဦးစိုငြးအိမမြှာ ခဏနားပှီး အခွိနဖြှုနြးနသညြေ။

ခမြးနားလှတဲ့ဦးစိုငြးမောငအြိမနြဲ့မိသားစုက ကှညနြူးစရာပငြ မနကြ၇နာရီထိုးတော့ ဦးစိုငြးသား အကှီးတဈယောကကြ ကမွနဲ့ရှယတြူ ငယတြယဆြိုရငတြောငြ နှဈနှဈပေါ့ ၁၇အရှယပြဲ သူကကားမောငြး ပှီး လကျဘကရြညဆြိုငထြှကလြာတယြ သူတို့အားလုံး ရှမြးခေါကဆြှဲစားတာနဲ့ ကမွပါခေါကဆြှဲစားလိုကသြညြ ၉နာရီထိုးတော့ အလုပဆြီဦးစိုငြးကိုယတြိုငပြို့ပေးပှီး အဆောငပြါပဈစညြးတှေ ပို့ပေးသညြ နားရကတြှအေိမအြလညလြာဖို့ခေါပြှီး ဦးစိုငြးတဈ ယောကအြဆောငကြထှကသြှားတော့ ကမွဝမြးနညြးသှားရသညြ ဘာလို့လညြး ကမွမသိတော့ပေ အလိုလို ဝမြးနညြးမှုဖှဈလာသညြ ဒီလိုနဲ့ နားရကတြှဆေို ဦးစိုငြးတို့အိမဆြီအလညရြောကသြှားတတသြညြ ကှာလာတော့ ပို၍ရငြးနှီးလာသလို အနတြီနဲ့လညြး လိုကဖြကလြာတာပေါ့ စားစရာရှိလုပစြား စကားတှပှေောရငြး အခွိနတြနအြဆောငပြှနအြိပြ ညဘကတြှေဦးစိုငြးနဲ့စကားပှော ပွောစြရာပါပဲ။

တကယြ မညှာတမြးပှောရငြ အရငကြ ကမွကောငြးလေးနဲ့စကားမပှောပဲ မနနေိုငတြဲ့သံယောဇဉဟြာ အခုတော့ ကောငလြေးနဲ့ပါ စကားသိပမြပှောဖှဈလောကအြောငပြငြ အေးစိမ့စြိမ့ဖြှင့ြ ဦးစိုငြးတို့အပေါသြံယောဇဉပြိုလာသညြ သူတို့တှဘယေလြိုစိတထြားလညြး သခွောမသိပမယေ့ြ မသိစိတတြှနေဲ့ အားရငြဦးစိုငြးတို့အိမဘြကပြဲထှကသြှားနမေိသညြ တဈခါခါအိမထြဲ အနတြီတို့ စွေးထှကခြွိနဆြို ကမွနဲ့ဦးစိုငြးနဲ့ပဲ အိမမြာဆုံရသညြ အဲဒီလိုနေ့တှဆေို ဦးစိုငြးမောငဟြာ ကမွကိုနှိပခြိုငြးရငနြှိပပြေးရသညြ အရငအြလုပလြို မဟုတပြမယေ့ြ ဦးစိုငြးဘာလို့ ဒီအလုပကြိုအနတြီမရှိတဲ့အခွိနမြှခိုငြးရတာလညြး နားမလညပြေ ကမွတော့ ကွေးဇူးရှငပြမေို့ မငှိုမငှငတြော့ ဒီလိုနဲ့ လခွီရကပြှောငြးရငြး၄လအကှာမှာ အလုပထြဲဝနထြမြးကိဈစတှအဆေငမြပှတောနဲ့ ဦးစိုငြးကို အသိပေးပှနမြိသညြ ဘယလြိုပငြဦးစိုငြးကို အားကိုးခငွနြမေိလညြး ကမွမသိတော့ပေ။

အလုပသြဈမရခငြ အလုပထြှကလြိုကတြာကှောင့ြ ဦးစိုငြးနဲ့အနတြီက အိမခြဏခေါထြားသညြ သူ့သားတှကအေမှှာတှမေို့ ဆယတြနြးပီးလို့ ရနကြုနသြငတြနြးတကြ သှားနသညြေ အခုတော့ အိမထြဲမာဦးစိမြးရာယြ အနတြီရာယနြဲ့ အိမကြူလိုလို ဘာလိုလို….. ဟိ ကမွပဲရှိတော့သညြ ဦးစိုငြးတော့ သူ့သားတှနေဲ့ပငဖြုနြးမပှောသိတော့အောငြ ကမွအလုပအြတှကပြူနရငြေး ထမငြးပါစားဖို့မေ့နတတေပြှီ တဈနေ့ပေါ့ အနတြီဘုရားကွောငြးဝတပြှုသှားတဲ့အခွိနြ ကမွဟာ အနတြီအဝတအြစားတှနေဲ့ ဦးစိုငြးအဝတစြားတှေ ခှငြးတဈလုံးထဲထည့ပြှီး ရခွေိုးခနြးသို့ထှကလြာတယမြထငထြားတဲ့မှငကြှငြးတဈခုပေါ့ ရခွေိုးတံခါးလှပထြားပှီး ရခွေိုးခနြးထဲကဦးစိုငြး…..အဝတဗြလာကိုယလြုံးတီးနဲ့ ရခွေိုးခနြးတံခါးကိုကွောပေးပှီး ရခွေိုးသလိုပငြ ပါးစပကြတီးတိုးရရှတေကြာ ညှာဘကလြကဖြှင့ြ အသာဖှနသေညြေ ဒီမှငကြှငြးကို အရှငြးကှီးမှငတြှေ့လိုကရြသညြ။

”ဒါ………ဘာလုပြ” ကမွအကှာကှီးကှည့မြနရေဲတာမို့ ခကွခြကွခြငွြးပငြ မီးဖိုခနြးသို့ တိတတြိတကြလေး ပှနလြှည့ထြှကလြာသညြ ရငတြလှပလြှပြ ဖှင့ြ”ဦးစိုငြး ဘာလုပနြတောလညြး….ဟူး ရူးခငွစြရာမှငကြှငြး ကမွထငသြလို ဦးစိုငြးကရိုးသားရဲ့လား ”ခွှေးစောတှနေဲ့ကမွ အတှေးစုံရပှီ ”အနတြီလညြးအခုလေးတငထြှကသြှားတာ ဒုကျခရောကတြော့မှာပဲ”နဲ့တဈယောကတြညြး ပွာယာခတရြပေါ့ရုတတြရကတြံခါးပိတသြံကှားလိုကခြွိနြ ကမွမီးဖိုခနြးကလကနြှီးကိုယူဟနဆြောငပြှီး ရှုပနြရသေညြ သိပမြကှာခငမြှာပဲ ဦးစိုငြး ”သမီး ဘာရှာတာလညြး ”တံဘကနြဲ့မကွနြှာသုတနြတေဲ့ ဦးစိုငြးဆီကှည့ကြာ ”အော လကနြှီးတှေ လွှောဖြှတမြလို့လေ” “အော အငြးပါ ဟုတပြါပီ” အဝတအြစားနဲ့ တကိုယရြေ သန့ရြှငြးရေးလုပပြှီး အနတြီအပှနကြိုရငြ တဈလှပလြှပဖြှင့စြောင့နြရသေညြ တမနကခြငြးလုံး ဦးစိုငြးကို ကမွမတှေ့ရဲပေ။

ညနရေောကတြော့ ညနစောစားပှီး သုံးယောကသြား စကားတှဆေုံရငြး ဦးစိုငြးတို့မိသားစုအကှောငြး စပစြုမိတော့သညြ တကယတြော့ အနတြီးဒေါနြနြးအုနြးဆှကေ ဦးစိုငြးထကြ၁၅နှဈကှီးတဲ့၅၃နှဈအရှယကြှီးပေါ့ အနတြီနဲ့ဦးစိုငြးတို့ကွောကပြှဲစားလုပရြငြးက တှေ့ဆုံကှပှီးညှားကှတာ ကမွအထငအြ့အခွိနကြ အနတြီက ၃၅နှဈ ဦးစိုငြးက၁၉ /၂၀အရှယထြငရြဲ့ ခန့မြှနြးကှည့တြာပါ ဦးစိုငြး အနတြီကိုဘယလြိုယူလိုကတြာလညြး အခုဆို၃၇ /၃၈အရှယြဦးစိုငြးက ၅၃အရှယအြနတြီနဲ့ သားအမိလိုပငြ ဘာပဲဖဈဖှဈသူတို့မှာအမှှားသားနှဈယောကြ စိုငြးနောခြမြးနဲ့စိုငြးညီညီထှဠညြီအကိုက အရှယတြောငရြောကနြပှေီ ကမွဦးစိုငြးတို့အိမမြာ အလုပမြရှိပဲနရငြေး၂၀ရကတြောငပြှည့လြာပှီ ဦးစိုငြးတော့ ကမွအတှကစြိတပြူလို့ပငြ ဘာပဲဖှဈအနကှောလို့မဖှဈဘူး ဘာအလုပပြဲဖဈဖှဈလုပရြမှရမယြ ကမွတှေးနတေုနြး။

”သမီးရေ အဆငပြှတောပဲ အလုပရြပှီ လစာတော့ သိပမြမွားဘူး အောငပြနြးကပှဲရုံတဈခုမှာစာရငြးကိုငလြုပရြမယြ” အိုသဈသီးပှဲရုံမှာ အလုပရြမယဆြိုတော့ ပွောတြာပေါ့ ပှီးတော့ အလုပကြလညြး စာရငြးကိုငြ”ဟိ ဟိ” ဒီလိုနဲ့ အလုပထြဲအဆငတြှပှေေ ညအိပယြာဝငခြါနီးတိုငြးဦးစိုငြးနဲ့ဖုနြးပှော မကှာမကှာလညြးဦးစိုငြးက သူ့ကုနတြှကေို ကမွတို့ပှဲရုံလာပို့တာမို့ ခဏခဏတှေ့ရတယလြေ ကှာလာတော့ ဇောလြငြးမောငကြိုပါ မေ့နိုငလြာခဲ့တယြ သူ့ဘကကြခေါမြှပှောပှီး အကှာကှီးစကားသိပမြပှောဖှဈတော့ပေ ဒီလိုနလောရငြး ၅လအကှာမှာတော့ကမွအခကအြခဲဖှဈလာပှီ အလုပရြှငကြ ကမွကို ”ပှဲရုံခှဲတဈခုကိုပို့တော့မှာမို့ ပှငဆြငထြားတော့” ပှောသံရုတရြကကြှားလိုကရြသညြ ”ဘယကြိုလညြး အနတြီမှ” “အော မှို့ပှငဘြကကြ ပှဲရုံကိုပါ အဲဒီမှာကအလုပမြွားတယြ” “အော ဟုတြ”ကမွဘယလြိုလုပမြလဲ ရုတတြရကြဦးစိုငြးကိုပဲ သတိရမိလာသညြ။

”အို…ကမွစိတတြှေ ငါ့စိတတြှေ ဘာလညြး ဦးစိုငြးနဲ့ဘာဆိုငလြညြး ဘာလို့ ဦးစိုငြးကိုသတိရသှားတာလညြး” ပှူနာအကှီးမဟုတပြမယေ့ြ ဦးစိုငြးဆိုတဲ့သူကို သတိရသှားသညြ မသိစိတလြား သိစိတကြလားဝခှေဲမရပေ နောကတြော့ အလုပပြှောငြးသလိုအဆောငလြညြးပှောငြးရတော့သညြ အလုပထြဲစစရာရာအဆငပြှပမေယေ့ြ အဆောငကြ ကမွအတှကတြော့ နခငွေစြိတမြကောငြးပေ ပဉွြးခငြးထားတဲ့နှဈထပဆြောငကြ အရငလြိုမိနြးခလေးသီးသန့အြဆောငမြဟုတြ အပေါကြ ကုနထြမြးယောကြွားလေးတှအေိပပြှီး အောကဘြကမြှာ ကမွနဲ့အလုပသြမားမိနြးခလေးတှနရေသေညြ ပှူနာမဟုတပြမယေ့ြ နခငွေစြိတကြုနလြာသညြ နောကဆြုံး ပိုငရြှငကြိုအသိမပေးခငြ ဦးစိုငြးနဲ့တိုငပြငဖြှဈတော့သညြ ဦးစိုငြးနဲ့မတှေ့တော့တာလညြးကှာပှီ ဖုနြးပှောရတာကလှှဲရငပြေါ့ “ဦးစိုငြး ” “အငြး သမီး” “သမီးပှောစရာရှိလို့” ။

“အငြးပှောလေ သမီး” “ဟုတြ ဦး……..သမီး အဆောငပြှောငြးခငွတြယြ” “ဘာလို့လညြးသမီး အဲဒီမှာအဆငမြပှလေို့လား” “ဟုတြ ဦး” “နေဥူး ဦးစုံစမြးဥူးမယြ သမီး ဦးအကှောငြးပှနမြယနြောြ” “ဟုတြ” သုံးရကအြကှာမှာတော့ ဦးစိုငြးနဲ့ကမွအပှငမြှာဆုံခဲ့ရပှီး မှို့ထဲကအဆောငတြဈခုဆီ စုံစမြးဖို့အတူရောကသြှားတယြ အဆောငဆြိုပမယေ့ြ တဈထပကြှနတြိုဖှဈပှီး ပိုငရြှငကြ မနြးလေးဘကကြ ဦးစိုငြးသူငယခြငွြး အိမမြို့ ရမေီးပှည့စြုံစွေးသကသြာ၍ အဆငပြှတယေလြေ နောကပြှီးအလုပနြဲ့အရမြးမဝေး ၁၅မိနဈလောကြ လမြးလွှောကရြပမယေ့ြ မိတျထိလာတုနြးကလို အကှာအဝေးတူတော့ ကငွ့သြားဖှဈနပေါပှီ ဘာပဲဖှဈဖှဈကမွဖှင့ြ ဦးစိုငြးကို ကွေးဇူးတငလြို့ အသိစိတတြှလှေှတပြှီး ဦးစိုငြးရငခြှငထြဲတိုးဝငြ ပှေ့ဖကကြာ ပွောနြမေိသညြ ကမွခေါငြးကို ဖှဖှလေးပှတပြှီး ဦးစိုငြးခငမြွား ကမွအတှကပြီတိဖှဈနလရေေဲ့ ဒီလိုနဲ့အလုပထြဲစိတနြှဈရငြး ။

အလုပနြားခွိနတြှမှော ဦးစိုငြးနဲ့ဖုနြးတှပှေော နားရကတြှမှော ဦးစိုငြးနဲ့မှို့လညပြတနြဲ့ရကတြှတဈေဖှညြးဖှညြးကှာလာပှီ တဈနေ့တော့ ကောငလြေးဖှဈသူဇောလြငြးမောငနြဲ့ ဖုနြးပှောရငြးပှူနာက အလိုအလိုဖှဈလာတယြ နောကဆြုံး သူ့ဘကကြိုနားလညပြေးလို့မရအောငြ သူ့ကိုကမွရကရြကစြကစြကမြုနြးသှားပှီး လမြးခှဲလိုကသြညြ သူ့အပေါခြံစားခကွတြှကေုနလြာပှီး ငှီးငှေ့စရာဖှဈလာသညြ သူ့ဘကကြ ခှင့လြှှတပြေးဖို့ ကမွကိုအကှိမကြှိမတြောငြးပနပြမယေ့ြ ခှင့မြလှှတသြည့ြ အပှငြ ရှိသမွှအဆကအြသှယဖြှတလြိုကသြညြ နောကဆြုံးကမွဟာ ခစွသြူမရှိတဲ့လူလှှတဖြှဈလို့ ရင့ကြကွနြလပှေေီ ဇာတိရာယအြိမရြာယနြဲ့ဝေးနတော နှဈခွီတော့မယြ ကမွအိမပြှနခြငွစြိတတြှပွေောကနြပှေီ သတိရပမယေ့ြ အောငပြနြးမှို့ကလေးမှာပွောနြပှေီ မကှာခဏအိမနြဲ့ဖုနြးပှောပှီး အိမကြိုထောကပြံ့ပေးနတောမို့ ရှာမှာဆိုဖဖမေမေကေေ ပှည့စြုံတဲ့လူတှဖှဈေနပှေီလို့ သတငြးကှားတော့ ဝမြးသာမိတာပေါ့။

အားလုံးက ဦးစိုငြးရဲ့ကွေးဇူးတှပေါပဲ မကွရြညကြအွောငဝြမြးသာမိတယြ တကယပြါ တဈယောကတြညြးသီးသန့စြိတလြှှတကြိုယဖြှဈနတေဲ့ အဆောငကြလေးမှာ နလောရငြး တဈလပှည့ြ လို့လစာထုတပြှီး မနကဖြနလြိုနားမည့ြ ညလေး တဈညမှာပေါ့ နေ့ခငြးကပငပြနြးသမွှ အပနြးဖှပဈေမယဆြိုပှီး ဝိုငလြေးဝယကြာ အိပခြနြးထဲမှာတငြ စီးမွှောနလေိုကတြယြ ရညဝြဝဖှေဈေလာတဲ့အခွိနြ သန့စြငခြနြးသှားခငွတြာနဲ့ ထှကသြှားလိုကသြညြ လူမှနြးမသိအောငဖြှဈနပှေီ စိတကြသိပမယေ့ြ အရူးတဈယောကလြို တဈကိုယလြုံးမှာရှိတဲ့ အဝတအြစားတှခွှတေပြှီး ရခွေိုးခနြးတံခါးကိုလှပပြှီး ဝငသြှားလိုကသြညြ မကွလြုံးထဲစူးစူးရှရှနဲ့အလငြးရောငတြဈခုက ကမွအဆောငထြဲ ရုတတြရကဝြငလြာတာကို ရခွေိုးခနြးထဲကမှငလြိုကသြညြ ”ဘသူလညြး…” လို့ မူးကှောငကြှောငရြရှတေနြခွေိတြ ကမွရှိရာရခွေိုးခနြးဘကသြို့ ရောကလြာပှီး ရုတတြရကကြမွကို ရခွေိုးခနြးနံရံဘကမြှာ လကထြောကစြပှေီး သူ့ဘောငြးဘီစိကိုဖှုတနြသညြေ။

ထို့နောကမြှာတော့ သူ့လကနြှဈဖကကြ ကမွခါးပေါမြှာပေါြ ကမွအတောကြိုမူးနပှေီ ရုနြးလို့မရတော့ဘူး ”ဘသူလညြး… ဘာလုပတြာလညြး”မရဘူး သူ့ကိုရပလြို့မရတော့ဘူး ဒီလိုနဲ့ရုတတြရကကြမွသိလာတော့ အာရုံစိုကပြှီးကှည့လြိုကခြွိနြ ကမွဘောငြးဘီတဈခုလုံးစိုရှဲနပှေီ ဟားဒါအိပမြကပြဲ သို့ပမယေ့ြ ကမွအိပမြကထြဲက ထိုလူကိုတော့ ဘသူဘယဝြါလို့ စဉြးစာ၏ ဝခှေဲ၍မရတောပြါသေးရဲ့ ဝိုငတြှသေောကပြှီး အတှေးလှနပြှီး အိပပြွောသြှားလို့ ထိုအဖှဈကို အိမမြကမြကလြိုကတြာ နာရီကှည့တြော့ နောကမြနကြ ၃နာရီတောငထြိုးနပှေီ စိုရှဲသှားတဲ့ ပငတြီကိုခွှတပြှီး သန့စြငခြနြးဘကကြိုထှကသြှားလိုကသြညြ တောတြောကြိုအမူးပှနပှေေီ ပငတြီကိုရခွေိုးခနြးထဲပဈခခွဲ့ပှီး ပေါငကြှားထဲသန့ရြှငြးရေးလုပကြာ ပှနထြှကလြာသညြ ရခေဲသတျေတာထဲ ရသနေ့ဗြူးယူပှီးမော့လိုကြ၏ နောကပြှီး အိမမြကထြဲက ခံစားခကွကြို ပှုံးပှီးခံစားကှည့လြိုကသြညြ။

