နတ်သုဒ္ဓါ

“ဖိုးတာရေ…..ဟေ့….ဖိုးတာ……” “ဗွိုး……” “အခုလာစမြး…….” သောငြးမှင့တြို့နှင့ြ စကားပှောနစဉြေ သူ့အမကေ လှမြးခေါသြဖှင့ြ ဖိုးတာပှနထြူးလိုကြ၏…။ သူ့အမအကှေောငြး သူသိ၏ ..။ ခေါတြုနြးလာရငလြာ…။ မလာလို့ကတော့ ထနြးလကနြဲ့ ကွောတဈပှငလြုံးအရလနေအြောငြ ဆောတြတသြညြ..။ အဲဒါ ငယငြယတြုနြးကတညြးက….။ထို့ကှောင့ြ ..ဖိုးတာတဈယောကြ အိမသြို့ အပှေးပငြ ပှနခြဲ့သညြ..။ သောငြးမှင့တြို့နှင့အြိမခြငွြးဆကလြကွမြို့ ခဏခငွြး သူ့အမေ ရှမှေောကြ ရောကသြှား၏..။ “အင့ြ….အဲဒီငှေ နှဈဆယြ…တငကြှညမြဆီ သှားပေး….လိုကစြမြး….၊ ဖလေိုးမကစောကကြှီးစောကကြယွနြဲ့…….”။

သူ့အမေ တကယဒြေါကနနြေ၍ ဖိုးတာ ဘာစောဒကမှ တကမြနတေော့ပဲ ပိုကဆြံ နှဈဆယြ လှမြးယူ၍မတငကြှညမြတို့အိမဖြကြ ပှေးထှကခြဲ့သညြ..။ ( မှတခြကွြ ၊ ၊ ထိုခတြကေ ဆနတြဈပှညြ ငှေ ၅ ကပွြ ခတြဖှေဈ၏ )မတငကြှညမြတို့အိမကြ ရှာအနောကဖြွားမှာမို့ အတနငြယြ အလှမြးဝေးသညြ..။ ဖိုးတာတို့ကရှာအလယပြိုငြးမှာ ဖှဈသညြ..။ မတငကြှညမြတို့ အိမရြောကတြော့ ခှံတံခါးပိတထြားတာ တှေ့ရသညြ..။ တောအရပြ ဒသမေို့ ပဲစဉြးငုံ ရိုးနှင့ြ လုပထြားသော တံခါးမို့ ဖိုးတာ ခှံတံခါးကိုဖှဲ၍ အထဲဝငခြဲ့သညြ..။ဖိုးတာတဈယောကြ သူငယခြငွြးနဲ့ စကားကောငြးတုနြး အခိုငြးခံရသညမြို့ စိတတြိုနရသေည့အြထဲ။

ခှံတံခါးရော ၊ အိမတြံခါးပါ ပိတထြားသည့အြတှကြ စိတတြိုစှာဖှင့ြ တောကခြေါကလြိုကမြိသညြ..။ “တောကြ…..” မတငကြှညမြတို့အိမကြ နှဈခနြး သုံးပငြ မှစေိုကြ အိမဖြှဈသညြ..။ အိမတြံခါးကလညြး ပိတထြားတာနဲ့ဖိုးတာ မတငကြှညမြကို အောမြခေါပြဲ အိမခြေါငြးရငြးဘကြ ထရံပေါကမြှ အတှငြးသို့ လူရှိမရှိ သိရအောငခြွောငြးကှည့လြိုကသြညြ..။အတှငြးထဲမှာလညြး ဘာမှ မတှေ့…..။ ထိုစဉြ…. “အား…ကွှတကြွှတြ…..အမလေး…..အီး ..ရှီး….ကွှတကြွှတြ……” ဟူသော အသံသဲ့သဲ့ကို ကှားလိုကရြသညြ..။ အသံက အနောကခြနြးထဲမှ လာသောအသံဖှဈသညြ..။

ထို့ကှောင့ြ မှောကဘြကကြ ပတပြှီး အနောကခြနြးဖကဆြီသို့ အသာလာခဲ့သညြ..။ အသာရပလြကွနြားထောငနြစဉြေ အခနြးတှငြးမှ တဖှတဖြှတြ…အသံမွား အလိုလေး..အမလေး…အသံမွားကိုကှားနရသေညြ..။ လူပွိုအရှယမြို့ မိနြးမနဲ့ ယောကွြား လိုးနသေော အသံဖှဈကှောငြး သိလိုကသြညြ..။ “အမလေး..အီး….ကွှတြ ကွှတြ….အင့ြ…ရှီး….ဟုတပြီ..ဆောင့ြ…ဆောင့ြ…ပါတော့….အင့ြ…..အမေ့….” မတငကြှညမြ အသံကိုကှားလိုကရြသညြ…။ ဖိုးတာ ရငထြဲ ဒိနြးခနဲ တုနလြှုပသြှားသညြ..။မတငကြှညမြ ယောကြွား ကိုဖိုးခှေးမှာ ဖိုးတာအမေ၏ မောငအြရငြး ဖှဈသညြ..။

သူဦးလေး မုံရှာဖကသြနပခြါး သှားဝယသြညကြို ဖိုးတာသိထားရာ ဦးလေးပှနရြောကလြို့ သူ့မိနြးမကို ဆောနြသလေားဟုထငလြိုကမြိသညြ..။ ထရံပေါကတြှကေ ကဉွြးလှနြးသဖှင့ြ ခွောငြးရတာ သိပမြကောငြး…။ ထို့ကှောင့ြ ခှရငြေးဘကသြို့ခှသေံလုံလုံနှင့ြ ခဉွြးကပခြဲ့ပှီး ခွောငြးကှငြးခွောငြးကှကြ ကောငြးကောငြး ရှာကှည့သြညြ..။ကံကောငြးထောကမြစှာဖှင့ြ ခဲတနလြုံးလောကရြှိ အပေါကကြိုတှေ့ရာ ထိုအပေါကမြှ အတှငြးသို့ခွောငြးကှည့လြိုကသြညြ..။ ခုတငပြေါတြှငြ မတငကြှညမြက လေးဖကထြောကဖြငကြုနြးပေးထားရာသူ့ဦးလေးက မုဆိုးထိုငဒြူးထောကြ အနအထေားဖှင့ြ နောကမြှ ဆောနြခှငြေးဖှဈသညြ..။

သူ့ကို ကွောပေးအနအထေားဖှဈရာ ရဲရဲတငြးတငြး ခွောငြးကှည့နြိုငသြညြ..။ “ဖှတြ….ဘု….ဖှတြ….ဖှတြ…ပလှတြ….ဖု…ဖှတြ….ရှှတြ..ပှှတြ……ဖှတြ….ပလှတြ….” “အမလေး…..အား…အင့ြ….အမေ့….အင့ြ အ….” မတငကြှညမြနှုတကြ တအင့အြင့ြ တအားအား အသံတှေ ထှကလြကွြ ဖငဆြုံကှီးကို နောကသြို့ ပဈပဈခံနသညြေ..။ “အမလေး….လေး…အီး..ကွှတြ ကွှတြ…ဆောင့ြ..ဆောင့ြ……ဟုတပြီ….အင့ြ….အမေ့…ကောငြး….ကောငြးလိုကတြာ……ကိုမှတကြွောရြယြ…..အီးဟီး….ရှီး…ကွှတြ ကွှတြ……” မတငကြှညမြပါးစပကြ ကိုမှတကြွောဟြု ထှကလြိုကသြဖှင့ြ ဖိုးတာ တဈကိုယလြုံး ကှကသြီးတဖငွြးဖငွြးထသှား၏…။

သူထငတြာက သူ့ဦးလေးနှင့ြ လိုးနကှခှေငြး ဟု ထငမြှတထြားရာ အခု လိုးနသေူမှာသူ့ဦးလေး မဟုတပြဲ ကိုမှတကြွောဆြိုပါလား…။ ဖလေိုးမကှီး…ငါ့ဦးလေး မရှိတုနြး ကိုမှတကြွောနြှင့ြ နောကမြီးလငြးနတောကိုး….။ ဖိုးတာ စိတထြဲထောငြးခနဲ ဒေါသထှကသြှားသညြ..။ ဟငြး….သိကှသေးတာပေါ့…ကှာ…။ စိတထြဲက ကှိမြးဝါးရငြး ဆကခြွောငြးနေ၏..။ လူပွိုသိုးမို့ လူပွိုသှေးက စကားပှောလာပှီ ဖှဈရာသူ့ပေါငကြှားက လီးတနမြှာ တဆတဆြတနြဲ့ တောငမြတလြာသညြ..။လူငယသြလောကြ ဖိုးတာက လီးကှီး၏..။ ဒီအရှယမြှာတောငြ သူ့လီးက ၇ လကမြကွောကြွောြ ရှညပြှီး ၆ လကမြခန့ြ လုံးပတတြုတြ၏..။

ပှီးတော့ လီးဒဈကလညြး ဂှငြးတိုကမြှု အလုပကြိုကောငြးကောငြးလုပတြတပြှီးမို့ ဒဈကှီးက မှိုပှင့ကြှီးလို ပှဲကားနပှေီ…။ ကိုမှတကြွောကြ မတငကြှညမြ ခါးနှဈဖကကြို စုံကိုငပြှီး..အသားကုနြ ကှုံးကှုံးဆောင့သြညြ..။ “ဖှတြ..ဖှတြ….ဘု…ပှှတြ….ပလှတြ….ဖု….ဖှတြ….ဖှတြ….ပှှတြ…..” “အမေ့….အ…အ…အင့ြ…ရှီး…ကွှတြ ကွှတြ….အင့ြ…အီး….အ…” မတငကြှညမြကလညြး တအားကုနြ ပဈပဈခံသညြ..။ မကှာခငြ နှဈယောကလြုံး ငှိမကြသွှားကှသညြ..။ကိုမှတကြွောကြ လီးတနကြှီးကို မနှုတသြေးပဲ ဖငကြှောကှီးတှေ ရှုံ့ကာ လရတှေေ ပနြးထုတနြပေုံရသညြ..။

မတငကြှညမြကတော့ ခေါငြးအုံးပေါတြှငြ ခေါငြးလေး ငိုကစြိုကကြသွှားပှီး မှိနြးနပေုံရသညြ..။ “တငကြှညမြ…ငါလိုးတာ ကောငြးရဲ့လား…” “ရှီး…..ကွှတြ ကွှတြ…တအားကိုကောငြးတာပဲ…ကိုမှတကြွောရြယြ…” မတငကြှညမြက ကိုယကြိုလူး၍ လကထြောကထြရငြး ပှောလိုကသြညြ..။ “တော့ လရတှကေေ အခုထိ ထှကနြတေုနြးလား….” “အငြး…..” “ကွုပြ စောကဖြုတထြဲ ကဉွစြိမ့နြတောဘဲ..တောြ….ကောငြးလိုကြ..တာ….” “ဒါနဲ့ ..နင့ကြောငကြ ဘယတြော့ ပှနလြာမှာလဲ…” “တဈပတလြောကြ ကှာအုနြးမှာ…လိုးခွိနတြှေ အမွားကှီး ရပါသေးတယြ….” မတငကြှညမြက ဒူးတုတလြကွြ ဆံပငကြို သသသေပေသြပြ ပှနဖြှီးရငြးက ပှော၏..။

ဝငြးပှောငတြငြးအိနသေော နို့ကှီးနှဈလုံးမှာ ကိုယအြလှုပတြှငြ တသိမ့သြိမ့ြ တငှိမ့ငြှိမ့ြ တုနခြါနသညြေ..။ဆံပငကြို တဈပတလြွှို ထုံးပှီးနောကြ ဘယဖြကပြေါငကြို မထောငလြိုကပြှီး..ဘေးတှငပြုံထားသော ထမီနှင့စြောကဖြုတကြှီးကို သုတလြိုကသြညြ..။ အပေါယြံတှငြ သာမက စောကဖြုတကြှီးအတှငြးပါ နှိုကြ၍ သုတလြိုကသြညြ..။ ဖိုးတာက ထမီအရောငကြိုသခွောမှတထြားလိုကသြညြ..။ထမီ အရောငကြ အစိမြးဖွော့ဖွော့…။ “အင့ြ….တောလြဲ သုတလြိုကအြုံး…” ကိုမှတကြွောကြ တငြးတငြးမို့မို့ ဝငြးဝငြးစို့စို့ ခွှေးမွားဖှင့ြ တလကလြကထြနသေော နို့ကှီးနှဈလုံးကို ဆုပကြိုငလြကွြ… “မငြး…သုတပြေးလကှော…” ထိုသို့ပှောရငြး ပေါငနြှဈခွောငြးကို ကားပေးလိုကသြညြ..။

“ဟငြး….တောတြောြ ကဲ….” မတငကြှညမြက အမူပိုပို မှှူခွိုခွို မကွစြောငြးလေး ထိုးရငြး ကိုမှတကြွောြ ပေါငကြှားရှိ မာနဟြုနကြလွကွပြွော့ခှငေိုကဆြငြးနသေော လီးတနကြှီးကို တယုတယ သုတပြေး၏..။ မတငကြှညမြ ပုံစံကိုကှည့ြ၍ဖိုးတာတဈယောကြ အူတှပှကော ဒေါသူပုနထြနသညြေ..။ မတငကြှညမြနှင့ြ သူ့အမေ မခငတြာတို့မှာ သိပပြှီး အစေးကပကြှသညမြဟုတြ…။ သို့သောြ တဈခါတဈခါသူ့အမေ မခငတြာက မတငကြှညမြထံမှ ငှခွေေးရသညြ..။ အခုလညြး ငှနှဈေဆယြ ခွေးထားရာကှာလှပှီးဖှဈ၍ မတငကြှညမြက ဘာတှေ ပှောဆိုသှားသညြ မသိ..။

သူ့အမကေ စိတတြှေ ဆိုးပှီး ဖိုးတာကို ပေးခိုငြးလိုကခြှငြးဖှဈသညြ..။ ဖိုးတာအမကလေညြး ပှောစရာဖှဈသညြ..။ ပိုကဆြံခွေးလငွြ တောတြောနြှင့ြ ပှနမြပေးတတြ..။ ဖိုးတာ စိတကြူးတဈခု ရလာသညြ..။မတငကြှညမြထံက ငှညှဈေမညြ..။ အခု ကိုမှတကြွောနြှင့ြ လိုးနကှတောကို သူ့ဦးလေးတိုငမြညဟြု ခှိမြးခှောကမြညြ..။ ပှီးတော့ ဒီလောကတြောငြ တဏှာရာဂ ကှီးပှီး ရှလှနြးထလှနြး ပှမလြှနြးလှတဲ့ မတငကြှညမြကိုလိုးပဈလိုကအြုံးမညဟြု ဆုံးဖှတလြိုကသြညြ..။ဘယသြူက မှုံနသညေမြသိ..။ မတငကြှညမြတို့မှာ သားသမီး မရ..။ သညတြော့ ပိုကောငြးသညြ..။

ကလေးမမှေးဖူးသေးသည့ြ စောကဖြုတဖြှဈသည့အြတှကြ ပှဲလနခြွောငခြွိနမညြေ မဟုတြ..။ ဖိုးတာအရှယနြှင့ြ မလိုကအြောငြ စာဖတသြညြ..။ သူ့အဖကလေဲ စာဂပွိုး…။ ဆရာ ပီမိုးနငြး၏ ကာမသိဒျဓိမိနြးမစိတကြမွြး ၊ ဖိုမ ဆကဆြံရေး ၊ စာအုပမြွားကို မန ျတလေးရောကလြငွြ ညဈေးတနြးက ဝယဝြယလြာသညြ..။ သူ့အဖေ အလဈတှငြ ဖိုးတာက ခိုးခိုးဖတသြညြ..။ ထို့အပှငြ စုံထောကဝြတျထု ပှဈမှု မဂျဂဇငြး ဆရာမငြးသိငြျခစာအုပမြွားကိုလညြး မကှာမကှာ ဖတလြေ့ ရှိသညြ..။ ဟိုတလောက သူ့အဖေ မဂျဂဇငြးတဈအုပဖြတနြသညေကြို တှေ့ရာ သညမြကွနြှာဖုံးမွိုး မမှငဖြူးသေးသည့အြတှကြ အသဈဖှဈပုံရသညြ..။

လုံးဝ မဖတဖြူးသေးသည့အြတှကကြှောင့သြာ အသဈဟု ဆိုရသညြ..။ အမှနအြားဖှင့ြ ညဈေးတနြးအဟောငြးဆိုငကြ ဝယလြာသည့ြ စာအုပမြွားသာ ဖှဈသညြ..။ ဖိုးတာကလညြး သူ့အဖေ အလဈကိုခွောငြးနသညြေ…။ သိပမြကှာပါ…သူ့အဖေ ကိုညိုလုံးမှာ စာဖတရြငြး အိပပြွောသြှားသညြ..။ မဂျဂဇငြးစာအုပကြို ကုတငဘြေးတှငြ ခထွားသညြ..။ ဖိုးတာကလညြး သူ့အဖနေား အသာသှား၍ စာအုပကြိုလှနကြှည့လြိုကသြညြ..။ စာအုပထြဲတှငြ စာအုပဆြိုဒအြသေးလေးတဈအုပြ ထပညြှပထြားသညြ..။စာအုပလြေးက ခပပြါးပါး..။ လကနြှိပစြကြ နှင့ြ ရိုကထြားသညြ..။