”မနေ့ညက ငါတောတြောဖြှဈသှားတာပဲ” လကတြှေ့မဟုတခြဲ့ပမယေ့ြ ထိုအရသာကို နှဈသကနြမေိသညြ အခနြးထဲပှနဝြငပြှီး ဖုနြးဖှင့ကြှည့လြိုကတြော့ ဦးစိုငြးဆီက အဝငကြောလကြ ၂၅ကှိမတြောငြ ၉နာရီကတညြးက ခေါထြားတာ ၁နာရီထိုးနောကဆြုံးကောလနြဲ့ တှလေိုကသြညြ “ဟမြ ဦးစိုငြး….ခေါထြားတာအမွားကှီးပဲ အရေးကှီးလို့လားမသိဘူး…”တှေးပှီး ၃နာရီခှဲခွိနပြှနခြေါကြှည့တြော့ ဦးစိုငြးကိုငြ၏ “ဟဲလို…သမီး” “ဟုတြဦးစိုငြး ဖုနြးခေါထြားလို့” “သတိရလို့ပါ ဘာလို့ဖုနြးမကိုငတြာလညြးသမီး” “အော အိပပြွောသြှားလို့ပါ ဦးစိုငြး ဒါနဲ့ဦးစိုငြး မအိပသြေးဘူးလား” “ဘယလြိုအိပရြမှာလညြး သမီးကဖုနြးမကိုငပြှနမြဖှေ နဲ့ စိတပြူပှီး ဖုနြးပှနဆြကတြာကိုစောင့နြတော” “ဟမြ ဒီအခွိနထြိပေါ့” “အငြးလေ…သမီးရဲ့” “အော….ဟုပါပှီ သမီးအိပပြွောသြှားလို့ပါ ဘာမှမဖှဈပါဘူး အိပရြေးပကွမြာပေါ့ အိပလြိုကြဥူးလနေောြ”။

“အငြးပါ သမီးဘာမှမဖှဈရငြ ပီးတာပဲလေ စိတပြူလို့ပါ” “မပူပါနဲ့ အခုသမီးအဆောငမြှာရှိတယနြောြ” ကမွတို့စကားပှောပှီး ဖုနြးခလွိုကသြညြ  “ဟငြ ဦးစိုငြးက ဘာလို့ကမွကိုစိတပြူတာလညြး ကမွအပေါဘြာလို့ဒီလောကကြောငြးတာလဲ ကကွသြီးတှဖနွြေးတဲ့ထိ အံ့သှနမေိသညြ ”ဘယလြိုကံလညြး” တကယဝြခှေဲခကအြောငဖြှဈပှီး တှေးနမေိသညြ ကမွအတှကနြဲ့အဆောငခြတှသေူ့အိတထြဲကထုတြ မုန့ဖြို့ဆို တှေ့တဲ့အခွိနတြိုငြးပေး ဖုနြးပဖေိုးဆိုမပူရ ရသမွှလစာတှေ အိမကြိုအကုနပြို့နိုငတြဲ့အထိ ကမွလိုသမွှလိုကဖြှည့ဆြညြးပေးနတော ဘာပဲလိုလိုသူ့ဆီကို အကူညီတောငြးတာက ကမွအတှကမြခကခြဲတော့ဘူး လိုရငတြောငြးလိုကတြယြ ပရငေမြငှငြးတော့ဘူး ဘလိုဖှဈသှားကှတာလညြး အံသှမိသညြ အတှေးကုနမြှ ပှနအြိပလြိုကသြညြ နေ့ရကမြွားစှာဖှတသြနြးရငြး ဦးစိုငြးနဲ့ကမွ ပိုပှီး သံယောဇဉတြှဖှဈေလာပှီထငရြဲ့။

မသိစိတလြားသိစိတလြား တဈခါတဈလေ ဦးစိုငြးအပေါြ နှဲ့ဆိုးတတလြာပှီ ကမွဆိုးသမွှ ဦးစိုငြးလိုကခြွော့ရငြး ကမွလညြး ကွနပေနြမေိသညြ တဈခါခါ ဦးစိုငြးနဲ့ မပှောရမနနေိုငြ မတှေ့ရမနနေိုငတြဲ့ ကမွစိတတြှကေ ဝခှေဲမရတော့ပေ ဒီလိုနဲ့ တဈယောကတြညြးနလောရငြး တဈလခှဲကှာလို့ကမွနားရကညြတဈညမှာ ဦးစိုငြးဆီကမွဖုနြးဆကလြိုကသြညြ တိုကတြိုကဆြိုငဆြိုငပြဲ အဲဒီညက ဦးစိုငြးအောငပြနြးဆငြးလာနတယေဆြိုပဲ ကမွဘာတှလေုပမြိနပှေီလညြးမသိတော့ဘူး ဦးစိုငြးနဲ့လညြးဖုနြးမပှောရရငမြနနေိုငြ “ဟဲလို…ဦးစိုငြး” “အငြးသမီး…”ဆူဆူညံညံအသံတှနေဲ့ ဖုနြးသံကသိပမြကှားရပေ ဘာလုပနြလညြေး ဘယရြောကနြလညြေး ဘာလို့ဒီလောကဆြူညံနလညြေး တှေးပှီး “ဘယမြှာကှီးလဲ….ဦးစိုငြး”စိတမြခသွည့ြ ခံစားခကွဖြှင့ြ မေးလိုကသြညြ။

“အခုအောငပြနြး ဆငြးလာနတောသမီးရဲ့ ဘာဖှဈလို့လညြး” “ဟမြ…… အောငပြနြးဆငြးလာနတယြေ” “အငြးလေ ဘာဖှဈလို့လညြး….သမီး” “Aww…..သမီးနညြးနညြးကှောကစြိတဝြငလြာလို့ ဦးစိုငြးဆီဖုနြးဆကလြိုကတြာ”ဟူ၍ စလိုကမြိ၏ “ဟမြ.. ဘာကိုကှောကစြရာရှိလို့လညြး” “စတာပါဦးရဲ့..လှမြးလို့ဆကလြိုကတြာပါ” “ဟမြ လှမြးလို့…ဘာလို့လှမြးတာလညြး သမီးက” “ဦးကလညြး… လှမြးလို့ပါဆို ဘာလို့လှမြးရမာလညြး” “အငြးပါ ဦးလညြး လှမြးပါတယြ” “ဟုတလြို့လား… ဦးမညှာရဘူးနောြ” အသိစိတတြှလှေှတကြုနပြှီ ကမွရူးနမေိသညြ “မညှာပါဘူး လှမြးလို့ပဲတှေ့တောငတြှေ့ခငွနြပှေီ” ဦးစိုငြးစကားကှောင့ြ ရုတတြရကကြမွ ကကွသြီးဖနွြးသှားသညြ သို့ပမယေ့ြ မှနြးကပွပြှီး ဦးစိုငြးကိုရုတတြရကတြှေ့ခငွနြတေဲ့ ကမွစိတတြှကှေောင့ြ ဦးစိုငြးပှောသမွှ ကှညနြူးနမေိသညြ “သမီး ဦးစိုငြးပဈစညြးတှခွေ စာရငြးပှီးရငြ လာတှေ့မယလြေ”။

ကမွ မစဉြးစားတတတြော့ဘူး “ဟငြ….ညမိုးခွုပြ ကှီးလေ” “အော ဘာဖှဈလို့လညြးသမီးရဲ့ အဆငမြပှလေို့လား” “မဟုတပြါဘူး ဘယတြော့ရောကမြှာလညြး ဦးစိုငြးက” “တောကြှာရောကတြော့မှာ ပဈစညြးခပွှီးလာခဲ့မယလြေ အလှနဆြုံးနှဈနာရီပေါ့”ကမွမငှငြးနိုငခြဲ့ နာရီကှည့တြော့ ညနေ ၇ခှဲနပှေီ နှဈနာရီပဲကှာမယဆြိုတော့သခွောတယြ ဦးစိုငြး၉ခှဲဆို ကမွဆီရောကလြာတော့မှာ ဘာပဲဖှဈဖှဈ သူလာတော့မှာ “အားဆို သမီးစောင့နြမယေလြေ”ငှငြးကှည့ခြငွပြမယေ့ြ ကမွလညြးဦးစိုငြးကိုတှေ့ခငွနြပေါပှီကမွစကားမဆုံးခငြ “အ့ဆို သခွောပှငဆြငထြားနောြ”တဲ့ ဦးစိုငြးစကားကိုကှားတော့ “ဟငြ ဘယလြိုကှီးလညြး ဦး…” “အော ဘာမှမဟုတပြါဘူး” ရငတြလှပလြှပဖြှင့ြဦးစိုငြးကို စောင့နြမေိတယြ စိတထြဲလညြး တဈမွိုးမွိုးဖှဈသှားမှာကှောကတြယလြေ။

အခွိနတြှနှေေးလိုကတြာ ဦးစိုငြးရောကမြလာသေးဘူးလား ကှောကစြိတတြှကှေားက ဦးစိုငြးကို တှေ့ခငွနြမေိပှီ “ဦးစိုငြး မလာသေးဘူးလား” “ရောကတြော့မှာသမီး အခုပဲ ဂယရြီနဲ့ထှကလြာပှီ” ဆိုတော့မှရငထြဲအလုံးကှီးကသွှားသညြ အဆောငရြှေ့မှာ မီးအလငြးရောငကြ ရုတတြရကပြေါလြာပှီး ပွောကသြှားသညြ သိပမြကှားဘူး “သမီး ဦးရောကနြပှေီ”ဦးစိုငြးဖုနြးသံကှားတော့ အဆောငရြှေ့ ပှေးထှကဝြငြးတံခါးဖှင့ပြှီး ဦးစိုငြး ရငခြှငထြဲတိုးဝငနြမေိသညြ “ဦးစိုငြး အရမြးလှမြးတာပဲ” “ဦးလညြး လှမြးလို့ အရောကလြာခဲ့တာ…..မှ” ကမွနဖူးကိုဖှဖှလေးနမြးလိုကသြညြ ကမွရငခြုနသြံတှနေဲ့အတူ ပှေ့ဖကြ၍ပငြ အဆောငထြဲအတူဝငလြာသညြ ဦးစိုငြးလကထြဲမှာတော့ ပဈစညြးတှအပှေည့နြဲ့ပေါ့၉ နာရီ၄၅ လောကရြှိပှီ “ဦးစိုငြး တောငကြှီး ညဘကပြှနတြကမြှာလား” “အငြးလသမေီးဘာလို့လညြး” “အော ဘာမှမဟုတပြါဘူး မေးကှည့တြာ”။

ကမွအတှကြ စားစရာအစုံဂငွြးဘောငြးဘီလှလှတဈထညနြဲ့ သနပခြါးဗူးတှရောယပြေါ့ “ဦးစိုငြးတော့ ပိုကဆြံကုနအြောငြ ဒီလောကအြမွားကှီး” “မကုနပြါဘူး…. ” “ဟုတပြါပှီ ဦးစိုငြးစတနောအသိမှတပြှုတဲ့အနနေဲ့ ကောငြးကောငြးသုံးပါမယြ” “ဟုကဲ့ပါ ….ဒါနဲ့သမီး ဦးဘီယာဝယခြဲ့လို့ သောကလြိုကြဥူးမယနြောြ” ဟငြ ဘီယာမူးရငြ တဈခုခုဖှဈမာကှောကလြညြး “ဟုတြ… ဦး”ဆိုပှီးခေါငြးငှိမ့လြိုကသြညြ ရာသီဥတုအေးအေးညတဈညရဲ့ အစောပိုငြးမှာ ဦးစိုငြးနဲ့ကမွအခနြးက ရုတရြကတြိတဆြိတသြှား၏ “သမီး လာပါဥူး ”ဆိုလို့ ဦးစိုငြးဆီ သတိလကလြှှတဆြိုကရြောကသြှားသညြ ဘီယာနံ့တှသငြေးနတေဲ့ ဦးစိုငြးဘေးမှာ ကမွဖုနြးကလိရငြး သတိတှေ့မေ့နပှေီ ဦးစိုငြးလကကြ ကမွ ခါးကိုခပတြငြးတငြးဖကရြငြး “ဦးသမီးလေး သိသိသာသာပှောငြးလဲလာတာပဲ အရပတြှမှငေ့လြို့ ခနျဓာကိုယလြညြးထှားလာတယြ” ဦးစိုငြးစကားကိုကှားတော့ ကမွအလှနဝြမြးသာမိလိုကသြညြ။

ဘာလို့လဲဆို တကယပြဲကမွက အရပမြှင့မြှင့ထြှားတောင့တြောင့မြမတှကေို မှငရြငအြားကလွို့လို့ပါပဲ “ဟုလို့လား ဦးရာယြ” “အတညပြှောတာ ”ဘီယာဗူးကို စားပှဲပေါတြငကြာ ကမွမှေးစိလေးကိုကိုငလြှုပပြှီး ကမွခါးပေါကြ ဦးစိုငြးလကဟြာ တဈဖှေးဖှေးပငြ ကမွတငပြါးဆီရောကလြို့လာသညြ သို့ပငြ ကမွစိတမြဆိုးသည့အြပှငြ ဦးစိုငြးပှုသမွှ ကွနပေနြမေိသညြ “ဒါနဲ့သမီး ဦးဝယလြာတဲ့ ဘောငြးဘီကော ဝတြကှေည့ြဥူးလေ သမီးကထှားလာတော့ အဆငပြှပေါ့မလားမသိဘူး” “ဟုတြ ဦးခဏစောင့နြောြ သမီးအိပခြနြးထဲ သှားပှီးဝတကြှည့ြဥူးမယြ” ကမွအိပခြနြးဘကထြှကလြာသညြ အခနြးတံခါးမပိတပြဲ မှနခြုံရှေ့ရပကြာ ညအိပဘြောငြးဘီကိုခွှတပြှီး ဦးစိုငြးဝယလြာသော ဘောငြးဘီကိုထုတလြိုကသြညြ ဘောငဘြီလေးက ဒူးပှတအြတိုလေး ဝတကြှည့ဖြို့ မှနထြဲကှည့တြော့ အခနြးတံခါးဝအကှယြ၌ ခိုးကှည့နြတေဲ့ဦးစိုငြးကို ကမွမှငလြိုကသြညြ။

“ဟမြ…..ဦးစိုငြး….ဟာ.ငါတံခါးမပိတမြိလိုကဘြူး” တှေးပှီး မသိသလိုဟနဆြောငကြာ နီရဲနတေဲ့မကွနြှာ ဖှင့ခြိုးကှည့နြသေော မှနထြဲကဦးစိုငြးမကွနြှာကို ပှနကြှည့မြိသညြ ကမွမှာပငတြီတဈထညတြညြးမို့ ရုတတြရကြ ဦးစိုငြးဝယလြာသောဘောငြးဘီကို ဝတကြာ ရှေ့ကှည့လြိုကနြောကကြှည့လြိုကနြဲ့ ဦးစိုငြးထှကသြှားခွိနကြိုမသိဟနဆြောငကြာ စောင့နြလေိုကသြညြ ဦးစိုငြးထှကသြှားပှီး သိပမြကှာခငကြမွထှကလြာသညြ “ကှကတြိပဲ ဦးစိုငြး….အဆငပြှတယြေ” “အိုး…..အရမြးလိုကတြာပဲ ခစွစြရားကောငြးသှားပှီ” “ဟိဟိ….ဟုတလြို့လားဦးစိုငြး” “တကယပြှောတာ…. အရမြးလှတယြ” “အ့မို့…..ဦးစိုငြးကိုခစွနြရတော” ပှောပှီးဦးစိုငြးနောကမြှနေ၍ ဦးစိုငြးပုခုံးပေါလြကတြငကြာ နှဲ့လိုကသြညြ ကမွလကနြှဈဖကကြိုကိုငြ၍ “ဟုတပြါပှီ နောကလြညြးအမွားကှီးဝယပြေးဥူးမယနြောြ” “တကယြ အရမြးခစွတြာပဲ”လို့အောကြာ ဦးစိုငြးပါးတဈဖကကြို ကလေးအထာဖှင့မြသိသလိုရုတရြကနြမြး၍ ကမွထိုငခြုံဘကသြို့ထှကလြာသညြ။

“ဟိဟိ ………ဒါနဲ့ ဘယတြော့ပှနမြှာလညြးဟငြ” “ဘာလို့လညြး သမီးရာယြ ပှနစြခငွေပြှီမို့လား” “မဟုတပြါဘူး အရမြးညည့နြကသြှားမစိုးလို့ပါ” “စိတပြူတယပြေါ့” “စိတပြူတာပေါ့လို့ ဦးကလညြး လမြးမှာတဈခုခုဖှဈရငြ မလှယဘြူးလေ ညဘကကြှီး” “အ့ဆိုမပှနဘြဲ သမီးဆီအိပပြှနမြယလြေ” “ဟငြ….သမီးဆီမှာ” “ဟုတတြယလြေ… သမီးပဲစိတပြူတယဆြို” “ဟာ…..မကောငြးဘူးလေဦးရဲ့” “ဘာဖှဈလို့မကောငြးတာလညြး သမီး သမီးပဲကှောကတြယဆြို” “အမြ…. ဦးကလညြး သမီးကစတာပါ နလောတာပဲလကွောနြပှေီ စတာအ့တာက” “ဟုလို့လား မသိဘူးဦးကတော့ သမီးကိုစိတပြူတယြ ဖှဈနိုငရြငြ သမီးနဲ့အတူရှိခငွတြယြ” “ဟမြ ဦး…..ဦးဘာပှောနတောလညြး” “ကယပြါ အရမြးကှီးမနှငထြုတပြါနဲ့ တောကြှာနရငေပြှနမြှာပါ” “မဟုတပြါဘူး…ဦးကလညြး ဟိဟိ” ကမွစကားအဆုံးမှာ ဦးစိုငြးမောငြဦး သူ့ထိုငခြုံကိုကမွဘေး၌ရှိစေ၍ ကမွရငခြှငထြဲ သူခေါငြးကိုအတငြးထိုးဝငပြှီး “ဖှဈနိုငရြငြ ဦးတော့ ဒီညသမီးနဲ့အတူအိပခြငွတြယြ”။

“ဟငြ.. ဦး” “ဟုတယသြမီးရဲ့ ဦးကပှနမြယသြာပှောတာ ပှနဖြို့ အစီစဉမြရှိဘူး နောကပြှီး ညဘကကြှီးဆိုတော့ သမီးပှောသလို တဈခုခုဖှဈရငဒြုကျခပဲ ကားသမားလညြး မနကမြှထှကပြှနမြလို့ ဦးကိုမှာသှားတယြ ခါတိုငြးလညြး ဦးတို့မနကတြှမှထှေကပြှနတြာ” “ဟငြ… ခါတိုငြးက ဘယမြှာအိပတြာလညြး” “ခါတိုငြးတော့ ပှဲရုံမှာအိပတြာလေ အခုတော့ ပှဲရုံတှပေိတနြလေောကပြှီ” “အ့ဆို…အခုဘယလြိုလုပမြှာလညြး”ဒီလိုပှောပမယေ့ြ တကယတြော့ စိတထြဲဦးစိုငြးကိုထှကမြသှားစခငွေပြါ “မသိတော့ဘူးလေ ဒီမှာပဲအိပရြတော့မှာပေါ့” “ဟမြ…..” “ဘာလို့လညြးသမီး အဆငမြပှလေို့လား” “အငြ သမီးတှေးတာက ဒေီမှာကသမီးတဈယောကတြညြးနတောလေ တကယလြို့ ဦးဒီမှာအိပသြှားတာ အနတြီသိရငြ ပှူာနာဖှဈကုနမြာပေါ့ ဘာလို့ဆို မိနြးကလေးနဲ့ယောကြွားလေးဆိုတာက” ကမွစကားမဆုံးခငမြှာတငြ ဦးစိုငြးက “Aww…အဲဒီကိဈစအတှကမြပူပါနဲ့သမီးရာယြ အနတြီကိုဦးကိဈစထားပါ နောကပြှီး သမီးနဲ့ရှိနတောသိရငြ အနတြီခှင့လြှှတပြေးမှာပါ ဟုပီလား”။

“အနတြီက ဘာလို့ခှင့လြှှတမြှာ ဒီမှာကသမီးနဲ့ဦးပဲရှိနမှောလေ” “ခှင့လြှှတပြါတယဆြို ဘာလို့လညြးဆိုတော့ သမီးကို အနတြီယုံလို့ပဲ ပှီးတော့ဦးလညြးယုံတယြ ဟုတပြှီလား” ဦးစိုငြးကကမွကိုအပိုငဖြမြးနိုငသြှားပှီ ကမွတော့ ဟနဆြောငခြငွတြုနြးပဲ ထှကမြသှားစခငွေပြမယေ့လြေ ဘာပဲဖှဈဖှဈ ကမွသာခှင့ပြှုရငြ အရငလြို ကမွမဟုတတြော့ဘူး မဖှူစငတြော့ဘူး နောကတြှေ့ရငအြနခကေကြှမယြ အရာရာကိုအကောငြးဘကကြ တှေးပမယေ့ြ သခွောအောငြ မစဉြးစားတတတြော့ဘူး ခငွ့ခြွိနပြှီး ဆုံးဖှတဖြို့ အသိစိတတြှပွေောကကြုနပြှီ ဟနဆြောငပြှောရတယဆြိုပမယေ့ြ ကမွအသိတှထေဲမှာ ဦးစိုငြးနဲ့အတူတဈညတာကုနဆြုံးခငွတြယြ ဦးစိုငြးအနားမှာပဲရှိနခငွေတြယြ နောကပြှီး အပှငမြာဦးစိုငြးရငခြှငထြဲထိုးပှီး ဆိုးခငွနြမေိသညြ အိပခြငွနြမေိသညြ “အငြးပါ ဦးစိုငြးအိပမြယဆြိုလညြး အိပပြေါ့” “ဟိဟိ့…..”ဦးစိုငြးမကွနြှာတဈခုလုံး ကမွဗိုကတြဈပှငဗြှတသြပရြငြး ကမွခေါငြးငှိမ့ြ၍ ခှင့ပြှုတော့ အရမြးပငပြွောနြပေုံရသညြ။

၁၁ခှဲအခွိနတြော့ လကကြနွဘြီယာတှမေော့ပှီး “ကယြ…သန့စြငခြနြးသှားလိုကြဥူးမယြ ပှီးရငြ အိပကြှမယလြေ” “ဟုတြ ဥူးစိုငြး” ကမွပါးနှဈဖကကြို ဖှည့ညြှဈကာ မကွလြုံးလေးမှိတပြှီး သန့စြငခြနြးဘကထြှကသြှားခဲ့သညြ ဦးစိုငြးကို ကုတငမြှာအိပခြိုငြးပှီးကမွတော့ ဧည့ခြနြး၌ ကောဇောခငြးပှီးအိပမြယပြေါ့ ဦးစိုငြးရောကမြလာခငထြိုငစြောင့နြသညြေ အတောကြှာသည့တြိုငရြောကမြလာ ဦးစိုငြးဘာဖှဈနတောလညြး ဘီယာမူးပှီးလဲနပှေီလား…စိတပြူပူဖှင့ြ ရခွေိုးခနြးဘကြ ရုတတြရကရြောကသြှားသညြ ”ဟာ…ဘလို” ခါးအောကကြ ဘာမှမဝတထြားပဲ သန့ရြှငြးရေးလုပနြသညေ့ြ ဦးစိုငြးကိုမှငလြိုကမြှ ခကွခြငွြးပငပြှနလြှည့ထြှကလြာသညြ ကမွအိပခြနြးအပှငဘြကြ၌ ဦးစိုငြးကိုစောင့ြ၍ ”ဘလိုကှီးလညြး”ဟုတှေးနမေိသညြ “သမီး ဦးကိုစောင့နြတောလား” “ဟုတြ…ဟို…ဦး …ဦးကသမီးအခနြးထဲအိပလြနေောြ သမီးက အပှငမြှာအိပလြို့အဆငပြှတယြေ” “ဟာ သမီးရာယြ ဦးကသမီးနဲ့အတူအိပခြငွလြို့ပါဆို “ဟမြ…ဦး…မရဘူးလေ” “ဟာ ဘာဖှဈလို့…..လညြး…သမီးရဲ့” ။

အခုလိုငှငြးလိုကပြမယေ့ြ ကမွကိုယတြိုငလြညြးဦးစိုငြးနဲ့အတူရှိခငွခြဲ့တာပါ အခှနအေရေတော့ မိနြးခလေးမို့ဟနဆြောငရြတယမြလား အမှနတြိုငြးပှောရရငြ သဘာဝအထိတှေ့တှကေို စိတကြူးနဲ့မဟုတပြဲ အပှငလြောကမှာ ထိတှေ့ခံစားခငွစြိတကြထကသြနလြှပါပှီ ၂၀အရှယတြောငရြှိနပှေီလေ လောကကှီးကဘလိုလညြး စူးစမြးခငွမြိနပှေီ ဒါမယ့အြဲဒီအထိတှေ့တိုငြးကိုလညြး ဦးစိုငြးနဲ့ပဲဖှဈခငွတြာပါ ဒါကမွရဲ့သိစိတကြဝနခြံခှငြးပဲ ရခွေိုးခနြးထဲက ဦးစိုငြးဟာ ဒီညအတှကြ သူလိုခငွတြာရဖို့ လကလြှှတမြည့ပြုံဖှဈမနဘေူး သူ့ကိုမှငလြိုကတြဲ့ကမွကိုယတြိုငတြောငြ အသကရြှူမှားအောငဖြှဈလို့ အိပခြနြးပှငဘြကမြှာ ဦးစိုငြးကိုမှငယြောငကြှည့ရြငြး ကမွလကခြလေး ပိ့ပိ့ကလေးကိုနှိပနြမေိသညြ ဒါနဲ့အသှေးအသားနဲ့မို့လားမသိဘူး တောငကြှီးမှို့ ဦးစိုငြးအိမတြုနြးက ရခွေိုးခနြးထဲက ဦးစိုငြးကိုမှငပြှီး ကမွစိတတြှေ ပှောငြးလဲသှားသညြ အရငလြိုရိုးမနတေော့ပဲ အမွိုးသမီးစာစုတှဖတေတြယြ အပှာစာအုပတြှဖတေမြိတယြ။

နောကပြှီးထိုအရသာကိုတဈကိုယတြောြ ခံစားတတလြာတယြ အမှဲတမြးမဟုတပြမယေ့ြ မကှာမကှာဆိုသလိုပါပဲ အဲဒီအခွိနတြှဆေိုလညြး ကမွအာရုံခံစားမှုတိုငြးမှာ ဦးစိုငြးပဲပိုငစြိုးထားသညြ ဘယကြစလညြးဆိုတော့ ရခွေိုးခနြးထဲက ဦးစိုငြးရဲ့ရရှတေသြံတိုငြးဟာ ကမွနာမညကြို ကမွအသခွော ကှားခဲ့လို့ပဲ”သမီး သိငြျဂီ အား” ဒီအသံတှေ ကမွနားထဲမှာစှဲတုနြး Spaခနြးတုနြးက ဦးစိုငြးခနျဒာကိုယြ အခုထိမှငတြုနြး အိမမြာတုနြးကအနတြီမရှိရငြ အကှောငြးရှာပှီး နှိပခြိုငြးတဲ့ဦးစိုငြးအကှံတှေ ဟနဆြောငပြှီး နခေဲ့ရတာသတိရတုနြးပါပဲ နောကပြှီးစောစောက အိပခြနြးထဲ ကမွ ဘောငြးဘီလဲတုနြး တံခါးကှယရြာကခိုးကှည့နြတေဲ့ ဦးစိုငြးမကွနြာပေါကြ အမူအရာတှဟော ကမွကို သူဘယလြောကခြစွတြယြ ဘယလြောကလြိုခငွနြတယေဆြိုတာ ကမွအသိဆုံးမို့ပဲ ဘာပဲဖှဈဖှဈ ကမွအပေါကြောငြးလှနြးတဲ့ဦးစိုငြးကို သနားတယြ အရှယကြောငြးတုနြးမှာ အနတြီက သှေးဆုံးသှားပှီလေ။

ကမွအပေါဆြိုဦးစိုငြးတငမြကဘူး အနတြီရောပါ သဘောထားကှီးခဲ့တာ ယနေ့ထိပဲလေ ဒါကှောင့လြညြး ကမွဦးစိုငြးမှ ဦးစိုငြးဖှဈနတောပေါ့ အခုစိတလြညြးကှည့ြ စိတပြကွပြကွနြဲ့ကမွကိုကှည့နြတေဲ့ ဦးစိုငြးမကွနြှာကိုကှည့ပြှီး “အငြးပါ ဦးနဲ့အတူလာအိပမြာမို့ မကွနြှာတော့ပှငပြေးဥူး..”ပှောပှီး ကှညဖြှူလိုကရြသညြ ရငတဟြနေဆြောငမြှုတှေ ခကွခြငွြးပငြ လှင့စြငသြှား၏ “အို….. ဝမြးသာလိုကတြာသမီးရာယြ အ့မို့ ခစွနြရတော” “တကယပြဲ မကွနြှာကှီးက ခကွခြငွြးနောြ”ပှုံးရှငလြာတဲ့သူ့မကွနြှာကှည့ပြှီးပှောလိုကသြညြ “ဝမြးသာလှနြးလို့ပါ”ပှောပှီး ကမွကိုအတငြးဖကထြားသည့ြ ဦးစိုငြးလကတြှထေဲရုနြးထှကဖြို့ ခကနြတေဲ့အခွိနြ ကမွပေါငတြဈဖကသြို့ မာတောင့နြတေဲ့ ဦးစိုငြးဟာကှီး ထောကနြပှေီ ကမွလေ စောခွှေးတှနေဲ့ “ကယအြခုတော့ အိပယြာတှေ ယူဥူးမှာမို့ အခနြးထဲမှာခဏစောင့နြောြ”ပှောတော့ ရှှရသေည့ြ မကွနြှာဖှင့ြ “မလှှတခြငွတြော့ဘူး ဟိဟိ”ပှောလာသညြ။

“ဟာ ဘလိုဖှဈနလညြေး တဈညလုံးရှိနမှောကို” “ဟုပါပှီ ဦးစောင့နြမယေနြောြ” ကမွဧည့ခြနြးဆီအပှုံးမွားစှာဖှင့ထြှကလြာသညြ တဈလောကလုံးကိုမေ့နပှေီ ဦးစိုငြးနဲ့ရှိနရတေော့မယြ ဘာပဲဖှဈဖှဈကှောကမြနတေော့ဘူး ဟနဆြောငမြှုတှမလေိုတော့ဘူး ပှင့ပြှင့လြငြးလငြးရှိနပှေီ ဘာဖှဈဖှဈပေါ့ ဒီလိုနဲ့ အိပခြနြးထဲကမွရောကသြှားတော့သညြ အိပယြာတှေ သခွောပှငရြငြး ကမွခဏတော့ အလုပမြွားနသညြေ ပှီးရငပြဲ “ကယြ… ဦးလူဆိုး အိပလြို့ရပါပှီရှင့ြ” “ခစွလြို့ ဆိုးတာပါ သမီးရာယြ ခခြြ” “ဟုလို့လား မယုံပါဘူး” “မယုံရငသြကသြပှမေယြ လာခဲ့” ပှောပှီးကမွ ဗိုကကြိုဗှတသြပကြာပငြ ရုတတြရကခြါးကိုဖကြ၍ မှေ့ယာကုတငပြေါသြို့ ”ပုနြး” လဲခလွိုကသြညြ “ဖှဖှလေေုပပြါ ဦးရာယြ” “ဖကခြငွနြပှေီမို့ပါ” “ဟှနြး လူဆိုးကှီးနောြ” ဦးစိုငြးလကတြှကေ ကမွဗိုကမြှ တဈဖှေးဖှေးပငြ ဆီးအိမသြို့ရောကလြို့လာသညြ ကမွဖှင့စြောခွှေးတှပှနေလြို့ ကမွပဲအရငစြကားစလိုကသြညြ။

“ဦး…. ” “အငြးပှောလေ သမီး” “သမီးနဲ့ရှိနရတော ပွောလြားဟငြ” “သိပပြွောတြာပေါ့ သမီးရာယြ ဖှဈနိုငရြငတြဈခွိနလြုံးရှိခငွတြာ” “ဘာလို့ တဈခွိနလြုံးရှိခငွတြာလညြး” “အော ဟောဒီက ဦးသမီးကိုခစွလြို့ပေါ့” “ဟုလို့လား” “အော ဟုပါတယဆြို သမီးရဲ့” ကမွဆီးအိမထြကကြဦးစိုငြးလကကြ ဖှေးဖှေးခငွနြှေး၍ ပှတသြပနြဆေဲပငြ “သမီး…. ” “ရှငြ……ဦး” “ဦး……မနနေိုငတြော့ဘူး”ပှောရငြးက မာကွောနသေော ဦးစိုငြးမောငလြီးဟာ ကမွတငကြိုလာ၍ထောကနြသညြေ ဒါမယ့မြသိဟနဆြောငရြငြးပငြ “ဘာကို မနနေိုငတြာလညြးဦး” “သမီး…” “ဦးကို သမီးစိတဆြိုးမှာလားဟငြ” “ဘာလို့ဆိုးမှာလညြးလို့ ”ဒီကိဈစမှာ ကမွဆနျဒလညြး ပါတာမို့ ဦးစိုငြးပှုသမွှမှာ ကမွမနုမိလို့ ဦးစိုငြးဟာရှေ့ဆကတြိုးဖို့ လကလြွှော့လိုကရြငြ ကမွလေ ကမွကိုယကြမွခှင့လြှှတမြှာမဟုတဘြူး “အ့ဆို ဦးကိုကှညဖြှူတယပြေါ့” “ကှညဖြှူတာပေါ့ လို့…..သမီးရဲ့ဦးပဲဟာ ဟိဟိ”။

“ဦး.. ဘာပဲလုပလြုပကြှညဖြှူမယပြေါ့နောြ သမီး” “ဟငြ… ဦးကဘာလုပမြလို့…..အ့လိုပှောတာလညြး” ကမွစကားအဆုံးမှာတငြ ဦးစိုငြးမောငဟြာဘာမှပှနမြပှောတော့ပဲ့ ကမွကိုပကလြကဆြှဲလှည့ပြှီး အတငြးကှီးစုပနြှုမြးတော့သညြ “ဦး……အာဟာ…ဦး”. ကမွအသံတှသေိပမြထှကတြော့ဘူး ဦးစိုငြးလကတြှေ ကမွရငသြားဆီရောကလြာပှီး ကမွနို့နှဈလုံးကို သူ့စိတကြှိုကကြိုငဆြုတနြပှေီ “အား… ဦး” ကမွရုနြးလို့မရတော့သလို ရုနြးထှကဖြို့မစဉြးစားတော့ဘူး ”အ့လို မ……မလုပနြဲ့…ဦး”လို့ဟနဆြောငညြညြးရငြး ဆနျဒတဈခုသို့တောငြးတလာပှီ “အား…..ဦး…အား” ဦးစိုငြးလကတြဈဖကကြ ကမွပေါငကြှားထဲရောကလြာပှီ အေးစိ၍နေ၏ “အား…. အငြး………အား” ကမွပိ့ပိ့အပေါကြ အရသာစိထိပကြို အတှငြးခံအပှငကြဖိနှယတြော့ ကမွမခံစားနိုငတြော့ပေ ခကွခြငွြးပငြ ထိုလကကြနှေးသှားပှီး ပငတြီတဈခုလုံးစိုရှဲ၍သှားသညြ။

“အား….အငြး….အား” ထိုအရသာကိုစှဲမကစြှာ ခံစားရငြး ညညြးညူရငြး ၄မိနဈအကှာ ကမွကိုယပြေါမြှာ အဝတအြစားဟူ၍မရှိတော့သလို ဦးစိုငြးပါကိုယလြုံးဗလာကငွြးဖှင့ြ ကမွမကွစြိရှေ့၌မှငနြရသေညြ အသကရြှူသံမွား ရောထှေး၍ ဆူညံနတေုနြးရုတတြရကပြငြ ကမွပေါငကြှားသို့ ဦးစိုငြးမကွနြှာတဈခုလုံးရောကလြာပှီး “အား….ဦး..အလို မလုပြ….မလုပနြဲ့” စိုရှဲနသေော ကမွပိ့ပိ့ကို သူကှိုကသြလို သွှာဖှင့ြ ထိုး၍တဈခါ ယကြ၍တဈလှည့ြ ကစားနသညြေ ဦးစိုငြးအပှုတှကှေား မခံစားနိုငလြောကအြောငြ စိတတြဈခုကပိုလာသညြ စောစောကထကပြိုမှနလြာသလို့ ”မလုပနြဲ့”လို့သာ အားနာ၍ ပါးစပကြပှော ပမယေ့ြ ကမွညှာလကမြှာ ဦးစိုငြးခေါငြးကိုကိုငြ၍ ပိပိ့ကိုယကပြေးနသေော ဦးစိုငြးကို အာပှု၍ပငြ ကူနမေိတော့သညြ “အား… အငြး အာ… အငြး….အား….အား ဦး” ငါးမိနဈမွှကှာအောငြ ကမွစိတကြို အနိုငယြူရငြး သူ့အပှု၌ရုနြးမထှကနြိုငတြော့သည့ကြမွကို ကှည့ကြာ ။