ဒီစာအုပမြွိုး တဈခါမှ မတှေ့ဖူး၍ ဖိုးတာမဂျဂဇငြး စာအုပထြဲက ဆှဲယူလိုကသြညြ..။ ပှီးတော့ အိမအြပေါထြပြ တကပြှီး အနောကခြနြးထဲ ဝငဖြတနြသညြေ..။ စာအုပနြာမညကြ နတသြုဒျဓါတဲ့…။ရေးသူက ဘိုးထူး..၊ ဖိုးတာစိတထြဲ အထူးအဆနြးသဖှယဖြှဈနသညြေ..။ စဖတဖြတခြငွြး ကောငြးရဲ့လား ဒစေီ…ဟူသော စာပိုဒကြို စတှေ့ရသညြ..။ ဖိုးတာတဈယောကြ အတောလြေး စိတဝြငစြားသှားပှီးဆကဖြတသြညြ..။ စာအုပတြဈအုပလြုံး ပှီးဆုံးသှားသောအခါမှ မိနြးမနှင့ြ ယောကွြား လိုးကှပုံတှကေိုရေးသားထားသော အပှာစာအုပမြှနြး သိရတော့သညြ..။

စာအုပထြဲတှငြ အပှာဇာတလြိုကဖြှဈသော ဂွော့မောငမြောငတြုတြ ဆိုတဲ့ အကောငနြှင့ြ ဒစေီမှမှအေး ၊ဒေါလြီ ၊ လှမွိုးယဉြ ဟူသော မိနြးမလေးတို့ လိုးကှပုံကို ရေးထားသညြ..။ စာအုပဖြတပြှီးသောအခါ ဖိုးတာပေါငကြှားမှ လီးတနကြှီးမှာ ပုဆိုးကို ဖောကထြှကမြတတြ တောငမြတနြပေါတော့သညြ..။ သို့သောြ သူ့စိတထြဲမှာ ဗိုကပြူသူတောြ ဝထျတုထဲက မုဆိုးမ မခငမြှနှင့ြ ဗိုကပြူသူတောတြို့ ဖှဈကှပုံလောကမြစှဲပဲ ဖှဈနသညြေ..။ မုဆိုးမ မခငမြှနှင့ြ ဗိုကပြူသူတောြ တို့ဖှဈကှပုံမှာ အခုအပှာစာအုပထြဲကလို ညဈညမြးတာတှကေို တဈတဈခှခှ ရေးမထားပဲ ပို၍ စှဲမကစြရာကောငြးသညြ..။

စာဖတသြူမှာ စာမဖတသြူထကြ အဆပေါငြးမွားစှာ သာသညြ..။ သန့သြန့ြ ၊ ညဈညဈ ယူတတလြငွဗြဟုသုတ ရ၏..။ အတှေးအမှငကြယွြ၏..။ ဖိုးတာက အပှာစာအုပကြို ဖှကယြူခဲ့ပှီး မဂျဂဇငြးစာအုပထြဲပှနညြှပထြားလိုကသြညြ..။ ကံကောငြးသညမြှာ သူ့အဖကေ ထိုအခွိနထြိအိပလြို့ကောငြးတုနြးရှိသေးသညြ..။ သညဖြှဈရပမြှာ မကှာခငကြမှ ပေါပြေါကထြားသော ပူပူနှေးနှေး ဖှဈရပြ ဖှဈသညြ..။ပှနခြါနီးတှငြ ကိုမှတကြွောနြှင့ြ မတငကြှညမြတို့မှာ တဈယောကကြို တဈယောကြ ပှေ့ဖကနြမြးရှုတလြကွြ အလှမြးသယနြကှသေေးသညြ..။

“ဟှနြး…ခုမှ ကဲနလေိုကတြာ….သူမွားကို ခိုးပါခိုးပါ ဆိုတုနြးကတော့ သတျတိမရှိပဲနဲ့….အခု ဖိုးခှေးမယားဖှဈတော့မှ ဒီလီးက တောငရြသတဲ့လား….” မတငကြှညမြက ကိုမှတကြွောြ ပေါငကြှားက လီးတနကြှီးကို လကနြှင့ြ ဆုတကြိုငရြငြး ပှောသညြ..။လီးတနကြှီးကမူ ပွော့ခှငေိုကဆြငြးကလွကွပြငြ..။ တဈခွီမွှ လိုးရုံဖှင့ြ သညလြောကအြခှအနေဆေိုလငွသြိပတြော့ မဟနလြှ..။ ပှီးတော့…လီးက သူ့ယောကွြား ဖိုးခှေးထကတြောငြ တိုသေးသညြ..။ ငယရြီးစားမို့သံယောဇဉြ ဖှဈခဲ့ဖူးသောကှောင့ြ သာ ခံလိုကရြသညြ..။ လီးက မကလြောကစြရာ မကောငြးလှ..။ ပှီးတော့သူ့မိနြးမက ကိုယဝြနအြရင့အြမာကှီးနဲ့မို့ လာလိုးခှငြးဖှဈသညြ..။

မတငကြှညမြ တဈယောကြ ကိုမှတကြွောြ လီးတနကြို ဆုပကြိုငနြရငြေးကပငြ အတှေးဝငလြာ၍ ခကွခြငွြးလှှတပြဈလိုကလြသညြေ..။ “ကဲ….တောြ သှားတော့လေ…တောကြှာ သူမွားတှေ ရိပမြိသှားရငြ ပှူနာတကကြုနမြယြ…၊ ကိုဖိုးခှေးကတဇောကကြနြး…၊ နောကရြကတြှေ မလာနဲ့တော့နောြ…။ ကွုပကြသာ ခစွခြဲ့ရတာပါ..တောကြ တကယမြခစွပြါဘူး..။ အခုဟာလဲ တော့ဟာမ ဗိုကကြှီးနလေို့ လုပမြရလို့ ကွုပကြိုလာလိုးတာ သိပါတယြ… ” မတငကြှညမြ၏ သိသိသာသာ ပှောငြးလဲသှားသော အပှုအမူကှောင့ြ ကိုမှတကြွောြ အံ့သှသှားသညြ..။သို့သောြ တဈကိုယလြုံး နုံးခွိနေ၍ ဘာမှလညြး မပှောခငွြ..။

ပှီးတော့ မတငကြှညမြ ပှောတာတှကလေညြးအမှနတြရားတှမေို့ ဆိတဆြိတနြလေိုကသြညြ..။နှဈယောကသြား ကိုယ့အြတှေးနှင့ြ ကိုယြ ခတျေတငှိမသြကနြကှစေဉြ…. “ဗွို့…..မတငကြှညမြ….” အိမအြပှငဘြကကြ အောခြေါသြံကှောင့ြ ကိုမှတကြွောရြော မတငကြှညမြပါ ပွာယာခတသြှားကှသညြ..။အမှတတြမဲ့မို့ ဘယသြူခေါမြှနြးလညြး သဲသဲကှဲကှဲ မသိလိုကြ..။ “ဗွို့…မတငကြှညမြ….” အပှငကြ နောကထြပြ တဈခှနြး ထပခြေါလြိုကသြညြ..။ သညတြော့မှ မတငကြှညမြ ခေါငြးနပနြး ကှီးသှားရသညြ..။ “ဟောတော့…ဒုကျခပဲ….ဖိုးခှေးတူ..ဖိုးတာ…ကဲ..ကိုမှတကြွောြ.အဲဒီအပေါကဖြှင့ပြှီး..ကွောထြှကသြှားတော့….”။

ကိုမှတကြွောလြညြး ပုဆိုးကို ကပွာကယာဝတလြကွြ အပေါကဖြှင့ပြှီး လဈထှကသြှားသညြ..။မတငကြှညမြလညြး ထမီတဈထညကြို ကောကဝြတရြငလြွားပှီး… “အေး….ဖိုးတာလား…ငါရှိတယဟြဲ့…လာပှီ… မတငကြှညမြ သူဝတထြားသော ထမီကို ငုံ့ကှည့ရြငြး ..ဟငြး..တောပြါသေးရဲ့ ..။ စောစောကစောကဖြုတနြဲ့ လီးသုတထြားတဲ့ ထမီ မဟုတလြို့…။ မတငကြှညမြက စေ့ထားသော တံခါးကို ဖှင့ပြေးရငြး….. “တံခါးက စေ့ထားတဲ့ဟာကို ဝငခြဲ့တာမဟုတဘြူး…” “ကိုမှတကြွောကြှီး ရှိနတေဲ့ဥဈစာ..၊ ဘယလြိုလုပြ ဝငလြို့ဖှဈမှာလဲဗွ…..” ဖိုးတာလညြး စိတပြေါကပြေါကနြဲ့ ဒဲ့ပှောခလွိုကသြညြ..။

စောစောကတော့ ဒီလိုပှောဖို့ စိတကြူးမရှိ..။မတငကြှညမြက မကှညပြေါကနြဲ့ ငေါကသြလို ငမြးသလိုပှောလာသောကှောင့ြ ခပခြဉွခြဉွြ ရှိတာနဲ့ပှောထည့လြိုကသြညြ..။ ဖိုးတာစကားကှောင့ြ မတငကြှညမြ ခေါငြးနပနြး ကှီးသှားရပှနသြညြ..။ ရငတြှလညြေး တဒိနြးဒိနြးခုနလြာသညြ..။ သို့သောြ မကွနြှာ ခပတြငြးတငြးနဲ့… “အောငမြယြ…..သနောကောငကြ စှပစြှပစြှဲစှဲ…ဘယမြလဲ…နင့ပြထှေးမှတကြွောရြှိတာ..သှားကှည့စြမြး..အခနြးထဲ….” “အခုတော့ လိုးလို့ အားရလို့ ထှကသြှားပှီနမှောပေါ့….” “အောငမြာ…ရာရာစစ..ပှောလကေဲလေ……ကဲဟာ…..” မတငကြှညမြက ဖိုးတာကို ပါးရိုကရြနြ လကအြလှှဲ။

ဖိုးတာက ငုံ့ရှောငလြကွြ စောစောက မတငကြှညမြတို့နှဈယောကြ လိုးနကှသေော အခနြးထဲ ပှေးဝငသြှားသညြ..။ မတငကြှညမြလညြး ခတျေတကှောငကြှည့နြရောမှ ဖိုးတာနောကသြို့ ပှေးလိုကသြှားသညြ..။ အခနြးထဲရောကတြော့ ဖိုးတာကစောစောက စောကဖြုတနြဲ့ လီးကို ကကွနွန သုတထြားသော ထမီကို ဖတွခြနဲ ကောကယြူလိုကပြှီး…စုလုံးလိုကသြညြ..။ ထိုစဉြ …မတငကြှညမြ အခနြးထဲ ရောကလြာသညြ..။ ဖိုးတာ ဝုနြးခနဲ ခုတငပြေါခြုနတြကလြိုကသြညြ..။ ပှီးတော့ ကိုမှတကြွောြ ထှကသြှားသော အပေါကမြှ အပှငသြို့ ထှကလြိုကပြှီး… “ခငဗြွားနဲ့ ကိုမှတကြွောတြို့ ဒီအခနြးထဲမှာ လိုးနကှတောကို ခွောငြးကှည့နြတော ကှာပှီ…၊၊

ဦးလေးမရှိတုနြး လငငြယနြဲ့ နောကမြီးလငြးတာကို ဦးလေးကို တိုငရြမယြ..။ ဟောဒါ အခိုငမြာဆုံးသကသြပေဲ..။ ဒီထမီထဲမှာ ခငဗြွားစောကရြနေဲ့ ကိုမှတကြွောြ လရတှေေ ရှိတယြ..။ ဟုတြ မဟုတဓြါတခြှဲစဈလိုကရြငြ ပေါလြာမှာပဲ…။ ရော့ ….အမကေ ပေးခိုငြးလိုကတြဲ့…ခငဗြွား ငှနှဈေဆယြ….” ဖိုးတာက ငှနှဈေဆယကြို လုံးခှပှေီး အပေါကကြ လှမြးပဈသညြ..။ ငှနှဈေဆယကြ ကုတငအြထကတြှငကြသွှားသညြ..။ ဖိုးတာက ထမီကို စုလိမပြှီး ခါးထဲထိုးထည့ကြာ ခပသြှကသြှကြ ထှကသြှားပါတော့သညြ..။ဟုတြ မဟုတြ ဓါတခြှဲစဈလိုကရြငြ အဖှေ ပေါလြာမှာပဲ ..ဟူသော ဖိုးတာစကားကှောင့တြုနလြှုပခြှောကခြှားသှားသညြ..။

ဖိုးတာက သူ့အမကေို ပကပြကစြကစြကြ ပှောခဲ့သဖှင့ြ သူ့ကို ကလဲ့စားခွသှေားပုံရသညြ..။ ဒီပှူနာကို ပှလညေအြောငြ ဖှရှငြေးဖို့ မတငကြှညမြ အပူတပှငြး အကှံထုတရြပါတော့သညြ..။ “ခငတြာ…..ရေ…..ဟေ့ ခငတြာ…..” “ဟဲ့….ဘာလို့ အဲဒီလောကကြှီး အောခြေါနြတောလဲ…ဒီမှာ ရှိတယြ….” မခငတြာက မီးဖိုခနြးအပှငတြှငြ ဆနရြှေးနရောမှ လှမြးပှောသညြ..။ မတငကြှညမြ မကွနြှာက ခွိုနသညြေ..။မတငကြှညမြက မခငတြာနှင့ြ မကွနြှာခငွြးဆိုငြ တှငြ တစောငြး ဝငထြိုငရြငြး…. “ညညြးသားကို အကှှေးနှဈဆယြ..ပေးခိုငြးလိုကတြာဆို….” “အေးလေ…ညညြးပဲ ပှောဆိုသှားပှီးတော့….”။

“အမလေး…ခငတြာရယြ…ဒါလေးပှောမိတာနဲ့မွား…ဖှဈနလေိုကတြာ…ကောငမြရယြ…” “ညညြးပဲ…စဉြးစားကှည့လြေ…ငါက သူမွားဟာယူထားပှီး မပေးပဲ လိမထြားတဲ့ပုံစံ…မွိုး..” “ညညြးကို ရညရြှယတြာ မဟုတပြါဘူးအေ..၊ အနောကရြှာက မိဇီးကှကကြို ရညရြှယပြှီး ပှောတာရောသှားလို့ဟဲ့…ယောငြးမရဲ့…ညညြးမောငနြဲ့ မညားခငကြထဲက ဒို့နှဈယောကကြ ညီအဈမလိုခစွခြဲ့ကှတာပဲ…၊ အင့ြ…ငှနှဈေဆယြ ပှနယြူထားလိုကြ..ပှနမြပေးနဲ့တော့…” မတငကြှညမြက ဆနဗြနြးပေါတြှငြ ခထွားလိုကသြညြ..။ မခငတြာက မသိမြးပဲ ဒီအတိုငြးထားလိုကသြညြ..။စောစောကလို မကွနြှာကှောတော့ မတငြးတော့..။

“ဟဲ့…ယောငြးမ…ယူပှီး သိမြးထားလိုကလြေ….ဟယြ…။ ညညြး ငါ့ကို ငှငေါးကပွြ ပေးတုနြးကငါ့ကိုခစွရြငယြူဆိုလို့ ငါယူခဲ့ရတာ မှတမြိသေးလား…အခုလညြး ငါ့ကိုခစွရြငယြူ…မိခငတြာ….” သညတြော့မှ မခငတြာ မကွနြှာက ပှုံးဖှီးဖှီးကှီး ဖှဈလာပှီး..ပိုကဆြံ နှဈဆယကြိုယူ၍ ရငဘြတထြဲထည့လြိုကသြညြ..။အခု ဖိုးတာအဖနေဲ့ မညားခငြ မခငတြာမှာ ငယရြညြးစား ရှိခဲ့ဖူးသညြ..။ သူမကို လိုးသှားသော မှတကြွောြ၏ညီဖှဈသညြ..။ သူတို့နှဈယောကြ မတငကြှညမြတို့အိမတြှငြ ခွိနြးတှေ့ကှရာ နှုတပြိတခြအဖှဈ ငှငေါးကပွပြေးသညြ..။ မတငကြှညမြက လုံးဝမယူ ..။ ဇှတငြှငြးသညြ..။

မခငတြာက ငါ့ကိုခစွရြငယြူ ဟုအကှပကြိုငပြေးသဖှင့ြ ယူခဲ့ရသညြ..။ ပှီးတော့ မခငတြာက ပှောသေးသညြ..။ “ဟေ့…ကောငမြယူလိုကြ..အဲဒါ သူကပေးတာ..သနဘြကခြါ တောငဘြကရြှာ ဘုရားပှဲ..။ စိနလြှမှိုငဇြာတပြါတယြ..။ အဲဒီအတှကြ မုန့ဘြိုးတဲ့…ရော့..ယူပါဆို..” မခငတြာက သူမလကထြဲ ဇှတထြည့ခြဲ့ဖူးသညြ..။ “အယြ….ဖလေိုးမ…အခုခွိနထြိ သတိရတုနြးပေါ့..လေ….” မခငတြာက ပှုံးရှှငစြှာ မေးသညြ..။ “ဟဲ့…မှတမြိတာပေါ့အေ့…။ ဘုရာပှဲ ပထမညက ညညြးတို့နှဈယောကြ ငါ့ကိုပတပြှီး ကနဘြောငရြိုးပေါသြှားတှေ့ကှတာလေ…” မခငတြာ မကွနြှာမှာ နီမှနြးသှားသညြ..။