“သမီး…. ဦးသမီးအဖုတကြို လိုးခငွလြိုကတြာ” ကမွဘယလြိုတားနိုငတြော့မလဲ ထိုစကားက ရိုငြးပမယေ့ြ နားကှားခွိုလှသညြ ထပခြါတလဲလဲကှားခငွမြိသညြ ပထမဆုံးကမွပါကငဖြောကခြံရတော့မှာသိပမယေ့ြ မလှနဆြနရြဲဘူး ထိုအရသာကို ခံစားကှည့ခြငွပြှီလေ ဘာမှမပှောမိလို့ထငရြဲ့ “သမီး ဦးကိုခှင့ပြှုပါနောြ ဦးလိုးခငွနြပှေီမို့ပါ” ကမွခေါငြးလေး ညိမ့ရြငြး”အငြး. . ဖှေးဖှေးနောြဦး” ဟူ၍ ခှင့ပြှုလိုကသြညြ ကမွစကားအဆုံးမှာပငြ ဦးစိုငြးမောငြ သူ့လီးရောကမွပိပိကိုပါ သူဆံထှေးဖှင့ြ ရှဲစိုသှားအောငလြူးသုတကြာ ကမွအဖုတဝြသို့ထိုးသှငြးဖို့ပှငဆြငနြတေော့သညြ သူ့လီးကကမွအဖုတကြိုထိရငပြဲ ကမွ”ဦး…ခဏ” “ဘာလို့လညြးသမီး” “မီးခဏ ပိတပြေးပါလား” “ဘာဖှဈလို့လညြး သမီး” “ရှကတြယြ” “အော အငြးပါ ”လပွတြပှကြ အခနြးတဈခုလုံးမှောငကြသွှားသညြ ဦးစိုငြးလကတြဈဖကကြ ကမွပေါငတြဈဖကကြို ကိုငဟြ၍ ကနွလြကတြဈဖကဖြှင့ြ သူ့လီးကိုကိုငကြာ ကမွအဖုတတြှငြးသို့ ထိုးသှငြးတော့သညြ “အား…ခွု…ခွု…ဖှေးဖှေး.’ ။

“အား ဖှေးဖှေးနောြဦး…..အား နာတယြ မရဘူး ဦးမလုပနြဲ့တော့” အတှေ့အကှုံမရှိသလို ဦးစိုငြးလီးနဲ့ထိုးသှငြးတာ ကမွမခံနိုငပြေ “အရမြးနာတယြ ”ပှောတော့ “ခဏပဲနာမှာပါ သမီးရဲ့ တောကြှာအဆငပြှသှေားမှာမို့ အောင့ထြားလနေောြ” “ဟမ့အြမြး နားတယြဦးရဲ့” “ကယပြါ ဖှေးဖှေးလိုးမာမို့ ခဏပဲနောြ သမီး” ကမွမခံနိုငပြမယေ့ြ ကှိုးစားပှီးအားတငြးပေးရတော့မယြ “ဖှေးဖှေး လိုးနောြဦး” “ဟုတပြါပှီ ခဏပဲနောြ” ဒီလိုနဲ့ ကမွအဖုတတြှငြးသို့ ဦးစိုငြးလီးဟာ တငြးကှပစြှာတိုးဝငလြာရာက တဈဖှေးဖှေးနဲ့ခရီးအလညရြောကလြာပှီ “အား ဖှေးဖှေးဦး အာ…..” အံတှကှေိုကပြှီး ငှိမခြံရငြးက ဦးစိုငြးလီးတဈခုလုံး ကမွအဖုတတြှငြးသို့ အဆုံးထိပငြ တိုးဝငသြှားပှီ “အား……’ 62 20:21 ဦးစိုငြး သူ့လီးကိုဖှေးဖှေးခငွြး ပှနထြုတနြပှနပြှီ “အား အား. ….အငြး ဟူး” တဈဖှေးဖှေးဖှင့ြ ထိုးသှငြးရငြးပှနထြုတရြငြးနဲ့ ကမွလညြးခံစားရသကသြာလာသလို ထိုအရသာကိုပို၍ပငနြှဈသကလြာသညြ “အား. .အိုး အား” “အငြး….အား နာ…….နာတယြ အား….အငြး” တဈဖှေးဖှေးနဲ့မှနလြာပှီ ကမွခွှေးစောတှနေဲ့ အံကှိုကထြားဆဲ။

ကမွပေါငကြ အေးစကစြှာ အရညတြဈခုစီးကနွပှေီ ကမွသတိတှလှေှတပြှီး စီးမွှော၍ကောငြးလာသညြ “အား….ဦး” “ဦးစိုငြး….. အား….အငြး” ဦးစိုငြးမှနမြှနပြဲဆကဆြောင့နြရငြေး ပကလြကအြနထေားက ကမွပိပိလညြး ပူစပလြာပှီး ၁၀မိနဈကှာသည့တြိုငြ ဦးစိုငြးမပှီးသညြ ကမွတော့ အဆောငတြဈခုလုံးဆူညံသှားအောငညြညြးနရငြေး ရှိသမွှအရိုး ဂငွဆြီတှဆေီက အားတှေ အဖုတတြှငြးသို့ရောကပြှီး “ဖှပြ ဖှတြ” အသံထှကကြာ ပှီးခငွလြာပှီ “အား…. အငြး..ဦးမပှီးသေးဘူးလား” “အငြးပှီးတော့မယြ ”၁၅မိနဈအကှာတှငြ ဦးစိုငြးအရငထြကပြို၍မှနလြာပှီး “အူး….. အား….အူး”အောကြာ သူ့လီးကိုရုတတြရကကြမွအဖုတတြှငြးကထုတပြှီး ”အား…အိုး” အောကြာ ကမွဗိုကပြေါြ၌ သူ့လရညမြွားကိုထုတခြလွိုကသြညြ ကမွဗိုကပြေါအြေးစိစိရှိနတေဲ့ သူ့လရညဗြစွဗြစွတြှကေို ကမွလကဖြှင့ပြှတသြပနြခွေိနြ ဦးစိုငြးမှာ သူ့လကကြိုကမွရငဘြတြ၌တငပြှီး လဲကသွှားခဲ့သညြ။

“အာ…..အူး” ကမွလညြးမထနိုငတြော့သလို ဦးစိုငြးလညြး ”’အရမြးခစွတြာပဲ သမီးရာယြ” ပှောပှီး ကမွကိုဆှဲဖကကြာ နဖူးကိုအနမြးဖှဖှဖှင့ြ နှဈသိမ့လြသညြေ အဖုတတြဈခုလုံး ပူဆိမ့နြပှေီး အဖုတနြှုတခြမြးက အေးစကစြကအြရညလြညြး တဈစကခြငွြးပငြ အဆကမြပှတစြီးကနွသညြေ အခွိနကြ ၁၂ခှဲကွောတြော့မညြ သန့ရြှငြးရလေုပဖြို့ လိုပမယြေ ကမွမထနိုငတြော့ လမြးလွှောကဖြို့ပါ စိတမြကူးနိုငတြော့ပေ အသကရြှူသံတဈရုနြးရုနြးဖှင့ြ နှဈယောကသြားတိတဆြိတသြှားသညြ အတောကြှာမှ ကမွပေါကြဦးစိုငြးလကတြှေ ကှယပြွောကသြှားပှီး မှောငနြတေဲ့အခနြးဟာ ရုတတြရကလြငြးထိနသြှားသညြ “ဟငြ…. သမီး” “ဘာလညြး……ဘာလညြးဦး” “သှေးတှေ ထှကနြတယြေ” “ဘယမြလညြးဦး”ကမွ ထကှည့လြိုကတြော့ အဖုတနြှုတခြမြးတှေ နီရဲပီး ပှနြးခိုကထြားရာက ထှကလြာတဲ့သှေးတှပေဲ ဦးစိုငြး ရုတတြရကအြခနြးထဲကထှကသြှားပှီး ရတဈေခှကနြဲ့ပှနရြောကလြာသညြ။

ကမွဖှင့ထြလာသည့ဆြိုရုံ ဘာမှမလုပနြိုငတြော့ပေ ကမွအဖုတနြဲ့ သှေးစှနြးနတေဲ့နရောအနံ့ကို သခွောသန့ရြှငြးရေးလုပပြေးနတေဲ့ ဦးစိုငြးရဲ့အကှငနြာကို ဝမြးနညြးဝမြးသာကှည့နြမေိသညြ အိပယြာအပေါကြအခငြးကိုဖယပြှီး အိပစြကဖြို့ ဦးစိုငြး ကုတငပြေါပြှနရြောကလြာသညြ ကမွတော့ ခနျဓာကိုတဈခုလုံးဦးစိုငြးရငခြှငထြဲ၌သို့ တိုးဝငြ၍ငိုခလွိုကသြညြ “ဦး…..သမီးတို့ဘာတှဖှဈေကုနပြှီလညြး” “ဘာဖှဈလို့လညြး သမီးရဲ့” “သမီးကှောကတြယြဦး”ပှောပှီး ငိုခနွမေိသညြ “မကှောကပြါနဲ့ ဖှဈလာသမွှဦးတာဝနယြူမာမို့ စိတခြပွါနောြ” “ဦး…. ” “အငြးသမီး” “သမီးကို ထားမသှားပါနဲ့နောြ” “အောြ…ထားမသှားပါဘူး မငိုနဲ့တော့နောြ” ဘာပဲဖှဈဖှဈမိနြးခလေးမို့ဟနဆြောငရြတာပေါ့ “ကဲ ကဲ အိပကြှရအောငြ”လို့ဦးစိုငြးကပှော၍ ကမွလကကြိုသူ့လီးထံ အရောကပြို့ကာကိုငဆြုပြ စပှေီး နှေးနှေးထှေးထှေးပှေ့ဖကကြာပငြ အိပစြကဖြို့ကိုယစြီမကွလြုံးမှိကလြိုကကြှသညြ။

ကမွတော့ အရဈတှကေုနနြတေဲ့ ဦးစိုငြးဒဈကိုကိုငကြာပငြ မလှှတခြငွတြော့ပဲ အိပပြွောသြှားခဲ့သညအြတောကြှာကှာအိပနြရငြေး သတိရလာတော့ ကမွဘေးမှာ ဦးစိုငြးရှိမနတေော့ပေ ရငတြှတေုနပြှီး စိတတြှခွေောကခြွားစှာဖှင့ြ “ဦးစိုငြး…”ဟုအသံကှီးဟဈကာ အောခြေါလြိုကသြညြ ဦးစိုငဆြီက ပှနထြူးသံကှားမရသဖှင့ြ နောကတြဈကှိမအြောလြိုကပြှနသြညြ “ဦးစိုငြး….”ဒီတဈခါလညြးပှနမြထူး ကုတငဘြေးမှာရှိတဲ့ခုံပေါကြနာရီလေးကို ကှည့လြိုကတြော့ မနကြ ၃နာရီသာရှိသေးသညြ ရုတတြရကအြခနြးပှငထြှကပြှီး “ဦး…….”ကမွခေါသြံမဆုံးသေးခငြ သန့စြငခြနြးဘကကြပှနလြာတဲ့ ဂှေးတနြးလနြးနဲ့ဦးစိုငြးကိုမှငလြိုကသြညြ ဦးစိုငြးရှိရာပှေးဝငပြှီး အပိုတှနေဲ့လညြး ခွှဲမနခငွေတြော့ဘူး “ဦးစိုငြး သန့စြငခြနြးသှားတာလား” “အငြးလေ သမီးဘာလို့လညြး” “အောြ သမီးတောငခြေါမြသှားလို့ပါ” “သမီးလိုကခြငွမြှနြး ဦးမှမသိတာ သိရငခြေါမြှာပေါ့ သန့စြငခြနြးထဲမှာတောငြ ဆှဲရသေး ဟိဟိ”။

“ဦးစိုငြးနောြ… ပေါကကြရတှေ” “စတာပါ..ကယြ……လိုကပြို့ပေးမယလြေ” သန့စြငခြနြးပှနလြာပှီး အိပခြနြးထဲအဝငြ ကုတငပြေါြ ကမွဒူးတဈဖကဖြှင့ြ ထောကတြငလြိုကခြွိနြ ကမွနောကနြေ “နပေါဦး ..သမီးရာယြ”ဆိုပှီး ဖှဖှလေးပှေ့ဖကကြာ “နောကတြဈခေါလြောကြ ထပလြိုးခငွသြေးတယြ” ဦးစိုငြးစကားကိုကှားရငပြဲ ခွှေးတှစေို့လာပှီး ကမွပိ့ပိ့ကလေး ရုတတြရကစြို့လာပှီ “ဟာ..ဦးတောတြော့လေ တဈခေါကဆြို တဈခေါကတြောငတြောတြောကြှိုငြးနပှေီ စပလြှနြးလို့သတေော့မယြ” “သမီးရာယြ ဦးစိတတြှေ ပှနနြိုးဆှလာလို့ပါ” “ဟမြ….. ဘယလြိုနိုးဆှနလေို့လညြး..ဦး” “သမီးကိုလိုးခငွစြိတနြဲ့ ဦးလီးကှီး အိနှေျဒမရလို့ပါ” တကယပြဲ ဦးစိုငြးလီး အမာတောင့ကြှီးက ကမွဖငတြဈခုလုံးမှာ ပှတသြပနြပှေီ ကမွလညြးတောတြောြ စိတပြါလာနပှေီ “အငြးပါ ဒီတဈခါနောကဆြုံးနောြ” “ဟိဟိ ဟုတကြဲ့ပါသမီးရဲ့…. ခစွလြိုကတြာ” “လူဆိုးကှီး…”ပှောရငြးက ဦးစိုငြးဆီမကွနြှာလည့ကြာ သူ့ဖခုံးကိုဖကပြှီး ကုတငပြေါသြို့ကမွလဲခလွိုကသြညြ။

တဖှေးဖှေးပငြ ဦးစိုငြးလကခြလေး ကမွပငတြီလေးကို ခွှတနြပှေီ စောစောတုနြးကလို ကမွပိ့ပိ့ကို မယကတြော့ မဖိနှယတြော့ပဲ တဈခါတညြးလိုးဖို့ပှငနြသညြေ စိုရှဲနတေဲ့ကမွပိ့ပိ့လညြး စောစောတုနြးကလို ထိုးသှငြးဖို့မခကခြဲတော့ အနညြးငယကြှပရြုံမွှသာရှိတော့သညြ မနကြ၃နာရီခှဲအခွိနကြှီး ဦးစိုငြးနဲ့သှားနတေဲ့ ကာမတဏှာတောက အရမြးပှည့စြုံလှနြးတာပဲ “အား…..အငြး အား……အားအား….အဟင့အြငြး…အားဦး” ဦးစိုငြးဟာ ကမွကိုကုတငပြေါြ ပကလြကကြားအိပခြိုငြးပှီး ကှမြးခငြးထကရြပကြာ ဦးစိုငြးလကနြှဈဖကစြလုံးဟာဖှင့ြ ကမွပေါငတြှကေိုကိုငပြှီး အားရှိသလောကြ အတငြးကှီးလိုးနသညြေ အရဈကုနနြတေဲ့ ဦးစိုငြးလီးဟာ ကမွပိ့ပိ့အတှငြးက ပူနှေး၍ပငြ ဝငလြိုကထြှကလြိုကဖြှင့ြ ရှိနသညြေ “အား…..ဦးစိုငြး” “အား……..အငြး…..အား အား…….” 10မိနဈမွှဦးစိုငြးထိုးသှငြးပှီးတဲ့နောကြ ကမွခှထေောကကြို သူ့ပုခုံးထကတြငပြှီး အနညြးငယြ ရှေ့ကုနြးကာ တဈဖနပြှနထြိုးသှငြးတော့သညြ ။

“အငြး…….အဟငြးအဟငြး..အငြး အငြး….အား…ဦး……အား အား…အား…..အား” ပထမတဈခါလို အရမြးမနာတော့ပမယေ့ြ ကမွပိ့ပိ့တဈခုလုံး ပူစပြ၍လာပှီ ဦးစိုငြးအပှုအစု၌လညြး မပှီးဆုံးခငွသြေး အဆုံးထိငှိမနြတေော့မညြ “အား…….. အငြး………အား…….အား……..အား အူး”ဦးစိုငြး၏အားမာနရြှိရှိအပှုစုမှာ ငှိမသြကစြှာ စီးမွှောနရငြေးက နောကဆြုံး ၁၅မိနဈအကှာတှငြ ကမွအဖုတတြှငြးက ဦးစိုငြးလီးတဈခုလုံး ပူနှေး၍လာပှီး အနညးငယမြွှမှနလြာကာ “အား….ဟူး….ဝူး”အသကရြှူသံမွားတဈရုနြးရုနြးဖှင့ြ ရုတရြကကြမွအဖုတတြှငြးကသူလီးကို ထုတြ၍ကမွ အရာသာဖုအထကြ၌ အရညကြွဲကွဲ သူ့သုတရြညမြွားကိုထုတပြဈလိုကသြညြ ဦးစိုငြးလညြးအသကရြှူသံတဈရုနြးရုနြးဖှင့ြ ကမွဘေး၌လဲကသွှားပှီး အိပပြွောသြှားသညြ ဘီယာနံတှေ မကုနသြေးတဲ့ ဦးစိုငြးနှုတခြမြးကို အိပပြွောနြသေောဦးစိုငြးမသိအောငြ နမြးကာပငြ ကမွလကကြိုဦးစိုငြးလညပြငြး၌တငပြှီး အနားယူလိုကသြညြ။

ရငခြုနသြံမွား ဆူပှကနြပှေီး ပွောစြရာတှပှညေ့နြှကခြဲ့တဲ့ အဖှဈအပကွညြမို့ မကုနဆြုံးခငွခြဲ့ တဈဖှညြးဖှညြးအလငြးရောငတြှကေ ပိုလငြးလကလြာပှီ မကုနဆြုံးခငွပြမယေ့ြ နောကနြောငကြိုပဲကှိုဆိုရတော့မညြ နာရီက၅ခကွထြိုးလို့ အရောငြးသမားတှရေဲ့အသံတှကေ ဆူညံနပှေီး ဦးစိုငြးဖှင့ပြငပြနြးသမွှ အနားယူလို့အိပစြကနြတေုနြးပငြ အိပယြာကထ အိပပြွောနြတေဲ့ဦးစိုငြးကို ဖှဖှလေးနမြးပှီး ထှကလြာသညြ သန့ရြှငြးရေးတှလေုပပြှီး မနကစြာပှငဆြငြ၍ ဥူးစိုငြးအနိုးကိုစောင့နြသညြေ မနကြ၇နာထိုးမှ အိပခြနြးထဲကထှကလြာသော ဦးစိုငြးကိုမှငလြိုကသြညြ ရောတြှဲနသေော သူ့လီးဟာအထငကြှီး မှငနြရသေညြ ”ဦးစိုငြး….အတှငြးခံလေးဝတပြါဥူး” “ဟား…..မလိုပါဘူးး ဘသူရှိလို့လညြး ကိုယ့မြိနြးမပဲရှိတဲ့ဟာ…” ဦးစိုငြးဆီက မိနြးမဆိုတဲ့စကားကိုကှားရတော့ ပို၍ကွနပေနြမေိသညြ တဈလောကလုံးကို မေ့ပှီး ဦးစိုငြးကိုပဲကှညနြူးစှာကှည့နြမေိသညြ။