ထိုညက သူ့ရညြးစား လှသောကြ သူ့ကို ပယပြယနြယနြယဆြောထြည့လြိုကသြညြ မဟုတပြါလား…။ ဘုရားပှဲ ပှီးတဈပတလြောကြ အရောကတြှငြ လှသောြ ပိုးထိ၍ဆုံးသှားခဲ့သညြ..။ လှသောနြဲ့ ရသော ကိုယဝြနကြို တိတတြိတပြုနြး ဖကွခြခွဲ့ရသညြ..။ ထိုကိဈစကိုမခငတြာအမနှငေ့ြ မတငကြှညမြ တို့သာ သိကှသညြ..။ နောကတြော့ ဖိုးတာအဖေ ကိုညိုလုံးနှင့ညြားခဲ့ကှသညြ..။ မတငကြှညမြလညြး မခငတြာ၏ မောငြ ကိုဖိုးခှေးနဲ့ ညားခဲ့သညြ..။ မခငတြာ မကွနြှာမှာဒေါသတှေ ကငြးစငသြှားပှီး ယခငလြို ပှုံးပှုံးရှှငရြှှငြ ပှနဖြှဈလာသညြ..။ “အောြ…ဒါနဲ့ ညညြးသားရော….၊ ငါ အနောကရြှာ အကှှေးသှားတောငြးခငွလြို့ အဖောြ ခေါသြှားအုံးမယြ… “။

“အေး အေး ခေါသြှားလေ..ဖိုးတာရေ..ဟေ့ ဖိုးတာ….” “ဗွို့…လာပှီ အမေ…” ဖိုးတာတဈယောကြ မတငကြှညမြ ရောကလြာကထဲက အိမအြပေါထြပြ ထရံပေါကမြှခွောငြးကှည့နြခေဲ့သညြ..။ သူ့အမနှငေ့ြ မတငကြှညမြတို့မှာ သူ့မကွစြိအောကမြှာပငြ ငှိမြးခမွြးရေးရ၍ပှုံးပှုံးရှှငရြှှငြ ရယရြယမြောမော ဖှဈသှားကှပါတော့သညြ..။ဖိုးတာ သူ့အမနေား ရောကသြောအခါ…. “မငြး ဒေါလြေးက အနောကရြှာ ကှှေးသှားတောငခြငွလြို့ အဲဒါ အဖောလြိုကသြှားစမြး…” “ဟုတကြဲ့ အမေ….” “ကဲပါ…တငကြှညမြရယြ..ဖိုးခှေးမရှိတုနြး ညညြးတူကို အဖောခြေါထြားလိုကြ.. ။

ငါ့သားကို ထမငြးတော့ဝအောငကြှှေးနောြ…ကောငမြ…” မခငတြာ စကားအဆုံးတှငြ…. “ကောငမြ…ညညြးဗိုကထြဲ ပုဏျဏားပါပုံရတယြ…၊ ငါကလဲ အခု အဲဒါပှောမလို့…ဟဲ့..အဟငြးဟငြး…ထမငြးမွား အဆနြးလုပလြို့အေ….” ဖိုးတာတဈယောကြ မတငကြှညမြနဲ့ နောကကြ ကောကကြောကပြါအောငြ လိုကသြှားရပါတော့သညြ..။အနောကရြှာက အကှှေးတောငြး ပှနလြာတော့ ည ရှဈနာရီတောငြ ထိုးပှီ..။ ဖိုးတာက လှညြးကိုသာဂရုစိုကမြောငြးလာသညြ..။ တဈလမြးလုံး စကားတဈခှနြးမှ မပှော….။ မတငကြှညမြက ဒီနေ့ညအတှကြ စီမံကိနြးတှေ ခကွာ စိတကြူးယဉလြာသညြ..။

နေ့လညကြ မထငမြှတပြဲဖှဈသှားရသည့ြ ကိဈစအတှကြ မတငကြှညမြ ယူကှုံးမရ ဖှဈနသညြေ..။ သူ့ကို မခစွြ၍ ပဈသှားခဲ့သောမှတကြွောြ၏ အလိုဆနျဒကို လုံးဝ မလိုကသြင့ြ…။ ပှီးတော့ သူ့မိနြးမ ဗိုကကြှီးလို့ လိုးမရမှ သူမကိုလာလိုးခှငြးဖှဈသညြ..။ ငယရြညြးစား ဖှဈခဲ့ဖူးတာက တဈကှောငြး..။ မှတကြွောြ ကိုယနြှိုကကြအပှောကောငြး အနှူးကောငြးတာ တဈကှောငြး..။ ရညြးစားဘဝက ဖကရြုံ နမြးရုံ နို့အကိုငခြံရုံက လှဲ၍အလိုးမခံဖူးခဲ့တာက တဈကှောငြး …စသညတြို့ကှောင့ြ မှတကြွောနြှင့ြ ဖှဈခဲ့ရခှငြးပငြ..။ အလိုးခံပှီးမှ မတငကြှညမြ တဈယောကြ နောငတြ ရမိသညြ..။

တကယတြော့ မှတကြွောကြ သူ့ကိုကွောသှားခှငြးသာ ဖှဈသညြ..။ ထို့ကှောင့ြ နောကနြောငြ မပတသြကဖြို့ တငြးတငြး ပှောလိုကခြှငြးဖှဈသညြ..။ တကယ့ကြိဈစကှီးကိုမှ သူ့ယောကြွား ကိုဖိုးခှေး၏ တူအရငြးခေါကခြေါကြ ကမှငသြှားတှေ့သှားခဲ့ရသညြ..။ သူ့အမေ မခငတြာကိုမွား တိုငလြိုကလြမလေား ဟု ထူပူပှီးလိုကခြဲ့ရသညြ..။ တောပြါသေးရဲ့..တိုငပြုံ မရသေး..။ မိခငတြာကလညြး ငှနှဈေဆယပြှနပြေးလိုကသြည့အြတှကြ အကှညဓြါတြ ရသှားသညြ..။ ဒါတငမြက ငယကြွိုးငယနြာကိုပါသတိရလာအောငြ ဖောပြှောခဲ့သညြ..။ အမှနတြကယအြားဖှင့ြ မခငတြာနှင့ြ မတငကြှညမြတို့မှာအလှနခြစွကြှသည့ြ ငယသြူငယခြငွြးတှေ ဖှဈသညြ..။

ရှဖောရြှဖကြ ထဖောထြဖကြ ..နို့စို့ဖောြ နို့စို့ဖကမြွား ဖှဈကှသညြ..။ဖိုးတာကို လွှော့တှကလြို့တော့ မရ..။ အသကကြ ဘာမှ မကှီးသေးပမေဲ့ လူက ထှားထှားကှိုငြးကှိုငြး..။ဉာဏရြညဉြာဏသြှေးကလညြး ထကမြှကြ…။ ဖအတေူသားမို့ စာဖတကြလညြး ဝါသနာ ကှီးသညြ..။ လူထှားသလောကြ လီးမွားထှားလိုကလြငွတြော့ ဒီညအဖို့ မတငကြှညမြတို့ ရတနာပုံကိနြးဆိုကပြတေော့မညြ..။ ထို့ကှောင့ြ စကားမပှော တရားမဟော အတညပြေါကကြှီး လုပနြသေော ဖိုးတာကို အကဲစမြးခငွြ၍….. “ဟဲ့…ဖိုးတာရဲ့..စကားလေး ဘာလေး ပှောပါအုံး..ဟဲ့..။ တမေိလေး ကနွတောပဲ…”။

“ခငဗြွား..ကိုမှတကြွောကြှီးနဲ့..ပှောပေါ့ဗွ…..” ဖိုးတာအသံထဲတှငြ မနာလိုသံတှေ ပါနသဖှေင့ြ မတငကြှညမြ အားတကသြှားသညြ..။ “ဘာလဲ..နငကြ ငါ့ကို စိတဆြိုးနတော လား…” “ဟုတတြယြ….” “စိတခြွ..စိတခြွ…နောကြ ဒါမွိုး ဘယတြော့မှ မဖှဈစရဘေူး…ငါလညြး နောငတြရပါတယြ ဟယြ..။မှတကြွောနြဲ့ ငါနဲကက ငယရြညြးစားလေ..ပှီးတော့ သူကလညြး အပှောကောငြးတော့ သူ့ကိုအလိုလိုကမြိသှားတာပါ..။ ပှီးတော့….မငြးဦးလေးကလဲ……….” မတငကြှညမြက မငြးဦးလေးကလဲ..ဟုဆိုကာ ရှေ့မဆကပြဲ ရပထြားလိုကသြညြ..။ ဖိုးတာ သိခငွစြိတတြှပှငြေးပှလာရသညြ..။

“ဘာ…မငြးဦးလေးကလဲ…လဲပှောလဗွော….” မတငကြှညမြက တောတြောနြဲ့ မပှောသေးဘဲ ငှိမနြသညြေ..။ ရှေ့တဈခေါလြောကတြှငြ ရှာကိုလှမြးမှငနြရပှေီ…။ ဖိုးတာ သိခငွဇြောတှေ ပှငထြနြးလာသညြ..။ “ဒေါလြေးကလညြး ..ပှောလဗွော….” ဒေါလြေးဟု ခေါလြိုကသြဖှင့ြ ဖိုးတာ စိတကြှညသြှားမှနြး မတငကြှညမြ သိလိုကသြညြ..။ “မငြးကလညြး…ပှောပါ့မယြ…..ဒီလိုဟဲ့..မငြးဦးလေးက လေ….ဟို..ဟို…ပနြး…သနတေယြေ….လေ…” “ပနြးသတယေဆြိုတာ ဘာလဲ…ဒေါလြေးရဲ့…” ဖိုးတာက သိလကွသြားနှင့ြ မေးလိုကသြညြ..။ မတငကြှညမြလညြး မထူးတော့ပှီမို့…… “ပနြးသတယေဆြိုတာ…မလိုးနိုငတြော့တာကို ပှောတာဟဲ့…။

နင့ြဦးလေးက ငါ့ကို ကောငြးကောငြးလိုးမပေးတာ ကှာပှီ…၊ ငါလဲ သှေးနဲ့ သားနဲ့ပဲ..ခံခငွသြေးတာပေါ့..” “ဒါမွား…ကိုမှတကြွောလြိုကောငမြွိုး ခံနသေေးတယြ…၊ ကနွော့ကြို ခံလိုကြ ပှီးတာပဲ…” “အံမယြ…ကှီးကှီးကယွကြယွြ..နဲ့….၊ နင့လြီးက ဘယလြောကြ မွား ရှိလို့လဲ…” “သိခငွရြငြ…ကိုငကြှည့လြေ….ဗွာ…” “ကဲ…ဒီလိုဆို ပှစမြး….ပှစမြး….” မတငကြှညမြက လှညြးမောငြးနသေော ဖိုးတာအနားတိုးကပလြာပှီး…နောကမြှနေ၍ ပေါငကြှားဆီလှမြးနှိုကလြိုကသြညြ..။ ဖိုးတာ ပေါငကြှားက တောငမြတနြသေော လီးတနကြှီးကို စမြးမိသောအခါမတငကြှညမြ တဈယောကြ အမလေး တမိမတတြ ကှကသြီးတှေ ဖငွြးကနဲ ထသှားသညြ..။

ဟုတမြှ ဟုတကြဲ့လား…ဟု သံသယ ဝငသြှားသညြ..။ လီးတနကြှီးက နညြးနညြးနောနောဟာကှီး မဟုတြ..။လကတြဈဆုတစြာမက ကှီးမားတုတခြိုငလြှသညြ..။ အရှညကြလညြး တဈထှာကွောကြွောလြောကရြှိသညြ..။ “ကဲ….ယုံပှီလား…ဒေါလြေး…ကိုမှတကြွောဆြိုတဲ့ ကောငကြှီးထကြ သာတယမြို့လား..။ သူ့လီးကကနွော့လြီးထကြ အမွားကှီးသေးတယြ..၊ ပှီးတော့ တဈခွီလောကြ လိုးရုံနဲ့ ပွော့ခှသှေားတဲ့ လီးဘိနြးစား….” မတငကြှညမြက ဖိုးတာအပှောကို သဘောကလွှနြးလို့ တခဈခဈ ရယမြောပါတော့သညြ..။ ပှီးတော့တငြးသထကတြငြးအောငြ ညှဈပှီး ဆုပကြိုငထြားလိုကသြညြ..။

ရှာထဲ ဝငတြော့မှ ဖိုးတာလီးကှီးကိုမလှှတခြငွြ လှှတခြငွြ နဲ့ လှှတလြိုကရြသညြ..။ ထမငြးစားသောကပြှီးကှသောအခါ ဖိုးတာက ပှောလိုကသြညြ..။ “ဒေါလြေး….ကနွောြ ထပခြိုးပေါြ သှားနှင့မြယြ….” “အေး အေး….သှားနှင့ြ….” မတငကြှညမြ ပနြးကနတြှေ ဆေးရငြးပှောလိုကသြညြ..။ ပနြးကနဆြေးပှီးသောအခါ သူ့လကကြို ဆပပြှာနှင့ပြှောငအြောငြ ဆေးပှီး မကွနြှာပါ သဈလိုကသြညြ..။ ပှီးတော့ သနပခြါးသှေးပှီး ကကွနွန လိမြးသညြ..။အပေါအြငြျကွီနှင့ြ ဘောလြီကို ခွှတြ၍ ရငဘြတြ ၊ခွိုငြး ၊ လညပြငြးတို့ကိုပါ လိမြးသညြ..။ သနပခြါး လိမြးပှီးသောအခါ ဓါတမြီးတဈလကနြဲ့ အပှငထြှကခြဲ့သညြ..။

အခုမှ သတိထားမိသညြ..။ဖိုးတာလီးမှာ သူမကိုငထြားသော လကနြှိပဓြါတမြီးအလုံးထကြ တုတသြညြ..။ လကနြှိပဓြါတမြီးနှင့ြ ထိုး၍ခှံတံခါးကို အသအခွော ပိတသြညြ..။ ထို့နောကြ အိမသြာထဲသို့ သှားပှီး သူ့ပေါငကြှားကစောကဖြုတကြှီးကို ဆပပြှာနှင့ြ အထပထြပအြခါခါ အကွိုအကှားပါ မကနွြ ပှတတြိုကဆြေးကှောပဈလိုကသြညြ..။ ဖိုးတာတဈယောကြ ထပခြိုးပေါြ ရှေးရခှငြးမှာ မှစေိုကအြိမမြို့ ခွောငြးကှည့လြငွြ မှငနြိုငသြညြ..။ သူကိုယတြိုငနြေ့လညကြ ခွောငြးကှည့ခြ့ှဲပီးသားမို့ နရော ရှေးရသညြ..။ ထပခြိုးပေါကြ လုံခှုံသညြ..။ အိမကြခေါငစြောကမြို့ ကယွကြယွဝြနြးဝနြး ရှိလှသညြ..။

အခငြးကလညြး ပဉွခြငြးမို့ တောင့တြောင့တြငြးတငြးရှိသညြ..။ ဖိုးတာက ဂှမြးစောငတြဈထညကြို ခေါကခြငြးလိုကသြညြ..။ ထိုအပေါမြှ ဘာဘူစောငတြဈထညဖြှန့ခြငြးသညြ..။ ပှီးတော့မှ ခေါငြးအုံးနှဈလုံးကို ယှဉထြားလိုကပြှီး ပကလြကလြှနအြိပရြငြး မတငကြှညမြကိုစောင့နြသညြေ..။ ပုဆိုးကို မလှနလြိုကပြှီး တောငမြတနြသေော သူ့လီးတနကြှီးကို ခပဖြှဖှလေး ဂှငြးတိုကပြေးနသညြေ..။အထကတြှငြ ထှနြးထားသော လသာမှနအြိမမြီးရောငကြ အားနညြးနသဖှေင့ြ မီးအရှိနမြှှင့ရြနြ ထပှီးလှည့လြိုကသြညြ..။ ပုဆိုးကို အိပယြာခငြးပေါြ ခွှတထြားခဲ့သဖှင့ြ သူ့ပေါငကြှားကလီးတနတြုတတြုတကြှီးမှာ လသာမှနအြိမမြီးရောငအြောကတြှငြ တရမြးရမြး တခါခါ နှင့တြောငမြတနြသညြေ..။

ထိုစဉြ မတငကြှညမြ တဈယောကြ ထမီရငလြွားနှင့ြ ထပခြိုးပေါြ တကလြာသညြ..။ မီးအရှိနြ မှှင့နြသေောဖိုးတာပေါငကြှားရှိ တောငမြတနြသေော လီးတနကြှီးကို ကှည့ကြာ ရမကသြှေးမွား ဆူပှကလြာပှီးစောကခြေါငြးအတှငြး ယားကှှ ပှထလာသညြ..။ စောကဖြုတအြုံကှီးတဈခုလုံးလညြး စူပှခုံးထလာနသညြေ..။ သူ့ယောကြွားလီးနှင့ြ သောလြညြးကောငြး ၊မှတကြွောလြီးနှင့သြောလြညြးကောငြး မနှိုငြးယှဉအြပသြည့ြ အရှယနြှင့ြ မမွှ ကှီးမား တုတခြိုငလြှသည့ြဧရာမလီးကှီးကို ကှည့ကြာ ကာမရာဂစိတတြှေ ထသထကြ ထ ကှှသထကြ ကှှလာပါတော့သညြ..။

မတငကြှညမြက ဖိုးတာအနား တိုးကပသြှားပှီး တောငနြသေော လီးတံကှီးကို ဆုတကြိုငကြာ အိပယြာဆီသို့ဆှဲခေါလြာသညြ..။ ပူနှေးတောင့တြငြးသော လီးတနကြှီးအတှေ့က မတငကြှညမြ၏ ရာဂမီးကိုအရှိနတြငှီးငှီးနဲ့ တဟုနြးဟုနြး တောကလြောငစြပေါတော့သညြ..။ “ကဲ…ကဲ….ဒေါလြေး ခံခငွလြှပှီ…ကှာ….လိုးတော့ နောြ….” မတငကြှညမြက ရမကဇြောထနသြော အသံဖှင့ြ ပှော၏…။ အသံလှိုငြးတှကေ တုနခြါ အကကြှဲလကွရြှိသညြ..။ မတငကြှညမြလညြး ထမီ ခွှတခြထွားပှီး ဖှဈရာ ကိုယတြုံးလုံးကှီးနှင့ြ ဖှဈသညြ..။ တငြးရငြးဝငြးအိ မို့မောကြ စူတကနြသေော နို့ကှီးနှဈလုံး ..။