နှဈယောကသြား မရှကတြတကြှတော့ပေ “အငြးပါ ဟုတပြါပီ သန့ရြှငြးရလေုပတြော့ မနကစြာစားဖို့အဆငသြင့ဖြှဈနပှေီ” “မိနြးမကူပှီးသန့ရြှငြးပေးလေ” “အော ကလေးကနွတောပဲ ကယကြယြ..လာလာ” ရေးခွိုးခနြးထဲအတူရောကလြာပှီး ဦးစိုငြးတဈကိုယလြုံးကို ရပတေဖြှင့သြန့ရြှငြးပေးလိုကသြညြ ရခွေိုးခနြးထဲက ပှနထြှကလြာတော့ ကမွနောကကြရုတရြကခြါးကိုဖကပြှီး “မိနြးမရေ….မနေ့ညကကောငြးလား” “ဟာ…ဘာတှပှေောနလညြေး” “ကောငြးလားလို့ ” “မသိဘူး…… လှှတြ” “ဟင့အြငြး……မိနြးမမဖှရငေမြလှှတဘြူး” “ဟာကှာ……ဦးနောြ… ဘာမှနြးမသိဘူး” “ကယပြါ ဦးသိခငွလြို ဦးနဲ့လိုးရတာကောငြးလားဟငြ” “မသိဘူး….ဦးနဲ့မို့ခံလိုကတြာနောြ ” “တဈခါမှမခံဖူးဘူးပေါ့” “ဘသူနဲ့မှကိုမအိပဖြူးတာ ဦးနဲ့ပထမဆုံပဲ” “ဒါဆို ဦးကံကောငြးတာပေါ့ ပါကငလြေးဖောကလြိုကရြတယဆြိုနော့ အမို့သှေးတှထှကေကြုနတြာ ဒါနဲ့ကောငြးလားလို့” ခဏခဏမေးမေးနလေို့ပဲ “အငြး……”လို့ခေါငြးညိမ့လြိုကသြညြ။

“ဟိဟိ အရမြးခစွတြာပဲ မိနြးမရေ” “သူ့မိနြးမလညြး မဟုတဘြူး ဘာလို့မိနြးမလို့ခေါလြိုကတြာလညြး” “မိနြးမမလို့ မိနြးမလို့ခေါလြိုကတြာလေ မိနြးမကိုယောကြွားပဲပိုငခြငွလြို့ပါ” “အငြးပါ မနကစြာစားရအောငလြေ ယောကြွား” ပှောပှီး ထမငြးဝိုငြးသို့ရောကလြာသညြ ဦးစိုငြးတော့အလုပတြှမွေားတာမို့ ထမငြးစားပှီးခကွခြငွြးပငပြှနသြှားသညြ ကမွတော့ဒီနေ့အဖို့ အလုပမြသှားခငွတြော့ပေ မနကစြာစား သူဌးဆီဖုနြးဆကကြာ ခှင့ယြူ၍ ဦးစိုငြးနဲ့ခစွရြညလြူးထားသော အိပယြာထကြ၌မပှငမြဆငြးတော့ပဲ ပီတိမွားစှာနဲ့ အနားယူတော့သညြ နေ့ခငြး၁၂နာရီထိုးခွိနတြှငြ ကမွဆီဖုနြးဝငလြာသဖှင့ြ ကောကကြိုငလြိုကခြွိနြ “သိငြျဂီ..ကိုပါ ဘာလုပနြလညြေး” “အော…ကိုဇောလြငြးမောငလြား” “ဟုတတြယလြေ ကို့ဖုနြးကိုဘလော့ထားလို့ ကဒအြသဈဝယပြှီးဆကလြိုကတြာ”လူတဈယောကကြို ခံစားခကွမြရှိပဲ ကမွဆကမြပှောခငွဘြူး။

“အော….ဘာလို့လညြး” “ဘာမှတော့မဟုတပြါဘူး ဒီအတိုငြးသတိရလို့ပါ” ကမွကိုသူသတိရနစရောမလိုတော့သလို့သူ့ကိုလညြး ကမွသတိမရတော့ဘူး ဒီလိုနဲ့ “ဘာမှမဟုတရြငလြညြး ဒါပဲလေ”ပှောပှီး ဖုနြးခလွိုကတြယြ ဟုတတြယြ ကမွသူနဲ့နောကထြပသြံယောဇဉမြဖှဈခငွသြလို စကားတောငမြပှောခငွတြော့ပေ သိပမြကှာခငပြဲ စာတိုတဈစောငပြှနဝြငလြာသညြ ဇောလြငြးမောငဆြီက စာမှနြးသိလို့ မဖတပြဲ ဖုနြးကိုပါဘလော့ပဈလိုကသြညြ သီးခငွြးကိုအသံကုနဖြှင့ပြှီး အိပခြလွိုကသြညြ သီးခငွြးတှနေဲ့စီးမွှောနတေုနြး ဦးစိုငြးဆီကဖုနြးဝငလြာသညြ ကမွလစွလြွူမရှု့နိုငြ “ဟဲ…လို……မိနြးမ” “အငြး…ယောကြွားဟိ့ဟိ့” “ဘာလုပနြလညြေး မိနြးမရေ” “ယောကြွားဆီက ဖုနြးကိုမွှောနြတောလေ” “အော..အငြးပါ မိနြးမအရမြးခစွတြယသြိလား” “ဘယလြောကခြစွလြို့လညြး” “အမွားကှီး” “ဟိဟိ့ မိနြးမလညြးယောကြွားကိုအမွားကှီးခစွတြယနြောြ”။

“အငြးပါ အခုတော့ ယောကြွားနားခငွသြေးလို့ အာဘှားနောြ” “နားမလို့လား ယောကြွား” “အငြးလေ မနေ့ညကမိနြးမနဲ့လိုးပှီး ယောကြွားအားကုနနြပှေီလေ မနားရငနြောကမြလိုးနိုငပြဲရှိမှာပေါ့” “အငြ…ယောကြွားဘာပှောနတောလညြး” “ဘာလို့လညြး နောကမြခံပေးတော့ဘူးလား” “အငြး…ယောကြွာသဘောကို” ကမွနဲ့ဦးစိုငြးတို့သာယာကှညနြူးစှာ စကားတှပှေောပှီး အလှမြးသညကြှသညြ ဖုနြးခခွခွငွြးမှာပဲ ကမွဖုနြးမှတတြမြးထဲ ဦးစိုငြးနာမညကြို ခစွယြောကြွားဟု ပှောငြးလိုကသြညြ ထိုနောကမြှာတော့ နခငြေးစာစားပှီး အိပစြကလြိုကသြညြ ညနရနောရီအခွိနတြှငြ ညစာစားပှီးဖုနြးတှပှေောပှနသြညြ နောကတြဈနေ့အလုပသြှားရမှာမို့ အစေားနားကှပှီး အိပစြကလြိုကသြညြ နောကတြဈနေ့ နေ့ခငြးတော့ အလုပထြဲဦးစိုငြးရောကလြာပှီး နေ့ခငြးစာစားဖို့ လာတော့ ဦးစိုငြးနဲ့အတူ စွေးထဲထှကလြာသညြ ကမွကှိုကတြဲ့အစားအစာတှအကေုနြ မှာစားအပှီးတော့ “မိနြးမ” “အငြးယောကြွား ပှောလေ” “အဆောငခြဏပှနနြားရအောငြ” “ဟမြ မရဘူးလေ မိနြးမအလုပလြုပခြွိနကြို”။

“ဟာ ယောကြွား မိနြးမနဲ့လိုးခငွနြပှေီ” “အောြ ဟိုတဈညကမှလိုးထားတာကို” “ဟာ တဈညတောငခြှားသှားပှီလေ လုပပြါနောမြိနြးမရာယြ ခဏပဲကို” ဦးစိုငြး၏လိုအငတြှေ ဖှည့ပြေးဖို့ကမွမငှငြးခငွတြော့ မငှငြးရကတြော့ပေ “အ့ဆို ယောကြွားအားရငြ ညနထေိစောင့လြေ မိနြးညနကရွေငစြောစောပှနခြဲ့မယြ” “အ့ဆို ယောကြွားကိုမိနြးမအဆောငသြော့ ပေးလိုကလြေ ယောကြွား အဆောငပြှနပြှီးစောင့နြှင့မြယြ” “အငြး….ရော့ ”ကမွသော့ပေးလိုကတြော့ ပှုံးပှုံးကှီး အနမြးကိုယစြီ အလှမြးတှကေိုယစြီဖှင့လြမြးခှဲလိုကသြညြ ကမွလညြးအလုပခြွိနမြှနမြှနကြုနဆြုံးခငွလြှပှီ နာရီတှခဏေခဏကှည့နြမေိသညြ ဦးစိုငဆြီကဖုနြးတှလညြေး မကှာခဏပါပဲ နောကဆြုံးနာရီပှည့တြော့ ရုတတြရကပြဈစညြးသိမြး ဂယရြီဖှင့အြဆောငဘြကပြှနလြာသညြ အဆောငရြှေ့ရောကရြငပြဲ ဂယရြီခကိုပှနအြမြးငှမယေူတော့ပဲ အဆောငထြဲပှေးဝငကြာ ပါလာသမွှပဈစညတြှကေိုကှမြးပေါသြို့ပဈခွ၍ အဆောငတြှငြးက အဝတဗြလာကငွြးဖှင့ြ အဆငသြင့စြောင့နြသေော ဦးစိုငြးရငခြှငထြဲထိုးဝငလြိုကသြညြ။

ခကွခြငွြးဆိုသလို ကမွထမိနကြိုအခွှတမြှာပဲ ဦးစိုငလြကဟြာ ကမွပငတြီထဲထိုးသှငြးနပှေီ “အား…..မိနြးမ” “အငြး……” ကမွအငြျကွီတှခွှတေဖြို့ လကနြှဈဖကကြိုမှှောကလြိုကသြညြ နောကဆြုံးတော့ ကမွကိုယတြဈခုလုံး၌ပငတြီကလှှဲ၍ ဘာမှမရှိတော့ပေ ကမွနဲ့ဦးစိုငြးပှေ့ကာဖကကြာ စုပနြမြးကာဖှင့အြဆောငတြံခါးဘကသြှားပှီး”ရုနြး” ခနဲပိတလြိုကသြညြ ထို့နောကမြှာတော့ ကမွဦးစိုငြးအောကပြိုငြး ပေါငကြှားထဲက ဦးစိုငြးဒဈကိုကိုငဆြုပပြှီးလငွြ အသာဖှပေေး၍ ရုတရြကြဦးစိုငြးအနမြးကထှကခြှာပှီး ဒဈအနားသို့ထိုငခြကွာ မရှကမြရှံ့ စုပပြဈလိုကသြညြ “အား……အား…မိနြးမ…ဥူး….အိုး” ၅မိနဈမွှဦးစိုငြးဒဈကိုစုပပြေးနရငြေး ဦးစိုငြးကမွကိုပှေ့ခွီကာ အိပခြနြးဘကသြို့ထှကလြာသညြ “ပုနြး ”ခနဲ ကမွကို ကုတငပြေါသြို့လဲစပှေီး ကမွနို့တှကေိုကိုငဆြုတနြှယလြိုကသြညြ ခကွခြငွြးပဲ ဦးစိုငြးလကတြဈဖကမြှာ ကမွပိ့ပိ့ဆီရောကသြှားပှီးအဖုတထြိပကြအရသာဖုကိုနှယနြသညြေ။

ထိုအရသာကိုကှိုကလြှနြးတဲ့ကမွတော့ ဦးစိုငြးပှုသမွှ ငှိမခြံရငြးပေါ့ ကမွခနျဓာကိုယအြတှငြးက ရှိသမွှအားအငတြှဟော ရုနြးရုနြးဆနဆြနဖြှင့ြ အဖုတတြှငြးသို့ရောကလြာသညြ အခွိနတြှအကှောကှီးစီးမွှောနရငြေး ကမွအဖုတတြှငြးက အရညတြှေ စိုစိုရှဲရှဲဖှဈသှားပှီ “ဦးစိုငြး….” “အငြး….မိနြးမ” “မိနြးမ…အငြး…..အား….ကောငြးနပှေီ”ကမွမနနေိုငတြော့အောငပြငြ ကမွစိတတြှေ ရုနြးနပှေီ တောငြးတနပှေီ နောကတြှငြ ကမွနို့ကိုကိုကစြို့နသေော ဦးစိုငြးမှာ ပွောကသြှားပှီး စိုရှဲနသေောကမွပငတြီကို တဈခကွကြလေး ကိုကနြမြးကာ ခွှတပြဈလိုကသြညြ “အား…….” ခကွခြငွြးဆိုသလိုပဲကမွပေါငနြှဈဖကကြ ဦးစိုငြးဖခုံးပေါသြို့ရောကသြှားသညြ ကမွမကွလြုံးတှေ မိုကခြပွှီး အံကိုခဏကှိုကပြှငနြဆေဲမှာပဲ “ဆလှှတြ…….အာ” ဦးစိုငြး ကမွအဖုတကြိုအငမြးမရ စုပယြကနြပှေီ “အား….. ”ကမွခနျဓာကိုယတြဈခုလုံး ဆန့တြကသြှားရသညြ။

ကမွကှိုကတြယြ နောကတြဈခေါကြ “အား…..ကောငြးတယြ..ယောကြွား” “အား…..”ကမွလကတြဈဖကကြ ထောကထြားပှီး ကနွတြဈဖကကြ ဦးစိုငြးခေါငြးပေါရြောကသြှားပှီ အငမြးမရ ကမွအဖုတကြိုဆကတြိုကသြလို ယကပြေးနတေဲ့ဦးစိုငြးဟာ ကမွအဖုတကြိုအတောလြေးကှိုကပြုံရသညြ တဈနကေုနသြှားလာ၍ သန့ရြှငြးရေးလုပဖြို့ပါ အခွိနမြရအောငြ အနံ့ဆိုးတှနေဲ့ဖှဈနသေော ကမွအဖုတကြို မငှီးမငှူစုပယြကနြတေော့သညြ “အား……အား….ကောငြးတယြ” ၅မိနဈမွှအကှာတှငြ ဦးစိုငြးတဈကိုယလြုံးကမွကိုယပြေါသြို့ဖိကလွာပှီး ကမွနှုတခြမြးကို စုပနြမြးတော့သညြ ဦးစိုငြးပါးစပတြဈခုလုံးမှာ ညီဟောကဟြောကအြနံ့က စှဲနပှေီ သခွောတာပေါ့ထိုအနံက ကမွအဖုတနြံ့ပါ ကမွပါမငှီးမငှူစုပနြမြး၍ ဦးစိုငြးလညပြငြးကိုဖကကြာ တဏှာတော၌စီးမွှောတော့သညြ ကမွတို့ကဈစုပနြမြးရငြး ဦးစိုငြးလကတြဈဖကဟြာ ကမွအဖုတအြရသာဖုက ပိနသေော သူ့လီးကိုကိုငကြာ ကမွအဖုတတြှငြးသို့ ထိုးသှငြးဖို့ပှငတြော့သညြ။

“အား…ကွှတြ.ကွှတြ”ကမွလကတြှေ ဦးစိုငြးလညပြငြးက မဖှုတသြေးသလို ဦးစိုငြးပါ ကမွကိုဆကြ၍နမြးတုနြးပငြ ထိုနောကြ ဦးစိုငြးဒဈဟာ ကမွအဖုတထြိတဝြသို့ရောကလြာရငပြဲ ကမွပေါငနြှဈဖကကြို အနညြးငယြ ကားထုတလြိုကသြညြ နောကဆြုံးတော့ ဦးစိုငြးဒဈဟာ စိုရှဲနသေော ကမွအဖုတတြှငြးသို့ ကောငြးမှနစြှာ တိုးဝငသြှားတော့သညြ ကမွလကတြှေ ဦးစိုငလြညပြငြးကမဖှုတနြိုငတြော့ “အား…..အငြး….ဖှပြ” ဦးစိုငြးလကနြှဈဖကလြုံး ကမွဖခုံးအထကြ ကုတငထြကြ၌တံစောငဖြှင့ထြောကြ၍ ကမွအဖုတကြို တဈခကွခြငွြးပုံမှနြ ဆောင့လြိုးတော့သညြ ဒီတဈခါ ဦးစိုငြး ဆောင့လြိုးတာက ရှေ့တဈခေါကတြုနြးကလို ခပကြှမြးကှမြးမဟုတပြမယေ့ြ ပို၍နှဈသကမြိသညြ “အား…” “အငြး…….အား” အတောြ အောင့ြ၍နာသောလြညြး ဆိမ့ဆြိမ့လြေးပငြ ခံ၍ကောငြးမိသညြ “အား……ယောကြွား” “အား……အား…….ကောငြးတယြ နာနာဆောင့ပြေး”။

ကမွစကားဆုံးရငပြဲ ဦးစိုငြးလီးမှာ အဖုတနြှုတခြမြးထိတိုငထြုတြ၍ ပှနဆြောင့တြော့သညြ “အား…..အား” ပို၍စှဲမကဖြှယြ ဒုတိယတှေ့ဆုံခှငြးကိုကမွစှဲနတေော့မညြ “အား…..အား အငြးအငြး….အားအား” ဦးစိုငြး ကမွအနားက ခှား၍မသှား ၁၀မိနဈမွှအကှာတော့ ကမွဆနျဒတှေ ပှည့ြ၍လာပှီ အဖုတတြှငြးက ဆောငြးလိုးသံတှေ ပှောငြးလာပှီ အရငလြို “ဗစွဗြကွြ ဗစွဗြကွြ”ဟုမဟုတပြဲ “ဖှပဖြှပြ”ဖှင့ကြနထြှကြ၍လာပှီ ကမွပှီးခငွပြှီမို့ “အား…အား အငြး…အဟငြး…အား”ဆကငြှီးနတေုနြးမှာပဲ ဦးစိုငြးမကွနြှာတဈခုလုံး နီရဲလာပှီး ပို၍မှနမြှနြ ဆောင့ကြာ ကမွအဖုတတြှငြး၌ပငြ သူ့သုတရြညမြွား ကိုပှီးအောငထြုတပြှီး ကမွကိုယပြေါြ၌ပငြ ငှိမသြကြ၍ သှားသညြ “အား……”အသကရြှူသံမွားစှာနဲ့ ဦးစိုငြးကိုကမွကှည့ပြှီး ပှုံးလိုကသြညြ ကမွအပှုံးကိုမှငတြော့ ဦးစိုငြး ကမွကိုကဈပေးကါ ပကလြကလြဲ၍ကမွဘေးသို့ ရောကသြှားသညြ။

ပကလြကဖြှင့လြဲနသေော ဦးစိုငြးအနအထေားတဈခုတှငြ ကမွထ၍ ကမွ၏ခံစားမှုအတှကြ အထှဠထြိပသြို့ပို့ဆောငပြေးသော ဦးစိုငြး၏ သနသေေော ဒဈကိုကိုငကြာစုပြ၍သန့ရြှငြးပေးလိုကသြညြ ခဏအကှာတှအနညြးငယမြာလာ၍ ကမွရပပြဈလိုကသြညြ ဘာပဲဖှဈဖှဈ ကမွခံနိုငပြမယေ့ြ ဦးစိုငြးကိုအနားပေးစခငွေသြေးတယလြေ ရခွေိုးခနြးဘကထြှကပြှီး သန့ရြှငြးရေးလုပကြာ တဈဆကထြဲ မရိုကရြသေးသည့ြ ကမွအဖုတမြှေးတှကေို ရှငြးလငြးပဈလိုကသြညြ ညနေ၈နာရီအခွိနမြှာ ညနစောအတူစားပှီး ဦးစိုငြးရငခြှငထြဲတိုးဝငကြာ ဦးစိုငြးဟမြးဖုနြးထဲ ရှိသော အပှာကားအစုံကိုကှည့နြသညြေ ကားတှထေဲက အိမဖြောနြဲ့အိမရြှငသြခငအြဖိုးကှီးတို့ မယားမရှိခွိနမြသိခိုကြ ခိုးစားသည့ဂြပွနကြားကို ကမွအလှနြ အလှနကြှိုကသြညြ ထပခြါထပခြါကှည့မြိသညြ ဒီလိုဖှင့ြ အိပခြနြးအတူဝငပြှီး ကမွတို့ပှေ့ဖကကြာပငြ အိပပြွောသြှားကှသညြ ညသနြးခေါငအြခွိနတြှငြ ကမွအိပမြကဆြိုးထဲက ဦးစိုငြးနဲ့အတူဦးစိုငြးအိမြ၌ ခစွရြညလြူးနခွေိနြ အနတြီနနြးတှေ့ပှီး ပှူနာတကသြှားသညကြို အိပမြကမြကပြှီး လန့ြ၍နိုးထလာသညြ။