ဖှေးဖှေးတုတတြုတြ ပေါငတြနကြှီးနှဈသှယြ..၊ပေါငနြှဈလုံးကှားအရငြးရှိ စောကမြှှေးပါးပါးလွားလွားနှင့ြ အဲဒီအောကမြှာမှငသြာလှနြးလှသောစောကဖြုတဖြောငြးဖောငြးပှဲပှဲကှီး….။ သညကြဲ့သို့သော ရူပါရုံ ကာမဓါတကြ လူပွိုသိုး ဖိုးတာကို မှှူဆှယဖြမြးစားလကွြ ရှိရာ ဖိုးတာ မကွလြုံးတှအရေောငတြလကလြကြ ထှကလြာသညြ..။ မတငကြှညမြက အိပယြာခငြးပေါြ ပကလြကလြှနအြိပမြညြ ပှုရာ… “ဟိုး…ဟိုး….နအေုံး ဒေါလြေး…..” ဖိုးတာက မတငကြှညမြလကကြို ဆှဲပှီး မလိုကသြညြ..။ “ဟငြ….ဘာလုပအြုံးမှာလဲ….လို့…” မတငကြှညမြက စိတမြရှညသြံဖှင့ြ မေးသညြ..။

“ဟို..သတျေတာပေါြ လကထြောကပြှီး ဖငကြုနြးပေး..ဒေါလြေးရာ..” “ဟှနြး….အတောတြတနြိုငတြဲ့….တဏှာရူးလေး….ဟငြး….” သညလြို စိတထြဲက ပှောရငြး ၊ ပှုံးရှှငသြော မကွနြှာဖှင့ြ သတျေတာပေါြ လကထြောကပြှီးဖငကြုနြးပေးလိုကသြညြ..။ ပှည့ဖြှိုးအကကြားနသေော ဖငအြိုးကှီးနှဈမှှာက မီးရောငအြောကတြှငဝြငြးပှောငနြသညြေ..။ ဖိုးတာစိတတြှေ အရမြးလှုပရြှားလာသညြ..။ ဖငကြုနြးပေးထားရငြး မတငကြှညမြအတှေးတဈခု ဝငလြာသညြ.။ ဒီလောကြ သိနမှတေော့ ဖိုးတာ မိနြးမ လိုးဖူးထားပုံရသညြ..။ ထို့ကှောင့သြိခငွစြိတဖြှင့ြ…. “မငြးက မိနြးမ လိုးဖူးလို့ လား….”။

“ဟင့အြငြး….” “ဒါဖှင့ြ ဘာလို့ ဖငကြုနြးခိုငြးရတာလဲ….” “ဟဲဟဲ….ဒါက ဒီလို ဒေါလြေး ရ….” “အဖေ့ စာအုပစြငထြဲမှ အပှာကာတှနြးစာအုပတြှေ ရှိတယြ..၊ အဲဒါ ကနွောကြ ခိုးဖတထြားတာ..။ အဲဒီစာအုပထြဲမှာ အခုလို ဖငကြုနြးပှီး လိုးတာပါတယြ…” “အမလေး ဟဲ့နောြ… နှာထပုံကတော့…ဟှနြး..မပှောလိုကခြငွဘြူး….” “ဒေါလြေး….” “ဟငြ….” “ကနွောြ လိုးတော့မယနြောြ……” “အငြးပါ..လို့ဆိုနေ…” “ကိုမှတကြွောထြကြ အပှနတြဈသိနြးလောကြ သာအောငြ လိုးပှမယြ…ကှည့ြ…” ဖိုးတာက သူ့လီးတနကြှီးကို လကနြှင့ြ အသာဖှဲလကွြ စောကဖြုတအြဝကို တေ့ထားလိုကသြညြ..။

ပူနှေးနူးညံ့သော စောကဖြုတအြတှေ့က သူ့တဈကိုယလြုံးရှိ အကှောမှနသြမွှကိုလှိုငြးထလှုပခြတသြှားစလသေညြေ.။စောကရြညတြို့ဖှင့ြ စိုရှှဲဖောငြးကားနသေော စောကဖြုတပြှဲပှဲကှီးထဲသို့ သူ့လီးကှီးကိုထိုးနှဈထည့လြိုကပြါတော့သညြ..။ “ဇိ…ှ .ဇိ…ှ ဗွိ…ဗစွြ….ဗစွြ…..ဖတှ ြ…ဖတှ ြ….ဗစွြ….ဖှတြ…ဘှတြ…………” လီးတနကြှီးက တငြးကပွပြှည့သြိပစြှာ တဈရဈခှငြး တိုးဝငသြှားသညြ..။ နှေးထှရှေိနြးမှသော အရသာကိုလညြး ဖှဈပေါစြသညြေ..။ မတငကြှညမြတဈယောကြ လီးတနကြှီး အရှိနနြှင့ြ နဈဝငလြာသညနြှင့တြပှိုငတြညြး ခါးညှှတကြာ ဖငဆြုံကှီးက မှောကတြကသြှားသညြ..။

အားရကွနပေလြိုကသြညမြှာ ပှောပငမြပှတတြ..တော့..။ မကွလြုံးစုံမှိတကြာ အံကို တငြးတငြးကှိတလြကွြ ခံသညြ..။ မာကွောပူနှေးသော လီးကှီးအတှေ့က အီဆိမ့ြ ကငွတြကသြှားစသညြေ..။ဖိုးတာက လီးတနကြှီးကို အဆုံးထိရောကအြောငြ မှှုပထြားရာမှ တဖှညြးဖှညြး ပှနထြုတသြညြ..။လီးတနကြှီး အသှငြးအနှုတလြုပတြိုငြး စောကဖြုတကြှီးမှာ စူကှှလာလိုကြ ကွုံ့ဝငသြှားလိုကနြှင့ပြုံစံအမွိုးမွိုးဖှင့ြ လှုပရြှားနရသေညြ..။ အသှငြးအနှုတြ ခပမြှနမြှနြ ပှုလုပပြေးပှီးနောကြ ခါးသှယသြှယကြို ခပတြငြးတငြး ဆုပကြိုငကြာခှေးဆောင့နြညြးဖှင့ြ ခပကြှမြးကှမြး ပဈပဈဆောင့ပြါတော့သညြ..။

“ဖှတြ……..ပှတြ…ပှတြ…ဖလှတြ… အီး…အင့ြ…အမေ့….အား…..ကွှတြ ကွှတြ…အမေ့…ရှီး….ကွှတြ ကွှတြ….အီး အင့ြ…အား….” တနင့တြပိုးကှီး အဝငအြထှကလြုပနြသေော လီးတနကြှီးက မတငကြှညမြကို အားရကွနပေစြပေါသညြ.။မတငကြှညမြကလညြး ဖိုးတာရဲ့ ကှမြးသော ရမြးသော ဆောင့ခြကွမြွားနှင့ြ လွောညြီစှာ သူမဖငဆြုံကှီးကိုနောကသြို့ ပဈပဈပှီး ခံသညြ..။ “ဖှတြ…ဖှတြ….ပှတြ…ပလှတြ…..ဘှပြ……” “အီး….အင့ြ အမေ့….အင့ြ…အား….ကောငြးလိုကတြာကှယြ…..အမလေး….အား…..အမေ့…အင့ြ..အီး …..အား..ရှီး…..ကွှတြ ကွှတြ…..” ဖိုးတာက ခှေးဖငပြူးလငွြ အသအခွောကှည့သြညြ..။

ထို့ကှောင့ြ ခှေးဆောင့နြညြးဖှင့ြ ပီပီပှငပြှငဆြောင့လြိုးနိုငခြှငြး ဖှဈသညြ..။ ဝကလြိုး၊ နှားလိုးတို့သညြ ခှေးလို ကှာကှာမဆောင့နြိုငကြှောငြးသူသတိထားမိသညြ..။ တိရစ ျဆာနတြှထေဲတှငြ ဆောင့ဆြောင့လြုပနြိုငသြော သတျတဝါမှာ ခှေးဖှဈကှောငြးသူသတိပှုမိသညြ..။ အခု ခှေးလိုးနညြးဖှင့ြ မတငကြှညမြကို ဆောင့ဆြောင့လြိုးနပေါတော့သညြ..။ လိုးရသညမြှာ စီးစီးပိုငပြိုငပြှဈပှဈနှဈနှဈ ရှိလှသညြ..။ ဖိုးတာလခွောငြးကှီး တဈခုလုံး ပူရှိနြးကှှတကနြသညြေ..။ကိုမှတကြွောထြကသြာကှောငြး သကသြပှခေငွြ၍ ဖိုးတာကလညြး တအားဆောင့ဆြောင့လြိုးနသလေိုမတငကြှညမြကလညြး အလိုးခံနိုငကြှောငြး ပှလို၍ ဖငဆြုံကှီးကို တအားနဲ့ပငြ ပဈ၍ တှနြး၍ ခံသညြ..။

အရှယြ ကှာဟသောလြညြး လီးနှင့ြ စောကဖြုတမြှာ ဖဈဆိုကဖြှဈ အံကဖွှဈ၍ အလှနတြကညြီလကညြီရှိကှပါသညြ..။ မတငကြှညမြတဈယောကြ မရှယပြဲ စောကြဲမငြးဖှဈ ဆိုသလို မထငမြှတပြဲ ဖိုးတာ၏ လီးကှီးကိုအလိုးခံလိုကရြသဖှင့ြ သညတြဈသကစြာအတှကြ ဖူလုံလောကပြါသညြ..။ ကာမဘုံမှာ လူဖှဈရပါလကွကြာမအရသာကို မဝတဝ ခံစားရလငွြ အဘယမြှာ လူဖှဈကွိုးနပပြါမညနြညြး..။ ကာမအရသာကို တကညြီလကညြီ ခံစားရဖို့ ဆိုသညမြှာ စံခွိနမြှီ ကှီးထှားတုတခြိုငသြော လီးနှင့လြညြးတှေ့ရပါမှ ပှည့စြုံပလေိမ့မြညြ..။ မိမိလကနြှင့လြညြး ကာမဆနျဒပှည့ဝြအောငြ ပှုလုပနြိုငပြါသညြ..။

သုတတြညြးဟူသော စောကရြပေူတှေ ထှကသြှားလငွြ ကာမအထှတအြထိပရြောကသြညဟြု ဆိုနိုငပြါသညြ..။ သို့သောြ လကသြညြ လီးမဟုတြ ၊ လကြ၏ တာဝနကြ အလုပလြုပဖြို့ ဖှဈ၏..။ မိနြးမစောကဖြုတကြိုလိုးဖို့မဟုတြ..။ မိနြးမစောကဖြုတကြို လိုးရနအြတှကြ သဘာဝက ဖနဆြငြးပေးလိုကသြညမြှာလီးသာဖှဈသညြ..။ လီးအမွိုးမွိုး ရှိကှပရော ယခု ဖိုးတာ၏ ပေါငကြှားရှိ လီးတနကြှီးမှာ အရှယနြှင့မြမွှအောငြ ကှီးမားထှားကှိုငြးသော စံခွိနမြီ လီးတနကြှီး ဖှဈပါတော့သညြ..။ ကာမဆနျဒပှည့ဝြရေးအတှကြ လီးကှီးရုံနှင့ြ မပှီးသေး..။ ကှာကှာစိမြ၍ လိုးနိုငမြှ ခွီးမှမြးထိုကသြညြ..။

ယခုဖိုးတာ သူမကိုလိုးနသညေမြှာ နာရီဝကနြီးပါးရှိပှီ..။ ခုခွိနထြိ လရကေို ထိနြးသိမြးနိုငစြှမြး ရှိနတေုနြး..။တဈခွို့ဆိုလငွြ သုံးလေးခကွလြောကြ ဆောင့ရြုံနှင့ြ စောကဖြုတဒြဏကြို မခံနိုငပြဲ လရတှထှေကေသြှားတတသြညြ..။ တဖနြ ကှီးရုံ တုတရြုံ ၊ စိမလြိုးနိုငရြုံနှင့ြ မကွနပေထြိုကြ..။ လီးကို ဖှဲ့စညြးထားသော အကှောတှကလေညြးသနမြာအုံးမှ ဖှဈသညြ..။ ဖိုးတာလီးကှီး မာကှောသနမြာလိုကပြုံကတော့ တကယ့ကြို သံမဏိခွောငြးကှီးလိုဖှဈသညြ..။ ထို့ကှောင့ြ ဆောင့ခြကွတြိုငြး ဆောင့ခြကွတြိုငြးသညြ မတငကြှညမြ၏ ဘဝငအြသညြးကိုအကှီးအကယွြ စှဲခိုကသြှားစသညြေ..။

မတငကြှညမြတဈယောကြ ဖိုးတာကို အလိုးခံရငြး ဒီလီးကှီးကို အပိုငကြိုငထြားနိုငဖြို့ကှံစညစြိတကြူးနသညြေ..။ လီးကို အပိုငစြီးဖို့ဆိုသညမြှာ သူမက အပေးကောငြး အခံကောငြးမှာ ဖှဈမညြ..။သို့မှသာ သူမစောကဖြုတကြှီးကို စှဲမညဖြှဈသညြ..။ မတငကြှညမြက မှနမြှနသြှကသြှကကြှီး အဝငအြထှကလြုပနြသေော လီးတနတြုတတြုတကြှီးကို အစှမြးကုနညြှဈညှဈပေးသညြ..။ စောကဖြုတအြတှငြး ညှဈအားကှောင့ြ ဖိုးတာလခွောငြးကှီးတဈခုလုံးတရှိနြးရှိနြးတဖိနြးဖိနြး ကဉွဆြိမ့နြပေါတော့သညြ..။ သညနြရောမှာ အခှားသူသာဆိုလငွြ စောကဖြုတညြှဈအားဒဏြ မခံနိုငြ၍ သုတရြပေူတှပနြေးထှကကြုနတြော့မညြ..။

အခုတော့ လီးကှီးက နညြးနညြးမှ ဖှုံပုံမရ..။ မှနမြှနသြှကသြှကကြှီးသာဆောင့လြို့ညှောင့လြို့ ကောငြးဆဲဖှဈသညြ..။ လီးအပူရှိနြ စောကဖြုတအြပူရှိနတြို့မှာ စောကခြေါငြးထဲတှငရြဈဝဲ လှည့ပြတနြပေါတော့သညြ..။ မတငကြှညမြ စောကဖြုတကြှီးတဈခုလုံး ပှင့ကြနပြေါကထြှကမြတတြ ယားကှှလာသညြ..။ အကှောဆှဲသလိုအီးခနဲ အသံကှီးထှကသြှားပှီး ခနျဓကိုယတြဈခုလုံးလညြး ဆတခြနဲဆတခြနဲ တုနခြိုကသြှားသညြ..။အတှေ့အကှုံ သိပမြရှိသော ဖိုးတာသညပြငြ အတောလြေး လန့ဖြတွသြှားရသညြ..။ ထို့ကှောင့ြ အားရပါးရဆောင့နြသေော အရှိနကြို ဗှုနြးခနဲ ရပတြန့လြိုကမြိသညြ..။

“အို….ဟို ဟို…..ဆကြ ..ဆကဆြောင့လြေ..အဲဒါ…ဒေါလြေးပှီးသှားလို့ …တုနခြါသှားတာ….အ….ကွှတကြွှတြ…” “ဖှတြ….ဖှတြ…ပလှတြ…ဗှဈ….ပလှတြ…..ဘှပြ….ဖှတြ….” အခကွနြှဈဆယလြောကြ ဆောင့အြပှီးတှငြ ဖိုးတာတဈယောကြ ပါးစပကြ တအအ နှင့ြ အသံထှကလြကွမြတငကြှညမြစောကခြေါငြးထဲ လရပေူတှေ ပနြးထဲ့လိုကတြော့သညြ..။မတငကြှညမြတဈယောကြ ကွှနြးသတျေတာကှီးပေါတြှငြ မကွနြှာမှောကကြာ ကာမအရသာကို တစိမ့စြိမ့ခြံစားနသညြေ..။ သူမစောကခြေါငြးထဲသို့ တပှဈပှဈ နှင့ြ ပနြးထုတနြဆေဲ ဖှဈသော ဖိုးတာ၏သုတရြညပြူအတှေ့က သူမတဈကိုယလြုံးကို တငှိမ့ငြှိမ့ြ တသိမ့သြိမ့ြ အီဆိမ့သြှားစသညြေ..။

ကာမဆနျဒ ပှည့ဝြသှားပှီ ဖှဈ၍ လူလညြး ငှိမသြကသြှားသညြ..။ စောကခြေါငြးထဲမှာသုတရြညထြှကရြသညကြ ဂှငြးတိုကလြို့ သုတရြညထြှကရြသညနြှင့ြ လားလားမှ မတူပေ..။ ယခုကောငြးပုံကတဈမွိုး ဖှဈသညြ.။ ပူနှေးနူးညံ့သော စောကဖြုတအြတှငြးသားနုနုတှကေ အလှနထြူးခှားသော ဖောဋျဌပျပရုံကာမဂုဏတြှကေို သဘာဝကကွ ဖှဈပေါစြသညြေ..။ ထို့အပှငြ လီးသညြ ပုရိသ သဘာဝရုပပြိုငရြှငယြောကွြားသတျတဝါအတှကြ ကွားနှင့ြ သကဆြိုငသြော ကာမအာရုံကှောတှေ စုဝေးပေါငြးဆုံရာ ဌာနခွုပကြှီးဖှဈသလို…။ မိနြးမတို့ ပေါငကြှားရှိ စောကဖြုတသြညလြညြး။

ဣတျထိယကာမရုပပြိုငရြှငြ မိနြးမသတျတဝါအတှကမြနှင့သြကဆြိုငသြော ကာမအာရုံကှောတှေ စုဝေးပေါငြးဆုံရာ ဗဟိုဌာနခွုပကြှီး ဖှဈသညြ..။ စောကဖြုတနြှင့ြ လီးမှာ အပှနပြှနအြလှနလြှနြ ရဈပတနြှောငဖြှဲ့ဆှဲငငတြတသြော ဖိုဓါတြ မဓါတြ တှေ ရှိသညြ..။မိနြးမနှင့ယြောကွြားနှဈဦးသားတို့ အငြျဂါဇာတခြငွြး ပေါငြးစပြ၍ ကိုယစြီကိုယငြှ ကိုယ့သြဘာဝနှင့ြ ကိုယကြာမအရသာခံစားခှငြးကို မထေုနြ အမှုဟုခေါသြညြ..။ မထေုနဟြူသညြ အထတူ အရှတူ အကှှတူ မိနြးမ ယောကြွားနှဈဦးသားတို့ ရှှငမြှူးတကကြှှစှာကာမအရသာကို ကိုယစြီကိုယငြှ ကိုယ့သြဘာဝနှင့ြ ကိုယြ အကအွန ရယူခံစားခှငြးပငြ ဖှဈတော့သညြ..။

ထိုမထေုနကြိုပငြ ကာမစပယြှကခြှငြး ၊ လိုးခှငြး ၊ စောကဖြုတထြဲ လီးထည့ြ၍ အသှငြးအနှုတလြုပခြှငြး ဟုခေါကြှသညြ..။ ထို့ကှောင့ြ လကနြှင့ြ ဂှငြးတိုကြ၍ ကာမဆနျဒ ပှငှေိမြးစခှငြေး ၊ စောကဖြုတထြဲလကထြိုးထည့ြ၍ အသှငြးအထုတလြုပပြှီး ကာမဆနျဒ ပှပွေောကစြခှငြေးတို့မှာ နညြးမှနလြမြးမှနြ အစဈအမှနသြဘာဝကသွော ဖှဖွေောကခြှငြးမွိုး မဟုတြ..။ စောကဖြုတထြဲ ထည့ြ၍ လီးနှင့စြောကဖြုတြ ထိပတြိုကတြှေ့စပှေီး အသှငြးအနှုတအြဆောင့အြညှောင့လြုပပြှီးကာမဆနျဒ ပှငှေိမြးစမှသော အစဈအမှနြ သဘာဝကသွော ဖှဖွေောကခြှငြးပငြ ဖှဈသညြ..။

ယခု ဖိုးတာနှင့ြ မတငကြှညမြတို့မှာ စောကဖြုတထြဲ လီးထိုးထည့ပြှီး အသှငြးအနှုတအြဆောင့အြညှောင့လြုပြ၍ သုတရြတှေေ ဒလဟော ပနြးထှကကြာ သဘာဝကသွော ကာမဆနျဒ ပှငှေိမြးမှုကိုရယူထားကှလသညြေ..။ ယခုလို ဧရာမ လိုးပှဲကှီး ဖှဈပေါလြာရခှငြး၏ အဓိက အကှောငြးအရငြးမှာ သူ့အမေ မခငတြာနှင့ြ ဦးလေးနဲ့စပမြှ တောရြသော ဒေါလြေး တငကြှညမြတို့ မပှမလေညြ ဖှဈကှရာမှ စတငခြဲ့သောအကှောငြးအရာဖှဈသညြ….။ သို့သောြ ..ပွော့ခှခွေိနဲ့သှားခှငြး လုံးဝမရှိသေးပါ..။ အလှနအြမငြး တငြးတောင့ြ မနသညေ့တြိုငသြူ့မာနသြူ့ဟိတဖြှင့ြ ဝင့ဝြင့ထြညထြညြ ရှိနပေါသေးသညြ..။

ဖိုးတာက ကွှနြးသတျေတာကှီးပေါတြှငကြမကွနြှာမှောကလြကွြ မှိနြးနသေော မတငကြှညမြ၏ ပခုံးကို ဆှဲမလိုကသြညြ..။ မတငကြှညမြမတတြတရြပမြိသောအခါမှ စောကဖြုတထြဲ မှုပဝြငနြသေော လီးကှီးမှာ ဗလှတခြနဲ ကွှတထြှကသြှားပါသညြ..။ ဖိုးတာက မတငကြှညမြခါးကို နောကကြနေ သိုငြးဖကထြားရငြး ပခုံးသာနုနုအပေါြ မေးဖွားတငလြကွြ….. “ဒေါလြေး….ကောငြးလား..ဟငြ….” “အငြး……..” “ဘယလြောကကြောငြးလဲ..ဟငြ…” “အမွား..ကှီး………” “ထပြ လိုးပေးရအုံးမှာလား….ဟငြ…” “လိုးရမှာပေါ့….” “တကယြ….” “အငြး…………ပါဆို…..” ဖိုးတာလကနြှဈဖကြ ခါးမှတဆင့ြ အထကသြို့ ပှတရြငြးသပရြငြး တရှေ့ရှေ့ တကသြှားရာ။

တငြးတငြးအိအိဝငြးဝငြးမို့မို့ ဖံ့ှ ဖှိုးလှသော နို့ကှီးနှဈမှှာအရောကတြှငြ ဘရိတအြုပြ ရပလြိုကသြညြ..။ ပှီးတော့နို့ကှီးနှဈမှှာကို အရသာခံကာ ဖှဖှမှမှ ရှရှကလေး ဆုတခြွပေေးသညြ..။ ထိုအတိုငြး အခွိနအြတနကြှာအောငပြှုလုပနြရောမှ မတငကြှညမြက… “ကဲပါ…ခဏလောကြ ဖယစြမြးပါအုံး…ရပနြရတော ညောငြးလှပှီ….” သူ့ညာဖကလြကကြ ဖိုးတာပေါငကြှားက ငိုကဆြငြးနသေော လီးတနကြှီးကို နောကပြှနစြမြးဆုပလြိုကရြငြးပှောသညြ..။မတငကြှညမြတဈယောကြ ပွော့ခှရှေုံ့တှ မနသေော တငြးတငြးကှှကှှ လီးတနကြှီးကို ခပဖြှဖှလေးဆုတပြေးရငြး အထူးကွနပြေ ပွောမြှူးနသညြေ..။

လူငယသြလောကြ အလိုးကလညြး ကွှမြးလိုကသြည့ကြောငလြေးပဲ….။ “မငြးတကယြ မိနြးမ မလိုးဖူးသေးဘူးလား…” “အိုး….တကယမြလိုးဖူးသေးတာပေါ့…ဒေါလြေးရ.. ဘာလို့လဲဗွ…” “အငြး…မလိုးသာ မလိုးဖူးသေးတယြ.. တကယ့မြိနြးမကမွြးကှနတေေဲ့ လူကှီးကနွတောပဲ..လိုးတတလြိုကတြာလဲ လှနပြါရော…တကယ့ကြို…ဇောပြါပဲ…” ထိုသို့ပှောရငြး မတငကြှညမြက ဖိုးတာလီးတနကြှီးကို နှဈသကတြပမြကမြှုအပှည့ဖြှင့ြ အထပထြပြ အခါခါဆုတညြှဈပေးသညြ..။ လီးတနကြှီးက တဖှညြးဖှညြး တငြးတောင့လြာသညြ..။ “ကဲ…ခဏ…ထိုငကြှဦးစို့…ကှာ..” “ထိုငလြေ…ဒေါလြေးကလဲ..ကိုယ့ဖြာသာ ကို လီးဆှနပှေီးတော့….” နှဈယောကသြား ဂှမြးစောငထြူထူခငြးထားသော အိပယြာခငြးပေါြ ထိုငလြိုကကြှသညြ..။

ဖိုးတာကမတငကြှညမြ၏ တငြးတငြးအိအိ ဝငြးဝငြးမို့မို့ နို့ကှီးနှဈလုံးကို ပထမနမြး၏..။ ဒုတိယ တပှှတပြှှတနြဲ့စို့၏..။ ကလေးမမှေးဖူးသေးသော မိနြးမမို့ ဖိုးတာက ခုလို တပှှတပြှှတနြဲ့ စို့ပေးသောအခါယားလာသညြ..။ “အဟိ..ဟီး.ဟီး….အဟိ..ခဈခဈ….ယား….ယားတယကြှာ…. အဟိ..ခဈခဈ…တောပြါ..တော့….မနတတေတြော့ဘူး….ခဈခဈ….အို့…” နို့နှင့ြ စောကဖြုတမြှာ ဘယလြိုဆကသြှယရြေးလမြးကှောငြးတှေ ရှိနသညြေ မသိ..။ ယခုလို နို့ကိုဆုတခြွဆှေဲကိုငြ ပှတဆြှစို့ပေးလိုကသြောအခါ မတငကြှညမြ စောကဖြုတကြှီးမှာ စူကှှခုံးထလာသညြ..။

စောကခြေါငြးထဲမှာလညြး စဈခနဲစဈခနဲ ကဉွတြကယြားကှှလာသညြ..။ အတှငြးသားနုနုတှကေ ပှစိပှစိနှင့လြှုပရြှလာသညြ..။ စောကဖြုတကြှီးမှာ ဟစိဟစိဖှဈကာ အာလာသညြ..။ ဖိုးတာက ပကလြကကြားယားကှီးအိပနြသေော မတငကြှညမြဘေးမှ ဒူးထောကထြိုငပြှီး နို့ကှီးတှကေိုကုနြးစို့နသညေဖြှဈရာ သူ့ပေါငကြှားမှ လီးတနကြှီးမှာ စောစောကထကြ ပို၍ တငြးတောင့လြာသညြ..။တဆတဆြတနြှင့ြ ထောငမြတလြာပှနသြညြ..။ မတငကြှညမြက တဖှညြးဖှညြး တငြးတောင့စြပှုလာသော လီးတနကြှီးကို လကဖြဝါးနှင့ြ ဆုပကြိုငြ၍ဂှငြးတိုကသြလို လေးငါးခကွလြောကြ ဖှဲခွီ ရှုံ့ခွီ လုပပြေးလိုကရြာ။

သူမလကထြဲမှာပငြ လီးတနကြှီးမှာသံမဏိခွောငြးကှီးကဲ့သို့ မာကှောလာသညြ..။ဖှဈခငွရြာဖှဈ ဒီညတော့ ထငသြလို ကှမြးရမြးပဈလိုကမြညဟြု ဆုံးဖှတလြိုကသြညြ..။ တဆကတြညြးသူ့ယောကြွား ကိုဖိုးခှေး အမှဲလိုလိုသောကလြေ့ရှိသော တောအရကစြဈစဈ ၊ ပွားရညြ ၊ကှကြဥအကာတို့ဖှင့ြ ရောစပထြားသော အရကပြုလငြးကို သတိရလိုကသြညြ..။ ကိုဖိုးခှေးက သူမိနြးမကို ထငသြလောကြ မလိုးနိုငသြောအခါ သူ့ကိုယသြူ ပနြးသရေောဂါ စလာပှီဟုထငမြှတနြရော ထိုအခွိနမြှစ၍ အားကောငြးမောငြးသနြ လိုးနိုငအြောငဆြိုပှီး ထိုအရကကြိုသောကပြါတော့သညြ..။

တဈရကြ ထိုအရကတြှေ သောကပြှီး ကိုဖိုးခှေး ခါတိုငြးထကြ လိုးနိုငသြညကြိုသတိထားမိသညြ..။ သို့သောြ ပထမအခွီတှငြ လေးငါးဆယခြကွမြွှနှင့ြ လရထှကေသြှားသညြ..။ ထို့ကှောင့အြရကထြပသြောကပြှီး ဒုတိယအခွီလိုးပှနသြညြ..။ ဒုတိယ အခွီမှာ အတောကြှာကှာ လိုးနိုငကြှောငြးမတငကြှညမြ ကိုယတြှေ့ ကှုံလိုကရြသညြ..။ လိုးပှီးသညနြှင့ြ တပှိုငနြကြ ပကလြကလြှနကြာအမောဖှရပေါတော့သညြ..။ လီးကလညြး ပွော့ခှသေေးကှုံ့သှား၏..။ မတငကြှညမြ ဆှကှည့သြေးသညြ..။ လီးက လုံးဝကိုထမလာတော့..။ နောကဆြုံးလကလြွှော့ပှီး အိပလြိုကရြတော့သညြ..။

မတငကြှညမြက ဖိုးတာလီးကှီးကိုဂှငြးတိုကပြေးနရောမှ ရပလြိုကပြှီး.. “ကဲ…ဖိုးတာရေ…ခဏရပလြိုကအြုံး….” ဖိုးတာက မတငကြှညမြ နို့အုံတငြးတငြးမို့မို့ကှီးကို ထငသြလို ပှတဆြှဲစုတယြကနြရောမှ ရပလြိုကသြညြ..။ “ဘာဖှဈလို့လဲ…ဒေါလြေး….” “မငြးဦးလေး..သောကတြဲ့ အရကြ တှရှေိတယြ… အဲဒါသောကကြှရအောငြ…” “ဟာ…ဖှဈပါ့မလား…ဒေါလြေးရာ…ဦးလေးပှနလြာရငြ သိကုနမြှာပေါ့….” “ကိဈစမရှိဘူး…ငါ စပတြတတြယြ..၊ နောကရြကြ ပှနဝြယပြှီး စပထြားလိုကတြာပေါ့…” “ဒါဖှင့လြဲ..ဒေါလြေးသဘောပဲ….” မတငကြှညမြက ဘေးတှငပြုံထားသော ထမီကို ကောကစြှပြ ရငလြွားလိုကပြှီး ထပခြိုးပေါမြှ ဆငြးသှား၏..။

ဖိုးတာတဈယောကြ ဒီတဈခါ ဘယပြုံစံဖှင့ြ လိုးရမလဲဟု စဉြးစားနသညြေ..။ ထိုအခါ မထငမြှတပြဲအပှာစာအုပထြဲက လိုးနညြးတဈခုကို သတိရလိုကမြိသညြ..။ မိနြးမကို တစောငြးအနအထေား ခပကြှေးကှေး အိပစြပှေီး အပေါဘြကမြှ ခှထေောကကြို ရငဘြတဖြကဆြီကှေးထားစကော အောကဖြကမြှ ပေါငတြနပြေါြ ခှထိုငပြှီး စောကဖြုတထြဲ လီးထိုး၍ လိုးနညြးဖှဈသညြ..။ဒီတဈခါ လိုးလငွြ အဲဒီအပှာစာအုပထြဲကနညြးအတိုငြး လိုးထည့လြိုကမြညဟြု စိတကြူးယဉနြသညြေ..။ မတငကြှညမြ စောကဖြုတကြှီးကို လိုးရသညမြှာ အရသာရှိလှနြးလှသညြ..။ ပှဈပှဈနှဈနှဈ စီးစီးပိုငပြိုငကြှီးရှိလှနြးလှသညြ..။

လီးတနကြှီးတဈခုလုံး အီဆိမ့ကြငွတြကနြရပှေီး..လရတှေေ ထှကသြှားပှီဆိုလငွသြူ့တဈကိုယလြုံး လထေဲမှောကကြှှတကသြှားပလားဟုပငြ ထငလြိုကမြိသညြ..။ တဈကိုယလြုံး ရှိနြးဖိနြး ကှှတကသြှားပှီး လူမှာ ဟာခနဲ ဟငခြနဲ ဟိုကခြနဲပငြ ဖှဈဖှဈသှားရသညြ..။ယခုလညြး မတငကြှညမြက ဂှငြးတိုကပြှီး ဆှထားခဲ့သဖှင့ြ သူ့လီးကှီးမှာ မာကွောတငြးတောင့နြပှေီးလိုးခငွစြိတတြှေ ထကသြနပြှငြးပှလာ၍ လီးတနအြရငြးအောကနြားပိုငြးမှ အောင့သြလိုလို ကငွသြလိုလိုပငဖြှဈနပှေီ…။ မကှာခငြ မတငကြှညမြ ရောကလြာသညြ..။ လကထြဲတှငြ အရကပြုလငြး ၊ ခရားအိုးတဈလုံးနှင့ပြနြးကနနြှဈလုံး ပါလာသညြ..။

လကထြဲက ပဈစညြးတှကေို အိပယြာဘေးနားတှငြ ခထွားလိုကပြှီး… “ခဏနအေုံး…ဒေါလြေး မှပေဲကှောြ သှားယူလိုကအြုံးမယြ..” မတငကြှညမြ အောကထြပြ ပှနဆြငြးသှားပှနသြညြ..။ အိမသြာထဲဝငြ သေးပေါကခြဲ့ပှီးစောကဖြုတကြှီးထဲတှငြ ပပှနေသေော အရတှကေေို ရနေဲ့ ပှောငအြောငြ ဆေးကှောပှီး ဆပပြှာတိုကကြာအထပထြပြ သန့စြငခြဲ့သညြ..။ ပှီးမှ တံခါးကို အသအခွောပိတကြာ မှပေဲကှောမြွားကို ယူပှီး အပေါထြပပြှနတြကလြာသညြ..။ မတငကြှညမြ ဆငြးသှားကထဲက ဖိုးတာက အရကတြဈပနြးကနြ ငှဲ့ပှီး သောကထြားနှင့ြ သညြ..။ ပွားရညနြံ့ကှကြဥနံ့ သငြးနသေော တောအရကကြ သူ့ရငထြဲကို နှေးထှေးသှားစသညြေ..။