နာရီကှည့တြော့ ၂နာရီသာရှိသေးသညြ ကမွနိုးထလာရငပြဲ ကမွအပေါဂြရုစိုကလြှနြးသည့ြ ဦးစိုငြးကပါ “မိနြးမ….. ဘာဖှဈလို့လညြး” ပှောပှီးလိုကနြိုးလာသညြ “ဟင့အြငြး…ဘာမှမဖှဈပါဘူး” ပှော၍ ကမွလကတြဈဖကကြို ဦးစိုငြးပေါငကြှားထဲက ဒဈကိုနှိပပြှီး ကိုငဆြုပြ၍ထုပေးကါ ဦးစိုငြးနှုတခြမြးကို ကဈပေးလိုကသြညြ ခကွခြငွြးဆိုသလိုပငြ ဦးစိုငြးကမွကိုဖကပြှီး သူ့သွှာတဈခုလုံးကိုထုတကြာ စုပနြမြးကှသညြ ၅မိနဈမွှစုပနြမြးပှီး ပေါငကြား၍ထိုငနြသေော ဦးစိုငလြီးကို ကောငြးမှနစြှာ စုပတြဈလည့ထြုတဈခါ ဖှင့ပြှုစုရငြး ဦးစိုငြးလီးမှာ မာ၍လာသညြ ကမွကိုယပြေါကြအဝတစြားတှအကေုနြ ကမွကိုယတြြုငခြွှတြ ဦးစိုငြးပေါငြးဘီတဈစုံကိုပါ ခွှတပြေး၍ ပှနစြုပပြေးလိုကပြှနသြညြ ထို့နောကမြှာတော့ ပေါငတြဈစုံကား၍ မလှုပမြရှား၍ ကုတငထြကကြထိုငနြသေော ဦးစိုငြး၏ ပေါငပြေါြ တကြ၍ လီးဒဈကိုကမွကိုယတြိုကြ ကမွအဖုတတြှငြးသို့ ထိုးသှငြးပှီး ဦးစိုငြးနှုတခြမြးကိုနမြးကာ ဆောင့နြမေိတော့သညြ။

“အား…….” “အငြး…..အဟင့ြ…အား အား……” ကမွဆံပငမြွား နောကသြို့ဖှားကနွအေောငပြငြ ကော့ဆန့ြ၍ ဆောင့ပြေးနမေိသညြ မတုနမြလှုပဖြှင့ြ ဦးစိုငြးတဈယောကမြှာ လကတြဈဖကဖြှင့ကြမွခါးကိုကိုငြ၍ ကနွလြကတြဈဖကမြှာ ကုတငြ၌ထောကြ၍ထားသညြ ‘”အား …….ကောငြးတယြ” ၅မိနဈမွှ ကမွဆောင့နြရငြေးက ဦးစိုငြးမှား “အား….အိုးးးးအောြ၍ပငြ အရညကြွဲနသေော လီးသုတရြညမြွားကို ကမွအဖုတတြှငြး၌ ပှီးစေ၍ ငှိမကြသွှားသညြ ကမွမှာ တဈဖှေးဖှေးလွှော့သှားသော ဦးစိုငြးလီးကို သုတရြညမြွားကုနသြညအြထိ ဆောငြးနရငြေး ”အားး အငြး…..အား” ထိုအရသာထဲစီးမွှောကာ အိမမြကဆြိုးကှီးကို မေ့ပဈနလေိမ့သြညြ ပကလြကလြဲ၍ အနားယူနသေော ဦးစိုငြးရငသြားပေါသြို့ကမွလကကြို တငပြှီး အနမြးဖှဖှပေးကါ စောငခြှုံ၍ကိုယလြုံးဗလာကငွြးဖှင့ြ ဦးစိုငပြေါငထြကြ ကမွပေါငတြငြ၍ အိပစြကလြိုကသြညြ။

မနကမြိုးလငြးခွိနြ မနကစြာစားပှီး ဦးစိုငြးအတှကြ မနကစြာပှငကြာ ကမွအလုပသြို့ဦးစိုငြးကို မနိုးပဲရောကသြှားသညြ အလုပရြောကရြငပြဲ ကမွဆီ စာတိုတဈစောငရြောကလြာသညြ”ယောကြွား” ကမွယောကြွား ဦးစိုငြးဆီကစာမှနြးသိသဖှင့ြ အပှုံး မွားစှာဖှင့ဖြတနြမေိသညြ “မိနြးမရေ အလုပသြှားပှီလား ဂရုစိုကနြောြ မနေ့ညဒုတိယတဈခေါကအြတှကြ ယောကြွားတောငြးပနပြါတယြ မိနြးမဆနျဒမပှည့ခြငြ ယောကြွားအရငပြှီးသှားလို့လေ ဒီနေ့တော့ အားရှိအောငမြိနြးမပှငပြေးတဲ့ မနကစြာစားပှီး စောင့နြမယေနြောြ”တဲ့ ထိုစာကိုပှုံးဖတနြတောမှငသြော ကမွဘေးက မှေးမှေးက ”ဟဲ့ ရှှတှေေ့တဲ့မကွနြှာနဲ့ ဘာကှည့နြတောလညြး”တဲ့ “ဟင့ြ ဘာမှမဟုတပြါဘူး”တဈဆကထြဲမှာပဲ ကမွအသိတဈခုခေါငြးထဲဝငလြာသညြ ”သူကဘာလို့ မပှနပြဲ ငါ့ကိုစောင့နြမှောလညြး မေးကှည့ြဥူးမယြ” တှေးပှီး မေးလိုကသြညြ စာကိုခကွခြငွြးမပှနြ သခွောတာ မနကစြာစားနလေား သန့ရြှငြးရေးလုပနြလေားမသိ နာရီဝကမြွှကှာတော့မှ။

“အငြး မိနြးမ မပှနဘြူး အလုပမြရှိတဲ့အခွိနြ မိနြးမနဲ့ရှိခငွလြို့” တဲ့ ခစွလြိုကတြာ ဘယလြိုယောကြွားလညြး အသကတြှကှေီးပမယေ့ြ ကမွကိုဂရုစိုကတြယြ ကမွကိုလိုလသေေးမရှိအောငထြားတယြ ကမွပှနြ၍ပှုံးမိပှနသြညြ ”ဟဲ ဘလိုဖှဈပှနပြှီလဲ” မှေးမှေး မေးပှနပြှီ ”ဟင့အြငြး ဘာမှမဟုတဘြူး” ကမွက လိမပြှနပြှီ နောကပြှီး တရာဝငမြဟုတတြဲ့ ကမွယောကြွားဦးစိုငြးဆီ ”အငြးပါ ယောကြွားရေ ဂရုစိုကနြောြ မိနြးမညနပှနေလြာမှ ”ဆိုပှီး ဆကမြရေးပဲပို့လိုကသြညြ ထို့နောကြ ပှုံးနသေော Emojiတှနေဲ့ ကမွဆီ စာတိုပှနရြောကလြာ၏ တဈနကေုနြ အလုပထြဲ အပှုံးမွားစှာဖှင့ပြငြ ကှညကြှညနြူးနူးရှိသညြ အိမမြှထှကလြာပှီးကတညြး ယနေ့လိုပွောြ နရတော ကှာခဲ့ပှီ မပိုငဆြိုငရြသေးတဲ့ လူတဈယောကဆြီက ခစွခြှငြးမတျေတာတှကေို ပိုငဆြိုငနြရပှေီ မမွှောလြင့ထြားမိတဲ့ အရာတှကေ အကောငြးဘကကြကှီးပဲ ကမွဘာလိုသေးလို့လညြး ပှီးပှည့စြုံနပှေီ။

ဦးစိုငြးရှိရငြ အရာအားလုံးပှည့စြုံပှီ အရမြးခစွတြယြ ကွနပေတြယြ အခှားလူဆီက လုယူခဲ့ရလို့ ကွနပေတြယြ အဲဒီခစွခြှငြးတှကေိုတော့ ခှဲမယူနိုငဘြူး အပိုငပြဲဖှဈ ပါရစေ တဈနကေုနြ ပွောရြှငနြရလေို့ ပငပြနြးတယလြို့ ကမွမသိတော့ဘူး တဈဖှေးဖှေးနဲ့နစေောငြးလာပှီ အခွိနတြှသေိပနြှေးပမယြေ စတရြှညမြှရမယြ ဦးစိုငြးကိုအရမြးလှမြးတာ ယောကြွားကိုလှမြးတယြ အလှမြးတှနေဲ့ပွောရြှငခြှငြး ရောသှပနြတေဲ့ အမှတတြရအခိုကတြန့ပြဲ ရုံးခနြးတှငြးကနေ ရုတတြရကကြနတြငြးဆီ ကောဖြီဖွောဖြိုးထှကလြာခွိနြ ယောကြွားဆီကဖုနြးဝငလြာတယြ ”မိနြးမရေ ယောကြွားအလုပတြှေ ပေါလြာလို့ တောငပြေါပြှနတြကလြိုကြဥူးမယြ” ကမွမကွရြညတြှေ ဘယလြိုကလွာတာလညြး အတူရှိခငွလြို့ မွှောလြင့ထြားသမွှသဲထဲရသှနေဖြှဈရပှီ ဒါမယ့ြ မတားရကဘြူး မခစွလြို့ထားသှားတာမှမဟုတတြာ ခှင့လြှှတနြားလညပြေးရမှာပေါ့ “အငြးပါ ဂရုစိုကနြောြ ယောကြွား”။

“အငြးပါ မိနြးမရေ မိနြးမကိုလညြး စိတခြမွယနြောြ” မကွရြညတြှကေိုထိနြးကာ ကောဖြီခှကနြဲ့ပှနရြောကလြာပှီ ကောဖြီတှခေါးလှနြးတယြ နာရီတှမှနေလြှနြးတယြ အဆောငပြှနရြောကတြော့လညြး ကမွအဆောငကြှီး ခွောကကြပလြှနြးတယြ မတရားဘူး လောကကှီးက မတရားဘူး ဘာလို့လူတဈယောကကြို ရူးရူးမိုကမြိုကစြှဲလမြးစဖေို့ လမြးပှလိုကလြညြး ပါလာသမွှပဈစညြးတှေ ကှမြးပေါပြဈခပွှီး ကုတငထြကသြို့ လဲခလွိုကသြညြ ရုတတြရကနြိုးလာတော့ အခနြးတှတေိုငြးမှောငမြဲနသညြေ ရှိသမွှမီးတှဖှငေ့ြ နာရီကလေးကှည့လြိုကတြော့ ၁၁တောငထြိုးနပှေီ ညနစောစားဖို့မေ့ပှီး ကမွအိပပြွောသြှားတာပဲ ဟူး ဖုနြးအဝငလြညြးမတှေ့ စိတပြကွလြကပြကွနြဲ့ဖုနြးထိုငကြှည့နြသညြေ ဦးစိုငြးကူးထားတဲ့ ဂပွနကြားလေးကိုလေ ရှေ့ကွောလြိုကနြောကပြှနရြဈလိုကနြဲ့ပေါ့ ကှည့နြတေုနြးမှာပဲ ဖုနြးဝငလြာသညြ ”ယောကြွား”တဲ့ ပွောလြိုကတြာ မကွရြညပြါကတွယြ။

ဦးစိုငြးကိုလှမြးတဲ့စိတနြဲ့ မွှောနြတော အခုတော့ဆနျဒပှည့ပြှီ “Hello မိနြးမ” “အငြးယောကြွား…..” “အိပနြပှေီလား….” “အငြး….ယောကြွားကိုမွှောနြတော” “ဟုတလြား ဆောရီးမိနြးမ ယောကြွား အလုပအြရေးကှီးပေါလြာလို့ ပှနလြိုကရြတယြ” “မိနြးမကအရေးကှီးလား ယောကြွားကအရေးကှီးလား” “အော မိနြးမကလညြး အ့လိုမဟုတပြါဘူး” “ဟှနြးဟှနြး မပှောခငွဘြူးနောြ” “ကယပြါ အောငြးပနြးရောကတြော့ မိနြးမကှိုကတြာ လိုကကြွှေးမယြ” “တကယနြောြ သှားခငွတြဲ့နရောတှကေော လိုကပြို့ပေးရမယြ” “ဒါပေါ့ မိနြးမရာယြ အခုတော့ စိတမြဆိုးနဲ့နောြ” “အငြးပါ ယောကြွားလညြးဂရုစိုကြဥူးနောြ” “ဟုပါပီ ခစွရြတဲ့မိနြးမရာယြ အရမြးအလိုကသြိတာပဲ” “သိရမှာပေါ့ မိနြးမခစွရြတဲ့ယောကြွားပဲဟာ” “ဟုပါပှီမိနြးမရေ ပှနလြာတော့မှ အတိုးနဲ့…ဟိဟိ” “ယောကြွားနောြ… ဟှနြး မဟုတတြာမပှောနဲ့” “ကယပြါ ပှောရငမြိနြးမ…မနနေိုငတြော့ဘူး”။

“မနနေိုငလြညြး ကိုယ့ဘြာသာလုပတြော့” “မိနြးမ ကူပေးလေ” “ဟာ ဘာတပှေောနလညြေး” “စသာပါ မိနြးမရာယြ ခစွလြို့စတာပါ” “အငြး..ဒါနဲ့ အောငပြနြး ဘယတြော့ပှနပြှနဆြငြးလာမှာလညြး” “မနကဖြနမြနကပြှနဆြငြးလာမှာ” ဒီလိုနဲ့ဦးစိုငြးနဲ့စကားတှပှေောပှီး မနကဖြနမြနကကြို စောင့ရြငြးအိပပြွောသြှားသညြ အိပမြကတြှရှေုပလြှနြးတယြ အိပမြကတြှမကေောငြးဘူး ရနဖြှဈရတဲ့ပှူနာပဲ မကနြရတေယြ လန့နြိုးလိုကပြှနအြိပလြိုကဖြှင့ြ အာရုံတကအြလငြးတှေ ရှငြးရှငြးမှငနြရပှေီ မနကစြာဆိုငမြှာစားပှီး အလုပသြှားထဲစိတမြပါပဲ သှားလိုကတြယြ အလုပတြှလေုပနြရငြေး အောငပြနြးဆငြးလာမည့ြ ဦးစိုငြးဆီကဖုနြးကိုစောင့နြမေိသညြ ဖုနြးမလာသလို စာတိုလေးတောငမြရောကလြာသေး ဘာဖှဈနတောလညြး အိမမြကကြမကောငြးတော့ စိတတြှလညြေးပူရသညြ ။

နေ့ခငြးစာစားဖို့ ကမွမှေးမှေးနဲ့ မှို့ထဲကရှမြးဆိုငတြဈခုထဲ ဝငသြှားလိုကခြွိနြ မထငမြှတပြဲ မိတျထိလာတုနြးက သူဇာနဲ့ထှကသြှားသည့ြ အကိုတဈယောကကြို ကလေးအမတဈေယောကဖြှင့ြ တှေ့လိုကသြညြ ”ဟငြ ဟိုအကိုပါလား ဘာလို့ကလေးအမနေဲ့စကားပှောနကှတောလဲ”တှေးပှီး တစိတမြတမြတကြှည့နြမေိသညြ ”ဟဲ…..သိငြျဂီဘာကှည့နြတောလညြး” “အငြး..မှေးကလေးရေ ငါအ့အကိုကို တှေ့ဖူးလို့” “ဟဲ..မဟုတမြှလှှဲ နငငြါထငသြလိုလား” “ဘာနငထြငသြလိုလဲ ကမရဲ့” “ညအိပလြိုကပြှီး ပိုကဆြံရှာတဲ့သူလေ” “ဟဲ့…..စကားကှည့ပြှော..ငါကဘာလို့ အ့လိုအစားဖှဈရမလဲ လှှဲပါစဖယေပြါစဟယြေ” “ငါ့ကိုစိတမြဆိုးနဲ့နောြ သိငြျဂီ ငါကအဲဒီအကိုအကှောငြးသိလို့ ပှောလိုကတြာ” “ဘယလြိုသိတာလညြး” “အော အရငကြငါတို့အလုပထြဲအမတဈယောကြ ငါနဲ့အလုပအြတူ လုပခြဲ့ဖူးတယြ မကှာခဏဆိုအဲဒီအကိုက အမကိုလာခေါလြေ့ရှိတယြ။

သူတို့အပှငထြှကသြှားတိုငြးမနကမြှပဲပှနရြောကလြာကှတာ” “သူတို့နှဈယောကကြ ရညြးစားတှလေား” “မဟုတဘြူးဟ သူတို့ကအလုပကြိဈစနဲ့ထှကသြှားကှတာ တဈနေ့ ငါစပစြုပှီးအဲဒီအမကိုမေးကှည့တြော့ အပှငမြှာ ညအိပထြှကပြိုကဆြံရှာတာတဲ့” “ငါနားမလညဘြူးဟယြ” “အေး ငါလညြးအရငကြနားမလညဘြူး ဒီလိုဟ အဲဒီအမက မနြးလေးဘကကြ အိမထြောငသြညကြလေးအမေ အလုပရြှာရငြးအောငပြနြးရောကလြာတာတဲ့ သူမကဆငြးရဲလို့ သူ့ခငပြှနြးမသိအောငြ အပှငမြှာ အခှားယောကြွားလေးတှနေဲ့ခိုးနပှေီးပိုကဆြံရှာတာ” “အော အဲဒီလိုလား ဒါနဲ့ဒီအကိုကော အဲဒီအမနဲ့နတေဲ့သူပေါ့” “အဲဒီအမပှောတာတော့ မဟုတဘြူးတဲ့ သူကပှဲစားလို့ပှောတယြ ဒီလို့ဟ သူကစောစောကအမတှလေို မိနြးခလေးတှနေဲ့အဆကသြှယရြှိတယြ။