ပှီးတော့ ခရားအိုးထဲတှငထြည့လြာသောရကေို ခရားနှုတသြီးနှင့ြ ပါးစပတြေ့ပှီး သောကလြိုကသြညြ..။ နောကတြဈခှကထြပယြူသောကလြိုကပြှနသြညြ..။မတငကြှညမြ မှပေဲကှောြ ပနြးကနခြပွှီး ပှနအြထတှငြ ဖိုးတာက ထမီအောကစြကို ဆှဲ၍ ခွှတခြလွိုကသြညြ..။ “ဟဲ့….အမလေးတော့ စောကဖြုတြ…..” မတငကြှညမြက လှှတခြနဲ ယောငလြိုကပြှီး ထမီကို လှမြးဆှဲလိုကသြောလြညြး မမှီတော့..။ ထမီကအောကသြို့ ကှငြးလုံးခွှတြ ကွှတကြသွှားသညြ..။ ပှည့ဖြှိုးတုတခြိုငသြော ပေါငတြနဖြှေးဖှေးကှီးတှအကှေားမှ စောကမြှှေးနညြးပါးလှသော ဖောငြးဖောငြးဖုဖု အသားအုံကှီးမှာ လသာမှနအြိမအြလငြးရောငနြှင့ထြငြးထငြးကှီး ဖှဈနသညြေ..။

ဖိုးတာက မတငကြှညမြ ဒူးကောကကြှေးကို လှမြးဆှဲခလွိုကရြာ.. မတငကြှညမြမှာ မတတြတရြပလြကွမြှကုနြးကှကှကှီးနဲ့ သူ့အနားရောကလြာသညြ..။ ပေါငကြှားရှိ စောကဖြုတကြှီးမှာ သူ့မကွနြှာနားကပလြာသညြ..။ ဖိုးတာက ပှည့ဖြှိုးတငြးအိ ကောကခြွိတနြသေော ဖငဆြုံကှီးကို လှမြးဖကရြငြး သူ့မကွနြှာကို မတငကြှညမြစောကဖြုတကြှီးအနားသို့ တိုးကပလြိုကသြညြ..။ ပှီးတော့ တရှူးရှူး နှင့ြ နမြးသညြ..။ မတငကြှညမြကလညြးသူမစောကဖြုတဖြောငြးဖောငြးကှီးကို ရှေ့သို့ ထိုးကော့ပေးလိုကသြညြ..။ ဖိုးတာ ညာဖကလြကကြ ဖငဆြုံကှီးကို ပှတခြွပေေးရငြး စောကဖြုတကြှီးကို လွှာနှင့ြ မှှမှေှပှေီးယကပြေးသညြ..။

လွှာက စောကခြေါငြးထဲတော့ မဝငြ..။ စောကဖြုတအြုံကှီးပေါတြှငြ ဟိုရောကဒြီရောကရြောကလြကွရြှိသညြ..။ မတငကြှညမြတဈယောကြ ဖိုးတုတြ အပှုအမူကှောင့ြ အရမြးကွနပေသြှားသညြ..။ လူငယသြလောကြ အာဂ ဖိုးတာလေးပါလား..ဟု စိတထြဲက ကှိတခြွီးမှမြးမိသညြ..။ဖိုးတာက အပှငသြို့ သိသိသာသာ ရုနြးထှကြ ခုံးထနသေော စောကဖြုတနြှုတခြမြးသားကှီးတှကေို သှားဖှင့မြနာအောငြ ခဲကိုကထြားရငြး လွှာထိပဖြှင့ြ တို့ထိ ကလိလိုကသြညြ..။ “အဟိ..ဟိ……အိ..အိ…..အဟိ…အား…..ယားတယကြှယြ..အဟင့ြ…အဟဈ….ခိ……ခဈ ခဈ….” ထိုကဲ့သို့ စိတရြှိလကရြှိ ကလိဆှပှီးမှ မတငကြှညမြ လကကြိုဆှဲပှီး သူ့အနား ထိုငစြသညြေ..။

မတငကြှညမြကိုလညြး အရကတြဈခှကြ ငှဲ့ပေးသညြ..။ မတငကြှညမြက တဈခါတညြးအကုနမြော့သောကခြလွိုကသြညြ..။ သညအြရကကြ သူ့ယောကွြား အားရှိအောငြ သောကလြေ့ရှိသောအရကဖြှဈသညြ..။ ပွားရညစြဈစဈ ၊ ကှကြဥအကာတို့နှင့ြ ရောစပလြှုပမြှှထေား၍ အားရှိစပေါသညြ..။ဖိုးတာတဈယောကြ အရကရြှိနကြ တရိပရြိပနြှင့ြ တကလြာပှီမို့ တဈကိုယလြုံး မှူးကှှသှကလြကနြသညြေ..။ “အင့ြ….ထည့အြုံး…” မတငကြှညမြက ဖိုးတာထံ ပနြးကနထြိုးပေးရငြး ပှောသညြ..။ ဖိုးတာကလညြး ထပထြည့ပြေးသညြ..။မတငကြှညမြ အရကသြောကနြစဉြေ တငြးတငြးမို့မို့ ဝငြးအိအိနို့ကှီးနှဈလုံးကို ခပဖြှဖှလေး ဆုပခြွပေေးပှီးနို့သီးခေါငြးတှကေို လကညြှိုးလကမြနှင့ြ ညှပကြာ လှိမ့ခြွပေေးနသညြေ..။

တဈကိုယလြုံး ကှကသြီးတှေ တဖငွြးဖငွြးထသှားသဖှင့ြ အရကသြီးမလိုပငြ ဖှဈသှားရသညြ..။ ခရားအိုးထဲကရကေို ပါးစပဖြှင့ြ တေ့သောကလြိုကရြသညြ..။ “ဒေါလြေး..အရကကြောငြးကောငြးသောကခြငွသြေးတယြ…ဖိုးတာရယြ…ခဏနအေုံး…နောြ….” “မနနေိုငဘြူးဗွာ….လာ….ဒီကို….” ဖိုးတာက မတငကြှညမြကို သူ့ဖကဆြှဲခေါပြှီး ကွောပေးအနအထေားဖှင့ြ သူ့ရငခြှငထြဲ ထိုငစြသညြေ..။လီးတနတြုတတြုတကြှီးက မတငကြှညမြ ဖငကြှားအောကြ ရောကနြသညြေ..။ “ကဲ…ဒေါလြေး စိတတြိုငြးကွ သောကပြတေော့….” မတငကြှညမြကို သိုငြးဖကထြားရငြး ပှောသညြ..။

သူ့လကတြှကေ နို့အုံတငြးတငြးအိအိကှီးတှကေိုတပှိုငနြကြ ဆုပကြိုငခြွပေေးနသညြေ..။ ဖငကြှားတည့တြည့မြှာလညြး လီးတနတြုတတြုတနြှေးနှေးကှီးကရှိ၊ နို့ကှီးနှဈလုံးကိုလညြး ဆုတကြိုငခြွမှေှခံနရသေညဖြှဈရာ မတငကြှညမြတဈကိုယလြုံးရှိ ရမကသြှေးတို့မှာပူနှေး လှုပကြှှလာတော့သညြ..။ အထူးသဖှင့ြ လီးနံ့ရနသေော မတငကြှညမြ စောကဖြုတကြှီးမှာ ရှစိရှစိ နှင့ခြံရအခကဆြုံး….။ ဒုတနြဲ့ အတို့ခံလိုကရြသော ဂုံညငြးဖားကှီးလို မာနဖြီကှှတကလြာသညြ..။ မတငကြှညမြ ကိုယထြဲအရကသြုံးပနြးကနြ ဝငသြှားသညြ..။ လူလညြး လနြးကှှလာသညြ..။ ကိလသောရာဂပိုးတှလညြေးလှုပရြှလာသညြ..။

မတငကြှညမြက ဖိုးတာကို အကဲစမြးခငွြ၍ … “ကဲ…ဘယ့နြှယ့လြဲ..ဒေါလြေးကို လိုးပေးနိုငအြုံးမှာလား….” ဖိုးတာက ဖငကြှားအောကရြောကနြသေော လီးတနတြုတတြုတကြှီးကို ညှဈညှဈတောငပြှလိုကပြှီး……. “လိုးမှာပေါ့ ဒေါလြေးကလဲ..ဒီမယြ အားတှေ ပှည့လြာပှနပြှီ လေ…..” ဖိုးတာက ဘယလြကဖြှင့ြ နို့ကို ဆုတခြွပေေးပှီး ညာလကဖြှင့ြ ပေါငတြှငြးသားနုနုတှကေို ပှတပြေးနသညြေ..။နှေးထှေးနူးညံ့သော အတှေ့က သူ့တဈကိုယလြုံးကို ပှန့နြှံ့သှားစသညြေ..။ ဖိုးတာအမေ မခငတြာကိုလညြးစိတထြဲက အရမြး ကွေးဇူးတငနြသညြေ..။ ငှနှဈေဆယြ ပှနပြေးရတာ တနတြဲ့ အပှငြ ဟိုဘကတြောငလြှနထြှကသြှားပှီ…။

တဈညတာအတှကြ ငှနှဈေဆယပြေးပှီး သူ့သားကို ဝယလြိုကရြသလိုဖှဈသှားသညြ..။ ငှနှဈေဆယသြာ ပှနမြပေးလငွြ မိခငတြာ ကွနပေမြညမြဟုတြ..။ မကွနပေလြငွြ ဖိုးတာကို သူမနှင့ထြည့လြိုကမြညလြညြး မဟုတြ..။ ဖိုးတာသာ မပါခဲ့လငွြ ဧရာမလီးတနကြှီးနဲ့ သူမစောကဖြုတကြိုအလိုးခံရမညြ မဟုတတြော့..။ အခုတော့ ငှနှဈေဆယမြက ထိုကတြနလြှသော ကာမအရသာထူးကှီးကို မှူးမှူးကှှကှှ အရူးအမူးဖှဈအောငပြငြ ခံရပါတော့သညြ..။ မိနြးမအတှေ့အကှုံမရှိသည့တြိုငြ ဖိုးတာအပှုအမူတှကမေိနြးမကမွြးကှသေော ယောကြွားတှနှငေ့ြ မခှား လိုးတတဆြှတတလြိုကသြညမြှာ သှခယွူရသညြ..။

ကိုမှတကြွောတြောငြ သူ့လောကြ လီးမကှီး..။အလိုးလညြး သူ့ကို မမှီ..။ တဈခွီမွှ လိုးပှီးရုံနှင့ပြွော့ခှယေိုငဆြငြးသှားသညြ..။ ဖိုးတာက နာရီဝကကြွောကြွောြ စိတနြှဈပှီး ဇိမနြှင့ြ ကို လိုးနိုငစြှမြး ရှိသညြ..။ “ကဲ…ဖိုးတာရေ ဒေါလြေး အရမြးခံခငွလြာပှီ ကှယြ….လိုးကှအုံးစို့ ..နောြ…” “စိနလြိုကြ…ဒေါလြေး…” ဖိုးတာက မတငကြှညမြကို တစောငြးလှဲသိပလြိုကသြညြ..။ ပှည့ဖြှိုးတငြးအိသော တငပြါးကှီးက ခုံးကှှဝိုငြးမောကလြာသညြ..။ ဖိုးတာ တငပြဆုံကှီးကို စုံခွီဆနခြွီ အထပထြပြ ပှတပြေးလိုကသြညြ..။မတငကြှညမြတဈယောကြ တဈခါမှ မခံစားဖူးသေးသော ကာမအရသာထူးကှီးကို ရဈမူးစှာပငခြံစားနရပေါပှီ…။

လငနြှင့ြ စပြ၍ တောရြသော လငပြါတူလေးကို အသညြးထဲမှာ စှဲခိုကနြှဈခှိုကသြှားပါတော့သညြ..။ ဖိုးတာကနောကသြို့ ပှူးထှကနြသေော စောကဖြုတဖြောငြးဖောငြးကှီးထဲသို့ သူ့လကညြှိုးကို ထိုးထည့လြိုကရြာစောကခြေါငြးထဲက ပူနှေးသော အတှေ့နှင့အြတူ စိုရှှဲသော စောကရြညတြှကေို တှေ့ထိလိုကရြသညြ..။ ဖိုးတာက လကညြှိုးနှင့ြ လေးငါးဆယခြကွခြန့ြ အသှငြးအနှုတြ လုပကြှည့သြညြ..။ စောကရြညတြှကလေညြးစိုရှှဲ ၊ စောကဖြုတနြှုတခြမြးသားကှီးနှဈမှှာကလညြး စေ့ကပနြသညေဖြှဈရာ စှဈ ပှဈ..ဗှဈ..စှိ..ဗှဈ..ဟူသောကာမသံစဉလြေးတှေ ပေါထြှကလြာသညြ..။

ဖိုးတာတဈယောကြ အပှာစာအုပထြဲက နညြးအတိုငြး တကယလြိုးရတော့မညမြို့ အူမှူးနသညြေ..။အရကရြှိနလြေးကလညြး ရလာပှီမို့ ရာဂစိတမြွား ရဲရဲရင့ရြင့ြ တကကြှှလာပါတော့သညြ..။မတငကြှညမြက ယခုအခွိနထြိ မလိုးသေးပဲ စောကဖြုတကြှီးကို လကနြှင့ြ နှိုကဆြှနသညေ့အြတှကြ အားမလိုအားမရဖှဈကာ မခငွ့မြရဲသံကှီးဖှင့ြ…. “ဟဲ့….လိုးပါတော့လို့..ဆိုနေ…ဒီမယြ ခံခငွလြှနြးလို့ စောကဖြုတကြှီး ကှဲထှကကြုနတြော့မယြ…..” သညတြော့မှ ဖိုးတာက စောကဖြုတကြှီးနှိုကဆြှနတောကို ရပလြိုကပြှီး မတငကြှညမြ၏ အပေါပြိုငြးကညာဖကပြေါငကြို ရငဘြတဖြကဆြီ ကှေးတငလြိုကပြှီး အောကဖြကရြှိ ဘယဖြကပြေါငပြေါြ ခှထိုငလြိုကသြညြ..။

ပှီးတော့ သူ့လီးတနကြှီးကို စောကဖြုတအြနား တိုးကပထြားလိုကသြညြ..။ မတငကြှညမြ ဘကကြကှည့လြငွြ ဖိုးတာလီးတနနြှေးနှေးကှီးက စောကဖြုတအြဝနား တိုးကပလြာသလိုဖိုးတာဖကကြ ကှည့ပြှနလြငွလြညြး ပူနှေးနုရှသော စောကဖြုတအြုံပူနှေးနှေးကှီးဖှင့ြ ဖိကပထြားရသဖှင့ပြူနှေးသော စောကဖြုတအြတှေ့က ရမကဇြောတှကေို ထနသြထကထြနြ ကှှတကလြာစသညြေ..။ ဖိုးတာကနောကသြို့ ပှူးအဈထှကနြသေော စောကဖြုတကြှီးကို လကနြှင့ြ ဖိပှတစြမြးလိုကသြညြ..။ စောကဖြုတကြှီးမှာသိသိသာသာမာတငြးခုံးကှှနသညေကြို သတိထားမိလိုကသြညြ..။

လကညြှိုးနှင့ြ ထိုးခှဲ၍ စောကဖြုတကြှီးအနအထေားကိုလညြး စိတထြဲက မှတသြားလိုကသြညြ..။ ထို့နောကဒြဈပှဲပှဲကှီးနှင့ြ စောကဖြုတအြဝကို တေ့ကာ ဖငကြှီးကို ရှေ့ထိုး၍ ပေးလိုကသြညြ..။ လီးတနကြှီးမှာစောကခြေါငြးထဲသို့ တငြးတငြးကှပကြှပြ ထိထိမိမိကှီး ဝငသြှားပါတော့သညြ..။ အဆုံးထိ ဖိသှငြးပှီးသောအခါတဝကကြွောကြွောြ ပှနနြှုတသြညြ..။ ထို့နောကြ ပှနသြှငြးသညြ..။ ဤသို့ သှငြးခွီနှုတခြွီလေးငါးဆယခြါလောကြ ပှုလုပပြှီးသောအခါ ဖငဆြုံကှီးနှင့ြ ခါးအစပအြကှား ကို ကကွနွနဆုပကြိုငကြာမရပမြနား ဒလစပြ ဆောင့ကြာ ဆောင့ကြာ လိုးပါတော့သညြ..။

“ဖှတြ…ဖှပြ….ဖှတြ….ပှှတြ…ပလှတြ….ဖှတြ…ဘှပြ…ဗှဈ…….အာ့..အင့ြ….အ..အား…………အင့ြ..အမေ့….အား…..အ…မေ့…” ဆောင့ခြကွတြှကေ ပှငြးထနလြှသဖှင့ြ မတငကြှညမြ ဖငဆြုံထှားထှားကှီးမှာ လှုပရြမြးတုနခြါနသညြေ..။တစောငြးအနအထေားမို့ နောကသြို့ ကော့ပေးနိုငအြား မရှိသောလြညြး လီးတနကြှီး တိုးဝငလြာတိုငြးစောကဖြုတကြှီးကို ညှဈညှဈခံသညြ.။ ထိုကဲ့သို့ စောကဖြုတကြှီးကို ညှဈညှဈပေးခိုကြ လီးတနတြုတတြုတကြှီးက ဒလစပဝြငလြာသညမြို့ဆောင့သြူရော အဆောင့ခြံရသူပါ အီဆိမ့နြအေောငြ ကောငြးလှပါတော့သညြ..။ဖိုးတာကလညြး အံကိုတငြးတငြးကှိတကြာ ဖိဖိဆောသြညြ.။

မတငကြှညမြကလညြး ညှဈညှဈခံသညြ..။ “ဖှတြ….ပှှတြ….ဖှတြ….ဗှဈ…..ဖှတြ…ဘှပြ……အား….အမလေး….အီး…..ဖှတြ…..” “အမေ့….အင့ြ….ဘှပြ…..အ..အ….အငြး…..ဘှပြ….ဖှတြ….ကွှတကြွှတြ…အီး…ရှီး…..အ……အင့ြ….” “ရှီး…..အမေ့….ကွှတြ..ကွှတြ…..အ….အငြး…အား….” ဆောင့ခြကွမြွားက ကှောကခြမနြးလိလိ ပှငြးထနလြာသညြ..။ ဖငဆြုံဖှေးဖှေးမှတမြှတကြှီးကလညြးအသဲယားအူတုနဖြှယကြောငြးအောငြ သှကသြှကခြါ လှုပရြမြးနသညြေ..။ဖိုးတာလီးတနကြှီးတဈခုလုံး ပူရှိနြးကှှလာသညြ..။ ထိုစဉြ မတငကြှညမြ တဈကိုယလြုံး ဓါတလြိုကသြလိုတုနခြါ လှုပရြမြးသှားပှီး စောကရြပေူတှေ ဒလဟော ပနြးထှကကြုနသြညြ..။

သညတြဈခါတော့ ဖိုးတာမလန့တြော့.။ စောကရြညပြူတှေ ထှကသြှားလို့ တုနခြါမှနြး သိသှားပှီ..။ သညတြော့ မရပပြဲဆကပြှီးဆောင့သြညြ..။ မတငကြှညမြတဈယောကြ အောဟြဈငိုပဈခငွလြောကအြောငကြောငြးလှနြးလှသညြ..။ စောကရြညတြှေ ပနြးထှကနြစဉေမြှာ အခုလို ခပကြှမြးကှမြး အဆောင့ခြံရသညမြှာဘယလြိုကှီးမှနြး မသိအောငပြငြ ကောငြးလှနြးလှသညြ..။ “ဖှတြ…ဘှပြ…ပှှတြ….ပလှတြ….ဗှဈ…ပှဈ….ဘှပြ……” မတငကြှညမြနှုတကြ ညီးညူအောဟြဈနိုငစြှမြး မရှိတော့..။ လဟေုနစြီးနရသေလို ကာမအရသာထဲနဈမွောနပေါတော့သညြ..။

ဖိုးတာ ဒဈကှီးတဝိုကြ ပူခနဲ ဖငွြးခနဲ ယားတကသြှားပှီး တဈစုံတဈယောကကြဆောင့တြှနြးလိုကသြလို လှုပခြါရမြးသှားပှီး လရပေူပူပှဈပှဈတှကေို စောကခြေါငြးထဲ ဗငွြးခနဲ ဗငွြးခနဲပနြးထည့လြိုကပြါတော့သညြ..။ ခနျဓကိုယကြလညြး မတငကြှညမြကိုယပြေါြ မှောကကြသွှားပါတော့သညြ..။ သားဖှဈသူ ဖိုးတာတဈယောကြ မတငကြှညမြနှင့ြ ပါသှားကတညြးက မခငတြာ စိတတြှကေ အတိတဆြီသို့ပှေးထှကလြှင့မြွောသှားပါတော့သညြ..။ ခငတြာတဈယောကြ ရခပေလြမြးတှငြ တငကြှညမြနှင့ြ တှေ့ပါစဟေုတဖှဖှ ဆုတောငြးလာခဲ့သညြ..။ ယနေ့ည သူ့ရီးစားက တှေ့ခငွကြှောငြး သူ့တူမလေးကတဆင့ြ စာပေးလိုကသြညြ..။

ပှီးတော့တငကြှညမြတို့အိမမြှာ တှေ့ခငွကြှောငြး ခွိနြးသညြ..။ တငကြှညမြတို့အိမကြ သားအမိနှဈယောကတြညြးမို့လှပလြပသြညြ..။ တငကြှညမြ အဈမက အိမထြောငကြပွှီး ယောကွြားနောကြ လိုကနြရသေညဖြှဈရာသားအမိနှဈယောကတြညြး ရှိသညြ..။ ပှီးတော့..တငကြှညမြ အမေ ဒေါမြှဦးက နားလေးသညြ..။ စကားပှောလငွြ အောဟြဈပှောပါမှကှားတယဆြိုရုံသာ…။ ယခငကြလညြး တငကြှညမြတို့အိမမြှာ တဈခါ ခွိနြးတှေ့ဖူးသညြ..။လှနလြှနကြွူးကွူးတော့ မဖှဈခဲ့ကှ..။ ကနွတြာတှကတေော့ ဖှတဖြှတကြှသှေားသညြ..။ အလိုးခံခငွသြညမြှာလညြး ရူးမတတပြငြ..။ သို့သောြ မငြျဂလာမဆောငရြသေးခငြ ဗိုကပြေါပြှီး အရှကရြမှာစိုး၍ဇှတငြှငြးခဲ့ရသညြ..။

ခွိနြးတှေ့သည့နြရောက အိမအြနောကဖြကကြ နှားစာတဲထဲမှာဖှဈသညြ..။ နှားစာပုံကှီးအကှယတြှငဖြွာတဈခပွခြငြးပှီး ခစွသြူတို့ဘာဝ ပှေ့ဖကနြမြးရှုတကြှ ၊ နှိုကကြှ ဆှကှရငြး စကားပှောလို့ မဝခဲ့ကှ..။ ခငတြာ့ အမကလေညြး တငကြှညမြကို ခွှေးမတောခြငွြ၍ တငကြှညမြ ဘယခြေါခြေါြ အမှဲထည့လြေ့ရှိသညြ..။ ဒါက ပထမအကှိမတြှေ့ခှငြးဖှဈသညြ..။ သနောမ တငကြှညမြက အဲဒီနေ့ကအကှောငြးအရာတှေ အခုထိ မမေ့သေး..။ အဲဒီနေ့က ပိုကဆြံ ငါးကပွပြေးတာကိုပါ မှတမြိနသညြေ..။ ဤသို့ဖှင့ြ ၂ ရကမြှောကြ ရောကသြောအခါ တောငဘြကရြှာ ဘုရားပှဲနေ့ ရောကပြါတော့သညြ..။စိနလြှမှိုငဇြာတြ..မို့ တဈရှာလုံးနီးပါး သှားကှည့ကြှသညြ..။

တငကြှညမြတို့ သားအမိနှင့ြ ခငတြာတို့သားအမိ လေးယောကသြား ခငတြာတို့အိမကြ လှညြးနှင့ြ ထှကခြဲ့ကှသညြ..။ ပှဲကှငြးကှီးက ကယွသြညြ..။ သူတို့ရောကသြှားတော့ နဝငေဖြှိုးဖအွခွိနရြှိပှီ..။ ပှဲကှငြးထဲမှာလညြး လှညြးတှကေ အပှည့ြ..။လေးယောကသြား လှညြးခွှတြ ..ခဏနားပှီး ပှဲဈေးတနြးဘကြ လွှောကကြှည့ကြှသညြ..။ တငကြှညမြနှင့ခြငတြာတို့က မုံ့တီစားပှီး လူကှီးနှဈယောကကြ အကှောနြှင့ြ ကောကညြှငြးပေါငြး စားကှသညြ..။စားသောကပြှီးသောအခါ လှညြးဆီ ပှနလြာကှသညြ..။ ထိုစဉြ သူတို့လှညြးနားဆီသို့ လှသောတြဈယောကြ မယောကမြလညနြှင့ြ ရောကလြာသညြ..။

ခငတြာ့ကိုအခကွပြှခေါသြညြ..။ ခငတြာက တငကြှညမြကို လကတြို့သညြ..။ တငကြှညမြက အလိုကတြသိ အကငြးပါးပါးဖှင့ြ … “အမေ…သမီးတို့ လှရီတို့နဲ့ ပှဲခငြးထဲ သှားကှည့မြယနြောြ…ဒီလှညြးပေါကြပဲ ထိုငကြှည့ကြှ….ဘယမြှမသှားကှနဲ့..ဘာဝယပြေးထားခဲ့ရမလဲ..” “အေး အေး…ဘာမှမဝယနြဲ့….ရတယြ…” နှဈယောကသြား လှညြးပေါကြ ဆငြးခဲ့ကှပှီး ပှဲခငြးအလညလြောကဆြီ သှားကှသညြ..။ လှသောကြကှမြးယာဆိုငကြ စောင့နြသညြေ..။ တငကြှညမြတို့ အနားရောကသြောအခါ လှရီတို့ရှိရာကိုလှမြးပှသညြ..။တငကြှညမြတဈယောကသြာ လှရီတို့ဆီ သှားပှီး ခငတြာမှာမူ လှသောနြှင့ြ ပါသှားတော့သညြ..။

သှားကှလာကှနှင့ြ ရှုတရြှကခြတနြသေော လူအုပကြှီးကှားမှာ လှသောနြှင့ြ ခငတြာတို့ကို ဘယသြူကမှသတိထားကှည့နြမညြေ မဟုတြ..။ လှသောကြ ဇာတခြုံဘယဘြကဘြေးက ပတြ၍ဇာတခြုံနောကကြွောဖကရြှိ သောကရြကနေကြှီးဆီ ခေါလြာသညြ..။ ထိုနရောမှာ လူသူကငြးပှတသြညြ..။ တဈဖကဆြညြ ကနမြို့ တောငကြနမြူလေးတှေ ခှုံပုတကြလေးတှေ ပေါသညြ..။ ကပွတြီးကုနြးတောငကြှောမို့ အပငကြှီးကှီးမားမားတှေ မပေါကြ..။ ကပွတြီးကုနြးနှင့လြှတသြော ကနဘြောငရြိုးတှငမြူမနကြညွြးပငအြုပအြုပကြှီးတှေ ရှိသညြ..။ ပှဲကှငြးနှင့ြ သောကရြကနေမြှာ ပတဈေရာကွောလြောကြ ရှိသဖှင့ြ အနျတရာယကြငြးသညြ..။

လှသောကြ ခငတြာ့လကကြို ခပတြငြးတငြးဆှဲပှီး တစောငြးပှူာဒပြငအြုပအြုပတြှဆေီ ခေါလြာသညြ..။ကနဘြောငရြိုးက ရှာလမြးမနှင့ြ နီးသဖှင့ြ လူသူအသှားအလာနီးသညြ..။ ထို့ကှောင့ြ သောကရြကနေကြှီးစနထေောင့ရြှိ တစောငြးပှူဒပြငတြှဆေီ ခေါလြာခဲ့ခှငြးဖှဈသညြ..။ လှသောကြ အကှံသမားပီပီ ပုဆိုးနှဈထညြ ထပဝြတလြာသညဖြှဈရာ တစောငြးပှူဒပြငအြောကရြှိပှန့ပြှူးသောနရောတှငြ တဈထညခြွှတခြငြးလိုကသြညြ..။ ပတပြတလြညတြှငြ ခှုံပုတလြေးတှေ ရှိနသဖှေင့နြရောလေးက လုံခှုံလှသညြ..။ “ကဲ…အခစွြ….အဲဒီပေါြ ထိုငလြေ…..” “ဘာ အခစွလြဲ….ဟှနြး…..” ခငတြာက လှသောြ ဗိုကခြေါကကြို ဆှဲလိမလြိုကသြညြ..။

ခငတြာတဈယောကြ ရငတြှေ အရမြးခုံနသညြေ..။ပှီးတော့ လှသောပြါးစပကြ အရကနြံ့ရနသညြေ..။ “နငြ …အရကသြောကထြားတာ မဟုတလြား….” “နဲနဲပါးပါး ပါ…အခစွရြာ…ရဲဆေးတငတြဲ့ သဘောပါ…အဟငြး..ဟငြး….” “နငနြောြ….ငါ ..အရကသြောကတြာ မကှိုကဘြူးလို့…နင့ကြို ပှောထားတာနောြ…..” “ဟုတပြါတယြ..အခစွရြယြ..ဘုရားပှဲမို့ အပေါငြးအသငြးတှနေဲ့ ဆုံတုနြး နဲနဲပါးပါး ပါ…။ ပှီးတော့ အခစွနြဲ့တှေ့ရမှာမို့ ရဲဆေးတငလြာတာလေ…..” “ဘာရဲဆေးလဲ…နင့ကြို ဘယသြူက ခှောကနြလေို့လဲ…ဟှနြး…မွို..မွိုခငွတြယြ မပှောဘူး….”။

“ကဲပါ…ထိုငပြါအုံး အခစွရြာ…နောကြ မသောကတြော့ဘူးနောြ……နောလြို့…” လှသောကြ ခငတြာ့ ခါးဖကြ၍ ခငြးထားသော ပုဆိုးပေါြ ထိုငခြလွိုကသြညြ..။ ထိုငမြိကှသောအခါ ခငတြာ့ပါးကို နမြးသညြ..။ လကကြလညြး နို့ကို ကိုငသြညြ..။ ဟိုတဈနေ့ညက ဖှတဖြှတကြှအေောငြ အနှိုကခြံအဆှခံထားပှီးပှီ မို့ လှသောပြှုသမွှ ငှိမငြှိမသြကသြကြ ခံနသညြေ..။ သူမကိုယနြှိုကကြလညြးတဈစုံတဈခုကို မှတသြိပတြောင့တြနမေိသညမြို့….လှသောြ၏ အနမြးအစုတြ အဆှအနှိုကမြှနသြမွှကို ဘာမှမပှောပဲ ငှိမသြကစြှာ ခံနသညြေ..။လှသောကြ အပေါအြငြျကွီ ကယွသြီးမွားကို ဖှုတလြိုကပြှီး အတှငြးဘောလြီကိုပါ ဖှုတလြိုကသြညြ..။

ဒီတော့ အပေါပြိုငြးမှာ အကာအကှယဟြူ၍ ဘာမှ မရှိတော့ပဲ ဟငြးလငြးပှင့သြှားတော့သညြ..။လုံးကစွမြာတငြးနသေော ဖှံ့ ဖှံ့ ဖှိုးဖှိုး နို့နှဈလုံးကို တဈလုံးခငွြး ခွပေေးသညြ..။ ခငတြာစောကဖြုတအြုံကှီးမှာ မာနဖြီ ခုံးထလာပှီး စဈခနဲ စဈခနဲ ကဉွတြကသြှားကာ စောကရြတှေေ တစိမ့စြိမ့ထြှကလြာသညြ..။ လှသောကြ နို့ကို ခွပေေးနရောမှ ကိုယကြို ကုနြး၍ နို့သီးခေါငြးလေးကို လွှာဖွားထိပဖြှင့ြ တို့ထိကလိပေးရာခငတြာတဈယောကြ တှန့လြိမကြော့ထိုးလကွြ တခဈခဈနှင့ြ ရယပြါတော့သညြ..။ “အား…အား….အ….အား…ယားတယြ…တောြ….တောပြါ တော့…..” ခငတြာက လှသောမြကွနြှာကို တှနြးဖယလြိုကသြညြ..။

သို့သောြ နှုတခြမြးခငွြး ပူးကပသြှားပှနသြညြ..။သညတြဈခါတော့ ခငတြာ မတှနြးနိုငတြော့..။ တှနြးလဲ မတှနြးခငွတြော့..။ မကွလြုံးမွားမှေးစငြးကသွှားပါတော့သညြ..။ ထိုအခိုကမြှာပငြ လှသောကြ ခငတြာ့ကိုယလြုံးကို ပှေ့သိပလြိုကသြညြ..။ ခငတြာတဈယောကအြသကရြှူသံတှမှနေနြပှေီ..။ ပုံစံကလညြး ဒူးထောငြ ပေါငကြား အနအထေား ဖှဈနသညြေ..။လှသောကြ ထမီကို မလှနလြကွြ ပေါငနြှဈလုံးကှား ဒူးထောကလြိုကသြညြ..။ ပှီးတော့ သူ့ပုဆိုးကိုခပသြှကသြှကြ လှနသြညြ..။ ခငတြာ့ ပေါငကြှားက စောကဖြုတဖြောငြးဖောငြးကှီးကိုလညြး လကနြှင့စြမြးသညြ..။

စောကဖြုတကြှီးက ပူနှေးခုံးထနပှေီး စောကရြကှညေတြှေ စိုရှှဲနပှေီ…။ ခငတြာတဈယောကခြံခငွစြိတတြှေ ပှငြးထနနြပှေီ..။ လှသောကြ စောကဖြုတအြကကြှဲကှောငြးထဲသို့ လကထြိုးသှငြးလိုကပြှီး လှည့ပြတမြှှဆှပေေးသညြ..။ခငတြာ့ခေါငြးမှာ ဘယညြာရမြးခါနပှေီး ကိုယ့လြကဖြှင့ြ ပငြ ကိုယ့နြို့နှဈလုံးကို ဆုပညြှဈထားလိုကမြိသညြ..။စောကဖြုတအြုံကှီးအတှငြး လှိုကြ လှိုကပြှီး ယားကှှလာပှီး ရမကဇြောတှထနေကြာ တအားကိုအလိုးခံခငွနြသညြေ..။ လှသောတြဈယောကလြညြး ဝကသြိုးတဈကောငကြဲ့သို့ တရှူးရှူး တရှဲရှဲဖှဈနသညြေ..။ ခငတြာ့ ပေါငနြှဈခွောငြးကို ရငဘြတဖြကဆြီ တိုးကပလြိုကပြှီး သူ့လီးတနကြှီးကိုလညြး စောကဖြုတအြဝနားကပတြေ့လိုကသြညြ..။