ပှီးတော့ ပိုကဆြံပေးတဲ့သူဌေးတှနေဲ့ခွိတပြေးပှီး ကှားကပှဲခယူတဲ့သူလို့ပှောတယဟြ” “အော အဲလိုလား ဒါဆိုငါမိတျထိလာတုနြးက သူဇာက သူနဲ့အတူထှကသြှားတာ သူနဲ့အရမြးနှီးပုံကှည့ရြတာ သူတို့အလုပလြုပနြကှတော ကှာပှီထငတြယြ ဒါနဲ့အခုအဲဒီကလေးအမကော သူနဲ့အလုပလြုပဖြို့ပှောနတောထငရြဲ့” “အငြး…အ့ဒါတော့ငါမသိဘူး ကယကြယစြားကှရအောငြ”ဧည့သြညမြရှိတဲ့ဆိုငထြဲအတငြးပှောနရငြေး ဦးစိုငြးဆီက ဖုနြးဝငလြာတော့ အာရဝမြးသာဖှလေိုကတြယြ “ဟဲလို…. ယောကြွားရဆငြေးလာနပှေီလား” “ဒါပေါ့မိနြးမရေ မိနြးမနဲ့တှေ့ဖို့ အားတှပွေိုးပှီးဆငြးလာနပှေီ” “ဟိဟိ့ အ့ဆိုညနတှေေ့မယနြောြ ယောကြွား” ကမွလဘေေးမှာမှေးမှေးရှိနတောကို အသိတှလှေှတပြှီး ဦးစိုငြးနဲ့ပှောခငွရြာပှောနလေိုကတြာ အတောကြှာမှာ ကမွမကွနြှာတှပေူပှီး အားနာနာနဲ့မှေးမှေးကိုကှည့လြိုကမြှ”ဟဲ့… သိငြျဂီ နငငြါ့ကိုဘာတှလွှေို့ဝှကထြားတာလညြး ပှောတော့ နငကြလူလှှတတြဈယောကဆြို” ။

အလုပပြှောငြးတုနြးအထိ ကမွကလူလှှတလြေ ဦးစိုငြးနဲ့ခစွပြှီးအတူနလောတာက မကှာသေးပဲ “အငြးလေ ပှောငြးလာတုနြးထိငါက လူလှှတပြဲ အခုမှ……”ကမွဆကမြပှောတော့ “အခုမှဘာလညြး….လငရြနပှေီလား ဒါမှမဟုတြ ဖာရောငြးနတောလား” မှေးမှေးစကားတှရေိုငြးလိုကတြာ “ဟဲ့..စကားကှည့ပြှောနောြ ငါတို့ကအခုမှဖှဈတာ မကှာသေးဘူး” “မသိပါဘူး…သူကဘယသြူလညြး ဘယကြလညြး” “တောငကြှီးကကုနပြှဲစား” “အငြးကှည့လြညြးလုပနြောြ” “ဟဲ့ရိုးရိုးသားသားပါဆို” “ရိုးရိုးသားသားနဲ့ ညညြးခံရမှာစိုးလို့ပါ” “အ့တော့ မပူနဲ့သူ့ကိုငါယုံတယြ” ‘”ပီးတာပါပဲ င့ကိုမိတဆြကပြေးဥူး” “အငြးပါ အ့ဆိုညနအေားရငငြါနဲ့ ဆိုငလြိုကလြေ ” ညနေ၅နာရီထိုးတော့ ဦးစိုငြးကားကလေးနဲ့ ကလောဘကကြ စားသောကဆြိုငသြို့ သုံးယောကသြား ရောကသြှားကှသညြ။

ညနစောကိုတဈခါမှမစားဖူးတဲ့ မီနူးနဲ့ Joinedပှီး စကားတှမှညြေးကှတာပေါ့ မှေးမှေးတော့ ဦးစိုငြးကို အသကငြယငြယထြငတြားတာ တှေ့တော့မှ အံ့သှသှားသတဲ့ သူလညြးသူ့ခစွသြူနဲ့မိတဆြကပြေးမယပြှောပှီး အောငပြနြးမှို့သို့ပှနဆြငြးဖို့ စားသောကဆြိုအောကထြပသြို့ဆငြးလာခဲ့သညြ ရုတတြရကကြမွ သူဇာနဲ့ထှကသြှားတဲ့အကိုကို အောကထြပမြှာ သူဌေးကှီး တဈယောကနြဲ့ပိုကဆြံတှပေေးပှီးစကားပှောနတောတှေ့လိုကသြညြ “ကွေးဇူးပဲ ငါ့ညီ ငါ့ညီခွိတပြေးတါ ဒီတဈခါကအရမြးအဆငပြှတယေဗြွာ” “ဟုတြ နောကလြညြးလိုရငြ ဆကသြှယပြါဗွ”၅၀၀၀တနငြှစကျေကူတှေ မနညြးပဘေူး ဒီလိုနဲ့ မှေးမှေးကိုအောငပြနြးက သူ့အဆောငပြို့ပှီး ကမွနဲ့ဦးစိုငြးတော့ ထုံးစံအတိုငြးကမွနတေဲ့အဆောငထြဲမှာ ဖှဈခငွရြာဖှဈနပှေီ မှေးမှေးကားပေါကြဆငြးသှားတဲ့အခွိနကြတညြးကစ အဆောငထြိ ဦးစိုငြးလကတြဈဖကကြ ကမွအဖုတထြဲမှာပငြ။

ကမွလညြးဦးစိုငြးသာကွနပေရြငြ ပွောပြီမို့ အလိုကသြိပငြ ကားပေးထါးရတာပေါ့ အဆောငတြံခါးကို ရုတရြကပြိတြ ပါလာသမွှပဈခကွာ အဝတအြစားတှေ ဗလာကငွြးဖှင့ြ ကမွကို ထိုငခြုံပေါြ၌ ကား၍ထိုငြးခိုငစြပှေီး အငမြးမရပငြ ကမွအဖုတကြိုယကနြတေော့သညြ ဆီးခုံးမှေးတှရှငြေးနတေဲ့ ကမွအဖုတမြှာ ဦးစိုငြး၏ပါးစပအြစှမြးနဲ့တငြ နီမှနြး၍လာသညြ ကမွလကတြဈဖကကြ ဦးစိုငြးခေါငြးမှာပေါ့ “‘အား… ယောကြွား….ကောငြးလိုကတြာ အား….အား အရမြး…..အရမြးဟူး ကောငြးနပှေီ” “အား.အား…” ၃မိနနြဈမွှကမွအဖုတကြို ယုယုယယပှုစုနရငြေးက ဦးစိုငြးလကနြှဈဖကသြလုံးမှာ ကမွနို့ပေါသြို့ရောကလြာသညြ မထငမြှတတြဲ့ ကမွတဈမိုကခြလေး မေ့နတေုနြး ကမွနို့သီးကိုသူ့စိတကြှိုကစြို့စုပကြာ ကနွတြဈဖှင့နြို့တဈလုံးကို အားပါပါကိုငဆြုတနြှယရြငြး ကနွတြဈဖကမြှာ ကမွအဖုတြ၏အရာသာစိ့ကို လှုပခြတနြသညြေ။

ထိုအခိုကအြတန့ြ၌ ကမွမှာလကတြဈဖကဖြှင့ြ ထိုငခြုံကိုကိုပှီး ကနွတြဈဖကဖြှင့ြ နောကပြဈကာ ကော့ဆနြ၍ပငြ စီးမွှောနမေိသညြ နောကြ၄မိနဈမွှအကှာတှငြ ထိုငခြုံပေါြ၌ရုတတြရကဆြငြး၍ မတတြပပြငရြှိနသေော ဦးစိုငြး၏ရှေ့၌ထောငမြတြ၍နသညေ့ြ လီးတဈခုလုံးကို ကိုငဆြုပကြာပငြ အငမြးမရစုပပြေးနတေော့သညြ။ ထိုအရသာကို စှဲစှဲလနြးလနြးပငြ ဖှဈနပှေီ ကမွအပှုစု၌စီးမွှော၍ ကှည့နြရငြေးက ဦးစိုငြးလကတြဈဖကြ ကမွမကွနြှာရှေ့၌ ရှုပဖြှားကနွသေော ကမွဆံပငတြှကေို နောကသြို့သိမြးကာ ငှိမသြကနြေ၏ ကမွပါးစပတြှငြးကထှကသြော အာရညမြွားနဲ့ပငြ ဦးစိုငြး၏ဒဈတဈခုလုံး ပှောငခြွော၍စိုရှဲလာပှီ ကိုငဆြုပတြဈခါ စုပတြဈလည့ဖြှင့ြ ပှုစုပေးနသညေ့ြ ကမွကိုကှည့ကြာ ထိုငခြုံထကြ၌မူလအတိုငြးပငြ ပှနထြိုလကွြ ကား၍ရှိစပှေီး အရဈကုနနြတေဲ့ သူ့ဒဈကိုဆံထှေးဖှင့ြ သုတလြိမြးကာ ကမွအဖုတတြှငြးသို့ ထိုးသှငြးဖို့ ပှငနြတေော့သညြ။

“ယောကြွား…..” “အငြး….မိနြးမ”’ “နာနာလေး…. ”ဟုနှုတခြမြးကိုကကြာ တောငြးဆိုလိုကခြွိနြ “အောြ ငါ့မိနြးမတောငြ ထိုအရသာကို တောတြောကြှိုကနြပှေီပဲ” “ယောကြွားပဲ သငထြားပေးတါလေ” “အငြးပါ” တဈဖှေးဖှင့ြ ကမွအဖုတတြှငြးသို့ ခပမြာမာ ဒဈကှီးတိုး၍ဝငလြာသညြ ထိုအရသာက အရမြးမကောငြးပမယေ့ြ ပှနထြုတသြှားမှာကှောကနြမေိသညြ ကမွအတောကြှီးပငြ စှဲစှဲလနြးလနြးမကမြောနပှေီ “အား အူး အား…..အငြး အငြး…အား” ကမွပေါငနြှဈဖကကြိုကိုငြ၍ ကားလကွထြိုငနြသေော ကမွအဖုတတြှငြးက ဦးစိုငြးလီး ခပမြှနမြှနပြငရြှိလာသညြ ကိုကထြားသောကမွနှုတခြမြးက အသံတှပှငေ့ထြှကလြာပှီ “အို……အား….အား ကောငြးတယြ…..အား အား..အား..ယောကြွား အား နာနာလိုး” 4မိနဈမွှ ထိုးသှငြးပှီးလိုးနရငြေးက ကမွကို ပှေ့ခွီကာ အိပခြနြးကတငပြေါြ၌ လကကြိုထောကစြပှေီး နောကမြှနေ၍ အကုနြးလိုကပြငဆြောင့လြိုးတော့သညြ။

တဈခါမှမလုပခြဲ့သည့ြ ထိုအနအထေားက ပို၍ထိရောကသြလိုခံစားရသညြ ကမွအရသာစိ့ကို ပှတသြပြ၍ ထှကလြိုကဝြငလြိုကရြှိနသေော ဦးစိုငြးလီးကှောင့ြ ကမွအတောပြငြ ပှည့စြုံနပှေီ မကမြကမြောမောဖှင့ြ ညညြးနရငြေးက ရုတရြကြ ကမွကိုပကလြကဆြှဲလည့ြ အိပယြာထကကြားစကော ဆောင့လြိုးပှနသြညြ “အား….ယောကြွား အား…..အရမြး… အား…ကောငြးတယြ” ၁၅မိနဈကှာ ကမွကိုတဏှာတော၌ပွောစြပှေီး အထှဠအြထိပသြို့ပငြ ရောကအြောငပြို့ဆောငပြေးနိုငခြဲ့သော ၃၈အရှယကြှီးကို အရမြးပငကြွေးဇူးတငမြိသညြ တဈကိုယလြုံးရှိ အားအငမြွား အဖုတတြှငြးသို့ရောကကြာ ခွှေးတလုံးလုံးဖှင့ပြငြ ငှိမသြကသြှားတော့သညြ ကမွအဖုတတြှငြး၌ ရောထှေး၍ပငြ စီးကလွာသော ဦးစီး၏သုတရြညကြှောင့ြ ပူစပြ၍နသေောကမွအဖုတနြှုတခြမြးမှာ အနညြးငယမြွှ အေးစကသြှားသညြ “ဟူး….ဟဲ ဟူး….”အသကရြှူသံမွားစှာရောထှေး၍ပငြ ခဏတိတဆြိတသြှားခဲ့သညြ။

“တဈနေ့ကုနြ စောင့မြွှောထြားသမွှ ပှီးပှည့စြုံသှားပှီ” “တကယလြား မိနြးမ ပှည့စြုံလို့လား” ကမွမကွနြှာထကကြ ဆံပငမြွားကိုသိမြးကာ မေးနသညေ့ြ ဦးစိုငမြကွနြှာမှာ အပှုံးမွားစှာဖှင့အြကှငအြနာအပှည့ြ မှငနြရသေညြ “တကယပြေါ့ ယောကြွားရာယြ အခုလိုဂရုစိုကလြို့ပဲ တဈနေ့ပှီးတဈနေ့မွှောနြမေိတော့မှာ” “အရမြးခစွတြာပဲ မိနြးမရာယြ ဟိဟိ့ ”ကမွကိုဖကြ၍ ရငခြှငထြဲသို့ တိုးဝှေ့စပှေီး အနမြးဖှဖှပေးကါ အိပစြကြ စတေော့သညြ ဒီလိုနဲ့နှေးနှေးထှေးထှေးရှိသော ဦးစိုငြး၏ရငခြှငြ၌မှေးစကကြာပငြ ဦးစိုငြး၏နူးညံလှသော လီးဒဈကိုကိုငဆြုတကြာပငအြိပပြွောသြှားတော့သညြ မနကမြိုးလငြး အလငြးစငပြှီမို့ ကမွနံဖူးကို နမြး၍”မိနြးမ…. ထတော့လေ အလုပသြှားရမယမြလား” “ဟင့အြငြးယောကြွား ဒီနေ့နားရကလြေ” “အော အ့လိုလား အ့ဆိုယောကြွားနဲ့တဈနကေုနရြှိပေးမှာပေါ့” “ဒါပေါ့ ယောကြွား တောပြှီဆိုတဲ့အထိ ဟိဟိ့” “ကယြ အရမြးစကားတတတြာ….ဒါနဲ့ မိနြးမဆေးသောကသြေးလား” “ဟင့အြငြး မသောကဘြူး ”။

“ဟငြ ဘာဖှဈလို့လညြး” “ဟာ ယောကြွားနဲ့နတော သိပမြကှားသေးဘူးလေ ယောကြွားရဲ့ ပီးတော့ဆေးကို ဘယလြိုဝယရြမာလညြး မိနြးမမှမသိတာ” “အ့ဆိုယောကြွားဝယပြေးမယလြနေောြ” “ယောကြွား” “အငြးမိနြးမ” “မွားမွားဝယနြောြ” “ဘာလို့လညြး” “နောကဝြယစြရာမလိုအောငလြေ ဟိဟိ့” “အော ဟုပါပီအရမြးခစွတြာပဲ ဒါနဲ့ဆေးမသောကပြဲ ကလေးယူလိုကပြါလား” “ဟငြ ယောကြွားကယူခငွလြို့လား” “စတာပါ နောကမြှစဉြးစားကှတာပေါ့” “အငြး…..”ဖှပှေီး ကမွလကကြလေး ဦးစိုငြးလီးဆီရောကြ၍သှားသညြ တဈဖှေးဖှေးတငြးမာလာသော ဦးစိုငြးလီးကို ကိုငဆြုပပြှီး အငမြးမရစုပနြမေိပှနသြညြ “အားမိနြးမရာယြ အရမြးကောငြးတာပဲ” ဆကတြိုကဆြိုသလိုပငြ ကမွစုပနြရငြေးက ဦးစိုငြးတဈကိုယလြုံးကော့ဆန့ြ၍လာပှီး ကမွပါးစပအြတှငြး၌ပငြ သုတရြညမြွားထှကကြာ ဦးစိုငငြှိမသြကသြှားတော့သညြ ရခွေိုးခနြးဘကထြှကလြာ၍ ပါစပထြဲက ရှိသမွှ အရညကြွဲကွဲသုတရြညကြို ရှငြးထုတကြာ အိပခြနြးရှိ ဦးစိုငြးဘေးသို့ရောကသြှားသညြ။

“မိနြးမ” “အငြး ယောကြွား” “ယောကြွားပငပြနြးနပှေီမို့ ခှင့လြှှတပြါနောြ ယောကြွားဆကမြလိုးနိုငတြော့ဘူး” “အော ဘာမှမဖှဈပါဘူး မိနြးမကယောကြွားကိုပဲ ပှုစုပေးခငွရြုံသကသြကပြါ” “ဟုတလြား ဘာလို့လညြး” “အော ဟောဒီကယောကြွားကိုခစွလြို့ပေါ့” “အရမြးအလိုကသြိတဲ့မိနြးမ ကယမြနကစြာထှကစြားကှရအောငြ” ဒီလိုဦးစိုငြးနဲ့ တှေ့လိုကခြှဲရလိုကနြဲ့ လတှအကှောကှီးဖှတသြနြးရငြး ကမွလုပတြဲ့ပှဲရုံက ကမွနရောမှာ အစားထိုးဖို့ မိနြးခလေးအသဈကို လွာထားပှီ မှေးမှေးလညြးအလုပကြထှကသြှားတာဖှင့ြ၄လ ကွောနြပှေီ အဆကသြှယသြာရှိတာ မပှောဖှဈမတှေ့ဖှဈတော့ပေ ကမွလညြးကိုယပြိုငစြီးပှားရေးလေး လုပခြငွစြိတဝြငလြာတော့ အလုပတြဈခုကိုကှိုစီစဉမြထားပဲ အလုပကြထှကလြိုကမြိသညြ ကမွသတငြးကှားတာနဲ့ပငြ ကမွဆီဦးစိုငြးဖုနြးဝငလြာပှီး ပှူနာရှာတော့သညြ “ဦးနောကမြရှိဘူးလား အခှားအလုပမြရှိဘဲ အလုပထြှကရြတယြ”။

နှဈယောကသြားအပှနလြှနြ ရနဖြှဈနလေိုကခြွိနမြှာ တကယလြငမြယားတှလေိုပဲ ဦးစိုငြးနဲ့အတူနလောဖှင့ြ ရှဈလပဲပှည့သြေးတာ ရနဖြှဈနရပှေီ ကမွအလုပထြှကတြဲ့အကှောငြးပှခကွဖြှင့ြ ဖုနြးမဆကလြာမတှေ့ နဲ့ ကမွကိုဒေါသဖှဈနတော တဈပါတပြှည့ပြှီ ကမွမနနေိုငတြော့မှအဆုံး ဦးစိုငြးကိုပှနခြွော့ရတာပေါ့ “ဟဲလို ယောကြွား” “ဘာလဲပှော”ဒေါသသံတှနေဲ့ကမွကို ပှနထြူးနသညြေ “ဘာဖှဈဖှဈ မိနြးမလညြးကိုယပြိုငြ အလုပလြုပကြှည့မြလို့ပါ ဒီအတိုငြးတော့ မနနေဲ့လေ ရှိတာမှနှဈယောကတြညြး တိုငပြငဆြှေးနှေးသင့တြာပေါ့” “အငြးပါ အားဆိုယောကြွားညနဆငြေးလာလိမ့မြယလြေ” “ဟုတြ ယောကြွားဂရုစိုကြဥူးနောြ” ဦးစိုငြးလာမှာမို့ သန့ရြှငြးရေးတှလေုပအြလှတှေ့ပှငြ ညနစောပါစီစဉြ၍ စောင့ကြှိုနသညြေ ညနရနောရီထိုးတော့ ညနစောအတူစား TV ရှေ့အတူထိုငကြာ အလုပကြိဈစအတှကြ ဆှေးနှေးတော့သညြ နောကဆြုံးနှဈယောကသြား သဘောတူညီခကွရြပှီး ကုနသြညအြလုပအြတူလုပဖြို့ဆုံးဖှတလြိုကသြညြ။