လီးတနကြှီးက အထကသြို့ ကော့ထောငနြသညေဖြှဈ၍ လကနြှင့ဖြိကာစောကခြေါငြးပေါကထြဲ ဖိနှဈသှငြးထည့လြိုကသြညြ..။ အရှိနမြသတနြိုငသြည့အြတှကြ လီးတနကြှီးမှာတဝကကြွောကြွောြ နဈဝငသြှားသညြ..။ “ဗွိ…ဗွိ…..ဇိ…ှ ဇိ…ှ ဗွိ…ဗစွြ….ဗစွြ…..” “အား အား….အမလေး..နာ…နာတယြ…ရှီး….အီး….အိ….ဟီး…အမရေေ့…..သပေါပှီ…. အီး…..” ခငတြာ့ ပေါငတြနကြှီနှဈခွောငြးမှာ လိပပြှာတောငပြံကဲ့သို့ အထကသြို့ မှောကတြကသြှားပှီး တဈကိုယလြုံးလညြး တှန့လြိမကြော့ပွံနပေါတော့သညြ..။ လှသောကြ ဖငကြှီးကို ကှှ၍ လီးတနကြှီးကိုပှနနြှုတလြိုကသြညြ..။

ပှီးတော့ ဖှေးဖှေးခငွြး ပှနသြှငြးသညြ..။ ဤသို့ ခွော့ခွော့မော့မော့ ညှာညှာတာတာ အသှငြးအနှုတြ လုပပြေးလကွရြှိရာ နာကငွမြှုတှပွေောကကြှယသြှားပှီး တဈစ တဈစ ကောငြးလာသညြ..။ ခငတြာနှင့ြ တငကြှညမြတို့မှာ တောသူပငဖြှဈညားသောလြညြး တဈယောကစြောကဖြုတြ တဈယောကြ ထိုးနှိုကြ၍ မကှာမကှာလကကြမငွြးဖူးကှသညြ..။ ထို့ကှောင့ြ အပွိုမှေးသညြ စောစောကထဲကပငြ ပေါကပြှဲထားပှီး ဖှဈရာသှေးမထှကတြော့ပါ..။ လီးတနကြှီးက တုတရြှညလြှနြးသဖှင့သြာ အစမှာ နာကငွခြံခကြ ဝဒနော ခံစားရခှငြး ဖှဈသညြ..။ အခုတော့လှသောကြ ညှာတာပှီး အသှငြးအထုတြ လုပပြေးသဖှင့ြ လီးဝငလြီးထှကမြှာ အဆငပြှခွေောမှေ့လာသညြ..။

ခငတြာ ရာဂစိတတြှလညြေး ကှှသထကြ ကှှလာသညြ..။ အားမလိုအားမရ ဖှဈလာပှီး သူမဖငဆြုံကှီးကို ကော့ကော့ပေးလာသညြ..။ ခငတြာအနအထေားပှောငြးသှားတာကို လှသောကြ သိလိုကသြညြ..။ ထို့ကှောင့ြ ခငတြာ့ ခွိုငြးကှားသို့လကလြွှိုသှငြးလိုကပြှီး ပခုံးနှဈဖကကြို ခပတြငြးတငြး ဖကထြားလိုကသြညြ..။ထို့နောကြ အသားကုနြ ကှုံးကှုံး ဆောင့ပြါတော့သညြ..။ “ဖှတြ…ဖှတြ……….ဖှတြ…ပှဈ…..ဗှဈ….ပလှတြ…..ဘှပြ……” “အား…ရှီး……အီး…..အ….အ….အငြး….အမေ့…..အင့ြ……” ဇာတပြှဲက စတိတရြှိုးနှင့ြ အပှိုငြ ဆောင့ခြကွတြှကေ သှကလြကမြှနဆြနနြပေါတော့သညြ..။

ခငတြာကလညြးအောကမြှနေ၍ ဖငကြှီးကို အစှမြးကုနြ ကော့ကော့ပေးသညြ..။ ပှီးတော့ စောကဖြုတအြတှငြးသားတှကလေီးတနကြှီးကို အားနှင့ြ ညှဈညှဈပေးသညြ..။ နှဈယောကလြုံး ကာမအရသာကို ထိထိမိမိ အီဆိမ့နြအေောငခြံစားရသညြ..။ မကှာခငြ ပှီးတော့မညြ ဖှဈရာ ငှိမြးကာနီး မီးတောကလြို အရှိနကြ ပိုပှငြးလာသညြ.။ သူတို့နှဈယောကလြိုးသံဆောင့သြံငှီးငှူသံတှကေို ဇာတပြှဲ စတိတရြှိုးသံက လှှမြးမိုးထားသဖှင့ြ ထိုဝနြးကငွမြှာသာပွံ့လှင့နြခှငြေး ဖှဈသညြ..။ ခငတြာက လှသောကြွောပှငကြှီးကို တငြးနအေောငြ ဖကထြားရငြး အီးခနဲအီးခနဲ ညှဈသံပေးလကွြ ကော့ကော့ ခံသညြ..။

လှသောဆြောင့ခြကွတြှကလေညြး ကှောကခြမနြးလိလိပှငြးထနလြှသညြ..။ “ဖနွြး……….ဖတြ………” “ဟာ….မိနြးမ ..အစောကှီး ရှိသေးတယြ…အိပနြပလေား……” အဝငပြေါကြ ကွောပေးလကွြ တဈစောငြးအိပကြာ စိတကြူးတှေ ယဉနြသေော မခငတြာ တဈယောကသြူ့ယောကြွားက တငပြါးကို ဖနွြးခနဲ ပုတလြိုကသြဖှင့ြ လန့ဖြတွသြှားသညြ..။ သူမစိတထြဲတှငြ ရီးစားလှသောနြှင့တြကယလြိုးနရသေလို ကာမအရသာတှေ တှေ့နသညြေ..။ “ဘယကြ အိပရြမှာလဲ….တော့ကို မွှောနြတော….” မခငတြာက ကိုယကြို တဈပတလြှည့ကြာ ကှာမူပါသော မကွလြုံးတို့ဖှင့ြ ကှည့ရြငြးပှောသညြ..။

သူ့မိနြးမအကှည့ကြှောင့ြ ကိုညိုလုံးတဈယောကြ သဘောကွ ကွနပေသြှားသညြ..။ နှဈပေါငြးမွားစှာပေါငြးလာခဲ့သော မိနြးမ မို့ ဘာဆိုတာ နားလညပြှီး ဖှဈသညြ..။ အမှနတြကယအြားဖှင့ကြိုညိုလုံးသိသညမြှာ ရုပအြမူအယာကို ကှည့ြ၍ အပေါယြံ အသိမွှသာ ဖှဈသညြ..။ မခငတြာတဈယောကြ အခစွြဦးနှင့ြ ရဈမူးမိခဲ့သော အခစွအြရသာကိ ရောရြမြးမှနြးဆ ခံစားနကှေောငြးဒီတဈသကြ ကိုညိုလုံးတဈယောကြ သိနိုငတြော့မညြ မဟုတပြါ..။ “ဖိုးတာရော……..” “ဖိုးခှေးမရှိလို့ တငကြှညမြနဲ့ အဖောရြအောငြ ထည့လြိုကတြယြ….” ကိုညိုလုံးတဈယောကြ သူ့မိနြးမ အလိုကသြိပုံကို ကှိတြ၍ ခွီးကွူးလိုကမြိသညြ..။

သားမရှိခိုကညြားကာစက လို အားရပါးရ နှံလိုကြဦးမညဟြု ကွုံးဝါးလကွြ ခှံဝငြးတံခါးကို သှားပိတလြိုကသြညြ.။ဂမူရှူးထိုး ထှကသြှားသော သူ့ယောကြွား၏ ကွောပှငကြှီးကို ကှည့လြကွြ မခငတြာ သကပြှငြးလေးခကွာပှုံးလိုကမြိသညြ..။ ထိုအပှုံး၏ အဓိပျပါယကြို ကိုညိုလုံးသာ မှငတြှေ့သှားပါက သူ့ဖကယြကြ၍ တှေးခငွရြာတှေးပလေိမ့အြုံးမညြ..။ ယောကြွားက ဒီရှာသား မဟုတြ..။ အနောကဖြကရြှာသား ဖှဈသညြ..။ မခငတြာကိုယဝြနဖြကွခြပွှီး မတငကြှညမြနှင့ြ အထညရြောငြးသှားကှရာမှ တှေ့ဆုံပှီး ညားခဲ့ကှသညြ..။ ပှီးတော့မခငတြာထကြ ငါးနှဈလောကြ ကှီးသညြ..။

ထို့အပှငြ မခငတြာကို အပွိုမှတြ၍ နသညြေ..။ သူတို့နှဈယောကြ ညားဖှဈအောငြ လှောပြေးသူမှာ မတငကြှညမြ ဖှဈပါတော့သညြ.။ဖိုးတာက မတငကြှညမြနှင့ြ သူ့အမတေို့ ပှလညေသြှားပုံကို အံ့သှနရော မှ ငယဘြဝအကှောငြးမွားကိုမေးမှနြးနသဖှေင့ြ မတငကြှညမြက ပှောပှနသညြေ..။ မတငကြှညမြ ပှောပှခကွထြဲတှငကြိုယဝြနဖြကွခြတွာတှေ ဖိုးတာအဖေ ကိုညိုလုံးနှင့ြ ညားဖှဈအောငြ သူမက လှောပြေးတာတှခနွေလြှပထြားခဲ့သညြ..။ အဓိက အသားပေးပှောသညမြှာ သူမနှင့ြ ဖိုးတာ အမေ မခငတြာတို့ အဘယမြွှခစွခြငကြှကှောငြးကိုသာဖှဈသညြ..။

“အော…ဒေါလြေးနဲ့ အမတေို့က တောတြောခြစွကြှတာကိုး….ဒါမို့ သူ့သားကိုတောငြ ညအိပပြေးဖို့ထည့လြှှတလြိုကတြာကိုး……..” “အံမယြ…ဟုတပြါလိမ့မြယြ….အားကှီး….နငရြှိရငြ သူတို့လငမြယား မလှတလြပလြို့ထည့လြိုကတြာပါနောြ…နင့အြမအကှေောငြး ..မသိရငခြကမြယြ….” “ဒါလညြး…..ဟုတလြောကတြယြ…..ဟား..ဟား…..” ဖိုးတာက မတငကြှညမြစကားကို တဟားဟား ရယမြောကာ ထောကခြံသညြ..။ ပှီးတော့ သူ့စကားကိုဆကသြညြ..။ “ဒါက ဟိုလိုရှိတယြ…ဒေါလြေးရ…..” “ဘယလြိုလညြး …ပှော…” မတငကြှညမြက ဖိုးတာပေါငကြှားက တဆတဆြတြ တောငမြတနြသေော လီးတနတြုတတြုတကြှီးကိုလှမြးကိုငရြငြး မကွစြလေး ခွီလကွြ မေးသညြ..။

“ဒေါလြေးယောကြွားကလဲ မရှိတော့…ငါ့သူငယခြငွြး လီးဆာနမှောပဲ ဆိုပှီး…သူ့သားအရငြးခေါကခြေါကကြို ထည့ပြေးလိုကတြာ နမှောပေါ့…၊ သူ့သူငယခြငွြး ..လီးနဲ့ကငြးပှီးမနနေိုငတြာကို သိလို့နမှောပေါ့….နော…” “အံမယြ…အံမယြ….ပှောပုံကိုက…..အထကစြီးကှီးနဲ့……” မတငကြှညမြက လီးတနကြှီးကို တငြးတငြးဆုတကြိုငထြားရာမှ ဆောင့ဆြှဲလိုကသြညြ..။ “အား…အာ…အသာလုပပြါ…ဒေါလြေးရ…တောကြှာ တဈတောငလြောကြ ရှညထြှကလြာလို့…မိနြးမတှေ..မခံနိုငပြဲ…ဖှဈကုနပြါအုံးမယြ….” “ဘာ…ဘာပှောတယြ…မိနြးမတှေ…..ဟုတလြား…သည့ပြှငြ မိနြးမကိုလိုးရဲလိုးကှည့ြ….လီးကို..တခါတညြး…လိုကဖြှတပြဈလိုကမြယြ…ဟှနြး…နောြ….”။

မတငကြှညမြက ဖိုးတာကို သူမရငခြှငထြဲ ဆှဲသှငြးလိုကပြှိး ပါးကို ဘယပြှနညြာပှနနြမြးလိုကရြငြး …ပှောသညြ..။ အရကအြရှိနလြေးက တောတြောတြကလြာပှီမို့ နှဈယောကသြာ မှူးကှှနကှသေညြ..။ဖိုးတာကလညြး မတငကြှညမြကို ပှနဖြကထြားရငြး….။ “ဒေါလြေး………” “ဟငြ….ဘာလဲ…ပှောလေ…..” “ခုလောကဆြို …..အမနေဲ့ အဖတေို့လဲ …လိုးနလေောကပြှီ..နောြ….” “အငြးလေ…အဲဒါ ဘာဖှဈလဲ…” “ကနွောတြို့လဲ…တဈခွီလောကြ..လိုးကှဦးစို့…” “နှာဗူးလေး…..သူဒါပဲ….စိတကြူးနတော….ကဲ…စိမလြိုကြ..ဘယပြုံစံနဲ့ ခံရမလဲ…ပှော….” “ဒေါလြေးက…သတျေတာကှီးပေါြ ပကလြကလြှနအြိပပြှီး…ဒူးထောငြ ပေါငကြားပေး…။

ကနွောကြအောကကြနေ မတတြတရြပပြှီး လိုးပေးမယြ….” “ဒေါလြေး……..” “ရှငြ….ရှင့ြ……” “မလိုးခငြ….လီးကှီးကို ပါးစပနြဲ့ ငုံပေးစမြးပါ…” “ဟှနြး…….တောတြောြ အတတဆြနြး…..ပါးစပနြဲ့ ကိုကဖြှတပြဈလိုကမြယြ…..သိလား….” ဖိုးတာက ကွှနြးသတျေတာပေါတြှငြ ခှတှေဲလောငြးခထွိုငလြကွြ သူ့ပေါငနြှဈခွောငြးကို ကားပေးလိုကသြညြ..။မတငကြှညမြက ပေါငကြှားတှငြး ဒူးထောကထြိုငလြကွြ ခါးကို အနညြးငယဆြန့ကြာ ဖိုးတာလီးတနကြှီးကိုအရငြးက ဆုတကြိုငပြှီး ကလေးမွား ရခေဲခွောငြး စုပသြလို တပှှတပြှှတနြှင့ြ စုတပြေးပါတော့သညြ..။ “ပှှတြ…ပှှတြ…..ပှှတြ……ပလှတြ….ပှတြ….ပလပြ…..” ထိုသို့ စုပပြေးရငြးကပငြ ဒဈဆံကှီး အခှကေို လွှာဖွားလေးဖှင့ြ ရဈပတလြကွြ စုပရြကပြေးသညြ..။

မတငကြှညမြက ဒဈဆံကှီး၏ အရငြးရှိ ခေါငအြညှာ အကှောစုံကို ပါးစပဖြှင့ြ တေ့၍ ဖိစုပလြိုကသြညြ..။ဖိုးတာက မတငကြှညမြ မကွနြှာကို တှနြးဖယလြိုကပြှီး သတျေတာပေါကြ ဆငြး၍ အာရုံပှောငြးသှားစရနေအြရကတြဈခကှ ြ ငှဲ့ဲ သောကလြိုကသြညြ..။ “ဒေါလြေး…..နောကဆြို ဟို မအလေိုးကှီးကို မခံရတော့ဘူးနောြ…သိလား…တှေ့ရငြ နှဈယောကလြုံးကိုသတပြဈမှာ…” “မခံတော့ပါဘူးရှငြ….စိတခြွ…စိတခြွ….ဟောဒီ ..လငလြေးကိုပဲ…အားရပါးရ ခံပါ့မယြ…ရှငြ….သခွောအောငြ သကသြပှတေဲ့ အနနေဲ့ ….မငြးအမကေို တိုငပြငပြှီး..ဒေါလြေးတို့က မငြးကို အမှစေားအမှခေံ မှေးစားမှာ…..။

ကဲဒါဆို သဘောကတွောမြူပလား…ရှင့ြ…မှေးစားလငလြေး….ရဲ့…ဟား…….ဟား………….ဟား………….ဘာလဲ…ဒေါလြေးက..ကနွော့ကြို မှေးပှီး..စားတော့မှာပေါ့….ဟုတလြား….” “အစဈပါပဲ……..ရှင့ြ……” “ကဲ….ဒါဆို သတျေတာပေါတြကြ…ပကလြကအြိပြ…ဒူးနှဈခွောငြးထောငပြေါငကြားထား…..တအား..လိုးတော့မယြ….” မတငကြှညမြက ဖိုးတာပှောသည့အြတိုငြး လုပသြညြ..။ ဖိုးတာက မတငကြှညမြ ပေါငနြှဈလုံးကှားမတတြတရြပကြာ သူ့လီးကှီးကို လကနြှင့ြ ကိုငလြကွြ စောကဖြုတဖြောငြးဖောငြးကှီးထဲ….ဖိနှဈသှငြးလိုကပြါတော့..သညြ……….ပှီး။