မတှေ့ရသည့တြဈပါတပြှည့အြမှတတြရအဖှဈ အသာကုနကြုစားရငြး မနကမြိုးလငြးလာပှီ “မိနြးမ မနေ့ညနကကေောငြးလား” “အငြး အဆုံးထိပဲ ” ကမွတို့စကားတှပှေောရငြးက ရုတတြရကဖြုနြးဝငလြာသညြ ”Hello ဘော့ဈလား” “အေး ငှိမြးခမွြး ပှော” “ဘော့ဈ ဘော့ဈကတောြ မနကရြခွေိုးခနြးမှာ မူးလဲလို့” “ဟမြ ဘလို…ဖှဈ သှားတာလညြး” “အခှနတေေော့အခုထိမသိသေးဘူး အခုဆေးရုံရောကနြတော” “အေးအေး ငါလာခဲ့မယြ” “ယောကြွား ဘသူ့ဆီကဖုနြးလညြး” “အော ခှံစောင့ကြောငလြေးဆီကပါ အရေးကှီးကိဈစပေါလြာလို့ပှနလြိုကြဥူးမယြ ပှနဆြကသြှယလြိုကမြယြ” ရုတတြရကထြှကသြှားပှီး ညနေ၅နာရီထိုးတော့ ကမွဆီဦးစိုငြးဖုနြးဝငလြာသညြ “မိနြးမ..” “အငြး…ယောကြွား ” “အနတြီဆုံးပှီ” “ဟငြ…..အနတြီနနြးဆုံးပှီလား” “ဟုတတြယြ”ကမွမကွရြညတြှေ အလိုလိုကလွာသညြ။

ကွေးဇူးရှငြ အနတြီနနြးဆုံးသှားပှီဆိုတဲ့ သတငြးမို့ ကမွလညြး ဝမြးနညြးရသညြ တဈညကုနြ နောကတြဈနေ့ထိ စိတမြကောငြးခှငြးတှနေဲ့ဖှဈနရညြေ ဒီကှားထဲအနတြီနနြး၏ ရကလြညအြထိ ကမွဆီ ပှနရြောကမြလာသေးတဲ့ ဦးစိုငြးကိုလညြးလှမြးရသညြ အဆောငနြဲ့စွေး စွေးနဲ့အဆောငနြလောရငြးက တဈခုသော ညနခငြေးမှောငရြီရီရှိခွိနြ အဆောငြးထဲသို့ မီးအလငြးရောငနြဲ့အတူကားတဈစီးဝငလြာသညြ စားလကစြပနြးသီးကို ပနြးကနထြဲခကွာ အပှငထြှကလြာသညြ “ယောကြွား ကှိုလညြးဖုနြးမဆကဘြူး…မိနြးမဖှင့မြွှောရြလိုကတြာ” “အခုတလော ယောကြွားမအားလို့ ဂရုမစိုကလြိုကလြို့ ဆောရီးပါ” “ဘာပဲဖှဈဖှဈ ပှနရြောကလြာပှီပဲ ပီးခဲ့တာတှမေေ့လိုကပြါ” မတှေ့လိုကရြသည့ြ၈ရကလြုံးလုံးအတှကြ တဈညလုံး အတိုးခပွှီး ပွောပြဈလိုကသြညြ ဒီလိုဦးစိုငြးနဲ့အတူ တရားမဝငလြကမြထပပြဲနလောတာ ၈လပငကြွောြ ပှီမလား။

နှဈယောကသြားကိဈစကို မှေးမှေးကလှှဲလို့ ကမွအိမကြလူတှတေောငမြသိ တရားမဝငမြို့ အပွောလြားဆိုတော့ သူစိမြးယောကြွားနဲ့စကားပှောရငတြောငြ ဘာကိဈစလညြးဘသူလညြးနဲ့ ကမွအပေါကြိုသဝနတြိုလှနြးသူကှီး ကမွဘယလြောကခြစွလြညြးဆိုတာမပှောနဲ့ အခုဆိုဦးစိုငြး ကမွအဆောငကြ မပှနတြော့တာအတောကြှာပှီ ဦးစိုငြးနဲ့သှား ဦးစိုငြးလိုကရြငြးက ကမွပါကုနသြညအြလုပကြို အတောလြုပတြတနြပှေီ ဒီလိုနဲ့ကမွ ပိုကဆြံတှတေောတြောစြုမိထားပှီ နောကဆြုံးကမွတို့ အောငပြနြးကအဆောငကြို အပိုငဝြယပြှီး နားနအေိမအြဖှဈပှောငြးကာ ဦးစိုငြးနဲ့ကမွ တောငကြှီးကဦးစိုငအြိမမြှာအတူနကှတေယြ ကမွတို့အတူနတေဲ့အကှောငြးကို အိမစြောင့ြဦးငှိမြးခမွြးကလှှဲလို့ ရနကြုနကြ ဦးစိုငြးသားတှမသေိသေး အရောငြးအဝယြ အေးနတေဲ့မိုးရာသီအကုနြ တဈနေ့သောနေ့တဈနေ့မှာ “….မိနြးမ……ပှောစရာရှိလို့”။

“အငြးပှောလေ ယောကြွား” “နောကအြပါတထြဲ မနြးလေးအလညသြှားကှမလား” “ဘသူတှနေဲ့လညြး” “ယောကြွားရာယမြိနြးမရာယြ နှဈယောကတြညြးလေ ဘသူလိုကွဥူးမလဲ” “အငြ ယောကြွား ဟိုလေ…မှေးမှေးတို့ပါ ခေါကြှည့မြလား” “ဘယကြမှေးမှေးလညြး ” “ဟိုတဈခေါကကြလော သှားတုနြးကတဈယောကလြေ” “အငြး မိနြးမသဘောလေ” ကမွမှေးမှေးကို တိုငပြငကြှည့ပြှီး ခကွခြငွြးဆိုသလို လိုကခြဲမယဆြိုတော့ “ယောကြွားရေ လိုကမြယတြဲ့” “အငြးအဖောဖြှဈတာပေါ့” မိုးစိမ့စြိမ့မြနကခြငြးမှာ အောငပြနြးရောကြ မှေးမှးကို ဝငအြခေါမြှာ ကမွရောဦးစိုငြးပါ အံသှသှားရသညြ မှေးမှေးပှောတဲ့ သူနဲ့တိတတြိတနြနတေော အခှားလူမှမဟုတဘြဲ ပှဲရုံပိုငရြှငအြနတြီမှ၏ခငပြှနြးဦးကုလားခေါြ ဦးထှနြးလှိုငဖြှဈနတောကိုး “ဘလိုလညြး မှေးမှေး ”ကမွမှေးမှေးကိုလကတြိုးပှီး မေးတော့ “ကားထဲရောကမြှ ပှောကှတာပေါ့” သိပမြကှာခငပြဈစညြးတှတငေပြှီ “မိနြးမ” “အငြး…ယောကြွား” “နောကခြနြးမှာ မှေးမှေးနဲ့အတူစီးလနေောြ”။

“မစီးပါဘူး ယောကြွားနဲ့ရှေ့ခနြးထဲစီးမှာ” အားနာကှီးတဲ့ ကမွယောကြွားနဲ့ ဦးထှနြးလှိုငတြို့က “နပေါ င့ကောငရြေ သူ့ကိုဦးစားပေးလိုကပြါ အားနာစရာမလိုပါဘူး ငါမိနြးမနဲ့နောကခြနြးလိုကမြလေ”’ “မဟုတတြာ င့ကောငရြ” “မရဘူးနောြ ယောကြွားလိုကမြှာ ” “ဟာ..မိနြးမကလညြး…..” “စတာပါ….သှားရအောငလြေ လာမှေးမှေး”ကမွလကဆြဲပှီး မှေးမှေးကို ခေါလြိုကသြညြ ညနေ၃နာရီအခွိနြ အောငြးပနြးမှမနြးလေးသို့ ဆငြးလာရငြးက “ဟဲ့…နင့ကြိဈစလေး ကမွမှေးမှေးကိုလကတြို့လိုကသြညြ” “ဒီလိုဟာ သူ့ဆီမှာအလုပစြဝငကြတညြးက သူကင့ကိုစောင့ကြှည့နြတော အဲဒီအခွိနကြ ငါကအခကခြဲကှုံနတေဲ့အခွိနြ လိုအပတြာမှနသြမွှ သူပဲလိုကဖြှရှငြေးပေးနတေော့ အဲဒီအခွိနကြစ ဒီကိုညိုခွောနဲ့ငှိတာပါပဲ သံယောဇဉပြေါ့ ” “ဒါနဲ့ သူဌေးအနတြီမှကော” “ငါတို့အကှောငြး သူသိတာကှာပေါ့ သူလညြးဘာမှမပှောသလို သဘောတောငတြူနတော” ။

“ဟယြ ဘယလြိုကှီးလညြး သူ့လငကြိုသူ့မွားလကထြဲ အပပြေးနရတေယလြို့” “အေးဟယြ ငါလညြးနားမလညဘြူး ဦးညိုခွောပှောတာတော့ သူလညြးလငငြယနြတယေဆြိုပဲ ” “ရူးမှာပဲ” ကားစီးရငြး စကားပှောရငြး ဘီယာသောကလြမြးတဈဝကနြားရငြး မနြးလေးဟိုတယတြဈခုသို့ရောကြ လာခဲ့ပှီ ဘားမှာဝိုငတြှသေောကကြာ ကိုယစြီအခနြးသို့ ဆငြးလာကှသညြ အခနြးရောကရြောကခြငွြး ဝတထြားသမွှအကုနြ ကှမြးခငြးသို့ ကိုယစြီခွှတခြကွာ “အား…မိနြးမ ရခွေိုးခနြးဘကသြှားရအောငြ” “အှနြး ယောကြွား” ကမွလကနြှဈဖကကြ ရခွေိုးခနြးနံမှာထောကလြို့ ဦးစိုငြးလကတြဈဖကကြ ကမွပေါငကြိုနောကကြ ခွီမပှီးကနွတြဈဖကကြ ကမွခါးမှာရှိစကော ရေးခွိုးတှငြးဆှဲတော့သညြ “အား….မိနြးမကောငြးနပှေီ ယောကြွား  အား…..အငြးအား အား”တဈဖှေးဖှေး ယခုအဖှဈပကွကြို သတိရလိုကသြညြ ဒီအရသာကို ကမွခံစားဖူးတယြ တှေးရငြးက သတိရလာသညြ “အား အငြး…..ကောငြးလားယောကြွား” “အငြး…ကောငြးတယြ မိနြးမကော” “အငြး…အရမြးကှိုကတြယြ နာနာလိုး” အောြ ဒီအဖှဈက ကမွအောငပြနြးအဆောငမြှာ ဝိုငသြောကပြှီးအိပပြွောသြှားတဲ့ အဖှဈပကွပြါလား။

အဲဒီအခွိနတြုနြးနဲ့ခွှတဇြှတခြံစားမှုပဲ ဝိုငလြေးရီဝဝနေေဲ့ ကမွမသိလိုကရြတဲ့ အိမမြကထြဲက လူကဦးစိုငြးပါလား “အား….အား အား” “ပှီးတော့မယြ မိနြးမရေ” ဦးစိုငြးဆောင့ခြကွတြှေ မှနြ၍လာပှီး တဈဖှေးဖှေးပငြ ကမွအဖုတတြှငြးက ဦးစိုငြးလီးက ပူနှေးနှေးရှိလာပှီ “အငြး အား….ယောကြွား နာနာလိုး အဖုတထြဲအရညထြည့ပြှီး ပှီးလိုကနြောြ” “အု….အား…အို ”ကမွအဖုတအြတှငြးသို့ လရညမြွားစိုရှဲသှားအောငြ ထည့ကြာ အသကရြှူသံမွားစှာဖှင့ြ အခနြးဘကအြတူထှကလြာသညြ မနကမြိုးလငြးနမထှေကခြငြ မနကစြာစားပှီး ဦးပိနတြံတားဘကထြှကလြာသညြ ဓာတပြုံတှရေိုကအြနမြးတှပေေးပှီး မှို့အနံလညတြော့သညြ မနြးလေးမှို့ဟိုတယမြှာ ၄ရကအြကှာ အတူနသောယာကှညနြူးပှီး တောငကြှီးဘကပြှနတြကလြာသညြ အိမရြောကလြို့၂ပါတအြကှာ၌ ကမွအခနြးထဲ အဖတမြပါပဲ အော့အနတြော့သညြ ရုတရြကဆြေးခနြးပှတော့ ကမွ၌ကိုယဝြနရြှိလပှေီ အကှောငြးတှသေိမှ နှဈဦးသဘောတူလကမြှတထြိုးပှီး တရားဝငအြိမထြောငသြညဘြဝကို တောငကြှီး၌ ဖှတသြနြးလိုကသြညြ ။

ကမွကိုယဝြနရြင့လြာတဲ့အခွိနြ ရနကြုနရြောကနြသေော ဦးစိုငြးသားနှဈယောကစြလုံး စငြျကပူသို့ထှကသြှားခဲ့သညြ ရှာကမိသားစုကို အောငပြနြးရှိ တိုကခြနြးကို နှဈထပဆြောငအြိမပြှောငြး ဆောကပြှီး ကောငြးမှနစြှာအလုပကြွှေးပှုရငြး ကမွတရားဝငအြိမထြောငသြကြ ၅နှဈဦးစိုငြးအသကြ ၄၄နှဈ၌ ဆီးခွိုရောဂါဖှင့ဆြုံးသှားသညြ ကမွတော့ ၂၇အရှယသြမီးတဈယောကအြမေ မုဆိုးမဖှင့ကြနွခြဲ့တော့သညြ နှောကဆြုံး၌ ကမွနဲ့ဦးစိုငြးသတငြးကို သူ၏သားနှဈယောကစြလုံးသိပှီး အဖတေူညီမလေးကို ဂရုစိုကခြစွရြှာသညြ ကမွတော့ ဦးစိုငြးဖှင့အြတူဖှတသြနြးခဲ့သည့ြ အခွိနတြှငြးကစုဆောငြးထားသမွှ အသုံးအဆောငတြှသော ယူပှီးအောငပြနြးသို့ပှောငြးရှေ့နထေိုငလြိုကသြညြ တောငကြှီးရှိအိမြ၌မှုအငယတြဈယောကယြူပှီး အကှီးတဈယောကကြမှုရနကြုနြ၌ အိမထြောငကြပွှီး ရနကြုနြ၌နသညြေ စီးပှားရေးကို ညောငရြှှေ ကလော ပုဂံ၌ဟိုတယအြတူဖှင့ကြာ စီးပှားရှာကှ၍ သူတို့ညမလေး ကမွ၏တဈဦးတညြးသောသမီးကို မကှာမကှာလာတှေ့၍အလညလြာတတသြညြ။

ဒီလိုနလောရငြး ကမွအသကြ၃၂နှဈ၌ ကမွအိမသြို့ ပဈစညြးလာပို့သော ကောငလြေးကို ကလေးကိုခွီရငြး “နငြ….ဇောလြငြးမောငမြလား”ပှောကာကှည့နြမေိသညြ “သိငြျဂီ….နငပြှောငြးလဲသှားတယြ” “အဟေ…ဘဝဆိုတာအမှဲတသမတတြညြးမဟုတဘြူးလေ” “အေးပါ ဒါနဲ့နင့ကြလေးလား” “အငြးလေ” “နင့ကြလေးက နင့လြိုပဲ အရမြးလှတယြ”ကမွသမီးအနားသို့ ရောကလြာပှီးမကွရြညမြွားစှာဖှင့ြ ဇောလြငြးမောငြ သမီးပါးကိုငြ ကိုငကြာပငြ “တဈခွို့တှေ ပှောငြးလဲခကတြဲ့အရာတှေ ရှိတယဟြ” “နငြ ဘာတှပှေောနတောလညြး” “ခစွစြဈနဲ့ခစွသြူတှဟော ပှောငြးလဲဖို့ခကတြယြ ငါ နင့ဆြီဆကသြှယဖြို့ အဆကသြှယရြှာနတော” “နငကြ အရငတြိုငြးပဲဇောလြငြးမောငြ မရင့ကြကွသြေးဘူးပဲ” “အငြးပေါ့ ငါကအပဈခံရတာကို ”မကွရြညတြှပေုလဲတှလေို စီးကလွကွပြေါ့ “သမီး မေ့မေ့ဆီ လာ.. ”ကမွ ကမွသမီးကိုလကဆြှဲခေါလြိုကတြယြ “ဘာပဲဖှဈဖှဈ နငကြောငြးစားနတောမို့ ဝမြးသာပါတယြ ” “အငြးပါ နငလြညြးပှောငြးလဲသင့ပြှီ”။

“နင့ကြို ခစွနြတောကလှှဲရငြ ငါအရာရာ ပှောငြးလဲနပေါပှီ ” အတိတကြ အဖှဈပကွတြှပှေော ဇာတလြမြးတှေ မွှဝကှကော နောကဆြုံး ကမွတို့ ကိုယစြီနှုတဆြကပြှီး လမြးခှဲလိုကသြညြ အိမအြတှငြးက ထှကသြှားသော ဇောလြငြးမောငမြှာ မကွရြညပြုလဲမိုးတှနေဲ့ ကမွလညြး စိတမြကောငြးနိုငတြော့ပေ နောကတြဈနေ့ ညနေ ၅နာရီအခွိနြ ကမွဆီ ဖုနြးဝငလြာသညြ “အငြးပှော” ဇောလြငြးမောငဆြီကဖုနြး “နငသြာ ကှညဖြှူမယဆြို ကလေးအဖေ ဖှဈခှင့ရြခငွတြယြ” အကှောငြးစုံကို ကမွက ပှောပှထားတာတာကှောင့ြ “ဟငြ နငဒြီလောကတြောငြ ငါ့ကို စိတမြကုနတြာလား” သူဆီကဖုနြးတှေ ခဏခဏဝငလြာသလို ၃လတိတိ စောင့ကြှည့ခြဲ့တယြ စောင့ကြှည့ခြဲ့တဲ့ရကတြှမှောလဲ သူနဲ့အတူ အိပဖြှဈတယြ ဘာပဲဖှဈဖှဈ ကမွ ထိုခံစားခကွတြှနေဲ့ ဝေးနခေဲ့ပှီမို့ပဲ သူကလဲ့စားဆိုရငတြောငြ ကမွစိတမြဆိုးဘူး ဘာလို့လညြးဆိုတော့ သူ့ကိုအရငကြ အနိုငယြူခဲ့မိတဲ့ ကမွအပှဈတှအတှေကြ ပေးဆပရြာ ရောကလြို့ပါ နောကဆြုံး သူကမွကို တကယခြစွမြှနြးသိတဲ့ ၄လပှည့နြခငြေး၌ သဘောတူ လကမြှတထြိုးပှီး အိမထြောငသြညဘြဝကို ဖှတသြနြးဖို့ သဘောတူလိုကသြညြ “ဦးစိုငြး ကွေးဇူး” ယနေ့ပငြ သူ့ဓါတပြုံကို အိမနြံရံအမှင့ြ တဈနရော၌ ခွိတဆြှဲ၍ ကွေးဇူးဆပတြုနြးပငြ…ပှီး။